Νεοτερα

Ο Πειναλέων πέθανε

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017 | 9:34 π.μ.

Πηγή: Μαριάννα Τζιαντζή - «Πριν»

Μεγάλο ταλέντο, αλλά σπαταλημένο. Έτσι μιλούν πολλοί για τον Στάθη Ψάλτη, που πέθανε προχτές και είχε γίνει διάσημος χάρη στις φτηνές κωμωδίες της δεκαετίας του 1980. Έγινε ο βασιλιάς της βιντεοαρπαχτής και κάηκε.

Όπως η Γεωργία Βασιλειάδου θα ήταν μια ακαταμάχητη Μαμά Ελλάς, έτσι και ο Ψάλτης θα ήταν μια πειστική κινηματογραφική ενσάρκωση του Πειναλέοντα του Μποστ..., όχι όμως του Δον Κιχώτη. Ήταν ο κακοζωισμένος μετακατοχικό  Έλληνας που στα χρόνια της πλαστικής ευμάρειας η ζωή του χαμογέλασε. Δύσκολα τον φανταζόμαστε να μιλά αγγλικά με οξφορδιανή προφορά ή να πηγαίνει στο γυμναστήριο, όμως κανείς δεν αμφισβητεί τη λαϊκότητά του, που εκφράστηκε σε μια εποχή όπου η ίδια η έννοια της λαϊκότητας βρισκόταν σε μετάλλαξη, όταν το βόλεμα και η καλοπέραση γίνονταν η ύψιστη επιδίωξη.

Πολλοί λάτρεψαν τον Στάθη Ψάλτη για τους ίδιους λόγους που άλλοι τον απέρριπταν: για το στριγκό, υστερικό γέλιο του. Όμως το βλέμμα, η κίνηση, η φωνή του έκρυβαν μια απειλή, την υπόσχεση της εκδίκησης των χθεσινών πεινασμένων.

Ίσως να σπαταλήθηκε ο Ψάλτης, όμως δεν είναι ο  μόνος. Ιδίως μετά την αναίσχυντη κωλοτούμπα του καλοκαιριού του 2015, μέσα από τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης, βλέπουμε να σπαταλιέται, να εξευτελίζεται η έννοια της Αριστερός, η ηθική παράδοσή της, η αγωνιστική της διάσταση, αυτό που νομίζαμε αιώνια νιότη της.

Η εποχή δεν βοήθησε ώστε ο Ψάλτης «να γινόταν άλλος». Όμως στην περίπτωση του Τσίπρα και των φίλων του έφυγε ανεπιστρεπτί η νιότη που έδειχνε ότι θα μπορούσαν να γίνουν άλλοι.

Μανώλης Κεφαλογιάννης: Απατεωνάκος της συμφοράς;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 23 Απριλίου 2017 | 9:53 μ.μ.



«Είμαστε όλοι καραγκιόζηδες, τόσο οι πολιτικοί όσο και οι δημοσιογράφοι, χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου... Eγκλωβισμένοι στο σύστημα της διαπλοκής, δεν συγκρουόμαστε μαζί της».

Μανώλης Κεφαλογιάννης- Μάης του 2006 σαν υπουργός Ναυτιλίας (Μην παραλείψετε να διαβάσετε αυτή μας την ανάρτηση).

Ξεφυλλίζεις τις Κυριακάτικες εφημερίδας και αναρωτιέσαι (ρητορικά φυσικά): Είχαμε και έχουμε αυτό το πολιτικό προσωπικό που μας αξίζει;
Κι αυτό γιατί βλέπουμε τα «άπλυτα» των εθνοπατέρων μας.

Απ’ την μια ζαλίζεσαι με το ύψος από τις μίζες που φέρεται να έχουν πάρει υψηλόβαθμοι καραβανάδες καθώς και ο πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας Γιάννος Παπαντωνίου, από την άλλη βλέπεις την σαπίλα και την ροπή στην απατεωνιά (ακόμα και "ψιλικατζίδικη") κάποιων εθνοπατέρων μας.

Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα Documento ο αυτοχαρακτηριζόμενος Καραγκιόζης (θίγει και τον λαϊκό μας ήρωα) επικεφαλής της ευρωομάδας των ευρωβουλευτών της Ν.Δ Μανώλης Κεφαλογιάννης έχει μια συμπεριφορά απατεωνάκου της συμφοράς.

Αν ισχύουν οι καταγγελίες που έχουν γίνει σε βάρος του νεοδημοκρατικού στελέχους και τις οποίες δημοσιεύει η εφημερίδα, ο πρώην υπουργός  τσέπωνε «χρήμα ζεστό, της τάξης των 50.880 ευρώ τον χρόνο, μαύρο και αφορολόγητο που καταβαλλόταν κάτω από το τραπέζι στον ευρωβουλευτή από τον Ιούλιο του 2014 και το οποίο δεν εμφανίζεται σε καμιά δήλώση πόθεν έσχες».
Και ο τρόπος που το έκανε ήταν απλός. Είχε προσλάβει μια συνεργάτιδά του στο γραφείο του η οποία μισθοδοτούταν από τον προϋπολογισμό της Ευρωβουλής. Αν και οι καθαρές αποδοχές της ήταν 6.912 ευρώ τον μήνα ο Κεφαλογιάννης είχε κάνει συμφωνία με την συνεργάτιδα του οτι για την την προσλάβει έπρεπε να του δίνει μίζα 4.240 ευρώ τον μήνα και να κρατούσε τα υπόλοιπα απ’ τον μισθό της.
Ετσι και μόνο απ’ αυτή την κομπίνα του οι «μηνιαίες απολαβές του Κεφαλογιάννη έφταναν σε 18.000 ευρώ».

Και αναρωτιέται κανείς. Αν αυτός ο εθνοπατέρας που έχει περάσει από μια σειρά καίριες κυβερνητικές θέσεις, (σκεφτείτε μόνο ότι χρημάτισε υπουργός Ναυτιλίας ένα πόστο που οδήγησε τον ομοϊδεάτη του Παυλίδη σε πολιτική αποστρατεία όταν αποκαλύφθηκαν οι μίζες που έπαιρνε από εφοπλιστές για να δρομολογεί τα πλοία τους στις λεγόμενες «άγονες γραμμές»), έφτασε στο σημείο να κάνει αυτή την φτηνιάρικη λαμογιά στην υπόλοιπη πολιτική διαδρομή του τί άλλη παρόμοια «δραστηριότητα» έχει κάνει;

Στην Αθήνα η παρουσίαση του βιβλίου του Δ. Δαμασκηνού για τη ζωή και το έργο του Μ. Λουντέμη

Οι εκδόσεις Ραδάμανθυς και ο πολυχώρος ΑΙΤΙΟΝ (Τζιραίων 8-10 Αθήνα) την Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017, στις 7.30μ.μ. σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του φιλόλογου-ιστορικού & συγγραφέα Δημήτρη Δαμασκηνού:



Στην εκδήλωση θα χαιρετίσει η Φαίδρα Ζαμπαθά-Παγουλάτου, συγγραφέας, πρώην Γεν. Γραμματέας της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.)

Θα μιλήσουν για το βιβλίο:
Θα ακολουθήσει μουσική βραδιά με τους:
  • Τάκη Κωνσταντακόπουλο (τραγούδι),
  • Δέσποινα Μπακιρτζόγλου (πιάνο-φωνή)
  • Νεφέλη Καλαντζή (τσέλο-φωνή)
Το βιβλίο του Δημήτρη Δαμασκηνού με τίτλο: «Τα πλοία άραξαν στην όχθη της καρδιάς μας. Ένα δοκίμιο-μελέτη για τη ζωή και το έργο του Μενέλαου Λουντέμη», διαβάζεται σαν μυθιστόρημα. Φωτίζει άγνωστες πτυχές που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του μεγάλου συγγραφέα. Τον τοποθετεί μέσα στο ιστορικό πλαίσιο όπου και δημιούργησε. Περιέχει ντοκουμέντα που φιλοτεχνούν το πορτρέτο ενός ανθρώπου καθημερινού, ο οποίος αντιμετώπισε δύσκολες προσωπικές, οικονομικές, οικογενειακές και πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις. Καταστάσεις που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ενώ ταυτόχρονα άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στο ίδιο του το έργο.

Δείτε ακόμα:


Δεν μας αξίζει

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Είπαν «Ολοι μαζί τα φάγαμε». «Το μνημόνιο είναι ευλογία». Οτι είναι «μνημονιακότεροι του Τόμσεν». Πως κόβουν μισθούς και συντάξεις, αλλά «συμπονούν» και «συμπάσχουν». Οτι δεν πειράζει το 24% του ΦΠΑ στα μακαρόνια, αφού υπάρχουν και τα γεμιστά.

Τώρα, ως δικαιολογία για τις νέες μειώσεις συντάξεων, ακούσαμε και αυτό: Το κράτος, εφόσον είναι σοβαρό -έτσι είπε ο κυβερνητικός βουλευτής Δημήτρης Κομμένος- θα βουτάει από τον παππού το κατοστάρικο που δίνει στον εγγονό του. Ακολούθως το κράτος θα παραδίνει το κατοστάρικο στον εργοδότη. Αποτέλεσμα: Αντί ο εγγονός να τρέχει για φραπέ και για τάβλι με το χαρτζιλίκι από τον παππού (τέτοιος τεμπελχανάς και κοπρίτης ο νέος), θα πηγαίνει για δουλειά, για την οποία θα πληρώνεται μετά 100 ευρώ που το «σοβαρό» κράτος θα έχει βουτήξει από τον παππού! Τόμπολα!

Το χειρότερο: Ο λεκτικός κυνισμός συνιστά έκφραση του ήδη εφαρμοσμένου κανιβαλισμού. Το μοντέλο Κομμένου ήδη εφαρμόζεται!
Σύμφωνα με την έκθεση του υπουργείου Εργασίας, που αποκάλυψε η Realnews, ήδη αυτή τη στιγμή 126.956 άνθρωποι στη χώρα μας -άνθρωποι που είναι εγγόνια και παιδιά μας, αδέρφια και γονείς μας- «ζουν» με μισθό 100 ευρώ τον μήνα!

Απ’ όπου, δηλαδή, και να το κοιτάξει κανείς, το συμπέρασμα είναι ένα: Αυτό που συμβαίνει και που ντροπιαστικά ανεχόμαστε να υφιστάμεθα από όλες τις μερίδες του μνημονιακού φάσματος, δεν μας αξίζει. Ούτε στα παιδιά μας. Ούτε στους γέροντες μας.

Γαλλία: 7000 στρατιωτικοί σε ρόλο αστυνομίας!

Πηγή: Δίκτυο Σπάρτακος

Στην Ελλάδα το δοκίμασαν στην ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ 2004, ο Καμμένος το επέκτεινε μέχρι την Ήπειρο-Μακεδονία!

Η δημοσιογράφος Ι. Ηλιάδη είναι από τις ελάχιστες πένες που αποκάλυψε τις κυβερνητικές ευθύνες στην απώλεια των 4 στελεχών από την πτώση του μοιραίου ελικοπτέρου.

Δεν περιορίστηκε όπως έκανε το σύνολο του κυβερνητικού τύπου-ραδιοφώνων-καναλιών και των μιλιταριστικών σάιτ στην ανάδειξη μόνο των αιτών της πτώσης και στην ερμηνεία των κατευθυνόμενων πληροφοριών από το Υπουργείο Άμυνας, αλλά έγραψε και πήρε θέση για την αποστολή αστυνόμευσης που έστειλε στο μνήμα 4 ανθρώπους.

Η Στρατιωτικοποίηση των Δυτικών κοινωνιών, τα δόγματα Πολέμου-Καταστολής που προβλέπουν τη μετατροπή των καπιταλιστικών μητροπόλεων σε στρατόπεδα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας είναι η βαθύτερη ουσία της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ, είναι το παρόν και το μέλλον του ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ που προωθούν Τσίπρας-Καμμένος, στρατιωτικό και οικονομικό κατεστημένο!  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Κοινοβουλευτική δικτατορία: Δεν εκδημοκρατίζεται, ανατρέπεται

Πηγή: Δημήτρης Γρηγορόπουλος – «Πριν»

Η καταδίκη της φασιστικής Δεξιάς και της Ακροδεξιάς απ' τα αστικά κόμματα ανέκαθεν στον καπιταλισμό και ιδιαίτερα στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό αποτελεί κολυμβήθρα του Σιλωάμ γι’ αυτά τα κόμματα, ιδίως όταν οι υπεραντιδραστικές δυνάμεις ενισχύονται και αποδεικνύουν έμπρακτα την αντιδραστική πολιτική τους.

Η συστηματική προβολή του χειρότερου και του χείριστου κάνει το κακό να φαίνεται καλό. Τα ακροδεξιά κόμματα στηλιτεύονται, επί παραδείγματι για την άτεγκτη και απάνθρωπη ξενοφοβική πολιτική τους απ’ τα αστικά κόμματα και δη τα κυβερνώντα. Αυτή όμως η ξενοφοβική στάση τρέφεται απ' την αντιδραστική πολιτική των αστικών κυβερνήσεων, που ευθύνονται για τη μεταναστευτική και προσφυγική ροή με τους πολέμους που εξαπολύθηκαν. Επιπλέον, αρνούνται ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους για την εξασφάλιση ανθρώπινης διαβίωσης γι’ αυτούς τους ανθρώπους αμβλύνοντας έτσι και τις αντιδράσεις των κατοίκων απ' τα προβλήματα που αναπόφευκτα δημιουργούνται, ώστε να μην εγκλωβίζονται στη ρητορική και την πρακτική των ξενόφοβων ακροδεξιών.

Στον σύγχρονο ολοκληρωτικό καπιταλισμό έχουν σχεδόν εκλείψει οι στρατιωτικές δικτατορίες. Κυριαρχούν όμως τα καθεστώτα έκτακτης ανάγκης, που παγιώνονται σε καθεστώτα κοινοβουλευτικής δικτατορίας.
Η επιβολή, κατ’ επανάληψη, κατάστασης έκτακτης ανάγκης στην πολιτισμένη Γαλλία, αλλά και η διαρκής παράτασή της στην Τουρκία του Ερντογάν τυπικά δεν αποτελούν δικτατορικά καθεστώτα, αλλά υιοθετούν θεμελιώδεις δικτατορικές πρακτικές. Και όσο με διάφορα προσχήματα τις διατηρούν ή τις επαναλαμβάνουν, θα τείνουν και θα προσομοιάζουν στις τυπικές δικτατορίες και θα τους ανοίγουν το δρόμο.

Η διακυβέρνηση της μεσοπολεμικής Γερμανίας απ' τον πρόεδρο Χίντεμπουργκ με διατάγματα εξοικείωνε την κοινωνία μ' αυτή τη δικτατορική πρακτική και λείανε το δρόμο για την ολοκληρωτική δικτατορία του Χίτλερ το 1933.
Αλλά και στον ολοκληρωτικό κοινοβουλευτισμό της χώρας μας, ιδίως στη μαύρη περίοδο των μνημονίων, η κατάχρηση των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, οι νόμοι-πλαίσια, τα πολυνομοσχέδια, που ψηφίζονται εν όλω, οι άσχετες τροπολογίες, οι υπουργικές αποφάσεις που είναι εντελώς εκτός της νομοθετικής διαδικασίας, όπως ανάλογα και οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι που συχνά στρεβλώνουν ή αναιρούν βασικές διατάξεις νόμων αποτελούν όχι έκτακτες αλλά σε μεγάλο βαθμό τακτικές πλέον πρακτικές που αποκαθηλώνουν και ευτελίζουν την κυρίαρχη, υποτίθεται, νομοθετική εξουσία και αποθεώνουν μιαν ανεξέλεγκτη εκτελεστική εξουσία, που απορροφά τη νομοθετική και δικαστική εξουσία.

Η κοινοβουλευτική δικτατορία δεν είναι τυπική αστική δικτατορία. Αυτό έχει ακόμη τη σημασία του και δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Δεν είναι όμως κάτι αντίθετο με τη δικτατορία, αλλά μια ιδιότυπη μεταβατική μορφή της, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο ανεπτυγμένη. Σ’ αυτό το καθεστώς μόνο επιμέρους δημοκρατικές κατακτήσεις είναι εφικτές. 
Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός δεν εκδημοκρατίζεται, ανατρέπεται.

Θα έχει την τύχη του Ακη και ο Γιάννος Παπαντωνίου;


Θυμάστε το παλιό αναρχικό σύνθημα που έλεγε «Ψηφίστε Αλη Μπαμπά, που έχει μόνο 40 κλέφτες»; Ε, αυτό μας ήρθε στο μυαλό –με δεδομένο ότι αυτά που βγαίνουν στην επιφάνεια δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου- διαβάζοντας την αποκάλυψη που κάνει σήμερα η εφημερίδα Realnews.

Σύμφωνα, λοιπόν με τα στοιχεία που παρουσιάζει το δημοσίευμα για πρώτη φορά έρχεται στην δημοσιότητα δικαστικό έγγραφο στο οποίο αναφέρεται -και μάλιστα κατ' επανάληψη-πως υπάρχουν «βάσιμες υπόνοιες» ότι ο Γιάννος Παπαντωνίου έλαβε παράνομες πληρωμές, μίζες δηλαδή, από τις προμηθεύτριες εταιρείες έξι εξοπλιστικών προγραμμάτων που φέρουν την υπογραφή του.

Μέσα από το αίτημα δικαστικής συνδρομής που απέστειλε στις ελβετικές Αρχές η Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα προκύπτει ότι η ζημιά του ελληνικού Δημοσίου από τις εν λόγω συμβάσεις ξεπερνά τα 300 εκατ. ευρώ.
Να σημειωθεί επίσης ότι στο ποσό της ζημιάς δεν περιλαμβάνεται αυτό από τη «λεόντεια» σύμβαση ύψους 1,7 δισ. ευρώ για την προμήθεια των αρμάτων μάχης τύπου Leopard 2HEL, καθώς δεν έχει υπολογιστεί.

Μαθαίνουμε επίσης ότι και ανώτατοι αξιωματικοί του ελληνικού στρατού –οι οποίοι δεν κατονομάζονται- έλαβαν μίζες εκατομμυρίων ευρώ στο πάρτι που γινόταν με τις πολεμικές δαπάνες.

Στο συγκεκριμένο κείμενο που υπογράφει η Αννα Κανδύλη διαβάζουμε μεταξύ άλλων:

Οπως επισημαίνεται όμως από τη στιγμή που «κατά την έρευνα της υπόθεσης προέκυψε ότι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού έλαβαν από την εταιρεία Rheinmetall Defence Electronics (σ.σ.: υποκατασκευάστρια εταιρεία που είχε αναλάβει την κατασκευή των πυροβόλων του άρματος) χρηματικό ποσό συνολικά μεγαλύτερο των 3.000.000 ευρώ (...), πιθανολογείται βάσιμα ότι η Krauss Maffei Wegmann (σ.σ.: κύρια ανάδοχος του έργου) είχε ακόμη ισχυρότερο κίνητρο για την καταβολή παράνομων πληρωμών». 
Επίσης, σημειώνεται πως «από την έως τώρα έρευνα προκύπτουν βάσιμες υπόνοιες ότι διενεργήθηκαν παράνομες πληρωμές από την εταιρεία Krauss Maffei Wegmann προς τον Ιωάννη Παπαντωνίου, καθώς ήταν εκείνος που εισηγήθηκε της επιλογής των αρμάτων μάχης Leopard 2HEL προς το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Αμυνας».

Επιπλέον, ο επίκουρος εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς Αντώνης Ελευθεριάνος που υπογράφει το αίτημα, επισημαίνει ότι στο πλαίσιο της έρευνας που γίνεται εις βάρος του πρώην υπουργού για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος ελέγχεται η κινητή και ακίνητη περιουσία του, με πιο «ύποπτα» ακίνητα τη βίλα της Σύρου και τα δύο διαμερίσματα στο Κολωνάκι. «Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ελληνικού Τύπου, τα οποία επιβεβαιώνονται από την ερευνά μας το έτος 2002 η Κουράκου Σταυρούλα, σύζυγος του Ιωάννη Παπαντωνίου, αγόρασε στην Ποσειδωνία της νήσου Σύρου ακίνητο 5.326 τ.μ., εντός του οποίου ανοικοδομήθηκε πολυτελής κατοικία με εμβαδό 383,37 τ.μ., με πισίνα και πρόσβαση στη θάλασσα. Η εμπορική αξία του συνολικού ακινήτου υπολογίζεται ότι ανέρχεται στο ποσό των 2.000.000 ευρώ, το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ το άθροισμα των εισοδημάτων του Ιωάννη Παπαντωνίου κατά το χρονικό διάστημα της θητείας του ως υπουργού Εθνικής Αμυνας. Επιπλέον,  το έτος 2003 ο Ιωάννης Παπαντωνίου αγόρασε δύο γραφεία σε κτίριο που βρίσκεται στο Κολωνάκι, την ακριβότεργ περιοχή της Αθήνας».

Αφού το δημοσίευμα αναφέρει ότι έχουν εντοπιστεί από τις ελβετικές αρχές λογαριασμοί offshore εταιρειών του Παπαντωνίου με έδρα το Λιχτενστάιν και οι οποίοι ελέγχονται, μας γνωστοποιεί ότι στην φάμπρικα με τις μίζες των πολεμικών εξοπλισμών ήταν μπλεγμένοι και ανώτατοι καραβανάδες: «Κατά την έρευνα της υπόθεσης προέκυψε ότι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού έλαβαν από την εταιρεία Rheinmetall Defence Electronics (σ.σ.: υποκατασκευάστρια εταιρεία που είχε αναλάβει την κατασκευή των πυροβόλων του άρματος) χρηματικό ποσό συνολικά μεγαλύτερο των 3.000.000 ευρώ, προκειμένου να εισηγηθούν την ανάθεση σε αυτήν της σύμβασης για το Σύστημα Ελέγχου Πυρός το οποίο ανέρχεται στο ποσό των 239.494.944 ευρώ…».

Ας μην προδικάσουμε τι αποτέλεσμα θα έχει αυτή η εξέλιξη. Είναι τεράστιες οι μίζες που έχουν διακινηθεί μέσω της προμήθειας πολεμικών εξοπλισμών και κανείς δεν γνωρίζει που έχουν καταλήξει, πόσοι και ποιοι δηλαδή είναι οι εμπλεκόμενοι.

Ας κρατήσουμε προς το παρόν ότι έχει σχηματιστεί δικογραφία σε βάρος του Γ. Παπαντωνίου στην οποία «διερευνάται, μεταξύ άλλων, εάν η κινητή και ακίνητη περιουσία την οποία απέκτησε ο Ιωάννης Παπαντωνίου κατά την θητεία του ως υπουργού στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας αποτελεί αντικείμενο νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και ειδικότερα από την αξιόποινη πράξη της δωροδοκίας, ως βασικό αδίκημα».

Γιαλαντζί αριστεροί - Κλέβουν ακόμη και τους πεθαμένους οι αλήτες!

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 22 Απριλίου 2017 | 10:52 μ.μ.

Πηγή: Σάνια Μωραΐτου - "Δρόμος της Αριστεράς"

Η Μαίρη είναι νοικοκυρά, πενηντάρα. Λόγω του επαγγέλματος του άνδρα της δεν δούλεψε ποτέ. Ζει με τα τέσσερα παιδιά της.

Έχασε τον άνδρα της τον Δεκέμβρη. Λοστρόμος, τριάντα χρόνια πάλευε με τα κύματα, ως ένα βράδυ, έξω από το Ντακάρ που τον πρόδωσε η καρδιά του.

Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της, πτυχιούχοι, ασχολούνται με δουλειές του ποδαριού. Τα άλλα δυο σπουδάζουν. Όταν κλείσει και το μικρότερο τα 24, η Μαίρη θα είναι μικρότερη από τα πενήντα πέντε, θα της κοπεί, λοιπόν, δια παντός, η σύνταξη χηρείας, σύμφωνα με τον νόμο Κατρούγκαλου.
Κλέβουν ακόμη και τους πεθαμένους οι αλήτες, οι γιαλαντζί αριστεροί, οι αγύρτες!

Οι κρατήσεις τριάντα χρόνων του άντρα της πάνε υπέρ δανειστών. Γιατί τους δανειστές πηγαίνουν όσα μας κόβουν.

Διαβάστε από την ίδια εφημερίδα το άρθρο του Στέλιου Ελληνιάδη: "Σύντροφοι, ας κοιταχτούμε στον καθρέπτη"

Το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Κώστας Γουρνάς καλεσμένος σε ραδιοφωνική εκπομπή (ηχητικό)

Παρακάτω παραθέτουμε σε ηχητικό την χθεσινή εκπομπή "ΜΕ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ", που μεταδίδεται κάθε Παρασκευή στις 11 το βράδυ από τον ρ/σ της ΕΡΤοπεν και την οποία παρουσιάζουν τα συντρόφια Αντρέας Στασινόπουλος και η Μαρία Παπαγεωργίου.

Καλεσμένος της εκπομπής -τηλεφωνικά βέβαια αφού είναι κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού- το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Κώστας Γουρνάς.

Δεν θέλουμε να κάνουμε ούτε καν τηλεγραφική παρουσίαση της εκπομπή γιατί πιθανολογούμε ότι ίσως αδικήσουμε τα όσα θέλει να μεταδώσει ένας φυλακισμένος που «κράτος και εξουσιαστές κατέταξαν στους τρομοκράτες» ενώ για τους συντελεστές της ραδιοφωνικής εκπομπής είναι «ένας επαναστάτης με τεράστιο ήθος, ένας σύντροφος που δίχως να υπολογίσει το ρίσκο και το κόστος ρίχτηκε με όλες τους τις δυνάμεις στην επανάσταση».

Το μόνο ίσως που αξίζει να επαναλάβουμε είναι η εκδικητικότητα του κράτους τόσο απέναντι στους κατηγορούμενους για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, όσο και γενικότερα σ’ όσους αμφισβήτησαν δυναμικά το πολιτικό σύστημα  με χαρακτηριστική την περίπτωση της άρνησης χορήγησης άδειας σε Κουφοντίνα και Γουρνά.

Η Αννα της φωτοτυπίας προσχώρησε στην ΟΑΚΚΕ!

Αν ήταν πρωταπριλιά θα το καταλαβαίναμε. Αν πάλι ο ιστότοπος στο οποίο διαβάζουμε το παρακάτω "γεγονός" μας συνήθιζε στις τρολιές θα μπορούσαμε να το αντιληφθούμε. Μας ξεπερνάει όμως  η περίπτωση να θεωρήσουμε  σοβαρή «είδηση» το ότι η Αννα της φωτοτυπίας προσχώρησε στην … ΟΑΚΚΕ του Ζαφειρόπουλου. Προφανώς είναι μύθευμα το παρακάτω που διαβάζουμε στην ιστοσελίδα news247.gr αλλά έχει την πλάκα του:

Μία παρέα αναρχικών έπιασε κουβέντα με την Άννα Διαμαντοπούλου τις προάλλες στα Εξάρχεια. Η Διαμαντοπούλου ανέβαινε την οδό Ασκληπιού όταν άκουσε από μία γεμάτη με κόσμο καφετέρια να φωνάζουν «Άννα, Άννα». Γύρισε και είδε τρεις νεαρούς (με κοτσίδες και πανκ κουρέματα) και μία κοπέλα, που την κάλεσαν να μιλήσει μαζί τους.

Εκείνη ανταποκρίθηκε και η συζήτηση άναψε (αν και χωρίς φωνές ή επιθετικότητα) με την παρέα των αναρχικών να την κατηγορεί ως εκπρόσωπο του συστήματος και εκείνη να τους απαντά πως θεωρεί ότι εκείνοι εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα σπάζοντας τις περιουσίες των Ελλήνων με εντολές έξωθεν και δη από τη Ρωσία του Πούτιν, τρελαίνοντας τους.

Η παρέα ανταπάντησε πως το σύστημα τους απαγορεύει να πουν τις ιδέες τους και όταν η Διαμαντοπούλου τους ρώτησε «Ρε παιδιά, ωραία, εσείς τι θέλετε να κάνετε; Τι προτείνετε;» της απάντησαν (αλλά με ήρεμο έως ψυχρό ύφος), «Θα κάψουμε τα πάντα εδώ γύρω και μετά θα σου κόψουμε το λαρύγγι».

22/04/1870. Γεννιέται ο Βλαντιμίρ Ιλιτς Ουλιάνοφ, ο Λένιν - Μια ταπεινή γνώμη για έναν μεγάλο επαναστάτη.

Είναι αμέτρητες οι σελίδες που έχουν γραφτεί για τον Λένιν. Μεγάλου διαστήματος επαναστάτες, λογοτέχνες, αναλυτές, έχουν γράψει γι’ αυτόν. Το όνομα Λένιν ειπώθηκε τόσες φορές από τους καταπιεσμένους, από τους κομμουνιστές, από τους αγωνιστές, αλλά και από τους αντιπάλους τους, που μπορεί να συναγωνίζεται με άνεση τα ονόματα του Χριστού, του Μωάμεθ κλπ. Που οι πιστοί τα επικαλούνται και τα φωνάζουν για την σωτηρία της ψυχής τους, για βοήθεια και για πολλά άλλα.

Τα πρώτα χρόνια μετά την χούντα ο Λένιν ήταν πανταχού παρών. Στα αμφιθέατρα, στις συνελεύσεις, στις συνεδριάσεις των οργανώσεων, στα καφέ, στα μπαρ, στις ταβέρνες, στις παρέες, παντού παρών. Δικαιολογημένα. Γιατί ήταν αυτός που οδήγησε το προλεταριάτο της Ρωσίας στην πρώτη νικηφόρα προλεταριακή επανάσταση. Αυτός που άλλαξε στους συσχετισμούς στο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα, ο ιδρυτής της 3ης Διεθνούς κλπ., κλπ. Ακόμα και σήμερα, στον 21ο αιώνα, περίπου 100 χρόνια από τον θάνατό του, πολλά βιβλία του, πολλές αναλύσεις του, πολλές θέσεις του και τοποθετήσεις του είναι εξαιρετικά χρήσιμες.
Ιδίως τα βιβλία-αναλύσεις που προετοίμασαν τους μπολσεβίκους και το ρωσικό προλεταριάτο, για την νικηφόρα Οκτωβριανή επανάσταση. Όπως «Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού», «Το κράτος και επανάσταση» κ.ά. 

Όμως σε κανένα μέλος του κινήματος, είτε πρόκειται για τον Λένιν, είτε πρόκειται για τον ανώνυμο αγωνιστή στην τελευταία γωνιά του πλανήτη, δεν ταιριάζουν αγιογραφίες. Οι επαναστάτες δεν χρειάζονται αγιογραφίες. Δεν χρειάζονται λιβανιστήρια. Ο Λένιν ήταν από αυτούς που απεχθάνονταν μέχρι θανάτου τις αγιογραφίες και τα λιβανιστήρια. Οι επαναστάτες σαν τον Λένιν, είχαν το θάρρος, να εξετάζουν και να επανεξετάζουν ξανά και ξανά τις θέσεις τους και τις πρακτικές τους. Αυτή είναι η περιβόητη αυτοκριτική που είναι απολύτως απαραίτητη στην πορεία ενός αγωνιστή, ενός κομμουνιστή, ενός επαναστάτη. Αυτοκριτική που είναι απολύτως απαραίτητη, όχι απλά στον κάθε αγωνιστή ξεχωριστά, αλλά στο σύνολο του κινήματος ως κίνημα. Σε όλα τα κόμματα, τις ομάδες, τις κινήσεις, τις συσπειρώσεις, που παλεύουν για την ανατροπή του καπιταλισμού. Η αυτοκριτική βέβαια δεν είναι ένα συγνώμη λάθος και πάμε παραπέρα με την ίδια πολιτική και πρακτική. Αλλά συγκεκριμένη ανάλυση λαθεμένων θέσεων και συμπεριφορών. Αποφάσεις και πάλη για το ξεπέρασμα των λαθεμένων θέσεων με νέες θέσεις, με νέες προσεγγίσεις, με σωστές πρακτικές.

Γιατί τα λέμε αυτά. Γιατί ο Λένιν ήταν ένας από τους βασικούς ηγέτες που οδήγησαν το κομμουνιστικό κίνημα στην άνδρωσή του και στη νικηφόρα πορεία του. Τι θα έλεγε σήμερα αν αντίκριζε την συντριβή αυτού του κινήματος; Μια ήττα με τεράστιες παρενέργειες σε όλα τα επίπεδα της πάλης για την κοινωνική ανατροπή.

Βεβαίως δεν έχει καμιά ευθύνη ο Λένιν για πάρα πολλά που έγιναν μετά το θάνατό του και στο όνομά του. Βεβαίως οι επαναστάτες και οι οργανώσεις τους σε πολλά πράγματα  «οδηγήθηκαν» από τον ίδιο τον αντίπαλο που είναι πανίσχυρος και αμείλικτος. Ιδίως στις καπιταλιστικές χώρες ή στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Δεν το ξεχνάμε ποτέ αυτό.

Ποτέ δεν ξεχνάμε την  ευθύνη του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού. Ούτε τους ωκεανούς αίματος ξεχνάμε. Άλλωστε είμαστε από εκείνους που αντιπαλεύουν τον κοινοβουλευτισμό και το βόλεμα στις ζεστές θεσούλες μέσα στο σύστημα της καπιταλιστικής σκλαβιάς. Όσοι επικαλούνται τα ποτάμια αίματος και στρογγυλοκάθονται δίπλα στους θήτες αυτοί είναι που τα ξεχνάνε. Γι’ αυτό αντιπαλεύουμε τα παραγοντιλίκια και τους προύχοντες της αριστεράς.

Πρέπει όμως να κοιτάμε και από την δική μας πλευρά. Αλλοίμονό μας, αν έστω και τώρα, την ύστατη ίσως στιγμή δεν μάθουμε να κοιτάμε.  Η βαρβαρότητα των αντίπαλων, δεν είναι άλλοθι για κανέναν. Δεν ήταν και δεν είναι άλλοθι για ένα τεράστια κίνημα που παρουσιάζονταν ότι είχε την εξουσία σε μεγάλο μέρος του πλανήτη – ακόμα και στο 1/3 του πλανήτη έφτασαν να λένε οι τελευταίοι του «επίσημου» κινήματος – και ισχυρές δυνάμεις στις περισσότερες χώρες του αντίπαλου. Τι θα έλεγε αλήθεια ο Λένιν για όλα αυτά.
Ίσως κάποιοι «γνήσιοι» οπαδοί του που δεν θέλησαν να στοιχηθούν  πίσω από τα δύο μεγάλα ρεύματα των «διαδόχων» του – που επικαλούνταν μετά παρρησίας τον Λένιν – να αντέτειναν ότι ο Λένιν το έγραψε καθαρότατα στην πολιτική του διαθήκη. Ότι έγραψε, με μεγάλη αγωνία, ότι αν δεν παρθούν μέτρα θα γίνει κόλαση. Πράγματι κόλαση έγινε. (Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κρατάμε ίσες αποστάσεις και κάνουμε τα στραβά μάτια σε πρακτικές που καμιά θέση δεν έχουν στο κίνημα).

Ήταν θέμα όμως προσώπων ή ήταν θέμα πολιτικών; Οι πολιτικές που είχαν χαραχτεί στο κόμμα των μπολσεβίκων, με την δική του παρουσία – έστω αδυνατισμένη εντελώς τον τελευταίο χρόνο λόγω της αρρώστιας του – ήταν σωστές και απλά τις διαχειρίστηκαν λάθος πρόσωπα; Μάλλον δεν στέκει πολιτικά μια τέτοια άποψη και μάλιστα με την εμπειρία ενός ολόκληρου αιώνα. Άλλωστε ο ίδιος όταν ήταν μειοψηφία στο κόμμα έγραφε ότι χωρίς σωστή πολιτική ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός μοιάζει με καρικατούρα. Άρα τα πάντα είναι πρώτα θέμα πολιτικών και μετά προσώπων ή κανονισμών λειτουργίας. Είναι σίγουρο ότι ο Λένιν, σαν επαναστάτης που ήταν, θα κοίταζε με σκληρά κριτικό μάτι τα πεπραγμένα του και με αηδία πολλές, πάρα πολλές θέσεις, πολιτικές και πράξεις, που έγιναν στο όνομα του.

Λένιν δεν υπάρχει από το 1924. Μένει στο κίνημα να το κάνει αυτό.

Β. 

- Πρώτη δημοσίευση  21 Γενάρη 2017

Διαβάστε ακόμα:

Στις 21 Γενάρη 1924 πεθαίνει ο Λένιν

Δείτε κείμενα του Β.Ι. Λένιν

Πέντε χρόνια χωρίς τον Σάββα ....

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017 | 10:57 μ.μ.

 Μια απ' τις πιο γνωστές πολιτικές αυτοκτονίες στα μνημονικά χρόνια, είχαμε σαν σήμερα 21/4/2012. Βάζει τέλος στην ζωή του, στην Σταυρούπολη Ξάνθης, ο Σάββας Μετοικίδης.
Ο υπέροχος δάσκαλος, ο ακούραστος αγωνιστής, η φιγούρα που βρισκόταν πάντα μπροστά στις μάχες για ένα άλλο δημόσιο σχολείο, για την υπεράσπιση της εκπαίδευσης όλων των παιδιών από τα Πομακοχώρια ως την Αθήνα, στους αγώνες υπέρ των μεταναστών, των άνεργων, των εργαζόμενων, του πολιτισμού, όπως σημείωνε τότε ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τιμώντας την μνήμη του συντρόφου Σάββα παραθέτουμε περασμένη ανάρτηση που είχαμε κάνει πέρυσι τέτοια μέρα.

Πέρασαν πέντε χρόνια από την μέρα που ο ακούραστος αγωνιστής, ο υπέροχος δάσκαλος, πρωτοπόρος στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο Σάββας Μετοικίδης επέλεξε να δώσει τέλος στην ζωή του.

 Εγγόνι προσφύγων και παιδί μεταναστών, αγαπούσε ιδιαίτερα τους μετανάστες. Ψυχή της παιδαγωγικής ομάδας και πρωτοστάτης επί πέντε έτη στο σχολείο ελληνικής γλώσσας για μετανάστες που λειτουργούσε με πρωτοβουλία του Συλλόγου μας τα έτη 2005 – 2009. Την τελευταία χρονιά λειτουργίας, το σχολείο μεταναστών είχε 100 μαθητές – μαθήτριες και λειτουργούσε με την εθελοντική και εντελώς αφιλοκερδή εργασία πέντε συναδέλφων. Ο Σάββας πρωτοστατούσε και γι’ αυτό οι υπόλοιποι συνάδελφοι πειρακτικά τον αποκαλούσαν «διευθυντή» του σχολείου. Οι μετανάστες τον εκτιμούσαν και τον αγαπούσαν όχι μόνο για την προσφορά του αλλά και για την ανθρωπιά του και το χαρακτήρα του. Δεν σταματούσε ποτέ να τους λέει ότι το σχολείο δεν ήταν μια κίνηση φιλανθρωπίας, αλλά αλληλεγγύης και μπορεί μια μέρα να χρειαστούμε κι εμείς τη δική τους αλληλεγγύη, σημείωνε ανακοίνωση του συλλόγου του μόλις έγινε γνωστό ότι μας "άφησε".
Ξαναφέρνουμε στην μνήμη μας, αυτόν τον καταπληκτικό σύντροφο, μέσα από ένα κείμενο που έγραψαν οι φίλοι και συνάδελφοι του τις μέρες του χαμού του,

Στο φίλο μας Σάββα 

Αγαπημένε μας συνάδελφε, σύντροφε και συνοδοιπόρε στον καθημερινό αγώνα του επαγγελματικού και κοινωνικού στίβου, πολύτιμε φίλε, Σάββα μας.

Λέμε και γράφουμε για σένα, προσπαθώντας να βρούμε απάντηση, στο γιατί της μοναχικής σου πράξης.

Γιατί εσύ, ένας άνθρωπος τόσο βαθιά πολιτικοποιημένος, έχοντας για χρόνια δώσει σκληρούς αγώνες, μέσα από το εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα, επέλεξες να βαδίσεις με απόλυτα μοναχικό τρόπο, το δρόμο μακριά από τη σκληρή πραγματικότητα, που όλοι βιώνουμε.

Ήταν η βαθιά ευαισθησία σου αγαπημένε μας συνάδελφε, απέναντι στα προβλήματα που καθημερινά τα δυο τελευταία χρόνια διογκώνονταν και των οποίων ο ίδιος γινόσουν αποδέκτης, μέσω των γονέων και των μαθητών σου, καθώς και η άρνησή σου ν’ αποδεχτείς ότι είσαι και είμαστε εγκλωβισμένοι σ’ ένα άδικο και σκληρό παρόν, που έγινε ίσως η αιτία που σε οδήγησε να δώσεις μ’ αυτόν τον δραματικό τρόπο, την τελευταία σου μάχη, αυτή της προσωπικής σου επιλογής;

Μακάρι, να’ χαμε διαισθανθεί κάτι και να μπορούσαμε ν’ αλλάζαμε αυτή σου την απόφαση και τώρα να’σουν εδώ, μαζί μας, στο χώρο που με υπευθυνότητα, αγάπη , διάθεση, δρούσες και μοχθούσες καθημερινά στο σχολείο.

Σάββα, η παρουσία σου ήταν πολύτιμη στους μαθητές σου που γι’ αυτούς διαρκώς έτρεχες και μιλούσες, ανησυχούσες και πάλευες. Ήθελες να τους μεταδόσεις όχι μόνο γνώσεις αλλά και τρόπους για να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και αισιοδοξία για το μέλλον.

Όλοι εμείς οι συνάδελφοι και φίλοι σου, νιώθουμε πολύ τυχεροί που σε είχαμε δίπλα μας όλο αυτό το διάστημα και ανταλλάξαμε μέσα από τις ατελείωτες συζητήσεις ,τις ανησυχίες, τους φόβους, τις ευαισθησίες, το θυμό, τις επιθυμίες μας, που μοιραστήκαμε το γέλιο, τις μικροχαρές και τις μικρολαχτάρες της καθημερινότητας.

Ο Νέστος σε κέρδισε τελικά κοντά του κι εμείς θα σε κρατήσουμε ζωντανό, στο μυαλό και στην καρδιά μας. Παρά το μεγάλο πόνο και παρόλο που μας είναι δύσκολο ν’ αποδεχτούμε τον τρόπο φυγής σου, θα συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε, με πίστη ότι θα καταφέρουμε ν’ αλλάξουμε αυτή την κοινωνία και ότι θα δώσουμε πάλι στο μέλλον την κλεμμένη του αισιοδοξία.

Οι φίλοι και συνάδελφοί σου 
στο 38ο και 120ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Ευαγγελάτος και Σρόιτερ επιβεβαιώνουν τον ... Μαρξ

«Ως τώρα πιστεύαμε ότι η εξάπλωση των χριστιανικών μύθων στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οφειλόταν αποκλειστικά στο ότι δεν είχε εφευρεθεί ακόμη η τυπογραφία. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει. Ο καθημερινός Τύπος και ο τηλέγραφος, που μέσα σε μια στιγμή διαχέει τις επινοήσεις του σε όλη τη γη, κατασκευάζει περισσότερους μύθους μέσα σε μια μέρα (και το αστικό κοπάδι τους πιστεύει και τους διαδίδει ακόμα παραπέρα) από όσους θα μπορούσαν να παραχθούν παλιότερα μέσα σε έναν αιώνα».

Καρλ Μαρξ 

Στην προκειμένη περίπτωση δεν πρόκειται για χριστιανικό μύθο που διέδιδαν τα ΜΜΕ που υπήρχαν στην εποχή που έγραφε τα παραπάνω ο Μαρξ.
Αναφερόμαστε σε μια «πρόσφατη είδηση» που μας πρόβαλλαν «έγκριτοι» δημοσιογράφοι, από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και αφορά τα όσα υποτίθεται ότι συμβαίνουν στην Βόρεια Κορέα.

Ας δούμε πώς παρουσιάζεται το θέμα από την ιστοσελίδα tvxs

Tο γύρο του διαδικτύου έχει κάνει στα social media η «ανεκδιήγητη» γκάφα του Νίκου Ευαγγελάτου την Πέμπτη στην εκπομπή του στον τηλεοπτικό σταθμό «Ε», όπου προβλήθηκε ως αληθινό περιστατικό απόσπασμα από την ταινία «The Interview»- όπου φαινόταν ένα κοριτσάκι στη Βόρεια Κορέα να τραγουδά ένα...τραγούδι «μίσους», όπως παρουσιάστηκε για την καταστροφή των ΗΠΑ.

Ωστόσο, η γκάφα, για μάθημα κακής δημοσιογραφίας εξαπλώθηκε, καθώς απόσπασμα από το ίδιο βίντεο παίχτηκε με ανάλογα, «ανατριχιαστικά» σχόλια και στο δελτίο ειδήσεων του Alpha από τον Αντώνη Σρόιτερ.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι η εξής: Το απόσπασμα δεν είναι πλάνο που διέρρευσε από την χώρα των Κιμ από κάποιον αποστάτη με το ίδιο κούρεμα, βάσει νόμου, τον οποίο ο Κιμ Γιονγκ Ουν κυνηγά λυσσαλέα για να τον ρίξει στα πεινασμένα σκυλιά, που έχουν να φάνε από τότε που τους έριξε το θείο του, αλλά πρόκειται για κομμάτι της πασίγνωστης αμερικανικής κωμικής ταινίας The Interview.
Ούπς... 

Δεν Ξεχνώ

Γράφει ο mitsos175.

21/4/1967: Σαν σήμερα, πριν μισό αιώνα, μια συμμορία ηλιθίων, ανίκανων, αλλά εντελώς αδίστακτων στρατιωτικών, κάνει πραξικόπημα. Η Χούντα θα στερήσει ακόμα και τα λιγοστά Ανθρώπινα Δικαιώματα, που είχαν ως τότε οι Έλληνες, ενώ θα ρημάξει τη χώρα, κομματιάζοντας τελικά την Κύπρο. Χιλιάδες θα διωχθούν, θα βασανιστούν, θα εξοριστούν και θα πεθάνουν.

Οι πράξεις τους ήταν ή θηριώδεις, ή γελοίες. Είναι πάρα πολλά τα ανέκδοτα που δείχνουν τη βλακεία των χουντικών στηριζόμενα σε δηλώσεις ή ενέργειές τους.
Η «επανάσταση», όπως αποκαλούσαν το έγκλημά τους οι πραξικοπηματίες, έγινε με την δικαιολογία του κομμουνιστικού κίνδυνου. Οι Κομμουνιστές θα έπαιρναν δήθεν τις περιουσίες και τις… γυναίκες!

Υπάρχει κι ένα σχετικό ανέκδοτο, όπου ένας βοσκός ρωτάει τον στρατιωτικό να του εξηγήσει, γιατί έγιναν όλα αυτά:
- Κάναμε την επανάσταση για να μη σου πάρουν το σπίτι οι Κομμουνιστές, είπε ο στρατιωτικός
– Δεν έχω σπίτι, ούτε λεφτά! Απαντά ο βοσκός
– Ε τότε για να μην σου σφάξουν τους γονείς.
– Είμαι ορφανός, ξαναλέει ο τσοπάνης
– Γυναίκα έχεις; Ρωτάει ο στρατιωτικός.
– Αμέ, τη Χάιδω, λέει ο βοσκός.
– Για να μην την βιάσουν οι Κομμουνιστές! Φωνάζει θριαμβευτικά ο χουντικός.
– Μα τότε (του απαντά ο βοσκός) όλα έγιναν για το μ***ί της Χάιδως!!!

Πως όμως αυτοί οι βλαμμένοι έκαναν τόσο μεγάλο κακό; Είχαν Αμερικάνικη βοήθεια. Για την ακρίβεια ήταν ένα είδος «κομπάρσου» σε ένα θέατρο παραλόγου με πρωταγωνιστές τους πλούσιους, που υποστήριζαν τέτοιες κινήσεις, και σεναριογράφο τη CIA.
Μόνο; Όχι, υπήρχαν κι άλλοι. «Ισχύς μου η αγάπη του λαού» έλεγε η επιγραφή στο βασιλικό θυρεό. «Και τα τανκς του Παττακού» συμπλήρωναν οι Έλληνες, χαμηλόφωνα, μην τους ακούσουν οι ρουφιάνοι. Γιατί για τον καθένα υπήρχαν τρεις που τον παρακολουθούσαν! Βέβαια αυτό είναι υπερβολή, αλλά δείχνει το κλίμα τρομοκρατίας, πόσο φοβόμασταν και πόσο καχύποπτοι γινόμασταν. Όχι άδικα πολλές φορές.

Υπάρχει ένα άλλο ανέκδοτο «Κάποιος χαφιές παίρνει από πίσω έναν που σιγοτραγουδά Θεοδωράκη. (Ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης απαγορεύεται να τραγουδά… Θεοδωράκη)! Ο χαφιές λοιπόν ακολουθεί τον τύπο που τραγουδά Θεοδωράκη ως το τμήμα.
Τότε εκείνος που τραγουδούσε πλησιάζει το φρουρό, δείχνει το χαφιέ και λέει: - Είμαι μυστικός αστυνομικός. Να συλληφθεί αυτός γιατί… ακούει Θεοδωράκη!

Πραγματικά είναι τόσες πολλές οι περιπτώσεις που γελοιοποιηθήκαν με τις ανοησίες τους, αλλά τα γέλια πνίγονται μπροστά στο φόβο της σύλληψης. Γιατί, αν σε πιάσουν, το γέλιο θα μετατραπεί σε κραυγή πόνου. Βλέπετε, όταν ανίκανοι κομπλεξικοί αποκτούν δύναμη, κάνουν τεράστια ζημιά.
Δυστυχώς έκατσαν πολύ καιρό, επτά χρόνια, που φάνηκαν αιώνες στους άμοιρους εργαζόμενους.

Γιατί κάθε κίνηση παρακολουθούνταν. Οι άνθρωποι φοβόνταν καθώς οι συλλήψεις γίνονταν κυριολεκτικά για το τίποτα. Μπορούσαν να πιάσουν κάποιον μόνο και μόνο από παρεξήγηση.

«Είχαν συλλάβει κάποτε τέσσερις, τρεις άντρες μια γυναίκα, γιατί έδειραν στρατιωτικό σε λεωφορείο».
Γιατί χτύπησες τον αξιωματικό; Ρωτάει τη γυναίκα ο μπάτσος. – Μου έβαλε χέρι! – Α! Κι εσύ; Ρωτάει τον πρώτο άντρα. – Είμαι ο αδερφός της απαντά. – Μάλιστα, εσύ; - Ο άντρας της κύριε αστυνόμε. - Κατάλαβα! Κι εσύ συγγενής είσαι; Ρωτά τον τελευταίο.
– Όχι αλλά έγινε παρεξήγηση.
- Τι παρεξήγηση; - Να... είδα να βαράνε τον αξιωματικό και νόμισα ότι έπεσε η Χούντα!

Υπήρχε μια μικρή μερίδα τιποτένιων που υποστήριζε τη δικτατορία, ιδιαιτέρα στην αρχή. Που ακόμα και για προσωπικές διαφορές «κάρφωναν» τον κόσμο. Αν και αριθμητικά ήταν ασήμαντη μειοψηφία, έκαναν δυσανάλογα μεγάλη ζημιά, καθώς επέβλεπαν την εφαρμογή των διαταγών. Αυτό ας το έχουμε υπόψη μας.
«Γιατί δεν κρέμασες φωτογραφία του Παπαδόπουλου στο σπίτι;» Ρωτάει η δασκάλα ένα μαθητή. «Περιμένω τη δημοκρατία, για να τους κρεμάσουμε όλους». Απάντησε ο μικρός.
Δυστυχώς η αστική δημοκρατία δεν κάνει ποτέ αυτό που πρέπει… 

1η Μάη Συγκέντρωση Μουσείο, 11πμ

Η εργατική 1η Μάη να γίνει πρώτος σταθμός συσπείρωσης και αγώνα

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων
για συντονισμό

·     Η εργατική 1η Μάη να γίνει πρώτος σταθμός συσπείρωσης και αγώνα
·     Κάτω τα νέα μέτρα και η βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας
·     Όχι στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις
·     Μόνος δρόμος, ο δρόμος των αγώνων μας

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 12/4, μετά από πρόσκληση της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για συντονισμό, σύσκεψη σωματείων, συλλογικοτήτων και αγωνιστών - ταξικών συνδικαλιστών με θέμα την διοργάνωση του ταξικού γιορτασμού της εργατικής Πρωτομαγιάς.

Στη σύσκεψη διαπιστώθηκε ότι η φετινή Πρωτομαγιά έρχεται σε μια περίοδο που από τη μια τα σύννεφα του πολέμου των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών πυκνώνουν και απειλούν ευρύτερα την ανθρωπότητα και από την άλλη, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχωράει ξεδιάντροπα στο κλείσιμο της περίφημης 2ης αξιολόγησης με νέα σφαγιαστικά μέτρα για τους εργαζόμενους και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας με πρώτο αυτή τη φορά το ξεπούλημα της ΔΕΗ / ΑΔΜΗΕ.

Τονίστηκε ιδιαίτερα από όλους τους συμμετέχοντες η ανάγκη να εκφραστεί η ταξική αγωνιστική τάση στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα που δρα από τη σκοπιά της υπεράσπισης της εργατικής τάξης και της συνολικής της χειραφέτησης. Οι αναγκαίοι ταξικοί αγώνες και ο κόσμος της δουλειάς που καλείται για άλλη μια φορά να πληρώσει το λογαριασμό των μέτρων για να αναταχθούν τα κέρδη της εργοδοσίας, έχουν απέναντι τους τον υποταγμένο κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, που στην πράξη αντιστρατεύονται τα εργατικά συμφέροντα και διευκολύνουν την κυβέρνηση και τις δυνάμεις όλου του πολιτικού συστήματος να περάσουν την πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου.

Η σύσκεψη αποφάσισε ότι θα οργανώσει την ταξική πρωτομαγιά με συγκέντρωση στις 11.00 π.μ. στο Μουσείο και με διαδήλωση στη Βουλή. Στη συγκέντρωση θα μιλήσουν εκπρόσωποι σωματείων και εργαζόμενοι από χώρους δουλειάς και κλάδους που βρίσκονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Αποφασίστηκε επίσης να εκδοθούν ανακοίνωση - κάλεσμα και αφίσα για την 1η Μάη.

Στη σύσκεψη εκφράστηκε η αγωνία και η ανάγκη, η εργατική πρωτομαγιά να αποτελέσει έναν αγωνιστικό σταθμό ενάντια στη νέα συμφωνία και το νέο Μνημόνιο διαρκείας που φέρνει κι αυτή η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την καταστροφική πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων υπέρ του κεφαλαίου. Για το σκοπό αυτό θα εντείνουμε την δράση και παρέμβασή μας, με εξορμήσεις στους εργασιακούς χώρους, με υλικά και νέα συνέλευση αγώνα αμέσως μετά την 1η Μάη.

Η διοργάνωση της ταξικής πρωτομαγιάς είναι ανοιχτή σε κάθε εργαζόμενο, σωματείο, συλλογικότητα του αγώνα που θέλει να παλέψει με μαχητικότητα για να ζήσει ο κόσμος της δουλειάς, για να ανατραπούν οι βάρβαρες πολιτικές κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ-εργοδοσίας.
Με συσπείρωση στους χώρους δουλειάς, με συνελεύσεις και ταξική ενότητα, με συντονισμό των ταξικών και αγωνιστικών σωματείων και συλλογικοτήτων, με αιτήματα και δράση που εμπνέουν τους εργαζόμενους και σπάνε το κλίμα των «κινήσεων διαμαρτυρίας» και τις άσφαιρες ντουφεκιές. Κόντρα στην υποταγή, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό της ήττας, αλλά και τις κομματικοκεντρικές λογικές που είναι αναποτελεσματικές στη μεγάλη μάχη που έχουμε μπροστά μας.

Απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε ταξικό σωματείο και αγωνιστή να συμμετέχει, να συμβάλει και συνδιοργανώσει στον ταξικό γιορτασμό της 1ης Μάη στο Μουσείο.

Ζήτω η εργατική 1η Μάη

Οι εργαζόμενοι έχουν δύναμη. Να μη ζήσουμε σα σκλάβοι.

Να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε, τον κόσμο που μας ανήκει!

Όλοι την Πρωτομαγιά στο Μουσείο, ώρα 11.00 πμ

Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για συντονισμό

Αφιέρωμα: 50 χρόνια μετά την αμερικανοκίνητη δικτατορία των Συνταγματαρχών

Πιστεύουμε ότι παρακάτω βρίσκεται ένα απ’ τα ποιο ολοκληρωμένα αφιερώματα, που υπάρχουν στο διαδίκτυο, για την αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών που επιβλήθηκε στην χώρα μας τον Απρίλη του 1967.

Το ισχυριζόμαστε αυτό γιατί πέρα από τις πολλές σχετικές αναρτήσεις που ήδη έχουμε και τις οποίες παραθέτουμε σαν παραπομπές, εμπλουτίσαμε την συγκεκριμένη θεματική ενότητα με δυο εξόχως ενδιαφέροντα πονήματα. Το πρώτο είναι ολόκληρο το βιβλίο του Παναγιώτη Κανελλάκη «ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Στα κρατητήρια της ΕΣΑ το 1973» . (Κυκλοφόρησε πρόσφατα σαν ένθετο στην «Εφημερίδα των Συντακτών»).

Από την εισαγωγή ακόμα του βιβλίου, την οποία υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς παίρνουμε μια εικόνα για το τι πρόκειται να διαβάσουμε στην συνέχεια. Μιλάμε για γεγονότα τα οποία βίωσε στις τις 147 μέρες της κράτησής του στα κελιά της χουντικής ΕΑΤ/ΕΣΑ το 1973, ο συγγραφέας του βιβλίου. Είναι στην κυριολεξία συγκλονιστικές οι περιγραφές που κάνει ο Παναγιώτη Κανελλάκη για τα βασανιστήρια που του έκαναν οι –κατ’ ομολογία τους σαδιστές- αξιωματικοί της ΕΣΑ.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το σχετικό αφιέρωνα που υπάρχει στο περιοδικό Hot Doc History –κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα Documento-.

Τα κεφάλαια που περιλαμβάνει είναι τα εξής:

«Δικτατορία 1967. Ποιοι την έκαναν. Ποιοι την υποκίνησαν»,
«Πώς οι παγκόσμιες εξελίξεις ευνόησαν το πραξικόπημα των συνταγματαρχών»,
«ΧΟΥΝΤΑ: Καρπός του αμοιβαίου έρωτα ακροδεξιών αξιωματικών και ΗΠΑ»,
«Πως τα μνημόσυνα για τα Δεκεμβριανά έθαψαν την δημοκρατία»

Επίσης θα σας συνιστούσαμε να διαβάσετε από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830 -1974» ολόκληρο το κεφάλαιο που έχει με τίτλο "Η 21η Απριλίου 1967"

Διαβάστε ακόμα:

H νύχτα των τανκς

«Έτσι και κουνηθείτε θα σας πολεμήσουμε εμείς με τα όπλα που μας δώσατε»!

O «ευσεβής» ταξίαρχος Στυλιανός

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: «Μέσα από τη φυλακή, σας γράφω»

Σπύρος Μουστακλής: ένας άγνωστος ήρωας (1926-28 Απριλίου 1986)

Σπάνιο ντοκυμαντέρ με τη δίκη της χούντας.

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Παντελή Βούλγαρη

"Τα κορίτσια της βροχής" - Οι γυναίκες που βασανίστηκαν από την χούντα μιλούν [ντοκιμαντέρ]  

21 Απρίλη 1967: “Λαμόγια στο χακί”  

Πατρίς-Θρησκεία-10%, ή οι μπίζνες της Χούντας 

Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας

Χούντα και «οι τυφεκιοφόροι του εχθρού»

Τα ξεχασμένα σκάνδαλα της "Εθνοσωτήριου"

Ποιοί και πόσοι αντιστάθηκαν στη χούντα;

Μνήμες από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21 Απρίλη 1967

Για την δολοφονία του Γιάννη Χαλκίδη

21η Απριλίου 1967: Η κατάληξη μιας χρόνιας πολιτικής κρίσης και η έναρξη μιας σκοτεινής περιόδου

Η λογοκρισία στα χρόνια της χούντας (Βίντεο)

Τα ατέλειωτα σκάνδαλα της «αδιάφθορης» χούντας

27 Μαρτίου 1970: Αρχίζει η δίκη των μελών της «Δημοκρατικής Άμυνας»

Στις 2 Μάρτη 1973 ο δικτάτορας Παπαδόπουλος παρεμβαίνει ο ίδιος στις αντιδράσεις για την επιστράτευση των φοιτητών 

Ο Παττακός και το «μυστρί»  

Η παράνομη έκδοση του «Θούριου»

Η πορτοκαλί συμμορία κατηγορεί τους γαλάζιους μαφιόζους

 Γράφει ο mitsos175. 

Νέο επεισόδιο στο σίριαλ της σκανδαλολογίας είχαμε αυτή την φορά μεταξύ των παιδιών του "επιτίμου" και του Π. Κουρουμπλή. Του 'ρθε μια αναλαμπή του συριζαίικου στελέχους και θυμήθηκε την ρήση: «Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα». Δεν του πήγε φαίνεται το μυαλό ότι αν ήταν να πληρώσουν τις "αμαρτίες" του "εφιάλτη της δημοκρατίας", Ντόρα και Κούλης θα ήταν υπηρετικό προσωπικό στους σαλταρισμένους του ISIS.
"Να μας απαντήσει ο κ. Μητσοτάκης σε ένα ερώτημα: Που πήγαν τα λεφτά του σωματείου Αλληλεγγύη, τα εκατομμύρια που συγκεντρώθηκαν. Λέω για το Μαρίκειο σωματείο. Εκατομμύρια συγκεντρώθηκαν τότε και κανείς δεν ξέρει που πήγαν", δήλωσε ο Κουρουπλής.

Τι φλασιά ήταν κι αυτή που του ήρθε του συριζαίου υπουργού. Τόσα χρόνια χρόνια στο πολιτικό κουρμπέτι είναι. Απ' το "βαθύ πασόκ" στην "δεύτερη αριστερή κυβέρνηση". Μετά δέκα χρόνια του δημιουργήθηκαν αυτές οι απορίες; Και πες ότι και αυτά τα εκατομμύρια κατέληξαν εκεί όπου άραζαν και τα εκατομμύρια που έδινε ο Αριστείδης Αλαφούζος στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Εχει καμιά σημασία; Εδώ δεν δικάζονται οι ζωντανοί απ' την φαμίλια για τις λαμογιές τους, θα δικαστούν οι πεθαμένοι;

Βλέπετε, οι απατεώνες που τόσα χρόνια μας ρημάζουν, έχουν οργανωθεί καλά. Έτσι δεν έχει νόημα η πορτοκαλί συμμορία να κατηγορεί τους γαλάζιους μαφιόζους.

Τα σκάνδαλα που λένε είναι ίσως η κορυφή του παγόβουνου. Για να έχουμε τόσο πολύ ΧΡΕΟΣ, φανταστείτε τι φάγανε κάποιοι που διαχειρίστηκαν τα λεφτά. Αλλά το πληρώνουμε εμείς. Όμως δεν τιμωρείται κανείς. Εκτός από κάποια καμένα χαρτιά - που και που, μόνο και μόνο για να δείξουν ότι «λειτουργεί καλά το Σύστημα».
Μια χαρά λειτουργεί και το σύστημα και η δικαιοσύνη για όσους τα έφτιαξαν στα μέτρα τους. Οπότε μην περιμένετε προκοπή, όσο υπάρχει αυτή η σαπίλα. Πρέπει να φύγει ΟΛΗ, να αλλάξουν ριζικά τα πάντα.

Εν τούτοις τα σκάνδαλα (των άλλων) είναι χρήσιμα στους κυβερνώντες. Για αποπροσανατολισμό κατ’ αρχήν και φυσικά για συσπείρωση των ψηφοφόρων. «Να! Δείτε τι κακή είναι η οικογένεια Μητσοτάκη, επομένως αφήστε να σας κλέβουμε εμείς».

Δηλαδή το σόι δεν είναι σάπιο; Θα ρωτήσει κάποιος. Ασφαλώς, αλλά δεν είναι οι μόνοι. Έχουν απλώσει όλοι σχεδόν τη χερούκλα τους κι αρπάζουν ότι βρουν. Εδώ λοιπόν γίνεται συμψηφισμός: Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ «Σου έχω ράμματα για τη γούνα σου μέχρι έβδομης γενεάς. Αλλά δεν κάνω κάτι, μόνο κουτόχορτο ταΐζω τα γίδια, ώστε μετά να κάνεις εσύ τα ίδια με τα δικά μου άπλυτα». Αυτό και τίποτε άλλο.

Δεν υπάρχουν πιο διεφθαρμένοι από τους Μητσοτάκηδες, είναι δε έτσι, γιατί είναι αδίστακτοι και πλεονέκτες. Όμως για κανένα από αυτά που έκαναν δεν πρόκειται να τιμωρηθούν, όπως δεν τιμωρήθηκαν όλοι οι υπόλοιποι κόρακες. Διότι κόρακας - κοράκου μάτι δεν βγάζει. Βέβαια που και που τσακώνονται για τη λεία, αλλά τα ξαναβρίσκουν μόλις φάνε.

Κάτι ακόμα για να δείτε την υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ: Για το συγκεκριμένο θέμα, θυμάμαι, παλιά κάποιοι είχαν μιλήσει, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Αφού δεν έδωσε τότε, τώρα δεν έχει κανένα νόημα, εκτός από μια αβάντα του ΣΥΡΙΖΑ στον Κούλη, γιατί όπως συμπεριφέρεται, άρχισε να αμφισβητείται στο εσωτερικό.

Πάντως οι Αποστάτες και οι Δοσίλογοι δεν παίζουν ποτέ καλά. Θυμίζω τι έπαθε ο Λαλιώτης, που βγήκε συκοφάντης με πτυχίο.
«Όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα». Να έρθει μετά η αστική δικαιοσύνη, να τον βγάλει λάδι. Καταλάβατε εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ; Εμείς πάντως καταλάβαμε κι εσάς και τους άλλους.

Το κάνω λιανά: Θα καταργήσετε το νόμο – πρόκληση που παραγράφει τα σκάνδαλα; Φυσικά όχι, δεν θα συμφέρει ούτε εσάς, αφού κάνετε παρόμοια, μην πω χειρότερα. Θα στείλετε κάποιον στο ειδώλιο που δεν είναι καμένο χαρτί και δεν έχει ακόμα ξεπλυθεί στην κολυμπήθρα της παραγραφής; Πάω στοίχημα ΟΧΙ. Γιατί αυτά είναι δανεικά. Μετά θα κάνουν το ίδιο για σας. Κι αν στείλετε, θα αθωωθεί, καθώς εσείς φτιάχνετε τους νόμους. Οπότε αφήστε το καλύτερα. Πείτε από τώρα τι θα μας κόψετε, μέχρι να σας πάρουμε στο κυνήγι μαζί με τα άλλα λαμόγια και υπάρξει αληθινή Δικαιοσύνη… 

Documenta 14: “Learning from Athens” όνομα και πράγμα!

Μία απαραίτητη δημοσιοποίηση της εργασιακής παράνοιας πίσω από το μανδύα της
τέχνης, από εργαζόμενους/ες της Documenta.

H documenta, η οποία λαμβάνει χώρα από το 1955 και κάθε πέντε χρόνια στο Κάσσελ της Γερμανίας, αποτελεί έκθεση-σταθμό στη σύγχρονη τέχνη.

Φέτος, μετά από επιλογή του καλλιτεχνικού της διευθυντή Adam Szymczyk, η Documenta φεύγει για πρώτη φορά από το Κάσσελ και μετακομίζει για τρεις μήνες στην Αθήνα, για να μάθει, σύμφωνα με τον τίτλο της, από την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν, δε χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μάθει, αλλά και να μιμηθεί στο έπακρο τους χειρότερους
εγχώριους εργοδότες.

Η Documenta προασπίζεται ότι η επιλογή της να μεταφερθεί στην Αθήνα έχει να κάνει, εκτός των άλλων, και με το ότι την ενδιαφέρει να μιλήσει για και να μάθει από την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας και τα αποτελέσματα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από την Ευρώπη.
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο διατυμπανίζει πως αναγνωρίζει τις συνθήκες εξαθλίωσης που
βιώνουν αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα και συμπαραστέκεται στον Ελληνικό λαό.
Είναι έτσι όμως;

Η έκθεση άνοιξε τις πόρτες της για το κοινό από τις 8/4 και ήδη πολλά ΜΜΕ και μέλη του καλλιτεχνικού κόσμου συζητάνε για το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό γεγονός της Ευρώπης και τι σημαίνει το ότι γίνεται στη Αθήνα.

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που εργαζόμαστε στη Documenta εδώ και κάποιες μέρες, στη θέση του invigilator. Υπεύθυνοι δηλαδή για την επιτήρηση του χώρου αλλά και για τη βοήθεια του κοινού,
ενημερώνοντας για τα έργα και τα event της documenta. Δυστυχώς η εμπειρία μας ως
εργαζόμενοι/ες ξεκίνησε με κάποια γεγονότα που θεωρούμε απαραίτητο να δημοσιοποιήσουμε.

Πρώτον. Όταν δώσαμε τη συνέντευξη για να προσληφθούμε, μας είπαν ο μισθός θα είναι 9
ευρώ μεικτά την ώρα. Όταν όμως, δυο εβδομάδες μετά, μας επέλεξαν για να εργαστούμε, μας
είπαν ότι η σύμβαση που θα υπογράφαμε θα είναι 5,62 μεικτά. Η δικαιολογία για την αλλαγή αυτή ήταν ότι τα υπόλοιπα θα τα πάρουμε με bonus. Λέγοντας μπόνους βέβαια, εννοούσαν αυτά που ούτως ή άλλως δικαιούμαστε ως εργαζόμενοι/ες, δηλαδή, το δώρο Πάσχα, Χριστουγέννων και το επίδομα αδείας στο τέλος της σύμβασης.

Μετά από πιέσεις από πλευράς εργαζόμενων που αρνήθηκαν να υπογράψουν σε κάτι που δε συμφώνησαν ποτέ, σε συνάντηση που έγινε με τη διοίκηση της Documenta και με την εταιρεία
ενοικίασης εργαζομένων Man Power (αναφερόμαστε παρακάτω σε αυτήν), ειπώθηκε ότι τα 9 ευρώ
αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης ως το συνολικό κόστος της εταιρείας ανά εργαζόμενο και όχι ως η αμοιβή του.
Δεν ξέρουμε αν οι ίδιοι κατά τη διάρκεια συνέντευξης όταν ακούν "9 ευρώ μεικτά/ώρα" καταλαβαίνουν κάτι άλλο, εμείς πάντως διαπραγματευόμαστε με βάση το
μεροκάματο/ωρομίσθιό μας. Φυσικά όταν ρωτήθηκαν κάτι ανάλογο η απάντηση ήταν η ίδια: "Έγινε κάποιο misunderstanding"...

Δεύτερον. Οι συμβάσεις μας αντί να συναφθούν απευθείας με την διοργάνωση της
Documenta, κατάρτιστηκαν - επίσης την τελευταία στιγμή, χωρίς τη συναίνεσή μας και
απροειδοποίητα - με την εταιρεία μεσάζοντα, εργολάβο MAN POWER! Έτσι, η διοργάνωση της
Documenta αποποιείται κάθε ευθύνης, αφού ως εργοδότης φέρεται ο εργολάβος. Οι δικοί μας μισθοί
μειώθηκαν, προφανώς για να καλυφθεί το κόστος του μεσάζοντα... Φυσικά ένα απλό ψάξιμο στο διαδίκτυο αρκεί για να καταλάβει κανείς τι εστί η Man Power και πόσες καταγγελίες υπάρχουν σε βάρος της. Αποτελεί μια από τις εταιρείες ενοικίασης εργαζόμενων που κερδοφόρησαν μέσα στην κρίση. Στόχος των εν λόγω εταιρειών είναι να βρουν όσο το δυνατόν φθηνότερους εργαζόμενους, και σίγουρα κατάφερε να ρίξει το κόστος κάθε ατόμου στο μισό.

Τρίτον. Η σύμβαση που καλούμαστε να υπογράψουμε γράφει λιγότερες ημέρες και ώρες από
αυτές που έχουμε συμφωνήσει. Όταν ρωτήσαμε γιατί συμβαίνει αυτό, η εταιρεία ΜANPOWER που έχει αναλάβει τις συμβάσεις απάντησε το εξής: «Με τον καιρό μπορεί η Documenta να μην σας χρειάζεται τόσες πολλές μέρες, οπότε έτσι καλύπτεται με μία σύμβαση». Δηλαδή, εμείς θα πρέπει να δεσμεύσουμε τη ζωή μας και να απορρίψουμε άλλες τυχόν επιλογές για τους μήνες για τους οποίους διαρκεί η έκθεση, αλλά η Documenta μπορεί, ανάλογα με τις διαθέσεις της, να μας μειώσει τις ώρες εργασίας, ή ακόμα και να μας πετάξει ανά πάσα στιγμή στον δρόμο χωρίς καμιά εγγύηση ή αποζημίωση.

Αυτό που συνειδητοποιούμε ως εργαζόμενοι/ες στη documenta είναι ότι ένα από τα μαθήματα που πήρε από την Ελλάδα είναι πως η κρίση και η οικονομική ανέχεια δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργαζομένων και την ελαστικοποίηση της εργασίας. Και βέβαια, ότι στα λόγια, καλή είναι η ευαισθητοποίηση και η κατανόηση που προφασίζεται η διοργάνωση ότι δείχνει για την κατάσταση που βιώνουν οι Έλληνες αυτή τη στιγμή, αλλά στην πράξη, business is business! Και η documenta του μπάτζετ των 70 εκατομμυρίων, είναι χοντρές business.

Ευτυχώς, η απάντηση που συνάντησε η διοίκηση της μέγα-έκθεσης από ένα μεγάλο μέρος των εν
λόγω εργαζομένων, ήταν από τη μία η άρνηση να υπογράψουμε τη σύμβαση μέχρι να μας
ξεκαθαριστούν γραπτώς οι ακριβείς όροι εργασίας μας.

Καταγγέλουμε λοιπόν, τον τρόπο με τον οποίο η διοργάνωση εκμεταλλεύεται την ανεργία στην Ελλάδα προκειμένου να ρίξει το μισθό προς όφελος των κερδών της, αλλά και των κερδών της εταιρείας – εργολάβο που ανέλαβε να φέρει σε πέρας τις συμβάσεις εργασίας. Τις απαντήσεις από τη διοίκηση της Documenta τις πήραμε. Τώρα είναι δικιά μας απόφαση το πώς θα κινηθούμε από δω και πέρα.

Ας μάθει λοιπόν η documenta και κάτι άλλο από την Αθήνα! Ότι ο συλλογικός αγώνας των εργαζομένων είναι πιο ισχυρός από οποιονδήποτε μέγα-θεσμό.

Γιατί αυτοί μας έχουν περισσότερη ανάγκη απ’ ότι εμείς αυτούς.

Πρωτοβουλία εργαζομένων στη documenta 14

ΥΓ. Παρακαλούμε το κείμενο να δημοσιοποιηθεί ως έχει σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέσα.

Το κοντέινερ στα Εξάρχεια, ενόχλησε τους βουλευτές που χαρίζουν δημόσια γη στους καταπατητές!

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017 | 5:28 μ.μ.

Πηγή: Βάλια Μπαζού - documentonews

Το πιο εύκολο πράγμα είναι να αποδομήσεις μια πρωτοβουλία που δεν ταιριάζει με την πολιτική τσίχλα που έχει κολλήσει στον εγκέφαλό σου. Βρίσκεις ένα έξυπνο ή εξυπνακίστικο αστείο για να την χαρακτηρίσεις και μετά αναλαμβάνουν τη δουλειά τα κομματικά αλλά και τα πλήρως απολιτίκ τρολ στα social media.

Για παράδειγμα, το «ΚΕΠ των αντιεξουσιαστών» στην πλατεία Εξαρχείων, όπως έσπευσαν να το χαρακτηρίσουν οι γνωστοί – άγνωστοι καπηλευτές του πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Το μικρό κοντέινερ, που στήθηκε στα Εξάρχεια και που χαρακτηρίζοντάς το «ΚΕΠ» άφηναν τη φαντασία να ταξιδεύει σε εικόνες με αναρχικούς που είτε μοιράζουν μολότωφ είτε δίνουν αναλυτικές πληροφορίες για την κατασκευή μολότωφ. Και κάπως έτσι άρχισαν και οι κομματικές τοποθετήσεις, όπως του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που αλίμονο έσπευσε να τοποθετηθεί μην τυχόν και η κομματική του πελατεία παρεξηγηθεί.


Είναι, όμως, αυτή η πραγματικότητα; Αντιεξουσιαστές έστησαν κοντέινερ στην πλατεία Εξαρχείων για να καταλύσουν το κράτος; Για να στοιβάξουν πολεμοφόδια και να ξεκινήσουν επανάσταση ένα ανοιξιάτικο βράδυ του Απριλίου;

Ασφαλώς και όχι. Μόνο που κανείς από εκείνους που κάνουν πολιτική με 140 χαρακτήρες δεν μπήκε καν στον κόπο να ρωτήσει. Και ποιόν να ρωτήσει θα πείτε… Μα, τους κατοίκους της περιοχής.

Η πραγματικότητα είναι, λοιπόν, ότι στήθηκε ένα μικρό κοντέινερ στο πλαίσιο πρωτοβουλίας για την επανάκτηση της γειτονιάς των Εξαρχείων. Έγιναν, μάλιστα, εγκαίνια και παρέστησαν κάτοικοι της περιοχής. Πωλούνται βιβλία, θα γίνουν πολιτικές συζητήσεις, θεατρικές παραστάσεις, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ενώ στήνεται και παιδική χαρά.

Πολύ μπρουτάλ εκδηλώσεις για τα γούστα των τρολ. Και ειδικά η παιδική χαρά έχει υποχθόνιο μήνυμα αφού εκεί θα γίνεται πλύση εγκεφάλου στα αθώα παιδάκια για τον αναρχισμό και την αντιεξουσιαστική πάλη.

Και εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα. Οι εμφανιζόμενοι ως προστάτες του δημόσιου χώρου (λίγη αιδώς δεν βλάπτει), εκείνοι που από τα social media ψάχνουν την πολεοδομία και εγκαλούν την αστυνομία, είναι οι ίδιοι που από τα έδρανα της Βουλής εδώ και δεκαετίες και μέχρι σήμερα επιβραβεύουν τους καταπατητές και τους αυθαίρετους. Με μια διαφορά. Οι καταπατητές και οι αυθαίρετοι είναι η κομματική τους πελατεία ενώ το κοντέινερ στην πλατεία των Εξαρχείων, ενοχλεί και μόνο που θα ψελλίσει μια άλλη άποψη που δεν ταιριάζει με την πολιτικά ορθή αυθαιρεσία τους.

Οταν η τσίπα χαθεί, ξέφρενη η κατρακύλα γίνεται...

Της Τ. Γ

«Tσίπρα θυμήσου, το χώμα που πουλάς, λεφτέρωσε ο Αρης και το ΕΑΜ- ΕΛΑΣ», το σύνθημα με το οποίο "τίμησαν" τους συριζαίους  βουλευτές Τρικάλων, πολίτες, σε εκδήλωση  μνήμης απαγχονισμένων ΕΠΟΝιτών.

Μα χρειάζεται θάρρος, εντιμότητα και αρετή, η μνήμη. Αξίες προ πολλού απολεσθείσες για τα θλιβερά "άδεια πουκάμισα" της αριστεράς, που πιστεύοντας πως θα εξιλεωθούν για τις βρώμικες πράξεις τους, μαγαρίζουν και με τη φυσική τους παρουσία, τόπους ιερούς...

Οταν όμως η τσίπα χαθεί, ξέφρενη η κατρακύλα γίνεται... Κι έτσι απλές ψιχάλες της βροχής γι αυτούς, το φτύσιμο των άλλων...

***

Υ.Γ ο βίντεο είναι από την ιστοσελίδα trikalaola, ενώ το σχετικό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» αναφέρει:

Εκδήλωση για τον απαγχονισμό των 5 ΕΠΟΝιτών

Τρεις γενιές με διαφορετικές αγωνιστικές παρακαταθήκες - παλαίμαχοι αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, συγγενείς και απόγονοι αγωνιστών και θυμάτων, εργαζόμενοι που δραστηριοποιούνται στο ταξικό εργατικό κίνημα, νέοι και νέες που αγωνίζονται μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους και το μαθητικό κίνημα - συναντήθηκαν στην εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους 5 Τρικαλινούς ΕΠΟΝίτες που απαγχονίστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, την οποία οργάνωσαν από κοινού το Παράρτημα Τρικάλων της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και το Τομεακό Συμβούλιο Τρικάλων της ΚΝΕ.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε, χτες, Τρίτη 18 Απρίλη, στον τόπο της θυσίας των 5 ΕΠΟΝιτών, μπροστά από το μνημείο τους που δεσπόζει στην πλατεία Ρήγα Φεραίου των Τρικάλων, απέναντι από το ιστορικό κτίριο του ξενοδοχείου «Πανελλήνιον», που υπήρχε και τότε και στεγαζόταν εκεί η γερμανική ναζιστική κατοχική διοίκηση, η «Κομαντατούρ».

Σ' αυτό το σημείο, ακριβώς πριν 73 χρόνια, στις 18 Απρίλη 1944 - ήταν και τότε Τρίτη του Πάσχα - έλαβε χώρα μια απ' τις πιο ηρωικές στιγμές του εργατικού, λαϊκού κινήματος και της ΕΑΜικής Αντίστασης στην περιοχή των Τρικάλων. Απαγχονίστηκαν τα 5 παιδιά της θρυλικής ΕΠΟΝ - Στέργιος Γάτσας, Γιάννης Μπριάζης, Κώστας Στεργιόπουλος, Κώστας Σύρμπας, Αποστόλης Τσανάκας - που σφυρηλατήθηκαν και ατσαλώθηκαν μέσα από το καμίνι της ταξικής - λαϊκής πάλης.

Οι πέντε αλύγιστοι ΕΠΟΝίτες - εφεδροΕΛΑΣίτες συνελήφθησαν από τους ναζί μετά από τη μάχη που είχε προηγηθεί το προηγούμενο βράδυ στην περιοχή του Κόκκινου Πύργου Τρικάλων. Ηταν μια προσπάθεια του ΕΑΜ και του εφεδρικού ΕΛΑΣ να δράσουν ενάντια στους δοσίλογους και τους συνεργάτες των Γερμανών στα Τρίκαλα, που επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν το λαό και να τον αποκόψουν από το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, η οποία δεν απέδωσε αποτελέσματα, λόγω προδοσίας. Σ' αυτή τη μάχη σκοτώθηκαν επίσης 5 στελέχη - μέλη του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και 2 κάτοικοι της περιοχής.

Η εκδήλωση άνοιξε με σύντομο χαιρετισμό από τον Λευτέρη Παπαγιάννη εκ μέρους του ΤΣ Τρικάλων της ΚΝΕ.

Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Λάζαρο Τσουμένη, εκ μέρους του ΔΣ του Παραρτήματος Τρικάλων της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: «Τιμούμε τους αλύγιστους εκείνου του μεγάλου αντιφασιστικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, τους αλύγιστους της ταξικής πάλης. Εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε από την ιστορία των λαϊκών αγώνων, συνεχίζουμε στο σήμερα και το αύριο. Το δίδαγμα της θυσίας τους είναι εξαιρετικά επίκαιρο και σήμερα, γιατί πολλά από τα βασικά χαρακτηριστικά εκείνης της εποχής συνεχίζουν να υπάρχουν και μάλιστα σε πολύ οξυμένη μορφή. Γιατί και σήμερα οι λαοί, όπως και τότε, βρίσκονται μπροστά στον κίνδυνο γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, όταν οι φλόγες στις εμπόλεμες ζώνες συνεχώς φουντώνουν, όταν η γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου σαρώνει κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών, όταν ο φασισμός, γέννημα θρέμμα του εκμεταλλευτικού συστήματος, βγάζει τη μάσκα του και μας δείχνει το απαίσιο πρόσωπό του. Σήμερα, 73 χρόνια μετά, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής χτυπούν και δολοφονούν εργάτες και αγωνιστές. Πουλάνε νταηλίκι σε μαθητές, φοιτητές κι εργάτες, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν όποιον σηκώνει κεφάλι και παλεύει ενάντια στο άδικο αυτό σύστημα, όπως έκαναν και τότε...!».

Συγκίνηση προκάλεσε η πλούσια μουσική επένδυση της εκδήλωσης με αντάρτικα και αγωνιστικά τραγούδια, που επιμελήθηκε μουσικό σχήμα φίλων και συναγωνιστών, καθώς και η απαγγελία ποιήματος και η παρουσίαση του χρονικού των δραματικών γεγονότων που επιμελήθηκαν μέλη της ΚΝΕ.

Στεφάνια στο μνημείο, εκτός από τους εκπροσώπους των οργανωτών της εκδήλωσης, κατέθεσαν εκπρόσωπος της ΤΕ Τρικάλων του ΚΚΕ, καθώς επίσης των Σωματείων Συνταξιούχων ΙΚΑ και ΟΑΕΕ, του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, του Συλλόγου Γυναικών, της Επιτροπής Ειρήνης, οι αδερφοί των εκτελεσμένων ΕΠΟΝιτών Κώστα Σύρμπα και Γιάννη Μπριάζη και απόγονοι και συγγενείς αγωνιστών της Αντίστασης.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger