Νεοτερα

Αλλαγή κυβέρνησης ή πολιτικής;

Από ΒΑΘΥ , Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014 | 2:26 π.μ.

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - Realnews

Το μεταμνημονιακό (;) πλαίσιο που έχει τεθεί από τους κατά τα άλλα εταίρους και φίλους είναι κάτι παραπάνω από ασφυκτικό. Με απόλυτη ευθύνη, φυσικά, του εγχώριου πολιτικού-οικονομικού συστήματος, καθώς αυτές τις συμμαχίες και αυτό το πλαίσιο πορείας της χώρας έχει επιλέξει διαχρονικά. Επομένως και σε κάθε περίπτωση, είτε εκλεγεί Πρόεδρος (πράγμα δύσκολο), είτε δεν βρεθούν 180 ψήφοι και πάμε σε εθνικές εκλογές (το πιθανότερο), το περιοριστικό και ασφυκτικό πλαίσιο παραμένει.

Δεν είναι μια διαπίστωση που αφορά μόνο την παρούσα κυβέρνηση. Αφορά εξίσου και την αξιωματική αντιπολίτευση. Και μάλιστα, από τη στιγμή που έχει λεχθεί εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ότι ούτε η παραμονή της Ελλάδας σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ αμφισβητείται, ούτε η στάση του κόμματος απέναντι στις λεγάμενες αγορές θα είναι μονομερής. Αν, όμως, δεν αμφισβητείται το πλαίσιο, τότε πώς θα αμφισβητηθεί η δυνατότητα των επίδοξων εκβιαστών να συνεχίζουν να ασκούν την ασφυκτική παρέμβασή τους;

Σε αυτές τις συνθήκες -σε μια χώρα και σε έναν λαό που δεν έχει μονοσήμαντα ανάγκη από μια ακόμα αλλαγή κυβέρνησης, αλλά από επείγουσα αλλαγή πολιτικής- οι εκλογές ίσως είναι ευκαιρία για έναν ακόμα λόγο: Για να σκεφτεί και να τοποθετηθεί ο λαός στο φλέγον ζήτημα. Και το φλέγον δεν είναι «απλώς» το «ποια κυβέρνηση» θα διαχειρίζεται την ασφυξία, αλλά -και πρωτίστως-το «ποια πολιτική» είναι εκείνη που ανοίγει δρόμους αποδέσμευσης από το ασφυκτικό πλαίσιο.

Βουλιάζουν στο βούρκο, ώρα για λαϊκή ανταρσία

Από ΒΑΘΥ , Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014 | 11:30 μ.μ.


Πηγή: «Πριν»

Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου και οι δυνάμεις του συστήματος οι οποίες τη στηρίζουν ρίχνουν στη μάχη για να κρατηθούν στην κυβέρνηση όλα τα όπλα, με μόνο ορατό αποτέλεσμα για την ώρα το δικό τους βούλιαγμα στο βούρκο που οι ίδιοι διαμόρφωσαν.
Οι καταγγελίες Χαϊκάλη και το όλο νοσηρό κλίμα του κοινοβουλίου αναδεικνύουν την ωμή πραγματικότητα που οι εργαζόμενοι και ο λαός ένιωσαν στο πετσί τους * όλα τα προηγούμενα χρόνια: πως το αστικό πολιτικό προσωπικό έγινε υπηρέτης των μεγάλων συμφερόντων, εντολοδόχος της τρόικας, της ΕΕ και των επιχειρηματιών, σε ένα κλίμα παροξυσμού της εξαγοράς και της εξαχρείωσης, κάτω από μεγάλες κουβέντες περί σωτηρίας της πατρίδας.

Την ίδια ώρα, το μαύρο μέτωπο ετοιμάζεται πυρετωδώς για την επόμενη μέρα, δείχνοντας τι σημαίνει παραμονή εντός του «πλαισίου» χρέους, ευρώ, ΕΕ, κεφαλαίου: με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, στα μουλωχτά, η ελληνική κυβέρνηση πέρασε την παράταση του Μνημονίου μέχρι τέλη Φεβρουάριου. Αμέσως μετά πρέπει να εφαρμοστεί το νέο Μνημόνιο, στο πλαίσιο του νέου μόνιμου ευρωμνημονίου. Γι’ αυτό η τρόικα ανακοίνωσε πως θα έρθει αρχές Γενάρη στην Αθήνα.

Το ΔΝΤ διέκοψε χθες τη χρηματοδότηση της Κύπρου, γιατί ακόμα κι αυτή η κυπριακή τόλμησε να ψηφίσει ενάντια στους πλειστηριασμούς ακινήτων. Όλα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη να βγει ο λαός στο προσκήνιο με το δικό του κίνημα και τα δικά του αιτήματα. Γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου να αισθάνονται διαρκώς την καυτή ανάσα του λαού, οι προεδρικές εκλογές να γίνονται με κινητοποιήσεις.

Καθώς όμως όλα δείχνουν το σύστημα προετοιμάζεται για βουλευτικές εκλογές-εξπέρ και για αλλαγή διαχειριστή, που θα μιλά στο όνομα της Αριστεράς αλλά χωρίς αριστερή πολιτική, χωρίς μέτρα υπέρ του λαού, είναι  εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη να προχωρήσει η πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την πολιτική συνεργασία των δυνάμεων της ανατρεπτικής Αριστερός. Όλων εκείνων των δυνάμεων που τοποθετούνται υπέρ του ανυποχώρητου αγώνα για δουλειά παιδεία, ελευθερία, για μονομερή κατάργηση Μνημονίων και  δανειακών συμβάσεων, διαγραφή του χρέους, έξοδο από το ευρώ  και την ΕΕ, από θέσεις διεθνιστικές κι εργατικές και έρχονται σε  ρήξη με τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και το ταπεινωτικό  καθεστώς της ευρωκηδεμονίας.

Διαβάστε από την ίδια εφημερίδα. Γιώργος Δελαστίκ: Γιορτές έχουμε, ώρα για ... ψώνια

Μερικές απορίες

Γράφει ο mitsos175

Μερικές απορίες:
Κάθε άνθρωπος που κατηγορείται έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Σεβαστό. Και φυσικά ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας για οποιονδήποτε. Το είπα και για τον χέρι - χέρι με τις off shore Καρατζαφέρη, έστω κι αν έδειχναν τα στοιχεία συντριπτικά.

Όμως κάποια πράγματα που ακούγονται, γεννούν κάποια ερωτηματικά: Εκτός από τη δωροδοκία ακούστηκε στη κουβέντα και για μια υπόθεση απαγωγής. Τι ακριβώς γίνεται με τα σημαδεμένα χαρτονομίσματα; Πως κινείται το χρήμα κι από ποιούς; Αυτή η λεπτομέρεια φαντάζει μικρή μπροστά στο σκάνδαλο της απόπειρας εξαγοράς, αλλά θα έπρεπε να διερευνηθεί.

Η επόμενη απορία μου είναι ότι ο κ. Αποστολόπουλος είπε πως ο Χαϊκάλης του ζήτησε αυτός χρήματα! Η απορία μου είναι γιατί να το κάνει; Αν ο Αποστολόπουλος ήταν στέλεχος των ΑΝΕΛ κι η "πρωτοβουλία" άνηκε στο βουλευτή, γιατί να τα πει σε στέλεχος του κόμματός του, "Θέλω τόσα να ψηφίσω"; Το πιθανότερο θα ήταν μια απάντηση αρνητική. Πιστεύω μάλιστα ότι κάθε στέλεχος οποιουδήποτε κόμματος που θα άκουγε κάτι παρόμοιο, θα προσπαθούσε να πείσει να μην φύγει από την κομματική γραμμή ο βουλευτής. Αλλά έστω το είπε, που είναι μάλλον απίθανο. Αν ήθελε όμως κάποιος να ξεμπροστιάσει κάποιον θα έκανε ότι ο Χαϊκάλης: Θα πήγαινε στον Πρόεδρο του κόμματος, στην αστυνομία κοκ. Η απορία μου λοιπόν είναι, σε ποιον το είπε ο κ. Αποστολόπουλος;

Άλλη απορία: Πως γίνεται ένα video όταν εξυπηρετεί τη ΝΔ να είναι νόμιμο, κι όταν την καίει να είναι παράνομο; Πως γίνεται η ΕΛΑΣ να κάνει παρακολουθήσεις, τηλεφώνου ή με κάμερες κι όταν τα στοιχεία δε συμφέρουν να μπαίνουν στο αρχείο, ενώ όταν συμφέρουν να βγαίνουν στα κανάλια και να γίνονται μέρος κατηγορητηρίου; Αυτά μπορεί κάποιος να μου τα εξηγήσει;

Σωστά είπε η βουλή να μη παιχθεί το video. Αλλά το σκεπτικό της Αριστεράς δεν ήταν ίδιο με το σκεπτικό της δεξιάς. Η δεξιά το θεωρεί επικίνδυνο για την ίδια. Αν είχε κάτι που θα έκαιγε την αντιπολίτευση θα ήταν νομιμότατο και πρώτο θέμα στα ΜΜΕ. Η Αριστερά δεν το δέχεται για λόγους αρχής, τεράστια διαφορά. Άλλο νόμιμο, άλλο ηθικό. Ο ίδιος ο Καμμένος μίλησε για δυο απόψεις στη δικαιοσύνη περί βίντεο κλπ.

Καλό είναι λοιπόν να δοθεί μια διευκρίνηση, το σκεπτικό, γιατί έχουν φτάσει στον έσχατο παραλογισμό να θεωρούν την απόφαση αυτή άλλοθι για τη ΝΔ κάτι που φυσικά δεν ισχύει καθόλου.

Για την παρακολούθηση έχω να πω, ότι ήταν καιρός το δηλητήριο της κλειδαρότρυπας να γυρίσει εναντίον αυτών που το έχυσαν. Είχαμε πει τη συστηματική προσπάθεια παραβίασης της ιδιωτικής ζωής με τις κάμερες και τα άλλα αήθη κόλπα. Είπαμε επίσης ότι μόνο συγκεκριμένοι χρησιμοποιούν οργανωμένα παρακολουθήσεις και είναι όλοι δεξιοί. Για την ακρίβεια το κράτος, οι πράκτορες του και οι παρακρατικές συμμορίες.  

Συμμαχία και με το διάολο, αρκεί να μην είναι ντυμένος Παναγία!

Παραθέτουμε δυο άρθρα από την εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς». Το πρώτο το υπογράφει ο Στέλιος Ελληνιάδης και το δεύτερο ο Σωκράτης Ματζουράνης

Συμμαχία και με το διάολο, αρκεί να μην είναι ντυμένος Παναγία!

Απ’ τους φτωχούς τα πήρανε, οι κλέφτες τα φάγανε και τα τρώνε μέχρι τώρα. Κι εδώ μέσα, γεμάτο είναι. Έναν-έναν τους ξέρω. Έναν-έναν...

(Μαρία Κωνσταντινίδου ξενοδοχείο Ατλαντίς, Ηράκλειο Kρήτης, 13 Δεκ.2014)

Πάντα, τα θέματα με τις συμμαχίες είναι δύσκολα και περίπλοκα. Όταν συμμαχείς με κάποιον που oι διαφορές σου είναι θεμελιώδεις και αγεφύρωτες, ξέρεις ότι αυτή η συμμαχία είναι προσωρινή, ορισμένου σκοπού, με ημερομηνία λήξης.  Ότι, αργά ή γρήγορα, όταν ο κοινός αντίπαλος -που σας συσπειρώνει- εκλείψει, οι αγεφύρωτες διαφορές θα αναδυθούν και πάλι στο προσκήνιο. Οπότε, με τέτοιου είδους συμμαχίες, είσαι εξ αρχής επιφυλακτικός, προσεκτικός και σε εγρήγορση. Εάν δεν είσαι, την πατάς, όπως την πάτησε η Αριστερά με τους Εγγλέζους μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, το 1944•

Συνηθέστερα, όμως, συμμαχείς μ’ αυτόν που έχεις κάποια κοινά σημεία και λιγότερες θεμελιώδεις διαφορές. Και μ’ αυτόν προσπαθείς να τονίσεις τα σημεία ταύτισης και ενδεχομένως να τα σταθεροποιήσεις εξαλείφοντας ή μειώνοντας τις όποιες διαφορές.

Αυτό, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται πιο επιθυμητό και πιο βατό, αλλά κι αυτό κρύβει κινδύνους. Γιατί είναι πιο εύκολο να εφησυχάσεις και να υποτιμήσεις τις διαφορές που μπορεί, ειδικά σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά, να εγερθούν δριμύτερες και να τιναχτούν όλα στον αέρα. Και είναι, συχνότερα, αυτού του τύπου οι συμμαχίες που οδηγούν σε απογοητεύσεις, οπισθοδρομήσεις και τραγωδίες.

Υπάρχει, επίσης, το αντίτιμο που πληρώνεις για κάθε συμμαχία. Η συμμαχία δεν είναι μόνο κέρδος, είναι και  χασούρα.  Όταν, για παράδειγμα, σου φέρνει ενισχύσεις από άλλες πηγές, αλλά σου αφαιρεί δυνάμεις από το δικό σου χώρο.  Ή πλήττει το κύρος σου.  Ή αλλοιώνει τη φυσιογνωμία σου. Ή λειτουργεί σαν βραδυφλεγής βόμβα στα εντόσθιά σου.

Τα περισσότερα κόμματα της Βουλής παρουσιάζουν εικόνες αποσύνθεσης. Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και  ΑΝΕΛ βρίσκονται σε φάση ξεχαρβαλώματος, ενώ αποσχιστικές τάσεις εκδηλώθηκαν και στη Χρυσή Αυγή. Φυγόκεντρες φράξιες και ατομικές παντιέρες κυματίζουν παντού. Η αποσύνθεση αποτελελεί εσωτερική κατάσταση των κομμάτων αυτών. Και στοιχείο αυτής της αποσύνθεσης είναι και οι 25 βουλευτές που αποχώρησαν από τα κόμματα με τα οποία εξελέγησαν και «ανεξαρτητοποιήθηκαν». Όπως στοιχείο της αποσύνθεσης είναι κι αυτοί που μένουν, αλλά έχουν έντονες ροπές φυγής, διαφοροποίησης ή μετάλλαξης.

Αυτές τις σκέψεις κάνω, παρακολουθώντας τα γεγονότα, αλλά και τις διαδόσεις που κυκλοφορούν για τις πιθανολογούμενες συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ που εντάθηκαν με την επίσπευση της διαδικασίας εκλογής του νέου Προέδρου Δημοκρατίας.  Σκέψεις, που τροφοδοτούνται όλο και πιο έντονα από τις ερωτήσεις και τις απορίες  φίλων και συμπολιτών που ανησυχούν για τα τεκταινόμενα.  Που θέλουν διακαώς να πάρει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι με επιλογές που θα παραμορφώσουν το χαρακτήρα του και συμβιβασμούς που δεν είναι απαραίτητοι στην πορεία για τη νίκη και, κυρίως, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης και ανοικοδόμησης της χώρας.

Για παράδειγμα, τι απάντηση δίνουμε σ’ αυτούς που εναγωνίως ή θυμωμένα ρωτούν: Ποιους εκφράζουν και τι εκπροσωπούν οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ που στήριξαν -λόγω και έργω- τη μνημονιακή συγκυβέρνηση;

Αυτοί που απαξιώθηκαν και εγκαταλείφθηκαν ακόμα και από τους πιο πιστούς φίλους, οπαδούς και ψηφοφόρους τους;  Αυτοί που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ με βασική αιτία και θέση τη βαθιά και αμετάκλητη αντίθεσή τους στην ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ; Και πώς μπορεί κανείς να τους εμπιστευτεί, ότι με την πρώτη αφορμή, πριν λαλήσει τρις, δεν θα ξεπουλήσουν τη συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο επανειλημμένα έχουν κατηγορηματικά δηλώσει ότι περιφρονούν και απορρίπτουν;

Και πώς θα αντισταθμιστεί η απογοήτευση των μελών, φίλων και υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ που απεχθάνονται τους ευλύγιστους ΔΗΜΑΡίτες, που φαίνεται ότι για την ατομική τους επιβίωση είναι διατεθειμένα να κάνουν άλλη μία κωλοτούμπα ολκής, χωρίς ντροπή και χωρίς ειλικρινή έμπρακτη αυτοκριτική; Κι αυτός ο προβληματισμός, αυτή η ένσταση και αντίθεση, δεν αφορά μόνο τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ, που εάν δεν τα διασώσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα περιπέσουν δικαίως στην τρύπα της λήθης.  Αφορά όλα τα πρόσωπα εκείνα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπίπτουν σ’ αυτούς τους οποίους με το αγωνιώδες  ξέσπασμά της περιέγραψε πολύ παραστατικά η υφάντρια που διέκοψε καταχειροκροτούμενη τον Αλέξη Τσίπρα στο Ηράκλειο της Κρήτης, για να εισπράξει την έμμεση, αλλά σαφή επιδοκιμασία του.

Γιατί περί κλεφτών πρόκειται, όχι απαραιτήτως  χρημάτων, αφού για μια αγωνιστική, αλλά και πονεμένη από θυσίες και απογοητεύσεις, προοδευτική και συνεπή μερίδα του κόσμου, που δεν ενέδωσε και δεν αυτομόλησε, κλέφτες είναι και όσοι διασύρουν, υφαρπάζουν και εκμεταλλεύονται τις αξίες και τα ιδανικά της Αριστερός, αλλά και όσοι καιροσκόποι βρίσκουν ευκαιρία να ξαναβολευτούν, ανταλλάσσοντας ανέξοδα το παλιό τους κοστούμι με ένα καινούργιο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι συμμαχίες θα αποκλείονται φοβικά και επιπόλαια. Κάθε άλλο. Αυτό σημαίνει ότι οι συμμαχίες πρέπει να επιδιώκονται επίμονα και διαρκώς, αλλά ποτέ σε βάρος της ποιότητας, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Και πρέπει να είναι καθαρές και πειστικές για την ορθότητα και την αναγκαιότητά τους. Όχι πως έτσι θα αποφύγει κανείς εκατό τοις εκατό τα λάθη, αλλά τουλάχιστον θα τα περιορίσει, ειδικά όταν οι επιλογές από μόνες τους εμπεριέχουν περισσότερα αρνητικά από θετικά στοιχεία.

Θα είχε ενδιαφέρον να υπήρχε ένα μέτρο για να μπορεί κανείς να μετρήσει επακριβώς το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσαν στην Αριστερά οι επιλογές τύπου  Γρήγορή Ψαριανού, Ανδρέα Παπαδόπουλου και Πέτρου Τατσόπουλου, αλλά και -το χειρότερο- σε βάρος της κοινωνίας και της χώρας.

Θέλει πολύ μεγάλη προσοχή η υπόθεση των συμμαχιών. Και  πρέπει, πρώτα και πάνω απ’ όλα, να συντελούνται στη βάση, στην κοινωνία. Έτσι, δυνάμωσε και  ανορθώθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, από τα κάτω. Προσωπικά, πιστεύω, ότι η εντιμότητα, η συνέπεια και η ειλικρίνεια, το ήθος και η αξιοπρέπεια, είναι πιο ευδιάκριτες και πιο αξιόπιστες αξίες από την αριστερή ταμπέλα που φοριέται κατά περίπτωση.

Και νομίζω oτι οι προοδευτικοί πολίτες δεν απορρίπτουν εύκολα κάποιον μόνο και μόνο γιατί ήταν σε κάποια φάση στο ΠΑΣΟΚ, ακόμα και σε Ν.Δ. ή ΑΝΕΛ. Γιατί οι παραπάνω αξίες που ανέφερα ήταν πάντα το μεγάλο ατού της Αριστεράς, αλλά όχι και αποκλειστικότητα της. Και καλοί χριστιανοί υπάρχουνε και ειλικρινείς σοσιαλδημοκράτες και έντιμοι κεντρώοι ή δεξιοί. Εξάλλου, τελευταία, πιο πολύ από σινιέ αριστερούς την έχουμε πατήσει. Το δίδαγμα είναι να μην κάνουμε τα στραβά μάτια για πρόσκαιρα και αμφίβολα οφέλη ή κέρδη με μεγάλο ρίσκο. Και εκεί που έχουμε δισταγμούς και αντιρρήσεις, ένας δημόσιος διάλογος και ένα εύλογο χρονικό διάστημα δοκιμασίας ποτέ δεν βλάπτει. Για να είμαστε δε σίγουροι ότι με σωστά κριτήρια θα ξεχωρίζουμε τους καλύτερους και δεν θα τους αδικούμε ούτε θα τους εξαιρούμε αβασάνιστα από τις συμμαχίες μας, πρέπει να λειτουργούμε με απόλυτη διαφάνεια, ανοιχτά και ξάστερα. Εξάλλου, και οι εκλογείς που προέρχονται από άλλα κόμματα, δεν θα ήθελαν να ξαναβρούν μπροστά τους, στον ΣΥΡΙΖΑ, φθαρμένους πολιτικούς από τα κόμματα από τα οποία απομακρύνθηκαν απογοητευμένοι έως και αηδιασμένοι. Όλοι είναι υπέρ των συμμαχιών, αλλά όχι με ξεφωνημένους καριερίστες ούτε με αμφίβολης ποιότητας και φερεγγυότητας ενδιαφερομένους, με ή χωρίς γραβάτα.

Αν φύγουν χωρίς να τους διώξουμε, θα ξανάρθουν

Τελικά σχεδόν τα καταφέραμε.
Υπάρχουν τώρα αρκετές πιθανότητες να ξεκουμπιστούν.

Χρόνια τους λέμε να φύγουν κι αυτοί τίποτα.
Ελπίζαμε πως το «κίνημα» κάτι θα καταφέρει, τελικά εμείς δεν τα καταφέραμε με το κίνημα.
Άλλωστε με «Παναγόπουλους» να καθοδηγούν τα συνδικάτα, τι προκοπή να δεις και ποιος να σ’ εμπιστευθεί.. Αργότερα επιχειρήσαμε να επενδύσουμε στην οργή της νεολαίας. Περιμέναμε να δούμε και τα ελικόπτερα να τους παίρνουν, περιμέναμε να γίνει της Χιλής, μα και πάλι τίποτα.

Το μόνο που καταφέραμε, ήταν να καταδικάσουμε τη βία «απ’ όπου και αν προέρχεται».

Η λαϊκή οργή και η αγανάκτηση φούντωναν, το νιώθαμε, το μυρίζαμε, αλλά δυστυχώς δεν θελήσαμε να τις μετατρέψουμε σε ριζοσπαστικές κοινωνικά και πολιτικά δυνάμεις.
Υποσχεθήκαμε νέες  μορφές «λαϊκής συμμετοχής» κι ανακαλύψαμε τις παμπάλαιες «λαϊκές συνελεύσεις» που τις βάλαμε απλά να συνεδριάζουν και τις έρμες τις «πλατείες» που, αφού τις κάναμε «άνω-κάτω» τις καταντήσαμε απλά έρημες.

Και τελικά αντί οι «πλατείες» να διώξουν τη δεξιά πολιτική , εξοβέλισαν τα κόμματα και κυρίως την Αριστερά. Κάποια στιγμή πιστέψαμε πως «σήμερα ψηφίζουμε, αύριο φεύγουν».

Όμως και πάλι απογοήτευση και δυστυχώς ούτε οι καθημερινές μας προσταγές «να φύγετε», ούτε οι προτάσεις μομφής, ούτε η «νομιμότητα» που τους ταράξαμε, κατάφεραν να τους ξεκουμπίσουν.
Με το σήμερα φεύγουν, αύριο φεύγουν, φτάσαμε στον Σταύρο Δήμα και εναποθέσαμε πια όλες μας τις ελπίδες να κρατήσουν τα λάβαρα της ανατροπής τους και της αριστερής πολιτικής -με κορμό βέβαια τον ΣΥΡΙΖΑ-οι κομμουνάροι του Καμμένου και οι μπολσεβίκοι του Κουβέλη.

Ο κυρίαρχος λαός τρομαγμένος στους καναπέδες της απόγνωσης, παρακολουθεί τα παζάρια και τους εκβιασμούς και τις συναλλαγές των εκπροσώπων του, μετρά με αγωνία πόσα «παρών» θα γίνονται κάθε πέντε μέρες «ναι», παρακολουθεί την ξευτίλα που του σακατεύει τη ζωή και τελικά θέλει να φύγουν αλλά δεν θέλει εκλογές. Φόβος και απόγνωση...

Κρατήσαμε το λαό μακριά από την αγωνιστική διαδικασία της διαμόρφωσης των πολιτικών εξελίξεων, προοδευτικών πολιτικών συσχετισμών, μακριά από τη διαμόρφωση της στρατηγικής ενός κόμματος που θέλει να λέει -και σωστά το λέει- πως στόχος του είναι να αλλάξει την κοινωνία, με τελικό στόχο το σοσιαλισμό.

Θελητά ή αθέλητα, του αναθέσαμε το ρόλο της «εξέδρας» κι ας λέμε πως τον θέλουμε στο γήπεδο.
Θελητά ή αθέλητα, τον «οδηγήσαμε» να μας αναθέτει κι αυτό μας βόλεψε.

Δεν πήγαμε να πούμε στο λαό πως αυτά τα όμορφα που του λέμε, δεν γίνονται χωρίς θυσίες, χωρίς αγώνες σκληρούς, χωρίς κατάθεση ψυχής, χωρίς θύματα.

Αφήσαμε τον κόσμο ανενημέρωτο για τις δυσκολίες που έρχονται. Απροστάτευτο, να χαίρεται με τις δημοσκοπήσεις, να οργίζεται με τα μνημόνια, να ενθουσιάζεται με τις ομιλίες μας.
Αφήσαμε μια κοινωνία ιδεολογικά, οργανωτικά και πολιτικά απροετοίμαστη για να στηρίξει μια δύσκολη ταξική αναμέτρηση.

Μια κοινωνία ευάλωτη στο φόβο και την τρομοκράτηση της Δεξιάς, ίσως για να μη τρομάξουμε του νοικοκυραίους, ίσως για ν’ αντιμετωπίσουμε τη θεωρία των δύο άκρων. Κι εμείς αιφνιδιαστήκαμε από την επίθεση του αντίπαλου, γιατί μπροστά στην «ευλυγισία» που επιβάλλει σε μια μελλοντική κυβέρνηση η τακτική των συμμαχιών, ξεχάσαμε τι φόβο και τρόμο, είναι ικανό να προκαλέσει το σύστημα.

Ξεχάσαμε τι τράβηξε η Αριστερά και οι αριστεροί. Μπορεί να γίνουν εκλογές και είναι πιθανόν ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει η πρώτη αριστερή κυβέρνηση.

Όμως με το λαό αφοπλισμένο, ανενημέρωτο θεατή, δεν θα πάει μακριά.

Και τότε να δεις φόβο και πισωγύρισμα 

Ο Φώτης Κουβέλης εκπρόσωπος Τύπου του Σύριζα;


Οι εξελίξεις τρέχουν τόσο γρήγορα και μάλλον χάνουμε πολλά επεισόδια. Εντάξει, είχαμε διαβάσει όλες τις προηγούμενες μέρες για το αλισβερίσι μου γίνεται μεταξύ των ηγεσιών του Σύριζα και της ΔΗΜΑΡ για κοινή κάθοδο στις επόμενες βουλευτικές εκλογές και τα σχετικά.

Εκεί είχαμε μείνει γ’ αυτό αιφνιδιαστήκαμε όταν σήμερα διαβάζουμε σε εφημερίδα ότι ο Φώτης Κουβέλης ανέλαβε .. εκπρόσωπος Τύπου του Σύριζα. Όπως ενημερωνόμαστε, λοιπόν από δημοσίευμα, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ μιλώντας προχτές στο Ιταλικό τηλεοπτικό κανάλι Rai Uno ήταν σαφής για τις προθέσεις μιας μελλοντικής κυβέρνησης με κορμό τον Σύριζα: «Αν εκλεγεί στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να σεβαστεί τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η χώρα, αλλά θα επιχειρήσει να αλλάξει κάποιους όρους», είπε επί λέξει ο κυρ Φώτης.

Μάλιστα.

Δεν είμαι ζητιάνος. Δώστε μας 180


Πηγή: Λάκης Μπέλλος – «Εφημερίδα των Συντακτών»

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ βουλευτές, δεν είμαι ζητιάνο. Δεν με ξέρετε προσωπικά γιατί σπάνια πατάω το πόδι μου στη Βουλή. Με δείχνει όμως κάθε μέρα η ντηλεόρασις στα δελτία και με έχετε δει στον κύριο Πρετεντέρη που είναι φίλο μου και του λέω κι εγώ πολύ καλά λόγια όταν μπορώ για να γίνεται στοχοποίηση, κυρίες και κύριοι καλιέ.

Βοηθήστε με, καλιέ. Ενα μόνο ψήφο θέλω. Οχι δύο γιατί είναι άκυρο και δεν θα το λάβει υπόψη ο κύριος Τζιαμτζής να το μετρήσε για 180 βγάλει Πρόεδρο.

Λυπηθείτε με, καλιέ. Αν δεν πάρω 180 ψήφους θα γίνουν εκλογές και θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα πέσουν πάνω να μας φάνε κορκόδειλοι, πιράνχας, ο Κινγκ Κονγκ, ο Δρασασάκης, η  Γχάννα Αγγελοπούλου, η Μαριάννα Λάτση και η Ραχήλ Μάκρη, που είδατε πώς μύριζε το παλτό της ο κύριος Ψαριανός στη Βουλή.

Βοηθήστε με, καλιέ. Μην ακούτε κύριο Χαϊκάλη που λέει ότι δίνουνε 3.000.000 ευρώ, καλιέ. Θα του κάνουμε μήνυση, καλιέ, και στην κυρία Ξουλίδου, καλιέ. Η κυρία Βούλτεψη δίπλα μού δίνει μόνο μία ωραιότατη τσατσάρα και όχι εκατομμύρια ευρώ και βλέπετε πόσο τίμιοι είμαστε, καλιέ.

Κυρίες και κύριοι, έχω τρία άρρωστα παιδιά, Αδωνι, Μάκη Γιακουμάτο, Μάκη Βορίδη, και πρέπει να τα πάω σε νοσοκομείο στις Βρυξέλλες, καλιέ, να τα σώσω και να σωθώ κι εγώ και να σωθεί και ο κύριος Βενιζέλος και να σωθεί και το ευρώ.


Φυλακές υψίστης ασφαλείας: Τα κελιά της ντροπής είναι εδώ

Μια φυλακή μέσα στην φυλακή, ένας μη τόπος για τους φυλακισμένους, ένα ντελίριο κρατικής καταστολής στον καταδικασμένο, τον ξένο, τον «άλλον», τον αντιστεκόμενο. Δεν πρόκειται παρά για τις φυλακές Γ’.

Στις 7 Ιουλίου του 2014 ψηφίστηκε από το Α' Θερινό Τμήμα της Βουλής, παρουσία 100 βουλευτών, το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης «Ρυθμίσεις Ποινικού και Σωφρονιστικού Δικαίου και διατάξεις». Υπέρ ψήφισαν 52 βουλευτές και κατά 48 συνάδελφοί τους. Όσον αφορά το άρθρο 1,το οποίο θεσμοθετεί τις ειδικές συνθήκες κράτησης στις περίφημες φυλακές υψίστης ασφαλείας τύπου Γ’, οι οποίες θα στεγαστούν στο ήδη υπάρχον σωφρονιστικό κατάστημα του Δομοκού, υπέρ τάχθηκαν 56 βουλευτές και κατά 44.

Ο συμβολισμός της ψήφισης ενός τόσο σημαντικού νομοσχεδίου από το θερινό τμήμα μόνο απαρατήρητος δεν μπορεί να περάσει. Είναι η περίοδος κατά την οποία ψηφίζονται νόμοι όπως η ιδιωτικοποίηση της «Μικρής ΔΕΗ», η άδεια επέκτασης του γηπέδου της ΑΕΚ στο Αλσος Νέας Φιλαδέλφειας, η καθιέρωση του ΕΝΦΙΑ, το ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σαμαράς: Ο Μπαλτάκος τον αποκάλεσε "πούστη", στον Χαϊκάλη έκανε μήνυση

Του Γ. Γ.

Εχουμε να δούμε ακόμα πολλά με την φερόμενη απόπειρα χρηματισμού του Χαϊκάλη, οπότε ας το προσπεράσουμε αυτό και να σταθούμε σε αυτό που ακούσαμε απ’ το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του Mega. Στην μήνυση που κατέθεσε ο πρωθυπουργός σε βάρος του Π. Χαϊκάλη για τα όσα ισχυρίστηκε ο βουλευτής των ΑΝ.ΕΛΛ μιλώντας στον Πρετεντέρη. (Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο).

Εκεί θέλουμε να σταθούμε σημειώνοντας πρώτα ότι πάλι αδιάβαστοι παρουσιάστηκαν οι ρεπόρτερ του Mega. Δεν είναι η πρώτη φορά που πρωθυπουργός καταθέτει μήνυση σε βάρος πολίτη όπως ισχυρίστηκαν. Είχε προηγηθεί ο Γ. Ράλλης το 1980 καταθέτοντας μήνυση ενάντια στους αδελφούς Κουρή γιατί από την φυλλάδα τους την Αυριανή είχαν ισχυριστεί ότι η γυναίκα του με κυβερνητική παρέμβαση είχε πάρει την αντιπροσωπία  της εταιρείας ενδυμάτων «Lacoste» στην Ελλάδα. (Για την ιστορία τα αδέλφια Κουρή καταδικάστηκαν με τον Γιώργο να την κοπανάει στο εξωτερικό λίγο πριν συλληφθεί και τον Μάκη να φυλακίζεται στον Κορυδαλλό).

Επανερχόμαστε από κει που ξεκινήσαμε. Ο Σαμαράς, λοιπόν, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού κατέθεσε μήνυση σε βάρος του Π. Χαϊκάλη, ζητώντας άμεσα την παρέμβαση εισαγγελέα γιατί με τα λεγόμενα του βουλευτή των ΑΝ.ΕΛΛ έφτασε η «Η απόλυτη συκοφαντία και αθλιότητα στην κορύφωσή τους».

Και εμείς τώρα ρωτάμε: Δεν έχει περάσει και πάρα πολύς καιρός από τότε που ο προφυλακισμένος Κασιδιάρης είχε δώσει στην δημοσιότητα, σε βίντεο την συνομιλία που είχε με τον Μπαλτάκο. Σ’ αυτήν ακούγεται ο πρώην κολλητός του Σαμαρά πρώην γ.γ. της κυβέρνησης να αποκαλεί τον πρωθυπουργό «μικρόνοα, φοβισμένο, πούστη»
.
Αυτά τα μπινελίκια δεν είναι «συκοφαντία» και «αθλιότητα»;

Γιατί ο Σαμαράς δεν κατέθεσε μήνυση σε βάρος του πρώην στενού συνεργάτη του;Τι είδους επιλεκτικές ευαισθησίες είναι αυτές που έχει ο πρωθυπουργός;


Μηντιακή 5η φάλαγγα: Τι πραγματικά φοβούνται οι δοσίλογοι;

  «Θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κ. Άδωνι Γεωργιάδη, ότι το 1940-44 οι Γερμανοί  τους δοσίλογους και τους σπιούνους και τους προδότες.  αφού έκαναν την δουλειά τους,  τους εκτελούσαν. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται».

 _____________________________________________________________________

Οι απορίες, που δημιουργούνται είναι εύλογες. Αφού πχ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι έχει κάνει στροφή... στο ρεαλισμό κι αφού έχει αποδεχθεί πλήρως το καθεστώς αποικιοκρατίας, ως προς τα δομικά του χαρακτηριστικά, τότε γιατί  ο Τράγκας φωνάζει ότι  ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την κομμουνιστική ρεβάνς του 1949

Γιατί ο «αντικειμενικός» Χατζηνικολάου ηγείται της σταυροφορίας με στόχο την «εθνική συνεννόηση» με τους δοσιλόγους, οι οποίοι εκχώρησαν -με το αζημίωτο βέβαια- εν μια νυκτί την ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ της χώρας, σε μια χούφτα μαφιόζων του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος; Ποιος ο λόγος, που ο Χαρδαβέλας προσπαθεί να μας πείσει ότι η χώρα έχει πιο σοβαρά προβλήματα απ’ τις "ανοησίες" του Χαικάλη και του Αποστολόπουλου κι ότι, όσοι (μη κυβερνητικοί) ψηφίσουν το Δήμα θα το κάνουν καθαρά με πολιτικούς, ή ιδεολογικούς όρους; Και είναι φως φανάρι, ότι κάποιοι εκ των παπαγάλων εκβιάζονται και κάποιοι χαρτζηλικώνονται αδρά, αλλά αυτή η διάσταση του ζητήματος δεν είναι της παρούσης.
        
Με λίγα λόγια, αφού η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει  επιδώσει αρκούντως τα διαπιστευτήριά της, γιατί η επικοινωνιακή 5η φάλαγγα του καθεστώτος, απ’ τη μια επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ με τραγικά γελοία προπαγάνδα (Τράγκας) κι απ’ την άλλη προσπαθεί να «ξεπλύνει» τη διεφθαρμένη πολιτική μαφία μέσω συναινετικών απορρυπαντικών (Χατζηνικολάου, Χαρδαβέλας κλπ);  

Οι αποικιοκράτες γνωρίζουν καλά ότι την ηγεσία του ΣΥΡΙΑΖΑ...την έχουν. Επίσημη θέση του κόμματος, αλλωστε, είναι η απαράβατη ιερότητα του ευρώ και της ΕΕ, ήτοι των δομικών στοιχείων του καθεστώτος της δουλοπαροικίας του χρέους.

Αυτό, που πραγματικά φοβούνται λοιπόν, δεν είναι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κι οι επιλογές της. Είναι η λαϊκή βάση (αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί ψηφοφόροι), που θα ψηφίσει το ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αποτελεί απρόβλεπτη και δύσκολη μεταβλητή για τους κατακτητές. Οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν αυτή τη λαική βάση ν’ απαιτήσει από το ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστική ρήξη με την ευρωκρατία και το κατοχικό καθεστώς, που έχει επιβάλει στην Ελλάδα και σε τέτοια περίπτωση, η κατάσταση θα είναι μη αντιμετωπίσιμη εκ μέρους των αποικιοκρατών. Διότι, είναι διαφορετικό να έχεις απέναντί σου ηγεσίες, που μπορείς εύκολα να τις βάλεις στο χέρι, από το να έχεις ν’ αντιμετωπίσεις  το λαό.

Ο προβληματισμός τους είναι η δημιουργία κλίματος 1981, όταν παραπάνω από τους μισούς Έλληνες (αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί) είχαν ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, με την ελπίδα ότι θ’ απαλλαγεί ο τόπος από το καθεστώς της εμφυλιοπολεμικής δεξιάς. Η ουσιαστική διαφορά με τότε, η οποία καθιστά σήμερα το λαικό παράγοντα πιο επικίνδυνο, είναι ότι  οι συνθήκες ήταν «ομαλές» κι έτσι ο Ανδρέας κατάφερε εύκολα να εκμαυλίσει την κοινωνία και τα οράματά της, ενώ σήμερα οι συνθήκες είναι οριακές, με τη χώρα βρίσκεται υπό κατοχή και υπό πλήρη διάλυση κι επομένως υπάρχει περίπτωση ο λαός ν’ αποφασίσει ότι εντός ΕΕ δεν υπάρχει ζωή και ν’ αρχίσει να διεκδικεί τη ζωή του, δηλαδή να επιβάλλει τη θέλησή του.
  
Γι αυτό έβαλαν τον Τράγκα να ξευτιλίζεται κάθε πρωί, σαν αγράμματος χωροφύλακας της δεκαετίας του ’50. Γι αυτό κι ο ανησυχών (μήπως οι μαλάκες μας φέρουν τον Τσίπρα πρόεδρε)  Χατζηνικολάου απαιτεί «εθνική συνεννόηση» κορυφών, με το λαό ραγιά και απελπισμένο στη γωνία. Γι αυτό ο... ογκόλιθος της δημοσιογραφικής σκέψης Χαρδαβέλας νιώθει ικανοποιημένος, διότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκε προς το «ρεαλισμό» και χαρακτηρίζει απαράδεκτους, όσους θέλουν πρωθυπουργούς και υπουργούς στο Ειδικό Δικαστήριο.  

Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του μετώπου! 

askordoulakos

Δεν χαμπαριάζουμε από απειλές. Λάθος πόρτα χτύπησαν

Του Γιώργη Γιαννακέλλη  

Αντε να το ξαναπούμε για μια ακόμα φορά. Δεν χαμπαριάζουμε από απειλές. Λάθος πόρτα χτύπησαν.
Το ίδιο έργο το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές στο παρελθόν, και η απάντηση μας ήταν και είναι πάντα η ίδια. Ναι μεν δεν θέλουμε να έχουμε καθόλου νταλαβέρια με την αστική δικαιοσύνη αλλά από την άλλη παίρνουμε την ευθύνη για τις απόψεις που εκφράζουμε.

Στην προκειμένη περίπτωση, που πρόεκυψε δεν ήταν καν δικές μας απόψεις, Απλώς αναδημοσιεύσαμε στην ιστοσελίδα μας ένα κείμενο που μας έστειλε η  ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ και είχε τίτλο «Το Δίκτυο Ελευθέρων φαντάρων Σπάρτακος στο στόχαστρο του Βαθέως Κράτους». Αναφερόταν σε μια ποινική δίωξη που υπάρχει σ’ αυτή την αγωνιστική συλλογικότητα και όπου μεταξύ άλλων υπήρχαν οι προτάσεις ότι «Μηνυτής είναι ο "διαβόητος" καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, Θ. Λιόλιος, η δράση του οποίου προκαλεί εύλογα ερωτήματα και ανησυχίες. Ηθικός αυτουργός και ενορχηστρωτής αυτής της μήνυσης είναι το βαθύ κράτος του "Νόμου και της Τάξης", της καταστολής, των σκευωριών και των διώξεων ενάντια σε όποιον αντιστέκεται».

Ο «Δρ. Θεόδωρος Λιόλιος. Αν.Καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής & Στρατιωτικών Εφαρμογών (ΣΣΕ)/ Διευθυντής τομέα Φυσικών Επιστημών & Εφαρμογών (ΣΣΕ) της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (ΣΣΕ)» όπως υπογράφει το μαιηλ που μας έστειλε απαιτεί να διαγράψουμε την έκφραση «διαβόητος» και μας απειλεί γράφοντας ότι «επιφυλάσσομαι να καταθέσω ένδικα μέσα για την υπεράσπιση της τιμής μου και της υπόληψης μου». 

Η απάντηση μας σταράτη. Ας καταθέσει ότι «μέσα» θέλει. Εμείς έχουμε άλλο τρόπο να λύνουμε τις διαφορές μας και δεν μπαίνουμε στην λογική του. Να λογοκρίνουμε μια τοποθέτηση της αγωνιστικής συλλογικότητας όπως είναι το δίκτυο «Σπάρτακος» είναι εκτός της λογικής μας.

Υ.Γ, Γράφω το ονοματεπώνυμο μου –τα υπόλοιπα στοιχεία μου μπορεί να τα βρει απ’ τον Χρυσό Οδηγό- σαν υπεύθυνος του μπλοκ και της ιστοσελίδας μας, σε τέτοιες περιπτώσεις, για να μην κουράζεται να τα ψάχνει αν θέλει να καταθέσει «ένδικα μέσα»

Τσούζουν και πονάνε οι αποκαλύψεις τα γαλάζια γίδια.

Από ΒΑΘΥ , Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014 | 4:27 μ.μ.

 Γράφει ο mitsos175.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ακόμα και αυτά τα αίσχη που αποκαλύφθηκαν, αυτές οι αθλιότητες των δοσίλογων να κρατηθούν οπωσδήποτε στην εξουσία, είναι ένα μικρό μέρος της πραγματικής σαπίλας, της διαφθοράς της ΝΔ, που μπροστά της ο Κόπρος του Αυγεία μοιάζει με πεντακάθαρο αποστειρωμένο χειρουργείο. 

Από όλα έχει μπαξές: Μίζες από εταιρείες, κουκουλώματα, απάτες, καταχραστές δημοσίων χρημάτων, εκβιασμούς, ψέματα, βία, ως και σεξουαλικά σκάνδαλα... Είναι τόσο πολύ διεφθαρμένοι, που η ακόμα κι η πιο σκληρός μαφιόζος αισθάνεται ερασιτέχνης μπροστά τους.

Για να δούμε: Τρία εκατομμύρια ευρώ σε 180 κηφήνες... είναι πάνω από μισό δις! 540.000.000! Να που πάνε τα κλεμμένα από τις συντάξεις, από τους μισθούς. Να που πηγαίνει η Υπεραξία, το κέρδος δηλαδή από την κατάργηση της Κυριακής, των εργασιακών δικαιωμάτων, το κόψιμο επιδομάτων, από την ανασφάλιστη εργασία. Χρησιμοποιούν τα κλεμμένα για να παραμείνουν στην εξουσία ώστε να κλέβουν στον αιώνα τον άπαντα.

Αυτό που εσύ θεωρείς έγκλημα είναι για αυτούς και τα αφεντικά τους "επενδύσεις". Η διαφθορά είναι ο Καπιταλισμός. Όσο μεγαλύτερη η σαπίλα τόσο πιο στυγνό κι απάνθρωπο το οικονομικό μοντέλο. Κι αντιστρόφως. Ο μόνος τρόπος να ξεβρομίσει ο τόπος είναι να νικηθεί ο φόβος. Γιατί σαν γνήσιοι κακούργοι το φόβο χρησιμοποιούν για να παραμείνουν στην εξουσία. Φόβο που καλλιεργούν έντεχνα τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, που κι αυτά είναι εντελώς βουτηγμένα στο βόθρο και που βγάζουν το κεφάλι τους απ' αυτόν για να μας κοροϊδέψουν. 

Λεφτά για εξαγορά, για μίζες, για βρομοδουλειές, σίγουρα υπάρχουν κι είναι πάρα πολλά. Αν τα συμφέροντα "επενδύουν" εκατομμύρια για μια ψήφο, φαντάσου τι μαύρο χρήμα έχει πέσει στις υπογραφές δισεκατομμυρίων για έργα, εξοπλισμούς κοκ. Αν ο φύρερ του ΛΑ(Γ)ΟΣ είχε εκατομμύρια μόνο από μια ερώτηση, φαντάσου τι παράνομο χρήμα κυκλοφορεί. 

Γιατί δεν δίνουν αυτά τα χρήματα στους ανέργους, στους άστεγους, στους εργαζόμενους να στηρίξουν τους εκλεκτούς τους, όπως έκαναν στο παρελθόν; Ο λόγος είναι η πλεονεξία των πλουσίων. Πιστεύουν πως, αν επιστρέψουν κάτι, ένα ψίχουλο από τα χρήματα των ίδιων των εργατών, οι εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν κι άλλα. Επομένως θα μειωθούν τα κέρδη τους! Ο πλούσιος, που θα ξοδέψει ένα δις για πάρτι, θα κλαφτεί στους πουλημένους εργατοπατέρες για αύξηση μισθού ενός μόνο ευρώ! Γιατί; Γιατί θέλουν ο κόσμος να μάθει να ζει με λιγότερα δουλεύοντας περισσότερο. Μ' όλο και λιγότερα, δουλεύοντας όλο και περισσότερο. Ο πεινασμένος, ο "Λούμπεν", που τρώει από τα σκουπίδια, θα κάνει τούμπες από τη χαρά του για ένα πιάτο φαί και θα δουλεύει όλη την ημέρα, κάθε μέρα χωρίς διακοπή, ενώ ο προλετάριος με ταξική συνείδηση θα διεκδικήσει αυτά που πράγματι αξίζει. 

Τέλος κάνε ένα πείραμα για να το κατανοήσεις καλύτερα. Απευθύνομαι στον ψηφοφόρο που δεν είναι Αριστερός, αλλά ψήφιζε κόμματα εξουσίας επειδή τον διόριζαν. Παλιά τους ψήφιζες για μια μόνιμη θέση στο δημόσιο. Σήμερα παρακαλάν τα παιδιά σου για ένα "πεντάμηνο". Χωρίς εξασφάλιση με το ένα τρίτο και λιγότερο των αποδοχών του δημοσίου υπαλλήλου. Την ίδια στιγμή που πληρώνεις νοίκι για το σπίτι σου μεταξύ άλλων χαρατσιών, η περιουσία των κηφήνων αυξάνεται. Δουλεύεις περισσότερο και σου δίνουν τα μισά από πριν. Λοιπόν; Κατάλαβες που το πάνε; Θέλεις μήπως τα εγγόνια σου να ψηφίζουν για ένα καρβέλι ψωμί τη βδομάδα; Αν όχι κάνε Επανάσταση. Χτύπα πρώτα το φόβο σου, σκέψου λογικά και μετά πάλεψε μαζί μας. Αλλιώς είσαι πρόβατο επί σφαγή. Αν καθίσεις, να εύχεσαι να τους κάτσεις στο λαιμό καθώς σε καταβροχθίζουν... 

Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες

Πηγή: Μενέλαος Γκίβαλος – «Επίκαιρα»

Οταν η κοινωνικο-πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση και σύγκρουση οδηγείται στον ουσιώδη, στον αυθεντικό της «πυρήνα», τότε οι πραγματικές δυνάμεις της ιστορικής αντίθεσης βγαίνουν από το παρασκήνιο και αναλαμβάνουν κυρίαρχο ρόλο.

Πράγματι, το εγχώριο υποτελές και χειραγωγούμενο μνημονιακό πολιτικό προσωπικό εκρίθη από τους δανειστές και τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία ανίκανο, ανεπαρκές, παντελώς ανυπόληπτο και άχρηστο ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις κρίσιμες απαιτήσεις της επερχόμενης εκλογικής αντιπαράθεσης.

Γι' αυτό και τα «αφεντικά» πέρασαν στην πρώτη γραμμή και ανέλαβαν να «καθαρίσουν» για λογαριασμό των κομμάτων της συγκυβέρνησης και των -εν αποδρομή-ηγεσιών τους. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Πιερ Μοσκοβισί, Μάριο Ντράγκι, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε πρώτη φάση, με «μαέστρο» την Άνγκελα Μέρκελ, ανέλαβαν στην πράξη τον επικοινωνιακό σχεδίασμά και την προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Η αήθης και ευτελής «παρέμβαση» του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ -ενός προσώπου το οποίο τελεί υπό βαρύτατες κατηγορίες για το σκάνδαλο LuxLeaks, που οδήγησε στη φοροδιαφυγή πολλών δις ευρώ από μεγάλες πολυεθνικές και συστημικά συμφέροντα- αποκαλύπτει τη βαθιά αντιδημοκρατική νοοτροπία που διακατέχει αυτή την κατηγορία των διαχειριστών - εντολοδόχων της χρηματοπιστωτικής δομής και των πολυεθνικών συμφερόντων.

Οι υπηρέτες της δομής αυτής μόνο με εγχώριους υπηρέτες και εντολοδόχους μπορούν να συνεργαστούν. Δεν υπάρχουν δημοκρατικοί θεσμοί ούτε λαϊκή κυριαρχία, παρά μια πολιτική πελατεία «γνώριμων» πολιτικών προσώπων που διαθέτουν πιστοποιητικά «μνημονιακής νομιμοφροσύνης».
Εάν ο λαός δεν τους ψηφίσει, τότε η λαϊκή βούληση αποτελεί «ιστορικό λάθος» και γι' αυτό θα υπάρξει τιμωρία από τους μνημονιακούς ολιγάρχες. Σ' αυτό το σημείο ιστορικής κατάπτωσης έφτασαν τη Δημοκρατία και τα προτάγματα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού οι σημερινοί διαχειριστές και εκπρόσωποι των πλέον στυγνών οικονομικών συμφερόντων.

Στ. Δήμας: Επιλογή ήττας

Η επιλογή Δήμα αποβλέπει κατά κύριο λόγο στις μετεκλογικές εξελίξεις και δευτερευόντως -ή και προσχηματικά- στη διεκδίκηση του μαγικού αριθμού των «180». Ο Α. Σαμαράς επιδιώκει μια διαχειρίσιμης έκτασης ήττα στις εκλογές, ευελπιστώντας ότι θα αποτρέψει έτσι την εκπαραθύρωσή του.
Ο Σταύρος Δήμας αποτελεί μια τυπική - διαμεσολαβητική «γέφυρα» προς την Κεντροδεξιά και το -πάλαι ποτέ πανίσχυρο- καραμανλικό στρατόπεδο, την ώρα που η Ακροδεξιά και ο νεοχουντισμός, συμβολοποιούμενος στα πρόσωπα των ηγετικών σήμερα στελεχών της ΝΔ Μ. Βορίδη και Ά. Γεωργιάδη, αποτελούν εγγενές, οργανικό χαρακτηριστικό της ιδεολογικοπολιτικής φυσιογνωμίας της ΝΔ.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος βρίσκεται σε πλέον δεινή θέση. Θεωρείται σήμερα αποσυνάγωγος, ανεπιθύμητο πρόσωπο σε ό,τι έχει απομείνει από το ΠΑΣΟΚ. Η αποπομπή του από την ηγεσία του κόμματος μετά την εκλογική αναμέτρηση -ακόμα και εάν το ΠΑΣΟΚ ή η μεταμφίεσή του σε Δημοκρατική Παράταξη επιβιώσει οριακά- θεωρείται βέβαιη.

Ταυτόχρονα, η αποτυχία συγκέντρωσης των 180 ψήφων διαλύει άμεσα και οριστικά τη μνημονιακή σύμπραξη ΠΑΣΟΚ - ΝΔ στις 29 Δεκεμβρίου. Το ΠΑΣΟΚ, που επιβιώνει σήμερα λόγω της κυβερνητικής του παρουσίας, θα πορευτεί μόνο του, με οξύτατες εσωκομματικές αντιθέσεις, ενώ παράλληλα είναι αναγκασμένο να διαφοροποιηθεί -έστω και προσχηματικά- από τη ΝΔ προκειμένου να περισωθεί. Εάν, μάλιστα, μετεκλογικά δημιουργηθεί το πρόβλημα των κυβερνητικών συνεργασιών με τον ΣΥΡΙΖΑ, όρο sine qua non αποτελεί η αποκαθήλωση του Ευ. Βενιζέλου και της μνημονιακής ομάδας που τον ακολουθεί.

Επιχείρηση φόβου

Ενόψει του αναπόφευκτου τέλους, οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της συγκυβέρνησης και ο εσμός των μνημονιακών συμφερόντων έχουν επιδοθεί σε μια άθλια επιχείρηση εκφοβισμού του ελληνικού λαού. Ο φόβος, οι ανοιχτές απειλές, οι εκβιασμοί αποτελούν τα έσχατα πολιτικά τους επιχειρήματα. Όμως είναι τέτοιος ο φόβος, ο πανικός, η απόγνωση που διακατέχει τους ίδιους ώστε όχι μόνο δεν μπορούν να τρομοκρατήσουν, αλλά, αντίθετα, προκαλούν την οργή, την αγανάκτηση, την απέχθεια.

Ο δικός τους φόβος δεν θα γίνει φόβος μιας ολόκληρης κοινωνίας. Τα κατασκευασμένα δημοσιεύματα, οι «προσαρμοζόμενες» δημοσκοπήσεις, η ακραία και ανεύθυνη κινδυνολογία δεν μπορεί και δεν πρόκειται να ανακόψουν την κοινωνική δυναμική, την προσπάθεια ενός λαού να πάρει τις τύχες του στα χέρια του. Η παλαιά ρήση «τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες» πρέπει να γίνει ατομική και συλλογική πράξη στο κρίσιμο διάστημα που έρχεται. Όσο για τους μνημονιακούς συγκυβερνώντες, ισχύει η ρήση «άφες τους νεκρούς θάπτειν τους εαυτών νεκρούς». 

Συνέντευξη τύπου Καμένου για την υπόθεση χρηματισμού Χαϊκάλη (Βίντεο) Ποιος είναι ο Γιώργος Αποστολόπουλος

Αρχικά να παραθέσουμε την σημαντική πληροφορία που μετέδωσε το Mega ότι ο Βύρωνας Πολύδωρας δήλωσε ότι και στις επόμενες δυο ψηφοφορίες για την εκλογή προέδρου δημοκρατίας, δεν θα ψηφίσει τον Σταύρο Δήμα. Την απόφαση του Β. Πολύδωρα αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλοι δυο ανεξάρτητοι βουλευτές που δεν έχουν εκδηλώσει τις προθέσεις τους αναφέρουν δημοσιογραφικές πληροφορίες.

Πάμε τώρα στην υπόθεση χρηματισμού του Παύλου Χαϊκάλη. Το βίντεο που παραθέτουμε είναι από την συνέντευξη που έδωσε σήμερα ο μεσημέρι ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛΛ και ο βουλευτής του, κατά την οποία ισχυρίστηκαν ότι άτομο το οποίο δραστηριοποιείται στον τραπεζικό χώρο και κατά καιρούς έχει εργαστεί για funds του εξωτερικού, την Deutche Bank αλλά και για ελληνική τράπεζα.-δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ονομάζεται  Γιώργος Αποστολόπουλος-.προσπάθησε να δωροδοκήσει τον βουλευτή των ΑΝ.ΕΛΛ.
Σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς το γεγονός έχει καταγραφεί από κάμερα καθώς και από μηχάνημα ηχογράφησης.

Πριν παραθέσουμε το βίντεο να σημειώσουμε την αφέλεια (;) του προέδρου των ΑΝ.ΕΛΛ που ειδοποίησε την αστυνομία ώστε στο ραντεβού κατά το οποίο ο «μεσάζων» θα έδινε τα χρήματα  στον βουλευτή του να συλληφθεί  στα «πράσα». Φυσικά ο τύπος δεν εμφανίστηκε ..


Το ‘χουμε γράψει αρκετές φορές. Ένα τέτοιο διεφθαρμένο, σάπιο , μέχρι το μεδούλι πολιτικό σύστημα είναι επόμενο να στελεχώνεται από ανάλογης ποιότητας άτομα. Δεν θα μπούμε στην ουσία της υπόθεσης Χαϊκάλη. Πιθανόν αργότερα να επανέλθουμε.

Το ουσιαστικό είναι ότι όπως σημειώνει ανακοίνωση του γραφείου τύπου του ΚΚΕ "σε κάθε περίπτωση το σίγουρο είναι ότι η διαδικασία για την εκλογή ή μη Προέδρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε ένα παρασκήνιο μεθοδεύσεων, παζαριών και πολιτικών παιχνιδιών εντελώς αποκρουστικό και ξένο απ’ το λαό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει".
___________

Ας δούμε ποιος είναι ο "μεσάζοντας" του χρηματισμού σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει το "Κουτί της Πανδώρας":

Ο Γιώργος Αποστολόπουλος ο οποίος φέρεται ως μεσάζοντας στην απόπειρα χρηματισμού του Παύλου Χαικάλη, εργάστηκε για διάφορα ξένα funds και την Deutsche Bank. Λίγο πριν την άφιξη του ΔΝΤ στην Ελλάδα, παίρνει μέρος σε κλειστές συσκέψεις υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, που αφορούσαν την κρίση. Μετά την ένταξη στο μνημόνιο, ο Αποστολόπουλος εμφανίζεται στο περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά. Ο ίδιος ο Σαμαράς τον συστήνει στον Πάνο Καμμένο ο οποίος ήταν τότε στη ΝΔ, ως τον άνθρωπο που θα κάνει αποκαλύψεις για το θέμα των CDS και  την εμπλοκή της οικογένειας Παπανδρέου

Με την υπόδειξη του Δημήτρη Σταμάτη, ο Αποστολόπουλος έδωσε στοιχεία στον Πάνο Καμμένο για να δημοσιοποιηθεί το “σκάνδαλο των CDS “. O Αποστολόπουλος δέχθηκε και κατέθεσε για το θέμα στην Εισαγγελία.

Όταν ο Πάνος Καμμένος αποχώρησε από τη ΝΔ, ο Γιώργος Αποστολόπουλος τον συνάντησε αρκετές φορές και του ζήτησε να τον βοηθήσει σε θέματα οικονομικής πολιτικής.

Την ίδια περίοδο, δίνει στοιχεία για την υπόθεση των CDS στη δημοσιογραφική ομάδα του HOT DOC και αρθρογραφεί με το ψευδώνυμο “Δευκαλίων” . Πριν από ένα χρόνο μεταξύ σοβαρού και αστείου προτείνει στον εκδότη του περιοδικού Κώστα Βαξεβάνη να μην τα βάζει με τραπεζίτες θηρία και θα κανονίσει αυτός να του σβηστούν τα δάνεια. Μετά από αυτή την προσέγγιση, η ομάδα του HOT DOC σταματά κάθε επαφή μαζί του.

Ο Αποστολόπουλος το επόμενο διάστημα ανακοινώνει στον Πάνο Καμμένο πως επιστρέφει στη ΝΔ και πιάνει δουλειά στην Τράπεζα Πειραιώς. Στις αρχές  Δεκεμβρίου αρχίζει επαφές με τον Παύλο Χαικάλη κάνοντάς του τις προτάσεις χρηματισμού οι οποίες έχουν βιντεοσκοπηθεί

Σ/φοι και σ/φσες, της κοινοβουλευτικής αριστεράς, μήπως ήρθε η ώρα να αποχωρήσετε από το Τσίρκο αυτό, που λέγεται βουλή;

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Οταν η πολιτική ζωή του τόπου χορεύει γύρω από

* το παλτό της Ραχήλ Μακρή, το οποίο περιφέρεται από έδρανο σε έδρανο της βουλής, προκειμένου να το μυρίζουν οι άθλιοι των Αθηνών
και τις γόβες στιλέτο Louboutin της κ.Τζάκρη

* τη δωροδόκηση του Παύλου Χαϊκάλη με 3.000.000 για να ψηφίσει τον θλιβερό υποψήψιο κ.Δήμα, και την δημόσια κατάπληξη, όχι για την δωροδοκία, αλλά γιατί τα αρνήθηκε

* τα μαθηματικά του Σείριου, σύμφωνα με τα οποία κάποιος εκπρόσωπος του λαού ψηφίζει τη μιά κατά 80% και τις άλλες κατά 20%

Τότε
εσείς, σ/φοι και σ/φσες, της κοινοβουλευτικής αριστεράς, μήπως ήρθε η ώρα να αποχωρήσετε από το Τσίρκο αυτό, που λέγεται βουλή;;;

Δεν είναι πράξη επαναστατική!

Πράξη διαφύλαξης, έστω τελευταία στιγμή, της δικής σας προσωπικής και πολιτικής αξιοπρέπειας είναι.

Πρωτοφανές ... Η Αστυνομία αθωώνει τους ενόχους αστυνομικούς της (Βίντεο)

Τι κι αν τους είδε ολόκληρη η Ευρώπη, τι κι αν τους κατήγγειλε η Διεθνής Αμνηστία και τους καταδίκασε ακόμα και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Οι άνδρες των ΜΑΤ και άλλων μονάδων της ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζουν να κάνουν παράνομες ενέργειες και στην συνέχεια να πέφτουν στα "μαλακά" μέσα από τις σε όλους πλέον ΕΔΕ. Το περιοδικό Unfollow πραγματοποίησε έρευνα στην οποία έλαβε και τις απαντήσεις της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ... πειστικές.

Το δημοσίευμα πάνω στο οποίο βασίζεται το βίντεο που παραθέτουμε έχει τίτλο «Τέθηκε στο αρχείο, αφού δεν προέκυψαν στοιχεία από τα οποία να θεμελιώνεται η διάπραξη πειθαρχικού παραπτώματος από αστυνομικό»
Το υπογράφουν η Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και ο Αυγουστίνος Ζενάκος. Δημοσιεύεται στο τεύχος του Δεκέμβρη, του περιοδικού “Unfollow” και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

VIDEO

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger