Νεοτερα

Σαν σήμερα 1η Αυγούστου του 1973 "αναχωρεί" ο Νίκος Ζαχαριάδης

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014 | 11:43 π.μ.

Σαν σήμερα 1η Αυγούστου του 1973 φεύγει απ' την ζωή ο πρώην γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης. Οπως -πιθανόν- διαβάσετε στις παραπομπές που παραθέτουμε υπάρχουν διαματρικά αντίθετες απόψεις για την αιτία του θανάτου του. Αν αυτοκτόνησε ή δολοφονήθηκε, δηλαδή.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν πέθανε από φυσιολογικά αίτια (καρδιά), όπως έγραψαν τότε στο πιστοποιητικό θανάτου του. Άλλωστε, και στην επικρατούσα εκδοχή της αυτοκτονίας, με τον τρόπο που αυτή έγινε, ισοδυναμεί στην ουσία με εξόντωση.

Ο Ν.  Ζαχαριάδης βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όπου διέμενε εξόριστος με την ασφυκτική παρακολούθηση επί 24ώρου βάσεως από τις σοβιετικές αρχές, οι οποίες, μάλιστα τον είχαν υποχρεώσει  να φέρει ταυτότητα με διαφορετικό όνομα: Νικολάι Νικολάγιεβιτς Νικολάγιεφ.

Παρακάτω παραθέτουμε τόσες παραπομπές με σχετικές αναρτήσεις που περιτττεύει να αναφερθούμε εδώ για την προσωπικότητα αυτού του κομμουνιστή ηγέτη.

1 Αυγούστου 1973, ‘αποχωρεί’ ο Νίκος Ζαχαριάδης

Το βιογραφικό του Νίκου Ζαχαριάδη και το «Μήνυμα από την άλλη μεριά»

Νίκος Ζαχαριάδης: Αδριανούπολη (ή Νικομήδεια) 27/4/1903 – Σοργκούτ 1/8/1973
Το μεγαλείο να είσαι επαναστάτης, κομμουνιστής

«Κόκκινοι Δραπέτες»: Ο Θανάσης Κλάρας βοηθάει τον Ν. Ζαχαριάδη να αποδράσει από την Παλιά Στρατώνα


"Νίκος Ζαχαριάδης. Το κρυφό αρχείο της εξορίας"

Αποκαθήλωση ή αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη;

Δυο κείμενα για τον Νίκο Ζαχαριάδη

«Ο Πολύδωρος θυμάται…»: Στο Βόλο με το Νίκο Ζαχαριάδη

Αλέξης Πάρνης: «Γεια χαρά Νίκος. Η αλληλογραφία μου με τον Νίκο Ζαχαριάδη».

Ο Νίκος Ζαχαριάδης και η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ του 1934

Ν. Ζαχαριάδης - Ο Μαρξισμός-Λενινισμός στην Ελλάδα

Ν. Ζαχαριάδης - Αστικός πολιτικός κόσμος και "Δοσιλογισμός"

Οι εξελίξεις στην Αργεντινή και κάποια διδάγματα από την αργεντίνικη κρίση

Απ’ τα κύρια θέματα σήμερα σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο η απόφαση της Αργεντινής να κυρήξη την χώρα σε επιλεκτική χρεοκοπία.

Ηταν μονόδρομος για την κυβέρνηση της Αργεντινής.
Απ’ το 2001 η λαϊκή αντίδραση στην Αργεντινή ανάγκασε σε διαδοχική απόσυρση, πέντε κυβερνήσεις. Κι αφού τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που είχαν δανείσει το κράτος της Αργεντινής δεν δέχτηκαν την πρόταση του υπουργού Οικονομικών, της χώρας,  Άξελ Κισίλοφ που πρότεινε στους κερδοσκόπους να εξοφληθούν με κέρδος 300% και επέμειναν αυτά τα αρπακτικά, η κυβέρνηση να τους καταβάλει το ιλιγγιώδες κέρδος 1.68ο%, η  πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ, δεν είχε άλλη διέξοδος παρά να μην υποκύψει στους εκβιασμούς των διεθνών κερδοσκόπων.

Ηταν μια απόφαση που επιδοκιμάστηκε απ’ τον λαό της χώρας που ξεχύθηκε σε διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις, στεκόμενος στο πλευρό της κυβέρνησης με κύριο σύνθημα: «Έχουμε πατρίδα και όχι αποικία!».

Ταυτόχρονα άνοιξε ένα θερμό μέτωπο μεταξύ βουλευτών των κομμάτων της συγκυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τις σχετικές αντιπαραθέσεις τους θα τις βρείτε σε όλες τις ενημερωτικές ιστοσελίδες.

Εμείς θα σταθούμε σε ένα άλλο βασικό θέμα που πρέπει να προβληματίσει τα στελέχη του Οικονομικού επιτελείου του Σύριζα. Παραθέτουμε απόσπασμα από  κείμενο του δημοσιογράφου,  οικονομικού αναλυτή Μωυσή Λίτση, χωρίς κατ' ανάγκη να συμφωνούμε απόλυτα μαζί τους.  

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Την προπερασμένη Δευτέρα (16/06) το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε ότι οι κάτοχοι ομολόγων Αργεντινής πρέπει να αποπληρωθούν στο ακέραιο. Πρόκειται για μία δικαστική διαμάχη μεταξύ πιστωτών που απαρτίζονται από τα λεγόμενα hedge funds-κερδοσκοπικά επενδυτικά κεφάλαια υψηλού ρίσκου που αναζητούν μεγάλες αποδόσεις-και της κυβέρνησης της Κριστίνα Φερνάντες Κίρχνερ, της δημοφιλούς προέδρου της Αργεντινής που οφείλει την υψηλή της δημοτικότητα στον εκλιπόντα σύζυγό της και πρώην πρόεδρο της χώρας την ταραχώδη περίοδο που ακολούθησε τη στάση πληρωμών του 2001.

Το κοραλίτο…

Το νόμισμα της Αργεντινής, το πέσος, ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο με «κλειδωμένη» ισοτιμία ένα προς ένα, κατ’ εφαρμογή της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης μονεταριστικής πολιτικής τη δεκαετία του ’90. Στα χαρτιά η Αργεντινή είχε νόμισμα το ισχυρό δολάριο, το οποίο οι κάτοικοί της έχοντας πλέον την ψευδαίσθηση ότι έγιναν «Αμερική», μπορούσαν να το χρησιμοποιούν ως πέσος, η ισοτιμία του οποίου παρέμενε σταθερή ένας προς ένα με το αμερικανικό νόμισμα.

Στόχος της πολιτικής αυτής ήταν να καταπολεμηθεί ο υψηλός πληθωρισμός μέσω της υιοθέτησης ενός σκληρού νομίσματος, το οποίο δεν θα κινδύνευε πλέον από υποτιμήσεις (σ.σ. κάθε ομοιότητα με την ελληνική περιπέτεια του ευρώ, συμπτωματική…) και θα συνέβαλλε συνοδευόμενη από το δόγμα του «λιγότερο κράτος» (μαζικές ιδιωτικοποιήσεις κλπ) στην… ευημερία του αργεντίνικου λαού.

Η νομισματική κρίση που έπληξε τις αναδυόμενες αγορές στα τέλη του ’90, έφθασε και στην Αργεντινή, η οποία μη μπορώντας να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος της, προέβη σε στάση πληρωμών το Δεκέμβριο του 2001, μετά από τις άκαρπες προσπάθειες διαδοχικών κυβερνήσεων να διαπραγματευτούν με το ΔΝΤ, ένα λιγότερο επώδυνο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας.

Η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Η στάση πληρωμών ενέτεινε τις κοινωνικές ταραχές, καθώς η κυβέρνηση της Αργεντινής αναγκαζόταν να εγκαταλείψει την πρόσδεση δολαρίου-πέσος και απαγόρευε στους αποταμιευτές να σηκώσουν τα δολάρια τους, που μετατρεπόντουσαν εν μία νυκτί σε καταθέσεις στο υποτιμημένο πλέον νέο πέσος. Ο τελευταίος πρόεδρος της κρίσης, ο «κεντροαριστερός» ντε λα Ρούα, φυγαδεύονταν με ελικόπτερο. Η κοινωνική και πολιτική αναταραχή συνεχίστηκε έως το 2005, έως ότου ο πρόεδρος Νέστορ Κίρχνερ (σύζυγος της σημερινής προέδρου), προέβη σε αναδιάρθρωση του χρέους, με το 92% των πιστωτών να αποδέχονται κούρεμα της τάξης του 70%. Το 8% παρέμεινε εκτός συμφωνίας και συνέχισε να διεκδικεί στα αμερικανικά δικαστήρια το «δίκιο» του μέχρι την οριστική απόφαση την περασμένη Δευτέρα.

Η αναδιάρθρωση του 2005 συνέβαλε στο να ανακάμψει η οικονομία της Αργεντινής η οποία επανέκτησε ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 8% -χάρη και στη μεγάλη άνοδο των διεθνών τιμών στα εμπορεύματα (κρέας, σιτηρά κλπ)- και ο Κίρχνερ έφυγε το 2007 από τη ζωή, ως εθνικός ήρωας, κάτι σαν νέος «Περόν» που κατάφερε να ανακτήσει την εθνική υπερηφάνεια της χώρας.

Το τι θα σημάνουν για την Αργεντινή οι εξελίξεις γύρω από το ζήτημα του χρέους τις επόμενες ημέρες μένει να φανεί. Ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s προχώρησε σε υποβάθμιση της ευρισκόμενης στα τάρταρα από το 2001 χρηματοπιστωτικής αξιοπιστίας της χώρας-η Αργεντινή εξακολουθεί βρίσκεται ούτως ή άλλως εκτός διεθνών αγορών. Η απόφαση δίνει δικαίωμα να κατασχεθούν περιουσιακά στοιχεία της χώρας στο εξωτερικό, ενώ ο υπουργός Οικονομικών επιχειρεί να διαπραγματευτεί μια νέα συμφωνία που θα υπόκειται στο εθνικό δίκαιο.

Διδάγματα από την αργεντίνικη κρίση

Τα της Αργεντινής έχουν ιδιαίτερη σημασία και για τη χώρα μας. Η στάση πληρωμών του 2001, προβλήθηκε είτε ως φόβητρο από τους κυβερνώντες για το τι μας περιμένει αν δεν υποκύπταμε στην τρόικα και τα μνημόνια, είτε ως παράδειγμα ενός έστω λειψού άλλου δρόμου (μαζί με το λογιστικό έλεγχο και τη στάση πληρωμών του Ισημερινού το 2007) απέναντι στην τρομοκρατία του χρέους.

Οι εξελίξεις στην Αργεντινή είναι ιδιαιτέρως διδακτικές ενόψει μάλιστα της αυξημένης πιθανότητας να υπάρξει σύντομα μία κυβέρνηση της αριστεράς στη χώρα μας, η οποία θα κληθεί να αντιμετωπίσει το θέμα του χρέους.

Ακόμη και ένα 8% των πιστωτών έχει τη δύναμη να εκβιάζει μία κυβέρνηση. Η προσφυγή μάλιστα από ομάδα hedge funds σε αμερικανικά δικαστήρια, αποτελεί σαφή προειδοποίηση για το τι μπορεί να συμβεί με δυσαρεστημένους πιστωτές και στη χώρα μας, αφού τα νέα ομόλογα διέπονται πλέον από το αγγλικό δίκαιο.

Αν κάποιος παραμένει δύσπιστος για το ρόλο της εθνικής αστικής δικαιοσύνης όταν διακυβεύονται συμφέροντα τραπεζών και συναφών ιδρυμάτων, τότε τα πράγματα θα είναι ακόμη πιο δύσκολα στην περίπτωση υποθετικής προσφυγής σε αγγλικό δικαστήριο, με δεδομένη την κυρίαρχη αντίληψη περί του δικαίου των… αγορών.

Θα μπορούσε εύλογα να αντιτείνει κάποιος ότι μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους βρίσκεται πλέον στα χέρια κρατών, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, άρα θα ήταν ενδεχομένως «ευκολότερη» η όποια διαπραγμάτευση, σε σχέση με την «αρπακτικότητα» των αγορών.

Το ελληνικό χρέος πέρασε στα χέρια των κυβερνήσεων της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, όχι βέβαια γιατί οι εν λόγω «θεσμοί» ήθελαν να προστατεύσουν την Ελλάδα από τα όρνεα των αγορών, αλλά ακριβώς για το αντίθετο: για να προστατεύσουν τα δικά τους όρνεα από τις ζημιές, μεσούσης της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, χρεώνοντας το λογαριασμό στον ελληνικό λαό, τον οποίο φρόντισαν να διαβάλουν ως «τεμπέλη» και «χαραμοφάη».

Αν οι διεθνείς πιστωτές ως κράτη και η ΕΚΤ δεχθούν την όποια «ελάφρυνση», είναι απολύτως βέβαιο ότι αυτή δεν θα γίνει υπό την όποια πυγμή επιχειρημάτων από μία πιθανή μελλοντική κυβέρνηση της αριστεράς, αλλά ως ένα ακόμη «καρότο», πριν τον κνούτο του μαστιγίου στις πλάτες του ελληνικού λαού.

Η διαφαινόμενη διαλλακτικότητα του ΔΝΤ δεν έχει επίσης να κάνει με την όποια εγκατάλειψη των πάγιων θέσεων του διεθνούς οργανισμού, όσο με τη ρεαλιστικότερη προσέγγιση της Ουάσιγκτον προς μία πιο φιλοκεϊνσιανή πολιτική αύξησης της ευρωπαϊκής ρευστότητας, προκειμένου να βγει η Ευρώπη από την οικονομική στασιμότητα και μέσω αυτής και η αμερικανική οικονομία.

Η διαπραγμάτευση άλλωστε απαιτεί όπλα, που στην περίπτωση μιας αριστερής κυβέρνησης, δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από ένα μαζικό και αποφασισμένο για ρήξεις (με κόστος) με τις κυρίαρχες πολιτικές και αυτούς που τις εκφράζουν.

ΕΛΕ στα αζήτητα….

Ένα τέτοιο όπλο ήταν η προσπάθεια να δημιουργηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου (σωστότερα οικονομικού ελέγχου) του ελληνικού δημόσιου χρέους, όχι ως επιτροπή σοφών που θα ερευνούσε πόσο και ποιο κομμάτι του χρέους είναι «απεχθές», «παράνομο» ή «μη νομιμοποιημένο», ως μία πράξη λογιστικής καταγραφής με στόχο απλά τη διαγραφή κάποιου κομματιού, αλλά ως μία βαθιά κινηματική διαδικασία. Μία διαδικασία που θα έβαζε συνδικάτα, γειτονιές, επιστήμονες, συλλογικότητες μπροστά στο δύσκολο εγχείρημα διερεύνησης των βιβλίων του χρέους, όχι απλά για να οδηγήσει στην όποια ηθική απονομιμοποίηση και διαγραφή του, αλλά για να δημιουργήσει ένα ευρύ κίνημα έτοιμο να επιβάλλει ρήξεις και ανατροπές στο δύσκολο μπρα ντε φερ, κυβέρνηση της αριστεράς και τρόικας.

Δυστυχώς οι δυνάμεις της αριστεράς δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων με αποτέλεσμα το ζήτημα της ΕΛΕ να έχει εκφυλιστεί σε υπόθεση προσωπικοτήτων (με περιορισμένη ούτως ή άλλως δυνατότητα παρέμβασης) ή αντεγκλήσεων για το αν το απεχθές χρέος είναι 5% ή πόσο…, σε μία διαμάχη «λογιστών», χωρίς ουσιώδες αντίκρισμα στην κοινωνία και αυτούς που μέχρι τώρα πληρώνουν το λογαριασμό…

Εν κατακλείδι. Τα όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στην Αργεντινή, έρχονται να θυμίσουν τα όρια των «χαρισματικών» ηγετών, όσο και αν αποκλίνουν από το σύστημα, αλλά και τα όρια διαπραγμάτευσης (πολύ περισσότερο ρήξης) χωρίς να έχεις ενεργό σύμμαχο το λαϊκό παράγοντα.

Το Μνημόνιο σκοτώνει τη δημοκρατία

Του Γιώργου Δελαστίκ - "Επίκαιρα"

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΑΡΙΝΟΥ ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟΥ 

Βιαιότατο πολιτικό σοκ, που υπό ομαλές συνθήκες θα προκαλούσε συναγερμό, συνιστούν τα ευρήματα για την Ελλάδα του εαρινού Ευρωβαρόμετρου, της δημοσκόπησης που διενεργείται για λογαριασμό της Κομισιόν δυο φορές τον χρόνο σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ.
Θανάσιμη απειλή για τη δημοκρατία στην Ελλάδα και σε μικρότερο βαθμό σε όλες σχεδόν τις χώρες της ΕΕ αποτελούν η λιτότητα και τα Μνημόνια, όπως επαναβεβαιώνουν οι απαντήσεις των Ελλήνων και των υπόλοιπων Ευρωπαίων στη σφυγμομέτρηση που έγινε τον Ιούνιο.

Το... 91% (!) των ερωτηθέντων Ελλήνων απάντησε ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα. Το 84% των Ελλήνων απάντησε επίσης ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στη Βουλή! Το ίδιο ποσοστό, το 84%, δήλωσε ότι δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Επιπλέον, το 80% των ερωτηθέντων συμπατριωτών μας δήλωσε ανοιχτά ότι είναι δυσαρεστημένο απότοντρόπο λειτουργίαςτης δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Με βάση αυτά τα ευρήματα, η κοινοβουλευτική δημοκρατία με τον τρόπο που λειτουργεί στην Ελλάδα αυτά τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε πλήρη δυσαρμονία με τις διαθέσεις του ελληνικού λαού!

Πολιτική κρίση

Είναι βέβαιο ότι, αν βελτιωθεί η κατάσταση, οι απαντήσεις θα είναι διαφορετικές. Θα συνιστούσε πολιτική αφέλεια όμως η υποτίμηση των αλλαγών που συντελούνται στη συνείδηση των Ελλήνων και των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και οι οποίες αποτυπώνονται στο Ευρωβαρόμετρο. Όταν το 84% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Βουλή, πόσοι, άραγε, θα αντιδρούσαν αν κάποιος έκλεινε τη Βουλή; Όταν το 91% διατρανώνει ότι δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα, πόσοι θα αντιστέκονταν σε ενδεχόμενη κατάργησή τους; Οι υποθετικές σκέψεις οδηγούν σε ανατριχιαστικά συμπεράσματα...

Θα ήταν εντελώς διαφορετικό πράγμα αν το 84% των Ελλήνων που δήλωσε ότι δεν εμπιστεύεται τη συγκυβέρνηση ΝΔ - Π ΑΣΟΚ εξέφραζε ταυτόχρονα έναν ανεκτό βαθμό εμπιστοσύνης στα πολιτικά κόμματα και στη Βουλή. Τότε, απλούστατα, θα άλλαζε την αντιπαθή κυβέρνηση. Όταν όμως ο λαός σε ποσοστό 91% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα, αυτό σημαίνει επί της ουσίας ότι απορρίπτει εκ των προτέρων και την όποια άλλη κυβέρνηση, πεπεισμένος ότι θα τον εξαπατήσει κι αυτή, πριν καν αναρριχηθεί στην εξουσία και δει ο κόσμος τα πεπραγμένα της! Αυτό όμως σηματοδοτεί σήψη του συστήματος στη συνείδηση των πολιτών! Η πολιτική κρίση έχει προσλάβει άκρως επικίνδυνες διαστάσεις ακόμη και για τη μορφή διακυβέρνησης των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Εκρηκτικό κοινωνικό υπόβαθρο

Το κοινωνικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσεται η πολιτική κρίση είναι κυριολεκτικά εκρηκτικό και προοιωνίζεται τα χειρότερα. «Κακή» χαρακτηρίζει την κατάσταση στον τομέα της απασχόλησης το απίστευτο ποσοστό του... 98% (!) των ερωτηθέντων Ελλήνων. Απαντώντας στο Ευρωβαρόμετρο, το 70% των συμπατριωτών μας δήλωσε ότι η χώρα ακολουθεί λάθος δρόμο για να βγει από την κρίση, με μόνο το 15% των Ελλήνων να πιστεύει ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση.

Το 67% των Ελλήνων χαρακτήρισαν «κακή έως πολύ κακή» την κατάσταση του νοικοκυριού τους. Επίσης, το 74% των ερωτηθέντων συμπατριωτών μας χαρακτήρισε «κακή» την ποιότητα ζωής που διάγει. Επιπροσθέτως, μόνο το 14% των Ελλήνων υποστηρίζει ότι του χρόνου θα είναι καλύτερη η οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού του. Τριπλάσιο περίπου ποσοστό (38% για την ακρίβεια) αναμένει ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση, ενώ περίπου οι μισοί Έλληνες (48%) εκτιμούν ότι τα οικονομικά του νοικοκυριού τους θα παραμείνουν και το επόμενο έτος στα ίδια μαύρα χάλια.

«Υποχώρηση της δημοκρατίας»

Δεν έχει καθόλου άδικο, λοιπόν, ο απερχόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος στη δήλωσή του για τα σαράντα χρόνια της Μεταπολίτευσης, από την κατάρρευση της χούντας των συνταγματαρχών, υπογράμμισε την «υποχώρηση της δημοκρατίας που έφερε η κρίση». «Η δημοκρατία υπέστη πολλαπλά χτυπήματα», επισήμανε ο Κ. Παπούλιας, τονίζοντας με ιδιαίτερη έμφαση ότι τόσο «η ποιότητα του κοινοβουλευτισμού» όσο και «ο τρόπος λήψης αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας τραυματίστηκαν βαρύτατα».
 Ως έκ της θέσεώς του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σεβόμενος αυτές τις πτυχές του Συντάγματος που καθορίζουν τις αρμοδιότητές του, εμφανίζει μεν τη δημοκρατία να τραυματίζεται πολλαπλά και βαρύτατα, δεν αναφέρει όμως τίποτα για τους ενόχους του τραυματισμού της - τους πολιτικούς.

Δεν υποχώρησε η δημοκρατία γενικά και αόριστα εξαιτίας της «κρίσης». Τη δημοκρατία την «τραυμάτισαν πολλαπλά και βαρύτατα» οι υπουργοί των κυβερνήσεων του Γ. Παπανδρέου,του Λ. Παπαδήμου και των Α. Σαμαρά - Ευ. Βενιζέλου με τις αποφάσεις που πήραν. Κολοσσιαία πολιτική ευθύνη για τα εγκλήματα εναντίον της δημοκρατίας φέρουν επίσης οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και της ΔΗΜΑΡ, συν κάποιοι «μνημονιακοί αποστάτες» που είχαν εκλεγεί με άλλα κόμματα και στήριξαν με την ψήφο τους αυτά τα εγκλήματα μέσα στη Βουλή, καταρρακώνονταςτο κύρος της στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Αυτοί είναι οι δράστες των εγκλημάτων κατά της δημοκρατίας και απομένει να δούμε αν θα τιμωρηθούν οι εγκληματικές, από πολιτική σκοπιά, πράξεις τους, πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλουμε.

Ολοκληρωτική νοοτροπία

Αυτό που διαπιστώσαμε αυτά τα πέντε μνημονιακά χρόνια είναι ότι όσο πιο πολύ στρέφονταν εναντίον του ελληνικού λαού οι γερμανόδουλες ελληνικές μνημονιακές κυβερνήσεις τόσο εντονότερη ολοκληρωτική νοοτροπία έδειχναν. Με όλο και πιο κραυγαλέο και απροκάλυπτο τρόπο παραβίαζαν το Σύνταγμα της Ελλάδας. Ο αυταρχισμός γινόταν στοιχείο της πολιτικής τους ταυτότητας, καθώς απομονώνονταν όλο και περισσότερο από τον ελληνικό λαό, αφού λειτουργούσαν και λειτουργούν ως όργανα των Γερμανών επικυρίαρχων και των ντόπιων συνεργατών τους.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό το αυθόρμητο θράσος του νέου υπουργού Οικονομικών, Γκίκα Χαρδούβελη, ο οποίος αμφισβήτησε ευθέως το δικαίωμα της Δικαιοσύνης να κρίνει τη νομιμότητα ή μη των αποφάσεων της κυβέρνησης. Μιλώντας στο Γενικό Συμβούλιο του ΣΕΒ, ο Γκ. Χαρδούβελης διατύπωσε με αέρα αφενός μια αυτονόητη μπούρδα -«οι πολιτικοί αποφασίζουν για τη δημοσιονομική πολιτική»- και αφετέρου μια ύπουλη απαίτηση, που στη βαθύτερη ουσία της συνιστά συνταγματική εκτροπή: «Έχει λόγο η Δικαιοσύνη για το τι είναι δίκαιο και τι είναι άδικο, αλλά δεν μπορεί να κάνει δημοσιονομική πολιτική».

Πρόκειται για κλασική περίπτωση στρεψοδικίας. Κανένας δικαστής δεν αποπειράθηκε να χαράξει αυτός τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης. Είναι όμως καθήκον της Δικαιοσύνης να κρίνει αν η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δρα τουλάχιστον στο πλαίσιο του νόμου λεηλατώντας τα εισοδή ματα των Ελλήνων - στο πλαίσιο, δηλαδή, των νόμων που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όχι κάποιο άλλο κόμμα, έχουν ψηφίσει στη Βουλή. Ούτε αυτό όμως ανέχονται πλέον οι υπουργοί της κυβέρνησης αυτής• δεν θέλουν να τηρούν ούτε καν τους νόμους που ψήφισαν τα κόμματά τους!

«Συνταγματική εκτροπή»

Απόλυτο δίκιο είχε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ, Πάνος Κομμένος, ο οποίος κατηγόρησε ευθέως τον υπουργό Οικονομικών για «συνταγματική εκτροπή και αμφισβήτηση της αυτόνομης εξουσίας της Δικαιοσύνης». Σε επίκαιρη ερώτησή του προς τον πρωθυπουργό, ο Π. Κομμένος, αφού τονίζει ότι «οι δηλώσεις αυτές αποτελούν κατάλυση του Συντάγματος», συνεχίζει γράφοντας, μεταξύ άλλων: «Είτε αποδέχεται ο πρωθυπουργός ότι η δικαστική εξουσία πρέπει πλέον να λαμβάνει εντολές από την εκτελεστική εξουσία, καταλύοντας το Σύνταγμα, ή θα πρέπει να ανασκευάσει ο υπουργός Οικονομικών ή να αποπεμφθεί. Άλλη λύση δεν υπάρχει».

Φυσικά και υπάρχει άλλη λύση - να αδιαφορήσει παντελώς ο Α. Σαμαράς για τις διαμαρτυρίες περί παραβίασηςτου Συντάγματος και να συνεχίσει να το παραβιάζει με τον ίδιο προκλητικό τρόπο που το κάνει μέχρι τώρα! Σιγά μην τον πιάσουν τώρα οι... δημοκρατικές ευαισθησίες!
Όσο για τους αστυνομικούς, τους λιμενικούς, τους πυροσβέστες που διαμαρτύρονται γιατί η κυβέρνηση αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του ΣτΕ, ο πρωθυπουργός δεν έχει καμιά αναστολή να τους περιφρονήσει και αυτούς και τα αιτήματά τους, με τον ίδιο τρόπο που γράφει στα παλιά του τα παπούτσια και τις διαμαρτυρίες των στρατιωτικών.

Σε έσχατη ανάγκη, θα βάλει τους υπόλοιπους πολίτες να πληρώσουν για να δώσει κάτι σ' αυτούς που τους... δέρνουν κατ' εντολήν της κυβέρνησης! 

Indymedia... Χαρά που την έχουν για τη νίκη του Εθνικού Στρατού το 1949!

Του Γιώργου Αλεξάτου

Indymedia... Χαρά που την έχουν για τη νίκη του Εθνικού Στρατού το 1949! Όσο και για τις δυσκολίες της παλαιστινιακής αντίστασης.

Ξέρουν και ιστορία τα παλικάρια! Ξέρουν ακόμη και το τι έγινε τη νύχτα της 9ης προς 1Οη Φεβρουαρίου του 1948. Αμ, πώς; Δεν ξέρουν τα παιδιά για τα εγκλήματα που έκαναν αυτοί που σήκωσαν κεφάλι ενάντια στο κράτος;

" Στην Ελλάδα οι σταλινικοί προσπάθησαν το 1946-1949 να γίνουν Χαμάς, αλλά η διεθνής κοινότητα —με τη Σοβιετική Ένωση συμπεριλαμβανομένη— τους έβαλε το αυστηρότερο κωλοδάχτυλο που έβαλε ποτέ. Η στρατιωτική τους ήττα αποτελεί τραύμα, δηλαδή σωματικές-ψυχικές νευρωτικές εκδηλώσεις και βιώματα που εισβάλλουν στην ενδοψυχική υποκειμενική πραγματικότητα μέσω της ιστορικής συνθήκης. Η τυφλή βία της Χαμάς, ιδίως οι ρουκέτες Qassam χωρίς σκοπευτικά όργανα, θυμίζει στους “μαρξιστές-λενινιστές” αντισημίτες τον “τυφλό” κανονιοβολισμό κατά της πόλης της Θεσσαλονίκης τη νύχτα της 9ης προς 10η Φεβρουαρίου του 1948 με περισσότερα από 50 βλήματα…"

Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης

Ναι, το ανθρώπινο κόστος για τους Παλαιστίνιους είναι δυσβάσταχτο. Για μια ακόμα φορά –κάτι που γίνεται εδώ και 66 ολόκληρα χρόνια, ο Παλαιστινιακός λαός ματώνει, χύνει ποτάμια αίμα από την δολοφονική πολεμική μηχανή του Ισραηλινού κράτους.
Σήμερα όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά απ’ το παρελθόν. Η Παλαιστινιακή αντίσταση είναι καλύτερα εξοπλισμένη, έχει βελτιώσει την τακτική της στον ανταρτοπόλεμο είναι σε θέση να καταφέρει κύρια πλήγματα στον εχθρό.

Δεν ξέρουμε αν έχουν βάσει οι ισχυρισμοί στελεχών της Χαμάς ότι το Ισραήλ κρύβει τις πραγματικές του απώλειες για να μην καταβαραθρωθεί το ηθικό των στρατιωτών του. Γνωρίζουμε όμως το απλό. Στους τρείς προηγούμενους πολέμους που είχε εξαπολύσει το Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας μετρούσε απώλειες μόνο 16 νεκρούς, και απ΄ αυτούς μόνο οι 9 ήταν στρατιώτες.  Σήμερα η ίδια η κυβέρνηση του Τελ Αβίβ παραδέχεται ότι έχει 53 στρατιώτες σκοτωμένους.

Μπορεί τα στρατεύματα του σιωνιστικού κράτους με την τεράστια υπεροπλία που διαθέτουν να δημιουργούν εκατόμβες νεκρών Παλαιστίνιων, κυρίων αμάχων, όμως αυτή τους η στρατιωτική επιχείρηση θα οδηγηθεί σε αποτυχία.

Το παρακάτω δημοσίευμα –το βρήκαμε εδώ- είναι χαρακτηριστικό και δείχνει το κλίμα που επικρατεί στους κολπους της Παλαιστινιακής αντίστασης:

Το κίνημα της Χαμάς δήλωσε ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου, διέρχεται μια σοβαρή κρίση και αναζητά μια διέξοδο.

Το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του κινήματος της Χαμάς, Δρ. Khalil al-Hayya, δήλωσε την Πέμπτη 31/7, ότι η διέξοδος του Νετανιάχου είναι η αποδοχή των όρων της Αντίστασης.

Από την πλευρά του, ο ηγέτης του κινήματος της Χαμάς, Δρ. Μαχμούντ Ζαχάρ, δήλωσε ότι ο Παλαιστινιακός λαός σύντομα θα γιορτάσει τη νίκη της Αντίστασης ενώ πολλά αραβικά καθεστώτα θα δεχτούν πλήγματα από την αφύπνιση των λαών τους.

Επιπλέον, ο εκπρόσωπος της Χαμάς, Φάουζι Μπαρούμ, είπε ότι ο Νετανιάχου παίζει με το λαό του και σπρώχνει το στρατό του στο άγνωστο για να διατηρήσει τη θέση του και τους περιφερειακούς και διεθνείς συμμάχους του που τον οδήγησαν σε ένα χαμένο πόλεμο.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, αποκάλυψε την Τρίτη το βράδυ ότι ο Νετανιάχου πρότεινε την ιδέα μιας κατάπαυσης του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας με προϋπόθεση να διασφαλίσει την προστασία του Ισραήλ από τα τούνελ της Αντίστασης.

Παρ. 01/08 Συγκέντρωση στις Σκουριές

Ψηφίζουν νόμους και (Ν)τροπολογίες

Νομιμοποιούν κάθε αυθαιρεσία και παρανομία της Eldorado Gold

Δωρίζουν τον Κάκκαβο στους "επενδυτές"

Καταστρέφουν τα δάση μας και τις ζωές μας

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΙΣ;

Παρασκευή 1η Αυγούστου

Συγκέντρωση στις Σκουριές

Προσυγκέντρωση: 9:00 π.μ. φανάρια Ιερισσού

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού


Συντονιστικό Φορέων και Συλλόγων Σταγείρων-Ακάνθου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Ανακοίνωση για Κυριακάτικη αργία

To Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και τα «απελευθερωμένα» ωράρια, μήνες τώρα δίνει μάχες, με συγκεκριμένα αποτελέσματα, στο κέντρο της Αθήνας και στις γειτονιές του νομού Αττικής.

Ήδη από τις 13 του Ιούλη είχε αρχίσει να δίνει καρπούς ο συνεχής επίμονος παρατεταμένος αγώνας, κάθε Κυριακή που επιχειρούσαν να ανοίξουν τα μαγαζιά.
Στις 20 του Ιούλη, για πρώτη φορά, οι ίδιες οι εργαζόμενες/οι άρχισαν να βγαίνουν μπροστά στον αγώνα, αποκλείοντας, με απεργιακές φρουρές, μαγαζιά. Άρχισε να αποκτά δυναμική η συλλογικότητα από τα κάτω εργαζομένων στο χώρο του εμπορίου.

Την Κυριακή 27 του Ιούλη, υπήρχε, για πρώτη φορά, αντικειμενική δυσκολία. Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, η οποία έχει πλέον συμμαχήσει επίσημα με την εργοδοτική ένωση, η οποία επέβαλε το άνοιγμα των 7 Κυριακών και τώρα αντιλαμβάνεται ότι το άνοιγμα των 52 θα οδηγήσει σε απόλυτη κυ-ριαρχία στην αγορά των αλυσίδων των πολυεθνικών, αρνήθηκε να προκηρύξει απεργία, προσπαθώντας να απονομιμοποιήσει τους απεργιακούς αποκλεισμούς. Διαπίστωσε ότι ο αγώνας άρχισε να περνά στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων που δεν είναι πια διατεθειμένες/οι να τον αναθέσουν σε «ειδικούς» γραφει-οκράτες, για να τον ρίξουν στις κάλπες των εκλογικών αυταπατών.

Την Κυριακή 27 του Ιούλη, στο πλαίσιο του αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, δε-κάδες εργαζόμενες, μαζί με το Συντονιστικό και χωρίς την κάλυψη του καθεστωτικού συνδικαλισμού που αρνήθηκε να προκηρύξει απεργία, βγήκαν με δική τους πρωτοβουλία έξω από τους χώρους εργασίας, συζήτη-σαν με τις/τους συναδέλφισσες/ους του κλάδου, είδαν ότι μπορούν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους.
Απέκλεισαν, μαζί με το Συντονιστικό Δράσης, τις αλυσίδες των πολυεθνικών αλλά και τα ελάχιστα μαγαζιά που επιχείρησαν να ανοίξουν. Υποχρέωσαν τους εργοδότες να τα κλείσουν, προσδίδοντας χαρακτηριστικά «άγριας απεργίας» στην κινητοποίηση.

Με τα ΜΑΤ προστασία, θέλησε και ο νεοφιλελεύθερος πολιτευτής Τζίμερος να ψωνίσει. Οι αλυσίδες του αγώνα αναχαίτισαν την επίθεση των ΜΑΤ και έστειλαν τον Τζίμερο και το «παρεάκι» του, τρέχοντας, στο σπίτι τους, ενώ επέβαλαν από τις 11.00-3.00μμ να είναι σχεδόν όλα κλειστά στην Ερμού.

Η συμμετοχή στους απεργιακούς αντικαταναλωτικούς αποκλεισμούς τις Κυριακές αποτελεί σημαντική μάχη κόντρα στη λεηλασία της ζωής μας, στον καθεστωτικό συνδικαλισμό, αλλά κυρίως αποτελεί συνέχιση του τα-ξικού αγώνα ενάντια στη λεηλασία των εργατικών δικαιωμάτων και τον κοινωνικό εκφασισμό. Είναι πράξη αντίστασης στην προσπάθεια των μηχανισμών εξαπάτησης να επιβάλουν σαν πανηγύρι την κανιβαλική καταναλωτική εξαθλίωση. Καλούμε όλους τους εργαζομένους να ακολουθήσουν τον δρόμο του αγώνα, τον οποίο επέλεξαν οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοί τους, σπάζοντας, στην πράξη, την εργοδοτική τρομοκρατία.

ΟYΤΕ ΚΑΙ 7, OYΤΕ 52 ΚΑΜIΑ ΚΥΡΙΑΚH ΤΑ ΜΑΓΑΖΙA ΑΝΟΙΚΤA
Ποτέ δουλειά την Κυριακή: Δεν δουλεύουμε - δεν ψωνίζουμε. 

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΟΥ ΟΙ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ, ΣΥΖΗΤΑΜΕ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ, ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ, ΣΠΑΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ

Η ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 11.00 ΠΜ, ΕΡΜΟΥ ΚΑΙ ΚΟΡΝΑΡΟΥ

Δίκη φιάσκο για τους εργάτες γης της Μανωλάδας

Με απόφαση ξεκάθαρα άδικη για τους εργάτες της Μανωλάδας ολοκληρώθηκε η δίκη στην Πάτρα στις 30/7.Οι κατηγορούμενοι εργοδότες με ομοφωνία χαρακτηρίστηκαν αθώοι ενώ στους μπράβους που πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τους μετανάστες οι όποιοι διεκδικούσαν τα δεδουλευμένα τους, επιβλήθηκαν εξαγοράσιμες ποινές φυλάκισης.

Για μια ακόμη φορά η ελληνική δικαιοσύνη εκτέλεσε το καθήκον της, υπερασπιζόμενη της εργοδοτική αυθαιρεσία και τις εργασιακές σχέσεις που προωθεί το success story της κυβέρνησης-Ε.Ε-Δ.Ν.Τ., στέλνοντας το μήνυμα ότι οποιαδήποτε διεκδίκηση από τον κόσμο της εργασίας θα έχει απέναντι της τον ταξικό χαρακτήρα της δικαιοσύνης η οποία θα συμπορεύεται πάντα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτό το έχει αποδείξει επανειλημμένα, χαρακτηρίζoντας απεργίες  ως παράνομες και καταχρηστικές, σέρνοντας σε δίκες αγωνιστές του εργατικού κινήματος. Η πολιτικά κατευθυνόμενη δικαιοσύνη επιχειρεί να τρομοκρατήσει κάθε ξένο και έλληνα εργάτη που ζητά τα δεδουλευμένα του, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης, και να στείλει μήνυμα στήριξης και ασυδοσίας σε κάθε λογής εργοδότες.

Μάλιστα δεν θα διστάζει να κάνει με τον πιο χυδαίο τρόπο απέναντι σε εργάτες-μετανάστες, οι οποίοι δέχονται καθημερινά το δηλητήριο του φασισμού και του ρατσισμού τόσο από τα καθάρματα της Χ.Α όσο από την ίδια της καταστολή τους κράτους.

Ο αγώνας τους όμως δεν σταματά εδώ.
Το εργατικό κίνημα έχοντας πλήρη γνώση των ορίων της αστικής δικαιοσύνης πρέπει να κανει δικια του υποθεση των αγωνα των εργατων της μανωλαδας.Καταδικαζοντας την αποφαση του δικαστηριου πρέπει να παλέψει για τα δικαιώματα των μεταναστών, των εργατών, ενάντια στην κρατική καταστολή και την εργοδοτική αυθαιρεσία. Η σύγχρονη εργασιακή βαρβαρότητα που προωθείται καθημερινά και η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται ο Σαμαράς μπορεί και πρέπει να ανατραπει απο την κοινη παλη ντοπιων και ξενων εργατων ενάντια στον εργασιακό μεσάιωνα, για μισθούς και συνθήκες εργασίας που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων, ντόπιων και μεταναστών. Για ίσα οικονομικά, κοινωνικά, εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα. Με ένα νέο εργατικό κίνημα που θα ανατρέψει τον εργοδοτικό δεσποτισμό και ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου και της άθλιας συγκυβέρνησής του.

              Ν.Α.Ρ-ν.Κ.Α Οργανώσεις Πάτρας

Δ. Δεσύλας: Η δικαιοσύνη είναι βαθιά ταξική

Η πρωτοφανής απόφαση του ΜΟΔ Πάτρας για τη δολοφονική επίθεση του Βαγγελάτου και των μπράβων του σε βάρος των Μπαγκλαντέζων εργατών γης στη Νέα Μανωλάδα, αποτελεί ντροπή και στίγμα στον νομικό πολιτισμό και στις δημοκρατικές παραδόσεις του λαού μας.

Η απόφαση αυτή, στην πράξη, επιβραβεύει την εργοδοτική ασυδοσία, αποθρασύνει τη ρατσιστική - δολοφονική βία, διαιωνίζει την αθλιότητα των συνθηκών διαβίωσης, των μεταναστών - εργατών γης.

Δίνει «πράσινο φως» σε αγριότερες μορφές καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και εργασιακού μεσαίωνα σε βάρος μεταναστών και ντόπιων εργατών. Αποδεικνύει τη βαθιά ταξικότητα της δήθεν «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης.

Καταδικάζουμε την άδικη δικαστική απόφαση και καλούμε σε ενωμένο αγώνα για την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - κεφαλαίου.-

31/7/2014
Δημήτρης Δεσύλλας
Περιφερειακός Σύμβουλος της
«Αριστερής Παρέμβασης - Αντικαπιταλιστικής
Κίνησης στη Δυτική Ελλάδα»

Τέλος η "Ουνιτά"

Από ΒΑΘΥ , Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014 | 2:03 π.μ.

Του Γιώργου Αλεξάτου

 Ενενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή της από τον Αντόνιο Γκράμσι, περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά τη διάλυση του μεγαλύτερου δυτικοευρωπαϊκού Κ.Κ. του οποίου υπήρξε όργανο, έχοντας δώσει παγκοσμίως μαθήματα αριστερής δημοσιογραφίας, η "Ουνιτά" παύει να υπάρχει.

Μια ακόμη εκδήλωση της ξεφτίλας αυτών που τη διαχειρίστηκαν, μετατρέποντάς την σε άνευρο όργανο μιας άθλιας πολιτικής. Για πόσο ακόμη θα μπορούσε η τιμημένη εφημερίδα των ιταλών εργαζομένων να υπάρχει, για να υπηρετεί μια πολιτική που στρέφεται κατά των ιταλών εργαζομένων;

"Μεγαλουργεί" η "αδέσμευτη" "δικαιοσύνη" τους

«Κτήνη με στολή, ντροπή για την χώρα» τιτλοφορούσαμε την ανάρτησή μας η οποία περιείχε μαρτυρίες μεταναστών οι οποίοι γνώρισαν την «περιποίηση» των λιμενομπάτσων.

Χτες λοιπόν, εκτός από  την αθωωτική απόφαση υπέρ του φραουλέμπορα Βαγγελάτου και ενός από τους καραμπινοφόρους επιστάτες του, η αστική δικαιοσύνη τους πήρε άλλη μια απόφαση δείχνοντας τον ταξικό  και βαθύτατα ρατσιστικό χαρακτήρα της.
Με εντολή του Εισαγγελέα του Ναυτοδικείου Πειραιά μπήκε στο αρχείο ο φάκελος του τραγικού ναυαγίου στο Φαρμακονήσι στο οποίο έχασαν τη ζωή τους οκτώ παιδιά και τρεις γυναίκες από το Αφγανιστάν, και όλοι οι άντρες του Λιμενικού Σώματος βγαίνουν λάδι, για την κτηνώδικη συμπεριφορά τους.  

(Αδιάφορα πέρασαν για τους «υπηρέτες της δικαιοσύνης» οι πολλές συγκλονιστικές καταγγελίες για την απάνθρωποι συμπεριφορά των λιμανομπάτσων –δείτε αυτή μας την ανάρτηση- ανάμεσα σ’ αυτές και μετανάστη, που έχασε στο ναυάγιο την γυναίκα του και τα τρία παιδιά του, ο οποίες είχε καταγγείλει ότι ένας άλλος μετανάστης «προσπάθησε με ένα ξύλο να σώσει μια γυναίκα που πνιγόταν και τότε ένας άνδρας του Λιμενικού τον χτύπησε στο κεφάλι με κλωτσιά»).

 Για άλλη μια φορά η «ανεξάρτητη», «δικαιοσύνη», έδειξε το ταξικό της πρόσωπο. 

Ανέφερε περασμένη ανάρτησή μας …. Αυτό που έγινε στο Φαρμακονήσι δεν μπορεί να κρυφτεί από πολιτικάντικες δηλώσεις. Είναι μια δολοφονία. Το λιμενικό ακόμη και αν υποστηρίζει πως ρυμούλκησε το σκάφος προς τα ελληνικά χωρικά ύδατα,έκανε κάτι που απαγορεύεται από το νόμο. Γιατί δεν επιβίβασε τα παιδιά στο ασφαλές και αβύθιστο σκάφος του λιμενικού; Αν η κυβέρνηση θέλει να αποδείξει πως όσα ισχυρίζεται είναι αλήθεια, ας δείξει το βίντεο που έχουν τραβήξει οι λιμενικοί. Γιατί ναι, τραβάνε βίντεο με κάθε μια από αυτές τις επιχειρήσεις, για να δείξουν πόσο αποτελεσματικοί είναι.

Μετά από μερικά χρόνια, κάποιοι λιμενικοί και αστυνομικοί, θα μιλήσουν γι’ αυτό το έγκλημα της χριστιανικής ομάδας του Σαμαρά που σκοτώνει ανθρώπους, βρέφη για να δείξει πόσο πατριωτισμό κρύβει. Θρασύδειλοι όσο και στα άλλα θέματα που διαχειρίζονται, αντί να πάνε στην Ευρώπη και να απαιτήσουν να αλλάξουν οι ευρωπαϊκές συνθήκες που αναγκάζουν την Ελλάδα να σηκώνει όλο το βάρος των μεταναστών, σκοτώνουν ανθρώπους. Το ίδιο άλλωστε κάνουν και στην οικονομία.

Δεν το κάνουν μόνο για να δείξουν καλή συμπεριφορά στα αφεντικά, αλλά γιατί διακατέχονται από ρατσισμό…..

Αντί να κάνουμε οποιοδήποτε σχολιασμό αυτής της δικαστικής απόφασης, σας παραπέμπουμε σε δυο περασμένες σχετικές αναρτήσεις μας.

Και γιατί δεν σας έπνιξαν όλους;

Σαμαράς, Δένδιας και γόνος Βαρβιτσιώτη οι ηθικοί αυτουργοί για το Φαρμακονήσι

Πώς φαίνεται ότι δεν έχει ευρωπαϊκή κουλτούρα ...


Του Γιώργου Αλεξάτου

"Κράτος-τρομοκράτη" ανακήρυξε το Ισραήλ ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες και ανακοίνωσε την κατάργηση του δικαιώματος ελεύθερης εισόδου των Ισραηλινών στη Βολιβία.

Πώς φαίνεται ότι δεν έχει ευρωπαϊκή κουλτούρα, ε;

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας καταδικάζει την εγκληματική δικαστική απόφαση με την αθωωτική απόφαση του φραουλέμπορα Βαγγελάτου και ενός από τους καραμπινοφόρους επιστάτες του

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΙΚΤΟΥ ΟΡΚΩΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΠΑΤΡΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ ΤΗΣ ΜΑΝΩΛΑΔΑΣ

Με την αθωωτική απόφαση υπέρ του φραουλέμπορα Βαγγελάτου και ενός από τους καραμπινοφόρους επιστάτες του και την εξαγοράσιμη και με ανασταλτικό χαρακτήρα ποινή   για τους δύο άλλους συγκατηγορούμενούς  τους  η ελληνική δικαιοσύνη για άλλη μια φορά έδειξε τον ταξικό και βαθύτατα ρατσιστικό χαρακτήρα της.

Το επταμελές μεικτό ορκωτό Εφετείο Πατρών με την ομόφωνη απόφασή του, σε πλήρη αντίθεση με την καταδικαστική εισήγηση της εισαγγελίας, βρέθηκε σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τα τοπικά εγκληματικά επιχειρηματικά συμφέροντα των παραγωγών που πλουτίζουν σε βάρος απλήρωτων ή κακοπληρωμένων αιχμάλωτων ουσιαστικά μεταναστών που ζουν σε άθλιες συνθήκες και εργάζονται 12 ώρες για ένα κομμάτι ψωμί, και αυτό όταν τους το δίνουν αντί για απειλές και τραμπουκισμούς.

Βρέθηκε σε πλήρη ευθυγράμμιση με την προσπάθεια κυβέρνησης-τρόικας-κεφαλαίου  να τσακίσουν κάθε εργατικό δικαίωμα και να στοχοποιήσουν το πιο ευάλωτο κομμάτι της εργασίας: τους μετανάστες.
Η κυβέρνηση, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί και η πολιτικά κατευθυνόμενη δικαιοσύνη, επιχειρούν να τρομοκρατήσουν κάθε ξένο και έλληνα εργάτη που ζητά τα δεδουλευμένα του και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης και να στείλει μήνυμα στήριξης και ασυδοσίας σε κάθε λογής εργοδότες. Γιατί η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, η τρόικα και η σύμμαχοί της έχει ως πρότυπο την Μανωλάδα και τα φραουλοχώραφα της Βαγγελάτος ΑΕ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Πάτρας καλεί κάθε εργαζόμενο και άνεργο, κάθε σωματείο και συλλογικότητα να καταδικάσουν την εγκληματική απόφαση του μεικτού ορκωτού εφετείου και να απαιτήσουν την δικαστική,  ουσιαστική και ηθική δικαίωση των αγωνιζόμενων εργατών γης της Μανωλάδας που για πάνω από ένα χρόνο συγκρούστηκαν με τα τοπικά και τα μεγάλα συμφέροντα, αρνήθηκαν να συμβιβαστούν και διεκδίκησαν μαχητικά τα δεδουλευμένα τους, την δικαίωσή τους και την καταδίκη των εγκληματιών-δουλεμπόρων εργοδοτών τους.

Καλεί σε λήψη πρωτοβουλιών αλληλεγγύης για τη στήριξη των αγωνιζόμενων μεταναστών εργατών και συντονισμένους κοινούς αγώνες όλων των εργατών γης ενάντια στην εκμετάλλευση, τη μαύρη εργασία, την εργοδοτική τρομοκρατία. Μόνο ένα οργανωμένο, μαχητικό εργατικό κίνημα ντόπιων και μεταναστών εργατών, στην ύπαιθρο και την πόλη μπορεί να βάλει φρένο στην εγκληματική εργοδοσία, στο τσάκισμα των μισθών, στη διάλυση κάθε εργατικής κατάκτησης που προωθούν κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ.    

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΠΑΤΡΑΣ







Σφαγιάζουν τον Παλαιστινιακό λαό, ομολογώντας την αποτυχία των στρατιωτικών επιχειρήσεων τους οι Ισραηλινοί. (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ , Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014 | 9:06 μ.μ.

Δεν χωράει ανθρώπινος νους την εγκληματική θηριωδία  των σιωνιστών της κυβέρνησης του Τελ Αβίβ. Οι φρικιαστικές εικόνες που μεταδίδει το τηλεοπτικό κανάλι της Χαμάς από την καινούργια μαζική σφαγή του Παλαιστινιακού λαού από την πολεμική μηχανή του Ισραήλ, έκαναν την παρουσιάστρια του βίντεο που παραθέτουμε να πει ότι «οι εικόνες είναι τόσο σκληρές που είναι αδύνατον να τις μεταδώσουμε».

Η Γάζα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο με τους νεκρούς να ξεπερνούν τους 1.330. Όμως αυτές οι άνανδρες επιθέσεις του Ισραήλ που μακελεύουν τον Παλαιστινιακό λαό, δεν είναι τίποτε άλλο από ένδειξη αμηχανίας στα όρια της απόγνωσης που διακατέχει την ηγεσία του Ισραήλ βλέποντας ότι δεν μπορεί να νικήσει την Παλαιστινιακή αντίσταση.

Μπορεί να προχωράει σε γενοκτονία ξεκληρίζοντας οικογένειες, δολοφονώντας ηλικιωμένους και παιδάκια αλλά παρ΄ όλα αυτά η κυβέρνηση  Νετανιάχου βρίσκεται σε πανικό κάτι που δεν μπορεί να κρυφτεί. Είναι χαρακτηριστική η δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε σε Ισραηλινά ΜΜΕ και παρουσι9άζει 7 στους 10 Ισραηλινούς να είναι απογοητευμένοι από τα αποτελέσματα της στρατιωτικής επιχείρησης κι αυτό άσχετα αν η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του Ισραήλ αποδέχεται την δολοφονική δραστηριότητα της κυβέρνησής του.

Ιστορικά ντοκουμέντα για την «Κόκκινη Προβιά»

Πάρα πολύ ενδιαφέροντα τα ιστορικά ντοκουμέντα που παρουσιάζει το περιοδικό Hot Doc που κυκλοφορεί σήμερα.

Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του περιοδικού:

Το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η έναρξη του Ψυχρού, έμελλε να ρίξουν την Ευρώπη σε μια περιπέτεια με πολλές διαστάσεις. Όμως απ’ όσα τα τελευταία 60 χρόνια έχουν γραφεί για την ιστορία της Γηραιάς Ηπείρου σχεδόν τίποτα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Κι αυτό γιατί η δυτική Ευρώπη, που εμφανιζόταν ως ανάχωμα απέναντι στον «κομμουνιστικό κίνδυνο», κυβερνήθηκε μέσα από το πιο αντιδημοκρατικό δημιούργημα των μυστικών υπηρεσιών. Έναν μυστικό στρατό από πολίτες και αξιωματικούς, ο οποίος δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει μια πιθανή σοβιετική εισβολή, αλλά κατέληξε να κάνει πραξικοπήματα, να χειραγωγεί πολιτικούς και πολίτες και να καθορίζει τις εξελίξεις, καλύπτοντας επί δεκαετίες τα ίχνη του.

Το δίκτυο αυτό, στην Ελλάδα είχε καταργηθεί ως το 1988, αλλά ουδέποτε αποκαλύφθηκε τι πραγματικά έκανε τα χρόνια που περίμενε να εισβάλουν οι Σοβιετικοί. Τα αρχεία του καταστράφηκαν μαζί με το κομμάτι της βρόμικης ιστορίας του. Έτσι τουλάχιστον νόμιζαν...

Μετά από 18 χρόνια έρευνας, φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα μερικά από τα έγγραφα που όλοι θεωρούσαν κατεστραμμένα και παράλληλα δημοσιεύουμε δεκάδες συνεντεύξεις πρωταγωνιστών, μέσα από τις οποίες καταγράφεται η ιστορία της επιχείρησης που έγινε γνωστή ως «Κόκκινη Προβιά». Αν αυτά τα ντοκουμέντα υπήρχαν, είναι αμφίβολο αν θα μπορούσαν να κυβερνούν όσοι αποτελούν το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα.

Τα έγγραφα που φέρνουμε στο φως ξαναγράφουν τη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Μιας χώρας που δεν θα ήταν όπως είναι αν δεν υπήρχε η «Κόκκινη Προβιά». 
 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger