Νεοτερα

Μαθαίνουμε για την "ιεραρχία" στα επουράνια

Από giorgis , Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016 | 12:16 μ.μ.

Του Γ. Γ.

Αναγνώστης μας εκφράζοντας τις ενστάσεις του για την ανάρτηση που τιτλοφορούσαμε «Οι μισογυνικές αντιλήψεις της Ορθοδοξίας»μας έγραψε: «Είναι τόσο ... μισογυνικές οι αντιλήψεις τις ορθοδοξίας που μια γυναίκα, η Παναγία, "κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος", είναι δηλαδή "μετά Θεόν, Θεός". Την υψηλότερη θέση, μετά το Θεό, σε όλη την κτίση, πολύ πιο πάνω και πέρα από αγίους άντρες και οποιονδήποτε άλλο. Ξαναδέστο λίγο σύντροφε, κάτι δεν πάει καλά. Μήπως προβληματική είναι η προσέγγιση της κομμουνιστικής ορθοδοξίας;».

Εδώ με έπιασε αδιάβαστο. Δεν γνώριζα καν ότι υπάρχει αιώνια ιεραρχία στα επουράνια, οπότε πώς να ήξερα σε ποιο κλιμάκιο βρίσκεται η Παναγία; Επειδή, όμως, δεν θέλω να βρίσκομαι σε άγνοια- ρώτησα πιο "αρμόδιο" σύντροφο από μένα, τον mitsos175 και την απάντηση του την παραθέτω:

Η Παναγία σύμφωνα με το Χριστιανισμό σε καμιά περίπτωση δεν είναι Θεός. Κάποτε, είχε προταθεί στο εξωτερικό από μια πολύ μικρή μερίδα ανθρώπων η προσθήκη της στην Αγιά Τριάδα, ώστε να γίνει "Αγία τετράδα", αλλά απορρίφθηκε αμέσως και μάλιστα ως Αίρεση. 

Η Παναγιά εντούτοις είναι αυτό που δηλώνει το όνομα της: Πάνω από τους Αγίους. "Την τιμιότερα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ (τάξεις αγγέλων)"... 

Ναι υπάρχει ιεραρχία στον Παράδεισο, οπότε καταλαβαίνεις και τι είδους "Παράδεισος" είναι, καθώς υπάρχουν 9 τάξεις αγγέλων, οι όσιοι, οι άγιοι.... η Παναγία και φυσικά ο Τριαδικός Θεός. Αλλά ο Τρισυπόστατος Θεός είναι ένας στην Ουσία και η Παναγία ΔΕΝ είναι θεός σε καμιά περίπτωση. Όποιος πει κάτι άλλο, δεν είναι Χριστιανός, αλλά Πολυθεϊστής. 

Για κάτι που δεν ξέρουμε αν υπάρχει (βέβαια εμείς οι Υλιστές είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει, αλλά κάμποσοι πιστεύουν) μπορούν οι δήθεν "εκπρόσωποι" του Θεού, να λένε ότι τους κατέβει. Για τον εκεί κόσμο λοιπόν, αφού δεν μπορούμε να δούμε, δεν μπορούμε και να πούμε τι γίνεται. Αλλά ούτε και να μας την πουν. 

Όμως μπορούμε να δούμε τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο. 

Εντάξει, να δεχθώ ότι οι Χριστιανοί τιμούν μια γυναίκα. Γιατί; Γιατί είναι η μητέρα του Λόγου, δηλαδή του Χριστού. Πρόσεξε όμως! Όχι σαν κανονική γυναίκα, αλλά σαν "Αειπάρθενος", λόγω δηλαδή του υπερφυσικού τρόπου, που γέννησε (σύμφωνα με δόγματα) τον Ιησού. 

Η Παναγία επιπλέον "μεσιτεύει" δηλαδή παρακαλεί το Θεό για μας (ορισμένοι Προτεστάντες το αμφισβητηθούν αυτό). Όπως κι άλλοι άγιοι. Τώρα γιατί μπαίνουν στον κόπο, αφού ο Θεός είναι Παντογνώστης, οι παπάδες έχουν έτοιμη την απάντηση: Επειδή είναι καλοί, άγιοι. Οκ. Με τους παπάδες δεν βγάζεις άκρη, άλλωστε τα πάντα όσα λένε είναι θέμα Πίστης, όχι Λογικής και Βεβαιότητας. Οι υπόλοιπες γυναίκες όμως; 

Η Ιεροσύνη έχει τρεις βαθμούς: Επίσκοπος - Πρεσβύτερος και Διάκονος. Όλοι άντρες στην Ορθοδοξία και τον Καθολικισμό. Οι γυναίκες μόνο στα μοναστήρια Καλόγριες ή Διακόνισσες στην Εκκλησία ως τον 12ο αιώνα. Αυτό λέει πολλά. Για τις απαγορεύσεις και την υποτίμηση της γυναίκας είναι όπως ακριβώς τα λες, μη σου πω λίγα λες. 

Διότι για πολλούς αιώνες υπήρχε και υποτίμηση του σώματος από πολλούς χριστιανούς. Γιατί θεωρούσαν την "φθαρτή ύλη κατώτερη από το πνεύμα". Αρκετοί από τους πρώτους Χριστιανούς περίμεναν τη Β' Παρουσία σύντομα, έτσι αδιαφορούσαν για τεκνοποιία και τη ζωή τους γενικότερα. 

Αυτά τα προβλήματα ανάγκασαν τους Αποστόλους και τους Ιερείς που τους διαδέχθηκαν, να προσπαθήσουν να πείσουν το ποίμνιο, ότι έπρεπε να κάνουν παιδιά, να προσέχουν το σώμα, χωρίς φυσικά να παραμελούν την προσευχή κλπ. Αλλιώς θα έμεναν μοιραία δίχως οπαδούς. 

Κι όμως αυτά τα προβλήματα ήταν ακριβώς ένα λογικό συμπέρασμα σε αυτά που έλεγε ο Χριστιανισμός. Αν γίνει η Συντέλεια ποιό το νόημα να κάνουμε οτιδήποτε; Βρήκαν λοιπόν δικαιολογία "Ένας Θεός ξέρει πότε θα γίνει η Β' Παρουσία". 
Κι ο Λεβέντης που τα ξέρει όλα, μαζί με κάτι απίθανους στο ιντερνέτ. 

Τι γίνεται στην Πράξη και σ' αυτό τον κόσμο, αυτό έχει σημασία. Όπου υπάρχει ιεραρχία οποιασδήποτε μορφής υπάρχει και καταστολή. Υπάρχει καταπίεση, αδικία. Οι γυναίκες πάντοτε καταπιέζονταν περισσότερο, γιατί οι άντρες έφτιαξαν τον κόσμο στα μέτρα τους. 
Αυτό δείχνει πως η θρησκεία είναι καθρέπτης της Κοινωνίας μιας συγκεκριμένης εποχής, και δικαιολογεί κάθε αδικία της. Εδώ είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση εδώ... 

Το τι θα κάνουμε αυτόν τον κόσμο εξαρτάται από εμάς. Ας αναλάβουμε επιτέλους τις ευθύνες μας. Δεν φταίει κάτι που δεν υπάρχει για τα λάθη μας. 

Και μια και αναφέρθηκε ο σύντροφος σε "κάτι απίθανους στο ιντερνέτ" να πούμε ότι ένας πολιτικός γυρολόγος που έχει στοχοποιήσει εδώ και καιρό το μπλοκ μας, μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Δεν πρόκειται φυσικά να του απαντήσουμε, γιατί σε τέτοια θλιβερά ανθρωπάκια μόνο η περιφρόνηση αξίζει.

«Η έμφυτος τάσις του βλακός...»: Ο ρόλος της ψυχολογίας στην Ιστορία (videos)

 «O ελληνικός λαός πρέπει να μάθει να τρώει λιγότερο, να δουλεύει περισσότερο και ν’ απαιτεί λιγότερα»

Γεώργιος Παπαδόπουλος (Δεκέμβριος 1969).
___________________________________________

Ο –συντηρητικός κατά τ’άλλα-Ευάγγελος Λεμπέσης, στη σελίδα 44 της άκρως ενδιαφέρουσας και πρωτότυπης κοινωνιολογικής πραγματείας του με τίτλο «Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω» (Εφημερίδα Ελλήνων Νομικών, Σεπτέμβριος 1941), αναφέρει  πολύ εύστοχα, ότι «‘Η έμφυτος τάσις του βλακός, εξικνουμένη συχνότατα εις αληθή μανίαν όπως ανήκει εις ισχυράς και όσο το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις, εξηγείται πρώτον μεν εκ της ευκολίας της αγελοποιήσεως, εις ην μονίμως υπόκεινται λόγω ελλείψεως ατομικότητας (εξ ου και το μίσος του κατά του ατόμου και του ατομικισμού), δεύτερον δε εκ του ατομικού ζωώδους πανικού υπό του οποίου μονίμως κατατρύχεται, εκ του δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθει εις παντός είδους προλεταριάτον. Αποτελεί δε η τάσις αυτή αμάχητον σχεδόν τεκμήριον περί του βαθμού της πνευματικής του αναπηρίας».

Η παραπάνω περικοπή ήρθε αμέσως στο νου μου, όταν είδα  χθες αργά το βράδυ σε εκπομπή του Κontra Channel τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Χαρά Καφαντάρη, η οποία δήλωσε με περιττή χοντροπετσιά ότι «Η εποχή του εγώ είμαι το αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει και ίσως τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν». Όπως είπε, «Είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αρχίσει να καλλιεργείται».


Η...σημειολογία όλων αυτών των αστείων κι επικίνδυνων τύπων, που παριστάνουν την κυβέρνηση, εμπίπτει άμεσα στο προπαρατεθέν απόσπασμα του Λεμπέση κι ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικώς ενδιαφέρουσα. Αποτελούν την ενσάρκωση των χαρακτηριστικών του σύγχρονου Έλληνα παρατρεχάμενου, του σύγχρονου τύπου λακέ, ο οποίος μπορεί να προβεί στη χυδαιότερη πράξη με τη μεγαλύτερη άνεση και υπό την πιο γελοία δικαιολογία!.

Με το που ξεβρακώθηκαν πλήρως, προκειμένου να γίνουν υπουργοί και βουλευτές, άρχισαν να κάνουν το κομμάτι τους και... να ζουν τη ζωή τους. Τρανό παράδειγμα ο... Καρούμπαλος (Κατρούγκαλος), ο οποίος-άμα τη υπουργοποιήσει του- άρχισε να βάζει κομψά μαντηλάκια στην τσέπη του σακακιού του, να περιποιείται το μούσι του, να κάνει πιστολάκι στα μαλλιά του και να πατά στις μύτες των ποδιών, προκειμένου να φαίνεται ψηλός στις φωτογραφίες. Ο κλασσικός μεταμοντέρνος αρλεκίνος, που έγινε διάσημος, μήπως βρει επιτέλους γκόμενα! Απλοϊκή-με την πρώτη ματιά- προσέγγιση, αλλά ουσιαστική. Η ψυχολογία και κατ’ επέκταση η προσωπικότητα, παίζουν σημαντικό (όχι τον κύριο) ρόλο στην Ιστορία.

Πιστεύει κανείς στ’ αλήθεια, ότι θα μπορούσαν ποτέ- τύποι σαν την Καφαντάρη, ή τον... Καρούμπαλο- να γίνουν αποδεκτοί επί μακρόν, σε οποιαδήποτε παρέα; Όχι! Γι αυτό ανέκαθεν πλαισίωναν συλλογικότητες και προσπαθούσαν να επιβιώσουν μέσα από αυτές, ψυχολογικά, ήτοι να γίνουν κατ’ αρχάς αποδεκτοί...και βλέπουμε. Πόσους τέτοιους δε συναντήσαμε, αλήθεια, όσοι περάσαμε από μαζικές πολιτικές, ή συνδικαλιστικές οργανώσεις, ή άλλες συλλογικότητες, ιδίως όπως η πάλαι ποτέ ΚΝΕ, της οποίας είχα την τιμή να αποτελέσω στέλεχος;

Είναι αυτό, που στην καθομιλουμένη αποκαλείται «ψυχοκοινωνικό απωθημένο»: Παρόλο, που είμαι ασήμαντος και της σφαλιάρας, κάποια μέρα θα γίνω μεγάλος και τρανός με οποιοδήποτε τρόπο. Τέτοιοι τύποι, λοιπόν, σαν τη συγκεκριμένη κυρία, είναι οι πιο εύκολοι και πρόθυμοι κολαούζοι παντός είδους εξουσίας κι αφεντικού. Αρκεί να πέφτει το... μαρούλι, να τους ανοίγουν οι υπηρέτες την πόρτα της υπουργικής λιμουζίνας και να παίζει τ’ όνομά τους στα ΜΜΕ, εγχώρια και διεθνή. Κι όμως, με τέτοια κριτήρια πολιτεύονται και  πορεύονται στην ζωή τους. Αλλιώς, «δε θα’ βρισκαν ούτε γκόμενα», όπως έλεγε χαρακτηριστικά κάποτε ο Κακαουνάκης, για κάποιους άθλιους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι από απόλυτα μηδενικά, τρύπωσαν στην εξουσία και ξεσάλωσαν στο φαγοπότι και το γκομενιλίκι. « Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας» το διαχρονικό μενταλιτέ του ΠΑΣΟΚ, το οποίο –μέσω δανειστών και τέως ΠΑΣΟΚων-μεταλαμπαδεύτηκε στο ΣΥΡΙΖΑ. Εξ’ ου και φαινόμενα τύπου...Καφαντάρη.

Αμόρφωτα πρόσωπα, με παντελή έλλειψη πρωτότυπης σκέψης αναπαράγουν κάθε είδους βλακεία και κοινοτοπία, γεγονός που τους έχει καταστήσει σχεδόν...viral και συνώνυμο της γελοιότητας. Κι όμως, αυτό το οποίο κάθε μέσος συνετός άνθρωπος θα προσπαθούσε να αποφύγει, το δημόσιο ρεζιλίκι δηλαδή,  αυτοί εδώ το επιδιώκουν (διότι, αν δεν έχουν αντιληφθεί ότι γελοιοποιούνται, τότε η κατάσταση εμπίπτει σε άλλου είδους επιστήμη κι όχι στην πολιτική), μολονότι γνωρίζουν πολύ καλά, ότι τα επιχειρήματά τους, εκτός του ότι δε μπορούν να πείσουν ούτε...πίθηκο, τους καθιστούν αντιπαθέστατους και καταγέλαστους.

Παρόλα αυτά,, επιλέγουν την αναγνωρισιμότητα, την «κονόμα», τις μεγάλες «άκρες», παρά την προσωπική αξιοπρέπεια. Μεταλλαγμένο είδος ανθρώπου, πράγματι, αποτελούν κι αυτοί μέρος  των αναρίθμητων α-πολίτικων κλώνων της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής μαφίας ανά τα κράτη, όπως ο Σαρκοζί, ο Ολάντ, ο υιός Μπους, ο Αναστασιάδης στην Κύπρο, ο Ραχόι, ο Μπλερ κλπ, οι οποίοι αποτελούν τους Ηρακλείς του παγκόσμιου τραπεζικού στέμματος. Αδίστακτοι, αναλώσιμοι και προπαντός, βλάκες!

Αδίστακτοι, διότι εν γνώσει τους συμπεριφέρονται, ως κοινοί αληταράδες, διασύροντας, άνευ αιδούς κι αξιοπρέπειας, έννοιες και ιδέες, για τις οποίες κάποιοι άφησαν τα κόκαλά τους στο Μεσολόγγι το 1826, στη Θεσσαλονίκη το '36, στην Αλβανία το '40,  στην Καισαριανή το ' 44, στα Μακρονήσια, στο Πολυτεχνείο το ΄73 και στην Κύπρο το ' 74.

Αναλώσιμοι, διότι τέτοιοι τύποι, όσο πρόθυμοι κι αν είναι, δεν... στέκονται για πολύ.

Και βλάκες, διότι, όπως λέει κι ο Λεμπέσης, «ο βλαξ διαθέτει αληθή μανίαν όπως ανήκει εις ισχυράς και όσο το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις (σσ κυβερνητικά κόμματα και κυβερνήσεις), υπόκεται μονίμως στην ευκολία της αγελοποιήσεως (σσ κομματικοποιήσεως, ή υπουργοποιήσεως) και μονίμως κατατρέχεται υπό ατομικού ζωώδους πανικού κι εκ του δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθει εις παντός είδους προλεταριάτον», δηλαδή θέλουν να παραμείνουν με κάθε τρόπο στον αφρό της εξουσίας και να μην ξεπέσουν σε εμάς, τους παρακατιανούς...

Να θυμίσουμε, ότι σε ανάλογης χυδαιότητας και προκλητικότητας παρέμβαση, είχε προβεί έτερος λαμπρός αστέρας της γερμανόφιλης δοσιλογικής μαφίας του τόπου, ονόματι Τάσος Τέλογλου, όχι πολύ καιρό πριν.








Αρκετό χώρο και χρόνο αφιερώσαμε στις...Καφαντάρισσες λοιπόν. Τυγχάνουμε πολιτικό blog και προτιμούμε να κάνουμε πολιτικές προσεγγίσεις των φαινομένων. Οι συγκεκριμένοι τύποι όμως, προσιδιάζουν περισσότερο σε...intellectual καλεσμένους πρωινάδικου (πχ Μιμή Ντενίση, Απόστολος Γκλέτσος κλπ), παρά σε πολιτικά πρόσωπα κι ως εκ τούτου, δεν προσφέρονται για αμιγώς πολιτική προσέγγιση.

Προσφέρονται περισσότερο για ανάλυση με καλλιτεχνικούς όρους και μάλιστα... πρωτογενούς επιπέδου. Τοιούτου, άλλωστε, περιεχομένου, ήταν ανέκαθεν άπαντες οι συνεργάτες, απάντων των κατακτητών, καθόσον, όπως προείπαμε, η ψυχολογία παίζει κάποιο ρόλο στην Ιστορία.

Τέτοιας ψυχοσύνθεσης πρόσωπα, έπαιζαν και παίζουν το βρώμικο ρόλο σε δύσκολες εποχές, όπως η σημερινή.

Να κρατήσουμε καλά μέσα στην ψυχή μας, το πνεύμα του μετώπου!

askordoulakos

Θεατρινίστικα κλαψουρίσματα

Γράφει ο mitsos175

Αν και εφαρμόζουν την ίδια ακριβώς φορομπηχτική, άδικη και σε πολλές περιπτώσεις σχιζοφρενική πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μισούνται, αφού θέλει ο καθένας για πάρτι του την "κουτάλα" της εξουσίας. Βοηθούν όμως - άθελα τους - ο ένας τον άλλον με τις κουταμάρες που κάνουν ή λένε.

Ο Μητσοτάκης λχ προσπάθησε πριν μερικές μέρες να καπηλευτεί τους θανάτους της τραγωδίας στην Αίγινα και πιο πριν τις επιτυχίες των αθλητών στους Ολυμπιακούς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη με τα "σχήματα λόγου" και τις αθλιότητες κοπιάζει να βοηθήσει, όπως μπορεί, τη γαλάζια συμμορία, αντίθετη τώρα, σύμμαχός του όμως αργότερα. Δεν το κάνουν επίτηδες γιατί (είπαμε) είναι η "κουτάλα" και ο καθένας από αυτά τα "λιγούρια" δεν θέλει να μοιραστεί τη μάσα.

Τι είπε λοιπόν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης "την αμόλησε": Είναι δύσκολα τα πράγματα, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει παρά μόνο να συμπονέσει αυτό που συμβαίνει στους συμπολίτες μας!
Μ' άλλα λόγια δηλαδή σας γδέρνουμε, σας καίμε, σας ακρωτηριάζουμε, σας βιάζουμε και σας σκοτώνουμε, αλλά, πιστέψτε μας, πονάμε που το κάνουμε!!!
Αμ εμείς να δεις πόνο. Όπως καταλαβαίνετε με τόσο δούλεμα έγινε χαμός. Άλλοι, (όπως εγώ) τους έπιασε νευρικό γέλιο, άλλοι μούντζωναν με χέρια και πόδια, άλλοι έμειναν παγωτό, ενώ όλοι οργίστηκαν για την κοροϊδία.

Κι εμείς! Κι εμείς θα συμπονέσουμε όλους τους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ κηφήνες, όταν θα πονέσουν πραγματικά, όταν δηλαδή - με το καλό - βρεθούν εκτός βουλής. Γιατί για το μόνο που ενδιαφέρονται αυτοί οι υποκριτές, είναι μην αποχωριστούν την καρέκλα του βουλευτή, του υπουργού κοκ.
Βρε σεις, "φωστήρες" της κυβέρνησης, τα κόλπα που δεν έπιασαν με το ΠΑΣΟΚ θα πιάσουν σε σας; Ποιός άλλος "πονούσε" αλλά ψήφιζε μνημόνια; Ο Λοβέρδος! Ακόμα όμως και ο κλαψιάρης παράτησε αυτά τα θεατρινίστικα, γιατί απλά δεν έπειθαν κανένα.

Νίκο Ξυδάκη, όχι μόνο δεν λυπάστε, αλλά χαίρεστε που μας βασανίζετε. Γιατί; Για τον απλό λόγο, ότι εσείς είστε βολεμένοι. Εμείς πληρώνουμε, εμείς ματώνουμε, εσείς γιατί πονάτε; Άμα μας συμπονάτε, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ να μας πονάτε. Για να το συνεχίζετε, είστε δήμιοι. Αφού ξέρετε, ότι αυτή η πολιτική δεν βγάζει πουθενά. Να, τώρα όπου να 'ναι, θα ζητήσουν κατάργηση ΟΛΩΝ των επιδομάτων. Κι εκεί θα λυπηθείτε; Και στον κόφτη; Αφού εσείς τον ψηφίσατε. Και τι θα βγει που λυπάστε;
Πάλι τα ίδια θα πληρώσουμε. Δεν τα πληρώνετε εσείς, αφού μας συμπονάτε; Ρε σεις, σταματήστε το δούλεμα. Είστε χειρότεροι σαδιστές, όταν το κάνετε αυτό. Δεν καταλαβαίνετε, ότι σας πήραν ΟΛΟΙ χαμπάρι; Τόσο ανόητοι είστε; Κατανοείτε πόση αγανάκτηση υπάρχει; Και ότι προκαλείτε την καλή σας τύχη και τη δική μας ατυχία, να έχετε νεοφιλελέ βρικόλακα ως αξιωματική "αντιπολίτευση"; Με τέτοια προκλητικά ψεύδη το ΠΑΣΟΚ είχε χάσει πάνω από 30 μονάδες, μαντέψτε λοιπόν το ποσοστό σας.

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιώντας διαφορετικές τακτικές προσπαθούν να πείσουν για το ίδιο πράγμα: Ότι τάχα δεν υπάρχει άλλος δρόμος, ότι το Μνημόνιο είναι "αναγκαίο" κακό. Δεν μπορούν με τίποτα να δικαιολογήσουν ότι η πολιτική αυτή είναι "καλή", αφού όσες φορές το δοκίμασαν όχι απλά απέτυχαν, αλλά τους γύρισε μπούμερανγκ, έτσι επιμένουν στο "αναγκαίο". Λένε ψέματα, μόνο για τους τοκογλύφους και το μεγάλο κεφάλαιο είναι αναγκαία αυτά που κάνουν, για όλους τους υπόλοιπους είναι Καταστροφικά.
Υπάρχει λύση αλλά δεν είναι ούτε σε ΕΕ, ούτε σε Καπιταλισμό. Ο κόσμος το έχει καταλάβει πλέον κι αυτό τους πανικοβάλει... . 

Σαν σήμερα το 1905 γεννιέται ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Αρης Βελουχιώτης. (Βίντεο)

"Κι όταν χτυπήσαμε τα εγκλήματα αυτά και πατάξαμε την προδοσία, αυτοί σαν δεσποινίδες της αριστοκρατίας, που δε βλέπουν γύρω τους τη δυστυχία και την κακομοιριά πού βασιλεύει, αλλά συγκινούνται από ένα άρρωστο γατάκι, έμπηξαν τις φωνές και μας κατηγόρησαν ότι σκοτώνουμε. Επί Μεταξά βιάστηκαν γυναίκες, υπέστησαν μαρτύρια χιλιάδες άνθρωποι, σκοτώθηκαν και γκρεμίστηκαν από τα μπαλκόνια της Ασφάλειας γέροι, έγιναν τόσα εγκλήματα, μα κανείς απ' αυτούς δεν είπε τίποτα. Μα τώρα φωνάζουνε ότι ο Άρης σφάζει.

Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ' αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιδαν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα".

Απ' τον ιστορικό λόγο του Αρη στην Λαμία

Σαν σήμερα το 1905 γεννιέται στην Λαμία, ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ Αρης Βελουχιώτης. Παραθέτουμε τόσες παραπομπές αναρτήσεων μας που θα ήταν πλεονασμός το να ξαναγράψουμε όσα ήδη έχουμε αναφέρει..

Παρακάτω ένα σχετικό βίντεο μιας εκπομπής του διαδικτυακού μας ρ/σ για τον Αρη Βελουχιώτη,  που επιμελήθηκε και παρουσίασε η συντρόφισσα Σ. 

Ας θυμηθούμε σχετικές αναρτήσεις μας γ' αυτή την ηγετική μορφή της εθνικής μας αντίστασης.

 Στην μνήμη του Αρη Βελουχιώτη

«Άρης Βελουχιώτης: ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ»

Τότε που ο Αρης Βελουχιώτης ήταν δημοσιογράφος του "Ριζοσπάστη"

Ο Άρης Βελουχιώτης ορκίζει τους πρώτους αντάρτες του ΕΛΑΣ

16/6/1945: «Αντίο Καπετάνιε»

“Ο Άρης κάνει πόλεμο, μ’ αντάρτες παλικάρια…”: Μισή και «μίζερη» αποκατάσταση

Αρης Βελουχιώτης και επαναστατική γραμμή

Άρης Βελουχιώτης:70 χρόνια ασύλληπτος.Ακολουθώντας τα ματωμένα χνάρια του μεγάλου επαναστάτη (vid)

Ο Άρης έλεγε πως ποτέ δεν θα τον πιάσουν αιχμάλωτο. Κι έτσι κι έγινε.

Γράμμα του Αρη Βελουχιώτη στην Κ.Ε του ΚΚΕ 24/3/45

Γοργοπόταμος

Ένα άγνωστο ποίημα για τον Άρη Βελουχιώτη

"Όταν ήμουν με τον Άρη" - "Τα αντάρτικα τραγούδια": Δυο βιβλία για τον Άρη Βελουχιώτη (pdf)

Ο Παύλος Τσίμας εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016 | 6:36 μ.μ.

Του Β.

Την Κυριακή το «Πρώτο Θέμα» έγραψε την πληροφορία ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλοντας να δώσει «αέρα ανανέωσης» στην Ν.Δ προχωρά σε αλλαγή νέου εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος. Σύμφωνα, μ’ αυτό το δημοσίευμα βολιδοσκοπούνται από την Ν.Δ «λαμπερά» τηλεοπτικά πρόσωπα και κατονομάζονται οι Π. Τσίμας, Δ. Καμπουράκης, Γ. Πρετεντέρης.

Λόγω αναξιοπιστίας της εφημερίδας του κ. Θ. Αναστασιάδη δεν μπορείς να θεωρήσεις έγκυρα τα γραφόμενα της.
Σήμερα όμως κυκλοφορεί πλατιά η φήμη σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία ότι το επικοινωνιακό επιτελείο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον Π. Τσίμα και με παρέμβαση του ίδιου του Αλαφούζου θα αντικαταστήσει  τον Γιώργο Κουμουτσάκο.
Πηγές όμως της Ν.Δ. διέψευσαν αυτή την πληροφορία υπογραμμίζοντας ότι μόλις πριν δυο μέρες ο κ. Μητσοτάκης τοποθέτησε στη θέση αναπληρωτή εκπροσώπου τύπου δυο νέα στελέχη, -την Μαρία Ζαχαράκη και τον Κωνσταντίνο Κυαρανάκη- δείγμα ότι δεν πρόκειται να υπάρξει αντικατάσταση του κ. Κουμουτσάκου.

Ας κρατήσουμε πάντως αυτή την δημοσιογραφική φήμη που κυκλοφορεί. Θα είναι εντυπωσιακό αν ένας πρώην πολιτικός συντάκτης του «Ριζοσπάστη» που χρημάτισε επίσης διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού 902 Αριστερά στα FM και της εφημερίδας «Πρώτη» να αναλάβει μια τέτοια θέση –κλειδί στην Ν.Δ.

Καταγγελία του Συντονισμού για τη μαφιόζικη δολοφονική επίθεση στην κατάληψη στέγης προσφύγων και μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Συμμετοχή στη διαδήλωση, Δευτέρα 29/8, Προπύλαια, 18.00

Καταγγέλλουμε τη μαφιόζικη δολοφονική επίθεση απέναντι στην κατάληψη στέγης προσφύγων, στην οδό Νοταρά. Στις 4 προχθές τα ξημερώματα, δυο άτομα, πέταξαν γκαζάκια, βενζίνη και μολότοφ, με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το κτίριο και να κινδυνέψουν όσοι έμεναν εντός.

Με χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στο σχέδιο της γενικότερης ρατσιστικής, ξενοφοβικής επίθεσης, του κοινωνικού πολέμου απέναντι σε μετανάστες, πρόσφυγες, φτωχούς και καταπιεσμένους, η κίνηση αυτή μόνο μεμονωμένη δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Η βομβιστική επίθεση στην Νοταρά έρχεται να συμπληρώσει τη βίαιη εκκένωση της κατάληψης του Ορφανοτροφείου και τις προσαγωγές προσφύγων και αλληλέγγυων, την «εκκαθάριση» του λιμανιού του Πειραιά από την κυβέρνηση, την επίθεση των φασιστών στη Χίο εναντίον των προσφύγων και τις κατασταλτικές κυβερνητικές πρακτικές που ασκούνται με την εμμονική τήρηση και υπεράσπιση της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και τις μαζικές επιστροφές, με την απομόνωση των προσφύγων σε άθλια στρατόπεδα, με τη διαπίστευση αλληλεγγύης μόνο για τους «επαγγελματίες» των ΜΚΟ και των διεθνών οργανισμών.

 Δεν μας εκπλήσσει καθόλου που κάθε παράδειγμα αντίστασης, αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης των προσφύγων βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο της κυβέρνησης, όλου του πολιτικού κατεστημένου, όσο και των φασιστών για να μην διαταράσσει τίποτα τις πολιτικές της στρατιωτικοποίησης και του απόλυτου ελέγχου, των λογιστικών υπολογισμών και της κερδοσκοπίας, της απαρέγκλιτης τήρησης των δολοφονικών συμφωνιών με τους ευρωπαίους εταίρους.

Το κίνημα οφείλει να περιφρουρήσει και να ενισχύσει τις αυτοοργανωμένες δομές και να παλέψει με κάθε μέσο ενάντια στην ποινικοποίηση και καταστολή της αλληλεγγύης, στον εγκλεισμό και την απομόνωση των προσφύγων και στις μαζικές επαναπροωθήσεις.

 Συμμετέχουμε στη διαδήλωση, Δευτέρα 29/8, Προπύλαια, 18.00 και σε κάθε κάλεσμα συντονισμού και κοινής δράσης 

 Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Κείμενο που μας στάλθηκε από το Συντονισμό για το προσφυγικό- μεταναστευτικό

________________





 Πηγή: Indymedia

Ανακοίνωση της κατάληψης στέγης Προσφύγων/μεταναστών Νοταρά 26 για την επίθεση της 24ης Αυγούστου.

Την Τετάρτη 24 Αυγούστου στις 3:45π.μ, η Κατάληψη Στέγης Προσφύγων και Μεταναστριών/-στών Νοταρά 26 δέχθηκε εμπρηστική επίθεση. Ο τρόπος δράσης των εμπρηστών θεωρείται από εμάς μία ξεκάθαρη δολοφονική ενέργεια, σχεδιασμένη με σκοπό να προκαλέσει – πέραν των σοβαρών υλικών ζημιών – και ανθρώπινες απώλειες. Η θρασύδειλη αυτή ενέργεια επελέχθη χρονικά την περίοδο του Αυγούστου, όπου οι εμπρηστές θεώρησαν ότι τα αντανακλαστικά του κινήματος αλληλεγγύης θα ήταν υποτονικά. Μάταια όμως....

Μετά την επίθεση με μολότοφ και τα γκαζάκια που ακολούθησαν, η περιφρούρηση των μεταναστών και η συνδρομή των αλληλέγγυων έδρασε άμεσα, κάνοντας χρήση των πυροσβεστήρων της κατάληψης. Οι άνω των 130 ζωών που κινδύνευσαν σοβαρά, σώθηκαν αποκλειστικά και μόνο από την άμεση αντίδραση του συνόλου των διαμενόντων, των αλληλέγγυων και των γειτόνων της κατάληψης, καθώς και με τη συμμετοχή της πυροσβεστικής – παρ’ ότι η ίδια στο δελτίο τύπου της χαρακτήρισε μειονεκτικά την κατάληψη της Νοταρά 26 ως αποθήκη, υπονοώντας ότι στο σημείο δεν διέμεναν άνθρωποι.

Το συγκεκριμένο γεγονός αποτελεί έναν κρίκο στην μακρά αλυσίδα των επιθέσεων εναντίον των καταλήψεων των μεταναστριών/-στών, των προσφύγων και των ελεύθερων κοινωνικών χώρων, η οποία αποτελεί τη σύμπραξη του κράτους και του παρακράτους – όπου το μεν πρώτο δρα με τη χρήση του νόμου (Ορφανοτροφείο, Νίκης, Hurriya) και το δεύτερο με τις συνήθεις μαφιόζικες πρακτικές (Vancouver, Αυτόνομο Στέκι, Ζαΐμη, Ανάληψη, Κάνιγγος) – στοχοποιώντας το κίνημα της αλληλεγγύης.

Μετά τους πρώτους μήνες των φιλανθρωπικών αναφορών στα μίντια για το δράμα των προσφύγων και των μεταναστριών/-στών, η αναδυόμενη αντίδραση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού άλλαξε άρδην τη στάση των  κυρίαρχων Μ.Μ.Ε και του κράτους, από αυτήν της «φιλικής» προσέγγισης του ζητήματος σε αυτήν της φοβικής αντιμετώπισης των αλληλέγγυων υποκειμένων και της ξεκάθαρης στοχοποίησής τους.

Τέτοιου είδους ενέργειες αδυνατούν να τρομοκρατήσουν την αλληλεγγύη μας! Τα φασιστικά μορφώματα που ζουν στο σκοτάδι γνωρίζουν καλά τις συνέπειες που θα υποστούν. Ο ρατσισμός τους δεν έχει κανένα κοινωνικό έρεισμα. Εκδηλώνεται μόνο με θρασύδειλες ενέργειες, χαρακτηριστικές του υποκόσμου, κατά κανόνα ημιτελείς και εν τέλει αποτυχημένες. Η οργή μας απέναντι στο κράτος και τους τρομοκρατικούς μηχανισμούς του μας δυναμώνει και μας οπλίζει με επιμονή. Τα εγχειρήματά μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να πολλαπλασιάζονται στεγάζοντας της γης τους κολασμένους και τσακίζοντας κατά μέτωπο τον φασισμό εκεί όπου η κοινωνία δρα. Το κίνημά μας δημιουργεί τις απαραίτητες ρωγμές στην επιβαλλόμενη κανονικότητα του κράτους, των μίντια και των φασιστών μπράβων τους.
 
Εδώ και 11 μήνες αλληλέγγυοι και μετανάστες στην Κατάληψη Στέγης Προσφύγων και Μεταναστών Νοταρά 26 δρούμε μαζί στη βάση των θεμελίων της ισότητας, της αλληλεγγύης και της οριζόντιας λειτουργίας σε ένα κοινό καθημερινό αγώνα για καλύτερες ζωές, μακριά  και πέρα από κάθε είδους διαχωρισμούς. Από την κατάληψη πέρασαν σχεδόν 5000 πρόσφυγες και μετανάστριες/-στες, όπου με τις αξίες της αυτοοργάνωσης και της αυτοδιαχείρισης και παρά τις όποιες αντιξοότητες καλύφθηκαν οι ανάγκες σε στέγη, τροφή, μάθηση, νομική κάλυψη, υγειονομική περίθαλψη και ψυχαγωγία. Μία αλληλεγγύη η οποία πραγματώνεται αδιάλειπτα από όλες και όλους μαζί.

Ως απάντηση σε αυτή την εμπρηστική ενέργεια καλούνται όλες και όλοι, άτομα και συλλογικότητες, να στηρίξουν έμπρακτα τα εγχειρήματα αλληλεγγύης, δίνοντας έτσι μία δυναμική απάντηση στο επιχειρούμενο καθεστώς τρόμου κράτους και φασιστών.

Όλες και όλοι στην πορεία τη Δευτέρα, 29/08/2016, στις 6:00μ.μ στα Προπύλαια
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΝΙΚΑΕΙ! Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ!

Υ.Γ: Όσο για τα χαμόγελα των μπάτσων στις γωνίες, τους τα επιστρέφουμε! Η Νοταρά 26 είναι ζωντανή και θα παραμείνει όρθια!

Ο Ρωμιός του Γ. Σουρή που κριτικάρει Έλληνες και ξένους εξουσιαστές

«Βάλετε φόρους βάλετε εις την πτωχή μας ράχη
ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα (...)
Του κρέατός μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδα
και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα»

(Γεώργιος Σουρής, 1883)

Σαν σήμερα το 1919 άφησε την τελευταία του πνοή 26 Αυγούστουήταν ένας από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, έχοντας χαρακτηριστεί ως «σύγχρονος Αριστοφάνης». Ο Γιώργος Σουρής. (Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την βιογραφία του).

Εμείς –ως συνήθως- θα κάνουμε μια άλλη προσέγγιση. Θα αναφερθούμε στον δημοσιογράφο και ποιητή Γεώργιο Σουρή ο οποίος από το 1880 είχε εντοπίσει και περιγράφει τον τύπο του Ρωμιού που ρουφά αχόρταγα τις ειδήσεις και την αρθρογραφία των εφημερίδων και πολιτικολογεί στα καφενεία, πιστεύοντας ότι είναι ο καταλληλότερος να λύσει τα κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα της χώρας.

Σ’ αυτό θα μας βοηθήσει το βιβλίο του Νέαρχου Γεωργιάδη «Ο Μάρκος όπως τον γνώρισα. Ο Βαμβακάρης από το Α ως το Ω».


«Ο ΡΩΜΙΟΣ

Στον καφενέ απέξω, σαν μπέης ξαπλωμένος τον ήλιου τις αχτίνες αχόρταγα ρουφώ και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος κανέναν δεν κοιτάζω, κανέναν δεν ψηφώ.
Σε μια καρέκλα το ’να ποδάρι μου τεντώνω το άλλο σε μιαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί αφήνω το καπέλο και αρχινώ με τόνο τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Ψυχή μου, τι λιακάδα, τι ουρανός, τι φύσις!
Αχνίζει εμπροστά μου ο καϊμακλής καφές κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Βρίζω Εγγλέζους, Ρώσους και όποιους άλλους θέλω και στρίβω το μουστάκι μ ’ αγέρωχο πολύ
και μέσα στο θυμό μου κατά διαβόλου στέλλω τον ίδιον εαυτό μου και γίνομαι σκυλί.

Φέρνω το νου στο Διάκο και εις τον Καραΐσκο, κατενθουσιασμένος τα γένια μου μαδώ, τον Έλληνα εις όλα ανώτερο τον βρίσκω κι απάνω στην καρέκλα χαρούμενος πηδώ.

Τη φίλη μας Ευρώπη με πέντε φασκελώνω, απάνω στο τραπέζι το γρόθο μου χτυπώ…
Εχύθη ο καφές μου τα ρούχα μου λερώνω κι όσες βλασφημίες ξέρω αρχίζω να τις πω.
Στον καφετζή ξεσπάω, φωτιά κι εκείνος παίρνει αμέσως άνω κάτω τον κάνω τον μπουφέ τον βρίζω και με βρίζει, τον δέρνω και με δέρνει και τέλος δεν πληρώνω δεκάρα στον καφέ.

(Σουρής, 1996, σελ. 100)


Την ίδια χρονιά, σε άλλο σατιρικό ποίημά του, ο Σουρής ισχυρίζεται ότι ακόμα κι ο παράδεισος είναι δυσάρεστος στο Ρωμιό, επειδή εκεί δε συζητούν καθόλου πολιτικά. Έτσι, παρακαλάει το θεό να τον στείλει στην κόλαση, για να μπορεί να ακούει πολιτικές συζητήσεις και να συμμετέχει σ’ αυτές:


 «Ο ΡΩΜΙΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ 

«Θεούλη μου, τι σου ’λθε να μ ’ αγιάσεις;
Νομίζεις πως θα μ ’ έμελλε καθόλου αν ήθελες και μένα να κολάσεις και μ ’ έστελνες παρέα του διαβόλου;
Μ’ αρέσει ο παράδεισος, αλήθεια, χωρίς δουλειά σκοτώνω τον καιρό, διαβάζω συναξάρια, παραμύθια κι ακούω και τραγούδια θεϊκά, μα έλα που δεν έχετε συνήθεια να λέτε κι ένα δυο πολιτικά.
Συ κυβερνάς για πάντα με γαλήνη και ώρα απ’ τον θρόνο σου δεν πέφτεις.

«Ας ήτο δυνατόν θεός να γίνει και άλλος σαν εσένα, λίγο ψεύτης, να μοιρασθεί των ουρανών τ’ ασκέρι, να πάνε και με κείνον οι μισοί, να έρχεται αυτός, να πέφτεις συ, να γίνεται λιγάκι νταραβέρι…
Μα όλα εδώ είναι τακτικά, ο ουρανός θεό εσένα ξέρει και δεν μιλούν ποτέ πολιτικά. Εδώ που μ ’ ησυχία όλοι ζούνε για μένα είναι κόλασις μεγάλη.
Πολιτικά τ ’ αυτιά μου ας ακούνε κι αν είμαι και στην κόλαση, χαλάλι!

«Αν είχες εις τον νου να με κολάσεις και μ’ έφερες κοντά σου για ποινή, να, κόλασις για με αληθινή…
Μα φθάνει πια, θεέ μου, μη με σκάσεις και διώξε με, στο λέω παστρικά, γιατί αλλιώς στιγμή δεν θα 'συχάσεις και μόνος θα μιλώ πολιτικά.

(Σουρής, 1996, σελ. 108) 


Ο Σουρής δεν είχε άδικο όταν έβλεπε το Νεοέλληνα σαν ένα τύπο με ζωηρό και καθημερινό ενδιαφέρον για την πολιτική, ένα ενδιαφέρον που έφτανε στα όρια της μανίας.
Η Ελλάδα έχει ένα παρελθόν τριών χιλιετηρίδων στη δημιουργία και τη χρήση πολιτικών εννοιών και πολιτικής ορολογίας.
Λέξεις που σήμερα βρίσκονται σε παγκόσμια χρήση, όπως «δημοκρατία», «τυραννία», «αριστοκρατία», έχουν ελληνική προέλευση και φυσικά εκφράζουν τις αντίστοιχες πολιτικές έννοιες.

Στην Ελλάδα από την αρχαιότητα είχαν δοκιμαστεί και εναλλαχτεί τα διάφορα πολιτικά συστήματα και οι διάφορες μορφές εξουσιών.
Η εξουσία του ενός (μοναρχία), η εξουσία των ολίγων (ολιγαρχική αριστοκρατία), η εξουσία των πολλών (δημοκρατία), οι εκλογές με άμεση «ψηφοφορία, οι γενικές συνελεύσεις του λαού για διατύπωση πολιτικών απόψεων (εκκλησία του δήμου) και άλλα πολλά…

Η πολιτική παράδοση χιλιετηρίδων ήταν φυσικό να δημιουργήσει για τους Νεοέλληνες, μια μεγάλη πολιτική κουλτούρα και να τους προικίσει με μια σημαντική κληρονομιά πολιτικών όρων και εννοιών.
Η έννοια της δημοκρατίας που βρισκόταν και βρίσκεται πάντα σε καθημερινή χρήση, δίνει στο Ρωμιό την εντύπωση ότι έχει το δικαίωμα να κρίνει τους πάντες και τα πάντα χωρίς να υφίσταται τιμωρία. Συνεπώς η τάση για πολιτικολογία, που δεν τη βρίσκεις σε πολλά άλλα έθνη, οφείλεται σ’ αυτή την πολιτική κληρονομιά κι αντίληψη.

Εξάλλου, ο θεσμός των καφενείων που είναι πάντα εφοδιασμένα με εφημερίδες πολιτικής ειδησεογραφίας, βοηθά την πολιτική συζήτηση. Γνωστοί και άγνωστοι άνθρωποι συναντιούνται στα καφενεία, περνούν αρκετές ώρες της ημέρας εκεί, και για να βρεθεί κοινό έδαφος επικοινωνίας, πρέπει να συζητούν θέματα γνωστά σε όλους: θέματα πολιτικής, κοινωνικής, καλλιτεχνικής, ακόμα και αθλητικής επικαιρότητας.

Ειδικότερα στην Ελλάδα των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, η πόλωση μεταξύ βενιζελικών και βασιλοφρόνων ήταν τόσο μεγάλη και οδηγούσε σε τόσο πολλές και κρίσιμες πολιτικές και πολεμικές περιπέτειες, ώστε έβαζε φωτιά στα πολιτικά ενδιαφέροντα όλων των Νεοελλήνων και φυσικά τροφοδοτούσε τις πολιτικές συζητήσεις στα καφενεία και στους δημόσιους χώρους.
Ο Ρωμιός του Σουρή που κριτικάρει τους πάντες και τα πάντα, τους Έλληνες και ξένους εξουσιαστές, που δεν μπορεί να ζήσει χωρίς πολιτικές συζητήσεις, ήταν μια καθημερινή και γενικευμένη πραγματικότητα.

26/8/1922: Η ταφόπλακα για την ελληνική αστική τάξη της "Μεγάλης Ιδέας"

Σαν σήμερα στις 26/8/1922 με την διαταγή της αποχώρησης του ελληνικού στρατού από την Μικρά Ασία και τα όσα ακολούθησαν με την Μικρασιατική Καταστροφή σφραγίστηκε το τέλος της «Μεγάλης Ιδέας». Του σχεδιασμού δηλαδή της ελληνικής αστικής τάξης που σαν ενεργούμενη των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, επιδίωκε να εξελιχθεί σε μια μεγάλη περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη επιδιώκοντας την «Ελλάδα των 2 Ηπείρων και των 5 Θαλασσών».

Στις παραπομπές μας υπάρχει αναλυτική απεικόνιση για όσα μεσολάβησαν αυτή την ιστορική περίοδο. Εδώ να θυμίσουμε ότι το ΣΕΚΕ, ο πρόδρομος του ΚΚΕ είχε την άποψη ότι «στη Μικρασία πολεμήσαμε όχι για το ξεσκλάβωμα δούλων αδερφών, αλλά σαν μισθοφόροι χωροφύλακες για τα συμφέροντα του αγγλικού ιμπεριαλισμού, που ενδιαφερόταν για τα Στενά και τα πετρέλαια της Μοσούλης»,
Επίσης υπάρχουν δημοσιεύματα –όπως το βιβλίο του Τούρκου ποιητή και συγγραφέα Τουγλού Κεσκίν «Ζήτω η επανάσταση»- που κάνουν αναφορά για 200 Ελληνες στρατιώτες που εκτελέστηκαν, με εντολή της ηγεσίας του ελληνικού στρατού, την 1η Γενάρη του 1921, στην Σμύρνη, γιατί δεν δέχτηκαν να πολεμήσουν ενάντια στον Τουρκικό λαό. (Σημειωτέον ότι υπεύθυνος της κομμουνιστικής οργάνωσης ελλήνων στρατιωτών που βρισκόταν στην Τουρκία ήταν ο Παντελής Πουλιόπουλος, μετέπειτα γραμματέας του ΚΚΕ και ηγέτης του τροτσκιστικού κινήματος στην Ελλάδα).

Αν και στις αναρτήσεις θα συναντήσετε μεταξύ άλλων, το πώς αντιμετωπίστηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό και την αστική πολιτική ηγεσία της χώρας μας οι ξεριζωμένοι Ελληνες από την Μικρά Ασία, αξίζει να αντιγράψουμε  από το καταπληκτικό βιβλίο του Νέαρχου Γεωργιάδη «Ρεμπέτικο και πολιτική», το πώς περιγράφει ο "πατριάρχης" του ρεμπέτικου μας τραγουδιού Μάρκος Βαμβακάρης την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί:

"Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενε εκεί που είχε καμιά αποθήκη εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. 

Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε. Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια. Ασε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους καταδιώκανε.

Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δυό να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει.

Καταστροφή μάνα μου...

Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δύο. Φύγετε από δω ρε! Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράμα, ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν' αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες."

Διαβάστε επίσης:

Στην προκυμαία της Σμύρνης, Έρνεστ Χέμινγουει. Η Μικρασιατική Καταστροφή όπως την έζησε και την κατέγραψε ο μεγάλος Νομπελίστας

Οι δραματικές συνέπειες της τυχοδιωκτικής εγκληματικής Μικρασιατικής Εκστρατείας

Η αντιμετώπιση των προσφύγων του ’22 στη «μητέρα-πατρίδα». Οι δικοί μας Παλαιστίνιοι.

Μικρασιατική Καταστροφή: Μνήμη και λήθη

Δυο χρήσιμα μαθήματα: Μικρασιατική Εκστρατεία και Εμφύλιος Πόλεμος

Θα έχουμε και περίσσευμα από πάνω...

Από askordoulakos , Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016 | 5:05 μ.μ.


Του  Κώστα Καίσαρη (από sentragoal.gr)

ΣΤΕΝΟΣ συνεργάτης του πρωθυπουργού τοποθετήθηκε για το μείζον θέμα που απασχολεί την κοινή γνώμη: «Πράγματι ο Αλέξης έχει πάρει κάποια κιλά. Αυτό συνέβη τον χειμώνα». Ερωτηθείς, αν  ο πρωθυπουργός γυμνάζεται (όπως ο Γ. Παπανδρέου), απάντησε ότι «δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, αλλά ο κ. Τσίπρας προσέχει πλέον τη διατροφή του». Πράγματι. Το θέαμα να μην κουμπώνει το σακάκι του πρωθυπουργού της χώρας, να είναι τσίτα και με το κουμπί έτοιμο να σπάσει είναι αντιαισθητικό. Κι όχι λόγω παραπάνω κιλών. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί. Το ακατανόητο και απαράδεκτο είναι ότι δεν λέει να του πάρουνε δυο τρία κοστούμια μεγαλύτερο νούμερο. Κι αν ο ίδιος αδιαφορεί και δεν κοιτάει τον καθρέφτη, η Περιστέρα τι κάνει; Ενας άνθρωπος να του πει ότι πρέπει να αλλάξει ρούχα δεν υπάρχει;

Ας αφήσουμε όμως το φαίνεσθαι κι ας δούμε την ουσία. Την κίνηση ματ του Ελληνα πρωθυπουργού να επαναφέρει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Να πατσίσουμε με τους Γερμαναράδες, να τελειώνει η ιστορία. Με τους πιο μέτριους υπολογισμούς, τα λεφτά αυτά προσδιορίζονται στα 278,7 δισ. ευρώ. Οταν δηλαδή το 1946, που είχε τελειώσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, στη συνδιάσκεψη του Παρισιού είχαν καταλογισθεί στη Γερμανία για να πληρώσει στην Ελλάδα 341,6 δισ. δολάρια.

Με τον Ζακ Ντελπλά, οικονομολόγο και σύμβουλο της γαλλικής κυβέρνησης, να ανεβάζει το ποσό στα 575 δισ. Σύμφωνα μάλιστα με ασφαλείς πληροφορίες, ο Αλέξιος Τσίπρας δεν θα σταματήσει στη Γερμανία. Και η Ιταλία που μας κήρυξε την 28η Οκτωβρίου του 1940 τον πόλεμο και επιχείρησε να εισβάλει στα πάτρια εδάφη θα κληθεί να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της. Η Ελλάς μάλιστα δεν θα εγείρει αξιώσεις μόνο για τον παρελθόντα αιώνα και για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Αλέξης θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και θα απαιτήσει να πληρώσουν άπαντες. Αρχής γενομένης από την Περσία. Τι δουλειά είχαν να έρθουν εδώ; Και δυο φορές μάλιστα. Μία ο Δαρείος και μία ο Ξέρξης. Τεράστιες ήταν οι ζημιές που είχαν προκαλέσει. Ακολούθως έχει σειρά η Ιταλία. Σαν συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τέσσερις πολέμους είχαν ξεκινήσει κατά της Μακεδονίας. Από το 215 π.Χ. μέχρι το 146 π.Χ. όταν κατάφεραν να νικήσουν και να ιδρύσουν τη ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας. Και να καταλάβουν στη συνέχεια και την Πελοπόννησο. Δεν θα πρέπει να πληρώσουν για τις καταστροφές που προκάλεσαν; Δεν θα πρέπει να πληρώσει η Τουρκία που κατέλαβε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κι έχει ακόμα υπό κατοχή την Κωνσταντινούπολη κι όλες τις πόλεις της Μικράς Ασίας; Ο Ιμπραήμ τι δουλειά είχε να έρθει με 30.000 άνδρες από την Αίγυπτο;
Κατ' αρχάς το 1824 στην Κρήτη κι ακολούθως μέχρι το 1828 στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τι δουλειά είχε να αβαντάρει τους Τούρκους, να πνίξει την ελληνική επανάσταση στο αίμα και να κατασφάξει τόσα παλικάρια; Δεν θα πρέπει να πληρώσουν οι Αιγύπτιοι; Θέμα παραγραφής σε εγκλήματα πολέμου δεν υφίσταται.

Ο Αλέξης λοιπόν δεν θα μείνει στις γερμανικές αποζημιώσεις. Οσοι σήκωσαν τα όπλα και επιτέθηκαν στην Ελλάδα θα κληθούν να πληρώσουν. Ελληνικό αίμα χύθηκε στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ., όταν έφαγε τα μούτρα του ο Δαρείος. Οπως και στη μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ., όταν κατατροπώθηκε ο Ξέρξης. Αυτός που είχε νευριάσει επειδή είχε φουρτούνα κι έδωσε εντολή στους άνδρες του να μαστιγώσουν τη θάλασσα. Στη Χερσόνησο του Αθω. Στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής. Να τα ξεχάσουμε όλα αυτά, επειδή έχουν περάσει δυόμισι χιλιάδες χρόνια; Ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν ξεχνά. Οπως δεν ξεχνά ο άλλος κυβερνητικός εταίρος. Ο μεγάλος Ελληνας που ακούει στο όνομα Πάνος Καμμένος. Ολοι οι πεζεβέγκηδες θα περάσουν από τον πάγκο και θα πληρώσουν αυτά που οφείλουν στην Ελλάδα: Πέρσες, Ιταλοί, Τούρκοι, Αιγύπτιοι και βεβαίως βεβαίως οι Γερμανοί. Θα μας δώσουν αυτά που μας οφείλουν, ώστε να πληρώσουμε κι εμείς με τη σειρά μας τις υποχρεώσεις μας. Κι όχι μόνο θα έρθουμε πάτσι και πόστα, αλλά θα έχουμε και περίσσευμα κι από πάνω. Αυτά.

Για να γίνει απεργία, πρέπει να υπάρχει εργασία 

ΟΠΩΣ ακριβώς το έχει πει ο μέγας Κινέζος επαναστάτης, σύντροφος, Τενγκ Ξιαοπίνγκ: «Ασπρη γάτα, μαύρη γάτα, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια». Ετσι ακριβώς και οι Ελληνες πολιτικοί.

Πολιτικάντηδες και δικολάβοι για να είμαστε ακριβείς. Είτε σαν δεξιοί αυτοπροσδιορίζονται είτε σαν αριστεροί. Ο αμετανόητος κομμουνιστής Γεώργιος Κατρούγκαλος: «Η απεργία είναι το έσχατο όπλο των εργαζομένων. Η κυβέρνηση θα το υπερασπιστεί μέχρι τέλους». Προφανώς ο εν λόγω Κατρούγκαλος έχει μείνει στον παρελθόντα αιώνα. Ποια απεργία; Για να γίνει απεργία, πρέπει να υπάρχει εργασία. Αν είσαι άνεργος, τι απεργία να κάνεις; Με τους μισούς Ελληνες στην ανεργία, ποιος να τολμήσει να κάνει απεργία; Η απεργία στον ιδιωτικό τομέα έχει καταργηθεί προ πολλού.

Απεργίες κάνουν μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι. Το προστατευόμενο είδος όλων των κυβερνήσεων. Και ειδικότερα των αποκαλούμενων «προοδευτικών». Υπάρχουν όμως και ακόμα χειρότερα. Οπως αυτό που είπε ο Δρίτσας, ο αποκαλούμενος Ντορής: «Στόχος να ξαναγεμίσουν με Ελληνες ναυτικούς τα ελληνικά εμπορικά πλοία». Δηλαδή στόχος της κυβέρνησης είναι να φτάσουν οι μισθοί σε επίπεδα Πακιστάν και Φιλιππίνων; Αλλος τρόπος για να βρουν δουλειά οι Ελληνες στα καράβια δεν υπάρχει, αν πιστεύει, λοιπόν, ο Δρίτσας ότι ο Ελληνας ναυτικός μπορεί να πληρώνεται τα τριπλά από τον Φιλιππινέζο, ας το νομοθετήσει για τα πλοία με ελληνική σημαία. Να δει πώς αδειάζει το ελληνικό νηολόγιο μέσα σε πέντε λεπτά.

Ε-Ε-Έρχεται!

Γράφει ο mitsos175

Έρχεται! Σε λίγο θα είναι κοντά μας ο μέγας, ο τρανός, ο αρχηγός, ο άνθρωπος λάστιχο, η ελπίδα μας, πήδα, πήδα, πήδα μας...
Αχ! Πάνε αγάπη μου τα παλιά μεγαλεία, όπου οι πολιτικοί παρίσταναν τους Μεσσίες κι από κάτω να ουρλιάζουν εκστασιασμένοι οι χαχόλοι και να ηδονίζονται αναλογιζόμενοι τα ρουσφέτια και τη μάσα που θα έκαναν στην περίπτωση που το άλογο τους, ή πιο σωστά το γαϊδούρι τους, τερματίσει πρώτο.

Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Τώρα ένα πράγμα περιμένουν όλοι, αλλά δεν ανυπομονούν καθόλου γι αυτό. Ούτε χαίρονται. Εκτός από τους μαζοχιστές... Τι περιμένουμε; Το μοιραίο: Τον ΕΝΦΙΑ! Ναι! Το νέο "αστέρι". Όλοι τον ξέρουν πια. Πατήρ του ο Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός, αγνώστου μητρός, φήμες λένε ότι τον έκανε η Μέρκελ, αλλά αν δεν εξετάσεις DNA, δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Μεγάλωσε βέβαια με το ΣΥΡΙΖΑ. Όπως όλα τα δεινά. Τα δεξιά φίδια κάνουν αβγουλάκια, οι δήθεν αριστερές κοτούλες τα κλώθουν.

Ο ΕΝΦΙΑ λοιπόν. Έρχεται, επιστρέφει δριμύτερος. Ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Όταν έρθει, καλό είναι οι καρδιοπαθείς να έχουν μαζί τους τα χάπια τους, πιεσόμετρο... Για τους υπόλοιπους αρκεί βαζελίνη, μπόλικη όμως αλλιώς θα τσούζει. Ούτε για ψωμί δεν υπάρχει, όχι για βαζελίνη...

Ενοίκιο για το ίδιο σου το σπίτι. Αυτό που πλήρωσες για να αγοράσεις, ώστε να μην πληρώνεις ενοίκιο! Πως νιώθεις; Κορόιδο; Το ίδιο κι εγώ. Το σπίτι, για το οποίο πληρώνεις ακόμα στην τράπεζα το στεγαστικό δάνειο. Αλλά υπάρχει σχέδιο! Θα μας πάρουν τα σπίτια οι τράπεζες, ώστε όταν θα έρθουν οι Κομμουνιστές να μην βρουν τίποτα. Μα θα έρθουν; Μην ανησυχείτε, ερχόμαστε, το ξέρουμε ότι μας περιμένετε πως και πως. Δυστυχώς ο ΕΝΦΙΑ έρχεται πετώντας και θα φτάσει πρώτος, ενώ εμείς πάμε με τα πόδια, πορεία. Αλλά πάμε ευθεία, δεν κάνουμε στροφές 180 μοιρών σαν μερικούς - μερικούς, όνομα δε λέμε, ΣΥΡΙΖΑ δεν θίγουμε...

Όπως λέει ο Άδωνης για τον ΕΝΦΙΑ θα αξιοποιηθεί η περιουσία σου. Όχι από σένα αλλά από τα όρνεα που θα την αρπάξουν από τους πλειστηριασμούς. Κάντε εκλογές να φύγει η Σκύλλα που μας κυβερνά, να έρθει η Χάρυβδη. Σιγά μην έρθει... Μια κι αναφέρθηκα στο μπουμπούκο, ο Άδωνης λέει ότι η ΝΔ δεν πρέπει να πληρώσει να 200.000.000,00 € τα οποία έφαγαν όλοι μαζί οι γαλάζιοι ναζί. Επειδή είναι δικά της, θα τα πληρώσουμε όλοι. Όπως με το χρέος. Δικό της είναι, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, αλλά τα πληρώνουμε εμείς, που δεν φάγαμε τίποτα. Ξύλο μόνο.

Γι αυτό και ο ΕΝΦΙΑ. Πληρώνουμε τα λάθη των άλλων. Εντάξει, εδώ πληρώνουμε και την κουταμάρα μας, που τους αφήναμε χρόνια να μας δουλεύουν, ενώ ήταν μεγάλοι απατεώνες, αδίστακτοι κλέφτες κι εντελώς διεφθαρμένοι, επιτρέποντας με την ψήφο μας να διαχειρίζονται οι τέτοιοι το δημόσιο χρήμα. Γιατί όταν βάζεις το λύκο να φυλά τα πρόβατα, τι περιμένεις να γίνει;

Έρχεται όπου να ναι, φτάνει. Και δεν γίνεται να σπάσει το πόδι του, να μην σώσει κι έρθει. Είναι φόρος, δεν έχει πόδια. Χέρια όμως έχει, στις τσέπες μας. Δεν θέλω να μου στεναχωριέσαι καρδία μου. Θα σου πω ανέκδοτα να ευθυμήσουμε. Ο Τσίπρας είναι εναντίον του ΕΝΦΙΑ! Γελάσαμε, ξεκαρδιστήκαμε στο γέλιο. Ξινό μας βγήκε. Αυτό ήταν Αλέξη μου, που θα τον καταργούσες; Σχήμα λόγου κι αυτό. Να σου πω κι εγώ κι εγώ ένα σχήμα λόγου; Όλοι θέλουν να σε πηδήξουν.
Πρέπει να είσαι πολύ σέξι. Μην κάνεις τον κόπο να κατέβεις στις εκλογές, θα πάθεις μεγαλύτερη νίλα κι από τον Κουβέλη. Τουλάχιστον τον άλλο το βρικόλακα μπορούμε να τον αποφύγουμε και μάλλον αυτό θα γίνει. Μην ξεχνάς, όταν πας να πληρώσεις τον ΕΝΦΙΑ, πως μετά την απομάκρυνση από ταμείο κι από κάλπη κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται.

Πληρώνεται όμως ακριβά. Περαστικά μας... .

Πίσω από τη βιτρίνα των βάσεων

Toy Γιώργου Κ. Καββαδία*

Η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής τροφοδοτεί τις συζητήσεις για τις Εξετάσεις και το ρόλο του Σχολείου. Και φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνδέθηκε με τη δυνατότητα πληρωμής διδάκτρων σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα, με αποτέλεσμα να ροκανίζεται το πενιχρό εισόδημα χιλιάδων λαϊκών οικογενειών. Η κυρίαρχη  πολιτική μετατρέπει τη γνώση από κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα σε εμπόρευμα και ατομική δυνατότητα, σ' ένα σχολείο επιλεκτικό για «λίγους και εκλεκτούς»

Έξω από τη συζήτηση περί εξετάσεων μένουν τα σοβαρότερα προβλήματα της εκπαίδευσης. Τα χιλιάδες παιδιά ενός κατώτερου θεού που εγκαταλείπουν το σχολείο, οι απαράδεκτα χαμηλές δαπάνες και οι τραγικές ελλείψεις σε κτίρια και υλικοτεχνική υποδομή, το «σχολείο των δυσαρεστημένων» και ψυχικά επιβαρυμένων μαθητών που δε βρίσκουν νόημα στα θρανία της ακριβοπληρωμένης αμάθειας και βλέπουν τα όνειρα της επαγγελματικής αποκατάστασης να λαμπαδιάζουν και να μετατρέπονται σε εφιάλτη της ανεργίας και της ετεροαπασχόλησης.

Οι εξετάσεις αποτελούν τον ορατό μηχανισμό της επιλεκτικής- απορριπτικής  λειτουργίας του σχολείου. Τα στατιστικά στοιχεία των εξετάσεων εστιάζουν μόνο στους υποψηφίους και όχι στο σύνολο του μαθητικού δυναμικού που ξεκινά από την Α' Δημοτικού. Έτσι μέχρι την αφετηρία των εξετάσεων έχει αποκλειστεί περίπου ο μισός μαθητικός πληθυσμός, κυρίως από τις ασθενέστερες τάξεις και στρώματα και τις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.

Πέρα από τον μαζικό αποκλεισμό των υποψηφίων, οι εξετάσεις επιβάλλουν έναν ολοκληρωτικό έλεγχο στην εκπαιδευτική διαδικασία από το Δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο. Ειδικότερα ως «καλό» Λύκειο αναγορεύεται αυτό που μιμείται το φροντιστήριο. Αυτό δηλαδή που καλουπώνει και παραδίδει αποσπασματικές γνώσεις χρήσιμες για τις εξετάσεις. Το εξεταστικό σύστημα θέλει «καλά προετοιμασμένους υποψηφίους» που δεν είναι παρά ένα είδος «προσοντούχων αγραμμάτων» .

Με άλλα λόγια η εξετασιομανία που διαπερνά το εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί τη νεκρολογία της επαφής των μαθητών με την ουσία της γνώσης. Οι εξετάσεις γίνονται εργαλεία που μετατρέπουν τη διαδικασία της μόρφωσης σε εξάσκηση για το κυνήγι «χρήσιμων γνώσεων» που αποφέρουν βαθμούς Σημασία έχει η παροχή «συνταγών επιτυχίας» για τη συλλογή μορίων. Οι μαθητές «μαθαίνουν» τις σχολικές γνώσεις, αρκετοί περνούν με επιτυχία τις εξετάσεις, αλλά δεν τις κατανοούν. Δεν μπορούν να συνδέσουν τις επιμέρους γνώσεις από τα διάφορα  μαθήματα προκειμένου να ερμηνεύσουν τον κόσμο στον οποίο ζουν.

Αξίζει, επίσης, να τονιστεί ότι τα στατιστικά στοιχεία αποτυπώνουν έναν ιδιόμορφο διπολισμό. Αποτυπώνουν το ταξικό χάσμα. Για δεκάδες χιλιάδες παιδιά από τις φτωχότερες τάξεις και τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας τα πτυχία δεν αποτελούν πια το εφαλτήριο της κοινωνικής ανόδου, όπως το έβλεπαν οι γενιές των γονιών τους. Τα πτυχία έχουν απαξιωθεί στην αγορά εργασίας. Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης που τα βάρη φορτώνονται μονόπλευρα στους εργαζόμενους αποτελούν εισιτήρια ανεργίας και ανασφάλειας.

Το πρόβλημα του μεγάλου ποσοστού γραπτών που βαθμολογούνται «κάτω από τη βάση» στις πανελλήνιες εξετάσεις είναι, κυρίως, πρόβλημα του εκπαιδευτικού συστήματος. Ενός συστήματος που οδηγεί στο μαζικό αποκλεισμό των περίπου μισών μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αν συνυπολογίσουμε και αυτούς που πρόωρα αποκλείονται χωρίς να προλάβουν να δώσουν εξετάσεις.

Για την κυρίαρχη πολιτική ζητούμενο σήμερα είναι το «λίφτινγκ» του εξεταστικού συστήματος. Όμως σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη από ένα σχολείο που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, όπου πρωταρχική σημασία έχει ο πνευματικός εξοπλισμός των μαθητών, η καλλιέργεια «ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών», έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν κριτικά την κοινωνία με την ενεργή συμμετοχή τους και παρέμβαση σ ΄ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής δραστηριότητας.        

*Ο Γιώργος Κ. Καββαδίας είναι φιλόλογος, μέλος της ΣΕ του περιοδικού «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης», αρθρογράφος στο «ΕΘΝΟΣ» και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά

Δημήτρη Κουσουρή: «Δίκες των Δοσιλόγων, 1944-1949. Δικαιοσύνη, Συνέχεια του Κράτους και Εθνική Μνήμη»

Του Γ. Γ. 

Συνεχίζοντας το ιστορικό αφιέρωμα που κάνουμε για μια «μαύρη» σελίδα της πρόσφατης ιστορίας μας που μπορεί να την ονομάσουμε «ένοπλος δοσιλογισμός και αστικό κράτος», σήμερα παραθέτουμε μερικά κεφάλαια –θα ακολουθήσουν κι άλλα- από το βιβλίο του Δημήτρη Κουσουρή: «Δίκες των Δοσιλόγων, 1944-1949. Δικαιοσύνη, Συνέχεια του Κράτους και Εθνική Μνήμη».

Να θυμίσουμε ότι έχουμε παραθέσει ενδιαφέροντα αποσπάσματα  από το πολύ καλό βιβλίο του Νίκου Κ. Καρκάνη: “ΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ. Δίκες – Παρωδία (ντοκουμέντα, αποκαλύψεις, μαρτυρίες)”, καθώς και ολόκληρο το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου «Η αυτολογοκριμένη Μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική Εθνικοφροσύνη».

Τα αποσπάσματα που επιλέξαμε από την ιστορική μελέτη του Δ. Κουσουρή έχουν σχέση με τις δίκες – παρωδία των συνεργατών των ναζί. Κρατήστε αυτό απ’ τις δίκες των προδοτών ταγματασφαλητών:

Απ’ όσους ταγματασφαλήτες κατηγορήθηκαν για συνεργασία με τον εχθρό και εγκλήματα κατά του λαού περίπου το 85% απαλλάχτηκαν από την προανάκριση και δεν οδηγήθηκε ποτέ στο δικαστήριο. Αρκετοί απ’ αυτούς , αφού άλλαξαν οπλισμό και τις γερμανικές στολές με του λεγόμενου «Εθνικού στρατού» «έδρασαν» στον εμφύλιο πόλεμο και όπως γράφει ο Ν. Καρκανης αργότερα βολεύτηκαν σε εμπιστευτικές κρατικές θέσεις,  και σώματα ασφαλείας, ανέβηκαν στην στρατιωτική  ιεραρχία αυτοί που ήταν στρατιωτικοί,  και το καταπληκτικό: Αρκετοί απ’ αυτούς  πήραν συντάξεις σαν συμμετέχοντες στην... Εθνική ’Αντίσταση!

Και επισημαίνει ο Δ. Κουσουρή:  Από όσους δικάστηκαν, παραπάνω από τους μισούς αθωώθηκαν. Από τους καταδικασθέντες, οι πιο πολλοί έπεσαν στα μαλακά.
Εν τέλει, από την επίσημη δικαιοσύνη εκτελέστηκαν συνολικά είκοσι πέντε δωσίλογοι, αριθμός αναλογικά μικρότερος από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που γίνεται ακόμα πιο «σκανδαλώδης» αν αναλογιστούμε πως την ίδια περίοδο εκτελέστηκαν από τα έκτακτα στρατοδικεία πάνω από τρεις χιλιάδες κομμουνιστές.

Καλή σας ανάγνωση

«Δίκες των Δοσιλόγων, 1944-1949. Δικαιοσύνη, Συνέχεια του Κράτους και Εθνική Μνήμη».

Εκπομπή σχολιασμού της πολιτικής επικαιρότητας από το Ρ/Σ μας (Ηχητικό)

Από askordoulakos , Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016 | 10:50 μ.μ.

 Καιρός να αρχίσουμε σιγά –σιγά της πολιτικές εκπομπές από τον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας. Ηδη μεταδώσαμε την πρώτη την οποία και παραθέτουμε σε ηχητικό. «Χύμα στο κύμα» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της αφού δεν έχει συγκεκριμένο θέμα και «περιπλανιέται» μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής επικαιρότητας. Ετσι για να μπαίνουμε στο κλίμα μιας και κάπου το περασμένο διάστημα λόγω εποχής είχαμε παραμελήσει την διαδικτυακή μας ραδιοφωνική παρουσία.

Στην επιμέλεια και στην παρουσίαση της εκπομπής είναι ο Ηρακλής.  Με υπόκρουση  καλής ξένης μουσική πέρα από αναφορές για την εσωτερική μας πολιτική κατάσταση ιδιαίτερο βάρος δείχνει η εκπομπή στα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην Ουκρανία, κάτι που μπορεί να έχει επιπτώσεις και στην χώρα μας.

Υπάρχουν αρκετές σκέψεις για την καλύτερη λειτουργία του ρ/σ μας  αλλά γι΄ αυτές θα μιλήσουμε στην πορεία.

Ο λαός της Ουκρανίας δε σιωπά απέναντι στους ΝΑΖΙ κύριοι της ΝΑΤΟικής Αριστεράς. Τους τσακίζει (βίντεο)!

«Ζητώ δημόσια συγγνώμη από τον Ν. Δένδια, διότι κάποτε διαδήλωνα εναντίον του»

Γιάννης Μουζάλας
____________________________________________

Είναι πολύ... φρέσκες οι αποκαλύψεις της αμερικανικής ομάδας χάκερς-ακτιβιστών, που ονομάζονται DCLeaks, βάσει των οποίων, το Μάρτιο του 2015 ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, δημοσιογράφος (sic) στην Αυγή τότε και μέλος της στενής επικοινωνιακής ομάδας του Α. Τσίπρα, έλαβε MAILαπό το Γιάννη Καρρά, καθηγητή πανεπιστημίου και συνεργάτη στο ίδρυμα Open Society που ανήκει στον Τζορτζ Σόρος, με σκοπό  τη (με το αζημίωτο) δημιουργία «τοίχου σιωπής» υπέρ των Ουκρανών ναζί.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός, ότι ο Τσιμιτάκης, ο Καρράς (τον οποίο ο γράφων-κατά κακή του τύχη- είχε καθηγητή στο Πανεπιστήμιο), αλλά και το Μαξίμου και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν βγάλει άχνα περί το θέμα!

Η Νατοϊκή-κυβερνώσα Αριστερά, έχει προσδεθεί πλέον απροσχημάτιστα στο άρμα της πιο επιθετικής πολεμικής και οικονομικής μαφίας που γνώρισε η ανθρωπότητα, έως σήμερα, με μοναδικό στόχο τον ατομικό πλουτισμό και την ικανοποίηση των ψυχοκοινωνικών απωθημένων, των καθαρμάτων που την περιστοιχίζουν. Αδίστακτα ερπετά, ανιστόρητοι κι αστοιχείωτοι απατεώνες και τυχοδιώκτες παντός είδους, που είναι διατεθιμένοι να κάνουν ο,τιδήποτε τους ζητηθεί, αρκεί να ικανοποιήσουν τ’ αφεντικά με το ανάλογο αντάλλαγμα φυσικά. Είναι αυτοί, τους οποίους καλοπληρώνει ο Σόρρος, προκειμένου να «χαιδέψουν» επικοινωνιακά (και όχι μόνο), το φιλονατοικό ναζιστικό καθεστώς της Ουκρανίας.

Επειδή, όμως, οι εν λόγω «κύριοι» και «κυρίες», δεν είναι μόνο ανιστόρητοι και παραδόπιστοι, αλλά κι ανενημέρωτοι, θα τους ενημερώσουμε εμείς, για το πως αντιμετωπίζουν οι πολίτες της (Ανατολικής κυρίως) Ουκρανίας τα ναζιστικά καθάρματα και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ!


Αξιωματικοί και οπλίτες του ναζιστικού πυροβολικού της Ουκρανίας, συλλαμβάνονται και περιφέρονται, ως αιχμάλωτοι, από τους αντιφασίστες μαχητές των μηχανοκίνητων ταγμάτων «Motorola», «Sparta» και «Somalia», των οποίων επικεφαλής είναι ο Γεωργιανός στην καταγωγή, με το ψευδώνυμο «Givi».


                                                                                                                     
Μαχητές της λαϊκής αντιφασιστικής πολιτοφυλακής του  Donetsk, στήνουν ενέδρα και τσακίζουν το φιλονατοικό παραστρατιωτικό  ναζιστικό τάγμα  «Aidar».


Μέλη των φιλονατοικών παραστρατιωτικών ναζιστικών ταγμάτων «Azov», «Dnepr» και «Donbass», που προέβαιναν σε δολοφονίες αμάχων, συλλαμβάνονται από μαχητές της λαϊκής αντιφασιστικής πολιτοφυλακής του Ilovaisk


Ο λαός του Slaviansk και του Lugansk, ενωμένος κι αποφασισμένος ετοιμάζεται να υπερασπιστεί την πατρίδα του από τη ναζιστική απειλή

Αποτυπώστε καλά στο μυαλό σας τα παραπάνω στιγμιότυπα... «σύντροφοι» της Μερκελαριστεράς και του ΝΑΤΟ. Ποτέ δεν είστε σίγουροι, τι μπορεί να συμβεί.  Το μόνο σίγουρο, είναι  το στρατόπεδο, στο οποίο θα είστε.

Πάντως όχι το λαϊκό!

Να κρατήσουμε καλά μέσα στην ψυχή μας, το πνεύμα του μετώπου!
                                                                                 
 askordoulakos

Οι Αμερικάνοι πούλησαν τον ηρωικό Κουρδικό λαό;

Γράφει ο mitsos175.

Στην πολιτική και τον πόλεμο τα λάθη πληρώνονται πανάκριβα. Τις προηγούμενες μέρες υπήρξε μια σύγκρουση μεταξύ "συμμάχων", ή καλύτερα "μη εχθρών" για τον έλεγχο της πόλης Hasakah στη Βόρεια Συρία.
Η πόλη ήταν στο κέντρο της περιοχής του Κουρδιστάν αλλά κατοικείται και από Άραβες. Οι στρατιώτες - κυρίως πολιτοφύλακες του Προέδρου της Συρίας Άσαντ έλεγχαν το 30% περίπου. Στο παρελθόν είχαν σημειωθεί μικρές εντάσεις μεταξύ Κούρδων και Σύριων.

Το να βρούμε ποιός άρχισε τη σύγκρουση είναι δύσκολο, αφού η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα στον πόλεμο. Οι Κούρδοι κατηγορούν τους Σύριους, ενώ υπάρχουν κάποιοι που μιλούσαν για "προβοκάτσια και αμερικάνικο δάκτυλο".
Αν είναι έτσι, οι Αμερικάνοι πούλησαν τον ηρωικό Κουρδικό λαό. Κι αυτό γιατί με τις σφοδρότατες μάχες που έγιναν οι Κούρδοι συγκέντρωσαν μεγάλες δυνάμεις στο κέντρο της περιοχής τους αντί να τις διαθέσουν για να ενώσουν το Κουρδιστάν απελευθερώνοντας εδάφη από τους ισλαμοφασίστες του ISIS. Τελικά οι έμπειροι και σκληροτράχηλοι Κούρδοι πήραν την πόλη, την οποία άλλωστε ήταν αδύνατο να κρατήσουν οι επίσης γενναίοι μαχητές του Άσαντ.

Οι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν και από τις δυο πλευρές θα μπορούσαν να απελευθερώσουν μια ακόμα μεγαλύτερη περιοχή από τους μισθοφόρους σαδιστές των ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ! Πάλι αυτοί. Δεν δέχονται ότι έχασαν. Έδωσαν μια φέτα ψωμί στους Κούρδους και τους άρπαξαν το φιλέτο. Θα πω αμέσως τι εννοώ.

Πρώτα απ' όλα να ξεκαθαρίσω ότι θέλω όσο τίποτε άλλο να απελευθερωθεί ο Κουρδικός λαός που έχει περάσει τόσα δεινά. Η λέξη Κούρδος συμπίπτει με τη περσική λέξη Κιούρτ που σημαίνει "ήρωας" - "πολεμιστής". Αξίζουν την Ελευθερία. Ελπίζω να κάνουν πράξη και την κοινωνία Ισότητας και Αλληλεγγύης που ευαγγελίζονται.

Ακριβώς επειδή τους αγαπώ, θα τους θυμίσω πράγματα που ξέρουν καλά. Ο σοφός Σουν Τζου στην τέχνη του πολέμου λέει ότι "Θα νικήσει αυτός που ξέρει πότε να πολεμήσει και πότε να μην πολεμήσει". Και ποιούς, να προσθέσω. Ο Άσαντ υποστηρίζεται από τη Ρωσία. Οι Ρώσοι δεν δέχονταν καμία Τουρκική απόπειρα εισβολής. Μέχρι που έγινε η σύγκρουση στην πόλη Hasakah.
Σε μια χρονική στιγμή που οι ειδικές δυνάμεις "Τίγρεις" του Συριακού στρατού κατέλαβαν έναν στρατηγικής σημασίας λόφο στο Χαλέπι απειλώντας με νέα, μεγαλύτερη περικύκλωση όλο σχεδόν το στρατό της αντιπολίτευσης, δηλαδή του "άλλου ISIS" που υποστηρίζεται από το ΝΑΤΟ. Σε μια στιγμή που αναμένονται διπλωματικές εξελίξεις. Σε μια κρίσιμη στιγμή, που ο Συριακός στρατός φαίνεται να διασπά τις άμυνες των τρομοκρατών σχεδόν παντού. Ήταν ανάγκη να γίνει αυτή η ανούσια ανθρωποσφαγή;

Οι Αμερικάνοι είναι σαν τον ISIS, ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΙ. Πουλάν και αγοράζουν τους λαούς (είναι μανούλες στην αγοραπωλησία) στη στιγμή. Ο μόνος αξιόπιστος σύμμαχος για τους Κούρδους είναι ο Άσαντ! Για να δούμε λοιπόν τι έγινε.

Οι στρατιώτες μακριά από τα σύνορα με την Τουρκία, οι Ρώσοι λίαν ενοχλημένοι και οι τζιχαντιστές παίζουν το γνωστό παιχνίδι της κατάληψης πόλεων της αντιπολίτευσης, του alter ego τους δηλαδή. Ότι πρέπει για να βρουν αφορμή οι Τούρκοι να εξάγουν τα εσωτερικά τους προβλήματα. "Μονάδες των τουρκικών ειδικών δυνάμεων υποστηριζόμενα από μαχητικά αεροσκάφη των ΗΠΑ εξαπέλυσαν σήμερα επιχείρηση στη βόρεια Συρία για την εκδίωξη των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους από τη μεθόριο με τη Συρία". Σε περιοχές άμεσου ενδιαφέροντος των Κούρδων. "Θα διώξουμε εμείς τους ισλαμιστές που εξοπλίζουμε, αλληλοσκοτωθείτε Κούρδοι με τον Άσαντ".
Παραδέχομαι ένα πράγμα: ότι οι Τούρκοι ξέρουν να εκμεταλλεύονται τα λάθη των άλλων. 'Έγινε βέβαια εκεχειρία, αλλά έγινε και ζημιά. Οι Κούρδοι πάντως είναι αποφασισμένοι, ούτε αυτοί δέχονται τετελεσμένα και το απέδειξαν πολλές φορές σ' αυτόν τον πόλεμο... 

«Θα το κάνουμε μαζί και θα μοιράσουμε την αμοιβή 50-50...»: Καλοπληρωμένος αριστερός «τοίχος της σιωπής» υπέρ των Ουκρανών ναζί




Του Ανδρέα Ζαφείρη (από «ISKRAgr»)


Για μας το θέμα που θίγουμε παρακάτω δεν είναι προσωπικό, ούτε φυσικά σκανδαλοθηρικό αλλά βαθύτατα πολιτικό, που αποκαλύπτει απαράδεκτες μεθοδεύσεις και πρακτικές.     
                 
Μάρτιος 2015: ο Ματθαίος Τσιμιτάκης, δημοσιογράφος στην Αυγή τότε και μέλος της στενής επικοινωνιακής ομάδας του Α. Τσίπρα, λαμβάνει ένα mail από το Γιάννη Καρρά, καθηγητή πανεπιστημίου και συνεργάτη στο ίδρυμα Open Society που ανήκει στον Τζορτζ Σόρος. Θέμα: η συγγραφή μιας έκθεσης για τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Το MAIL γράφει:

«Θα το κάνουμε μαζί και θα μοιράσουμε την αμοιβή 50-50, αλλά πρέπει να μου πεις πώς να χειριστώ το φορολογικό κομμάτι. Αν έχω καταλάβει καλά, θέλεις το συμβόλαιο να είναι μόνο στο όνομά μου, σωστά; Θέλεις όμως το όνομά σου να εμφανίζεται στην έκθεση ή όχι; Απάντησέ μου σε όλα αυτά…Γενικά μην πεις ότι το κάνεις για λογαριασμό του Open Society. Κάτι τέτοιο θα έκλεινε πόρτες. Υπάρχει μεγάλη δυσπιστία για το ίδρυμα στην Ελλάδα, κυρίως εξαιτίας της δράσης του σε ό,τι αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβία». 

Το κείμενο συνεχίζει με οδηγίες σχετικά με την έκθεση, ενώ έχει αναφορές σε.... δημοσιογράφους, ΜΜΕ, επιχειρηματίες, ακαδημαϊκούς, think τank, κόμματα, εκ-κλησιαστικούς παράγοντες, στρατιωτικούς κ.α.

Το mail αποτελεί μέρος δεκάδων χιλιάδων ευαίσθητων εγγράφων που έφερε στην επιφάνεια μία αμερικανική ομάδα χάκερ ακτιβιστών που ονομάζονται DCLeaks. Ο ίδιος ο Ματθαίος Τσιμιτσάκης δεν αρνείται το γεγονός και το δικαιολογεί.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το απόσπασμα για τα ελληνικά ΜΜΕ.

«Media: Εδώ είναι το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών (πρέπει να σκεφτούμε πώς να χωρίσουμε τη δουλειά). Πρέπει να δώσουμε ένα “ποιος είναι ποιος” με πληροφορίες για τουλάχιστον 6 εφημερίδες,10 οπτικοακουστικά μέσα (τηλεόραση και ραδιόφωνο) και 6 διαδικτυακές σελίδες. …Ακολουθούν κάποιες προτάσεις για εφημερίδες: “Καθημερινή”, “Αυγή”, “Τα Νέα”, ΒΉΜΑ”, Εφημερίδα Συντακτών”, “Ελευθεροτυπία”, “Πρώτο Θέμα”, “Ριζοσπάστης” (;) …Όσον αφορά την τηλεόραση, μπορούμε απλά να κάνουμε τα βασικά κανάλια. Τι λες για αριστερά blogs; Και για εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς; Νομίζω ότι πρέπει να καλύψουμε την Αριστερά στα FM. ΣΚΑΪ. Τι άλλο; Κάτι από τους εθνικιστές ή την Ακροδεξιά; Η επιλογή μου θα ήταν το “Άρδην” (ήδη το κοιτάζω), που τουλάχιστον επιδιώκει να είναι σοβαρό. Το “Patria” είναι ακόμα πιο ανούσιο. Θα ασχοληθώ με τις θρησκευτικές ιστοσελίδες στο θρησκευτικό και πολιτιστικό παράρτημα.»

Την ίδια στιγμή που στην Ουκρανία προχωρούσε ένα ναζιστικό πραξικόπημα ΝΑΤΟικής έμπνευσης, με70.000 νεκρούς και 1, 5 εκατομμύρια πρόσφυγές, με σφαγές (ακόμη και Ελλήνων), με στρατόπεδα συγκέντρωσης, ομαδικές εκτελέσεις και αποκεφαλισμούς, στην Ελλάδα, το Open Society,χρηματοδοτούσε τη προσπάθεια αποσιώπησης της φασιστικής φρίκης. Μιας φρίκης που ακόμη συνεχίζεται. Όπως συνεχίζεται και το «Τοίχος της Σιωπής» που χτίστηκε τότε. Με αυτουργούς και συνυπεύθυνους. 


Υ.Γ: Εντύπωση προκαλεί η μέχρι τώρα σιωπή από την πλευρά του Μαξίμου και του ΣΥΡΙΖΑ για τις καταγγελίες που τους συνδέουν με το Ματθαίο Τσιμιτάκη. Δεν θα υπάρξει τελικά τοποθέτηση

Ντόπες και παρενέργειες


Ο δημοσιογράφος και σύμβουλος έκδοσης της «Αυγής» Δημήτρης Χρήστου είναι από τους πιο άθλιους καλαμαράδες που διαθέτει η προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ, εφημερίδα. Πρόσφατα ασχολήθηκε και ο ιστότοπος μας μαζί του.
Από κει και πέρα όμως τυχαίνει να έχει καλές προσβάσεις στο στελεχικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ και να διατηρεί προσωπικές επαφές με πρωτοκλασάτα ηγετικά στελέχη του κυβερνητικού κόμματος.
Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν πρέπει να θεωρούμε ζήτημα χρόνου την λήξης της υπουργικής θητείας του υπουργού Εσωτερικών. 

Και να ο λόγος. Στις 10 Αυγούστου ο Δ, Χρήστου γράφει ένα άρθρο στο Συριζαίικο έντυπο το οποίο τιτλοφορούσε «Πρωταθλητισμός χωρίς αθλητισμό!», στο οποίο ανάμεσα σε κάποιες σωστές επισημάνσεις του σημείωνε: «Η Άρση Βαρών ήταν μια βιομηχανία εισαγωγής και ελληνοποίησης κατασκευής πρωταθλητών που απογειώθηκε λόγω της τεχνογνωσίας και του ρίσκου ντοπαρίσματος». (Αλήθεια, θυμάστε την κουβέντα που είχε πει και έχει αφήσει ιστορία  ο απόβλητος πλέον Τζέκος: «Ντοπαρισμένος είναι μόνο όποιος πιάνεται»; Αν όχι διαβάστε εδώ).

Όμως ήταν αναμενόμενο το άρθρο του Δ. Χρήστου προκάλεσε αντιδράσεις. Λαύρα η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Αρσης Βαρών που χαρακτηρίζει «ανεξήγητους» και «αήθεις» τους χαρακτηρισμούς του αρθρογράφου της Αυγής, με τον Πύρρο Δήμα να καταθέτει εξώδικο στην εφημερίδα στο οποίο έκανε λόγο για «απαξιωτικούς, μειωτικούς, προσβλητικούς της προσωπικότητάς μου ως αθλητή - ολυμπιονίκη, ως ανθρώπου και ως Έλληνα, χαρακτηρισμούς, συνιστώντας ποινικές και αστικές αδικοπραξίες, κατά τα οριζόμενα στα οικεία άρθρα της ελληνικής νομοθεσίας».

Στην όλη διαμάχη παρεμβαίνει και ο υπουργός Εσωτερικών Π.  Κουρουμπλή συστρατευόμενος με όσους καυτηρίασαν το άρθρο της Αυγής. Μίλησε για «απαξιωτικά δημοσιεύματα για Ολυμπιονίκες» βάζοντας στο στόχαστρο του την φιλοκυβερνητική εφημερίδα και επικεντρώνοντας τα πυρά του στον Δ. Χρήστου. "Είναι μικρόψυχα αυτά που γράφονται για ανθρώπους που έχουν κάνει τέτοιες σημαντικές διακρίσεις. Είναι άδικα και μικρόψυχα», τόνισε σε δηλώσεις του.

Σήμερα σε «άρθρο γραμμής» -που θα έλεγαν οι παλιοί κομμουνιστές- η «Αυγή» σε ανυπόγραφο κεντρικό κείμενο –κάτι που σημαίνει ότι εκφράζει όλη την εφημερίδα και ένα τέτοιο κείμενο χωρίς κομματική έγκριση αποκλείεται να δημοσιευόταν – σηκώνει το «γάντι» και επιτίθεται με δριμύτητα σε όσους είχαν ασκήσει κριτική στο άρθρο που αναφέραμε και με πρωτοφανή τρόπο απαξιωτικό τρόπο καταφέρεται ενάντια στον Κουρουμπλή. Ούτε λίγο ούτε πολύ τον χαρακτηρίζει υποκριτή και άσχετο με το θέμα.

Στο άρθρο που τιτλοφορείται τιτλοφορείτε: «Η σιωπή φρονιμότερη της υποκρισίας», αφού υιοθετεί τις απόψεις που είχε διατυπώσει προηγούμενα ο αρθρογράφος της Δ. Χρήστου και δίνει απαντήσεις σε όσους πρόβαλαν ενστάσεις στο προηγούμενο κείμενο του, έχει μια κατακλείδα «φαρμάκι» για τον υπουργό Εσωτερικών: «Αν οιοσδήποτε, ακόμη και υπουργός, δεν γνωρίζει κάτι για όλα αυτά, φρονιμότερο μάλλον είναι να σιωπά».

Αν δεν κάνει κάποια αναδίπλωση ο Κουρουμπλής, το μέλλον του στην υπουργική θέση θεωρείτε αβέβαιο.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger