Νεοτερα

Πάτρα: «Tσιπάρουν» εργαζόμενους όπως τα σκυλιά

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017 | 10:17 μ.μ.

Πηγή; patrastimes.gr

Μεσαίωνας στην Πάτρα για να παρακολουθούν τους υπαλλήλους τους

Στην Πάτρα την τρίτη πόλη της χώρας ο εργασιακός μεσαίωνας ζει και βασιλεύει.

Ενδεικτικό των όσων συμβαίνουν στην πρωτεύουσα της Δυτικής Ελλάδας σε επίπεδο εργασίας το γεγονός, ότι εταιρεία η οποία έχει έδρα την Πάτρα αλλά  δραστηριοποιείται και σε όμορους νομούς, ειδικευόμενη στην διανομή διαφημιστικών εντύπων, κυριολεκτικά παρακολουθεί  σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS.

Ουσιαστικά πρόκειται για παρακολούθηση ακόμα και την ώρα που πηγαίνουν στην τουαλέτα , ενώ εάν ο εργαζόμενος που έχει αναλάβει την διανομή του υλικού σε συγκεκριμένη έκταση τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά.

Οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν σε εποχές γαλέρας, καθώς όταν γίνεται η πρόσληψη η συμφωνία περιλαμβάνει εργασία 5 ωρών έναντι 17.5 ευρώ μεροκάματο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, με τους  εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ.

Ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους υποχρεώνεται να διανύει καθημερινά μία απόσταση 42 χιλιομέτρων χωρίς δικαίωμα για ξεκούραση ενώ δεν του διατίθεται ούτε ένα μπουκάλι νερό. Ουσιαστικά όποιος αντέξει και παραμείνει στη συγκεκριμένη δουλειά διανύει καθημερινά κυριολεκτικά ένα μαραθώνιο.

«Μήπως είσαι παλιοκουμούνι….»;

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι απειλές και  προσβολές προς παραδειγματισμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των όσων εισέπραξε ένας από τους εργαζόμενους όταν κατά τις ημέρες του καύσωνα ζήτησε από την εταιρεία να τους χορηγεί μερικά μπουκάλια νερό.

Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε σε έντονο ύφος «Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; Λες και ακούω να μιλάει ο Πελετίδης», για να προχωρήσει ακόμα πιο πέρα αναφέροντάς του «αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…»!!!

Να σημειωθεί πως το λιγότερο που υποχρεώνεται να περπατήσει ο κάθε ένας υπάλληλος είναι 14 ώρες ενώ για πληρωμή υπερωριών  – η συμφωνία είναι για 5 ώρες εργασία την ημέρα – ούτε λόγος. Παράλληλα όποιος δεν αντέξει και δηλώσει πως σταματάει η πληρωμή των δεδουλευμένων του γίνεται ένα με δύο μήνες μετά!!!

25/07/1952 Το Π.Γ του ΚΚΕ χαρακτηρίζει προδότη και χαφιέ τον Ν. Πλουμπίδη

 «Το Π.Γ εξετάζει δύο χρονιά τώρα την υπόθεση του Ν. Πλουμπίδη. [...] Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν σε βάρος του αποδείχνουν ότι είναι παλιός προβοκάτορας του ΚΚΕ. [...] Η δράση του ξεδιαλύνεται κυρίως από την 4η Αύγουστον».

ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα, τόμος 7ος, σ. 278-9.

Ηταν σαν σήμερα 25/07/1952 όταν το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, πέφτοντας θύμα προβληματικών πληροφοριών βγάζει απόφαση με την οποία διαγράφει τον Νίκο Πλουμπίδη (Μπάρμπα) από μέλος του ΚΚΕ, αποδίδοντας του βαρύτατους και απαράδεκτους χαρακτηρισμούς (προδότης, χαφιές κ.α) 
  
Οι βασικές κατηγορίες που αποδόθηκαν στον Ν. Πλουμπίδη ήταν οι χειρισμοί του στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1950-1951 και τα «χτυπήματα» που υπέστη ο παράνομος μηχανισμός. Η κυριότερη όμως κατηγορία ήταν ότι παρέδωσε τον Μπελογιάννη στις Αρχές. Μάλιστα η απόφαση, σε μια προσπάθεια να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι ενώ υπήρχαν υποψίες εχρησιμοποιείτο ως κύριος εκπρόσωπος του Π.Γ σε κομβικές κομματικές δράσεις, υποστήριζε: «Η Ασφάλεια για να τον διευκολύνει και παράλληλα για να κρατά στα χέρια της κάθε νόμιμη κίνηση, έδινε τη δυνατότητα στον Ν. Πλουμπίδη να βγάζει εφημερίδες κ.ά. Μα αυτό επέτρεπε στο ΚΚΕ να χρησιμοποιεί κάθε νόμιμο βήμα [...] και ακόμη να μπαίνει στα ίχνη της αποκάλυψης του προβοκάτορα».

Η Ασφάλεια αξιοποίησε αμέσως την ανακοίνωση του ΚΚΕ και προσπάθησε να στρέψει τον Πλουμπίδη εναντίον της ηγεσίας του κόμματος για να του αποσπάσει πληροφορίες, χωρίς αποτέλεσμα.

Ο Πλουμπίδης παρέμεινε πιστός στην κομματική πειθαρχία. Θεώρησε ότι η ανακοίνωση της ηγεσίας «ήταν έκφραση των υπαρχόντων ερωτηματικών που γεννήθηκαν στην ΚΕ από γνώμες μου πάνω σε σοβαρά προβλήματα που εγώ καθοδήγησα και από πληροφορίες». Δικαιολόγησε μάλιστα την ενέργεια υποστηρίζοντας ότι η καταγγελία αποτελούσε κλήση σε επαγρύπνηση. Μάλιστα, όπως φαίνεται σε επιστολές του από τη φυλακή, πίστευε ότι η ηγεσία, αν και έχει κάνει λάθος, στη συνέχεια θα τον αποκαθιστούσε.

Ατός ο ήρωας του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος, εκτελείται από το αστικό κράτος πικραμένος αλλά με ήσυχη τη συνείδηση ότι έκανε το χρέος του, και απόλυτα βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα η προσφορά του στους λαϊκούς αγώνες θα αναγνωριζόταν, όπως και έγινε.

Την επόμενη μέρα μετά την δολοφονία του απ' το εκτελεστικό απόσπασμα, οι εφημερίδες της εποχής θα γράψουν: «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ, αντιμετώπισε με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος» και «δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του». Διαβάστε την συνέχεια εδώ.

Σαν σήμερα το 1929 ψηφίζεται το περιβόητο Βενιζελικό "Ιδιώνυμο"


Σαν σήμερα  25/07/1929 οι βουλευτές των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων του Λαϊκού και του Κόμματος των Φιλελευθέρων, ψηφίζουν το Ν.4229/1929 που έφερε η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών» το περιβόητο Ιδιώνυμο.

Επιδίωξη του καθεστώτος η ποινικοποίηση των "ανατρεπτικών" ιδεών, και φυσικά η δίωξη κομμουνιστών, και αναρχικών καθώς και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων.

Βάση αυτού εξαπολύονται μια σειρά διώξεις ενάντια στο ΚΚΕ και του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο Νόμος αυτός προέβλεπε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών για όποιο, «επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της Επικρατείας ή ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν».
Σύμφωνα με το νόμο, η απεργία δεν αναγνωριζόταν ως μέσο προβολής πολιτικών αιτημάτων, η διαδήλωση θεωρείτο διασάλευση της κοινωνικής γαλήνης και ο συνδικαλισμός μετατράπηκε σε "ιδιώνυμο" αδίκημα.

Τις προθέσεις του ο Ελευθέριος Βενιζέλος της είχε κάνει ξεκάθαρες από τον Ιούλη του 1928 όταν μιλώντας σε προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη τόνιζε: «Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είνε η πατρίς, η οικογένεια, η ιδιοκτησία θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους. Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά τας αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος».

Το νομικό οπλοστάσιο του αστικού κράτους ενάντια στο ΚΚΕ και στο εργατικό κίνημα ήρθε αργότερα να θωρακίσει περαιτέρω η δικτατορία του Μεταξά που τον Σεπτέμβρη του 1936 δημοσιεύει τον Αναγκαστικό Νόμο 117 «Περί μέτρων προς καταπολέμησιν του κομμουνισμού και των εκ τούτου συνεπειών».

Διαβάστε ακόμα:



Περί βίζιτας και .. αγορών

Γράφει ο mitsos175.

Καλέ θα βγούμε! Να στολιστούμε τότε, να βάλουμε τα καλά μας. Ποια καλά; Ούτε βρακί δεν μας άφησαν. Αλλά τι το χρειαζόμαστε το βρακί; Αφού θα βγούμε στις αγορές! Να μη δει ο πελάτης τι πράμα θα πάρει; Τρία (με το συμπάθιο) χρόνια είχαμε να βγούμε. Μας έβγαλε ο Σαμαράς το 2014 βόλτα με το λουράκι. Και πέτυχε! Να φύγει άρον - άρον λίγο μετά…
Μια και θα βγούμε όμως, να πούμε ένα τραγουδάκι. Ένα που μας έμαθε η φράου Μέρκελ ειδικά για τέτοιες περιστάσεις. Να το γιορτάσουμε, ρε αδερφέ! Λίγο το χεις να μας ξεπουλάνε και σε άλλους;

Έχουμε πέραση, αρέσουμε! Αβάντι μαέστρο ένα γερμανικό με νταούλια:

Μαζί με Μνημόνια θα βγούμε ξανά, Ευρώ να ζητάμε απ’ την Αγορά.
Οι τοκογλύφοι όλοι σκοτώνονται, να δίνουν δανεικά - ναι δανεικά,
γιατί τα λεφτά τους θα πάρουν τριπλά.
Οι Τράπεζες όλες το «Ζήτω» θα πουν, τι νοιάζει τους πλουσίους αν άλλοι πεινούν;
Και οι πολιτικοί μας, παράσιτα που είναι τρομερά - ναι τρομερά,
θα λένε ότι «πάνε όλα μια χαρά»!

Με Τσίπρα, με Φώφη, με Κούλη, Ναζί, θα είναι ξανά και η νέα Βουλή.
Κρίμα για το Λεβέντη, που δεν πρόλαβε να γίνει υπουργός - ναι υπουργός
ν’ αρπάξει πριν φύγει κάτι και αυτός.

Για βίζιτα βγήκαμε στις Αγορές, Ελλάδα πουλάνε, νησιά, ακρογιαλιές.
Να φαν' κι οι ιδιώτες, όχι μόνο οι κόρακες οι Γερμανοί - ναι Γερμανοί,
μα ο κόσμος πληρώνει τη νύφη ακριβή.

Στο λέω και βάλτο καλά στο μυαλό, Μνημόνιο μας φέρνουν, καινούριο, καυτό.
Το κόλπο το 'χουν κάνει και άλλοτε ξανά με Σαμαρά - ναι Σαμαρά,
και τότε τους «πήγανε όλα δεξιά».

Με φόρους, διώξεις και περικοπές, οδεύουμε όλοι προς τις Αγορές.
Να πουληθούμε ως σκλάβοι, να ψάχνουμε σκουπίδια για φαί - ναι για φαί,
να ακούσουμε «μπράβο» από δανειστή.

Οι πλούσιες βδέλλες το αίμα ρουφούν, τον πόνο που έχουμε τον αψηφούν.
Τα σάπια ΜΜΕ τους μας λένε ψέματα με την οκά - ναι την οκά,
κι όσο τους αφήνεις σε κάνουν μπουκιά… 

Οι "θεούσες" του ΚΚΕ

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017 | 5:51 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.

Θεούσα. «Άτομο το οποίο είναι (ή παριστάνει ότι είναι) σε υπερβολικό βαθμό θρήσκο ή ηθικό». Συνήθως παριστάνει. Θρησκόληπτο, δογματικό, «κολλημένο» κατηγορεί όλους τους άλλους χωρίς να σκέπτεται, χωρίς να έχει επαφή με την πραγματικότητα.
Ο φανατικός θεωρεί ότι αγωνίζεται γι αυτό που πιστεύει. Στην πραγματικότητα εξοργίζει καθώς η συμπεριφορά του που κάνει μεγάλη ζημιά σε ότι δήθεν εκπροσωπεί. Γιατί δεν εκπροσωπεί τίποτε άλλο παρά μόνο τον υπέρμετρο εγωισμό του. Νομίζει πως έχει το αλάθητο, ότι είναι αυθεντία. Έτσι όμως καταντά γελοίος.

Δείγματα θεούσας οι ηλίθιοι τζιχαντιστές που ανατινάζονται σκοτώνοντας αδιακρίτως και που χάρη σ’ αυτούς οι ιμπεριαλιστές έχουν αφορμή να ξεκληρίσουν λαούς, οι αφελείς που αναμασάνε ότι κουταμάρα τους λέει το ιερατείο, ενώ ταυτόχρονα κατηγορούν άδικα όλους τους άλλους για τα χάλια που υπάρχουν, τα γαλάζια ή άλλου χρώματος αιγοπρόβατα ή κομματόσκυλα τα οποία θα αναμασήσουν το κουτόχορτο που προσφέρει ο κάθε ακαταλληλότερος κηφήνας, ενώ ταυτόχρονα εύχονται «ψόφο» ή «καρκίνο» στους πολιτικούς τους αντιπάλους έστω κι αν αυτοί στο τέλος συνεργαστούν με τους τσοπάνηδες της ΝΔ στο μεγάλο φαγοπότι του δημοσίου χρήματος.

Αλλά υπάρχουν θεούσες και στο ΚΚΕ! Κι εδώ να εξηγηθούμε να μην παρεξηγηθούμε. Αυτά που θα πω αφορούν λίγους, ελάχιστους. Δεν αφορούν το Κόμμα που ψηφίζω. Γιατί το ΚΚΕ έχει Συνέπεια και Αγώνες. Επίσης έχει την Αυτοκριτική και την κοινή Λογική, πράγμα που απουσιάζει από τα ταλιμπανιστήρια.
Μερικές φορές λένε τέτοια πράγματα που τα περνάμε για troll. Για νεοδημοκράτες ή φασίστες που παρουσιάζονται ως Κομμουνιστές, ως ψηφοφόροι ή μέλη άλλου κόμματος ώστε να εκνευρίσουν λέγοντας απίθανα. Αλλά υπάρχουν κι αυτοί που πιστεύουν όσα λένε έστω, κι αν αυτά δεν είναι σωστά. Ενώ κάνουν κριτική δεν δέχονται την κριτική.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Κάποιοι που δεν ανήκουν στο ΚΚΕ κάνουν μια πράξη Αντίστασης. Κάνουν έναν αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπέρ των εργαζομένων. Αυτό για μας τους Κομμουνιστές είναι καλό. Μπορεί εμείς να έχουμε τη δική μας τακτική, που φυσικά την επιλέξαμε, γιατί τη θεωρούμε καλύτερη πιο αποτελεσματική.

Η θεούσα δεν αρκείται να πει «εμείς από τη μεριά μας κάνουμε αυτές τις πράξεις και έχουμε την συγκεκριμένη άποψη για το θέμα». Όχι, θα γκρινιάξει. Δεν θα κάνει κριτική, γιατί η κριτική είναι καλή κι ωφέλιμη, αλλά θα προσπαθήσει να μειώσει να απαξιώσει τους αγώνες των άλλων.
Κάνε εσύ, ρε φίλε, τη δική σου κίνηση ενάντια στο σύστημα και μετά μίλα. Αλλά μην συκοφαντείς ανθρώπους που αγωνίζονται, γιατί εκνευρίζεις όχι μόνο αυτόν που κατηγορείς αλλά και όλους τους άλλους που σε ακούνε.

«- Όχι εμείς έχουμε δίκιο, γιατί είμαστε… εμείς»!!! «Το είπε ο Μαρξ, ο Λένιν στο τάδε εδάφιο». Παραθέτουν λοιπόν μια φράση αποσπασματική, για να ενισχύσουν αυτά που λένε. Πέρα από το ότι ο Μαρξ έδωσε ΟΔΗΓΟ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ κι όχι ποίημα για αποστήθιση, πέρα από το γεγονός ότι κάποια πράγματα γράφτηκαν σε διαφορετικές συνθήκες επομένως πρέπει να τα δούμε υπό αυτό το πρίσμα χρησιμοποιώντας τη διαλεκτική μέθοδο, τα όσα λέγονται πρέπει να συμβαδίσουν με τη λογική και το πνεύμα του Μαρξισμού. Μια τακτική προσαρμόζεται στις συνθήκες που ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ αλλιώς αποτυχαίνει.

Όχι, δεν είναι όλοι οι άλλοι οπορτουνιστές. Πράγματι η ηγεσία κάποιων δήθεν «Αριστερών» κομμάτων είναι (ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ). Υπάρχουν όμως απλοί άνθρωποι που δεν θέλουν αυτή τη συνεχιζόμενη αδικία και κάνουν κάτι γι αυτό. Οι Κομμουνιστές τους θέλουμε δίπλα μας. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος άσχετα με το αποτέλεσμα. Κερδίζεις πείρα, συμμάχους, ετοιμάζεται καλύτερα πιο οργανωμένα την επόμενη φορά. Οι θεούσες όμως όλους όσους δεν ασπάζονται τυφλά αυτά που λένε τους θεωρούν εχθρούς!

Τι να τους πεις; Απλά γελάς για να μην τους σιχτιρίσεις…

Nτοκουμέντο: Προκήρυξη της Κ.Ο ΜΑΧΗΤΗΣ της 24ης Ιουλίου του 1974



Συμπληρώνονται σήμερα 43 χρόνια από την κατάρρευση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου Αντί για οποιοδήποτε δικό μας σχόλια παραθέτουμε την προκύρηξη που διακύνησε στις 24 Ιούλη του 1974 η Κομμουνιστική Οργάνωση Μαχητής.

ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ
Ν' ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.

Ελληνικέ λαέ!

Ο Αμερικάνικος Ιμπεριαλισμός και οι ντόπιοι πλουτοκράτες αποφάσισαν:

Η Χούντα να "πέσει".

Αφού τούς υπηρέτησε πιστά 7 χρόνια πατώντας το λαό στο λαιμό, αφού έσφαξε τον Κυπριακό Λαό και μας έσυρε στα πρόθυρα μιας πολεμικής καταστροφής, αποσύρεται στα παρασκήνια.

Τώρα είναι η σειρά των λαοπλάνων "εθνοσωτήρων" να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Αφού έστρωσαν το δρόμο στη Χούντα, ξανάρχονται με τον κουρελιασμένο δημοκρατικό τους μανδύα να σκεπάσουν το απαίσιο πρόσωπο της δικτατορίας. Τη στρατιωτική Χούντα διαδέχεται η πολιτική Χούντα.

Ελληνικέ λαέ!

Ρίξε μια ματιά στους αυτόκλητους σωτήρες και ΘΥΜΗΣΟΥ.

Τους υμνητές της Μακρόνησου, την αμαρτωλή οκταετία, τους "αρχιτέκτονες" των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, τα Ιουλιανά, τους δολοφόνους του Λαμπράκη και του Πέτρουλα.
Θυμήσου τα παιδιά σου που πέσαν στο Πολυτεχνείο. Μην ξεχνάς ποιοι ήταν.
Μην τους αφήσεις να χαλκέψουν νέα δεσμά.

ΚΑΤΩ ΟΙ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΕΣ ΛΑΟΠΛΑΝΟΙ.

ΖΗΤΩ Ο ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΣ-ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ.

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

24 Ιούλη

ΜΑΧΗΤΗΣ
_________________

Και για να μην ξεχνιόμαστε ας θυμηθούμε τα έργα και της ημέρες του "θεμελιωτή" της μεταχουντικής αστικής δημοκρατίας, και την αγιογραφία που έκανε σ' αυτόν ο Αλέξης Τσίπρας.

Αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της εξουσιαστικής δικαστικής κάστας

Θα είναι αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι ξαφνικά πέντε μέλη της Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών και Εισαγγελέων, ζήλεψαν τη δόξα του Ντι Πιέτρο και των «καθαρών χεριών» της Ιταλίας και με ανακοίνωσή τους εκφράζουν την «θλίψη» τους βλέποντας την ηγεσία  του συνδικαλιστικού οργάνου τους να «γίνεται μέρος του πολιτικού προβλήματος της Χώρας», αφού παρακολουθεί «το Προεδρείο της Ένωσης να υπερβαίνει τον σκοπό του και να θέτει τη Δικαστική Λειτουργία στο μέσο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης». Οι συγκεκριμένοι δικαστές αναφέρονται φυσικά στην πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΔΕ που ουσιαστικά μετατράπηκε σε ιμάντας μεταβίβασης των πολιτικών απόψεων της Ν.Δ.

Θα ήταν επίσης ανοησία να εκτιμήσει κάποιος  ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ, Νίκος Σακκελαρίου ανησυχεί σφόδρα για τις «απρόκλητες επιθέσεις κατά της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της», εκφράζοντας τον προβληματισμό του μήπως αυτή η «αντιπαράθεση λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την κοινωνική ειρήνη και συνοχή». Χωρίς καμιά ουσία είναι οι επικλήσεις του ίδιου στην «τήρηση της Συνταγματικής νομιμότητας» καθώς και η δήλωση του ότι «η Δημοκρατία μας κινδυνεύει πλέον να υποκύψει οριστικά σε ένα στυγνό ολοκληρωτισμό του οικονομισμού».

(Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση. Σε περασμένη ανάρτησή μας υπάρχει ένα βίντεο με μια "αστεράτη" τοποθέτηση της πρώην γ.γ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, για τον ρόλο διαχρονικά του αστικού Συντάγματος, ενώ στο κείμενο , διαπιστώνουμε την υποκρισία των «συνταγματικών επιταγών» διαβάζοντας μεταξύ άλλων: «Το υπάρχον Σύνταγμα μιλά για το δικαίωμα της εργασίας σε όλους, αλλά στην Ελλάδα έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους. Επιτάσσει την εθνική κυριαρχία, αλλά η Ελλάδα βρίσκεται υπό «επιτήρηση». Μιλά για εθνική ανεξαρτησία, αλλά η Ελλάδα είναι υπό «κηδεμονία»).

Επί της ουσίας τώρα. Η «δικαιοσύνη» είναι κομμάτι του μηχανισμού καταστολής του αστικού κράτους. Μετά τις αποκαλύψεις που έκανε η εφημερίδα Documento σε βάρος του νεοδημοκράτη υπουργού Χαρ. Αθανασίου, η ηγεσία της δικαστικής κάστας, έχοντας ισχυρούς δεσμούς με το κόμμα της Ν.Δ., θεώρησε καθήκον της να υψώσει τοίχος προστασίας στο πρόσωπο του. Από την άλλη το σύστημα εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να ριζώσει δικό του μηχανισμό σ’ αυτόν τον πόλο εξουσίας, αντιδράει.
Και έτσι λοιπόν παρακολουθούμε τον εφήμερο «αλληλοσπαραγμό» στα εσωτερικά της αντιδραστικής εξουσιαστικής δικαστικής κάστας.

Η λιμοκτονία ως γενοκτονία -δεν είναι αδίκημα

Συντάκτης: Περικλής Κοροβέσης https://www.efsyn.gr
Το 1947, σε μία από τις δίκες της Νυρεμβέργης, κατατέθηκε ένα επίσημο έγγραφο του Γ’ Ράιχ που αφορούσε τη λύση του επισιτισμού των χιτλερικών στρατευμάτων. Το σχέδιο ήταν απλό. Ολη η παραγωγή της Ουκρανίας και της Ν. Ρωσίας θα πήγαινε στους ναζί σύμφωνα με την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα».
Το μόνο πρόβλημα ήταν οι κάτοικοι αυτών των περιοχών, αυτά τα «άχρηστα στόματα», που έτρωγαν την παραγωγή. Παράσιτα, δηλαδή. Και εδώ βρέθηκε η «οριστική λύση».
Τριάντα εκατομμύρια άνθρωποι έπρεπε να πεθάνουν από πείνα. Το σχέδιο δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί, γιατί ο πόλεμος πήρε άλλη τροπή από αυτήν που περίμεναν οι ναζί. Αλλά αυτό το όπλο της μαζικής καταστροφής, η λιμοκτονία, ανέξοδη και αποτελεσματική, είχε ήδη εφαρμοστεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ρώσων αιχμαλώτων που τους εξολόθρευαν μαζικά με αυτήν τη μέθοδο.

Οι περιπτώσεις της Ηριάννας και του Κουφοντίνα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017 | 4:58 μ.μ.

 Πηγή: του Θανάση Σκαμνάκη - "Πριν"

Η υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή αποτελεί μια ανατριχιαστική επιβεβαίωση για τη Δικαιοσύνη στις μέρες μας. (Η περίπτωση Θεοφίλου, που κρίθηκε αθώος, είναι απλώς η ευχάριστη παρεκτροπή-εξαίρεση αυτού του κανόνα και η επιβεβαίωση πως κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος.)

Η αγόρευση του εισαγγελέα στο Πενταμελές Εφετείο Αναστολών πρέπει να κρατηθεί στη σκέψη και τη μνήμη μας. Σηματοδοτεί την είσοδό μας σε σκοτεινές εποχές και την προσπάθεια διάλυσης του νομικού πολιτισμού όπως τον κατακτήσαμε και τον γνωρίσαμε μετά τα στρατοδικεία της χούντας: αν δεν υπάρχει κίνδυνος ανήκεστης βλάβης, δεν υπάρχει λόγος να αφεθείς ελεύθερος μέχρι τη δίκη σου, ακόμα κι αν δεν κρίνεσαι ύποπτος φυγής. Το επόμενο βήμα είναι η φυλάκιση χωρίς δίκη, με μόνη την υποψία τέλεσης κάποιου αδικήματος. Και μιλάμε πάντα για την πολιτική δράση.

Καθότι τα λοιπά, Noor 1, εγκληματικές συμμορίες κλπ. αντιμετωπίζονται με την πρέπουσα επιείκεια και τη αναλογούσα «ψυχραιμία». Η περίπτωση της Ηριάννας είναι εκκωφαντική, οπότε δίνεται και η ευκαιρία στους κυβερνητικούς παράγοντες να εξασκήσουν τα αριστερά τους αντανακλαστικά.
Υπάρχει όμως και η άλλη, εξ ίσου ανατριχιαστική, περίπτωση, του Δημ. Κουφοντίνα, για την οποία οι ευαίσθητες ψυχές της αριστεράς της κυβέρνησης δεν λένε λέξη. Σε έναν άνθρωπο που εκτίει ποινή πολυετούς φυλάκισης, οι δικαστές αρνούνται να δώσουν ολιγοήμερη άδεια, αν και τη δικαιούται, στην αρχή γιατί δεν κάνει δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης, και τώρα γιατί «ουδόλως έχει διαφοροποιηθεί το συνειδησιακό του υπόβαθρο» και «ευθυγραμμίζεται με στρεβλές ιδεολογίες». Αν δεν μετανοήσει, αν δεν αποδειχθεί (ποιο ιατρο-πολιτικο-δικαστικό επιτελείο θα το διαγνώσει;

Καλωσορίσατε στην Ιερά Εξέταση του 21ου αιώνα!) ότι έχει «διαφοροποιηθεί το στρεβλό συνειδησιακό και ιδεολογικό του υπόβαθρο», άδεια δεν πρόκειται να πάρει.
Οι δύο αποφάσεις μπορούν να συνθέσουν την εικόνα της νέας εποχής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Οι κρατούντες δεν νοιώθουν αρκετά ασφαλείς και θέλουν να αποστείλουν προληπτικά μήνυμα, καμιά ανοχή και δικαιοσύνη για όσους αμφισβητούν την κυριαρχία τους.
Στη Νότια Αφρική την εποχή του απαρτχάιντ και της εξέγερσης των μαύρων, ένας από τους ιερείς που τάχθηκαν με το λαό, είχε πει πως η Δικαιοσύνη είναι σαν το φίδι, δαγκώνει όσους είναι ξυπόλητοι.
Προσοχή, τα φίδια γίνονται επικίνδυνα όταν νοιώθουν στριμωγμένα (ακόμα κι όταν εκείνοι που προορίζονται να τα στριμώξουν εξαντλούνται σε ρητορείες)!

Στους κόλπους της Ν.Δ στεγάζονται οι μεγαλύτεροι κλέφτες ή στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ συνωστίζονται οι περισσότεροι λωποδύτες;

Βολεύουν και τα δυο μεγάλα αστικά κόμματα οι ανούσιες αντιπαραθέσεις για το ποιο κόμμα έχει τα περισσότερα διεφθαρμένα στελέχη. Αφού και τα δυο κόμματα εξουσίας συμφωνούν απόλυτα στην μνημονική ταξική πολιτική, ότι δηλαδή τα λαϊκά στρώματα πρέπει να εξαθλιωθούν για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα ξένων και ντόπιων πλουτοκρατών, πρέπει να βρούνε ένα άλλο πεδίο διαξιφισμών.
Και το σίριαλ της σκανδαλολογίας τους βολεύει απόλυτα. Μένουν στο  απυρόβλητο οι πολιτικές που είναι οι μήτρες των σκανδάλων και η όποια αντιπαράθεση επικεντρώνετε στο ψευδοδίλλημα αν στους κόλπους της Ν.Δ στεγάζονται οι μεγαλύτεροι κλέφτες ή στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ συνωστίζονται οι περισσότεροι λωποδύτες και πολιτικοί απατεώνες.

Βγαίνει ας πούμε σήμερα το Documento και με ξύλινα πρωτοσέλιδα γράμματα μας λέει ότι ο νεοδημοκράτης πρώην υπουργός δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου κατά την διάρκεια της υπουργικής του θητείας απένειμε χάρες σε διακινητές ναρκωτικών και προσφύγων και καταδικασθέντες για υπεξαιρέσεις, νοθείες δημοσίων διαγωνισμών και κλοπές.

Καπάκι έρχονται το «Πρώτο Θέμα», η «Καθημερινή» και το «Βήμα» και με πρωτοσέλιδα δημοσιεύματά τους επικαλούνται το πρόσφατο βιβλίο του Βαρουφάκη το οποίο περιέχει απίστευτους διαλόγους του πρώην υπουργού οικονομικών με τον Τσίπρα και το επιτελείο του, παρουσιάζοντας τον πρωθυπουργό έναν συνειδητά πολιτικό απατεώνα.

Για όλη αυτή την μπόχα που αποπνέουν αυτά τα δημοσιεύματα ισχύει το γνωστό: Ένα τόσο σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα είναι επόμενο να στελεχώνεται από ανάλογης ποιότητας άτομα.
Από την άλλη όμως, ακόμα και με τους καθιερωμένους κανόνες του αστικού παιχνιδιού, όλα αυτά δεν μπορεί να περάσουν απαρατήρητα.

Εχουν περάσει τόσες ώρες από αυτά τα δημοσιεύματα και ο Χ.Αθανασίου και φυσικά το κόμμα του, δεν έχουν κάνει μια τοποθέτηση για τα όσα αποδίδονται στο νεοδημοκρατικό στέλεχος.
Το ίδιο ισχύει και για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι δυνατόν το κυβερνητικό κόμμα να προσπερνάει αυτές τις σοβαρές κατηγορίες με φτηνή ειρωνεία του τύπου «ευχόμαστε –σ.σ στην Βαρουφάκη- καλές πωλήσεις στο νέο του βίπερ».
Εδώ υπάρχει και ένα πρόσθετο στοιχείο που αφήνει εκτεθειμένο το κυβερνητικό κόμμα. Ο πρώην ΥΠΟΙΚ ισχυρίζεται ότι όλοι οι διάλογοι που παρατίθενται στο βιβλίο του είναι καταγεγραμμένοι με το κινητό του και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. (Συνεδρίαση κυβερνητικών στελεχών ήταν αυτή ή μαφιόζικης οργάνωσης που ο ένας υποκλέπτει τα λεγόμενα του άλλου;).
Οπότε μπορεί πολύ εύκολα ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει απ’ τον Βαρουφάκη να δώσει στην δημοσιότητα αυτούς τους ηχογραφημένους διαλόγους για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ή όχι. Γιατί δεν το κάνει;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όσο η μήτρα του καπιταλιστικού συστήματος μένει ανέπαφη θα εξακολουθεί μόνιμα να γεννά τέτοια φαινόμενα διαφθοράς και σαπίλας. 

Αχός βαρύς ακούεται, πολλές μπαρούφες λένε…

Γράφει ο mitsos175.

Από την πρώτη στιγμή της τούμπας του Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα είχαμε πει αυτό που πολλοί υποψιάζονταν: Ότι στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε το δημοψήφισμα με τέτοιο τρόπο, ώστε να βγει το «ναι»! Γι αυτό έγινε ότι έγινε εκείνη την περίοδο: Οι τράπεζες έκλεισαν μια μέρα πριν πληρωθούν οι συντάξεις, τα ΜΜΕ είχαν λυσσάξει κάνοντας τη χειρότερη προπαγάνδα που έγινε ποτέ κοκ. Ακόμα και η αποχή ή λευκό συνέφερε τον Τσίπρα, αφού θα είχε άλλοθι να ξεπουλήσει τη χώρα.
Τελικά δεν του βγήκε το κόλπο. Ο θυμός νίκησε το φόβο κι ο κόσμος είπε υπερήφανα «ΟΧΙ στην υποτέλεια, στο Ευρώ, στα Μνημόνια». Από τότε ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ και τα υπόλοιπα παράσιτα, προσπαθούν να μας κάνουν να μετανιώσουμε γι αυτή μας την επιλογή, ώστε να δεχτούμε την πολιτική τους. Στο πλαίσιο του δήθεν «μονόδρομου» ο Βαρουφάκης άρχισε τις κουταμάρες. Σκοπός είναι να τρομοκρατήσουν και να παραπλανήσουν τον κόσμο.

Όταν βγήκε το αποτέλεσμα κανένας προδότης, κανένα κάθαρμα, ακόμα και να ήθελε, δεν θα μπορούσε να κάνει πραξικόπημα, για να μείνουμε στο ευρώ. Η ερμηνεία της ΝΔ που ήταν «Ευρώ πάση θυσία» συγκέντρωσε μόλις το 38,69% των ψηφισάντων ή το 22,78% του συνόλου των ψηφοφόρων. Ο ίδιος ο Σαμαράς, που επέμενε στο «ναι» αντί για την αποχή, όπως του είχαν προτείνει κάποιοι από την ΕΕ και τη ΝΔ, είχε παραιτηθεί ντροπιασμένος, ενώ ο κόσμος πανηγύριζε το συντριπτικό ποσοστό του ΟΧΙ.

Ο μόνος που μπορούσε να κάνει πραξικόπημα, να αλλοιώσει τη θέληση του 61,31%, ήταν αυτός που τελικά έκανε την εκτροπή: Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας! Το κόλπο του ήταν να βγει «ναι» έστω οριακά, ώστε να κάνει αυτά που τελικά έκανε, να ψηφίσει το επόμενο Μνημόνιο, αλλά να έχει δικαιολογία «Εσείς το θελήσατε, εσείς ψηφίσατε ναι»! Όμως δεν υπολόγισε το πόσο αηδιασμένοι, πόσο αγανακτισμένοι είμαστε, με την αδικία των Μνημονίων. Δεν υπολόγισε πόσο μάτωσε ο κόσμος από τις πολιτικές τους.

Αυτά λοιπόν που ακούονται σήμερα από δαύτους, σκοπό έχουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις υπέρ του Ευρώ και της ΕΕ. Γιατί τώρα; Γιατί φοβούνται, τρέμουν! Απ’ ότι φαίνεται έχουμε αγανακτήσει τόσο πολύ που είμαστε έτοιμοι να διαολοστείλουμε τους τοκογλύφους, την ΕΕ και το νόμισμά της.

Σε αντίθεση με αυτά που λένε οι μαϊμούδες, τις οποίες αποκαλούν δημοσκοπήσεις, ο κόσμος είναι πιο ριζοσπαστικοποιημένος από ποτέ. Θέλει να τελειώσει η λεηλασία, το μαρτύριο του. Οι περισσότεροι έχουν αντιληφθεί, ότι Μνημόνιο και Ευρώ είναι απόλυτα συνδεμένα και αλληλένδετα. Εμείς τα είχαμε πει από την αρχή, από το 1ο Μνημόνιο. Είχαμε μάλιστα τονίσει πριν από τις εκλογές πως «ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να διαλέξει Ευρώ και Μνημόνιο ή έξοδος από την ΕΕ και σχίσιμο των Μνημονίων». Όλα αυτά λοιπόν που ακούγονται από τα πουλημένα ΜΜΕ για τους διαλόγους Τσίπρα - Βαρουφάκη είναι εκ του πονηρού.

Να πω ακόμη για τη ΝΔ ότι είναι κι αυτή στο κόλπο, αλυχτώντας για ειδικό δικαστήριο, για κάτι που μόνο συζητήθηκε αλλά δεν έγινε ποτέ! Όταν μάλιστα οι μπλε δοσίλογοι, τα λαμόγια της, αυτοί που μας χρεοκόπησαν και που μας εξοντώνουν καθημερινά μαζί με τους απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να έχουν ήδη καταδικαστεί από λαϊκό δικαστήριο, για όσα ΕΚΑΝΑΝ κι όχι για όσα συζήτησαν ή είχαν πρόθεση. Άλλωστε τις προθέσεις των δεξιών ανθρωποφάγων τις ξέρουμε καλά.

Τέλος δεν υπάρχει μόνο Ευρώ ή παράλληλο νόμισμα, όπως ύπουλα θέτουν το ψευτοδίλημμα οι μνημονιακοί απατεώνες. Το ΟΧΙ είναι σήμερα απαίτηση ακόμα περισσότερων, γίνεται μάλιστα ΟΧΙ στο Καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης και διαφθοράς, αφού η πραγματικότητα είναι αμείλικτη, ενώ κάθε σκευωρία, κάθε ψέμα, δεν αντέχει δευτερόλεπτο τη σύγκριση με το τι συμβαίνει καθημερινά.
Όσο για την τιμωρία θα έρθει σύντομα για το ΣΥΡΙΖΑ, τη ΝΔ και τους υπόλοιπους πλιατσικολόγους…

Σάββας Κοφίδης: Η μαλακία των ανθρώπων της Δικαιοσύνης

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017 | 4:47 μ.μ.

 Ο Σάββας Κωφίδης πέρα από ένας αναγνωρισμένος αθλητής είναι και ένας άνθρωπος που βρίσκεται με κάθε ευκαιρία στην πρώτη γραμμή του εργατικού –λαϊκού κινήματος. Παράλληλα δεν διστάζει να εκφράζει ξεκάθαρα τις πολιτικές απόψεις του.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει τον ιστότοπο μας δήλωνε την πίστη του στον κομμουνισμό καθώς και την απογοήτευση του για την πολιτική που ακολουθάει το ΚΚΕ. Εκανε καθαρή την αποστροφή του  στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες διατυπώνοντας την εκτίμησή του ότι ουσιαστική λύση για την εργατική τάξη μπορεί να προκύψει μόνο αν μεσολαβήσει ένοπλη επανάσταση.

Κάναμε αυτή την εισαγωγή με ερέθισμα τις δηλώσεις που έκανε –και δημοσιεύονται σήμερα στην "Εφημερίδα των Συντακτών"- όπου μαζί με άλλους αθλητές υπογράφει κείμενο στήριξης στον αγώνα της Ηριάννας Β.Λ., η οποία πέφτοντας θύμα μια κακοστημένης αστυνομικο-δικαστικής σκευωρίας, περνάει μια απίστευτη περιπέτεια έχοντας καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλακή χωρίς να υπάρχει το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος της.

Δηλώνει, λοιπόν, ο Σάββας Κωφίδης:

«Η μαλακία των ανθρώπων της Δικαιοσύνης είναι ότι προσπαθούν να καλύψουν τις αδυναμίες του κράτους, θέλοντας να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία. Βρήκαν ένα εξιλαστήριο θύμα, την Ηριάννα, για να πουν ότι κάτι έκαναν. Αν θεωρηθεί ότι η Ηριάννα είναι τρομοκράτης, τότε τι πρέπει να πούμε για το κράτος που τρομοκρατεί εδώ και χρόνια τον κόσμο; Το κράτος πρέπει να στρέψει το βλέμμα στον εαυτό του γιατί αυτό είναι που τρομοκρατεί».

Βίος και πολιτεία του νεοδημοκράτη πρώην υπουργού Χαρ. Αθανασίου


Εντυπωσιακή η αποκάλυψη που κάνει το Documento. Η βδομαδιάτικη εφημερίδα του Κώστα Βαξεβάνη αναφέρει ότι ο βουλευτής της Ν.Δ., Χαράλαμπος Αθανασίου, κατά την διάρκεια της υπουργικής του θητείας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, απελευθέρωσε έμπορο κοκαΐνης και μάλιστα εξ αιτίας αυτού του γεγονότος βρίσκονται «σε στενό κλοιό οι συνεργάτες του, δικαστικοί, οι οποίοι καταγγέλλονται ότι ζήτησαν 800 χιλιάδες ευρώ για να βγάλουν κρατούμενο από τη φυλακή».

Εδώ να συμπληρώσουμε ότι ο νεοδημοκράτης πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και ο εκδότης της εφημερίδας Documento, έχουν κοινό τόπο καταγωγής, την Αγία Παρασκευή, Λέσβου, και ανοιχτή αντιπαράθεση που κρατάει χρόνια. (Κάντε μια αναζήτηση στον ιστότοπο μας και θα το διαπιστώσετε.

Και επειδή ο σύντροφος Γ.Γ. που θα μπορούσε καλύτερα να προσεγγίσει το θέμα βρίσκεται σε διακοπές από περασμένη ανάρτηση του αντιγράφουμε:

Ο «μεγάλος», όπως αποκαλούν τον Χ. Αθανασίου στον τόπο της καταγωγής του, παρουσιάζεται σαν κομματάρχης της δεκαετίας του ’60.
Εχει επιδοθεί σε όργιο ρουσφετολογίας, έχει εξαγοράσει συνειδήσεις, έχει «βολέψει» αρκετά παιδιά αριστερών οικογενειών, με τα … συνήθη ανταλλάγματα, ενώ πολλά ακούγονται για την εμπλοκή του σε δικαστικές αποφάσεις.

Αν κάνετε μια αναζήτηση στο μπλοκ μας θα βρείτε ότι υπήρξαν «νόμοι δια χειρός Αθανασίου» με τους οποίους ξεπλένονται εφοπλιστές και μέτοχοι καθώς επίσης και νόμοι με τους οποίους «αθώωσε τους καταχραστές του Δημοσίου». Θα διαβάστε αποκαλύψεις για τον ρόλο του Χ. Αθανασίου που εστιάζονται στην απονομή χάριτος σε εμπόρους ναρκωτικών, καταδικασμένους υπαλλήλους, παραβάτες του κοινού ποινικού δικαίου, οι οποίοι παίρνουν χάρη με πρόταση του πρώην υπουργού. 
Επίσης τροπολογίες που δεν εκπληρούν καμιά νομική αναγκαιότητα, νομοσχέδια που απαλλάσσουν κατηγορίες «υπόπτων» στα μάτια της κοινής γνώμης, άλλα που ισχύουν για μερικά εικοσιτετράωρα και αναιρούνται -έχοντας ωστόσο εξυπηρετήσει νομικά αυτούς που θα τα εκμεταλλευτούν-, κλπ.

Θα μάθετε, εκτός αυτών ότι ο Χ. Αθανασίου ξεκίνησε σαν ένας φτωχός δικαστής που παντρεύτηκε μια γυναίκα η οποία δεν εργαζόταν, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια ακίνητη περιουσία με έναν μόνο μισθό. (Και φυσικά να αποκαταστήσει και τα παιδιά του, Χριστόφα και Ελένη Αθανασίου που από φοιτητές ακόμα παρουσιάζονται να διαθέτουν πολυτελείς μεζονέτες).

Αθήνα 22 Ιούλη 1943 - Παλλαϊκό ματοβαμμένο συλλαλητήριο - Αφιέρωμα στην 17χρονη Επονίτισσα Παναγιώτα Σταθοπούλου

Σαν σήμερα στις 22 Ιούνη του 1943 είχαμε ένα μεγαλειώδη συλλαλητήριο στην Αθήνα οργανωμένο απ’ το ΕΑΜ. Αιτία ήταν οι απόφαση των Γερμανών κατακτητών να αντικαταστήσουν με βουλγαρικά φασιστικά στρατεύματα τις δικές τους μονάδες κατοχής σε όλη την Μακεδονία,

Μόλις έγινε γνωστή η απόφαση των χιτλερικών η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ και η Κ.Ε του ΕΛΑΣ οργανώνουν μια τεράστια κινητοποίηση ματαιώνοντας την παράδοση της Μακεδονίας στους Βουλγάρους κατακτητές.

«Σε φοβερό, συνταρακτικό ξεσήκωμα κινήθηκε ξανά η Αθήνα και ο Πειραιάς. Το κύμα της λαϊκής πάλης που στα δυο χρόνια της σκλαβιάς ανεβαίνει όλο και ψηλότερα, χτες έφτασε στα μεσούρανα. Πάνω από τριάκοσες χιλιάδες άνθρωποι – άντρες, γυναίκες, γέροι, παιδιά- πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας. Καιο αντιλάλησε η πολεμική τους κραυγή: Θάνατος στους Γερμανοϊταλούς κατακτητές, στους δορυφόρους τους και στους εθνοπροδότες» γράφει πρωτοσέλιδα ο «Ριζοσπάστης» στις 23 Ιούνη 1943.

Ας δώσουμε όμως τον λόγο στον Νίκο Καραντινό μέσα από τις σελίδες του «Ριζοσπάστη» να μας περιγράψει το γεγονός:

ΠΑΝΕΘΝΙΚΟΣ ξεσηκωμός. Ολόκληρη η Ελλάδα, πολιτείες και χωριά ζούσαν στου ΕΑΜ τους ρυθμούς σε συναγερμό για να ματαιωθούν των κατακτητών τα σχέδια που πρόβλεπαν την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής. Σχέδιο, που, στην ουσία, αν πετύχαινε, θα οδηγούσε στο ξεκλήρισμα και στον αφανισμό της Μακεδονίας και της Θράκης.

ΑΣ θυμηθούμε το φλογερό εκείνο κάλεσμα, που απηύθυνε σε κάθε πατριώτη η ΚΕ του ΕΑΜ: «...Να ενωθούμε σ' ένα πανεθνικό, παλλαϊκό μέτωπο για τη σωτηρία της Μακεδονίας, για το ξεσκλάβωμα της χώρας». Αυτά τόνιζε, στο κάλεσμά του, το ΕΑΜ. Να θυμηθούμε, όσοι τη ζήσανε, όσοι την κρατούν φωτιά αναμμένη στην καρδιά τους εκείνη τη γιγάντια λαοθάλασσα, που για πολλές ώρες τρικύμιζε στην Αθήνα και ως τις πιο μακρινές άκρες της ελληνικής γης.

ΠΟΙΟΣ συναγωνιστής απ' όσους έλαχε να ζήσουν, να δούνε, εκεί στη γωνία, στην τράπεζα, τη σπαθάτη εκείνη κοπέλα, τη 18χρονη Παναγιώτα Σταθοπούλου και την Κούλα Λίλη, τον Θώμη Χατζηθωμά, τον Θανάση Τεριάκη ν' αψηφούνε τα τανκς και το θάνατο. Κι αυτή ακριβώς είναι η στιγμή που θα διαλέξει να θυμηθεί και να χαράξει αιώνια για τα ελληνικά νιάτα της Αντίστασης ο καθηγητής και πρόεδρος της ΠΕΕΑ Αλέξανδρος Σβώλος.

Σ' ΕΚΕΙΝΗ τη συνέντευξη, στο περιοδικό μας, τη «Νέα Γενιά», ο Αλ. Σβώλος, ανάμεσα στ' άλλα, μας έλεγε, σε μια δική του δωρική διατύπωση και τούτα τα λόγια: «...Σας είδα ηρωικά αγόρια και κορίτσια, σας είδα μια πυρωμένη μέρα τον Ιούλιο του 1943 να τρέχετε σ' έναν καλπασμό προς το ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Και όμως, υπάρχουν και αυτοί οι Τουρκοκύπριοι αγωνιστές-«Ο πόνος δεν γιορτάζεται» φώναξαν Τ/κ σε εκδήλωση για την 20η Ιουλίου

Εντείνονται οι φωνές στην Κύπρο ΕΝΑΝΤΙΑ στον εθνικισμό και το φασισμό, ΕΝΑΝΤΙΑ στις Μητέρες Πατρίδες και τις αστικές τάξεις, ΕΝΑΝΤΙΑ στο Ερντογάν αλλά και στους Τσίπρα-Καμμένο-Κοτζιά!
«Οι κοινότητες που ζουν στο νησί υπέφεραν πολύ σε αυτά τα σκοτεινά χρόνια, αλλά αργότερα κανένας δεν παραδέχτηκε αυτά τα εγκλήματα»

Ahrar al-Sham: Οι μισθοφόροι των Τούρκων.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017 | 7:47 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175.
 

Η Harakat Ahrar al Sham al Islamiyya είναι ένας συνασπισμός πολλών ισλαμιστών και σαλαφιστών, μονάδες που συγχωνεύτηκαν σε μία ενιαία ταξιαρχία προκειμένου να καταπολεμηθεί η Συριακή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Μπασάρ αλ-Άσαντ.
«Τον Ιούλιο του 2013, είχε 10.000 έως 20.000 μαχητές. Είναι η κύρια οργάνωση που λειτουργεί κάτω από την ομπρέλα του Ισλαμικού Μετώπου. Με πάνω από 20.000 μαχητές το 2015, έγινε η μεγαλύτερη ομάδα ανταρτών στη Συρία μετά τον FSA» Η Ahrar al sham και Jaysh αλ-Ισλάμ είναι οι κύριες ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία.

Η ομάδα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα ισλαμικό κράτος σύμφωνα με το νόμο της Σαρία, όπως ακριβώς ο ISIS, ενώ στο παρελθόν έχει συνεργαστεί με την al-Nusra, θυγατρική της Αλ-Κάιντα. Αν και οι δύο αποτελούν μείζονες ομάδες ανταρτών με παρόμοιες ισλαμικές ιδεολογίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή Ilbid, η Ahrar al-Sham δεν συγχέεται με Tahrir al-Sham (πρώην Al-Nusra), που άλλοτε συνεργάζεται κι άλλοτε την πολεμά.

Οι μισθοφόροι αυτοί κάλεσαν ενισχύσεις από την Τουρκία, στην ουσία έκαναν έκκληση για νέα επέμβαση στην Ilbid (Βόρεια Συρία) με πρόσχημα να νικήσουν την HTS, τους άσπονδους συμμάχους τους, στις σφοδρές μάχες που ξέσπασαν μεταξύ τους. Η HTS μπορεί να συγκριθεί με τον ISIS ως προς τις τακτικές και την ιδεολογία. Ο ISIS νίκησε τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στην Ανατολική Συρία στις αρχές του 2014 για να διακηρύξει χαλιφάτο λίγους μήνες αργότερα. Οι Τούρκοι τελικά εισέβαλλαν με αφορμή τον ISIS. Τώρα πάνε να επαναλάβουν το κόλπο.

Οι μισθοφόροι τρομοκράτες είναι ίδιοι. Επειδή είναι μισθοφόροι 1) Είναι αναλώσιμοι 2) Μπορούν να κάνουν οτιδήποτε διατάξουν τ’ αφεντικά τους, ακόμα και να αποκεφαλίσουν την ίδια τους τη μάνα, αν είναι πολλά τα λεφτά. Άρα δεν έχουν ενδοιασμό να μάχονται μεταξύ τους. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που σφάζονται: Ο πόλεμος έχει κριθεί, οι ίδιοι απέτυχαν παταγωδώς να ρίξουν τον Άσαντ. Επίθεση στον Αραβικό Συριακό Στρατό σημαίνει νέα βέβαιη καταστροφή γι αυτούς. Η HTS αναλαμβάνει λοιπόν το ρόλο του ISIS τώρα που οι τρομοκράτες του τρέχουν πανικόβλητοι να κρυφτούν από τους Σύριους και τους Κούρδους μαχητές.

Σήμερα η συγκυρία ευνοεί την Τουρκία για να επέμβει: Ο Συριακός Στρατός έχει στραφεί στην Κεντρική Συρία, όπου απελευθερώνει όλο και περισσότερα εδάφη από την τυραννία του ISIS, ενώ ο κύριος όγκος των Κούρδων είναι στη Ράκκα και κυνηγά τους ισλαμοφασίστες. Θεωρείται βέβαιο πως μετά τον ISIS σειρά έχουν τα καθάρματα της δήθεν μετριοπαθούς «αντιπολίτευσης», που τον ανταγωνίζονται στις σφαγές αμάχων, επομένως ο αιματηρός πόλεμος στη Συρία θα τελείωνε. Αυτό δεν το θέλουν κάποιοι: Ισραηλινοί, Αμερικάνοι, Τούρκοι, Σεΐχηδες κοκ, αφού η επένδυσή τους ώστε να καταλάβουν τη Συρία θα πήγαινε στράφι.

Έτσι με τις συγκρούσεις μεταξύ τους οι πρώην συνεργάτες, οι αντίπαλες συμμορίες των μισθοφόρων, τσακώνονται για τη λεία, που όσο πάει και λιγοστεύει. Ταυτόχρονα δίνουν μια ευκαιρία στον Τουρκικό στρατό να γνωρίσει καινούργιες ήττες και να έχει πάρα πολλούς νεκρούς. Οι Σύριοι δεν έχουν καμία διάθεση να γίνουν Κύπριοι, δηλαδή να διχοτομηθεί η χώρα τους, ούτε φυσικά οι γενναίοι Κούρδοι θα αφήσουν την Τουρκία να τους υποδουλώσει. Ο χρόνος του Σουλτάνου μετρά αντίστροφα. Πολύ σύντομα το σχέδιο για Οθωμανική Αυτοκρατορία θα διαλύσει την Τουρκία.

Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα. Πάντοτε οι «Μεγάλες Ιδέες» είχαν καταστροφικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα όταν τις εφάρμοζαν «μικροί» αλαζόνες πολιτικοί.

Πακέτα τουρισμού

Γράφει ο  mitsos175.

Για να πούμε καλύτερα τι γίνεται θα προσωποποιήσουμε το ΔΝΤ, την ΕΕ και την Μπανανία μας. Δυο δήμιοι βασανίζουν την αποικία Ελλάδα με απάνθρωπο τρόπο. Το τι «ξύλο» μας έχουν ρίξει, δεν περιγράφεται, τα ξέρετε, τα νιώσαμε όλοι στο πετσί μας. Είναι σαδιστές οι τοκογλύφοι, έτσι χαίρονται να μας δέρνουν. Τους ενοχλούν όμως τα ουρλιαχτά μας και οι προσπάθειες να σπάσουμε τα δεσμά. Από κοντά τα αστικά κόμματα παίρνουν μάτι αυνανιζόμενοι διαρκώς.

Σε κάποια φάση ο ένας δήμιος, το ΔΝΤ λέει: - Κουράστηκα να δέρνω, θα φύγω. Φυσικά δεν το εννοεί, αλλά να μην κάνει μια πλάκα να γελάσουνε;
Τότε ο άλλος δήμιος κι οι μπανιστηριτζήδες πολιτικοί λένε στην Ελλάδα που σφαδάζει από τους πόνους: - Πες και συ ρε κάτι μη φύγει και χάσουμε το κελεπούρι!!!

Δυστυχώς το ΔΝΤ δεν πρόκειται να φύγει από μόνο του, όπως δεν φεύγει τόσο απλά κι εύκολα κανένα παράσιτο. Βρήκε φαί, μας βρήκε μπόσικους, αφού μας ξεπούλησαν οι κηφήνες της Βουλής, έτσι θα συνεχίζει να μας αλλάζει τα φώτα. Ας μην ανησυχούν λοιπόν οι σαδιστές. Τι θέλει όμως; Πέρα από το ότι όλοι αυτοί θέλουν μια Επανάσταση, ώστε να τους στείλουμε στο διάολο κι ακόμα παραπέρα, μας βάζουν νέους όρους.
Ε φυσικά. Αφού βρήκαν παπά να θάψουν πέντε - έξι εκατομμύρια ακόμα. Βασικά τα θέλουν όλα όπως κάθε τοκογλύφος, κάθε αρπακτικό.

Θα εγκρίνουν λοιπόν το νέο πρόγραμμα, θα συνεχίσουν δηλαδή να μας κοπανάνε. Κάνουν όμως ότι βαριούνται, όποτε πρέπει να τους παρακαλέσουμε κι από πάνω: Σφάξτε με ΔΝΤ μου ν’ αγιάσω.
«Οι ευρωπαίοι ενισχύουν την Αθήνα να προχωρήσει στην έξοδο στις αγορές» Σε μετάφραση: - Μάγκες, εμείς πηδήξαμε στην Ελλάδα, ελάτε κι εσείς να καλοπεράσετε!

Να μην νομίζουν δλδ ότι δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Βέβαια θέλουν και νέα μέτρα. «Ρύθμιση του χρέους και μεταρρυθμίσεις» που είναι που είναι σύμφωνα με αυτούς «ζωτικές για να δημιουργηθούν οι συνθήκες που θα επιτρέψουν την επιστροφή στις αγορές». Θύμισαν μάλιστα πως «η Αθήνα έχει ήδη υπογράψει το «ταβάνι χρέους» που στην πράξη λειτουργεί αποτρεπτικά για την αναζήτηση φρέσκου χρήματος από τις αγορές». Που πάει να πει, «Εμείς μόνο πηδάμε και δέρνουμε εδώ πέρα okay»;

Καίει λοιπόν και Τσουρουφλίζει το Μνημόνιο. Όσο περιμένουμε τόσο θα μας χτυπάνε περισσότερο. Έχουν βολευτεί και δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό, εκτός αν εμείς Επαναστατήσουμε, δώσουμε μια κλωτσιά σε όλους, ντόπια και ξένα καθάρματα, κι αλλάξουμε ριζικά την Κοινωνία…

Για να δείτε δούλεμα και πόσο για το πέος είναι το Προτεκτοράτο μας, ένα σχόλιο της Κομισιόν σχετικά με την υπόθεση του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου, όπου το Δημόσιο αναλαμβάνει τα δικαστικά έξοδα του!!! «Είναι ζήτημα αρχής να μη σχολιάζουμε εθνικές νομικές διαδικασίες».

Με νομοσχέδιο (άρθρο 45) ορίζεται ότι το ελληνικό δημόσιο αναλαμβάνει όλα τα τυχόν δικαστικά έξοδα και τη δικηγορική αμοιβή των εμπλεκόμενων νυν και πρώην προέδρων της ΕΛΣΤΑΤ. Η ρύθμιση ήταν προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της τελευταίας δόσης και ενδεικτική της νοοτροπίας των τοκογλύφων.

Καλέ όχι! δεν σχολιάζετε εθνικές νομικές διαδικασίες, εσείς μόνο εντολές δίνετε. Τελικά τα μόνα χρήματα που δίνει το κράτος είναι τα έξοδα του Γεωργίου! Τζίρος να γίνεται. Το Κράτος κατηγορεί, το Κράτος απαλλάσσει, το Κράτος, χαρτζιλικώνει αυτόν που κατηγορείαρκεί βέβαια να είναι φίλος των δανειστών.

Κοίτα πράματα: Αν πας Βαρκελώνη σε πάνε μέσα, αν πας Βρυξέλες, σου δίνουν φράγκα. Αυτά τα πακέτα τουρισμού δεν τα καταλαβαίνω. Τι Κράτος είναι αυτό; Τι να σας πω; Κράτος σκιών, Καραγκιόζ μπερντέ…

Σαν σήμερα το 1928 "φεύγει" ο ποιητής και πεζογράφος Κ. Καριωτάκης

«Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία».


"Πρέβεζα" - Κώστας Καρυωτάκης

Σαν σήμερα στις 21 Ιούλη 1928 φεύγει απ’ την ζωή ο διεθνώς αναγνωρισμένος ποιητής και πεζογράφος Κώστας Καρυωτάκης. Αφησε πίσω του όμως ένα έργο που εξακολουθεί να διδάσκεται σε αρκετά Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ τα δημιουργήματά του έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες ξένες γλώσσες.

O Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στις 30 του Οκτώβρη του 1896 στην Τρίπολη στο σπίτι της μητέρας του Αικατερίνης (Κατίγκως) Σκάγιαννη. Είχε ακόμη έναν αδελφό, τον Θάνο, που γεννήθηκε το 1899 και σταδιοδρόμησε ως τραπεζικός υπάλληλος και μια αδελφή ένα χρόνο μεγαλύτερή του, τη Νίτσα, που παντρεύτηκε το δικηγόρο Παναγιώτη Νικολετόπουλο. «Ο ίδιος ήταν κοντός, αδύνατος, ένα λυμφατικό αγοράκι», θα γράψει η Λιλή Ζωγράφου, «που δε θύμιζε σε τίποτα τα γεροδεμένα κι όμορφα αδέλφια του, δίνοντας την εντύπωση ενός μάλλον κουτούτσικου παιδιού. Το ντροπαλό και λιγομίλητο παιδί γίνεται ο δειλός και χωρίς σιγουριά άντρας».

Το επάγγελμα του πατέρα του Γεώργιου Καρυωτάκη – πολιτικός μηχανικός του Υπουργείου Δημοσίων Έργων – τον ανάγκασε να ζήσει σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, όταν εκείνος έπαιρνε μεταθέσεις ως νομομηχανικός. Έτσι έζησε κατά καιρούς στη Λευκάδα, την Κεφαλονιά, την Καλαμάτα, την Πάτρα, την Αθήνα, μα και στα Χανιά. Στην κρητική πρωτεύουσα -τα Χανιά- έζησε τον περισσότερο καιρό, εκεί τελείωσε το Γυμνάσιο κι εκεί περνούσε τα καλοκαίρια του ως φοιτητής.

Ο Καρυωτάκης στα Χανιά δεν έκανε πολλές παρέες, ήταν ένα παιδί δειλό, ασθενικό και πάντα φοβισμένο. Δεν τον “έπαιζαν” οι συμμαθητές του, τον φώναζαν “γέρο” και τον απέφευγαν συστηματικά: «Όσο είναι μικρός, λοιπόν, ο Καρυωτάκης, τα παιδιά τον αποφεύγουν. Δε θα τρέξει, δε θα ξεφωνίσει, δε θα ξεκαρδιστεί. Περήφανος και τρομοκρατημένος, ίσως, να καταλαγιάσει φυλακίζοντας μέσα του ένα σμάρι πουλιά που λαχταρούν να ορμήσουν στο πανηγύρι του σούρουπου», θα γράψει με τρυφερότητα και λυρισμό για τον ποιητή η Λιλή Ζωγράφου. «Ο λιγοστός αυθορμητισμός, που πιθανόν να του άφησε η “αυστηρή ανατροφή”, θα ξεψυχήσει στην αμείλικτη και άκαρδη αδιαφορία των συνομηλίκων του».

Είναι αυτή η σκληρότητα των συμμαθητών του που τον έκανε να ζει, σχεδόν, μόνος του στα Χανιά, με συντροφιά τη μελαγχολία του, προσπαθώντας ν” αντλήσει από μέσα του τη δύναμη της παρηγοριάς, μελετώντας αδιάκοπα, ώστε με την πνευματική του ανωτερότητα, ν” αντιδράσει στην πληκτική αδιαφορία που τον κύκλωνε. Έτσι, όντας γεννημένος ποιητής, ρίχτηκε με πάθος να δημιουργήσει μια γενναία ξεχωριστή πραγματοποίηση, μια καινούρια ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Hay'at Tahrir al-Sham ως διάδοχος του ISIS


Γράφει ο  mitsos175.

«Η Οργάνωση Hay'at Tahrir al-Sham (HTS), είναι μια ομάδα σαλαφιστών τζιχαντιστών που εμπλέκεται στο συριακό Εμφύλιο Πόλεμο . Σχηματίστηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017, από την συνένωση της τρομοκρατικής οργάνωσης al-Nusra Front με άλλες ομάδες. Στόχος του σχηματισμού είναι να ενώσει όλες τις ομάδες με ακραία ιδεολογία της Αλ Κάιντα κάτω από μία σημαία, και να αποκτήσει όσα περισσότερα όπλα». Αποσπάσματα από την εγκυκλοπαίδεια

Έχει κάνει αμέτρητα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα εναντίον αμάχων ενώ σε βαρβαρότητα συναγωνίζεται τον ISIS με τον οποίο έχει θεωρητικές μόνο διαφορές. Η HTS άνηκε στη λεγόμενη «μετριοπαθή αντιπολίτευση» και κάποτε πολεμούσε πλάι με τον FSA και τους αντάρτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία.

Είναι όμως «ανεξάρτητοι επαγγελματίες» δολοφόνοι. Έτσι μετά τις συντριπτικές αποτυχίες της δήθεν Συριακής αντιπολίτευσης στη Συρία και των Γκρίζων Λύκων στο Κουρδιστάν, προσφέρει πάλι τις υπηρεσίες της ως διάδοχος του ISIS.

Χάρη στο ISIS η Τουρκία, οι ΗΠΑ, όπως κι άλλοι βρήκαν αφορμή να επέμβουν στη Συρία. Τώρα που το κράτος των φονιάδων ουσιαστικά διαλύθηκε, οι εργοδότες των μισθοφόρων έβαλαν «αγγελία» για νέους τρομοκράτες, οι οποίοι θα συνεχίσουν τον πόλεμο.
Η απευθείας επίθεση όμως στο Συριακό Στρατό, όπως έδειξαν οι μάχες, θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Οι υποστηρικτές του Προέδρου Άσαντ προελαύνουν παντού, ενώ οι Κούρδοι αντιμετώπισαν με απόλυτη επιτυχία τις τελευταίες Τουρκικές επιθέσεις.

Ο αδύναμος κρίκος είναι ο FSA οι πρώην σύμμαχοι της Hay'at Tahrir al-Sham, ο οποίος απέτυχε παταγωδώς να καταλάβει την εξουσία εκτός από κάποιες περιοχές στο Βορρά και το Νότο. Στη Βόρεια Συρία λοιπόν στο προπύργιο της αντιπολίτευσης ξέσπασαν σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των συμμοριών. Το πλιάτσικο λιγόστεψε, η «φτώχεια» (οι πανωλεθρίες παρά τον εφοδιασμό από ΗΠΑ - Σαουδική Αραβία - Τουρκία) έφερε γκρίνια μεταξύ των πλιατσικολόγων δημίων.

Οι συγκρούσεις μεταξύ των «άσπονδων φίλων» στην Ιντλίμπ δίνουν ευκαιρία «λουκούμι» στην Άγκυρα να ξανακάνει επέμβαση με τις ευχές των ΗΠΑ, τακτική που την ξέρει καλά από παλιά, από την Κύπρο, ενώ πρόσφατα την είχε εφαρμόσει και στη Συρία λόγω ISIS. Επειδή όμως θεωρεί πως πήρε λίγα εδάφη, ετοιμάζεται για το β’ γύρο, ώστε να ελέγχει όλη τη Βόρειο Συρία. Λεπτομέρειες (στα Αγγλικά) εδώ.

Κάτι για τους φίλους Κούρδους: Σενάρια δήθεν συμφωνίας μεταξύ Άσαντ, Ρώσων και Τουρκίας, για να επιστρέψουν εισβολή στο Κουρδικό Καντόνι Αφρίν σε αντάλλαγμα την Ιντλίμπ, είναι - όπως φάνηκε άλλωστε- ψέμα, που σκοπό έχει τη δημιουργία καχυποψίας μεταξύ Κούρδων και Σύριων. Ο Άσαντ δεν θέλει η Συρία να γίνει Κύπρος, να διχοτομηθεί de facto. Αν και σκοπός του είναι η διατήρηση της ακεραιότητας της χώρας του, προτιμά στα Βόρεια τους Κούρδους, παρά τους Τούρκους. Οι Τούρκοι θα μείνουν στη Συρία και μετά τη λήξη του πολέμου, εκτός αν αναγκαστούν να φύγουν από Κούρδους και Σύριους. Το δείχνει η συμπεριφορά του στρατού κατοχής στα εδάφη που κατέλαβαν, όπου διώκουν τους πάντες.

Αλλά ο Συριακός Στρατός κι οι Κούρδοι αυτή τη στιγμή είναι απασχολημένοι να απελευθερώσουν τη Συρία από τα δεσμά του ISIS. Έτσι οι Τούρκοι δημιούργησαν τη σύγκρουση ΤΩΡΑ, ώστε να επέμβουν, πριν στραφούν οι Σύριοι ξανά προς το Βορρά κι απελευθερώσουν τα τελευταία μέρη που μένουν στα χέρια των μισθοφόρων φανατικών.

52 χρόνια απ' την δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα - Μοναδικά οπτικά-ηχητικά ντοκουμέντα σε βίντεο

Σαν σήμερα, μετά τη νύχτα της 21ης Ιούλη 1965 δολοφονήθηκε από τους ένστολους πραιτοριανούς της ιουλιανής εκτροπής ο νεολαίος αγωνιστής, και στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, Σωτήρης Πέτρουλας.

Ηταν 15 Ιούλη 1965. Η άρνηση του βασιλιά να υπογράψει την αποπομπή του φιλοβασιλικού Πέτρου Γαρουφαλιά από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας οδήγησε στην  παραίτηση του πρωθυπουργού Γ.  Παπανδρέου.

Λίγες ώρες μετά, ο βασιλιάς διορίζει την πρώτη κυβέρνηση των αποστατών υπό τον Γ. Αθανασιάδη-Νόβα. Από εδώ και εμπρός ξεκινά η μεγαλύτερη λαϊκή κινητοποίηση μετά τον Εμφύλιο που θα κρατήσει περίπου 70 ημέρες.

 Έξι μέρες αργότερα δολοφονείται ο αριστερός φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας. Γεννημένος στο Οίτυλο της Μάνης ο Πέτρουλας, εμβληματική μορφή της αριστεράς και της αριστερής αμφισβήτησης της πολιτικής γραμμής της ΕΔΑ της εποχής, έχασε τη ζωή του στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Χρ. Λαδά κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι σήμερα συνθήκες –πολλοί υποστηρίζουν ότι είχε στοχοποιηθεί και στραγγαλίστηκε- σε μια από τις μαχητικές λαϊκές διαδηλώσεις

 Ο διαδικτυακός μας ραδιοσταθμός «ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ» και η εκπομπή «Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο» είχε κάνει εκπομπή αφιερωμένη στη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα με τον Μάκη Παπούλια να μιλάει για τον επιστήθιο φίλο, συμμαθητή και συναγωνιστή του Σωτήρη Πέτρουλα.

Συμμαθητές στο νυχτερινό, συμφοιτητές αργότερα στην ΑΣΟΕΕ και συναγωνιστές στους μεγάλους αγώνες της Αριστεράς, συμμετείχαν και οι δύο στη συγκέντρωση και πορεία της ΕΦΕΕ. Ο ένας δεν γύρισε ζωντανός, ο άλλος έζησε και θυμάται: Την καραμανλική τρομοκρατία, την ΕΚΟΦ, τις μεγάλες και μαχητικές διαδηλώσεις. Τις νυχτερινές ‘επιχειρήσεις’ της σπουδάζουσας στην Ακρόπολη και τα κτίρια της Αθήνας.

Την απαγωγή της σορού και την απόπειρα του κράτους να θάψει κρυφά τον νεκρό αγωνιστή. Την αποφασιστικότητα και την άμεση κινητοποίηση των συντρόφων του που ματαίωσαν αυτά τα σχέδια.
 («Σε χρόνο μηδέν, ο κόσμος της Αριστεράς από την Κοκκινιά, τον Πειραιά και τις γύρω συνοικίες γέμισε το Γ’ Νεκροταφείο έτσι ώστε ήταν αδύνατο να πραγματοποιήσουν το σχέδιό τους…»)

Την πορεία με το φέρετρο στους ώμους που ξεκίνησε από το σπίτι του Πέτρουλα στον Κολωνό και περνώντας μέσα από τις λαϊκές συνοικίες έφτασε στο κέντρο να έχει 200.000 κόσμο. Τον φίλο και συναγωνιστή στην ανθρώπινή του διάσταση. Το τραγούδι «Στα περβόλια» που τραγουδήθηκε πολλές φορές δίπλα στο φέρετρο την τελευταία νύχτα…

Με την σεμνότητα που τον διακρίνει, ο συνομιλητής μας περιγράφει και κάποια γεγονότα που δεν είναι σήμερα ευρύτερα γνωστά, όπως ότι κατά σύμπτωση στο ξενοδοχείο ΕΣΠΕΡΙΑ, στο σημείο δηλαδή ακριβώς που χτυπήθηκε η πορεία και δολοφονήθηκε ο Πέτρουλας (Σταδίου και Χρ. Λαδά), είχαν καταλύσει Γάλλοι δημοσιογράφοι του περιοδικού PARIS MATCH οι οποίοι κινηματογράφησαν όλη τη σκηνή. Θα μπορούσε λοιπόν να βρεθεί και ο φυσικός αυτουργός της δολοφονίαςοι ηθικοί και πολιτικοί αυτουργοί ήταν έτσι κι αλλιώς γνωστοί.

Αναφέρεται επίσης και στην ΠΑΝΔΗΚ- Πανσπουδαστική Δημοκρατική Κίνηση ‘Σωτήρης Πέτρουλας’ που ίδρυσαν οι σύντροφοί του.

Συγκινημένος ο συνομιλητής μας, περιγράφει τον φίλο του με δυο λόγια: «Ήταν διαβασμένος, ήταν ευαίσθητος, ξύπνιος, ήταν ‘μαγκάκι’, καλοσυνάτος, εργατικός… Είμασταν του νυχτερινού, δουλεύαμε σε καταστήματα με ρούχα, συμμετείχαμε σε όλες τις διαδηλώσεις, για το Κυπριακό κ.α.»

Επειδή όμως αυτές τις μαρτυρίες όπως και τα οπτικά-ηχητικά ντοκουμέντα που μας πρόσφερε ο Μ. Παπούλιας, απ’ το προσωπικό του αρχείο, επιθυμούμε να τα αναπαράγουν και οι φίλοι και σύντροφοι που έχουν μπλοκ-ιστοσελίδες τα αναρτούμε σε βίντεο. 


Δείτε επίσης
 
Διαβάστε ακόμα:
 

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger