Νεοτερα

Φόρτσα Φορτσάκη!

Από ΒΑΘΥ , Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014 | 2:26 π.μ.

To editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Πάρτε μια ανάσα και διαβάστε:

Μέλος του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (2012-2013)

Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ειδικού Ταμείου Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (από το 2012)

Πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Δημοσίων Εσόδων της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών (από το 2013)

Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. (από το 2013)

Πρόεδρος της Ένωσης Δικαίου της Ενέργειας (από το 2012)

Μέλος (εξωκοινοβουλευτικό) της Επιτροπής Ελέγχου «Πόθεν Έσχες» υπουργών και βουλευτών της Βουλής των Ελλήνων (από το 2012)

Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Διοικητικού Δικαίου Μ. Στασινοπούλου (από το 2010)

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευγενιδείου Θεραπευτηρίου (2007-2011)

Μέλος της Εφορευτικής Επιτροπής της Εθνικής Βιβλιοθήκης (2008-2011)

Μέλος πλήθους νομοπαρασκευαστικών επιτροπών διαφόρων υπουργείων (Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Προεδρίας, Παιδείας κ.λπ.).

Εμπειρογνώμονας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δικαίου του Περιβάλλοντος σε θέματα Δικαίου του Περιβάλλοντος (από το 1999)

Μέλος (αναπληρωματικό) της Επιτροπής Ανταγωνισμού (από το 2000-2003)

Ειδικός Σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα Δημοσίου Δικαίου (1990-1991)

Οι παραπάνω είναι κάποιες μόνο από τις ιδιότητες του γνωστού πρύτανη Θεόδωρου Φορτσάκη, όπως αναγράφονται στην επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στο επίσημο βιογραφικό του κυρίου Πρύτανη αναφέρεται, επίσης, ότι είναι εταίρος της Δικηγορικής Εταιρίας Φορτσάκης- Διακόπουλος- Μυλωνογιαννάκης & Συνεργάτες. Βέβαια, στο βιογραφικό αναλύονται οι πιο… ευγενείς δραστηριότητες και όχι αυτές που γίνονται για να βγει το μεροκάματο. Η ιστοσελίδα του ΤΑΙΠΕΔ, όμως, μας ενημερώνει ότι η εταιρία του πολυπράγμωνος πρύτανη είναι νομικός σύμβουλος του Ταμείου για την γνωστή υπόθεση της «αξιοποίησης» του Ελληνικού.

Ακόμα, μέλη του κινήματος για τα διόδια μας ενημερώνουν ότι πρόκειται για την ίδια εταιρία η οποία έχει αναλάβει για λογαριασμό των γνωστών μεγαλοεργολάβων που λυμαίνονται τις εθνικές οδούς τις μηνύσεις, τις διώξεις και την επιβολή εξοντωτικών προστίμων σε βάρος πολιτών που συμμετείχαν στο κίνημα.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Η ατιμωρησία των πολιτικών, το μαύρο της ΕΡΤ και το έκτρωμα της ΝΕΡΙΤ, το σκάνδαλο των εθνικών δρόμων, η μνημονιακή νομοθεσία, η εξόντωση του πανεπιστημίου, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου, όποια πέτρα και να σηκώσει κανείς θα βρει από κάτω τον κ. Φορτσάκη μαζί με όλο τον εσμό των στελεχών, μάνατζερ, διαπλεκόμενων, κομματικών, εξαγορασμένων πανεπιστημιακών και τόσων άλλων που οργανώνουν και διαχειρίζονται την καταστροφή.

Για αυτό, είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να ανακτήσει αυτή η χώρα την αξιοπρέπειά της θα διασφαλιστεί με μια απλή κυβερνητική εναλλαγή. Έχει να αναμετρηθεί με το σάρωμα όλου αυτού του συστήματος των θλιβερών διαπλεκόμενων που κουνάνε το δάχτυλο αφού πρώτα έχουν παράσχει απλόχερα τις καλοπληρωμένες υπηρεσίες τους για την καταστροφή της χώρας και του λαού.

Μαθήματα Νεοελληνικής Ιστορίας προς τον κύριο Τσίμα

Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας 

 Αυτό το κείμενο είναι μια επέμβαση στα σχόλια που έκανε ο κύριος Παύλος Τσίμας στο δελτίο του Σκάϊ με την Σία Κοσιώνη όσον αφορά την ανάκρουση του ύμνου του Ε.Α.Μ. στις εκδηλώσεις-παρέλαση στον δήμο Χαλανδρίου.

Κύριε Τσίμα θα ήθελα να κάνω κάποιες ερωτήσεις σχετικά με το σκεπτικό των σχολίων σας.
Γιατί είναι νοσηρό να ακούγεται ο ύμνος του Ε.Α.Μ. στις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου; Κατέχεστε από αντικομμουνιστικά αισθήματα;
Μήπως είναι νοσηρό να σχολιάζεται επιθετικά λες και είστε μέλος της φασιστικής οργάνωσης Χ.Α. την ανάκρουση του ύμνου του Ε.Α.Μ.;
Ήταν ή όχι ιστορικά ο Ε.Α.Μ. βασικός πόλος αντίστασης την περίοδο εκείνη;
Μήπως είστε λάτρης του εθνικοσοσιαλισμού ο οποίος ηττήθηκε από δυνάμεις σαν και αυτές του Ε.Α.Μ.-ΕΛΑΣ και σας πονά ο ύμνος κύριε Τσίμα;

Σε ποια αληθινά δημοκρατική κοινωνία απαγορεύεται ή στηλιτεύεται προπαγανδιστικά- γκαιμπελικά η ένδειξη ευγνωμοσύνης προς εκείνους οι οποίοι έκαναν αντίσταση προς τους φασίστες κατακτητές; Είναι η ανάκρουση του ύμνου του Ε.Α.Μ. που ρίχνει λάδι στην εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα της κοινωνίας μας ή τα αντικομμουνιστικά λογίδρια που βγάζετε από το τηλεοπτικό κανάλι από το οποίο εμφανίζεστε;

Επιπλέον είστε και ανιστόρητος κύριε Τσίμα διότι την Αθήνα στα Δεκεμβριανά την αιματοκύλισαν οι Βρετανοί οι οποίοι στάθηκαν αρωγοί στην αντικομμουνιστική προσπάθεια του κατεστημένου εκείνης της εποχής.  Κύριε Τσίμα για να σας διαφωτίσω ιστορικά θα πω σε εσάς και προς τους αναγνώστες τα εξής.

Βασικά αιτήματα του Ε.Α.Μ. μετά την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων αλλά και πριν ήταν τα εξής:

-          Ελεύθερες εκλογές χωρίς καμιά παρέμβαση όπως και ελεύθερο δημοψήφισμα για την επίλυση του πολιτειακού ζητήματος.

-          Αντιμετώπιση όλων των ντόπιων συνεργατών-χαφιέδων-μαυραγοριτών από την δικαιοσύνη σε ένα ελεύθερο δημοκρατικό κράτος (και όχι από έκτακτα στρατοδικεία με συνοπτικές διαδικασίες που αντιμετωπίστικαν οι πατριώτες της αριστεράς).

-          Καθαίρεση από όλη την δημόσια διοίκηση, τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας όλων των συνεργατών των κατοχικών δυνάμεων (άνθρωποι τοποθετημένοι από την δικτατορία Μετάξα οι οποίοι συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και παρέμειναν στις θέσεις τους μεταπολεμικά).

-          Εγγυήσεις για ποινικές διώξεις σε όσους Ε.Α.Μ.ίτες- ΕΛΑΣίτες αποδεδειγμένα διέπραξαν εγκλήματα κατά την διάρκεια της κατοχής και όχι παράνομα έκτακτα στρατοδικεία που δίκαζαν ιδεολογίες με βασική κατηγορία την προδοσία και την κατασκοπία. (προδότες και κατάσκοποι ήταν οι συνεργάτες των γερμανών που δεν δικάστηκαν ποτέ και πιστέψτε με δεν ήταν αριστερών πεποιθήσεων).

Εάν αυτά τα αιτήματα τα θεωρείτε κύριε Τσίμα αιτία εμφυλίου  ή διωγμών τότε έχετε πρόβλημα με την νοημοσύνη σας, όπως και αν νομίζετε ότι δεν πρέπει να ακούγεται ο ύμνος του Ε.Α.Μ. για αυτά τα αιτήματα. Επίσης θα έπρεπε να ξέρετε ότι ο Ε.Α.Μ.-ΕΛΑΣ πριν ξεκινήσουν τα Δεκεμβριανά είχε την ευκαιρία να πάρει την εξουσία με τα όπλα, αλλά δεν το έπραξε διότι ο Ε.Α.Μ. ήταν πιστός στα παραπάνω αιτήματα για ελεύθερες εκλογές και δημοψήφισμα. Την ιστορία μπορεί να την γράφουν οι «νικητές» αλλά η αλήθεια δεν γράφεται από κανέναν. Η αλήθεια υπάρχει. Υπάρχει ειδικός λόγος για τον οποίο τα μμε δεν σκαλίζουν ειδικά την προ και μετά Δεκεμβριανών ιστορία. Το λοιπόν, ο μόνος εξάπτει τα εμφυλιοπολεμικά πάθη είστε εσείς και το σινάφι σας. Αλλά ο γκαιμπελισμός δεν έχει πέραση πια γιατί ο λαός έπαθε και έμαθε. Είστε εχθροί του λαού κύριε Τσίμα καθώς εχθροί και της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας διότι συνεργάζεστε με τους τωρινούς δυνάστες του λαού.

Διαγράφηκαν γιατί στήριξαν την ενότητα των αριστερών δυνάμεων

Πηγή: vathikokkino.gr

Τελικά, διαγράφει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Για παραβιάσεις του καταστατικού, όταν μέλη του δεν πειθαρχούν στις άνωθεν κομματικές αποφάσεις. Όπως κάνει και κάθε κόμμα, δηλαδή.

Κάνει και μαζικές διαγραφές, ακόμη και 29 μελών. Όπως συνέβη στο Ίλιον, όπου σε 29 αγωνιστές αναστάλθηκε η ιδιότητα του μέλους, επειδή στήριξαν το δημοτικό σχήμα στο οποίο συμμετείχαν, μαζί με άλλους αριστερούς, επί χρόνια. Τότε που αυτοί που τους διέγραψαν συνεργάζονταν στον δήμο με το ΠΑΣΟΚ.

Οι διαγραμμένοι επέμειναν να συνεχίσουν τη συνεργασία με τους εξωκομματικούς συντρόφους τους. Μόνο που ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να κατεβάσει κομματικό ψηφοδέλτιο. Και καθώς αυτοί δεν πειθάρχησαν στην κομματική απόφαση, βρέθηκαν εκτός κόμματος.

Καταστατικά νόμιμη η διαγραφή. Το πολιτικό ζήτημα που προβάλλει είναι, εντούτοις, σοβαρό.  Πόσο μάλλον όταν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν χάνεται ευκαιρία καταγγελίας άλλων για διαγραφές κι ακόμη περισσότερο όταν καταγγέλλεται σύσσωμη η υπόλοιπη Αριστερά για άρνηση συνεργασιών.

Το ζήτημα το θέτει με ανοιχτή επιστολή του ο Γιώργος Διώτης, ένας από τους διαγραμμένους.


Τον Ιούνιο του 2014 ήμουν ένας από τους 29 συντρόφους της τοπικής οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ Ιλίου που λάβαμε ταχυδρομικώς ένα γράμμα που μας κοινοποιούσε την αναστολή για ένα χρόνο της ιδιότητας μέλους (διαγραφή) επειδή στηρίξαμε ή συμμετείχαμε στη δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ ΙΛΙΟΥ και όχι την παράταξη που είχε το επίσημο χρίσμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή ο ταχυδρόμος δε χτυπά μία φορά και επειδή δεν έχω άλλη δυνατότητα ούτε απολογίας, θα κοινοποιήσω τις απόψεις μου με γράμμα.

Σχετικά με το γεγονός των αναστολών (διαγραφών) επισημαίνω-καταγγέλλω τα εξής:

1.Δεν πρόκειται για 1-2 περιπτώσεις αλλά για ομαδική ποινή σε 29 συντρόφους, οι οποίοι συμμετέχουν στους αγώνες και στα κινήματα και οι οποίοι δεν γράφτηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ για να ψηφίζουν ομαδάρχες αλλά για να στήσουν οργανώσεις μελών,
όπως τις περιγράφουν οι αποφάσεις/κατευθύνσεις του κόμματος.

2.Ο τρόπος που επιβλήθηκε η ποινή όχι απλά είναι απαράδεκτος, είναι έξω από τα ήθη και τις παραδόσεις της Αριστεράς, είναι αντιδημοκρατικός (δεν έγινε ποτέ συνέλευση, δεν εκλήθη κανένας για απολογία – ακόμη και στα Στρατοδικεία απολογούνταν), είναι αντισυντροφικός γιατί σπάει τους δεσμούς και καταστρέφει τις σχέσεις των συντρόφων με το κόμμα και δυναμιτίζει την ενότητα στη δράση. Κατά συνέπεια είναι αντικομματικός: βλάπτει και μόνο βλάπτει το κόμμα αλλά και το κίνημα.

3.Ο δε τρόπος ειδοποίησης έγινε – άκουσον, άκουσον – μέσω ταχυδρομείου. Έστειλαν π.χ. στην Γεωργία Αντωνοπούλου, 75 ετών, αγωνίστρια και δημοτική σύμβουλο τον ταχυδρόμο να της πει ότι την διέγραψαν. Τέτοια πρακτική, ομολογώ, δεν έχω ξαναδεί στα 40 χρόνια σχεδόν συμμετοχής μου στο αριστερό κίνημα. Ακόμη ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σχημάτισε Κυβέρνηση και ορισμένοι σύντροφοι άρχισαν να συμπεριφέρονται σαν κρατική υπηρεσία!!!!! (o tempora o mores!!)

Σύντομη δημόσια απολογία:

Είναι αλήθεια ότι στις δημοτικές εκλογές του 2014 όπως και στις προηγούμενες του 2010 ήμουν υποψήφιος με τη δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ ΙΛΙΟΥ (ΑΣΙ) η οποία προϋπήρχε του ΣΥΡΙΖΑ και ήταν η μόνη αριστερή παράταξη που είχε έντονη κοινωνική δράση και ασκούσε αριστερή αντιπολίτευση (όταν ο Συνασπισμός τότε, έχοντας έναν δημοτικό σύμβουλο, συγκυβερνούσε τον Δήμο με την ΠΑΣΟΚική μνημονιακή παράταξη). Οι πολίτες αυτά τα γνωρίζουν καλά.

Στο σημείο αυτό θέλω να ζητήσω… «συγγνώμη» από αυτούς που με διέγραψαν γιατί στηρίζοντας το ΑΣΙ εφάρμοσα τις αποφάσεις-κατευθύνσεις του ΣΥΡΙΖΑ που έλεγαν: «η παρέμβασή μας γίνεται μέσα από αυτόνομα αυτοδιοικητικά σχήματα που αποτελούν πολιτικούς φορείς της πόλης με πολιτικό στίγμα, με παρέμβαση στα κοινά, κινηματικά, κοινωνικά γειωμένα, που εσωτερικά λειτουργούν δημοκρατικά, συμμετοχικά και προωθούν την αντίληψη της Αριστεράς για την τοπική αυτοδιοίκηση».

Συγγνώμη που δεν ακολούθησα τους συντρόφους που δεν εφάρμοσαν αυτά αλλά κινήθηκαν αντίθετα και επιδίωξαν τη διάλυση της υπάρχουσας αριστερής παράταξης, δημιουργώντας άρον-άρον παράταξη στενά κομματική της απολύτου εμπιστοσύνης ορισμένων παραγόντων και ομαδαρχών με αποτέλεσμα η μνημονιακή δημοτική αρχή να συνεχίζει τη διοίκηση του Δήμου για άλλα 5 χρόνια και ο κόσμος να λέει «ο ΣΥΡΙΖΑ που το 2012 είχε 37%, να πάρει 15% το 2014».

Ομολογώ στους συντρόφους που με διέγραψαν ότι έκανα λάθος που δεν εγκατέλειψα τους συναγωνιστές μου στην υπάρχουσα αριστερή δημοτική κίνηση (όπως κάποιοι άλλοι) με τους οποίους δώσαμε αγώνες στην τοπική κοινωνία και όχι μόνον (στο Σύνταγμα π.χ. κατεβάζαμε κόσμο συντεταγμένα, με πανό, στις διάφορες διαδηλώσεις, κλπ), μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο σε όλες τις γειτονιές του Ιλίου (μας ξέρουν και οι πέτρες!). Με αυτούς τους συναγωνιστές προωθήσαμε την αντίληψη της Αριστεράς για την τοπική αυτοδιοίκηση, για μια άλλη τοπική αυτοδιοίκηση. Λάθος που δεν τους γύρισα την πλάτη για να δημιουργήσω ή να συμμετέχω σε μία αμιγώς κομματική παράταξη/κατασκεύασμα των διαδρόμων, των παραγόντων και των ομαδαρχών!!!

Το γράμμα μου σιγά-σιγά πρέπει να τελειώνει, όμως πρέπει πριν να αναφερθώ στο σημείωμα-απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που αναφέρεται στη στάση μελών του κόμματος στις δημοτικές εκλογές και στις διαγραφές (8/7/2014). Η Πολιτική Γραμματεία με ψυχραιμία, ωριμότητα, ενωτική διάθεση και για να χτίσει την ενότητα του κόμματος, αναφέρει: «…Αν γίνει αναστολή ιδιότητας του μέλους, αυτό γίνεται με διαδικασίες, με συζήτηση στην οργάνωση μελών, καλείται ο εν λόγω σύντροφος, εγκρίνεται από τα παραπάνω όργανα, κλπ. …Δεν παίρνονται εύκολα αποφάσεις στις Γραμματείες των οργανώσεων μελών. …Κάθε μέτρο είναι ατομικό, όχι συλλογικό, έχουμε πολύ σοβαρότερα θέματα από αυτά.». Στο Ίλιον, η γραμματεία της τοπικής Ο.Μ. τον Ιούνιο του 2014 έπραξε ακριβώς τα αντίθετα, κινούμενη εντελώς έξω από αυτή τη λογική προκαλώντας ζημιά στο κόμμα, διαγράφοντας 29 μέλη. Η δε νεοεκλεγείσα Γραμματεία, αυτή την απόφαση και αυτή τη λογική της Πολιτικής Γραμματείας απλά τη γράφει, χωρίς ίχνος σεβασμού, στα παλιά της τα παπούτσια. Συγχαρητήρια, σύντροφοι! Έτσι χτίζεται το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε συνθήκες κατοχής, εκφασισμού, ανθρωπιστικής κρίσης! Με τέτοιες πρακτικές οδηγείτε αγωνιστές στην αποστράτευση. Έτσι αύριο θα είμαστε όλοι μόνοι.

Τελειώνοντας, με το γράμμα μου αυτό δεν διεκδικώ από αυτούς που με διέγραψαν τίποτα απολύτως! Αν μπορούν, ας προβληματιστούν. Το γράμμα αυτό μου το υπαγόρευσε η συνείδησή μου γιατί: α) Είχα υποχρέωση να υπερασπιστώ την όλη στάση μου, την τιμή, την υπόληψη, την αξιοπρέπεια, όχι μόνο τη δική μου, αλλά και των συντρόφων μου και β) γιατί τέτοιες λογικές και πρακτικές πρέπει να γνωστοποιούνται, να στιγματίζονται για να μην επαναλαμβάνονται.

Υ.Γ. 1: Μελαγχολικά ερωτήματα: πού και σε ποιους θα στηριχτεί μία κυβέρνηση της Αριστεράς, όταν ορισμένοι βλέπουν εχθρούς στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιοι και με ποια ενότητα θα στηρίξουν αύριο μία κυβέρνηση της Αριστεράς, όταν αυτή θα συγκρούεται με τις αστικές δυνάμεις;

Υ.Γ. 2: Μεταξύ των διαγραφέντων, βρίσκονται ενδεικτικά οι εξής:
Γ. Αντωνοπούλου, 75 ετών, αγωνίστρια από τα 14 της και δημοτική σύμβουλο, όταν τη διέγραψαν, Αντώνης Σκαμνάκης, αγωνιστής από μαθητής Γυμνασίου, καθηγητής του Α.Π.Θ., Κώστας Κουντουράκης, μαχόμενος συνδικαλιστής, πρόεδρος του Σωματείου ΠΛΑΙΣΙΟ, Τόνια Πέρρου, μέχρι πρότινος συνδικαλίστρια σε ιδιωτική τράπεζα και σύνεδρος της ΟΤΟΕ και του ΕΚΑ.

Υ.Γ. 3: Το γράμμα που έλαβα είχε αποστολέα αλλά και υπογραφή «ΣΥΡΙΖΑ» χωρίς να προσδιορίζει ποιο ακριβώς όργανο το συνέταξε και το απέστειλε. Γι’ αυτό ενημερώνω ότι το επιστρέφω στον ΣΥΡΙΖΑ, υπόψη του σ. Αλέξη Τσίπρα.

Υ.Γ. 4: Δημοσιοποιώ τις απόψεις μου τώρα, γιατί τώρα πήρα οριστική απάντηση από τη γραμματεία της τοπικής Ο.Μ. ότι δεν χρειάζεται να επανασυζητηθεί το θέμα μας ούτε ότι πρέπει να περάσει από Γ.Σ. της Ο.Μ.!

Γεια σας, καλή αντάμωση, ελπίζω όχι στα γουναράδικα, αλλά στους αγώνες.

Γιώργος Διώτης,
Οκτώβρης 2014, Ίλιον

Περί καύσης και ταφής.

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014 | 7:42 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Οι παππάδες αποφάσισαν ότι η καύση νεκρών θίγει τα καλά και συμφέροντα. Προπαντός τα συμφέροντα. Γιατί αν κάψεις το νεκρό θα χαθούν πολλά. Οι τάφοι που πληρώνονται αδρά ή ενοικιάζονται, οι παππάδες που κάνουν τα "τυχερά" και όλοι εκείνοι που ζουν από τους νεκρούς συνανθρώπους μας, γιατί ως γνωστό ο "θάνατος σου, η ζωή μου". Για ανθρωπιστικούς λόγους πάντα! δεν θέλουμε να καούν. Όχι, αλλά για τι σόι λόγους δίνουμε ένα σκασμό λεφτά για να πάρουμε δυο μέτρα γη σε ένα κοιμητήριο, να βάλουμε τον άνθρωπο που χάσαμε; Εκεί δεν βλέπω και μεγάλο ανθρωπισμό. Μάλλον τυμβωρυχία βλέπω. Δεν θα πω την κατάσταση για να μην στεναχωρήσω ανθρώπους που είναι σε άσχημη θέση κι έχουν χάσει δικούς τους. Όπως εγώ.

Η τιμή προς κάποιον που πέθανε, η λύπη, οι αναμνήσεις "είναι στην καρδιά". Πολλές φορές κάνουμε πράγματα για να εκδηλώσουμε την αγάπη που είχαμε προς τους εκλιπόντες. Δε θα μιλήσω πολιτικά αυτή τη φορά. Μας λέτε κύριοι ότι δεν υπάρχει καύση στην παράδοση της Εκκλησίας και στις Γραφές. Όμως βασικό δόγμα της Ορθοδοξίας και του Χριστιανισμού γενικότερα είναι η Ανάσταση των νεκρών. "Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών" Λέει το Σύμβολο της Πίστεως. Και όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι Σύνοδοι, είναι σαφείς: Ακόμα κι αν το σώμα έχει χαθεί στη θάλασσα, έχει καεί ή διαμελιστεί με μυστηριώδη και θαυμαστό τρόπο θα αναστηθεί και θα συμμετέχει της Τελικής Κρίσεως. Τα λέτε εσείς οι ίδιοι στην Εκκλησία, αυτό το γνωρίζουμε όλοι. Γι αυτό και τα τρισάγια, τα μνημόσυνα κοκ, στους νεκρούς που δεν βρέθηκαν ποτέ τα σώματά τους. Ή μήπως δουλεύετε τους συγγενείς ψιλό γαζί;

Ακόμη ο τρόπος που εκδηλώνουμε το σεβασμό στους αγαπημένους μας οι οποίοι έφυγαν από τη ζωή είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικός. Αν ο νεκρός πχ ή και οι συγγενείς αυτού έχει τελευταία επιθυμία την καύση, ποιοί είστε εσείς που θα κρίνετε; Ποιός λόγος σας πέφτει; Δηλαδή ενδιαφέρεστε εσείς περισσότερο; Ή μήπως σας ενδιαφέρουν τα φράγκα;

Αν τελικά ο κόσμος στραφεί προς την καύση θα είναι από τα αίσχη που γίνονται με διάφορα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται τον πόνο τη θλίψη και το σοκ των συγγενών και φίλων των εκλιπόντων. Αυτούς πρώτα απ' όλα τους κόρακες έπρεπε να αφορίσετε, να κοιτάξετε να διορθωθούν τα πολλά στραβά που κάνουν ακόμα κι ένα πιστό να αγανακτήσει.

Αλλά για ακόμα μια φορά τρομοκρατείτε. Δεν θέλετε να λύσετε τα προβλήματα γιατί είστε μέρος αυτών, γιατί εσείς τα δημιουργείτε. Αν αυτού βάζετε τον κόσμο να διαλέξει. Λοιπόν εσείς θα χάσετε. Γιατί ο κόσμος, όσο συναισθηματικά φορτισμένος και να είναι, ακόμα και να θέλει, στο τέλος πιέζοντας τον θα αγανακτήσει και θα σας δώσει ένα φάσκελο, αφού δε διορθώνεστε.

Τα ίδια κάνατε με τον πολιτικό γάμο και που κατέληξε η ιστορία; Διορθώστε εσείς τον εαυτό σας και μην βάζετε διλλήματα κι εκβιάζετε συναισθηματικά τον κόσμο. Σταματήστε να είστε όρνια, γιατί θα σας βουτήξουμε και θα σας μαδήσουμε. 

Περιμένοντας το επόμενο ΚΡΑΧ

Πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης - "Επίκαιρα"

Με πρόκληση στη λογική ισοδυναμούσαν οι ερμηνείες, εντός κι εκτός Ελλάδας, που επιστρατεύτηκαν προ δεκαπενθημέρου για να εξηγήσουν την απότομη πτώση των τιμών των μετοχών στις διεθνείς αγορές και το βραχύβιο ράλι στα επιτόκια των ομολόγων, που ως κοινό παρονομαστή είχαν -για μια ακόμη φορά-τις ελληνικές ευθύνες. Εν ολίγοις, η αιτία που το τριήμερο 14-16 Οκτωβρίου δοκιμάστηκαν οι αντοχές του διεθνούς συστήματος βρίσκεται στην Ελλάδα, η οποία με την απρόβλεπτη και παρακινδυνευμένη συμπεριφορά της, όταν μιλούσε για διακοπή της χρηματοδότησης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και πρόωρη έξοδο από το Μνημόνιο, έθεσε σε κίνδυνο μια ομαλά λειτουργούσα αγορά...

Στον αντίποδα αυτών των επιφανειακών, αν όχι φαιδρών, ερμηνειών, οι αιτίες της αναστάτωσης στο εξωτερικό και του μίνι κραχ στο εσωτερικό πρέπει να αναζητηθούν σε ένα εκρηκτικό μείγμα υπερτιμημένων μετοχών στον μαγικό κόσμο της χρηματο-οικονομίας και παρατεταμένης στασιμότητας στον καταθλιπτικό κόσμο της πραγματικής οικονομίας. Η Ελλάδα που απείλησε αυτή την εύθραυστη ισορροπία δεν ήταν παρά η θρυαλλίδα, όπως ήταν η Lehman Brothers προ εξαετίας. Το εκρηκτικό υλικό προϋπήρχε και, το χειρότερο, συνεχίζει να συσσωρεύεται, περιμένοντας την επόμενη αφορμή που, με μαθηματική βεβαιότητα, θα προκαλέσει μια κρίση μεγαλύτερη ακόμη κι από του 2008 λόγω των οξύτερων ανισορροπιών που έχουν πια συσσωρευτεί.

Στασιμότητα και ύφεση στην Ευρώπη

Στις 7 Οκτωβρίου το ΔΝΤ αναθεώρησε επί τα χείρω τις προσδοκίες για την πορεία της παγκόσμιας μεγέθυνσης το 2014 στο 3,3% (από 3,7% που είχε προβλέψει τον Απρίλιο). Οι μεγαλύτερες αλλαγές προήλθαν από την Ευρώπη, όπου το δεύτερο τρίμηνο του έτους η οικονομία έμεινε στάσιμη, ωθώντας τον βρετανικό Economist να γράψει στο τελευταίο φύλλο τού Αυγούστου πως «ό,τι ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια ως τραπεζική και δημοσιονομική κρίση πλέον έχει εκφυλιστεί σε κρίση των ρυθμών μεγέθυνσηρ>. Έκτοτε όλα τα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας μόνο επιδείνωση προδικάζουν. Για παράδειγμα, η βιομηχανική παραγωγή της Γερμανίας τον Αύγουστο μειώθηκε κατά 4%, οι βιομηχανικές παραγγελίες κατά 6%, ενώ όλοι περιμένουν με κομμένη την ανάσα τις ανακοινώσεις της Eurostat για το τρίτο τρίμηνο, καθώς εδώ θα αποτυπωθούν οι οικονομικές συνέπειες από τις κυρώσεις στη Ρωσία.

Ιδιαίτερη (πολιτική) σημασία έχει πως τη στιγμή που η Ευρώπη ετοιμάζεται να εισέλθει και επίσημα σε ύφεση -όπως τυπικά ορίζεται η μείωση του ΑΕΠ για δύο συνεχόμενα τρίμηνα-, με την επιβαλλόμενη από την Ουάσιγκτον επίδειξη πυγμής απέναντι στη Μόσχα να αποτελεί τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν μια πορεία αντίθετη. Το μαρτυρά κυρίως η εγκατάλειψη του τρίτου κατά τη σειρά προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης. Παρότι όταν τα «Επίκαιρα» όδευαν στο τυπογραφείο δεν ήταν ακόμη γνωστή η απόφαση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας (Fed), η απόφαση διακοπής της αγοράς τίτλων, που το τελευταίο διάστημα ανερχόταν σε 15 δις δολάρια μηνιαίως, θεωρείται ειλημμένη.

Θέμα χρόνου θεωρείται από δω και πέρα και η σταδιακή άνοδος των αμερικανικών επιτοκίων, που θα σημάνουν την επιστροφή στην «κανονικότητα» ή σε ένα περιβάλλον «σχεδόν κανονικό», καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης ακόμη και στις ΗΠΑ διατηρούνται στα μισά επίπεδα της δεκαετίας του '90, που και τότε ήταν στα μισά επίπεδα της λεγάμενης «χρυσής εποχής». Προς το παρόν, πάντως, ακόμη κι αυτή η οριακή μεγέθυνση ή η ύφεση συντελείται σε ένα περιβάλλον μηδενικών ή σχεδόν μηδενικών επιτοκίων και πακτωλών ρευστού που προσφέρουν οι μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου.

«Όλο αυτό το φτηνό χρήμα οδηγεί τις ΗΠΑ σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι με τον χρόνο, όπου κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί πρώτα», γράφει το περιοδικό Der Spiegel σε εκτενές αφιέρωμά του για την παγκόσμια οικονομία με τίτλο «Το σύστημα-ζόμπι» και συνεχίζει: «Η αναμενόμενη οικονομική άνοδος ή το επόμενο κραχ; Ειδικοί, όπως ο πρώην υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Ράμπιν πιστεύουν ότι το εν εξελίξει ράλι στις αγορές είναι στην πραγματικότητα ο προάγγελος του επόμενου κραχ».

Το «φάντασμα» της Ιαπωνίας

Το κενό που θα προκαλέσει η απόσυρση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας από την πλημμυρίδα ρευστότητας θα καλυφθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς πλέον ξεκινά επίσημα η Φρανκφούρτη την αγορά καλυμμένων ομολογιών από τις τράπεζες (όπως και από την ιαπωνική που μπαίνει στην ίδια τροχιά). Υπόθεση εβδομάδων θεωρείται επίσης το πρόγραμμα της ΕΚΤ (που σε πρώτη φάση προβλέπει την αγορά τίτλων αξίας 10 δις ευρώ σε μηνιαία βάση) να επεκταθεί σε εταιρικά, ακόμη και κρατικά ομόλογα.

Οι αντιδράσεις απέναντι στο σχέδιο αυτό προέρχονται από τη Γερμανία, που αντιτείνει ότι έτσι θα χαλαρώσει το πρόγραμμα αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που είναι σε εξέλιξη σε όλη την Ευρώπη. Η Γερμανία, δηλαδή, θέλει την ύφεση γιατί έτσι μπορεί και πιέζει για μειώσεις μισθών και περικοπές κοινωνικών παροχών. Το πρόβλημα, ωστόσο, δημιουργείται όταν ορθώνεται το «φάντασμα» της Ιαπωνίας. Με άλλα λόγια, η ζοφερή προοπτική της οικονομικής στασιμότητας μαζί με αποπληθωρισμό, όπως ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη, όπου ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 0,4%, όταν ο στόχος για την ΕΚΤ είναι 2%.

Στα υπόψη επίσης και η «γερμανική αποτυχία»: η ύφεση της γερμανικής οικονομίας αποδεικνύει ότι οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις του Σρέντερ, τις οποίες η Γερμανία υποδεικνύει ως μονόδρομο και συνταγή επιτυχίας για την υπόλοιπη Ευρώπη, μπορεί να διέλυσαν το γερμανικό κράτος πρόνοιας και να κατακερμάτισαν την αγορά εργασίας με την εισαγωγή των «μίνι δουλειών», δεν έφεραν, ωστόσο, την ανάπτυξη της οικονομίας. Η οικονομική αποτελεσματικότητα των περίφημων μεταρρυθμίσεων αποδεικνύεται ανύπαρκτη! Μόνο τυχαίες δεν είναι, επομένως, κι οι αντιδράσεις που εμφανίζονται τώρα από Γαλλία και Ιταλία απέναντι στις γερμανικές οδηγίες για μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Ακόμη όμως κι αν προχωρήσουν οι αγορές εταιρικών ή και κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, κανείς δεν εγγυάται ότι η επιπλέον ρευστότητα θα γίνει επενδύσεις, αυτές νέες θέσεις εργασίας κι αυτές με τη σειρά τους αυξημένη κοινωνική ευημερία, που είναι το ζητούμενο και το κριτήριο αξιολόγησης κάθε οικονομικής πολιτικής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πλημμυρίδα πιστωτικού χρήματος πάνω στην οποία κάθεται η παγκόσμια οικονομία θα γνωρίσει νέες δόξες κι οι λόγοι της εγγενούς αστάθειας θα αυξηθούν. Σε αυτό το απρόβλεπτο περιβάλλον, η επίρριψη των ευθυνών στην Ελλάδα ισοδυναμεί με υποτίμηση του ασταθούς και εκρηκτικού περιβάλλοντος που έχει δημιουργηθεί και το οποίο περιμένει μια σπίθα... 

Ελίτ με κέρδη 0,5 εκατ. $ το λεπτό

Πηγή: Του Μπάμπη Μιχάλη - "Εφημερίδα των Συντακτών"

Ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου χρειάζεται 220 χρόνια για να φάει την περιουσία του, ξοδεύοντας ένα εκατομμύριο δολάρια ημερησίως, ενώ άλλοι αναγκάζονται να ζήσουν τυφλοί, γιατί δεν αντέχουν οικονομικά μια εγχείρηση καταρράκτη.
         
Η αντίθεση πλούτου-φτώχειας σε μία εικόνα. Τα στοιχεία της γνωστής μη κυβερνητικής οργάνωσης Οxfam για το παρόν και το μέλλον του κόσμου είναι ανατριχιαστικά
«Πήγα για μια εγχείρηση καταρράκτη στα μάτια και μου είπαν ότι κοστίζει 7.000 αιγυπτιακές λίρες. Ολα όσα είχα ήταν μόλις 7 λίρες. Αποφάσισα έτσι να συνεχίσω το υπόλοιπο της ζωής μου… τυφλή». Λόγια μιας εξηντάχρονης φτωχής γυναίκας από ένα απομακρυσμένο χωριό της Αιγύπτου. Από το 2009, τουλάχιστον ένα εκατομμύριο γυναίκες έχουν πεθάνει στη διάρκεια του τοκετού τους εξαιτίας της έλλειψης βασικών ιατρικών υπηρεσιών. Επίσης, τουλάχιστον 57 εκατ. δεν πηγαίνουν σήμερα στο σχολείο εξαιτίας της φτώχειας.

Στην απέναντι όχθη, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, ο Μεξικανός μεγιστάνας Κάρλος Σλιμ θα πρέπει να ζήσει 220 χρόνια για να φάει όλη την περιουσία του (80 δισ. δολάρια), ξοδεύοντας -ούτε λίγο ούτε πολύ- περί το ένα εκατομμύριο δολάρια ημερησίως! Ο Σλιμ αποτελεί εκλεκτό μέλος του κλαμπ των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, που πέρασε ανέπαφο από την ύφεση και την ακραία λιτότητα που ακολούθησαν μετά το κραχ του 2008. Σήμερα, όπως αποκαλύπτει στη νέα έκθεσή της «Even it up: Time to end extreme inequality» η Οxfam -η γνωστή μη κυβερνητική οργάνωση που μάχεται τη φτώχεια-, η ελίτ αυτή αυξάνει τον πλούτο της κατά μισό εκατομμύριο δολάρια το λεπτό!

Η Οxfam υπολογίζει ότι από το 2009 έως το 2014 –την περίοδο δηλαδή στην οποία αρκετές χώρες του πλανήτη υπέφεραν από βαθιά ύφεση, αυξανόμενη ανεργία, περικοπές στην κοινωνική πρόνοια και μείωση στα πραγματικά εισοδήματα- τα μέλη αυτής της ομάδας διπλασιάστηκαν σε 1.645. Ειδικότερα από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2014, η κορυφή αυτής της ελίτ -85 δισεκατομμυριούχοι αυτού του πλανήτη που κατέχουν όσα έχει το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού- αύξαναν όλοι μαζί τον πλούτο τους καθημερινά κατά 668 εκατ. δολάρια.

Ακραία ανισότητα

Κι όμως η φορολόγηση του πλούτου αυτών των δισεκατομμυριούχων με συντελεστή μόλις 1,5% θα ήταν αρκετή για τη συγκέντρωση 74 δισ. δολαρίων ετησίως και την επίλυση σημαντικών προβλημάτων, υποστηρίζει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Τράπεζας της Αγγλίας, Αντι Χαλντέιν. Το ποσό αυτό επαρκεί για να μπορεί να πηγαίνει κάθε παιδί αυτού του κόσμου στο σχολείο, για να υπάρχει υγειονομική περίθαλψη σε όλες τις φτωχές χώρες του πλανήτη.

Χείμαρρος, ο επικεφαλής της Οxfam, Μαρκ Γκόλντρινγκ, τονίζει από την πλευρά του: «…Σε έναν κόσμο όπου εκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς να έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και χωρίς τα αναγκαία για να θρέψουν την οικογένειά τους τρόφιμα, μια μικρή ελίτ έχει περισσότερα χρήματα από αυτά που θα μπορούσε να ξοδέψει σε αρκετές ζωές. Οι συνέπειες της ακραίας ανισότητας είναι επιζήμιες για τον καθένα. Ληστεύει τις πιθανότητες μιας καλύτερης ζωής από εκατομμύρια ανθρώπους, τροφοδοτεί το έγκλημα, τη διαφθορά, ακόμη και τις βίαιες συγκρούσεις (…), συγκρατεί τις προσπάθειες τερματισμού της φτώχειας. Οι κυβερνήσεις είναι ένοχες για την αφελή τους πίστη ότι όταν ο πλούτος κατευθύνεται στην κορυφή αυτομάτως ωφελούνται όλοι. Δεν είναι αλήθεια, ευθύνη των κυβερνήσεων είναι να διασφαλίσουν ότι οι φτωχότεροι αυτού του κόσμου δεν θα μείνουν πίσω».

«Φονταμενταλισμός της αγοράς»

Η Oxfam αποδίδει την ακραία ανισότητα στον «φονταμενταλισμό της αγοράς και στην αιχμαλωσία της πολιτικής από τις ελίτ». Καλεί σε σχέδιο επτά σημείων για τη μείωσή της, που θα περιλαμβάνει: α. πάταξη της φοροαποφυγής, επενδύσεις, δωρεάν παιδεία και υγεία, β. παγκόσμια συμφωνία για την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας ώς το 2030, γ. μετατόπιση της φορολογίας από την κατανάλωση και το εισόδημα προς τον πλούτο και το κεφάλαιο, δ. εξασφάλιση επαρκών δικτύων ασφαλείας για τους φτωχούς, συμπεριλαμβανομένου και του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, ε. νομοθεσία ίσων αμοιβών και προώθηση οικονομικών πολιτικών για την παροχή ίσων ευκαιριών στις γυναίκες, στ. εισαγωγή κατώτατου μισθού και ζ. κινήσεις για έναν μισθό που θα επαρκεί για να ζήσει κάποιος – και ο οποίος θα προσφέρεται σε όλους τους εργαζομένους.

Κάλεσμα του ΠΑΜΕ για το αυριανό Πανελλαδικό Συλλαλητήριο

Όλοι το Σάββατο στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 12 το μεσημέρι στο Σύνταγμα (SPOT)

Το Σάββατο, όλοι οι δρόμοι -από κάθε γωνιά της Ελλάδας- οδηγούν στο Σύνταγμα, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 12 το μεσημέρι, που συμμετέχουν μετά από κάλεσμα του ΠΑΜΕ, περισσότερα από 900 σωματεία, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, σύλλογοι και φορείς.

«Για να ακουστεί η δική μας φωνή!», για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, για να βροντοφωνάξουμε: «Δε θα αποδεχτούμε να ζούμε με τον εφιάλτη της ανεργίας! Δε θα δεχτούμε να ζούμε σαν σύγχρονοι σκλάβοι!», όπως σημειώνεται στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ.

Ήδη οι αποφάσεις συμμετοχής έφτασαν τις 964.


Περισσότερες λεπτο,'ερειες στην ιστοσελίδα 902

Βιβλιοπαρουσίαση στο Γαλάτσι: Το τραγούδι των ηττημένων

“Αυτό που διαχωρίζει το λαϊκό τραγούδι, μέσα στη γενική εικόνα ενός έθνους και της κουλτούρας του, δεν είναι το καλλιτεχνικό γεγονός, ούτε η ιστορική καταγωγή, αλλά ο τρόπος που έχει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο και τη ζωή, σε αντίθεση με τις ισχύουσες αντιλήψεις της κοινωνίας.”

Αντόνιο Γκράμσι

Τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του Γιώργου Αλεξάτου «Το τραγούδι των ηττημένων. Κοινωνικές αντιθέσεις και λαϊκό τραγούδι στη μεταπολεμική Ελλάδα» παρουσιάζουν οι Στέλιος Ελληνιάδης  και ο συγγραφέας.

Θα ακολουθήσει μουσικό πρόγραμμα από συγκρότημα που θα παίξει λαϊκά τραγούδια της περιόδου 1940-70.

Η εκδήλωση θα γίνει στον κοινωνικό και πολιτιστικό χώρο “παίρνω Αμπάριζα” (Γαλακηδών 11) το Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014 , ώρα:19:30

Το ΜΑΣ, οι «ομάδες» και η σπίλωση όποιου επιλέγει μορφές αγώνα που δεν εγκρίνει το ΚΚΕ

Πηγή: vathikokkino.gr

Όταν δημιουργείται κεντρικό πολιτικό ζήτημα, με τις αυθαιρεσίες ενός πρύτανη που καλεί τα ΜΑΤ για να αντιμετωπίσουν, όπως ισχυρίζεται, «μικρή ομάδα φοιτητών, που δρα χωρίς καμιά νομιμοποίηση από το φοιτητικό κίνημα», όταν η ΔΗΜΑΡ, ακολουθώντας τη λογική του πρύτανη των ΜΑΤ, αναφέρεται στα πολιτικά φρονήματα των «ταραξιών», για να τους αντιπαραθέσει κι αυτή στην πλειονότητα του φοιτητικού κόσμου, είναι εξαιρετικά προβληματική η ανακοίνωση του ΜΑΣ, του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών που στηρίζει η ΚΝΕ.

Είναι προβληματικό να υποστηρίζει ότι «όσα συνέβησαν κατά τη συνεδρίαση της Συγκλήτου δεν έχουν καμιά σχέση με τις αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων του ΕΚΠΑ. Μια μικρή ομάδα μελών των παρατάξεων ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝ, έξω και πέρα από τις αποφάσεις των συλλόγων, έστησε ένα σκηνικό για τις κάμερες που τελικά εξυπηρετεί άλλους σκοπούς».

Πόσο μάλλον όταν η ανακοίνωση αναφέρει και ότι στόχος των αριστερών παρατάξεων που στηρίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «να ενταθεί ο αυταρχισμός, να αποπροσανατολιστούν οι φοιτητές από την ανάγκη να συζητήσουν και να παλέψουν μαζικά γι” αυτά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Να συκοφαντούνται οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και οι φοιτητικοί σύλλογοι.»

Ακόμη περισσότερο όταν οι συγκεκριμένες παρατάξεις της Αριστεράς -που αν δεν κάνουμε λάθος παίρνουν αθροιστικά στις φοιτητές εκλογές ποσοστό όσο και το ΜΑΣ- χαρακτηρίζονται «ομάδες», και καταγγέλλονται πως «δεν είναι η πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες ομάδες δρουν με αυτόν τον τρόπο. Πλέον είναι πιο καθαρό από ποτέ ότι δρουν τυχοδιωκτικά, για τις κάμερες και για εντυπωσιασμό, ότι γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις των συλλόγων και των συνελεύσεών τους. Με αυτόν τον τρόπο συκοφαντούν το φοιτητικό κίνημα, μπαίνουν εμπόδιο στη συμμετοχή και την οργάνωση των φοιτητών, στο δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών στις σπουδές και το μέλλον.»

Φυσικά το ΜΑΣ έχει κάθε δικαίωμα να μην αναγνωρίζει ως αγωνιστές παρά μόνο τα μέλη του. Όπως έχει δικαίωμα να μη συμμετέχει σε αγώνες τους οποίους δεν εγκρίνει. Από κει και πέρα, οι χαρακτηρισμοί που εκτοξεύονται και η σπίλωση αυτών που αγωνίζονται επιλέγοντας διαφορετικές μορφές πάλης από αυτές που εγκρίνει, αναδεικνύουν σοβαρό πρόβλημα για το ίδιο το ΜΑΣ, την ΚΝΕ και το ΚΚΕ.

Βρέχει στη φτωχογειτονιά…

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - enikos.gr

Σκόρπιες (;) σκέψεις:

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία ο αριθμός των ανθρώπων στις ΗΠΑ που ζουν κάτω από το επίσημο όριο φτώχειας ξεπέρασε τα 45 εκατομμύρια. Συγκριτικά με το 2008, το 2012 στις ΗΠΑ τα παιδιά που ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας αυξήθηκαν κατά 1,7 εκατομμύρια και ξεπερνούν τα 24 εκατομμύρια. Από την έναρξη της κρίσης αύξηση της παιδικής φτώχειας καταγράφεται στις 34 από τις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ. Τα στοιχεία αυτά, ενδεικτικά της δυστυχίας, του αποκλεισμού και της ταξικής εκμετάλλευσης που μεταφράζεται σε κοινωνική ανισότητα, παρατηρούνται παρά το γεγονός ότι οι στατιστικοί δείκτες μιλούν για «τροχιά ανάπτυξης» στην οποία βρίσκονται οι ΗΠΑ την τελευταία 4ετία. Επίσης και σύμφωνα με την έρευνα της ελβετικής τράπεζας UBS oι ΗΠΑ παραμένουν πάντως η χώρα με τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους στον πλανήτη.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η «άλλη διαχείριση» της κρίσης, αυτή που ακολουθεί ο κ.Ομπάμα, δεν είναι λιγότερο κανιβαλική από εκείνη της κυρίας Μέρκελ. Που πάει να πει ότι είτε με «επεκτατική» είτε με «περιοριστική» πολιτική, είτε με «ανάπτυξη» των δεικτών και των κερδών (για τους λίγους), είτε με κρίση των δεικτών, οι φτωχοί γίνονται περισσότεροι - και φτωχότεροι - και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Στον καλό μας καπιταλισμό, δηλαδή, ανεξαρτήτως διαχειριστικού «μοντέλου», όλα κινούνται σύμφωνα με τον γρανιτένιο νόμο: Είτε το αυγό πάει στην πέτρα είτε η πέτρα πάει στο αυγό, πάντα το αυγό την πληρώνει…  

***

Όπως προκύπτει από την έκθεση του Ερευνητικού Κέντρου της UNICEF που δημοσιοποιήθηκε προχτές, η πολιτική που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από το 2008 έχει επιφέρει στα νοικοκυριά τέτοια εισοδηματική βύθιση που αντιστοιχεί σε απώλεια 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου. Την ίδια περίοδο τα λαϊκά στρώματα στην Ιρλανδία, στην Ισπανία αλλά και στο Λουξεμβούργο έχασαν 10 χρόνια. Στην Ισλανδία έχασαν 9 χρόνια. Στην Πορτογαλία, στην Ιταλία και στην Ουγγαρία έχασαν 8 χρόνια. Όσο για την Γερμανία, όπου τα εισοδήματα των 100 πλουσιότερων Γερμανών εκτινάχτηκαν πέρσι στο επίπεδο ρεκορ των 335 δισ. ευρώ, η έρευνα του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών WSI, διαπίστωσε ότι 18,9% των παιδιών στη Γερμανία, δηλαδή 2,4 εκατομμύρια παιδιά, απειλούνται από τη φτώχεια.

Φαίνεται, λοιπόν, πως το να πίνεις το αίμα των πολλών προς χάρην των λίγων δεν σταματά στα Μνημόνια. Μπορεί να γίνεται και χωρίς Μνημόνια…

***

Στην ΕΕ του «Μερκελισμού», ο «Ολαντισμός» - που υποτίθεται ότι οι τσακωμοί του με τον «Μερκελισμό» έχουν φιλολαϊκό πρόσημο -  επιβάλλει πρωτοφανή λιτότητα, καταθέτει προϋπολογισμό με περικοπές και ταυτόχρονα με δωράκια προς τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους της Γαλλίας ύψους 50 δισ. ευρώ. Στην Ιταλία, επίσης, ο άλλος αντίπαλος του «Μερκελισμού», ο «κεντροαριστερός» Ρέντζι, κατάργησε και τις τελευταίες διατάξεις στο εργατικό δίκαιο της χώρας που εμπόδιζαν την απελευθέρωση των απολύσεων και τα εκατομμύρια των Ιταλών που βγήκαν την περασμένη βδομάδα στους δρόμους τον κατήγγειλαν ως «εσωτερική τρόικα».

Φαίνεται, λοιπόν, πως τα εγχωρίως λεγόμενα για τη συγκρότηση «φιλολαϊκών» συμμαχιών μέσα στην ΕΕ, που υποτίθεται θα συμβάλουν στην «αλλαγή της ακολουθούμενης πολιτικής σε Ελλάδα και Ευρώπη», έχουν τόση σχέση με την πραγματικότητα όση έχουν οι ψευδαισθήσεις και οι αυταπάτες.

***


Στην Ελλάδα των 6,3 εκατομμυρίων ανθρώπων που (σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής) κινούνται στο λυκόφως του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας, αύριο Σάββατο, στις 12 το μεσημέρι,  με πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ διοργανώνεται στο Σύνταγμα πανελλαδικό συλλαλητήριο ενάντια στην πολιτική της λιτότητας, της ανεργίας, της φτωχοποίησης, των χαρατσιών και της αναγωγής του «ψίχουλου» σε «εγγυημένο εισόδημα». Αποφάσεις συμμετοχής στο συλλαλητήριο έχουν πάρει πάνω από 940 Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Σωματεία και κοινωνικοί φορείς. Το εύρος της συμμετοχής είναι προφανές ότι ξεπερνά κατά πολύ την ακτίνα επιρροής του ΠΑΜΕ ή του ΚΚΕ. Εντούτοις δεν λείπουν τα γνωστά περί «καπελώματος» κλπ επειδή την πρωτοβουλία την πήρε το ΠΑΜΕ.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι επιβάλλεται να επανέλθουμε στην υπεράσπιση του αυτονοητου. Και εξηγούμαστε: Αραγε, το θέμα είναι ποιός πήρε την πρωτοβουλία (σσ: και ποιος δηλαδή θα μπορούσε να την πάρει, μήπως το «Ποτάμι» ή το ΠΑΣΟΚ, ή η ΝΔ) ή το αντικείμενο και το περιεχόμενο του συλλαλητηρίου;


***

Με τούτα και με εκείνα επιστρέφουμε πάλι στους ποιητές μας. Σ’ αυτούς χρωστάμε περισσότερα απ’ όσα χρωστάμε στους δανειστές μας, όπως λέει κι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Γυρίζουμε στον Τάσο Λειβαδίτη, που χτες συμπληρώθηκαν 26 χρόνια από το θάνατό του: «Πιστεύω σε κείνον που χτίζει, κι αγεροκρέμεται μες στον ουρανό (…), πιστεύω και στον ανθρωπάκο, στη γωνιά του δρόμου, που βγάζει το καπέλο του και χαιρετάει ταπεινά, την ώρα που οι άλλοι τον σκουντάν και τον χλευάζουν (…). Πιστεύω σε σας που κρατάτε ψηλά τις σημαίες και προχωράτε μες στον ενάντιο άνεμο, πιστεύω και σε σένα που σηκώνεις σα σημαία την καρδιά σου και προχωράς μες στο ενάντιο πλήθος (…)».

Φαίνεται, λοιπόν, πως θέλει ακόμα πολλή δουλειά για να πάψει να «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» και στη «Δραπετσώνα»:

Φαήλος Κρανιδιώτης: Ενας πρωτόγωνος ακροδεξιός βόθρος στην εκπομπή του onalertt.gr

Αλλη μια τέτοιου είδους ακροδεξιά παράσταση και η Αριστερά θα πάρει 80%. 
 ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ-ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ...

Πραγματικά αξίζει να παρακολουθήσει κανείς την συνέντευξη του πρωθυπουργικού συμβούλου και φίλου, Φαήλου Κρανιδιώτη.
Αφού πάρεις βαθιά ανάσα για να αντέξεις τη δυσοσμία, βλέπεις όχι μόνο τη ποιότητα  των αστών πολιτικών που κυβερνούν, αλλά αποκαλύπτεται μπροστά σου όλο το εύρος της πολιτικής κενότητας τονίζοντας την έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων, ενώ καταβαραθρώνεται μια ακροδεξιά αποκρουστική φιγούρα, σε απροσπέλαστα τάρταρα μίσους, εθνικιστικής και ρατσιστικής καφρίλας.

Ουσιαστικά, η ακροδεξιά κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει συνειδητοποιήσει ότι πάει ντουγρού να συναντήσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον Παττακό, τον Ιωαννίδη, τον Παπαδόπουλο και το Μεταξά, άρα για αυτό δίνει απελπισμένα τη μάχη να κρατηθεί στην εξουσία.

Δε σας έχουμε ανάγκη...
Δεν είναι τυχαίο ότι σε  μια ολόκληρη ώρα μονόλογης εμφυλιοπολεμικής καφρίλας, δεν ειπώθηκε μία, ούτε μία κουβέντα για τους φαντάρους....
Παντού εχθροί, γειτονικά κράτη, εργαζόμενοι που διεκδικούν και αντιστέκονται στα μνημόνια, νεολαία που διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο, η Αριστερά...

Οι άνθρωποι δεν κρύβονται: έχουν κηρύξει τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας και την νεολαία για να εξυπηρετήσουν τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους εργολάβους και τους καναλάρχες, ενώ απαιτούν "εθνική ενότητα", να υποταχθούμε δηλαδή στα σχέδια κερδοφορίας τους και να γίνουμε κρέας στα κανόνια τους για τα συμφέροντα τους.

Ο τίτλος της παράστασης θα μπορούσε να είναι:
"όταν ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός συναντά την ναζιστική δολοφονική Χρυσή Αυγή".

ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: προσφέρουμε στο δημοσιογράφο Πάρη Καρβουνόπουλο μια πλήρη σειρά καθαριστικών από τη ΒΙΟΜΕ, γιατί σίγουρα τη χρειάζεται από την βρωμερή του τελευταία συνάντηση.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ο κοινωνικός - ταξικός χαρακτήρας της εκλογικής αντιπαράθεσης

Πηγή: Μενέλαος Γκίβαλος - "Επίκαιρα"

Η πορεία προς την εκλογική αναμέτρηση διαμορφώνεται ως μη αντιστρεπτή εξέλιξη. Η μνημονιακή συγκυβέρνηση έχει οριστικά απωλέσει τη μάχη τόσο στο επίπεδο της οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας όσο και σε εκείνο της επικοινωνιακής πολιτικής προπαγάνδας. Τα εκλογικά και μετεκλογικά σενάρια αφθονούν· ποσοστά, κοινοβουλευτικές έδρες, κόμματα που θα επιβιώσουν μέσα από την ακραία πολωτική αναμέτρηση αποτελούν το αριθμητικό «υλικό» των σεναρίων.

Όμως η επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα αποτιμηθεί απλώς σε αριθμητικό επίπεδο, σε επίπεδο κοινοβουλευτικών συσχετισμών και συνεργασιών. Αντιθέτως, είναι ο κοινωνικός - ταξικός χαρακτήρας που αποκτά αυτή η ιστορική σύγκρουση, είναι η πολιτική, ηθική, κοινωνική και ιδεολογική/αξιακή διάσταση που εμπεριέχεται στην επερχόμενη αναμέτρηση τα θεμελιακά στοιχεία που θα καθορίσουν τις μελλοντικές εξελίξεις. Μόνο αυτά, τα ουσιώδη κοινωνικοπολιτικά περιεχόμενα, μπορούν να δώσουν αξία στους αριθμητικούς συσχετισμούς και στις πιθανές πολιτικές συμμαχίες. Και όχι βέβαια το αντίστροφο, δηλαδή μια διαδικασία που εκφράζει τον πολιτικό φορμαλισμό και την ένδεια της πολιτικής κρίσης και ανάλυσης.

Ποιος είναι συγκεκριμένα, σε πολιτικό -κομματικό επίπεδο, ο χαρακτήρας της ιστορικής αυτής αντιπαράθεσης; Καταρχάς, η Νέα Δημοκρατία, που δρα σήμερα ως «ατμομηχανή» των Μνημονίων, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί ούτε εκλογικά ούτε σε επίπεδο κοινωνικής επιρροής. Από ποιά στοιχεία συγκροτείται σήμερα ο «σκληρός πυρήνας» της; Σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο η ΝΔ συσπειρώνει το συνολικό σχεδόν πλέγμα των συστημικών - μνημονιακών συμφερόντων. Με συνυπολογισμό των επάλληλων περιφερειακών κύκλων που ο πυρήνας αυτών των συμφερόντων επηρεάζει, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ένα ποσοστό της τάξης του 15% του εκλογικού σώματος εκφράζεται κοινωνικά και ταξικά από τη ΝΔ, έχοντας πλήρη συνείδηση των συμφερόντων του.

Σε ένα δεύτερο ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο, η ΝΔ ασκεί την επιρροή της μέσω της προπαγάνδας, του φόβου, της πόλωσης σε συντηρητικά στρώματα, συνταξιούχους, νοικοκυρές, διαμορφώνοντας έναν διευρυμένο «ιστό» αποπολιτικοποίησης και παραίτησης. Το σημαντικότερο: η συμπαρουσία των δύο αυτών ετερογενών στοιχείων διαμορφώνει ένα κομματικό μόρφωμα χωρίς ιδεολογικοπολιτικές δεσμεύσεις και σαφείς κοινωνικές αναφορές. Σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς δεν δεσμεύεται και δεν «απολογείται» στην αστική φιλελεύθερη παράταξη ούτε στη μεσαία τάξη και τα κοινωνικά στρώματα που στήριζαν τη ΝΔ στην ιστορική της διαδρομή. Η υιοθέτηση της ακροδεξιάς - εμφυλιοπολεμικής «ατζέντας» από τη σημερινή ΝΔ είναι συνεπώς αυτονόητη· είναι μια επιλογή «ρουτίνας».

Συμμαχία με συνείδηση του ρόλου της

Στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα στο αποκαλούμενο «αντιμνημονιακό στρατόπεδο» συγκεντρώνεται μια ευρεία κοινωνικοπολιτική πλειοψηφία με σαφές ταξικό - κοινωνικό υπόβαθρο. Πέραν των παραδοσιακών εργατικών και υπαλληλικών τάξεων και στρωμάτων, υπάρχει η μικρομεσαία οικονομικο-παραγωγική τάξη, καθώς και τμήματα της μεσαίας τάξης, η οποία καταρρέει σταδιακά.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο της συνύπαρξης αυτής; Ενώ ένα τμήμα της εν λόγω συμπαράταξης έχει πλήρη συνείδηση του χαρακτήρα της σύγκρουσης, υπάρχουν κοινωνικές ομάδες και άτομα που άλλαξαν απότομα κοινωνική τάξη και υπόσταση, χωρίς να μπορούν ευθέως να αντιπροσωπευθούν σε κομματικό- ιδεολογικό επίπεδο. Η αμφιβολία, ο φόβος, η ανασφάλεια αποτελούν ασφαλώς ανασταλτικούς παράγοντες. Όμως η κοινωνικοοικονομική βάση αυτής της συμπόρευσης, η οποία συνιστά εν δυνάμει ιστορική κοινωνικοπολιτική συμμαχία, έχει καθαρά κοινωνικό - ταξικό χαρακτήρα, έστω κι αν ένα τμήμα της δεν το συνειδητοποιεί πλήρως.

Η τακτική του συμβιβασμού, που διαφαίνεται σε κάποιες κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, η «λείανση» θέσεων ή και η υποχώρηση από κρίσιμου χαρακτήρα επιλογές δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας ηγεμονεύουσας κοινωνικής συμμαχίας. Απαιτούνται συγκεκριμένη προετοιμασία, σαφείς στόχοι και μελετημένα βήματα αντιπαραθέσεων με τα συστημικά - μνημονιακά συμφέροντα και την πολιτικοοικονομική ολιγαρχία των δανειστών, ενώ παράλληλα είναι αναγκαία η επικράτηση μιας νέας ηθικοπολιτικής στάσης απέναντι στην απαξία του σημερινού πολιτικού συστήματος. Μια συνεκτική κοινωνικοπολιτική συμμαχία με συνείδηση των στόχων και των συμφερόντων της μπορεί να θεμελιώσει και να πολλαπλασιάσει τη δυναμική μιας εκλογικής νίκης. Αντίθετα, μια εκλογική νίκη χωρίς συνεκτικό κοινωνικό υπόβαθρο παραμένει εύθραυστη και έωλη. 

Απόσπασμα από ανακοίνωση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών

Ανακοίνωση για όσα έγιναν χτες στη Συνεδρίαση της Συγκλήτου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθήνας, εξέδωσε το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών.
Παραθέτουμε ασχολίαστο ένα απόσπασμα (Ολόκληρη η ανακοίνωση στην ιστοσελίδα 902):

 Μια μικρή ομάδα μελών των παρατάξεων ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝ, έξω και πέρα από τις αποφάσεις των συλλόγων, έστησε ένα σκηνικό για τις κάμερες που τελικά εξυπηρετεί άλλους σκοπούς: Να μη γίνεται καμιά συζήτηση και να μην υπάρχει καμιά ενημέρωση στην κοινή γνώμη για τα τεράστια προβλήματα των φοιτητών του Πανεπιστημίου, πράγμα που βολεύει την κυβέρνηση, ώστε με τη σύμφωνη γνώμη του Πρύτανη να συνεχίζει ανεμπόδιστα την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής στην Ανώτατη Εκπαίδευση, να παρουσιάζεται υποκριτικά ως υπέρμαχος της δήθεν "εύρυθμης" λειτουργίας του Ιδρύματος και να προσπαθεί να νομιμοποιήσει μέτρα, όπως security και άλλα, που βάζουν στο στόχαστρό τους τη συλλογική διεκδίκηση. Να δίνει τροφή για δηλώσεις όπως αυτή του Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ότι "Για όσους επιχειρούν καταλήψεις, υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση από τους νόμους, οι οποίοι πρέπει να εφαρμόζονται". Έχει στόχο να ενταθεί ο αυταρχισμός, να αποπροσανατολιστούν οι φοιτητές από την ανάγκη να συζητήσουν και να παλέψουν μαζικά γι' αυτά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Να συκοφαντούνται οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος και οι φοιτητικοί σύλλογοι.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες ομάδες δρουν με αυτόν τον τρόπο. Πλέον είναι πιο καθαρό από ποτέ ότι δρουν τυχοδιωκτικά, για τις κάμερες και για εντυπωσιασμό, ότι γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις των συλλόγων και των συνελεύσεών τους. Με αυτόν τον τρόπο συκοφαντούν το φοιτητικό κίνημα, μπαίνουν εμπόδιο στη συμμετοχή και την οργάνωση των φοιτητών, στο δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών στις σπουδές και το μέλλον.

9 βιντεάκια με τον Γιώργο Μητσικώστα

Μοναδικός ο Γιώργος Μητσικώστας μας χάρισε αρκετά χαμόγελα μέσα από την τηλεοπτική του εκπομπή. Ο σατιρικός καλλιτέχνης ασχολήθηκε με όλα τα πρόσωπα που είναι το τελευταίο διάστημα στην επικαιρότητα τις περισσότερες φορές με επιτυχία.

Το ταλέντο του φάνηκε ακόμα μια φορά στην επιτυχημένη φάρσα που έκανε στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάτη μιμούμενος τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και τον Γιώργο Νταλάρα.

Αν δεν κάνουμε λάθος είναι η πρώτη φορά που ασχολείται με την Γιάννα Αγγελοπούλου, τον Αντρέα Λοβέρδο (σ' αυτό το βίντεο βάζει τον Κώστα Πρέκα να του απαντήσει) καθώς και τον Μάκη Βορίδη.

Στα υπόλοιπα βίντεο που παραθέτουμε παρακολουθούμε τον Αλέφαντο σε .. αρχαιολογικές ανασκαφές, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο με την γνωστή αθυροστομία του να παρουσιάζει εκπομπή, τον Μπάμπη Παπαδημητρίου στο γνωστό "δημοσιογραφικό καθήκον" του, τον Σταύρο Θεοδωράκη σε αναστοχασμούς, καθώς και ένα σποτάκι για τον ΕΝΦΙΑ


Σε απεργία πείνας ο Ηρακλής Κωστάρης για τις εκπαιδευτικές άδειες

Από ΒΑΘΥ , Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014 | 9:11 μ.μ.

Απεργία πείνας ξεκίνησε από την Τετάρτη 29 Οκτώβρη ο Ηρακλής Κωστάρης, διεκδικώντας την επαναχορήγηση των εκπαιδευτικών αδειών που έπαιρνε. Ηδη έχασε το πρώτο εξάμηνο στο ΤΕΙ όπου φοιτά και κινδυνεύει να χάσει και το δεύτερο.

Για την καθαρά φασιστική συμπεριφορά του αστικού κράτους έναντι του Ηρακλή Κωστάρη έχουμε ξαναγράψει πρόσφατα. Ο Κωστάρης κατάφερε, όντας κρατούμενος, να περάσει στο ΤΕΙ Πειραιά. Επί σειρά ετών έπαιρνε εκπαιδευτικές άδειες, παρακολουθούσε τα μαθήματα, έδινε εξετάσεις και περνούσε τα εξάμηνα του ΤΕΙ, έχοντας φτάσει στο τέταρτο έτος. Μετά την μη επιστροφή του Χρ. Ξηρού στη φυλακή, τον μετέφεραν εκδικητικά από την ΚΑΥΦ, όπου κρατούνταν, στην υπόγεια ειδική πτέρυγα των γυναικείων φυλακών και του έκοψαν τις άδειες, με αποτέλεσμα να έχει ήδη χάσει ένα εξάμηνο.

Ομως, με βάση το φασιστονόμο του Αθανασίου, ο Κωστάρης δικαιούται να πάρει τις εκπαιδευτικές άδειες και να συνεχίσει τις σπουδές του, διότι έχει ήδη πάρει τρεις εκπαιδευτικές άδειες και δεν εκκρεμεί πειθαρχικό παράπτωμα σε βάρος του. Καθαρά εκδικητικά, επικαλούμενοι «λόγους επικινδυνότητας», του κόβουν τις εκπαιδευτικές άδειες, με κίνδυνο να χάσει και δεύτερο εξάμηνο και να κινδυνεύει, αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, να διαγραφεί από το ΤΕΙ, λόγω του νόμου Διαμαντοπούλου!

Επειδή στις αιτήσεις του δε δίνουν καμιά απάντηση, ο Ηρ. Κωστάρης αναγκάστηκε να καταφύγει στο έσχατο μέσο που έχει ένας κρατούμενος για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του: την απεργία πείνας. Στον αγώνα που ξεκίνησε δε θα είναι μόνος του. Θα έχει την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση όλων μας.

Και με το πνεύμα και με το γράμμα του νόμου, για τον Κωστάρη δεν υπάρχουν «λόγοι επικινδυνότητας». Δικαιούται τις εκπαιδευτικές άδειες και πρέπει να τις πάρει. Η άρνηση να του τις δώσουν είναι παράνομη, εκδικητική, φασιστική. Και πρέπει να σταματήσει.

Μας στάλθηκε από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ" 
 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger