Νεοτερα

«Κρυπτεία» και Χ.Α ""συγκοινωνούντα δοχεία";

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018 | 6:15 μ.μ.

Για την εθνικιστική οργάνωση «Κρυπτεία», είχαμε πρωτακούσει όταν ανέλαβε την ευθύνη για την ρατσιστική επίθεση στο σπίτι του 11χρονου μαθητή απ' το Αφγανιστάν, Αμίρ, ο οποίος είχε κληρωθεί να είναι σημαιοφόρος για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Δεν γνωρίζουμε τίποτα περισσότερο, γι' αυτή, πέρα από ένα δημοσίευμα των βρετανικών Times το οποίο ανέφερε ότι υπάρχουν υποψίες η ομάδα να αποτελεί βίαιο παρακλάδι της Χρυσής Αυγής από την οποία και να αποσχίστηκε.

Σήμερα κάποιο άτομο το οποίο παρουσιάστηκε να εκπροσωπεί την φασιστική αυτή οργάνωση τηλεφώνησε στην ιστοσελίδα iefimerida δηλώνοντας ότι η αυτοαποκαλούμενη ομάδα «Κρυπτεία» αναλαμβάνει την ευθύνη για δυο εγκληματικές ενέργειες. Για την πυρκαγιά που σημειώθηκε σε έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό στο «φραουλοκράτος» της Νέας Μανωλάδας Ηλείας, όπου έμειναν εκατοντάδες εργάτες γης από το Μπαγκλαντές, και την επίθεση στην κατάληψη στο πρώην ΠΙΚΠΑ Πετραλώνων.

«Ο αγώνας μας κλιμακώνεται μετά τον εμπρησμό στη Μανωλάδα. Δεν θα αφήσουμε κανένα αντιρατσιστικό καθίκι όρθιο. Οι επιθέσεις μας σε καταλήψεις αντιρατσιστών θα κλιμακωθούν», φέρεται να δήλωσε στην ιστοσελίδα που αναφέραμε, το μέλος της φασιστικής οργάνωσης.

 Κάποια αυτονόητα ερωτηματικά. Μέχρι τώρα κανείς δεν έχει αποδώσει σε εμπρησμό την φωτιά που ξέσπασε στον καταυλισμό της Μανωλάδας ενώ με την ανακοίνωση της η Πυροσβεστική κάνει λόγο για "άγνωστα αίτια' που προκάλεσαν την πυρκαγιά. Οπότε ας μην βιαστούμε να αποδεχθούμε τον ισχυρισμό της φασιστικής οργάνωσης,
Περίεργο, επίσης, θα μας φαινόταν να έχει τέτοια επιχειρησιακή δυνατότητα. Να διαθέτει δηλαδή 25-30 άτομα όπως αυτά που επιτέθηκαν χτες στην κατάληψη του πρώην ΠΙΚΠΑ.
Πιο πιθανό θα μας φαινόταν να ισχύει το δημοσίευμα των Times και η «Κρυπτεία» να είναι "συγκοινωνούντα δοχεία" με την Χ.Α.

Από ψέμα σε ψέμα ο Νίκος Παππάς - Δούλος των καναλαρχών

Πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

«Ζήτησα προχθές τα τελευταία στοιχεία (αν ήξερα ότι θα με ρωτάγατε, θα τα είχα και μαζί μου). Τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια έχουν πληρώσει από το 2015 και μετά 140 εκατομμύρια ευρώ από το φόρο διαφήμισης. Δεν είναι λίγα λεφτά, είναι περίπου 40 εκατομμύρια το χρόνο, είναι περίπου όσα λεφτά θα πληρώνουν από εδώ και μπρος για τις τηλεοπτικές άδειες». Σε μια ακόμα -εμφανώς στημένη και αβανταδόρικη- παρουσία του σε εκπομπή της ΕΡΤ, ο Nίκος Παππάς δε δίστασε να πει για μια φορά ακόμα ένα χοντρό ψέμα, στην προσπάθειά του να εμφανιστεί σαν ο πολιτικός που έβαλε τέλος στο άναρχο τηλεοπτικό τοπίο και ανάγκασε τους καναλάρχες να πληρώνουν.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι εντελώς διαφορετική. Ανάλωσε το πολιτικό του κεφάλαιο σ' έναν πόλεμο με τους παλιούς καναλάρχες, προσπαθώντας να στήσει ένα καινούργιο, φιλικό προς τον ΣΥΡΙΖΑ τηλεοπτικό σύστημα. Ηττήθηκε κατά κράτος, περιθωριοποιήθηκε και για να μείνει στο παιχνίδι (μετά και την απομάκρυνσή του από το Μαξίμου και το πόστο του πανίσχυρου υπουργού Επικρατείας), προσκύνησε τους καναλάρχες και μετατράπηκε σε γιουσουφάκι τους. Αλήθεια, αφού οι καναλάρχες πλήρωσαν τόσα λεφτά, γιατί ο Παππάς δεν είχε μαζί του τα στοιχεία για να τα δείξει; Γιατί φρόντισε να εξασφαλίσει τη μη χορήγηση από την ΑΑΔΕ στοιχείων για τα ποσά που καταλογίστηκαν ως φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων, για τα ποσά που πλήρωσαν οι καναλάρχες και γι' αυτά που έβαλαν «φέσι»; Είναι γνωστό πώς ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να ανακαλέσει την εισαγγελική παραγγελία που είχε εκδώσει, μετά από δικό μας αίτημα. Αυτό έγινε για να μπορεί να «κάνει παιχνίδι» ο Παππάς, λέγοντας -φυσικά- ψέματα.

Ποια είναι η αλήθεια για το φόρο καναλαρχών, που θεσπίστηκε το 2010, αναστελλόταν συνεχώς μέχρι το 2015 και από τότε υποτίθεται ότι θα άρχιζαν να πληρώνουν;

Το 2015 βεβαιώθηκε φόρος 39,3 εκατ. ευρώ, το 2016 42,41 εκατ. ευρώ και το εφτάμηνο του 2017 28,49 εκατ. Αυτά μας κάνουν σύνολο 110 εκατ. ευρώ. Αρα, μέχρι τον Απρίλη του 2018 (που ο φόρος από 20% μειώθηκε στο 5%) μπορεί να βεβαιώθηκαν 140 εκατ. ευρώ. Αλλο βεβαιώθηκε ένας φόρος, όμως, και άλλο πληρώθηκε. Εδώ είναι που λέει ψέματα το γιουσουφάκι των καναλαρχών. Το ψέμα του αποκαλύπτεται από τα ίδια τα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Από στοιχεία που κατέθεσε σε ανύποπτο χρόνο στη Βουλή ο τέως αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρ. Αλεξιάδης προκύπτει ότι το 2015 βεβαιώθηκε φόρος 39,3 εκατ. ευρώ και οι καναλάρχες κατέβαλαν μόνο 19,23 εκατ. Δηλαδή, άφησαν ανεξόφλητο υπόλοιπο 20,07 εκατ. ευρώ. Από έγγραφο της ΑΑΔΕ, που ο ίδιος ο Παππάς κατέθεσε στη Βουλή το Δεκέμβρη του 2017, προκύπτει ότι το 2016 βεβαιώθηκε φόρος 42,48 εκατ. ευρώ και εισπράχτηκαν σχεδόν 36 εκατ. ευρώ, ενώ στο εφτάμηνο του 2017 βεβαιώθηκαν 28,49 εκατ. ευρώ και καταβλήθηκαν 18,05 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, μέχρι και τον Ιούλη του 2017 είχε βεβαιωθεί φόρος 110,2 εκατ. ευρώ, είχαν πληρωθεί μόνο 73,28 εκατ. ευρώ. Υπάρχει περίπτωση μέχρι τον Απρίλη του 2018 οι καναλάρχες να πλήρωσαν άλλα τόσα, για να φτάσουμε στα 140 εκατ. ευρώ που λέει ο Παππάς; Υπάρχει, δηλαδή, περίπτωση μέσα σε οχτώ μήνες (Αύγουστος 2017-Μάρτης 2018) οι καναλάρχες να πλήρωσαν όσα είχαν πληρώσει τα προηγούμενα δυόμισι χρόνια;

Ρητορικό είναι, φυσικά, το ερώτημα. Το πιθανότερο είναι ότι το φέσι μεγάλωσε, όπως μεγαλώνουν γενικά τα φέσια των εκδοτών και καναλαρχών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Γι' αυτό ο Παππάς έβαλε εμπάργκο στα στοιχεία της ΑΑΔΕ και βγαίνει ο ίδιος και πετάει πότε το ένα και πότε το άλλο ψέμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό. Εδώ δε δίστασε να βάλει το Γενικό Λογιστήριο του κράτους να φτιάξει μαϊμού έκθεση, προκειμένου να δείξει μειωμένο το όφελος που θα έχουν οι καναλάρχες από τη μείωση του φόρου τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Είπε ο Παππάς στην ΕΡΤ για τα λεφτά που υποτίθεται ότι πλήρωσαν οι καναλάρχες: «Δεν είναι λίγα λεφτά, είναι περίπου 40 εκατομμύρια το χρόνο». Με δικούς μας (προσεγγιστικούς) υπολογισμούς, ο φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων ήταν γύρω στα 43 εκατ. ευρώ το χρόνο. Κοντά στον αριθμό που λέει ο Παππάς. Πρόκειται, φυσικά, για το φόρο που βεβαιώνεται, όχι για το φόρο που πληρώνεται. Ξέρετε τι έγραφε η Εκθεση του Γενικού Λογιστήριου του Κράτους, που συνόδευε τη ρύθμιση με την οποία ο φόρος μειώθηκε από 20% σε 5%; Οτι η ετήσια απώλεια εσόδων λόγω μείωσης του φόρου από 20% σε 5% υπολογίζεται σε 20 εκατ. ευρώ! Υποεκτίμησαν τα πραγματικά στοιχεία και έφτια-ξαν μια έκθεση-μαϊμού, για να δείξουν ότι είναι μικρή η απώλεια από τη μείωση του φόρου. Οταν θέλει να κρύψει την αλήθεια για τη σκανδαλώδη εύνοια προς τους καναλάρχες, ο Παππάς υποεκτιμά το φόρο που βεβαιωνόταν κάθε χρόνο. Οταν θέλει να κάνει τον «καμπόσο» ισχυριζόμενος ότι αυτός «τα πήρε χοντρά» από τους καναλάρχες, βαφτίζει τον βεβαιωθέντα φόρο εισπραχθέντα και κρύβει τα φέσια που έχουν φορέσει στο Δημόσιο τα αφεντικά του, οι καναλάρχες.

«Είναι περίπου όσα λεφτά θα πληρώνουν από εδώ και μπρος για τις τηλεοπτικές άδειες» είπε ο Παππάς στο κανάλι της κυβερνητικής προπαγάνδας. Ψέμα στο ψέμα, χωρίς αντίλογο από το «παπαγαλάκι» που καθόταν απέναντί του και τάχα του έπαιρνε συνέντευξη. Οπως αποφάσισε το ΕΣΡ, δίνονται 6 τηλεοπτικές άδειες, με 35 εκατ. ευρώ η καθεμιά, που θα πληρωθούν σε 10 δόσεις. Δηλαδή, οι καναλάρχες θα πληρώνουν για τις άδειες 21 εκα. ευρώ το χρόνο. Την ίδια στιγμή, με τη μείωση του φόρου τηλεοπτικών διαφημίσεων από 20% σε 5%, γλιτώνουν τουλάχιστον 32,5 εκατ. ευρώ το χρόνο (αν ανοίξει η διαφημιστική αγορά, όπως αναμένεται, το όφελός τους θα είναι ακόμα μεγαλύτερο)! Μ' άλλα λόγια, οι καναλάρχες όχι μόνο παίρνουν τζάμπα τις άδειες, αλλά κερδίζουν κι από πάνω ένα ποσό γύρω στα 11,5 εκατ. ευρώ το χρόνο για να λειτουργήσουν τα «μαγαζιά» τους!

Αυτός είναι ο Παππάς. Ενας επαγγελματίας ψεύτης, που για να σώσει το τομάρι του και να προσφέρει εκδούλευση στον Τσίπρα και την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε γιουσουφάκι των καναλαρχών, χαρίζοντάς τους άδειες και κρατικό χρήμα ως μπόνους. Κι έχουν το θράσος αυτοί οι άνθρωποι να εμφανίζονται ως πολέμιοι της διαπλοκής!

Καλό το Μουντιάλ αλλά κι η κωμωδία απαραίτητη

Γράφει ο  mitsos175. 

Μερικές εκατοντάδες ακροδεξιοί έκαναν πάλι συγκέντρωση. Στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά. Μάλλον τα δεξιά γίδια κάνουν περιοδείες το καλοκαίρι σε διάφορες περιοχές της χώρας, χαρίζοντας γέλιο σ' όσους τους βλέπουν και αισιοδοξία στον Αλέξη Τσίπρα.

Γιατί χαίρεται ο Αλέξης; Γιατί βλέπει, πως ο Κούλης ακόμα και παρέα με τη Χρυσή Αυγή δεν γεμίζει ούτε ταξί. Πως να πάει ο κόσμος, αφού ο Μητσοτάκης εφαρμόζει την ίδια ακριβώς πολιτική; Ότι πουν οι ξένοι προστάτες, οι Γερμανοί, οι ΗΠΑ, κι όποιος άλλος δίνει καλές μίζες.
Για να δείξουν λοιπόν πως υπάρχουν, έκαναν λιγάκι φασαρία, αλλιώς ούτε καν θα τους παίρναμε χαμπάρι.

Τίποτε το σπουδαίο, αφού οι οργανωτές, τα δήθεν ανεξάρτητα κομματόσκυλα, ξέρουν πολύ καλά πως ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ μετά τις εκλογές θα συνεργαστούν.
Κάποιοι ακροδεξιοί προσπαθούν μάταια να καπελώσουν την αγανάκτηση, που νιώθουμε για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, η οποία όμως είναι συνέχεια της πολιτικής ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΧΑ και υπολοίπων συμμοριών.
Η συμφωνία στην πραγματικότητα είναι η θέληση των ΗΠΑ, κι όπως όλοι ξέρουμε, η ΝΔ ποτέ δεν λέει όχι στους “αδερφούς” Αμερικάνους. Κατά τη ΝΔ ανήκουμε στη Δύση ή σ' όποιον προσφέρει τα περισσότερα.

Προκαλούν βέβαια και οι νεοναζί. Αυτοί που οι δικοί τους τον καιρό της Κατοχής ήταν συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών. Θυμούνται αλήθεια με ποιους άλλους είχαν συμμαχήσει οι Γερμανοί ναζί; Με τους Ιταλούς φασιστές. Και ποιους άλλους; Με τους Βούλγαρους εθνικιστές! Όλοι μαζί, Γερμανοί, Ιταλοί, Βούλγαροι και προδότες - συνεργάτες τους μαζί με τους άρπαγες μαυραγορίτες ρήμαξαν όχι μόνο τη Μακεδονία αλλά και ολάκερη την Ελλάδα.
Γιατί οι Βούλγαροι φασίστες, όταν έκαναν τις σφαγές, τις λεηλασίες, την τρομοκρατία, είχαν και βοηθούς. Μαντεύετε ποιους; Μα αυτούς που είχαν και οι Γερμανοί. Τους Έλληνες δεξιούς δοσίλογους.
Και τώρα έρχονται θρασύτατα οι θαυμαστές των SS, οι νοσταλγοί της χούντας, να μας πουν ότι τάχα κόπτονται για τη Μακεδονία! Όταν κατέστρεψαν κι έπειτα ξεπούλησαν τον τόπο. Όταν άφηναν οι παππούδες τους το λαό να πεθάνει από την πείνα, τον βασάνιζαν, τον εκτελούσαν, τον έκαιγαν και τον κρέμαγαν μαζί με τους Βούλγαρους κατακτητές.

Και ήταν οι Κομμουνιστές, είτε μιλούσαν Ελληνικά είτε Σλαβικά, που αντιστάθηκαν περισσότερο στα σχέδια τους, που έσωσαν χιλιάδες στη Μακεδονία, ελληνόφωνους και σλαβόφωνους.
Δυστυχώς οι συνεργάτες των ναζί, που κέρδισαν τον Εμφύλιο χάρη στους ξένους προστάτες, διέστρεψαν την πραγματικότητα, παραχάραξαν την Ιστορία, για να κρύψουν τα εγκλήματα τους.
Οι κρεμάλες ποτέ δε στήθηκαν για τους προδότες, όπως έπρεπε. Και τώρα αλυχτάν τα κουτάβια των λυκανθρώπων.

Με το λαό της Βόρειας Μακεδονίας ποτέ δεν είχαμε διαφορές, το αντίθετο. Θα μπορούσαμε να είμαστε όχι απλά καλοί γείτονες, αλλά πιστοί φίλοι και σύμμαχοι. Είναι η πατριδοκαπηλία που έβλαψε την Ελλάδα. Όσες φορές ο εθνικισμός δηλητηρίασε το λαό και κυριάρχησε ακολούθησαν καταστροφές και εγκληματικά λάθη. Όπως το 1922, το 1936, μετά τον εμφύλιο, το 1974 κλπ.

Θέριεψε το μίσος, η καχυποψία. Χτυπάγαμε αδέρφια μας, γιατί τάχα ήταν διαφορετικοί. Δώσαμε έτσι τους Έλληνες μουσουλμάνους στην Τουρκία. Είπαμε Βούλγαρους εκείνους που αντιστάθηκαν μαζί μας, που πολέμησαν τους ναζί με θάρρος και επιμονή. Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας. Μόνοι μας πολλαπλασιάζουμε τους εχθρούς και μειώνουμε τους φίλους μας. Έχουμε γίνει περίγελος του πλανήτη με τα καμώματά μας. Υποτακτικοί στους ναζί, που μας αφάνισαν στην Κατοχή και προκλητικοί με όσους πολεμήσαμε μαζί!

Κι όλα αυτά φυσικά τα εκμεταλλεύτηκαν απατεώνες, οι οποίοι, όταν μίλαγαν για πατρίδα το έκαναν μόνο για να την πουλήσουν και να εισπράξουν.

Ο κόσμος όμως άρχισε να ξυπνά κι οι εφιάλτες θα πάψουν σύντομα.

Πρώτες σκέψεις για τις Τουρκικές εκλογές - Μεγάλη νίκη του HDP

Του Γ. Γ.

Οχι ότι άλλαξαν και πολλά πράγματα στην Τουρκία με τις εκλογές που έγιναν χτες. Το πιο βασικό είναι ότι τώρα και με την λαϊκή ψήφο περνάμε σε ένα προεδρικό σύστημα, που έτσι κι αλλιώς υπήρχε, αφού μετά την αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος, στα μέσα Ιούλη 2015,είχε καταργηθεί ουσιαστικά η βουλή και η χώρα κυβερνάται με προεδρικά διατάγματα.

Και είχε απόλυτο δίκιο ο Ερντογάν που χαρακτήρισε «δώρο του Αλλάχ» την αποτυχημένη απόπειρα των Αμερικάνων να τον ανατρέψουν με στρατιωτικό πραξικόπημα, χρησιμοποιώντας τον Γκιουλέν. Αυτή η ενέργεια του έδωσε το πρόσχημα να εξαπολύσει ένα πογκρόμ εναντίων των πολιτικών του αντιπάλων, φυλακίζοντας χιλιάδες, απολύοντας τεράστιο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, βάζοντας λουκέτο σε εκατοντάδες ΜΜΕ που δεν του ήταν αρεστά.
Την ίδια στιγμή έκανε "σφαγιασμό" και στο δικαστικό σώμα, στον στρατό και στην αστυνομία. Δημιουργήθηκε δηλαδή ένας κρατικός μηχανισμός κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του Σουλτάνου.

Αυτός ήταν λοιπόν ο κρατικός μηχανισμός που επόπτευσε τις χθεσινές εκλογές.
Γιατί όμως ο Ερντογάν επέλεξε να κάνει πρόωρες εκλογές ένα χρόνο πριν την λήξη της θητείας του;
Πριν δώσουμε αυτή την απάντηση θα συνιστούσαμε στους αναγνώστες μας να διαβάσουν το κείμενο του Σεϊτ Αλντογάν "Ιστορική αναδρομή στην πρόσφατη πολιτική ιστορία της Τουρκίας - Η πορεία και ο στόχος του Ερντογάν" για να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη άποψη για το τι συμβαίνει στην γειτονική χώρα.
Στο κείμενο αυτό του συντρόφου, εκτός των άλλων, θα πληροφορηθούν γιατί στα 15 χρόνια εξουσία του ο Ερντογάν κατόρθωσε να αποκτήσει μια πλατιά, συμπαγή μάζα που τον υποστηρίζει.

Σήμερα όμως, τα πράγματα σταδιακά αντιστρέφονται. Και αν ο "Σουλτάνος" επέλεξε τις πρόωρες εκλογές είναι για να εξασφαλίσει ακόμα μια πενταετία στην κυβερνητική εξουσία πριν γίνουν ορατά τα αποτελέσματα της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας.

Στα δέκα τελευταία χρόνια το εξωτερικό χρέος της Τουρκίας έχει εκτοξευθεί. Από το 38% του ΑΕΠ που ήταν το 2008 σήμερα έχει φτάσει στο 60% κάτι που μεταφράζεται σε 450 δις. ευρώ. Η ανεργία αρχίζει να παίρνει την ανηφόρα, ενώ βασικά τρόφιμα αρχίζουν να γίνονται απλησίαστα στα λαϊκά στρώματα λόγω των υπερβολικών αυξήσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ένα tweet που έγραψε προεκλογικά ο ηγέτης του Κόμματος Ευημερίας, Τεμέλ Καραμολάογλου: «Το δολάριο είναι 4,75 λίρες, το κρεμμύδι 6,95».
Ακόμα και οι επίσημες Τουρκικές στατιστικές αναφέρουν ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο όλα τα βασικά είδη της λαϊκής κατανάλωσης έχουν αυξηθεί κατά 11%.

Κι ακόμα είμαστε στην αρχή της κατηφόρας για την Τουρκική οικονομία. Ο Ερντογάν και το επιτελείο του αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά. Γι' αυτό επέλεξαν τις πρόωρες εκλογές, πριν η οικονομική κρίση γιγαντωθεί.

Υπάρχει όμως και η θετική πλευρά στις βουλευτικές εκλογές της Τουρκίας. Κι αυτό είναι το ποσοστό του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP). Μέσα σε συνθήκες ασφυκτικής τρομοκρατίας με την βία και νοθεία να επικρατούν, ειδικά στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας, όπου κυριαρχεί η κουρδική μειονότητα, το HDP, συγκέντρωσε το 11,5% του εκλογικού σώματος στην Τουρκία, αποκτώντας 67 έδρες στην Τουρκική βουλή.
Κι αυτό την στιγμή που ο ηγέτης του, ο Σελαχατίν Ντεμίρτας, βρίσκεται φυλακισμένος για σχεδόν 3 χρόνια! Ε, όπως και να το κάνουμε αυτό είναι μια μεγάλη νίκη, αν όχι θρίαμβος, της Τουρκικής και Κουρδικής Αριστεράς.

Υ.Γ. Αναμένουμε από τον σύντροφο Σεϊτ Αλντογάν να μας γράψει ένα αναλυτικό κείμενο για τα αποτελέσματα των Τουρκικών εκλογών.

Από τις ασφυκτικές συνθήκες στα Βαθμολογικά Κέντρα στα ανα – θέματα των εξετάσεων

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Ασφυκτικές συνθήκες σε σχολεία και βαθμολογικά κέντρα

Οι συνθήκες βαθμολόγησης των γραπτών των υποψηφίων των πανελλαδικών εξετάσεων ήταν πιο πιεστικές και ασφυκτικές από ποτέ άλλοτε. Αυτό πιστοποιεί το πιεστικό χρονοδιάγραμμα των προαγωγικών - απολυτήριων και πανελλαδικών εξετάσεων που διαμόρφωσε το Υπουργείο Παιδείας για χάρη της επικοινωνιακής εικόνας για την επιμήκυνση του διδακτικού έτους. Επιβλήθηκε, έτσι, ένα ασφυκτικό πλαίσιο επιδεινώνοντας τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί κλήθηκαν  να διεξάγουν ενδοσχολικές εξετάσεις, επιτήρηση (πολλές φορές και δύο μαθήματα ανά ημέρα) ενώ παράλληλα ήταν επιτηρητές και βαθμολογητές στις πανελλαδικές εξετάσεις.  Όλες αυτές οι διαδικασίες συνεπάγονται κόπωση και πίεση των εκπαιδευτικών, αλλά και μεγάλη πίεση και πρόσθετο άγχος για τους μαθητές.

Ωστόσο σε αυτό το πιεστικό πλαίσιο προστέθηκε πρόσφατα και η οδηγία του Υπουργείου Παιδείας προς τα βαθμολογικά κέντρα να αποστείλουν τις βαθμολογίες την Τρίτη 26-6, δημιουργώντας έτσι ασφυκτικά χρονικά πλαίσια για την ολοκλήρωση της διαδικασίας της βαθμολόγησης, τον απαραίτητα ενδελεχή έλεγχο και την καταχώρισή της. Εκεί που οι «φωστήρες» του Υπουργείου Παιδείας ξεπέρασαν κάθε όριο ευτελίζοντας κάθε έννοια παιδαγωγικής είναι το θέμα των επαναληπτικών εξετάσεων για τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων. Το χρονοδιάγραμμα προαγωγικών, ενισχυτικής, επαναληπτικών προκαλεί ασφυξία στα σχολεία για εκπαιδευτικούς και μαθητές. Υπάρχουν μαθητές και γυμνασίων που μπορεί να δίνουν και τέσσερα μαθήματα τη μέρα! Ας μην αναλύσουμε το άκρως τραγελαφικό των τριών ωρών ενισχυτικής στα μαθήματα που έμειναν οι μαθητές!

Ειδικότερα για τους βαθμολογητές οι οδηγίες χειραγώγησης από το Υπουργείο διαμoρφώνουν ακόμα πιο ασφυκτικές συνθήκες. Ο διοικητικός μηχανισμός τη εκπαίδευσης και οι επιτροπές των εξετάσεων που στελεχώνονται με διαδικασίες  αδιαφάνειας και πελατειακών σχέσεων επιδιώκουν να διαμορφώσουν στους βαθμολογητές μια διεκπεραιωτική λογική όσον αφορά τη βαθμολόγηση των γραπτών με αποτέλεσμα να πιέζονται να βαθμολογήσουν περισσότερα γραπτά και γρηγορότερα. Με πρόσχημα «την ομογενοποίηση της κρίσης» δίνονται οδηγίες που χειραγωγούν και αλλοτριώνουν τους βαθμολογητές, πολλές φορές, για να καλυφθούν αστοχίες ή ασάφειες στη διατύπωση των θεμάτων.

Οι αμοιβές , ιδιαίτερα στους επιτηρητές, είναι άκρως εξευτελιστικές, αλλά στο σημείο αυτό είναι αναγκαίες δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη αφορά τη διαμόρφωση μιας αντιπαιδαγωγικής νοοτροπίας και πρακτικής. Κλείνουν το μάτι στους βαθμολογητές οι διάφοροι ανευθυνοϋπεύθυνοι των επιτροπών για διόρθωση – “Fast”, δηλαδή όσα περισσότερα γραπτά βαθμολογήσει κανείς, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η αμοιβή του. Αλίμονο στον βαθμολογητή που θα ασκήσει αυτό τον άχαρο ρόλο με τέτοια νοοτροπία. Η δεύτερη παρατήρηση αφορά το δίκαιο αίτημα για αύξηση των αποζημιώσεων των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών στις εξεταστικές διαδικασίες.  Ωστόσο η οικονομική ανάσα για τους εκπαιδευτικούς μπορεί να υπάρξει μόνο με τη συλλογική διεκδίκηση και υλοποίηση του αιτήματος για αύξηση του μισθού, ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.

Τα ανα – θέματα των εξετάσεων

Οι άστοχες επιλογές θεμάτων στις πανελλαδικές εξετάσεις, οι λανθασμένες διατυπώσεις, όπως στη Φυσική και οι ασάφειες στη Βιολογία επαναφέρουν στο προσκήνιο τις συζητήσεις για τις εξετάσεις και το ρόλο τους.  Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων συγκροτείται όχι από τους «άριστους», αλλά, κυρίως, από αρεστούς και υποτακτικούς στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας  και λειτουργεί  σε ένα πλαίσιο αδιαφάνειας με επίφαση το «αδιάβλητο» των εξετάσεων υλοποιώντας την «γραμμή», ακόμα και στην επιλογή των θεμάτων. Εύλογα για μια ακόμα χρονιά συγκεντρώνει τα πυρά της κριτικής και των αντιδράσεων της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Παράλληλα η συζήτηση για το μορφωτικό επίπεδο των μαθητών με βάση την καλή ή κακή βαθμολογία  στις εξετάσεις είναι άνευ  σημασίας, γιατί  τα υψηλά ποσοστά επιτυχίας ή αποτυχίας είναι μια «κατασκευή» από τους «θεματοθέτες» της Επιτροπής Εξετάσεων που κρατούν στα χέρια τους τα «εργαλεία» των λεγομένων διαβαθμισμένων θεμάτων. Εύστοχα έχει επισημανθεί: «Δεν έγινε λάθος στις πανελλήνιες… οι πανελλήνιες είναι ένα λάθος!».

Τι αλήθεια μπορεί να προκύψει για την αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή, αν επιτύχει να κυκλώσει σωστά το τάδε γράμμα ή να βάλλει ένα σταυρό στη θέση του «σωστού» ή του «λάθους»; Τι σχέση έχει με κριτική επεξεργασία μια άσκηση όπου ο μαθητής καλείται να συμπληρώσει τα κενά της φράσεως με τις κατάλληλες λέξεις; Μήπως η αντιστοίχηση των ονομάτων των συγγραφέων μιας στήλης με τους τίτλους των έργων της απέναντι πιστοποιεί κριτική οξύνοια;

Τι ελέγχεται, όμως, με αυτά τα τεστ που παρουσιάζονται σαν τη λυδία λίθο της αξιολόγησης των μαθητών; Θραύσματα γνώσεων και επιλεκτικής μνήμης που δεν είναι παρά μια από τις μορφές που παίρνει η ικανότητα συγκράτησης πληροφοριών που δρομολογείται στα ίδια ίχνη της αποστήθισης που υποτίθεται ότι έρχεται να αναιρέσει. Να το πούμε καθαρά ότι τα τεστ αυτά ευνοούν περισσότερο τους «συλλέκτες επιλογών» από εκείνους που έχουν μια επί της ουσίας σχέση με τη σχολική γνώση, τους επιφανειακά έξυπνους, από αυτούς που είναι βαθιά δημιουργικοί.

 Ασφαλώς και δεν είναι τα θέματα εύκολα ή δύσκολα, … θεία ή διαβολικά που καθορίζουν τον ρόλο των εξετάσεων και του σχολείου. Πίσω από μια τέτοια συζήτηση κρύβονται οι μύθοι των «ίσων ευκαιριών» και του «αδιάβλητου» των εξετάσεων. Ας μη μας διαφεύγει η ουσία. Όσο υπάρχει ο κλειστός αριθμός εισακτέων, «numerus clausus», τόσο οι εξετάσεις θα λειτουργούν ως μηχανισμοί ταξικής επιλογής ευνοώντας τους μαθητές από τις προνομιούχες τάξεις και αποκλείοντας τους «άλλους».

Οι εξετάσεις αποτελούν τον ορατό μηχανισμό της επιλεκτικής- απορριπτικής  λειτουργίας του σχολείου. Πέρα από τον μαζικό αποκλεισμό των υποψηφίων, κυρίως από τις ασθενέστερες τάξεις και στρώματα και τις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, οι εξετάσεις επιβάλλουν έναν ολοκληρωτικό έλεγχο στην εκπαιδευτική διαδικασία από το Δημοτικό. Οι εξετάσεις γίνονται εργαλεία που μετατρέπουν τη διαδικασία της μόρφωσης σε εξάσκηση για το κυνήγι «χρήσιμων γνώσεων» που αποφέρουν βαθμούς. Σημασία έχει η παροχή «συνταγών επιτυχίας» για τη συλλογή μορίων. Οι μαθητές «μαθαίνουν» τις σχολικές γνώσεις, αρκετοί περνούν με επιτυχία τις εξετάσεις, αλλά δεν τις κατανοούν. Δεν μπορούν να συνδέσουν τις επιμέρους γνώσεις από τα διάφορα  μαθήματα προκειμένου να ερμηνεύσουν τον κόσμο στον οποίο ζουν μέχρι το πανεπιστήμιο.

Από τη πλευρά του κόσμου της εργασίας χρειάζεται να οργανωθεί ένα ευρύ μορφωτικό κίνημα παιδείας με μια εκπαιδευτική διακήρυξη για τα δικαιώματα και τις μορφωτικές ανάγκες της νέας γενιάς προβάλλοντας το στρατηγικό αίτημα «μόρφωση και  δουλειά για όλους» . Γι’ αυτό και το ζητούμενο σήμερα δεν είναι το «λίφτινγκ» του εξεταστικού συστήματος. Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη από ένα σχολείο που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, όπου πρωταρχική σημασία έχει ο πνευματικός εξοπλισμός των μαθητών, η καλλιέργεια «ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών», έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν κριτικά την κοινωνία με την ενεργή συμμετοχή τους και παρέμβαση σ ΄ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής δραστηριότητας.


*Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου και της ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης», μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά.

Σαν σήμερα το 1933 ο λαός της Αθήνας τσακίζει τους πολιτικούς προγόνους των Χρυσαυγιτών - Η αστυνομία διαχρονικά "προστατεύει" τα φασιστοειδή

Του Γ. Γ. 

 Η φωτογραφία που παραθέτουμε είναι το εξώφυλλο με το οποίο κυκλοφόρησε ο «Νέος Ριζοσπάστης» σαν σήμερα 25 Ιούνη του 1933.

Ηταν η εποχή που είχε κάνει την εμφάνισή του στην χώρα μας ο επίσημος φορέας της Χιτλερικής πανούκλας και ο οποίος είχε το όνομα της «Εθνικής Ένωσης Ελλάς» (ΕΕΕ).
Τα καθάρματα που τον αποτελούσαν ήταν οι πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών Χρυσαυγιτών. 

Παρακάτω θα αντιληφθείτε ότι αυτά τα τομάρια, έχουν πολλά ίδια χαρακτηριστικά, –τηρουμένων των αναλογιών-, με αυτούς που στελεχώνουν σήμερα την συμμορία του Ν. Μιχαλολιάκου, και όχι μόνο στον τρόπο δράσης τους. Θα διαπιστώσετε ότι τέτοια ναζιστικά μορφώματα, δημιουργήθηκαν και ανδρώθηκαν από τους ίδιους χρηματοδότες, είχαν και έχουν την αμέριστη συμπαράσταση του αστικού συστήματος.

Επίσης στο ίδιο δημοσίευμα βλέπουμε τον τρόπο που αντιμετωπιζόταν αυτά τα αποβράσματα από το τότε ΚΚΕ. 
Όπως ήταν αυτονόητο, για ένα επαναστατικό κόμμα, έτσι και το ΚΚΕ της εποχής, καλούσε την εργατική τάξη να αντιμετωπίσει με λαϊκή αντιβία τις προκλήσεις των ναζιστών που ήταν και είναι το μακρύ χέρι του αστικού κράτους.

Πριν αναφέρουμε το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» να κάνουμε μια τηλεγραφική περιγραφή του πολιτικού σκηνικού της εποχής.

Η βάρβαρη αντιλαϊκή κυβέρνηση Τσαλδάρη – Κονδύλη, έχει εξαπολύσει έναν ανελέητο πόλεμο στα εργατικά στρώματα και οι δυνάμεις καταστολής έβαφαν με αίμα κάθε εργατική διεκδίκηση.

Οι καταγραμμένοι δολοφονημένοι εργάτες οι οποίοι συμμετείχαν σε απεργίες και διαδηλώσεις κατά την θητεία της, ανέρχονται σε 23.
Οι λαϊκές κινητοποιήσεις όμως, ειδικά στην Αθήνα και στις μεγάλες πόλεις, συνεχιζόταν από έναν λαό που πεινούσε στην κυριολεξία για να μπορούν «να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μιας σπείρας κεφαλαιοκρατών» όπως αναφέρει το κείμενο του «Ριζοσπάστη».

Η κυβέρνηση τότε για να ανακόψει το εργατικό κίνημα και να κάνει μια επίδειξη δύναμης, χρησιμοποιεί τα μέλη της φασιστικής οργάνωσης Εθνικής Ένωσης Ελλάς  και την νεολαία της. Τους επονομαζόμενους «Άλκιμους».

Από την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης όπου είχε την κύρια δύναμη της η ΕΕΕ μαζεύεται ένα συνονθύλευμα από 1000 περίπου καθάρματα.
Με την προστασία της αστυνομίας, (διαχρονικά η αστυνομία "προστατεύει τα φασιστοειδή, όπως έγινε και χτες στην άνανδρη επίθεση που έκαναν στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ)και με ειδικά ναυλωμένο από την κυβέρνηση τρένο έρχονται στην Αθήνα, η οποία αστυνομοκρατείται.

Οι ΕΕΕλίτες, μαζί με τους αστυνομικούς, προσπαθούν να δώσουν ένα τρομοκρατικό μήνυμα στον λαό της Αθήνας. Δεκάδες οι συλλήψεις εργατών. Επιδρομή στα γραφεία του «Ριζοσπάστη», δολοφονικές επιθέσεις με αποτέλεσμα τον θάνατο του εργάτη Π. Θωμόπουλο.

Το αποτέλεσμα όμως που προσδοκούσε η κυβέρνηση, με την επιστράτευση αυτών των καθαρμάτων δεν επετεύχθη. Ο λαός όχι μόνο δεν τρομοκρατήθηκε αλλά με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές μετέτρεψε κυριολεκτικά τους δρόμους της Αθήνας και του Πειραιά σε πεδία μαχών. 

Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους του Παναγή Τσαλδάρη που μετά από λίγο διάστημα ανατράπηκε πραξικοπηματικά από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του και υπουργό των Στρατιωτικών Γεώργιο Κονδύλη.  

Ας δούμε λοιπόν τι έγραφε πρωτοσέλιδα ο «Ριζοσπάστης» στις 25/6/1933

Εργάτες της Αθήνας και του Πειραιά! Πεινασμένοι των εργοστασίων και των συνοικισμών. Εργάτες υπάλληλοι, εργαζόμενη νεολαία βιοπαλαιστές! Ολοι στο πόδι!

Η φασιστική πανούκλα φτάνει σήμερα στην Αθήνα. Οι δολοφόνοι του εργάτη Σταμπουλίδη. Οι εμπρηστές των συνοικισμών των φτωχών Εβραίων.
Αυτοί που έργο τους έχουν να κάνουν επιδρομές στα εργατικά σωματεία, να σπάνε τις απεργίες των εργατών. Οι συμμορίες των αποβρασμάτων που στρατολογήθηκαν με χιλιάρικα των καπνεμπόρων και των εφοπλιστών, με το χρήμα του δήμου και του κράτους που πληρώνει με το αίμα του ο εργαζόμενος λαός.
Εχουν το πρωτάκουστο θράσος και την ξετσιπωσιά να σηκώνουν το ταπεινό τους ανάστημα να προκαλούν και να βρίζουν την εργατιά της Αθήνας.

Η αισχρή κωμωδία που παίζουν από καιρό ξεσκεπάστηκε πια.
Η κυβέρνηση των λαοπλάνων Τσαλδάρη - Κονδύλη αποδείχτηκε ο προστάτης τους ο ενισχυτής τους και ο οργανωτής τους.
Οχι μόνο ψωμί δεν δίνει στους χιλιάδες ανέργους που αργοπεθαίνουν από την πείνα, μα σπαταλά χιλιάδες ολόκληρες για να εξαπολύσει τα φασιστικά καθάρματα. 
Διαθέτει για την κάθοδο τους, τους σιδηροδρόμους για να τους εξαπολύσει εναντίον σας, ενάντια στους πεινασμένους της Αθήνας και όλης της χώρας.

Εργάτες της Αθήνας και του Πειραιά! Σε συναγερμό! Σε συναγερμό!

Δεν φτάνει η σημερινή πείνα, η δυστυχία και η μαύρη απόγνωση που σας έχουν καταδικάσει όλα τα κεφαλαιοκρατικά κόμματα. Δεν φτάνει ότι για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μιας σπείρας κεφαλαιοκρατών τα κόμματα του Τσαλδάρη και του Βενιζέλου σας λήστεψαν, σας ξεσπίτωσαν και σας παρέδωσαν στους ντόπιους και ξένους μεγαλοκαρχαρίες, εφοπλιστές και τραπεζίτες. Σήμερα οργανώνουν τρομοκρατικές συμμορίες από πουλημένα αποβράσματα για να πνίξουν τη φωνή σας για ψωμί – δουλειά, για να σας οδηγήσουν σε μεγαλύτερο όλεθρο πείνα και σκληρή σκλαβιά.

Εργαζόμενοι! Ολοι στους δρόμους!

Η κυβέρνηση των Τσαλδάρη - Κονδύλη με την βοήθεια του Βενιζέλου στέλνει σήμερα στην Αθήνα της μαύρες εκατονταρχίες της. Με τη βοήθεια των χαφιέδων της αστυνομίας της οργανώνει μια προκλητική επίδειξη δύναμης ενάντια στη εργατιά της Αθήνας και όλης της χώρας.

Εργαζόμενοι! Ολοι στους δρόμους!

Γελιούνται πολύ τα φασιστικά καθάρματα και η κυβέρνησή τους, των δολοφόνων, αν νομίζουν ότι μπορούν να επιτύχουν τους εγκληματικούς σκοπούς τους. Η εργατιά της Αθήνας δεν είναι σπείρα θρασύδειλων δολοφόνων, δεν είναι συμμορία πληρωμένων αποβρασμάτων. Είναι η τάξη η ακατανίκητη που ξέρει να παλεύει και να συντρίβει κάτω από την σιδερένια πειθαρχία της κάτω από την ακαταμάχητη ορμή και τη μαχητικότητά της τα φασιστικά αποβράσματα.

Αν τολμούν ας κοπιάσουν. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα! Η εργατιά της Αθήνας θα τους δώσει το μάθημα που τους αξίζει. Θα τους πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Θα σκορπίσει στους τέσσερις ανέμους τα τενεκεδένια κράνη και τους "άλκιμους" νεανίες τους!

Ολοι στους δρόμους!

Σαρώστε τα φασιστικά καθάρματα, τους απεργοσπάστες τους δολοφόνους σας.


Με την ευκαιρία να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από έκδοση του «Ριζοσπάστη» του 1944 που έχει τίτλο «Εγκληματίες και Προδότες» που κάνει εκτενή αναφορά στους πολιτικούς προγόνους των Χρυσαυγιτών: 

Μα η οργάνωση εκείνη που διεκδικεί την αρχηγία όλων των φασιστικών οργανώσεων και παρουσιάζεται και με πολιτικό πρόγραμμα έτοιμη να αναλάβει και τη διακυβέρνηση της χώρας ακόμα είναι η οργάνωση των ΕΕΕ.

Αυτή δεν φτιάχτηκε με την είσοδο των καταχτητών στη χώρα μας. Ήτανε ο επίσημος φορέας της Χιτλερικής πανούκλας πολλά χρόνια πριν στην Ελλάδα χάρις στην υποστήριξη ορισμένων Κυβερνήσεων από τα 1930 και δώθε.

Μη μπορώντας ποτέ να ριζώσει σαν οργάνωση και σαν κόμμα προπολεμικά, πνιγμένη μέσα στην περιφρόνηση και το μίσος του Αντιφασιστικού Λαού μας βρήκε την ευκαιρία να ζωντανέψει με την είσοδο των Γερμανών και με την υποστήριξή τους.

Πρόσφερε στον καταχτητή μεγάλες υπηρεσίες ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη. Αρκεί να θυμήθηκε την παλιά δόξα των Πογκρόμ που εφάρμοζε παλαιότερα ενάντια στους Εβραίους στη Θεσσαλονίκη και βρήκε την ευκαιρία να βοηθήσει τ’ αφεντικά της στη ληστεία και εξολαθρεμό 60 χιλιάδων Εβραίων.

Παράλληλα οργάνωσε στη θες/νίκη ορδές γκεσταπίτικες ένοπλες και άσκησε εκεί μια ξέσκεπη τρομοκρατική δράση κατά του Λαού.

Χιλιάδες πολίτες παραδόθηκαν στο μαχαίρι του Γερμανού δήμιου στη θες/νίκη από τα μέλη της οργάνωσης αυτής.

Οι εκατονταρχίες του Πούλου που οργιάζουν στη Μακεδονία σε συνεργασία με τους Γερμανούς και Βουλγάρους καταχτητές είναι δημιούργημα της οργάνωσης ΕΕΕ.
Κι' ακόμη μερικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί έχουν θράσος να στέλνουν υπομνήματα και προς τους συμμάχους ακόμα και να χαρακτηρίζουν την κίνηση των ΕΕΕ και των ορδών του Πούλου σαν κίνηση εθνική.

Εχουμε ύπ’ όψει μας και το υπόμνημα του Χαβίνη στον προδότη Ράλλη σχετικά με τον κίνδυνο που διατρέχει η Μακεδονία μας από τη δράση των κομμουνιστικών στοιχείων και που συνιστά, σαν να ήταν ανάγκη να το συνιστά, την ενίσχυση της Εθνικής δράσης των τριεψιλίτικων ομάδων του Πούλου.

Με την εγκατάσταση του αρχηγού της οργάνωσης Γούλα στην Αθήνα η Γκεσταπίτικη δράση των ΕΕΕ επεκτείνεται. Το επιτελείο της αποτελείται από τους πεμπτοφαλαγγίτες στρατηγούς Μπάκο, Σκλαβούνο, Καβράκο, Σκυλακάκη και από τους γνωστούς Συνταγματάρχες Παπαδόγκωνα, Κουρκουλάκο. Σουλιώτη κ.α.

Κάτω από την αμέριστη υποστήριξη των Γερμανών της Κυβέρνησης και ορισμένων πολιτικών Αρχηγών σαν τον Γονατά, αρχίζουν την οργάνωση των ανεξάρτητων ταγμάτων της Πελοποννήσου υπό τον Παπαδόγκωνα.

 Στη βιβλιοθήκη της Βουλής με το Φούφα, γνωστό πεμπτοφαλαγγίτη, γίνονται συσκέψεις του επιτελείου και εκεί μελετούν τα σχέδια της εκστρατείας.
Στα γραφεία της οργάνωσης οδού Σίνα 8 οι Γερμανοί ξεφορτώνουν συνέχεια όπλα και Ιματισμό για τους στρατολογούμενους αλήτες που παίρνουν μέρος στην εκστρατεία.

Βιομήχανοι και έμποροι ενισχύουν τις προσπάθειες του Γούλα και τον επισκέπτονται συχνά στο ιδιαίτερο γραφείο του της οδού Σκουφά. Ακόμα και ομάδες Πολιτικών υπό τον Σπύρο Μπότσαρη, που ηγείται και αυτός Σοσιαλιστικής οργάνωσης λαϊκής σωτηρίας, υποβάλει υπομνήματα συνεργασίας με το Γούλα.

Ο περίφημος Βουλπιώτης κάθε απόγευμα καθιερώνει ειδική εκπομπή προπαγάνδας από το ραδιοφωνικό σταθμό για τα ΕΕΕ.

Τελευταία η εφημερίδα «Ακρόπολις» γίνεται επίσημο όργανο των ΕΕΕ. Και ιδιοκτήτες και διευθυντής της με τη χήρα Βουτσινά, και τώρα γυναίκα του Σταυλάρχη του Βασιλιά Λεβίδη, δέχονται να γίνουν πληρωμένα επίσημα όργανα των EEΕ και της Γκεστάπο.

 Όλες οι άλλες φασιστικές οργανώσεις παρά τη θέλησή τους να μείνουν ανεξάρτητες για να εξασφαλίζεται έτσι η μάσα των αρχηγών έγιναν παραρτήματα των ΕΕΕ και μάλιστα με το ζόρι.

Η πρώτη εκατονταρχία κατά το σύστημα Πούλου Θεσσαλονίκης σχηματίστηκε με επικεφαλής τον κοινό εγκληματία Π. Βουτσά και στους δρόμους βρίσκονται συχνά σκοτωμένοι ή κρεμασμένοι λαϊκοί αγωνιστές με καρφιτσωμένη στο στήθος επιγραφή «είμαι κομουνιστής, ντρόπιασα την Ελλάδα ΕΕΕ», περίπτωση Δήμου Κοσμά, Δημ. Μουζενίδη, Ρίζου, καθηγητή Μαυρομμάτη κ. ά. 

Το ίδιο δολοφονικό σύστημα ακολουθούν τα ΕΕΕ στη Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα που έχουν σχηματίσει ένοπλες συμμορίες εξοπλισμένες από τους Γερμανούς.
 Η τρομοκρατία στις πόλεις αυτές φτάνει στο σημείο να σκοτώνονται χωρίς προειδοποίηση οι Ελληνες όταν αφηρημένοι περπατούν με τα χέρια στις τσέπες, πράγμα που απαγορεύουν από φόβο τα καθάρματα των ΕΕΕ.
Οι κρεμάλες στις πόλεις αυτές είναι καθημερινό φαινόμενο.

Τα EΕE είναι η τελευταία εφεδρεία των Γερμανών στη Χώρα μας όταν η Κυβέρνηση του Ράλλη υπό την καθοδήγηση του Γονατά και των γνωστών κύκλων του Εξωτερικού, δεν θα μπορεί ποια να ξεγελάει ούτε έναν Ελληνα πώς ότι κάνει, γίνεται κατ’ επιταγήν των Μεγάλων μας Συμμάχων που τους ανάθεσαν, καθώς ισχυρίζονται, να εξοντώσουν το Ε.Α.Μ. δηλαδή τα 9/10 του αγωνιζόμενου ηρωικά για τη λευτεριά του Ελληνικού λαού.

Καταγγελία: Με την ανοχή της αστυνομίας η επίθεση των φασιστοειδών στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ


Αμεσα τα ανακλαστικά του αντιφασιστικού κινήματος μετά την οργανωμένη επίθεση φασιστοειδών στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ.
Σε λίγη ώρα πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική μαζική διαδήλωση.

Σημειωτέον ότι η αστυνομία το μόνο που έκανε ήταν να προσάγει αλληλέγγυους προς την κατάληψη –τους οποίους άφησε ελεύθερους μετά τον σάλο που ξεσηκώθηκε- ενώ δεν έχει κάνει το παραμικρό για να εντοπίσει τους φασίστες οι οποίοι εκτός των άλλων τραυμάτισαν καταληψία. (Ευτυχώς το θύμα της επίθεσης δεν διατρέχει κάποιο κίνδυνο και μετά τις προληπτικές εξετάσεις που του έγιναν στο Τζάνειο νοσοκομείο, αποχώρησε).

Σύμφωνα με τα όσα γράφει χρήστης του indymedia χτες στις 8:20 μμ η ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Πετραλώνων Θησείου Κουκακίου, που γινόταν στο κτίριο της κατάληψης, δέχτηκε επίθεση από ομάδα 30 περίπου φασιστών. Τα αποβράσματα αυτά έσπασαν τζάμια, πέταξαν πέτρες και μολότοφ και φώναζαν: "Πουτάνας γιοι αναρχικοί, θα πεθάνετε ".  Όταν βγήκαν οι σύντροφοι για να τους κυνηγήσουν, απομόνωσαν έναν και τον χτύπησαν στο κεφάλι με αλυσίδες.

Επίσης άλλη ανάρτηση του indymedia αναφέρει: Την ίδια στιγμή που οι ΔΙΑΣ προσήγαγαν τους 3 γείτονές μας,  διευκόλυναν την αποχώρηση των νεοναζί με σίδερα και λοστούς από των Ηλεκτρικό Πετραλώνων. 
Εδώ να σημειώσουμε ότι οι παρακρατικοί μπούκαραν στο ηλεκτρικό ακάλυπτοι και τραμπούκιζαν μετανάστες με την προστασία της αστυνομίας.

Σε ανακοίνωση της η ΚΕΕΡΦΑ σημειώνει:


Οι φασίστες επιτίθενται στη κατάληψη ΠΙΚΠΑ, η Αστυνομία προσαγάγει αντιφασίστες Άμεση απελευθέρωση των προσαχθέντων αντιφασιστών

Ομάδα φασιστών οργάνωσε επίθεση στη κατάληψη ΠΙΚΑΠ στα Πετράλωνα σήμερα στις 8.20μμ. Εκείνη την ώρα βρίσκονταν κόσμος στη κατάληψη ενώ οι φασίστες έγιναν αντιληπτοί από το κόσμο της γειτονιάς.

Οι φασίστες προσπάθησαν να κάψουν το χώρο ρίχνοντας μολότωφ προκαλώντας φωτιά. Είχαν στα χέρια σιδηρολοστούς και αλυσίδες ενώ φορούσαν μάσκες. Φώναζαν σοβινιστικά συνθήματα  για την Μακεδονία  και απειλούσαν ότι θα τους κάψουν όλους. Υπήρχαν επικεφαλής που καθοδηγούσαν τοπ τάγμα εφόδου με εντολές για επίθεση αρχικά και μετά για αποχώρηση. Tραυμάτισαν με χτύπημα στο κεφάλι ένα αντιφασίστα.

Αφού απωθήθηκαν από τον κόσμο που υπεράσπισε την κατάληψη έφυγαν ανενόχλητοι από την Αστυνομία που δεν κατάφερε να τους εντοπίσει ενώ κινιόντουσαν ομαδικά με ρόπαλα και αλυσίδες στα χέρια φτάνοντας μέχρι τον σταθμό  Πετραλώνων. Εκεί φώναζαν συνθήματα συνθήματα και δήλωναν ότι προέρχονται από την Καλλιθέα. Προχώρησαν σε επιθέσεις κατά μεταναστών που βρίσκοντας στο Σταθμό.

Για άλλη μια φορά η Αστυνομία έφτασε στο χώρο της επίθεσης των φασιστών και ασχολήθηκε με το να καταστείλει τους αντιφασίστες προχωρώντας σε προσαγωγές τριών μελών της συνέλευσης της κατάληψης. Ποινικοποιούν την αντιφασιστική δράση με στημένες διώξεις για οπλοκατοχή!  Όλη την ώρα που το τάγμα εφόδου έκανε βόλτα στη περιοχή δεν μπορούσε να εντοπίσει ούτε ένα φασίστα!

Για την ώρα, στην Αστυνομία υπάρχουν έξι προσαχθέντες, άγνωστο ποιοι είναι οι άλλοι τρεις.
Οι φασίστες της Χρυσής Αυγής και το υπόλοιπο σινάφι έχει αποθρασυνθεί με την εκστρατεία μίσους που έχει εξαπολύσει η ΝΔ και η ακροδεξιά κατά της συμφωνίας των Πρεσπών και οργανώνουν ανοιχτά φασιστικές επιθέσεις. Και το θράσος τροφοδοτείται ακόμη περισσότερο όταν καλούν σε πραξικόπημα μέσα στη Βουλή και ο Μπαρμπαρούσης, ο οποίος κόντεψε να πατήσει αστυνομικούς σε μπλόκα που τάχα τον καταδίωκαν, δεν κρίθηκε ύποπτος φυγής και αφέθηκε ελεύθερος!

Είναι ώρα να κλιμακώσουμε την αντιφασιστική δράση για να στείλουμε τους ναζί δολοφόνους στη φυλακή και στους υπονόμους, για να τους πετάξουμε έξω από τις; γειτονιές μας.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι ώρα να ολοκληρωθεί και να πάνε όλοι οι δολοφόνοι φυλακή. Η δίκη στο Εφετείο την Τρίτη 26/6 για τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα δεν πρέπει να ρίξει στα μαλακά τους δολοφόνους νεοναζί Λιακόπουλο και Στεργιόπουλο.

Όλοι και όλες μαζί να τσακίσουμε τους φασίστες. Θέλουμε γειτονιές αλληλεγγύης και όχι εθνικιστικούς και ρατσιστικού μίσους κατά των γειτόνων στη Μακεδονία και των μεταναστών και προσφύγων.


Η ΚΕΕΡΦΑ Πετραλώνων συμμετέχει στην πορεία που γίνεται απόψε και καλεί σε αντιφασιστική εκδήλωση την Τετάρτη 4 Ιούλη στις 7μμ στη Πλατεία Μερκούρη.  

Ναζιστικό «τάγμα εφόδου» επιτέθηκε στην κατάληψη ΠΙΚΠΑ - Αποχώρησε ανενόχλητο και η αστυνομία προσήγαγε ... αντιφασίστες

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018 | 10:33 μ.μ.

Ναζιστικό «τάγμα εφόδου» πραγματοποίησε οργανωμένη και σχεδιασμένη επίθεση ενάντια σε άτομα που βρισκόταν σε υπό κατάληψη κτίριο (πρώην ΠΙΚΠΑ) στην οδό Τιμοδήμου 12.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, 25-30 φασίστες γύρω στις 8.30 το βράδυ της Κυριακής, προσπάθησαν να εισβάλλουν στο κτήριο, πετώντας πέτρες και μολότοφ. 

Φέρεται να έχει χτυπηθεί  ένα άτομο απ’ αυτά που βρισκόταν στην κατάληψη και να έχει οδηγηθεί στο νοσοκομείο.
Τα φασιστοειδή, σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται, φώναζαν συνθήματα για τη Μακεδονία, αλλά και ενάντια στον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Και το φινάλε της πρόκλησης των ναζιστών αναμενόμενο. Μετά την επίθεση, οι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στην προσαγωγή έξι ατόμων, τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες είναι αντιφασίστες που κυνηγούσαν τους επιτιθέμενους, οι οποίοι φαίνεται ότι διέφυγαν της σύλληψης, όμως αναφέρει ειδησεογραφικός ιστότοπος.

Εκλογές - παρωδία στην Τουρκία με προδιαγραμμένο αποτέλεσμα

Κανένας δεν είχε αυταπάτες ότι το εκλογικό αποτέλεσμα στην Τουρκία θα ήταν διαφορετικό απ' αυτό που ανακοινώνεται (Με καταμετρημένο το 96,6% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές, ο «σουλτάνος» βρίσκεται στο 52,6%, o Μουχαρέμ Ιντζέ ακολουθεί με 30,8%, ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς με 8,08% και η Μεράλ Ακσενέρ με 7,42%).

Μια ματιά στο διαδίκτυο να ρίξει κανείς, θα δει τις συνθήκες κατά τις οποίες διενεργήθηκαν αυτές οι εκλογές -παρωδία (παρουσιάζονται βίντεο με κάλπες να περιέχουν εκατοντάδες ψηφοδέλτια του κυβερνητικού κόμματος, πριν ανοίξουν καν τα εκλογικά τμήματα και περιστατικά βίας και νοθείας).

To σκίτσο του Βραζιλιάνου σκιτσογράφου, Κάρλος Λατούφ, για τις εκλογές στην Τουρκία, είναι απόλυτα περιγραφικό για τον τρόπο που έγιναν οι εκλογές στην γειτονική χώρα.

Εγραφε ο σύντροφος mitsos 175 σε περασμένο κείμενο του:
  
Η ερώτηση, αν θα γίνει νοθεία στις Τουρκικές εκλογές, είναι αντίστοιχη της ερώτησης, αν η Γη κινείται. Και πριν το ανακαλύψουμε, κινούνταν.

 Ήδη στην Τουρκία γίνεται νοθεία. Όταν κάποιος πάει σε εκλογές με χιλιάδες πολιτικούς αντιπάλους στις φυλακές, με συκοφαντίες, τι είναι; Έκφραση ελεύθερης θέλησης;

Όταν τα ΜΜΕ ελέγχονται πλήρως και υποστηρίζουν θέλοντας και μη το Σουλτάνο τι είναι; Αντικειμενικότητα;

Όταν ακόμα και το παραμικρό, όπως ένα σκίτσο, ένα σχόλιο, λογοκρίνεται τι είναι; Ελευθερία; Έχουν καμία σχέση με Δημοκρατία τα όσα έκανε ο Ερντογάν ιδιαίτερα από το πραξικόπημα και μετά;

Δεν αμφιβάλω ότι θα βγει. Κανένας δεν αμφιβάλει. Οι εκλογές θα είναι αλά Παπαδόπουλου.

Οι σημερινές ιστορικές αλχημείες του ΚΚΕ για το Μακεδονικό

Του Γ. Γ.

Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω με το κείμενο που υπογράφει σήμερα ο Γιώργος Μιχαηλίδης στο "Πριν" και έχει τίτλο «Μακεδονικό: Αριστερή ενσωμάτωση χωρίς ρήξη με το αστικό "εθνικό αφήγημα"».

Και νομίζω ότι κανείς που ασχολείται με την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος στην χώρα μας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα στοιχεία που παραθέτει.
Πιστεύω εξάλλου ότι είναι εντελώς προβληματικό να επιδίδεται σε ιστορικές αλχημείες ένα κόμμα που θέλει να ονομάζεται κομμουνιστικό. Και όχι μόνο αυτό. Αλλά και να βγαίνουν στελέχη του -όπως επισήμανα χτες σχολιάζοντας δηλώσεις του Χαρίλαου Φλωράκη - και να δίνουν ορισμούς για το τι σημαίνει "εθνική μειονότητα" που είναι εντελώς εγκεφαλικά τους κατασκευάσματα και δεν έχουν καμιά βάση. 

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το κείμενο του Γ. Μιχαηλίδη που αναφέραμε και αν χρειαστεί, μπορεί να παραθέσουμε πλήθος ντοκουμέντων από τις θέσεις που είχε στο παρελθόν του ΚΚΕ γι' αυτό το ζήτημα, που επικυρώνουν τα όσα επικαλείται ο αρθρογράφος του "Πριν". (Οι υπογραμμίσεις είναι δικιά μας παρέμβαση.

 Μακεδονικό: Αριστερή ενσωμάτωση χωρίς ρήξη με το αστικό «εθνικό αφήγημα»

.. Το Μακεδονικό αποτελεί ζήτημα που.αγγίζει τον πυρήνα του εθνικού αφηγήματος του νέου ελληνικού κράτους. Πρώτα, η θεωρία της αδιάσπαστης, τρισχιλιετούς συνέχειας του έθνους και άρα των ιστορικών/εθνικών δικαίων του ελληνικού κράτους επί των συγκεκριμένων εδαφών που δένουν με το ιστορικό αφήγημα περί απελευθέρωσης της Μακεδονίας κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αποκρύπτοντας παράλληλα τον πολυεθνικό χαρακτήρα της περιοχής και τις εθνικιστικές πολιτικές εθνοκάθαρσης που εφάρμοσε διαχρονικά και συστηματικά το ελληνικό κράτος επί του σλαβικού στοιχείου εντός των ελληνικών συνόρων. Έπειτα, το ιδεολόγημα του «σλαβικού κινδύνου» βάσει του οποίου η αστική τάξη επιχειρεί να μπετονάρει στο άρμα της τον πληθυσμό της Βόρειας Ελλάδας (και όχι μόνο). 
Ιστορικά (πιο αναλυτικά δες εδώ), το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα στάθηκε απέναντι σ’ αυτούς τους δύο πυλώνες της εθνικής, αστικής πολιτικής.

Στη δεκαετία του ‘20 αρνήθηκε (όπως και στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες) να δεχτεί τα αποτελέσματα της ιμπεριαλιστικής χάραξης των συνόρων και υπερασπίστηκε την προοπτική της ανεξάρτητης, πολυεθνικής Μακεδονίας και Θράκης στα πλαίσια μιας σοσιαλιστικής βαλκανικής ομοσπονδίας

Στη δεκαετία του ‘30, όταν τα σύνορα είχαν παγιωθεί και το παραπάνω σύνθημα κρίθηκε πλέον ανεπίκαιρο αναγνώρισε –με απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, το 1934– την ύπαρξη μακεδονικού έθνους και πάλεψε για τα δικαιώματα της (σλαβο)μακεδονικής εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες. 

Στη δεκαετία του ‘40 τόσο το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, όσο κι ο ΔΣΕ. πέρα από εκφραστές των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της φτωχής αγροτιάς. ξεχώριζαν για τη διαφορετική προοπτική που έθεταν για τις εθνικές μειονότητες της χώρας. 
Πλάι στους σχετικά λίγους Αλβανούς Τσάμηδες και Πομάκους που πολέμησαν με τον ΕΛΑΣ ή/και τον ΔΣΕ υπήρξαν δεκάδες χιλιάδες Σλαβομακεδόνες, που πύκνωσαν τις γραμμές των δύο λαϊκών στρατών, βλέποντας στη νίκη τους ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους, χωρίς εθνική καταπίεση

Στις δεκαετίες του ‘50 και του ‘60, το ΚΚΕ, παρά την εθνικιστική προπαγάνδα και το στίγμα της «εθνοπροδοσίας» που το ακολουθούσε, υπερασπίστηκε σταθερά τα δικαιώματα των Σλαβομακεδόνων ως εθνικής μειονότητας με τη δική της συνείδηση, γλώσσα και έθιμα

Παράλληλα, ουδέποτε τέθηκε από το εν Ελλάδι ή διεθνές κομμουνιστικό κίνημα ζήτημα μη αναγνώρισης του μακεδονικού έθνους και της μακεδονικής γλώσσας
Αντιθέτως, οι σοβιετικοί εθνολόγοι και γλωσσολόγοι –παρά τη ρήξη Γιουγκοσλαβίας-ΕΣΣΔ μετά το 1948– υπερασπίζονταν την ύπαρξη σύγχρονου μακεδονικού έθνους και μακεδονικής γλώσσας, κάτι που εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς ανατρέχοντας στα αντίστοιχα λήμματα της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας.

Η τομή για το ΚΚΕ ήρθε το 1988, όταν για πρώτη φορά ο τότε ηγέτης του Χαρίλαος Φλωράκης δήλωσε ότι: «για το ΚΚΕ μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα δεν υπάρχει». 
Ωστόσο, στη σημερινή συγκυρία η τομή φαίνεται να βαθαίνει. Σε απανωτές συνεντεύξεις του γ.γ. Δημήτρη Κουτσούμπα (Real fm 19/1, Έθνος 17/6) αμφισβητείται η ύπαρξη (σλαβο)μακεδονικής εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα, αλλά και σύγχρονου μακεδονικού έθνους και γλώσσας

Μάλιστα, η αναγνώριση της ύπαρξης οποιουδήποτε από τα παραπάνω θεωρείται πως αποδεικνύει τις αλυτρωτικές βλέψεις του γειτονικού κράτους και ανοίγει ζήτημα αλλαγής των συνόρων

Παράλληλα, με κεντρικά άρθρα στον “Ρ” και στο 902.gr επιχειρείται το ζήτημα ύπαρξης σύγχρονου μακεδονικού έθνους να αποδοθεί στις μηχανορραφίες του Τίτο (μάλιστα μετά το ‘48 ώστε να συνδεθεί με τη φιλο-αμερικάνικη στροφή της Γιουγκοσλαβίας και να μην τεθούν ερωτήματα για τη στάση της ΕΣΣΔ!), ενώ αποσιωπούνται ολόκληρες σελίδες της ιστορίας του ΚΚΕ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος που αποδεικνύουν τη συνέχεια και συνέπεια στη στάση πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα

Ακόμα χειρότερα, σε πρόσφατη ανάρτηση με τίτλο “Για το λεγόμενο μακεδονικό ζήτημα” στο 902.gr, γίνεται λόγος για Σλαβόφωνους (ούτε καν Σλαβομακεδόνες!) στην ελληνική επικράτεια.

Μόνο που η θέση για Σλαβόφωνους που δεν αποτελούν εθνική μειονότητα και για μακεδονικό έθνος-δημιούργημα του Τίτο ήταν ακριβώς οι δύο βασικοί πυλώνες της τοποθέτησης του εμφυλιοπολεμικού, μοναρχοφασιστικού, αντικομμουνιστικού κράτους. 
Αυτή τη θέση εκφράζει με συνέπεια και διαχρονικά η Δεξιά ιστοριογραφία και τα ινστιτούτα της, το ΙΜΧΑ, το ΕΜΣ κ.ο.κ.

Και με την ευκαιρία ας κάνουμε αναφορά σε μια σλαβομακεδόνισσα ηρωίδα. Tην μαχήτρια του ΔΣΕ Μίρκα Γκίνοβα  (Ειρήνη Γκίνη). Την νεαρή δασκάλα η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε, όχι μόνο στον Εμφύλιο Πόλεμο, αλλά γενικότερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, εκτός από την περίοδο της Κατοχής 1941 -1944.
Η φωτογραφική σύνθεση από από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ" και το κείμενο από τον "Ριζοσπάστη".


«Για σένα πλέκουν δαφνοστέφανα, οι καιροί κι αντιλαλούν απ' τα στερνά σου τα τραγούδια πόλεις, βουνά, λαγκάδια και ουρανοί. Δίπλα στο μνήμα σου, το μίσος μας λαμπαδά. Σ' ένα χωριό δασκάλα αν ήσουν ταπεινή τώρα περνάει απ' το σχολείο σου όλη η Ελλάδα».

Η Ειρήνη Γκίνη (Μίρκα Γκίνοβα ), 24χρονη νηπιαγωγός από το χωριό Ξανθόγεια (Ρουσίλοβο) της Εδεσσας, ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε με απόφαση Εκτακτου Στρατοδικείου.

Γεννήθηκε το 1923 κοντά στη λίμνη του Οστρόβου. Οι γονείς της ήταν φτωχοί αγρότες σλαβομακεδόνες. «Από μικρή ακόμα γεύτηκε τις πίκρες και τα βάσανα της ζωής. Εμεινε ορφανή από μητέρα και μεγάλωσε μέσα σε χίλια βάσανα και δυσκολίες. Η έλλειψη της μητρικής στοργής θέριευε τη δική της αγάπη στους βασανισμένους και κατατρεγμένους. Οι δυσκολίες της ζωής που γνώρισε από τα πρώτα βήματα, της δημιούργησαν χαρακτήρα αποφασιστικό, θαρραλέο, αγωνιστικό».

Αποφοίτησε το 1939 από το διδασκαλείο Νηπιαγωγών Καστοριάς, αλλά η δικτατορία του Μεταξά δεν την διορίζει επειδή είναι «μακεδονοπούλα». «Αυτό την έκανε να νιώσει πιο πολύ το ζυγό κάτω από τον οποίο στέναζε η πατρίδα». Το 1940 διορίστηκε προσωρινά νηπιαγωγός σε ένα χωριό της Εδεσσας. «Καλή δασκαλίτσα», έλεγε όλο το χωριό για τη Μίρκα .

Η Ειρήνη Γκίνη οργανώθηκε το 1942 στην ΕΠΟΝ ενώ το 1943 κατατάχθηκε στα αντάρτικα τμήματα του ΕΛΑΣ στο Καϊμακτσαλάν. Από το 1942 δουλεύει στο χωριό της παράνομα. Ξεσηκώνει τα κορίτσια της επαρχίας στον απελευθερωτικό αγώνα. «Γίνεται ο εμψυχωτής της φλογερής νεολαίας μας».

Το καλοκαίρι του 1946, στο δάσος της Εδεσσας, κρύβονται η μικρή ανταρτοομάδα του Καϊμακτσαλάν. 200 χωροφύλακες και μαυροσκούφηδες κύκλωσαν το μέρος. «Η Μίρκα ήταν με άλλους 6 συντρόφους, όλοι άοπλοι. Μόνο αυτή είχε παραμπέλ. Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη... Χρειαζόταν σε τέτοιες στιγμές θάρρος, αποφασιστικότητα, αυτοκυριαρχία... Πλησιάζουν... Η θαρραλέα Μίρκα δε χάνει το θάρρος της. Σηκώνει το παραμπέλ και σκοπεύει. Αλλά οι σφαίρες της είναι λίγες και εκείνοι είναι πολλοί. Ετσι πέφτει στα χέρια τους μαζί με τους συντρόφους της».

Παρά τα άγρια βασανιστήρια δε λύγισε. «Οι μαυροσκούφηδες με τα ξίφη, με τα νύχια, της ξέσκισαν το κορμί και τα ρούχα, της ξερίζωσαν τα μαλλιά, κι έτσι όπως ήταν τη γύριζαν στους δρόμους της Εδεσσας. Η Μίρκα κρατούσε ψηλά και περήφανα το κεφάλι. Χαμογελούσε στο λαό που έτρεχε να τη δει και να τη θαυμάσει, στο λαό που τόσο αγάπησε και για τον οποίο τόσο αφειδώλευτα αργότερα έδωσε και τη ζωή της».
Μετά από όλα τα βασανιστήρια, τη θάψανε ζωντανή ως το λαιμό και πυροβολούσαν πάνω της. Οχι μόνο υπομένει καρτερικά όλα τα βασανιστήρια, αλλά εμψυχώνει και τους συντρόφους της. «Ράψτε τα στόματα, σύντροφοι! Ούτε κουβέντα στους προδότες!»

Στις 25 Ιούλη 1946 μαζί με τους 6 συντρόφους της πέρασε από Εκτακτο Στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο. Τρεις μέρες μετά την καταδίκη οδηγήθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα στα Γιαννιτσά. Ηταν η πρώτη επίσημη εκτέλεση που εγκαινιαζόταν ύστερα από την ψήφιση των «έκτακτων μέτρων». Στις 18 Ιούνη 1946 υιοθετήθηκε από τη Βουλή το Γ' ψήφισμα, το οποίο προέβλεπε την ίδρυση Εκτακτων Στρατοδικείων και καθόριζε ποινές θανάτου σε όποιον «στασίαζε», με σκοπό «να αποσπαστεί μέρος της ελληνικής επικράτειας», ενώ προέβλεπε μια σειρά κατασταλτικά μέτρα και απαγορεύσεις. Στην ουσία, έβαλε τη σφραγίδα του νόμου του αστικού κράτους στην τρομοκρατία και τις δολοφονικές ενέργειες στις οποίες επιδίδονταν «παρακρατικές» ομάδες ενάντια στους κομμουνιστές σε όλη τη χώρα. Ετσι, η «μηχανή» των στρατοδικείων πήρε αμέσως μπροστά. «Δώδεκα εκτελέσεις μέσα σε πέντε μέρες».

«Περήφανα αντιμετώπισε το εκτελεστικό απόσπασμα η Μίρκα . Σηκώθηκε, πλύθηκε, χτενίστηκε, ντύθηκε και τράβηξε αγέρωχη στον τόπο της εκτέλεσης, εμψυχώνοντας το λαό που παρακολουθούσε με κομμένη την αναπνοή. Σε όλο το δρόμο τραγουδούσε τη "Διεθνή" και άλλα επαναστατικά μακεδονικά τραγούδια. Δε δέχτηκε να της δέσουν τα μάτια. Κι όταν τα εγγλέζικα όπλα ορθώθηκαν για να κόψουν το νήμα με τα 23 χρόνια ζωής της Μίρκας , εκείνη σήκωσε περήφανα το κεφάλι και φώναξε:

"Πίσω μας έρχονται χιλιάδες, εκατομμύρια μαχητές της λευτεριάς. Εμείς αύριο θάμαστε στρατός και θα σας συντρίψουμε...Ζήτω το ΚΚΕ!"»

Κωστής Παπακόγκος, Τουριστικός οδηγός

 Με την επιβολή της στρατιωτικής-φασιστικής δικτατορίας την 21η Απριλίου του 1967 από λίκνο του πολιτισμού η Ελλάδα έγινε το σκιάχτρο της Ευρώπης 1 μ' έναν λαό αποκεφαλισμένο μπροστά στους αδιάφορους συντρόφους της Ανατολής και τζέντλεμεν της Δύσης:


[...] Το έγκλημα έγινε τη νύχτα
 με ξένο χέρι και μαχαίρι –
έγινε
είστε αυτόπτες μάρτυρες,
σύντροφοι της Ανατολής
και τζέντλεμεν της Δύσης!

Το σώμα ακόμα αιμορραγεί
μπροστά στα ωραία μάτια σας
αιμορραγεί
στις παραλίες της Μεσόγειου
και στων ανθρώπων τις καρδιές.

Και το κεφάλι του λαού μου
έμεινε ξεχασμένο
στης Γιούρας τους ξερόβραχους [...]

Η Ελλάδα
γυρίζει αποκεφαλισμένη
πανάρχαιο φάντασμα ιερό
στις πολιτείες του κόσμου
χτυπάει τις πόρτες σας –
ανοίχτε!

Η Ελλάδα κινητοποιεί
τους δρόμους της Ευρώπης
με νιόκοπες παντιέρες ουρανού
με αντάρτικα εμβατήρια
και σάλπιγγες ανέμων!

Δώστε μου την τιμή,
παρακαλώ,
να καταγγείλω το έγκλημα
στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα [...]                                 

Η Ελλάδα μένει ένα κορμί
κυκλώπειο και θεόχτιστο
μες στους γκρεμούς της Πίνδου
με μια καρδιά που όλο φορτίζεται
σαν βόμπα πολυπύρηνη –
                               
μπροστά στα ωραία μάτια σας,
σύντροφοι της Ανατολής
και τζέντλεμεν της Δύσης!

("Ένας λαός αποκεφαλισμένος" 2)

Το επίκαιρο, το καίριο και το διαχρονικό είναι η δύναμη της ποίησης. Ο Τουριστικός Οδηγός που κυκλοφόρησε στα σουηδικά στις αρχές του 1970, έκτη ποιητική συλλογή του Κωστή Παπακόγκου 3 στην Ελλάδα από το 2008 (και έβδομο βιβλίο αν συνυπολογίσουμε και την έκδοση ποιημάτων του πατέρα του Νίκου Παπακόγκου Απλά της Πίνδου λόγια που επιμελήθηκε), είναι σαν να γράφτηκε σήμερα για την Ελλάδα της κρίσης με την 8ετή οικονομική και εθνική ασφυξία που επέβαλαν μέσω των Μνημονίων οι ισχυροί της Ευρώπης και του ΔΝΤ της Αμερικής. Σαν να γράφτηκε σήμερα σπονδή στις στρατιές των προσφύγων που προσπαθούν να περάσουν με μια σχεδία και χάνονται στα νερά της Μεσογείου. Γράφει στο ποίημα "Ραπόρτο" ο Κωστής Παπακόγκος:

Βλέπω της νύχτας το κοράκι μ’ αίματα
και φλόγες στη ματιά του
μέσα στο χρόνο που φουσκώνει σαν μπαλόνι
από χωνιά αντίπαλων ανέμων –
μέσα στο χρόνο που φουσκώνει και θα σκάσει
τα ουράνια κομματιάζοντας
σημαίες κατακόκκινες.                                                                       

Βλέπω της νύχτας το κοράκι ακοίμητο
χειροβομπίδες να κλωσσάει
μες στης Μεσόγειου τη φωλιά.

Ο Τουριστικός οδηγός είναι μέρος της Πολικής νύχτας και πρωτοκυκλοφόρησε στη Λούντ της Σουηδίας από τα Τετράδια του Ρήγα, που δημιουργήθηκαν από τον καθηγητή Αντώνη Μυστακίδη (1908-89) με στόχο την αντίσταση στη δικτατορία του 1967. Ο Μυστακίδης –γνωστότερος με το ψευδώνυμο "Μεσεβρινός" 4– δίδασκε νεοελληνικά στα πανεπιστήμια Λουντ και Κοπεγχάγης. Έγραφε σχετικά την Άνοιξη του 1970 για τη έκδοση ο Αντώνης Μυστακίδης: "Ο Τουριστικός οδηγός είναι γνήσιος καρπός της πνευματικής Αντίστασης του Εξωτερικού και τον δεχόμαστε με ικανοποίηση. Αλλά ταυτόχρονα εκδίδεται και ως χαιρετισμός στους αναγνώστες των Τετραδίων του Ρήγα τη στιγμή που συμπληρώνουν δυο χρόνια ζωής και πάλης."

Τα περισσότερα από τα ποιήματα της συλλογής δημοσιεύονταν σε σουηδικές εφημερίδες και περιοδικά ή στον Τύπο των άλλων σκανδιναβικών χωρών. Οι Έλληνες του εξωτερικού πάσχιζαν να κρατήσουν ζωντανό το αντιδικτατορικό κίνημα στην Ευρώπη και η ποίηση του Παπακόγκου ήταν ένας ακόμη δρόμος αντίστασης, όπως μαρτυρεί και το ποίημα του: "Άνοιξη του '67":

Ναοί από μάρμαρο, κύκνοι στα ουράνια
λυκοποριές σε απάτητα γκρεμά∙
νησιά, της πυρκαγιάς βυζιά
καπνίζουν μαύρες σκέψεις.
Εδώ δεν καρποφόρησαν
τα προϊόντα της Αμερικής.
Ήρθαν οι μεταλλειολόγοι και το 'παν:
Η  Ελλάδα είναι από γρανίτη.

Οι κάμποι κρύβουν τη φωτιά τους
στις ασταχυές με τις δεσμίδες σφαίρες.
Ο αγέρας σέρνει διάτρητη
τη χλαίνη του απ' τον πόλεμο
και οι πίδακες είν' ανεμόσκαλες
πάνω απ' τις αγκαθοτοπιές.
Ήρθαν οι ποιητές και το τραγούδησαν:
Η Ελλάδα είναι από γρανίτη!

Νύχτωσε τώρα όλοι το ξέρουν
πως πέρασε τις χειροπέδες της η μέρα
στην Αθήνα -όπως καλά το ξέρουν
ότι ο Χάρρυ Τρούμαν που άδειασε
σαν καταρράχτες τα ναπάλμ
στάχτη και κουρνιαχτό να κάνει
τ' αντάρτικα ταμπούρια, μούγκρισε:
Η Ελλάδα είναι από γρανίτη!

Οι υποκόπανοι των όπλων σπάζουν
στων οικοδόμων τα κεφάλια -σπάζουν
και οι ώρες αβγά κλούβια
στα χέρια των τυράννων∙ σήμερα
βουίζει ο Απρίλης πως η Πίνδος
στα φαράγγια της κλώθει έναν Άρη.
Ήρθαν οι ιστορικοί και το μαρτύρησαν:
Η Ελλάδα είναι από γρανίτη!

"Το μήνυμα προείχε της Τέχνης", σημειώνει σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, στο εισαγωγικό του κείμενο στην ελληνική έκδοση ο Κωστής Παπακόγκος:

Μονάχα η νοσταλγία αγγίζει
της άρπας τις λιγνές χορδές
σαν ψιχαλίζει η πίκρα.[...]
Ο τίτλος της συλλογής είν’ εμπνευσμένος απ’ τους τότε αγώνες των δημοκρατικών κινημάτων του Εξωτερικού ενάντια στα φασιστικά... καθεστώτα ανά τον κόσμο.

Οι δεσμοφύλακες δε ζυγίζουν
δράμι δίχως τις στολές τους -
Ελλάς ελλήνων χριστιανών!
χουγιάζουν και βροντούν
τα τακούνια τους στο τσιμέντο. [...]

Οι κινητοποιήσεις για το τουριστικό μποϊκοτάζ της Ελλάδας λόγω του δικτατορικού καθεστώτος ήταν ένα απ’ τα πιο δραστικά όπλα. Έτσι εξηγείται και ο τίτλος της έκδοσης αλλά και το αγωνιστικό φρόνημα των ποιημάτων:

Η νύχτα μες στη φυλακή
στα στήθια χύθηκε μολύβι.
Στην τσιμεντένια οροφή
ψαρεύει η λαβυρίνθια αράχνη
μα τ’ όνειρο
δεν πιάνεται στο δίχτυ.

Έξω απ’ τη σιδερόπορτα
έν’ άγαλμα βαδίζει.
Κάτω απ’ τις μπότες του ραγίζουν
οι ώρες και η ατμόσφαιρα
θρύβεται σαν ξερή φυλλωσιά.

Τ’ άγαλμα αρθρώνει διαταγές
σε ακατανόητη γλώσσα.

Και στο ποίημα "Είκοσι χρόνια κάτω απ’ τη βροχή" σημειώνει ο Κωστής Παπακόγκος:

Τ' αντάρτικα βουνά της Πίνδου
είναι τα χλοϊσμένα στήθια της Ελλάδας.

Εκεί χτύπησαν κάποτε οι καρδιές μας
με το ρυθμό των κανονιών
κι άνοιξαν τρύπες στα πλευρά της νύχτας.

Εκεί αντικρίσαμε πρώτη φορά
μέσ' από φλόγες και καπνούς
το πρόσωπο της Λευτεριάς ν΄ αστράφτει.

Κι όταν πάνω απ' τους ουρανούς αφήσαν
ραγδαία μια βροχή από σφαίρες
κι άρπαξε η θύελλα στην ορμή της
σα φύλλα τους συντρόφους μας -

το δέντρο απόμεινε γυμνό
χέρι τρεμάμενο ζητιάνου
στραμμένο στους λαούς του κόσμου.

[...]  Στ' ανταριασμένα διάσελα της Πίνδου
το φεγγάρι είν' ανοιχτή πληγή
λαδοκάντηλο που αργοκαίει τις νύχτες.

Εκεί σφάξαν τους γέρους μας οι τούρκοι
και οι γερμανοί μας κάψαν ζωντανούς∙
εκεί πετάλωσαν οι εθνοπροδότες πότνιες
μανάδες κι αδερφάδες αντρειωμένων.

Κι ακόμα εκεί θαρρούν οι απόγονοί τους
ότι θα κόψουν τις δικές μας φλέβες.

Το αίμα όμως όλο και θα πλαταίνει
τον ποταμό της Λευτεριάς ώσπου
καλπάζοντας θα κατεβεί στη Θεσσαλία
τα στάρια και τα καλαμπόκια να ποτίσει.

Νιώθω το μέλλον γνώριμο να ζυγώνει –
τον άνεμο που θα ξεφωλιάσει
απ’ τα στρατηγικά καπέλα
μουχλιασμένα κρανία κι αράχνες.

[...]  Είκοσι χρόνια στη σιωπή
είκοσι χρόνια κάτω απ' τη βροχή
κι όμως, τ' αντάρτικα βουνά της Πίνδου
άπαρτα στέκουν κάστρα της ψυχής μας!

Σημειώσεις-Παραπομπές

1. Βλ. το ποίημα «Οι Μοίρες»: Κλωθώ, Λάχεση, Άτροπο/ ξορκίστε την αιδώ:// Στο λίκνο του πολιτισμού/ το σκιάχτρο της Ευρώπης!
2.   Ένας λαός αποκεφαλισμένος: Δημοσιεύτηκε στη μεγάλη σουηδική εφημερίδα Ντάγκενς Νυχέτερ στις 21 του Απρίλη του 1968.
3. Ο Κωστής Παπακόγκος μεγάλωσε στον ίσκιο της γερμανικής κατοχής και του Εμφύλιου. Έζησε σαν παιδί στην Πίνδο με τους αντάρτες, που η επαναστατική τους φλόγα και η δίψα της ελευθερίας άφησαν βαθιά χνάρια στην εξέλιξή του και στάθηκαν πρότυπα για την ποίησή του. Η σοσιαλιστική αντίληψη ειναι η κόκκινη κλωστή που διαπερνάει ολόκληρο το έργο του. Τα ποιήματα στην "Πολική νύχτα" είναι αντιστασιακά. Στρέφονται ενάντια στη στρατιωτική χούντα και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ενάντια στις κοινωνικές και οικονομικές αδικίες. Κι έχουν μια σιγουριά για τη νίκη μοναδική, καθώς κι ένα σφοδρό κι οργισμένο πάθος που αναμφίβολα είν' εφάμιλλο του Μαγιακόφσκι. (Τσελ Βερν, Ερεμπρού Κιουρίρεν)

4. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Το βιβλίο αυτό αποτελεί προσφορά κι επικουρία στην προσπάθεια που από την άνοιξη του 1968 η Ομάδα Εκδόσεων ανέλαβε. Εκδίδεται έξω από την καθιερωμένη σειρά και κάτω από ξεχωριστές συνθήκες.
   
Από το πρώτο τους βήμα τα Τετράδια του Ρήγα καθόρισαν με σαφήνεια το στόχο τους: Να προσφέρουν στους ξενιτεμένους έλληνες υπεύθυνο μέσο προσανατολισμού και μελέτης πάνω στα ζωτικά προβλήματα του έθνους. Με άλλα λόγια: διαφώτιση με κατάλληλα κείμενα, κυρίως ιστορικά, και έμμεσα πνευματική καλλιέργεια των πλατύτερων στρωμάτων της Διασποράς, που σήμερα η μοίρα την έταξε στην πρώτη γραμμή της μάχης για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους νέους ούννους.
   
Ανάγκη τάχα να προσθέσουμε πως οι εκδότες γνωρίζουν καλά, ότι η προσφορά τους δεν είναι παρά μια αδύναμη φλογίτσα, που τρεμοφέγγει μέσα σ` έναν κόσμο όπου ο αγοραίος λόγος παραπλανεί και η πνευματική δίψα στερεύει;
   
Μ’ αυτούς τους όρους και κάτω από συνθήκες αδιάκοπης πάλης, η καθαρά λογοτεχνική παραγωγή έπρεπε να περάσει στην εφεδρεία. Μια εξαίρεση έγινε με τα “Ποιήματα της νέας Αντίστασης” (γ’ τεύχος), εξαίρεση που την επέβαλαν τα ίδια τα πράγματα.
   
Όμως η λογοτεχνική παραγωγή της Διασποράς αβγατίζει και χρέος μας να την προσέξουμε. Ζούμε την εποχή που οι μούσες είναι αμαζόνες και τρέχουνε στη μάχη. Δε λέμε, οι έμποροι της Τέχνης κατεβάσανε τον πνευματικό μόχθο στο πεζοδρόμιο και τον πουλούν όπως οι μανάβηδες τις τομάτες. Αλλά και μέσα στη μάχη υπάρχουν δυνατότητες επιλογής. Κι αυτό κάνουμε. Ξεχωρίζουμε τις καθαρές φωνές και τους απλώνουμε το χέρι.
 
 Μια από αυτές είναι ο Κωστής Παπακόγκος. Παιδί της μεταπολεμικής Διασποράς, δεν είναι άγνωστος στους φίλους των Τετραδίων του Ρήγα.Τα δείγματα εργασίας που έδωσε φανερώνουν νέο λογοτέχνη προικισμένο, καλά προσανατολισμένο και με ζωηρό το αίσθημα της ευθύνης. Διαβάζοντας την ωστώρα ποιητική του παραγωγή ανακαλύπτεις τα προσόντα αυτά, καθώς και την καθαρά λογοτεχνική αξία του έργου του. Και τούτο γιατί ο ποιητής δε δοκιμάζει να μας ξεγελάσει με εξωποιητικά στοιχεία.Τα ποιήματά του ξεχωρίζουν με τη βεβαιότητα του στόχου, την άμεση αίσθηση του κόσμου και την απλότητα των εκφραστικών μέσων. Η ποίηση εδώ είναι καθημερινό προσωπικό βίωμα και αναβλύζει όπως το νερό από τη βουνίσια πηγή. Δεν έχει ανάγκη από περιττά στολίδια. Είπα: αναβλύζει. Σωστότερα: τινάζεται με ορμή. Γιατί βγαίνει από τα κατάβαθα του ομαδικού πόνου, που γνωρίζει τον εαυτό του, και θρέφεται από το πανανθρώπινο όραμα.
   
Φανερό πως η ποίηση αυτή υπηρετεί κάποιο συγκεκριμένο, εξωκαλλιτεχνικό σκοπό. Ο ποιητής έχει την επίγνωση του κινδύνου και αγωνίζεται κάθε στιγμή να περάσει τις συμπληγάδες με όσο το δυνατό μικρότερη ζημιά, ώστε να μας μεταδώσει το μήνυμα δίχως να προδώσει την Τέχνη.
   
Ο Τουριστικός οδηγός είναι γνήσιος καρπός της πνευματικής Αντίστασης του Εξωτερικού και τον δεχόμαστε με ικανοποίηση. Αλλά ταυτόχρονα εκδίδεται και ως χαιρετισμός στους αναγνώστες των Τετραδίων του Ρήγα τη στιγμή που συμπληρώνουν δυο χρόνια ζωής και πάλης.
                                                                                                                 Μεσεβρινός (Άνοιξη του 1970)

Διασκευασμένο κείμενο από το περιοδικό Μανδραγόρας

Δείτε ακόμη

 Ο Μιχάλης Μερακλής γράφει για τον Κωστή Παπακόγκο

Συμπληρώνονται σήμερα 107 χρόνια από τον θάνατο του Α. Λασκαράτου - Ενα επίκαιρο κείμενο του.

"Εγώ δεν ημπορώ, εν συνειδήσει, να ναναρίσω την κοινωνία μας με το ναρκωτικό νανάρισμα των λαοπλάνων. Ούτε μήτε να σιωπήσω τα ολέθρια αποτελέσματα μιας τέτοιας σατανικής κερδοσκοπίας. Εγώ εξεναντίας ξεσκεπάζω τα ελαττώματά της με θάρρος και με εξουσίαν. Με όλην εκείνην την εξουσίαν οπού μου δίνει η Αλήθεια".

Α. Λασκαράτος - "Μυστήρια της Κεφαλονιάς"

107 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα απ’ την ημέρα του θανάτου του αξιόλογου Κεφαλονίτη σατιρικού ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου. Ο ίδιος με αριστοκρατική καταγωγή και συντηρητικές για την εποχή του απόψεις, υπερασπίστηκε με σθένος τις αντιλήψεις του υπομένοντας διωγμούς, φυλακές και εξορίες καθώς και αφορισμούς από την επικρατούσα –παντοδύναμη τότε- θρησκεία.

Ο Α. Λασκαράτος δεν ήταν άθεος όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί. Κι’ αυτό μας το λέει ο ίδιος στο βιβλίο του, που ήταν αιτία για τον αφορισμό του «Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς»: «Η ψυχή μας λοιπόν είναι συνθεμένη από δύναμες ανθρώπινης φύσεως και δύναμες μιας άλλης ανώτερης φύσης. Η πρώτες μας συγγενέβουνε με τον κόσμο. Οι δεύτερες με τη Θεότητα».

Ο χλευασμός και η απέχθεια με την οποία αντιμετώπιζε τον κλήρο είχε να κάνει με την αντίληψη του ότι η θεότητα είναι κάτι τόσο υψηλό και μεγαλειώδες, που δεν μπορούσε να γίνει κατανοητή από τον άνθρωπο, θεωρώντας ότι η χριστιανική διδασκαλία απαξιώνει και εξευτελίζει αυτό που ο ίδιος πίστευε.

Βιογραφικά στοιχεία για τον Α. Λασκαράτο μπορεί να συναντήσει κάποιος αρκετά στο διαδίκτυο.

Παραθέτουμε ένα κείμενο του, που το θεωρούμε εξαιρετικά επίκαιρο.

Δύστυχε λαέ! Οι κατεργαραίοι σ’ εμεθήσανε καθώς μεθούν τα μελίσια και τα βάνουνε στο καλάθι…
Σ’ εμεθήσανε και σ’ εκάμανε να πιστέψης πώς κάτι είσαι! Δύστυχε λαέ! ξέρεις τι είσαι! Εκείνο που είναι όλοι οι λαοί, εκείνο που εσταθήκανε οι λαοί πάντα, είσαι, θέλεις δε θέλεις, το κλοτσοσκούφι εκεινώνε που τους βαστά η ψυχή τους να σε παίζουνε. Μπορεί να μη σ’ αρέση τούτη η αλήθεια, μα δέξου τη γιατί είναι αλήθεια. Είναι πρικία μα κάνει καλό. Εσύ έχεις παράπονα εναντίον εις εκείνους οπού έως τώρα σ’ εδιοικήσανε και τώρα εβγήκανε άλλοι οι οποίοι λέγονται φίλοι σου, και σου ζητούνε να σε διοικήσουν εκείνοι, και συ κατά το συνηθισμένο, γιατί έτσι οι λαοί κάνουνε πάντα, έτρεξες εις εδαύτους και τους ακολούθησες…

Μα ξέρεις πώς πιάνουνε τους ελέφαντας; Πηένουνε δώδεκα στο κυνήγι, οι έξι ντυμένοι μαύρα, και οι έξι άσπρα, όντες ο ελέφαντας πέσει στο λάκκο το διορισμένονε τότες τρέχουνε οι έξι οι μαυροφόροι, και με ξύλα μεγάλα τόνε ραβδίζουνε. Αφού τόνε ραβδίσουνε καλά-καλά, τότες βγαίνουνε οι ασπροφόροι, οι οποίοι καμόνουνται να διόχνουνε τους μαυροφορεμένους, χαϊδέβουνε τον ελέφαντα, του βάνουνε στο στόμα ζαχαροκούλουρα, και τότε βοηθούνε να έβγη από το λάκκο.

Ο ελέφαντας τότες ακολουθάει μ’ ευγνωμοσύνη εκείνους όπου νομίζει ελευθεροτάδες του, κ’ ετούτοι τόνε φέρνουνε και τότε τόνε πουλούνε. Ακουσες τώρα, λαέ, πως οι άνθρωποι πιάνουνε τα θηρία;

Ιδες, ή δεν ίδες σε τούτην τη διήγηση την εικόνα σου;

Ανδρέας Λασκαράτος«Λαός και λαοπλάνοι»

Υ.Γ: Είναι γνωστό πως αντέδρασε ο Ανδρέας Λασκαράτος όταν τον αφόρισε ο μητροπολίτης  Σπυρίδωνας Κοντομίχαλος, στην αγγλοκρατούμενη τότε Κεφαλονιά  λόγω του βιβλίου του «Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς».
Στις 2 Μάρτη 1856, -σύμφωνα με τον θρύλο- είχε πάει ένας παπάς στον συγγραφέα να του ανακοινώσει την απόφαση του δεσπότη.
-Και τι σημαίνει ο αφορισμός; ρώτησε κάνοντας τον ανήξερο ο Λασκαράτος
-Το κόκκαλα σου δεν πρόκειται να λιώσουν ποτέ, απαντάει ο παπάς.
Μισό του λέει ο Λασκαράτος. Μπαίνει στο σπίτι του και επιστρέψει με ένα κουτί με δυο ζευγάρια παπούτσια των παιδιών του. Θα ήμουν ευγνώμων, λέει, απευθυνόμενος στον παπά, αν μου τα αφόριζε κι αυτά ο δεσπότης και δεν λιώνουν οι σόλες τους  και υποβάλλομαι σε έξοδα.

Διαβάστε επίσης

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ (1811 - 1901). Ο φιλόσοφος, ο μεγάλος φιλόνικος, ο μαχητής.

Ατάκτως ειρημένες σκέψεις για ένα ολότελα σάπιο κόσμο.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018 | 11:34 μ.μ.

Της Μαρίας Π.

Με οδηγό τα λόγια της Λιλής Ζωγράφου που δημοσιεύτηκαν πριν λίγες μέρες στο ΒΚ ( "...Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη"...) , έπιασα τον εαυτό μου να βυθίζεται σε περίεργες σκέψεις.

Συνήθως οι συγγραφείς προβαίνουν σε λεκτικές υπερβάσεις και ενίοτε κινούνται σε μη ρεαλιστικές ατραπούς, αποτυπώνουν πομπώδεις φράσεις που μερικές από αυτές θα διατηρήσουν την υστεροφημία τους στο πέρασμα των χρόνων.
Όμως εδώ, η Λιλή Ζωγράφου κάθε άλλο παρά τούτο επιχειρεί. Διαβάστε άλλη μία φορά τις παραπάνω σειρές και πάμε μαζί να προσεγγίσουμε τη σκέψη της.

Τι μας προτρέπει; Η προσωπική επανάσταση του καθενός και συνολικά η επανάσταση μιας μειοψηφίας που προσπαθεί να σηκώσει ανάστημα απέναντι στην αθλιότητα της εξουσίας, να στραφεί όχι απέναντι στους λίγους που κατοικούν στα απροσπέλαστα ρετιρέ των κέντρων που παίρνονται οι αποφάσεις, όχι απέναντι στους πλούσιους και τις στρατιές των μπάτσων ή των σωματοφυλάκων που τους φρουρούν, όχι απέναντι στους δικαστές-φύλακες του συστήματος, αλλά αυτή η επανάσταση να χτυπήσει τους υποταγμένους, τους κακομοίρηδες, όλους εκείνους/ες που συνήθισαν στις αλυσίδες τους, όλους εκείνους/ες που σπούδασαν (με μεταπτυχιακό) στην οσφυοκαμψία.

Δηλαδή να στραφεί απέναντι στην συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού, στους κυρ Παντελήδες που συνήθισαν να είναι ευχαριστημένοι μ’ένα ψίχουλο και προφανώς η ιστορία που θα’χουν να διηγηθούν στα γεράματά τους δεν θα’ναι άλλη από μια σαν και τούτη: «Άστα παιδί μου, πέρασα δύσκολα χρόνια, ανέχεια, φτώχεια, καταπίεση, αλλά τα κατάφερα, μάζεψα ένα κομπόδεμα, πήρα και ένα σπιτάκι και μπλα, μπλα, μπλα….».

Ερχόμαστε σ’αυτή τη ζωή συνδεδεμένοι μ’ένα ομφάλιο λώρο να μας συνοδεύει ως σύντομο αξεσουάρ για τον κόσμο που συναντούμε και άπαξ και κοπεί, τον αναπληρώνουν άμεσα με μία αλυσίδα που όσο περνούν τα χρόνια τόσο σφίγγει τριγύρω σου και όσο δεν αντιδράς τόσο εκείνη μπλέκεται και στο μυαλό σου.
Το παιδί πρέπει να πάρει το πιστοποιητικό γέννησης, ακολούθως να βουτηχτεί στα βρώμικα νερά του χριστιανισμού και πια ως καλό χριστιανόπουλο αποτελεί ένα ακόμα ποίμνιο στο μαντρί. Τώρα το παιδί έχει αποκτήσει ένα όνομα και ένα σταυρό/καδένα ως τον πρώτο εξουσιαστικό σύμβολο πάνω του, ως τον πρώτο κρίκο εκείνης της αλυσίδας που λέγαμε πιο πριν.

Το καλό χριστιανόπουλο θα διανύσει τα πρώτα χρόνια της ζωής του συνήθως σε βαθύτατα εξουσιαστικές σχέσεις όπως είναι εκείνες μιας πατριαρχικής οικογένειας (όπου η μητέρα – πάλι συνήθως – εξασκεί πάνω του μία εξίσου εξουσιαστική σχέση με τον πατέρα).
Είναι η εποχή που το παιδί θα μάθει να μιλά, να κάνει το σταυρό του, να πηγαίνει στην εκκλησία, να αρχίσει τα πρώτα στάδιο κοινωνικοποίησης με τους πρώτους φίλους του (αφού έχουν προηγηθεί οι σχέσεις με τους συγγενείς).

Τώρα ήρθε η ώρα το παιδί να πάει στο σχολείο. Έφτασε ο καιρός να διδαχθεί ότι κατάγεται από την πιο ηρωική χώρα του πλανήτη. Θα μάθει να γράφει και να διαβάζει και μαζί μ’αυτά θα αρχίσει η σταδιακή πλύση εγκεφάλου. Θα μάθει να μισεί όλους τους γειτονικούς λαούς που επιβουλεύονται τα κάλλη της πιο όμορφης χώρας του κόσμου και άλλα αδιάφορα.
Καινούριοι κρίκοι μπαίνουν στην αλυσίδα του. Είναι η εξουσία του δασκάλου και του καθηγητή που προσπαθούν να περάσουν στο μαθητή όχι σφαιρική και πολύπλευρη γνώση, αλλά ασήμαντες πληροφορίες, άχρηστα δεδομένα που δεν ευνοούν την ανάπτυξη κριτικής σκέψης. Άλλωστε ο μαθητής θα χρησιμεύσει ως ένα εξάρτημα της συστημικής μηχανής, εκείνο που απαιτείται είναι η εξειδίκευση και όχι η ευρυμάθεια.

Ο μαθητής σιγά σιγά θα αρχίσει να δηλώνει επαγγέλματα που θα ήθελε να ακολουθήσει, συνήθως εκείνα που του πιπιλίζει στο μυαλό το οικογενειακό του περιβάλλον, τα οποία θα προσδώσουν στο νεαρό κοινωνική αίγλη, καταξίωση και χρήματα.
Σ’αυτή την ηλικία μαθαίνει ότι πρέπει να διαβάζει πολύ, να είναι καλός μαθητής γιατί στη ζωή κανείς δεν πρόκειται να τον βοηθήσει. Αποτυπώνει πως το διαβατήριο για τα πάνω στρώματα είναι το μότο «ο θάνατός σου, η ζωή μου». Ο μαθητής γίνεται έφηβος, ενηλικιώνεται, γίνεται ίσως φοιτητής, δηλαδή μελλοντικός άνεργος στη μεγάλη στρατιά των ανέργων, ή ίσως βγαίνει λίγο νωρίτερα στην αγορά εργασίας και μαθαίνει από πρώτο χέρι την τρομοκρατία της μισθωτής δουλείας.

Λίγο πιο πριν ή πιο μετά, οι άνδρες θα πάνε και στο στρατό γιατί κάθε κράτος οφείλει να θυμίσει στους πολίτες του ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από αναλώσιμη ύλη για τα κανόνια. Μπροστά από το δίπτυχο θρησκεία, οικογένεια, έρχεται και στρογγυλοκάθεται πια και η πατρίς.

Κάπου εκεί έρχεται και το κομβικό σημείο πολιτικοποίησης. Το σημείο μηδέν που καθείς συνειδητοποιεί το εύρος της αδικίας και της εκμετάλλευσης και καλείται να πάρει θέση και στάση απέναντι στα τεκταινόμενα. Παρά τα δεδομένα που έως εκείνη τη στιγμή- σχεδόν όλα τους- συνηγορούν στην αφομοίωση του νέου ανθρώπου και στη μετατροπή του σ’ένα άβουλο και υποτακτικό πιόνι, μια ιερή μειοψηφία ξεφεύγει, είτε εξαιτίας των συναναστροφών, είτε μέσω της αυτομόρφωσης, είτε συνδυάζοντας την αυθόρμητη νεανική αντίδραση με το συνειδητό του ταξικού πολέμου, είτε έτσι είτε αλλιώς παύει πια να συμβαδίζει με τα ανθρώπινα ζόμπι.

Εις το εξής θέτει εαυτόν σ’εκείνο που αποκαλούμε κίνημα αντίστασης που από μόνο του ζητά πολλά και μεγάλα άρθρα για να περιγραφούν το εύρος του και οι πολλαπλές αντιφάσεις του. Για να μη παρεκτραπώ όμως το αφήνω για μια άλλη φορά. Επιστρέφω στα λόγια της Ζωγράφου.

Πέρασαν αρκετά χρόνια από τα 20 μου και απ’όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ανέκαθεν πίστευα ότι οι επαναστάσεις έχουν συγκεκριμένο πρόσημο και πρόταγμα και ότι στρέφονται κατά των λίγων και εκλεκτών.
Και οι κυρ Παντελήδες στο απυρόβλητο; Τι, όχι;

Der Spiegel: Τα θριαμβευτικά βίντεο και τα twitter δεν πείθουν τους Έλληνες!

Δεν πέρασαν πολλές ώρες από τα χτεσινά κωμικοτραγικά καραγκιοζηλίκια στο Ζάππειο κι η ηλεκτρονική έκδοση του Der Spiegel  έρχεται ν’ αμφισβητήσει-εμμέσως, πλην σαφώς- τη συντονισμένη επικοινωνιακή απόπειρα αποβλάκωσης της ελληνικής (κι όχι μόνο) κοινής γνώμης, κρατώντας… ισχυρή πισινή για τα δήθεν ευεργετικά αποτελέσματα των αποφάσεων του Eurogroup, για τα οποία, τα δωσιλογικά σούργελα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πανηγύρισαν ηλιθιωδώς

Το κείμενο διαπιστώνει, ότι οι Έλληνες έχουν κάθε λόγο να είναι δύσπιστοι. Όχι μόνο επειδή έχουν ακούσει αμέτρητες φορές για το τέλος της κρίσης, αλλά πάνω απ 'όλα, επειδή τα αόριστα οφέλη από τη συμφωνία του Eurogroup έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τη βεβαιότητα, ότι τα νέα οδυνηρά μέτρα λιτότητας θα τεθούν σε ισχύ στο τέλος του έτους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι ελληνικές συντάξεις, που έχουν ήδη μειωθεί κατά 60% και θα μειωθούν εκ νέου το 2019.

Το δημοσίευμα αναφέρει χαρακτηριστικά, πως οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά:

➤ότι το δημόσιο χρέος είναι υψηλότερο από ποτέ μετά από οκτώ χρόνια πόνου.

➤ότι οι τράπεζες πιέζονται από κόκκινα δάνεια.

➤ότι περισσότεροι από 300.000 νέοι, εξειδικευμένοι Έλληνες, έχουν μεταναστεύσει.

➤ότι ολόκληρη η σημαντική υποδομή ιδιωτικοποιήθηκε.

➤ότι, σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία Eurostat, οι ελληνικές οικογένειες βρίσκονται στο χαμηλότερο δέκατο της Ευρωζώνης, με το εισόδημά τους να υποχωρεί στα επίπεδα του 2003.

➤ότι είναι εφιάλτης, να βρει κάποιος δουλειά.

➤ότι το 40% των ανθρώπων κινδυνεύουν από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

➤ότι ένας στους τέσσερις Έλληνες υποφέρει από υλική στέρηση.

➤ότι ένα στα τρία νοικοκυριά δεν μπορεί να αντέξει επαρκή θέρμανση και 40 τοις εκατό δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο και τους λογαριασμούς του.

Και καταλήγει, πως χρειάζονται πολύ περισσότερα, από θριαμβευτικά βίντεο και Twitter των αξιωματούχων της ΕΕ για να πείσουν κάποιον για το τέλος της κρίσης. Χρειάζεται η επιστροφή του αισθήματος, ότι η Ελλάδα είναι και πάλι μια χώρα, όπου μπορεί κανείς να ελπίζει να σπουδάσει, να εργαστεί και να ξεκινήσει μια οικογένεια. Μια γη όπου οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή με νόημα.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger