Νεοτερα

Τα "Λαφαζανάκια"

Από giorgis , Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015 | 4:41 π.μ.

 Του  Γ. Γ.
Το Σάββατο η «Λαϊκή Ενότητα είχε απευθύνει ανοικτή επιστολή σε όλες της οργανώσεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς για «συσπείρωση των ευρύτερων αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών, αριστερών, δημοκρατικών και πατριωτικών δυνάμεων», εν όψει των βουλευτικών εκλογών. (Μπορείτε να την διαβάσετε στην ιστοσελίδα της).

Απ’ ότι ξέρουμε στο κάλεσμα αυτό ανταποκρίθηκε το Αυτόνομο  Κίνημα Επαναστατικής Πολιτικής (Α.Κ.Ε.Π) –που αν δεν κάνουμε λάθος συμμετείχε στο «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής» που είχε κάνει ο Α. Αλαβάνος πριν το «Σχέδιο Β’»- ενώ πληροφορίες φέρουν δυο συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ -την «Αριστερή Ανασύνθεση (ΑΡΑΝ)»,  και τη  «Αριστερή Αντικαπιταλιστική  Συσπείρωση (ΑΡΑΣ)»- να διαχωρίζουν την θέση τους από το μετωπικό σχήμα που άνηκαν μέχρι σήμερα, καταφέρνοντας καίριο πλήγμα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και να συστρατεύονται με το πολιτικό εγχείρημα του Π. Λαφαζάνη.

Μέχρι εδώ, τίποτα το αξιοσημείωτο. Όλα αυτά είναι στα πλαίσια των προεκλογικών διαδικασιών.
Το προβληματικό (μόνο;) είναι ότι διαβάζοντας το κάλεσμα που απευθύνει η «ΛΑΕ» προς τις άλλες συλλογικότητες που θεωρεί ριζοσπαστικές βλέπουμε ότι φέρει την υπογραφή κάποιου «Πολιτικού Συμβουλίου της "Λαϊκής Ενότητας"».
Δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχε κάποιο τέτοιο πολιτικό όργανο του νέου πολιτικού κόμματος και είπαμε να το ψάξουμε λίγο. Δηλαδή να δούμε ποιες είναι οι αρμοδιότητες του, αν εκλέχτηκε ή διορίστηκε και φυσικά από ποια άτομα αποτελείτε.

Ακαρπη αποδείχτηκε η προσπάθεια μας μετά από τρεις μέρες ρεπορτάζ. Κανείς δεν γνωρίζει τι είδους πολιτικό όργανο του νέου κόμματος είναι αυτό, για ποιο σκοπό συνεστήθη και ποιοι το αποτελούν. Η ποιο σαφή απάντηση που είχαμε από πρωτοκλασάτο στέλεχος της «ΛΑΕ» και υποψήφιο βουλευτή της ήταν: «Ελα, μωρέ, τα "Λαφαζανάκια" είναι» ενημερώνοντας μας ότι πρόκειται για μια ομάδα 4-5 ατόμων –Αννα Δημητράτου, Θόδωρος Βγενής, Παντελής Τσομπανέλλης κ.α-  στα οποία έχει ανατεθεί από τον Π. Λαφαζάνη το γραφείο Τύπου και η επικοινωνιακή τακτική του κόμματος.

Ένα σχόλιο μόνο από μας: Αν νομίζει ο Παναγιώτης ότι με τέτοιες τακτικές - «λαφαζανιές» που θα έλεγε και ο Κουτσούμπας- έχει μέλλον ένας πολιτικός φορές που θέλει να εκφράσει τον κόσμος της μαχόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς είναι βαθιά νυχτωμένος.

"Αέρας ανανέωσης" με "ογκόλιθους" της πολιτικής σκέψης στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ



Εντελώς μεροληπτική η παρουσίαση ορισμένων ιστοσελίδων για τα όσα διαδραματίζονται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Επικεντρώνονται σε κάποιες αποχωρήσεις μελών του, αποσιωπώντας εντελώς τις μαζικές προσχωρήσεις που δέχεται, κάτι που αντανακλά και στην ανανέωση των ψηφοδελτίων του. Και δεν αναφερόμαστε στα στελέχη που προέρχονται από την ΔΗΜΑΡ, κάτι που σχολιάζαμε σε περασμένη ανάρτησή μας.

Με μια ματιά στην ειδησεογραφία, βλέπουμε τον "αέρα ανανέωσης" που φέρνουν οι «ογκόλιθοι» της πολιτικής σκέψης οι οποίοι φέρεται να στελεχώνουν τα ψηφοδέλτια του κόμματος της Κουμουνδούρου και μάλιστα οι περισσότεροι απ’ αυτούς να φέρονται ότι θα βρεθούν και σε εκλόγιμες θέσεις.

Από πού να ξεκινήσουμε.  Θυμάστε μια «Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστερά» (ΚΕΔΑ) που είχαν κάνει τον Φλεβάρη του 2001 κάποια άτομα που είχαν διαγραφεί ή αποχωρήσει  από το ΚΚΕ  -Κωστόπουλος, Θεωνάς, Ντρέκος, κ.α- και αργότερα συνεργάστηκαν με τον ΣΥΝΑΣΠΙΜΟ; Ενας απ’ αυτούς λοιπόν τώρα, ο πρώην ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Γιάννης Θεωνάς, προσχώρησε, σύμφωνα με δημοσιεύματα, στον ΣΥΡΙΖΑ και θα τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου του, πιθανόν στο υπόλοιπο Αττικής. (Τυχαίο θα είναι το γεγονός ότι σχετικά πρόσφατα η κυβέρνηση τον διόρισε διοικητή του ΙΚΑ).

Το όνομα Μυρσίνη Ζορμπά, πιθανόν να μην σας λέει τίποτα. Πρόκειται όμως για πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και στενή συνεργάτιδα του Κώστα Σημίτη που σήμερα θα βρεθεί να «κοσμεί» το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Άλλη «φρεσκαδούρα» στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ φέρετε και να είναι ο Λαοκράτης Βάσσης, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ (διαγράφτηκε το 1975) που προσχώρησε στον Συνασπισμό επί ηγεσίας του από τον Νίκο Κωνσταντόπουλο.

Το γιατρό Θανάση Λεβέντη, σίγουρα θα τον έχετε ακουστά. Δεκαετίες στην πολιτική σκηνή. Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής ΕΔΑ, της Νεολαίας Λαμπράκη και του ΚΚΕ. Μετά βρέθηκε Βουλευτής Αττικής του Συνασπισμού, για να αποχωρήσει το 2010 και να ενταχθεί στο κόμμα του Κουβέλη, και τώρα να παρουσιάζεται υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μιλάμε για ανανέωση του ΣΥΡΙΖΑ, όχι αστεία πράγματα.

Λοιπόν … Ας σωπάσουμε για λίγο

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015 | 10:01 μ.μ.

 Πηγή: Σωκράτης Ματζουράνης – «Δρόμος της Αριστεράς»

Πιστεύω πως το Όνειρο και η Ελπίδα, όταν τα βιάζεις, τα ευτελίζεις και τα εμπορεύεσαι, σε εκδικούνται χωρίς έλεος και περιστροφές.

Σε αποκαλύπτουν στο λαό, στη συλλογική κοινωνική συνείδηση.

Εκθέτουν τη γύμνια και τη μικρότητα σου, σε δημόσια θέα, σου αφαιρούν το δικαίωμα επίκλησης αυταπατών και καλών προθέσεων.

Σε τοποθετούν από τη θέση του ηγέτη που προσδοκούσες, στη θέση του διαχειριστή που κατέκτησες.

Τα γεγονότα και οι πολιτικές εξελίξεις, γνωστά.

Γνωστές οι αιτίες και οι αίτιοι.

Πιστεύω πως το 3ο Μνημόνιο, η νέα αντιλαϊκή λαίλαπα οικονομικών μέτρων και η παραπέρα ραγδαία φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, δεν είναι το χειρότερο που μας έφερε η «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση».

Η μεγαλύτερη κατά τη γνώμη μου ζημιά είναι η πλήρης κατεδάφιση της λαϊκής ελπίδας στο όνειρο πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, η «αριστερή» διάψευση πως ο Σοσιαλισμός είναι η νιότη του κόσμου, η κατεδάφιση της λαϊκής πεποίθησης πως η Αριστερά «δεν είναι σαν τους άλλους». Ζούμε μια σοβαρή ταξική ήττα που γυρνά την κοινωνία και το κίνημα πολλά χρόνια πίσω.

Μια ταξική προδοσία.

Χρόνια τώρα, τούτη η στήλη προσπάθησε να υπερασπιστεί την «Ελπίδα και το Όνειρο» με όσες δυνάμεις και δυνατότητες διέθετε.
Με επάρκεια ή όχι, εσείς θα το πείτε. Πολλά έχουν ειπωθεί, πολλά έχουν αποκαλυφθεί και σίγουρα πολλά περισσότερα θα μάθουμε στο μέλλον.
Θεωρώ πως το να συνεχίσει η στήλη με αναλύσεις, αναφορές και σατιρικούς σχολιασμούς, όπως συχνά επιχειρούσε, είναι σ’ αυτή τη συγκυρία, πολιτικά ατελέσφορο και δεν πιστεύω πως θα προσθέσει κάτι στην εφημερίδα μας.

Υπάρχει όμως και κάτι προσωπικό. Αισθάνομαι την ανάγκη για ένα «διάλειμμα» μεγαλύτερο από 5 λεπτά. Την ανάγκη να καταλάβω, να ανασυνταχθώ, να προσδιορίσω τις νέες μου επιλογές.

Να ξεπεράσω τη θλίψη και την αηδία που νιώθω, να ξαναζωντανέψω την πίστη μου σε όλα όσα επί χρόνια τώρα παλεύω, να κατανοήσω μεταλλάξεις φίλων και συντρόφων.

Όλοι θεωρούμε πως έχουμε να πούμε σημαντικά τούτες τις στιγμές.

Ίσως και να έχουμε.
Όμως νιώθω πως το πιο χρήσιμο που μπορώ, εγώ τουλάχιστον, να κάνω τούτην την ώρα, είναι να σωπάσω και να προσπαθήσω να βρω απάντηση στο ερώτημα:

Και τώρα τι;

Σας χαιρετώ, λοιπόν, προς το παρόν αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, αναγνώστες της στήλης και σας ευχαριστώ από καρδιάς για τη συντροφιά σας στα «διαλείμματά» μου.

Ευχαριστώ τους καλούς συντρόφους του Δρόμου για το φιλόξενο χώρο που τόσα χρόνια μου διέθεσαν, την ειλικρινή εκτίμηση που μου έδειξαν και τη φιλία που μου χάρισαν.

Είμαι σίγουρος πως τούτο το «διάλειμμα» δεν θα επιτρέψουμε να κρατήσει για πολύ,. Γεια.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εκλογική της παρέμβαση

Τις εσωτερικές διεργασίες που συντελούνται στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την παρέμβαση στης συλλογικότητας στις προσεχής βουλευτικές εκλογές, παρακολουθούμε στο παρακάτω κείμενο που αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα narnet.gr

Αυτό που μπορούμε να κρατήσουμε απ’ αυτό το κείμενο είναι η θέση ότι «θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ενεργοποιήσουμε το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να παρέμβει όσο το δυνατόν ενιαία η αντικαπιταλιστική αριστερά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλες οι δυνάμεις της στην εκλογική μάχη και στα μεγάλα μέτωπα πάλης της επόμενης περιόδου», ενώ επαναλαμβάνετε ότι «το ανοιχτό κάλεσμα πολιτικής συνεργασίας που απευθύνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σημαντική πλευρά που υποστηρίζουμε και με αυτή θα δουλέψουμε και στο επόμενο διάστημα για τη συσπείρωση, το διάλογο και την κοινή δράση των δυνάμεων της ανατρεπτικής αριστεράς»

Ολο το σχετικό κείμενο

Μάχιμη συζήτηση και δημοκρατικές αποφάσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς

Διαδικασίες συζήτησης και μάχης και δημοκρατική απόφαση στην αντικαπιταλιστική αριστερά

Με μαζική συμμετοχή και κυρίως μεγάλη απαιτητικότητα και ανεβασμένα πολιτικά αντανακλαστικά και κριτήρια οι αγωνιστές του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση και το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συζήτησαν σε εκατοντάδες διαδικασίες και συνελεύσεις την εκλογική τακτική και την γραμμή παρέμβασης των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις πολιτικές εξελίξεις και την εκλογική μάχη.

Μέσα στην εβδομάδα που πέρασε συνεδρίασαν τα όργανα και οι Οργανώσεις Βάσης του ΝΑΡ και της ν.Κ.Α. για να συζητήσουν και να τοποθετηθούν πάνω στην απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ και την πρόταση συντρόφων που κατέθεσαν την άποψή τους. Αντίστοιχα, πραγματοποιήθηκαν οι συνελεύσεις των Τοπικών και κλαδικών Επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που συζήτησαν και ψήφισαν επί της πρότασης- απόφασης της ΚΣΕ και την πρόταση δυνάμεων που κατέθεσαν τη δική τους άποψη. Μια πραγματική και δημοκρατική συζήτηση με τη συμμετοχή όλου του δυναμικού και των αγωνιστών, με ισοτιμία και προτάσεις, με πλούσιο διάλογο και κατάθεση πολλών απόψεων. Μια πραγματική δημοκρατική και ουσιαστική λειτουργία ενός πολιτικού οργανισμού, που αποτελεί δύναμη και ελπίδα. Μια διαδικασία που διαψεύδει και δεν έχει καμία σχέση με άρθρα και δήθεν ρεπορτάζ πολλών ΜΜΕ και εντύπων που εμφανίστηκαν όλες τις προηγούμενες μέρες, με την άγονη αντιπαράθεση, τις κλειστές –για τους αγωνιστές και τις συλλογικότητες-διαδικασίες, συμφωνίες και αποφάσεις και τα τετελεσμένα από πριν…

Με συνείδηση πως ζούμε ιστορικές στιγμές, με μεγάλες δυνατότητες αλλά και μεγάλους κινδύνους, οι αγωνιστές του ΝΑΡ και της ν.Κ.Α. με ευρεία πλειοψηφία (πάνω από 80% και σχεδόν 75% αντίστοιχα) υπερψήφισαν την απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ και την απόφαση του Κ.Σ. της ν.ΚΑ, ενώ αντίστοιχα οι Τοπικές Επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερψήφισαν με πολύ μεγάλη πλειοψηφία την εισήγηση-πρόταση της ΚΣΕ που σήμερα Κυριακή τίθεται προς έγκριση από/στο Πανελλαδικό όργανο (ΠΣΟ) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κρατούμενο και μήνυμα από όλες τις διαδικασίες είναι ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ενεργοποιήσουμε το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να παρέμβει όσο το δυνατόν ενιαία η αντικαπιταλιστική αριστερά, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλες οι δυνάμεις της στην εκλογική μάχη και στα μεγάλα μέτωπα πάλης της επόμενης περιόδου.

Γνωρίζοντας, όπως τονίστηκε από τη συζήτηση και τις διαδικασίες, ότι οι πιο πρωτοπόρες αναζητήσεις που αναδείχθηκαν στην μεγάλη πάλη του λαού μας τα τελευταία χρόνια και που αποτυπώθηκαν ανάγλυφα και στο μεγάλο ταξικό και νεανικό ρεύμα του ΌΧΙ, προσφέρουν το γόνιμο έδαφος για μια επανεξόρμηση των αντικαπιταλιστικών και επαναστατικών αντιλήψεων. Έχοντας συνείδηση ότι η κοινή δράση με όλες τις μαχόμενες και ανατρεπτικές δυνάμεις στους αγώνες και σε κοινωνικές και πολιτικές πρωτοβουλίες είναι ο δρόμος για τον μαζικό ξεσηκωμό και τη νικηφόρα ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου. Έχοντας εμπιστοσύνη στο αναγκαίο πολιτικό πλαίσιο, πρόγραμμα και στόχους, που προβάλλουμε, όχι για λόγους «ταυτότητας» και ιστορικών αναφορών, αλλά πρώτα απ΄ όλα γιατί μόνο με αυτούς τους αναγκαίους στόχους και πρόγραμμα μπορεί να αλλάξει η ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας, να νικήσουν οι αγώνες, να ανοίξει ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος. Το ανοιχτό κάλεσμα πολιτικής συνεργασίας που απευθύνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σημαντική πλευρά που υποστηρίζουμε και με αυτή θα δουλέψουμε και στο επόμενο διάστημα για τη συσπείρωση, το διάλογο και την κοινή δράση των δυνάμεων της ανατρεπτικής αριστεράς.

Η αντικαπιταλιστική και ανατρεπτική αριστερά θα «επενδύσει» στο πολύμορφο και πολυεπίπεδο κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα της ρήξης και του «ΟΧΙ μέχρι το τέλος», με στόχο να συμβάλλει στον οργανωμένο λαό, να ανασυγκροτήσει τις εργατικές και λαϊκές συλλογικότητες, να ενισχύσει την μαχητικότητα, την αυτενέργεια, τον συντονισμό τους. Να αποτελέσει πεδίο όσμωσης και επικοινωνίας όλων των ρευμάτων του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Όπως επισημαίνει η απόφαση της Π.Ε. του ΝΑΡ που υπερψηφίστηκε από τις Οργανώσεις του ΝΑΡ και της ν.Κ.Α. «Σημαντικές είναι όχι μόνο οι δυσκολίες, αλλά και οι δυνατότητες για την πολιτική πρόταση αλλά και για την εκλογική παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.»

Τώρα μπαίνουμε όλοι στη μάχη, με το κάλεσμα της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που υπογραμμίζει: «Με το βλέμμα στραμμένο στις ιστορικές προκλήσεις και δυνατότητες που ανοίγονται και με την πεποίθηση ότι η ενότητα και η ενίσχυση του μετώπου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις.»

Ο Τσίπρας, το δημοψήφισμα και η ... μαντινάδα

Δεν μπορεί να μην σχολιάσουμε μια αποστροφή της ομιλία που έκανε σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στο ακροατήριο της  Παννελαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ. Την παραθέτουμε:   «Μας τιμάει και είμαστε υπερήφανοι που δώσαμε την δυνατότητα να εκφραστεί, αυτό το γαμώτο του ελληνικού λαού, επιτρέψατε μου την έκφραση, για όλα όσα συνέβησαν τα τελευταία 40 χρόνια που εκφράστηκε με το 62% του "ΟΧΙ" στο δημοψήφισμα».

Ακυρο. Καλύτερα να μην το σχολιάσουμε εμείς αλλά το πενάκι του αείμνηστου γελοιογράφου –«έφυγε» αρχές Σεπτέμβρη του 2010- Βασίλη Χριστοδούλου.

Ηταν Ιούλης του 1973 και το καθεστώς της χούντας είχε προκήρυξη δημοψήφισμα για την ανακήρυξη της «δημοκρατίας». Ο Β. Χριστοδούλου εργαζόταν στην εφημερίδα «Βραδυνή» τότε. Δημοσίευσε, λοιπόν τότε ένα σκίτσο το οποίο παρίστανε ένα Κρητικό λυράρη που χάζευε μια κάλπη κι έλεγε την μαντινάδα: «Μαθές δεν εματάγινε τέτοιο κουτί ρημάδι, "ΌΧΙ" να ρίχνεις το πρωί, να βγαίνει "ΝΑΙ" το βράδυ …».

Τι θυμόμαστε τώρα …  Δεν νομίζουμε πάντως να είναι άστοχη η σύγκριση …    

Μία είναι η εναλλακτική: εναλλακτική στην ΤΙΝΑ!

Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου

Ο Τσίπρας και οι αυλικοί του έκριναν λοιπόν, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στα θανατηφόρα μνημόνια. Μόνη λύση γι αυτούς είναι η ΤΙΝΑ (There is not alternative).
[Κι αυτό το αποφάσισαν γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις συλλογικές αποφάσεις που πήραν με τους συντρόφους τους στο κόμμα, μη κρίνοντας άξιους να εκφέρουν γνώμη, ακόμη και τους βουλευτές τους. Αριστερός φεουδαρχισμός…].

ΤΙΝΑ λοιπόν, από αυτοονομαζόμενους αριστερούς, σ έναν τόπο που η ιστορία του είναι γεμάτη με εναλλακτικές απόπειρες που έγραψαν ιστορία, στις κατά καιρούς παρουσιαζόμενες ΤΙΝΑ.
Γιατί τι είναι η αντίσταση του Λεωνίδα και των 300 του, στην κάθοδο των μυρίων της περσικής αυτοκρατορίας;

Τι είναι ο ξεσηκωμός του έθνους, που ξεκίνησε από μερικούς «τρελούς» ενάντια στην οθωμανική αυτοκρατορία και την Ιερή Συμμαχία και τις συμβουλές των τότε «ρεαλιστών» κοτσαμπάσηδων/επικεφαλής των τοπικών διοικήσεων και κεφαλών του έθνους;

Τι είναι το ΟΧΙ ενός κοντού στο σώμα και το μυαλό δικτάτορα, ενάντια στις στρατιές των ιταλών και γερμανών ομοϊδεατών του;
Δυστυχώς για τους αριστερούς φεουδάρχες, δεν υπάρχει ούτε ένα επιχείρημα, ότι αυτές οι επιλογές οδήγησαν τους έλληνες στην καταστροφή. Το αντίθετο, είναι αυτές που έγραψαν ιστορία.
Αλλά, το κυριότερο, αυτοί οι «αριστεροί» μιλάνε για ΤΙΝΑ, απέναντι στους εκβιασμούς των «αγορών» και των «εταίρων» τους, την εποχή του ηλεκτρονικού χρήματος. Τι πρωτότυπη αριστερά, που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα…

Σήμερα δεν έχουμε ν αντιμετωπίσουμε αυτοκρατορίες. Έχουμε απέναντί μας μια σκοτεινή δύναμη (κάποιοι ελάχιστοι στον κόσμο), που έχουν αποκτήσει τόσο τεράστια επιρροή και δύναμη, που είναι πρωτοφανείς στην ιστορία. Ο θανάσιμος κίνδυνος προέρχεται απ τα κεφάλαια που έχουν συσσωρεύσει, που είναι πολλαπλάσια του εισοδήματος της πραγματικής οικονομίας, δηλαδή των οικονομικών δυνατοτήτων των λαών. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτός ο πλούτος είναι αέρας κοπανιστός ή χαρτιά χωρίς αντίκρισμα. Αυτοί τα θεωρούν κεφάλαιο, μπορούν να τα επιβάλλουν σαν κεφάλαιο και επομένως απαιτούν «ένα λογικό κέρδος» αντίστοιχο σ αυτά τα κεφάλαια. Μα πως μπορεί ν αντληθεί «λογικό κέρδος» από λαούς που το εισόδημά τους είναι υποπολλαπλάσιο αυτών των κεφαλαίων;

Μόνο με μεθόδους όχι μόνο πέραν της λογικής και της δημοκρατίας, αλλά και πέραν των μέχρι σήμερα γνωστών μεθόδων της βίας και της αρπαγής. Η σκοτεινή αυτή δύναμη είναι ικανή να τις επιβάλλει: γιατί είναι η συνένωση του «νόμιμου» και του εγκληματικού κεφαλαίου, σε έκταση που ΚΑΝΕΝΑΣ στον κόσμο δεν γνωρίζει.

Αυτά δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να τα σκεφτεί. Είναι απλή λογική. Και για όποιον μπορεί να σκεφτεί λογικά, μία είναι η επιλογή σήμερα: εναλλακτική στην ΤΙΝΑ.

«Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα.  Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα».
(απ το κείμενο που υπογράφουν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιώργος Κασιμάτης και άλλοι στις 29/7/2015).

30 Αυγούστου 2015

Διανύοντας το 6ο μνημονιακό έτος


«Με την πρόφαση να περισώσουνε τάχα κάτι από την καταστροφή, μα στην πραγματικότητα για να εξασφαλίσουν αξιώματα, πρωτοκαθεδρίες φαγοπότια, ρεμούλες για τον εαυτό τους, τους συγγενείς τους και τους  φίλους τους, εδέχθηκαν να κυλιούνται καθημερινά στη λάσπη της  προδοσιάς να κοψομεσιάζονται, να υποβοηθούνε τη λεηλασία και την ερήμωση της  χώρας  τους  και να δίνουνε πρόσχημα νομιμότητας  σ' όλα τα άτιμα κακουργήματα των καταχτητών, να τα κρύβουν από το λαό και να παρουσιάζουν και τον ίδιο το λαό πως αποδέχεται, πως εγκρίνει, πως είναι τάχα ενθουσιασμένος από την εκμηδένιση του και από τη σκλαβιά του.

Αυτά λοιπόν τα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα κρύβουν από το λαό όλα τα εγκλήματα των καταχτητών, τους παρουσιάζουν  για ευεργέτες του λαού, τους  καίνε λιβανωτό, γιατί τάχα μας έστειλαν δέκα κουτιά γάλα, τη στιγμή που μας απογυμνώνουν από όλα μας τα αγαθά».

Δημήτρης Γληνός (1882-1943), «Οι προδότες και τα τσακάλια», Εκλεκτές Σελίδες,  τ. Δ', εκδ. Στοχαστής, Αθήνα 1975

Το βρήκαμε στον «Δρόμο της Αριστεράς» 

Λέτε να πάσχει από αλτσχάιμερ ο Τσίπρας; (Βίντεο)

Δεν είπε κάτι καινούργιο που αξίζει να σχολιαστεί ο Αλέης Τσίπρας στον δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή, στην συνέντευξη του που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Realnews.
Είναι αξιοσημείωτο όμως πώς ο απερχόμενος πρωθυπουργός σε τόσο σύντομο διάστημα έχει εντρυφήσει στην πολιτική απατεωνίστικη γλώσσα των προκατόχων του. Με ένα μειονέκτημα όμως. Δεν τον βοηθάει πολύ η μνήμη του και αυτοδιαψεύδεται σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που σου δίνει την αίσθηση ότι υποτιμάει την νοημοσύνη των ακροατών ή αναγνωστών των λεγομένων του.

Να αναφέρουμε λοιπόν ένα καραμπινάτο ψέμα του που εντοπίσαμε στην συνέντευξη που αναφέραμε. Κατηγορεί λοιπόν τον Παναγιώτη Λαφαζάνη ότι «αποφάσισε να κηρύξει αριστερό εμφύλιο», και με την στάση του ίδιου και των βουλευτών που πρόσκεινται στην «Λαϊκή Ενότητα» «έριξε την κυβέρνηση» και άρα οδηγηθήκαμε σε πρόωρες εκλογές.

Ελα όμως που μόλις πριν τέσσερις μέρες άλλα έλεγε ο ίδιος στην συνέντευξη που είχε δώσει στη δημοσιογράφο Σοφίας Παπαϊωάννου και στην τηλεόραση του Alpha. Απ’ ότι ακούμε και στο βίντεο που παραθέτουμε ο Α. Τσίπρας παραδέχτηκε ότι είχε αποφασίσει να πάει στις κάλπες από τις 12 Ιούλη, αμέσως μετά τη συμφωνία - μνημόνιο με τους δανειστές – τοκογλύφους. Όπως ισχυρίζεται περίμενε να "πατήσει η χώρα σε στέρεο έδαφος" για να ανακοινώσει την πρόωρη προσφυγή σε εκλογές τελικά στις 20 Αυγούστου, όπως και έκανε.

Νέος είναι ακόμα ο Α. Τσίπρας, χλωμό είναι να πάσχει από αλτσχάιμερ, οπότε μάλλον έχει την εντύπωση ότι μας δουλεύει ψιλό γαζί

ΣΥΡΙΖΑ: Ο,τι σπείραμε, θερίσαμε ...

 Πηγή:: Στέλιος Ελληνιάδης – «Δρόμος της Αριστεράς»

Ο ΣΥΡΙΖΑ μας ναυάγησε. Τελικά, δεν ανταποκρίθηκε στις αναγεννημένες  από τη στάχτη τους προσδοκίες της Αριστερός ούτε στις πολύ μικρότερες και πιο προσγειωμένες της κοινωνίας. Δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ούτε να υπερβεί το πεδίο και τη στάθμη που ορίζονται από τις πολιτικές, τις αντιλήψεις και τα συμφέροντα των αντιπάλων του. Έγινε μια προσπάθεια, σε κάποια σημεία της αξιοζήλευτη και εντυπωσιακή, αλλά στο σύνολό της ανολοκλήρωτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ότι είχε συσσωρεύσει εφόδια για να την ξεκινήσει, είχε πιάσει το νήμα στην άκρη του, αλλά δεν του έφταναν για ένα αγώνα επίπονο, άγνωστο και μακράς διάρκειας. Έμεινε στάσιμος, δεν αναδιοργανώθηκε και δεν αξιοποίησε τις εφεδρείες του. Και, το εξίσου βασικό, υποτίμησε τον αντίπαλο νομίζοντας ότι μπορεί να τον πείσει με επιχειρήματα, ότι μπορεί να προσεταιριστεί μερίδα του, ότι κάποιοι από το εχθρικό στρατόπεδο θα κινηθούν ακόμα και κόντρα στην ιδεολογία και τα συμφέροντά τους. Αυτό δεν λέγεται καν ουτοπία.

Στο εσωτερικό του, λειτούργησε ο αυτόματος πιλότος. Επικράτησε η βολική αντίληψη ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ του. Ότι τα πράγματα πηγαίνουν από μόνα τους κατ’ ευχήν. Που έτσι συνέβαινε για κάποιο διάστημα, αλλά αυτό δεν ήταν εξασφαλισμένο σε βάθος χρόνου. Η θεά της Αριστεράς δεν έφτανε από μόνη της. Έπρεπε και ο ΣΥΡΙΖΑ να κουνήσει τα χέρια του. Η κρισιμότητα, η ταχύτητα, η πυκνότητα των εξελίξεων και οι επιδιωκόμενοι στόχοι ανέβαζαν συνεχώς τον πήχη .Έπρεπε και ο ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύσσεται διαρκώς, να βελτιώνεται αδιάκοπα και να κάνει συνεχή ποιοτικά άλματα. Αυτό δεν έγινε. Γι’ αυτό, η ήττα δεν έπεσε από τον ουρανό τον περασμένο Ιούλιο.

Αντί να αποκτήσουμε ένα φορέα σύγχρονο, ευέλικτο, ελκυστικό, μαχητικό και αποτελεσματικό, ανεχόμασταν τη στασιμότητα και τη φθορά. Η έκρηξη εγγραφής νέων μελών, από το 2012, δεν αξιοποιήθηκε. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο και οι οργανώσεις μελών ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Στέλιος Καζαντζίδης: Η γέννηση ενός "μύθου" (2 Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ , Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015 | 9:50 μ.μ.

Σαν σήμερα, στις 29 Αυγούστου του 1931, γεννήθηκε ο Στέλιος Καζαντζίδης.

Τι να πεις γι' αυτόν τον τεράστιο ερμηνευτή με τις δύο χιλιάδες δίσκους και τα τεσσεράμισι χιλιάδες τραγούδια που δύσκολα θα υπάρξει παρόμοιος του στην ελληνική δισκογραφία. Η βαθιά εκφραστική του φωνή, τραγούδησε τα βάσανα του λαού, τον πόνο του, τους νταλγκάδες του.

Στα 50 χρόνια της καλλιτεχνικής παρουσίας του ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο τα τραγούδια τών των μεγάλων δημιουργών: Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χιώτη, Μητσάκη, Καλδάρα, Παπαγιαννοπούλου, Δερβενιώτη, Βίρβου, Κολοκοτρώνη, Καραπατάκη, Μπακάλη κ.ά., ενώ έγραψε και δικά του τραγούδια.

Είναι πραγματικό «διαμάντι» το αφιέρωμα που είχε κάνει στον μεγάλο λαϊκό βάρδο μας Στέλιο Καζαντζίδη, o τηλεοπτικός σταθμός "902".
Παρ’ όλο που το βίντεο που παραθέτουμε είναι πολύ μεγάλο –έχει διάρκεια μια ώρα και 45 λεπτά- αξίζει να το παρακολουθήσετε. Θα ακούσετε σπάνιες εκτελέσεις τραγουδιών από το Στέλιο, αρκετές συνεντεύξεις που αναφέρονται σ’ αυτόν τον καλλιτέχνη και θα παρακολουθήσετε μοναδικά βίντεο και εικόνες που «ντύνουν» αυτό το αφιέρωμα που έχει τίτλο «Τ’ αχνάρια ενός μύθου».

 Επίσης δείτε ένα μοναδικό ντοκιμαντέρ διάρκειας σχεδόν τεσσάρων ωρών που φωτίζουν την διαδρομή του υπέροχου αυτού ανθρώπου και αξεπέραστου ερμηνευτή. Ενα θαυμάσιο ταξίδι ανάμεσα σε ρομαντικές εικόνες εποχής και μεγάλα ιστορικά γεγονότα.
Με 84 τραγούδια, σταθμοί της πολυσήμαντης διαδρομής του.
Το βίντεο που φτιάξαμε είναι συρραφή τεσσάρων 55λεπτων ντοκιμαντέρ σε DVD μέσα από το οποίο ο κορυφαίος ερμηνευτής μας ταξιδεύει στο παρελθόν για να μας δείχνει το μέλλον.
 

Τοποθέτηση για το μεταναστευτικό

 Οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες, είναι κι αυτοί θύματα  των ίδιων εχθρών που έχει κι ο λαός μας: Του ιμπεριαλισμού κι ενός συστήματος σε αγιάτρευτη κρίση!

Οι εικόνες με τα κύματα των προσφύγων - αυτή τη φορά κυρίως απ΄ τη Συρία - να εισρέουν καθημερινά κατά χιλιάδες στα ελληνικά νησιά, προς αναζήτηση καλύτερης τύχης στη λεγόμενη πολιτισμένη Δύση, δεν θα μπορούσαν ν’ αποδώσουν καλύτερα τις συνέπειες της εγκληματικής πολιτικής του ιμπεριαλισμού απέναντι στους λαούς. Συνέπειες που έχουν  ξαναζήσει οι λαοί -μαζί και ο δικός μας- στο κοντινό και στο μακρινό παρελθόν.

Μέχρι χθες, οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες προέρχονταν κυρίως από χώρες όπου βασίλευαν η εξαθλίωση, η ερημοποίηση, οι πόλεμοι κι οι βομβαρδισμοί, οι εθνικιστικές έριδες, και οι φασιστικές δικτατορίες. Δεινά, που προκάλεσαν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, κυρίως των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Σήμερα, που στο «μάτι του κυκλώνα» των ανταγωνισμών τους, βρίσκεται ξανά η Μέση Ανατολή και η Συρία, νέα κύματα ξεριζωμένων λαών γεννιούνται καθημερινά.

Μέχρι χθες, όσοι κατόρθωναν να επιβιώσουν απ’ τα διάφορα «ναυάγια» των σαπιοκάραβων και τις «Λαμπεντούζες», αντιμετώπιζαν στις «χώρες-υποδοχής», την κρατική και παρακρατική βία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και κυρίως (στις λεγόμενες «καλές εποχές») την καπιταλιστική υπερεκμετάλλευση και το ξεζούμισμα της φτηνής, ανασφάλιστης, αλλά πολύ κερδοφόρας, νέας αυτής εργατικής δύναμης.  Τόσο στην εξαρτημένη Ελλάδα, όσο και στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις της Ε.Ε.  Μετά, με την όξυνση της κρίσης του συστήματος της εκμετάλλευσης, η «στρόφιγγα»  υποδοχής ανοιγόκλεινε σύμφωνα με τις ανάγκες των κυρίαρχων αστικών τάξεων του συστήματος αυτού.

Πώς στάθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέναντι στο ζήτημα αυτό; Δέσμιοι της αντίφασης ανάμεσα στο να ευελπιστούν να φύγουν οι πρόσφυγες προς τις χώρες της Ευρώπης, και στη συνειδητή αποδοχή του όλου πλαισίου εξάρτησης από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ (στις οποίες έσπευσαν μάλιστα να «τάξουν» και νέα στρατιωτική βάση), αναγκασμένοι να υποταχθούν στο όλο πλαίσιο (πολιτικό, οικονομικό και νομικό) που έχουν επιβάλει οι ιμπεριαλιστές και αναμένοντας τα «ευρωπαϊκά κονδύλια», την «κατανόηση» και τη «βοήθειά» τους,  άφησαν τους ανθρώπους αυτούς στην τύχη τους (μια «τύχη» εξαθλίωσης και περιθωριοποίησης) για να καταφύγουν στο τέλος και στην ανοικτή αστυνομική καταστολή, όπως έγινε στην Κω. Οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες όμως, δεν αποτελούν ούτε ένα ακόμα «περιττό βάρος», ούτε ένα «μπαλάκι» ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, που δημιούργησαν το πρόβλημα, και στους υποτελείς τους.

Κι αν το καθήκον για ν’ αναδειχθεί αυτό, για ν’ αναδειχθεί η ταξική και η αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη στους βασανισμένους λαούς, πέφτει όντως στην Αριστερά, πού βρίσκονταν οι δυνάμεις της «ανυπακοής» και της «ρήξης», ή έστω οι διάφορες αντιρατσιστικές κινήσεις, όταν τα κύματα των Σύρων προσφύγων έφταναν στην ηπειρωτική χώρα;  Παντελής ή απουσία (αλλά επίσης και του ΚΚΕ). Χαρακτηριστικό κι αυτό για το πού έχει οδηγήσει την υπόλοιπη Αριστερά η πολιτική δορυφοριοπόιησή της γύρω απ’ το ΣΥΡΙΖΑ και η συνολικότερη αποσυγκρότησή της, λόγω των  τελευταίων εξελίξεων σ’ αυτόν.  Περιπλεγμένη στις αυταπάτες για μια δήθεν αριστερή φιλολαϊκή διαχείριση στα πλαίσια του συστήματος, παρακάμπτει εσκεμμένα και αποκρύπτει τις κρίσιμες πτυχές και τα καυτά ζητήματα που γεννά το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Θεωρώντας ιδιαίτερα κρίσιμο το ζήτημα της ανάπτυξης του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος και της διεθνιστικής αλληλεγγύης των λαών, η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, προχώρησε σε έμπρακτες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, τόσο στο λιμάνι του Πειραιά, όσο και στην Ειδομένη.

Πέρα απ΄ τον κάλπικο «ρεαλισμό» λύσεων που προβάλλει το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, (το ίδιο δηλαδή που δημιουργεί αλλά και τροφοδοτεί καθημερινά κι αμείωτα, όλα τα προβλήματα για το λαό) και ενάντια στη ρατσιστική φιλο-ιμπεριαλιστική προπαγάνδα, οι πραγματικά επαναστατικές αριστερές δυνάμεις πρέπει να προβάλουν το ότι ο ελληνικός λαός, η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αντίθετα, έχουν κοινούς αντίπαλους: αυτούς που επιβάλλουν καθημερινά νέα αντιλαϊκά μέτρα και «μνημόνια» στο λαό μας, αλλά και που οδηγούν άλλους λαούς στο ξερίζωμα απ΄ τις πατρίδες τους. Και που επιφυλάσσουν για όλους, ένα μαύρο μέλλον! Και να διεκδικήσουν όλα τα νόμιμα έγγραφα (παραμονής ή ταξιδιωτικά), άσυλο, τροφή, στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δουλειά και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, για τους ανθρώπους αυτούς, κάτι που αποτελεί και τη μοναδική απάντηση στην περιθωριοποίησή τους.

Γιάννης Βάρλας
Στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)
29.8.2015

Μας στάλθηκε από το μπλοκ "Αντίσταση στις γειτονιές"

Πουλώντας αέρα κοπανιστό (Βίντεο)

Σαν δυο σταγόνες νερό μοιάζουν τα κεντρικά συνθήματα ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας. Ψηφίστε μας για να πάμε «Μόνο μπροστά» ζητάει απ’ το εκλογικό σώμα ο Αλέξης Τσίπρας». «Η Ελλάδα μπροστά» με την επιλογή της Ν.Δ» ισχυρίζεται ο Ευ. Μεϊμαράκης.

Ο κόσμος της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα πάνε ντουγρού κατά διαόλου, θα λέγαμε εμείς, όσο εναποθέτουν τις ελπίδες τους, για καλύτερη ζωή, αναθέτοντας τις  τύχες τους  να τις διαχειριστούν τα αστικά κόμματα.

Κατά τα’ άλλα, παρακολουθούμε αυτή την προεκλογική περίοδο ανούσιους  λεκτικούς διαξιφισμούς μεταξύ των αστικών κομμάτων καθώς και τις εταιρείες δημοσκοπήσεων να θησαυρίζουν πουλώντας αέρα κοπανιστό.

"Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων;"


Πιθανόν πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά την παρότρυνση φίλου αναγνώστη και να μην πραγματοποιούμε αναρτήσεις με τα ευρήματα δημοσκοπήσεων. Το να επικαλούμαστε ότι το κάνουμε για αρχειακούς λόγους και να αποδείξουμε την αναξιοπιστία των εταιρειών δημοσκοπήσεων δεν ισχύει συμπληρώνει ο ίδιος και μας παραπέμπει σε δική μας ανάρτηση της Κυριακής 5 Ιούλη και αφού είχαν κλείσει οι κάλπες του δημοψηφίσματος.

Και μόνο την ανάγνωση των ευρημάτων ως προς την πρόθεση ψήφου να παρακολουθήσει κανείς διαπιστώνει ότι οι προβλέψεις μιας χαρτορίχτρας θα ήταν ποιο κοντά στην πραγματικότητα.

Μετά απ’ αυτό "Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων", όπως θα έλεγε ένας δικηγόρος σε επαρχιώτικο δικαστήριο την δεκαετία του ’60 καταλήγει ο ίδιος φίλος.

Παραθέτουμε την ανάρτηση που αναφέραμε.


Αναλυτικά τα αποτελέσματα τεσσάρων δημοσκοπήσεων:

Marc (Alpha)
Οχι: 54,5 έως 49,5  %
Ναι: 45,5% έως 50,5%
Μεσοσταθμική εκτίμηση:
Οχι: 52%
Ναι: 48%

Metron Analysis (ANT1)
ΝΑΙ: 46%
ΟΧΙ: 49%
ΛΕΥΚΟ: 2%
Δεν ξέρω / δεν έχω αποφασίσει: 2%
Μεσοσταθμική εκτίμηση
Οχι: 52%
Ναι: 48%

GPO (Mega)
Οχι: 49,5-53,5%
Ναι: 46,5-50,5%
Μεσοσταθμική εκτίμηση
Ναι: 48,5%
Οχι: 51,5%

MRB (STAR)
Ναι: 46-51%
Οχι: 49-54%

Μοντέρνος πολιτικός χορός:

Γράφει ο  mitsos175. 

Ο Χαϊκάλης μιλάει πάλι,
εμπρός off shore μικροί μεγάλοι.
Γελοίος, τραγικός, αληθινός δεξιός
ο Χαϊκάλης.

Ελάτε κι άλλοι μπίζνα μεγάλη,
όλοι μας κλέβουν πάλι και πάλι.
Δε σταματάν αυτοί ούτε για μια στιγμή
μας πιάνει ζάλη.

Και οι ΑΝΕΛ μπούφοι μεγάλοι
πούλο θα πάρουν με τέτοιο χάλι.
Γελοίος, τραγικός, αληθινός δεξιός
Ο Χαϊκάλης.

Ελάτε κι άλλοι μπίζνα μεγάλη,
όλοι μας κλέβουν πάλι και πάλι.
Δε σταματάν αυτοί ούτε για μια στιγμή
μας πιάνει ζάλη.

Ουουουου. Αχ! Ευχαριστήθηκα χορό. Κι οι βουλευτές ευχαριστήθηκαν τα δικά μας λεφτά. Είχα την απορία, αγάπη μου γλυκιά, γιατί στον κόρακα έκαναν αυτό το νόμο περί ανευθυνότητας υπουργών και δεν βρίσκεται ένα κόμμα να τον καταργήσει; Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η ξευτίλα μένει. Για τους φτύνεις να μην τους ματιάσεις το κάνουν, καθώς καταβροχθίζουν προϋπολογισμούς σε χρόνο μηδέν. Τα μηδενικά...

Νομίζεις πως είναι μόνο ο Χαλί Κάλι; "Κάλι" όπως η θεά με τα πολλά τα χεριά; Έτσι κι οι κηφήνες έχουν πολλά και μακριά χέρια για να πιάνουν καλύτερα; Αλλά όχι! δεν είναι μόνο το χάλι κι η εταιρία του Χαϊκάλη. Είναι πολλοί οι απατεώνες. Αυτό είναι το πρόβλημα: δεν είναι πότε μόνο του το τσιμπούρι που ρουφάει το αίμα. Απλά τα άλλα τσιμπούρια δείχνουν ένα, για να φάνε με την ησυχία τους τα υπόλοιπα. Στο τέλος "περασμένα - ξεχασμένα βρε, άλλωστε όλοι το σύστημα στηρίζουμε".

Κατάλαβες τώρα γιατί χοροπηδώ ως το ταβάνι, κάθε φορά που ένα από αυτά τα μπουμπούκια του εγκλήματος ξεπλένεται από τους άλλους καραγκιόζηδες στην κολυμπήθρα της βουλής; Γιατί μου υπενθυμίζουν πόσο ίδιοι κι απαράλλαχτοι είναι. Σαν κλώνοι του ίδιου εγκληματία.

"Δε μιλάω εγώ τώρα για να μη μιλήσεις εσύ, όταν θα βουτάω με τη σειρά μου τη χερούκλα μου στο μέλι" δηλαδή στο δημόσιο χρήμα που βγαίνει από το υστέρημα των εργαζόμενων.

Αγαπούλες μου εσείς! Κάνουν και γκάλοπ: Να μην πάρουν κι οι φίλοι οι δημοσκόποι, μερικά εκατομμύρια ευρώ; Ο ψηφοφόρος πληρώνει. "Ποιά συμμορία προτιμάς; Την πορτοκαλιά ή τη γαλάζια"; Αφελή μου ψηφοφόρε, τι ανησυχείς καλέ; Αφού στο τέλος θα τα μοιραστούν τα κλοπιμαία. Αυτό είναι το σχέδιο. Γερμανικός εγκέφαλος το σχεδίασε.

Τουλάχιστο ας το παραδεχθούμε, ο Χάλι Κάλι είναι επαγγελματίας ηθοποιός με έμφυτο ταλέντο και στην κωμωδία και στην υποκρισία γενικότερα. Και νόμιμος όπως όλοι αυτοί στον καπιταλισμό. Αν είναι ηθικός ο νόμος; Αχ μου κάνεις τέτοιες δύσκολες ερωτήσεις. Ρώτα τον Τσίπρα, το Σαμαρά και το ΓΑΠ που έκαναν νόμο τα Μνημόνια.

"Δεν είναι δικιά μου η δικιά μου off shore και δεν είναι off shore, εντάξει;" Εντάξει, εντάξει, θα πάω εγώ κόντρα σε ψεκασμένο; Συνέχισε έτσι, είσαι πολύ διασκεδαστικός. Όλοι σας στο θέατρο της βουλής είστε . Αλλά όπως σε όλα τα έργα, κωμωδίες η τραγωδίες, η αυλαία πέφτει κάποτε.

Πλησιάζει το φινάλε. Ο κόσμος θα επιλέξει, αν θα έχουμε happy end...

Χάθηκε η επανάσταση ... (Βίντεο)

 Του Γιώργου Αλεξάτου

Όταν στις 29 Αυγούστου 1949 έπεφτε ο Γράμμος και τα τελευταία τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας περνούσαν το Κάμενικ και έπαιρναν τον δρόμο της πολύχρονης πολιτικής προσφυγιάς, δεν επήλθε ειρήνη στον τόπο. Κι ας λένε οι ανιστόρητοι.

Οι εκτελέσεις συνεχίζονταν μέχρι το 1955. Χιλιάδες στέναζαν στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα ξερονήσια του Αιγαίου. Ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες και Ελληνίδες βρέθηκαν μετανάστες στα τέσσερα σημεία του πλανήτη, στην εικοσαετία που ακολούθησε.

Πολίτες α΄και β' κατηγορίας, αστυνομοκρατία, δολοφονίες. Και επιστέγασμα, η χούντα των μαύρων συνταγματαρχών.

Δεν επήλθε ειρήνη το 1949. Ούτε ήμασταν τυχεροί που χάσαμε και νίκησαν οι μαυραγορίτες και δωσίλογοι της Κατοχής, ο Μποδοσάκης, ο βασιλιάς και οι Αμερικάνοι προστάτες τους...

_____________

Η ήττα και η υποχώρηση του ΔΣΕ

Στις 29 με 30 Αυγούστου 1949 έπεσε και το ύψωμα Κάμενικ. Η μάχη του Γράμμου είχε τελειώσει και μαζί της είχε τελειώσει και ο τρίχρονος ηρωικός αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού για την εθνική ανεξαρτησία της Ελλάδας και για τη λαϊκοδημοκρατική της αναγέννηση.

Η τρίχρονη ηρωική εποποιία του ΔΣΕ αποτελεί ανεκτίμητο κεφάλαιο του λαϊκού απελευθερωτικού κινήματος της Ελλάδας, κεφάλαιο που καθαγιάστηκε με τη θυσία χιλιάδων και χιλιάδων αγωνιστών, ανδρών, γυναικών, νέων, που άλλοι δίνοντας τη ζωή τους και άλλοι τραυματίες και ανάπηροι, με το αίμα τους πότισαν κι έθρεψαν τις ρίζες μιας λαϊκοδημοκρατικής και σοσιαλιστικής Ελλάδας.

Παρά τις προσδοκίες των αντιπάλων του ο Δημοκρατικός Στρατός δεν συντρίφτηκε τον Αύγουστο του 1949, αλλά υποχώρησε συντεταγμένα αδυνατώντας να συνεχίσει τον πόλεμο. Το γεγονός αυτό είναι, πλέον, ευρέως αποδεχτό. Γράφει ο Γ. Μαργαρίτης: «Η πρόκληση τέτοιας έκτασης απωλειών στους επιτιθέμενους, σε συνδυασμό με την συγκροτημένη υποχώρηση των μονάδων του ΔΣΕ και τον μικρό αριθμό παραδοθέντων υπογραμμίζουν το γεγονός ότι η τελευταία μάχη του ΔΣΕ δεν πιστοποίησε την καταστροφή του. Πιστοποίησε μόνο την αδυναμία συνέχισης του πολέμου με τέτοιο συσχετισμό δυνάμεων». 

Ένα πολύ καλό άρθρο -απ' όπου είναι και το κείμενο που παραθέτουμε- που υπογράφει ο Γιώργος Πετρόπουλος μπορείτε να διαβάσετε από τον «Ριζοσπάστη».

Δυο νέες δημοσκοπήσεις (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015 | 10:50 μ.μ.

Μπαράζ δημοσκοπήσεων θα έχουμε όλες τις επόμενες μέρες. Μόνο το Σαββατοκύριακο αναμένεται να δουν το φως της δημοσιότητας άλλες τέσσερις έρευνες ως προς την συμπεριφορά του εκλογικού σώματος στις προσεχής εκλογές.

Χωρίς να ανακαλούμε την πάγια άποψη που έχουμε για τις δημοσκοπήσεις και αποκλειστικά για αρχειακούς λόγους παραθέτουμε τα αποτελέσματα δυο δημοσκοπήσεων που παρουσιάστηκαν σήμερα από τηλεοπτικούς σταθμούς.

Η πρώτη διενεργήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας και παρουσιάστηκε στο δελτίο ειδήσεων της τηλεόρασης του Σκάι. Πολλά τα ευρήματά της –μπορείτε να τα δείτε στο βίντεο που παραθέτουμε- αλλά περιοριζόμαστε να αναφέρουμε την πρόθεση ψήφου.

Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα αυτής της μέτρησης ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται της Ν.Δ κατά 3 μονάδες συγκεντρώνοντας 25% έναντι 22% ενώ την τρίτη θέση μοιράζοντας "Ποτάμι" και ΚΚΕ.

Εμφάνιση στο κοινοβούλιο κάνει το κόμμα του Β. Λεβέντη με το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό του 4,5% υπολείποντας μόνο μισή ποσοστιαία μονάδα από την Λαϊκή Ενότητα". Με ανοδικές τάσεις κινείται το ΠΑΣΟΚ ενώ οι ΑΝΕΛΛ δεν φαίνεται να κατακτούν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.


Δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε και από την   εταιρεία Marc, το διάστημα 25-28 Αυγούστου, σε 1.600 νοικοκυριά για λογαριασμό του ALPHA, η οποία μεταδόθηκε από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθ,ού.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας , ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί το προβάδισμα με 25,3%, με μικρή διαφορά η Νέα Δημοκρατία στο 23,2%. 

Τρίτο κόμμα αναδεικνύει το Ποτάμι με 5,8% και ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 5,5%, το ΠΑΣΟΚ με 4,4%, το ΚΚΕ με 4,2%, η Λαϊκή Ενότητα με 3,8%, η Ένωση Κεντρώων με 3,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 3%, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με 1,3%.

Να τις παίρνουμε στα σοβαρά τις δημοσκοπήσεις

 Του Γιώργου Αλεξάτου
Να τις παίρνουμε στα σοβαρά τις δημοσκοπήσεις. Και με βάση αυτές να βγάζουμε συμπεράσματα και να μιλάμε με βεβαιότητες. Είναι αποδεδειγμένη η εγκυρότητά τους.

Να! Πάρτε ένα παράδειγμα από δημοσκόπηση που δημοσίευσε η ιστοσελίδα της "Αυγής" ακριβώς τη μέρα του δημοψηφίσματος. Έπεσε λίγο έξω, βέβαια, αλλά το 50-50 δεν απέχει και πολύ από το 61,5 - 38,5...

Υ.Γ.: Ας μην αρχίσουν κακόβουλες σκέψεις ως προς τη σκοπιμότητα της δημοσίευσης μιας τέτοιας "δημοσκόπησης" στην "Αυγή". Με το "ΟΧΙ" ήταν η εφημερίδα. Όπως και ο Τσίπρας, άλλωστε..

Ρίχνουν "μαύρο" στην εκπομπή, όαση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, Zona Rossa;

Γνωρίσαμε την εκπομπή μέσα από τον αγώνα της ΕΡΤ. Μας κρατούσε συντροφιά για περισσότερο από 15 μήνες δίνοντας φωνή στους καταπιεσμένους σε ολόκληρο τον κόσμο. Από τα στούντιο της κατειλημμένης ΕΡΤ3 είχαν περάσει όλοι όσοι αγωνίζονται. Είχαν φωνή σε ώρα υψηλής τηλεθέασης άνθρωποι που δεν τους έχουμε ξαναδεί ποτέ στην τηλεόραση. Φωνές που φιμώνονται.

Ταυτόχρονα, είδαμε αφιερώματα για όλες τις ξεχασμένες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας αυτές που δεν θα διαβάσουμε ποτέ στα σχολεία. Ιστορίες για επαναστάσεις, και εκτελεσμένους αναρχικούς. Ήρθαμε σε επαφή με τις ιδέες της οικολογίας, ενημερωθήκαμε για καλλιτεχνικά δρώμενα και μάθαμε μερικές λεπτομέρειες για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Ιστορίες που πολλοί θα ήθελαν να μην έχουν ακουστεί. Να έχουν χαθεί στην σιωπή της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Αναφερόμαστε στην εκπομπή Zona Rossa της ΕΡΤ3.

Όπως μας ενημερώνουν σύντροφοι, αυτή η εκπομπή που αποτελούσε μια όαση στο τηλεοπτικό τοπίο κάποιους «αρμοδίους» τους ενοχλεί. Και της ρίχνουν «μαύρο». Κι αυτό σε μια προεκλογική περίοδο που τα συμπεράσματα της σκοπιμότητας μιας τέτοιας ενέργειας βγαίνουν αβίαστα.

Θα επανέλθουμε…

Ρέγκλινγκ στηρίζει Τσίπρα

Μετά την Ανγκελα Μέρκελ, που διαμήνυσε μέσω Ντίλμα Ρούσεφ, ότι «η παραίτηση Τσίπρα και οι εκλογές είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος της κρίσης» (δείτε αναλυτικά εδώ), ήρθε η σειρά του «αφεντικού» του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ να κάνει τη δική του παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, στηρίζοντας τις μνημονιακές δυνάμεις και πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Ρέγκλινγκ δεν είναι κάνας τυχαίος. Επί χρόνια μεγαλοστέλεχος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών (επί καγκελαρίας Σρέντερ), στη συνέχεια μεγαλοστέλεχος της Κομισιόν, μεγαλοστέλεχος του ΔΝΤ (είναι αυτός που «ισοπέδωσε» την Ινδονησία), αλλά και μεγαλοστέλεχος hedge funds. Το ότι είναι σοσιαλδημοκράτης δεν εμπόδισε την Μέρκελ και τον Σόιμπλε να τον βάλουν επικεφαλής στον EFSF και στη συνέχεια στον ESM. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλλη θέση. Ο άνθρωπος που εξασφαλίζει τα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού στους μηχανισμούς διαχείρισης της κρίσης που αναγκάστηκε το 2010 να δημιουργήσει η Ευρωζώνη.

Μιλώντας χθες (Πέμπτη, 27 Αυγούστου) σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο, ο Ρέγκλινγκ καθησύχασε τους Γερμανούς και έστειλε μηνύματα στους έλληνες ψηφοφόρους. Οι νέες εκλογές στην Ελλάδα, είπε, «συνιστούν μια στιγμή αβεβαιότητας», όμως «παρολαυτά γενικά μπορεί να είναι αισιόδοξος κανείς».

Ο Ρέγκλινγκ εξήγησε πως ο ESM έχει δέσει το γάιδαρό του, διότι προβλέπεται σφιχτό πλαίσιο επιτήρησης για την εφαρμογή των συμφωνηθέντων στο Μνημόνιο-3, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση να καταβληθούν δόσεις αν δεν τηρηθούν τα προβλεπόμενα. «Και αυτό ισχύει για όποια κυβέρνηση αναλάβει την εξουσία στην Αθήνα», συμπλήρωσε.

Αμέσως μετά, πέταξε μια γερή δόση προεκλογικής τρομοκράτησης του ελληνικού λαού: «Η εναλλακτική θα είναι ένα Grexit με τρομακτικές συνέπειες για την Ελλάδα».

Ποια κυβέρνηση είναι η καλύτερη για να προστατεύσει τον ελληνικό λαό από το «Grexit με τρομακτικές συνέπειες»; Αυτό δεν το είπε, φυσικά, ο Ρέγκλινγκ, αλλά μπορεί να το καταλάβει κανείς εύκολα: μια κυβέρνηση αυτών που ψήφισαν το Μνημόνιο-3. Αυτοί το διαπραγματεύθηκαν, αυτοί το ψήφισαν, αυτοί προκάλεσαν τις εκλογές για να «καθαρίσουν» την κοινοβουλευτική τους δύναμη, αυτούς πρέπει να εμπιστευθεί ο ελληνικός λαός. Κι αν η κυβέρνηση είναι ευρύτερης μνημονιακής συνεργασίας, με πρωθυπουργό τον Τσίπρα, ακόμα καλύτερα, αφού η εφαρμογή των προβλεπόμενων από το Μνημόνιο θα είναι εξασφαλισμένη με μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως καλή ώρα αυτή που ψήφισε το Μνημόνιο-3 και τους πρώτους εφαρμοστικούς του νόμους.

Με μαεστρία αστού πολιτικού (και όχι απλώς τεχνοκράτη) ο Ρέγκλινγκ ύφανε τον ιστό, της ανησυχίας αρχικά, που μετατρέπεται σε απειλή στη συνέχεια: «Δεν υπάρχει καμιά εγγύηση για την επιτυχία του προγράμματος, αλλά βλέπω πολύ σοβαρούς λόγους για μια επιτυχημένη πορεία»! Το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους είναι σαφές: μην επαναπαύεστε, οι κίνδυνοι υπάρχουν, και μόνον εσείς μπορείτε να τους αποσοβήσετε ψηφίζοντας «όπως πρέπει».

Πέρα από τη φινετσάτη (αν και έγινε από Γερμανό) παρέμβαση στις ελληνικές εκλογές, ο Ρέγκλινγκ έδωσε και μια είδηση: το ΔΝΤ θα συμμετάσχει και στην Τρίτη δανειακή σύμβαση. Προσδιόρισε μάλιστα και το ποσό της συμμετοχής του: 16 δισ. ευρώ. Είναι το ποσό που απέμενε από τη δεύτερη δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ. Ετσι, το Ταμείο δε θα χρειαστεί να βάλει επιπλέον λεφτά για τη δανειοδότηση του ελληνικού κράτους. Θα ανανεώσει την προηγούμενη δανειακή σύμβαση, με τους χειρότερους όρους που προβλέπει το τρίτο Μνημόνιο και με χρονική διάρκεια μέχρι και το 2018, έναντι του Μάρτη του 2016 που έληγε το προηγούμενο «πρόγραμμα» του ΔΝΤ. Pas mal, που θα έλεγε και η Λαγκάρντ.

Oπως είπε ο Ρέγκλινγκ, το ΔΝΤ μετακινείται και δείχνει να ασπάζεται την ευρωπαϊκή προσέγγιση για τη βιωσιμότητα του χρέους, σύμφωνα με την οποία καθοριστικός παράγοντας της βιωσιμότητας δεν είναι το ποσοστό του χρέους ως προς το ΑΕΠ (που σε πρώτη φάση θα ξεπεράσει το 200%), αλλά η ετήσια επιβάρυνση από την καταβολή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.

Γι’ αυτό σκάει ο Βενιζέλος. Διότι όταν τα έλεγε αυτά (και μετά απ’ αυτόν ο Στουρνάρας), ο Τσίπρας τους κατήγγειλε με δριμύτητα και έλεγε πως μόνο με τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του μπορεί να καταστεί βιώσιμο το χρέος. Επικαλούνταν μάλιστα και το ΔΝΤ προς επιβεβαίωση της άποψής του.
Τώρα, ο Τσίπρας, ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης, ο Τσακαλώτος και τ’ άλλα «παιδιά» θα επαναλαμβάνουν εν χορώ αυτά που έλεγαν ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας. Οτι δηλαδή, σημασία δεν έχει το ύψος του χρέους, αλλά το ύψος του «σε όρους καθαρής παρούσας αξίας»! Εχει ο καιρός γυρίσματα…

ΥΓ. Πάμε ένα στοίχημα ότι η νέα δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ θα είναι στο βρετανικό δίκαιο; Τότε θα κατεδαφιστεί ένας ακόμη γκεμπελίστικος ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον οποίο «κατάφερε» η νέα δανειακή σύμβαση να μην είναι στο βρετανικό δίκαιο. Δεν είναι, γιατί δεν υπήρχε λόγος να είναι, αφού ο ESM είναι διακρατικός οργανισμός των χωρών της Ευρωζώνης και διέπεται από το ευρωενωσίτικο δίκαιο, βάσει του οποίου μπορεί να βάλει χέρι ακόμη και στα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων και της ΚΑΠ, που προορίζονται για την Ελλάδα, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι συνεπής στην αποπληρωμή των τοκοχρεολυτικών δόσεων.

Πηγή: "ΚΟΝΤΡΑ"

Η αυτοκρατορία των … παραισθήσεων!

Του Στέργιου Μανουρά

Ο σουρεαλισμός της πολιτικής σκηνής τείνει να προσωποποιηθεί σε ένα σκληρό και απεχθή βολονταρισμό που έχει εκπαραθυρώσει κάθε (;) ελπίδα γνήσιας λαϊκής αντικαπιταλιστικής λύσης στο πρόβλημα της Ελλάδας.

Τα κοράκια ξαναμαζεύτηκαν και στριφογυρίζουν πάνω από το πτώμα που λέγεται Ελλάδα. Οι νεκροθάφτες του συστήματος (ΜΜΕ) απόκτησαν καινούργιο συμπαίκτη στο παιχνίδι ο οποίος ανταγωνίζεται, ισάξια, τους άλλους για τη διάσωση των συμφερόντων κάθε λογής μεγαλοκαρχαρία, λαμόγιου, πολιτικού απατεώνα και ευρωλάγνου. Η πραγματικότητα έχει αντιστραφεί και η εικόνα που παρουσιάζεται εμφανίζει (αλλά και κατασκευάζει) ένα είδωλο αντεστραμμένης πολιτικής λογικής λες και δεν ισχύει αυτό που διακήρυξε πρώτος ο Μαρξ, ότι δεν κατασκευάζει την πραγματικότητα η συνείδηση του ανθρώπου αλλά ακριβώς το αντίθετο. Όσο πιο χειραγωγημένη είναι η συνείδηση από την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο θα πιστεύει ότι αυτή έχει τον πρώτο λόγο.

Μέσα στον κόσμο των «παραισθήσεων» ακούμε για δεκάδες προτάσεις εξόδου από την κρίση, για ανάκαμψη, για σταθερότητα και τόσα άλλα παραμύθια. Η λογική της αγκίστρωσης της συνείδησης στον μονόδρομο αυτής της ΕΕ και του ευρώ, σπέρνει τρόμο και αβεβαιότητα στον ψηφοφόρο που παραπατά, πλέον, σαν ναρκομανής σε σύνδρομο στέρησης!

Δεν θα επαναλάβουμε τα οικονομικά επιχειρήματα κατά της επιλογής συνέχισης της καταστρεπτικής πολιτικής των μνημονίων ούτε θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε τη φαυλότητα του επιχειρήματος της «μοναδικής» λύσης εφόσον η Ελλάδα δεν έχει στηρίγματα στο εξωτερικό, λες και μια χώρα θα πρέπει να είναι διαρκώς εξαρτημένη από μια μεγάλη δύναμη και δεν μπορεί να απαλλαγεί από τον διαρκή βιασμό της από αυτές. Νομοτελειακά, είναι αποδεδειγμένο ότι και η πιο φτωχή χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της αν στηριχθεί στον λαό της και μόνο  (το ότι κάποιοι θα χάσουν την ψευδαίσθηση της απόλαυσης ενός γιωτ, μιας πόρσε, ενός τερατώδους 4Χ4 κ.α. μας αφήνει ψυχρά και τελείως αδιάφορους).

Δύο ζητήματα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά ένας ψηφοφόρος που σέβεται τον εαυτό του πρώτα απ’ όλα. Το πρώτο είναι τι διαδραματίζεται στον χώρο της Αριστεράς (που όσο κι αν μοχθούν κάποιοι εξακολουθεί και θα εξακολουθεί να υπάρχει και να ορίζεται ως η μόνη ριζοσπαστική και δημοκρατική λύση σ’ ένα κόσμο 6,5 δισεκατομμυρίων φτωχών και εξαθλιωμένων).

Οι αλληλοκατηγορίες και ο λικβινταρισμός, η πολυδιάσπαση και ο σεχταρισμός είναι παλιές και σοβαρές ασθένειες στον χώρο της Αριστεράς, αυτοί όμως που στέκονται μόνο σ’  αυτές εξακολουθούν να βλέπουν, όπως η Αλίκη, την πραγματικότητα μέσα από ένα καθρέπτη ως παραίσθηση. Άλλες οι συνθήκες του 1848, άλλες του 1871, άλλες του 1917, άλλες του 1944 και πάει λέγοντας.

Η Αριστερά έχει ένα εξαιρετικό όπλο στα χέρια της για να παραμένει επίκαιρη και ζωντανή, την μαρξιστική θεωρία και, κυρίως, ανάλυση. Διαχρονικά εμπλουτίζεται από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις νίκες και τις ήττες των μεγαλειωδών αγώνων που συγκλονίζουν την ανθρωπότητα στην ιστορική της εξέλιξη. Η πολιτική ζωή και κατάσταση στην Ελλάδα δεν ξεφεύγει από τις ορίζουσες του πλαισίου που έχει επεξεργαστεί αυτή η θεωρία. Για να μιλήσουμε απλούστερα, η στήριξη, εμφανής ή όχι, ενός σχήματος (ΣυΡιζΑ)  που επαγγέλθηκε (με τον τρόπο του) τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από τις κυρίαρχες συστημικές δομές δεν ήταν σφάλμα ούτε οδήγησε της αντικαπιταλιστική αριστερά σε μονόδρομους και καταστροφικές συνέπειες. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη.

Η Αριστερά στην Ελλάδα κατάφερε να μεταφέρει τη συζήτηση στη δική της αντζέντα, να κινητοποιήσει ένα τεράστιο πλήθος απέναντι σε αντι-μονοπωλιακές και βαθύτατα αντιλαϊκές πολιτικές (βλ. 63%), να θέσει θέμα εξόδου από την ΕΕ και την ευρωζώνη και να στρέψει τη συζήτηση σε εναλλακτικές προτάσεις απεμπλοκής και αυτόνομης ανάπτυξης. Για πρώτη φορά, ένα τεράστιο μέρος του ελληνικού λαού ψήφισε «αριστερά» προερχόμενο από συντηρητικές και, πολιτικά, παραδοσιακές πολιτικές επιλογές.

Αυτό είναι μια παρακαταθήκη για το μέλλον που δεν πρέπει να πετάξουμε στα σκουπίδια. Το μαζικό κίνημα που, αναγκαστικά, θα ξαναφουντώσει και η απόγνωση του ελληνικού λαού τις επόμενες μέρες θα ξανασυγκροτήσουν το όπλο μιας γνήσιας λαϊκής ενότητας από τα κάτω που οφείλουμε να σεβαστούμε και να ακούσουμε προσεκτικά. Κίνδυνος: η ιδεοληψία, η μονομέρεια στην ανάλυση και η εγωκεντρική θέση στην πολιτική σκηνή. Η επιλογή του Εαυτού μου ως μοναδικότητας που αναλύει σωστά και επιλύει τα τεράστια προβλήματα του τόπου θα είναι καταστροφική.

Η επιλογή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για αυτόνομη κάθοδο στις εκλογές είναι και σωστή και λανθασμένη. Σωστή επειδή τα υπολείμματα της αριστερής πτέρυγας του ΣυΡιζΑ δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη, λανθασμένη επειδή στη μαρξιστική και λενινιστική παράδοση των συμμαχιών οφείλεις να κάνεις (μέχρι και) σημαντικές υποχωρήσεις προκειμένου να προωθήσεις και να κάνεις γνωστές τις θέσεις σου.
Είναι σωστή επειδή η πολιτική λύση της συριζικής αριστεράς είναι αδιέξοδη και αυτοαναιρείται (ΕΕ και έξω από την ευρωζώνη δίχως να μπαίνουν σε συζήτηση οι ιδιομορφίες αυτής της ΕΕ και της παγκόσμιας καπιταλιστικής ανάπτυξης και η απόρριψή τους), λανθασμένη επειδή μία συντριπτική νίκη των φιλομνημονιακών και συστημικών δυνάμεων, δίχως ισχυρά ποσοστά της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, θα ενισχύσει την απελπισία και τη ματαιότητα της οργανωμένης αντικαπιταλιστικής πάλης τόσο στην Ελλάδα όσο, κυρίως, στην Ευρώπη – ιδίως στις χώρες του Νότου – αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Το παιχνίδι πλέον παίζεται σε μία παγκόσμια αρένα ποτισμένη με τόνους ανθρώπινο αίμα και απαξίωσης της ανθρώπινης ιδιότητας.

Δεύτερο και εξίσου σημαντικό κατά την άποψή μας. Η δεξιότατη στροφή και η επιλογές της κυβέρνησης επέτυχαν να ενσπείρουν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια (και το επιβεβαιώσαμε προσωπικά) την αγανάκτηση, την απαξίωση των πάντων, την αδιαφορία και επιλογή της αναχώρησης με τη μορφή της αποχής από τις εκλογές. Είναι δεδομένο ότι οι εκλογές από μόνες τους δεν λύνουν τίποτα, όμως μπορούν να αποτελέσουν όπλο για τις επόμενες μάχες.

Η αρχηγική συγκρότηση όλων των κομμάτων (είτε ως προσωπική κυριαρχία είτε ως κυριαρχία συνιστώσας, ρεύματος ή τάσης) αναπαράγει ένα εξουσιαστικό μοντέλο και μια κομματική γραφειοκρατία που στραγγαλίζει τη μοναδικότητα της αριστεράς σε ισότιμη μεταχείριση των μελών, σημασία ψήφου, δυνατότητα λόγου και αποδοχής της αντίθετης άποψης ή γνώμης. Η μονομέρεια και η εμπάθεια στις εσωκομματικές συγκρούσεις αποκαλύπτουν, προς τα έξω, ένα αριστερό μοντέλο συγκεντρωτικό, μονοδιάστατο και εσωστρεφές που απομακρύνει τον κόσμο και τους αγωνιστές από τις τάξεις του. Κάθε εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα.

Η αντικαπιταλιστική αριστερά πρέπει να αναθεωρήσει τις σχέσεις της με τον αξιόπιστο αναρχικό χώρο τόσο διότι αυτός θα είναι η εσωτερική συνείδησή της ως προς τα φαινόμενα του συγκεντρωτισμού στους κόλπους της όσο και ως εναλλακτικής επιλογής για τους ανθρώπους (κυρίως νέους) που αποξενώνονται από την πολιτική σκηνή, ισοπεδώνουν τα πάντα και απαξιώνουν τη συλλογική δράση.

Η αποχή από τις εκλογές θα φτάσει, πιστεύουμε, σε δραματικά επίπεδα πράγμα που θα οδηγήσει στην εύκολη επικράτηση των κομματικών ψήφων και στρατών. Μια αναρχική τάση στην αντικαπιταλιστική αριστερά, μια συμπόρευση με όσους επιθυμούν να συνεργαστούν από αυτόν τον χώρο αλλά και η ανάδειξη σε αυτούς της αναγκαιότητας να παλέψουμε μαζί (όπως έγινε σε δεκάδες πορείες και κινητοποιήσεις από το 2009 και μετά), η ανάδειξη των κοινών στοιχείων και όχι των διαφορών θα ξαναφέρει πολλούς νέους και νέες στις τάξεις των αγωνιστών για την αντικαπιταλιστική ανατροπή.

Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε τις επιλογές των ομάδων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς διότι λόγω της ρευστότητας της πολιτικής κατάστασης μόνο μέσα από ένα συντροφικό και σταθερό αντικαπιταλιστικό – αντιμονοπωλιακό αγώνα θα αναδειχθεί η ορθότερη επιλογή και αυτό ίσως είναι ήδη αργά να γίνει. Αυτό όμως που πρέπει να μην ξεχνάμε με τίποτα είναι ότι όποιος κοιμάται μέσα στην απάθεια και την μοναδικότητα, θα ξυπνήσει μέσα στην πανωλεθρία.

Καλό αγώνα σύντροφοι, έτσι κι αλλιώς ο αγώνας είναι η μοναδική επιλογή που έχουμε κάνει συνειδητά στη ζωή μας!

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger