Με την πώληση του «Πρώτου Θέματος» στο εκδοτικό συγκρότημα του Μπόμπολα η πίτα του εκδοτικο-επιχειρηματικού κατεστημένου ξαναμοιράστηκε και μπαίνει η οριστική ταφόπλακα στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Ας κάνουμε μια αναδρομή σ’ αυτό μέσα από ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Κόντρα».
Στο βόρβορο της αστικής πολιτικής
Και μόνο τα γελοία επιχειρήματα που με σοβαρό ύφος επικαλείται καθημερινά στο press room ο Ρουσόπουλος (το DVD το είχε μόνο ο Ανδριανός, δεν ενημέρωσε κανέναν στο Μαξίμου και μόνος του το πήγε στον εισαγγελέα!) αρκούν για να στοιχειοθετήσουν ακλόνητο συμπέρασμα: ο Καραμανλής προσωπικά είναι χωμένος ως το λαιμό στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Το μόνο που μένει να διερευνηθεί είναι το ακριβές περιεχόμενο αυτού του σκανδάλου, που η κυβέρνηση προσπαθεί με όλα τα μέσα να το κρατήσει στο επίπεδο μιας ιστορίας ερωτικού τριγώνου (ούτε την εκδοχή του εκβιασμού δεν υιοθετεί, όπως κατ’ επανάληψη έχει δηλώσει ο Ρουσόπουλος).
Για μια ακόμη φορά, ένα πολιτικό σκάνδαλο πάει να πνιγεί στις γαργαλιστικές λεπτομέρειες και στα αστυνομικά σενάρια. Η αστυνομική πτυχή είναι βέβαια παρούσα (εδώ έχουμε μεθόδους μαφίας, με το ίδιο το μέγαρο Μαξίμου αναμεμιγμένο), όμως όταν αυτή δεν χρησιμοποιείται ως φόντο, αλλά παίρνει το ρόλο του πρωταγωνιστή, τα πράγματα συσκοτίζονται αντί να φωτίζονται. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να καταγράψουμε τα ουσιαστικά στοιχεία αυτής της δυσώδους υπόθεσης.
* Ο Ζαχόπουλος, κολλητός του Καραμανλή, ο άνθρωπος της απόλυτης εμπιστοσύνης του, που εργάστηκε φιλότιμα ακόμα και για την οικοδόμηση του προφίλ της Νατάσας, πετάχτηκε με τις κλωτσιές από την κυβέρνηση και δεν παραιτήθηκε για λόγους υγείας, όπως ακόμα και τώρα επιμένει ο Ρουσόπουλος, κόντρα σε όλες τις αποκαλύψεις και τα στοιχεία. Το λέει ο ίδιος στην επιστολή που άφησε πριν σαλτάρει, η οποία «περιέργως» αποσιωπείται (πόσο να κόστισε αυτό σε μυστικά κονδύλια;). Λέει ότι έπεσε θύμα εκβιαστών, οι οποίοι βρήκαν ανταπόκριση σε ευήκοα πολιτικά ώτα. Αισθάνεται μάλιστα τόσο προδωμένος που κάνει έκκληση στο γιο του να μην ασχοληθεί με την πολιτική. Μολονότι δεν μας αρέσει καθόλου η ηθικολογία, μπαίνουμε στον πειρασμό να πούμε ότι αν κάποιος έσπρωξε τον Ζαχόπουλο από το παράθυρο αυτός δεν είναι το όποιο κύκλωμα τυχόν τον εκβίαζε, αλλά ο έως τότε προστάτης και αφέντης του.
* Το υλικό βάσει του οποίου ο Ζαχόπουλος «εκπαραθυρώθηκε» από την κυβέρνηση είναι το DVD ή μάλλον τα DVD, ενδεχομένως και τα CD. Αυτά έφτασαν στο Μαξίμου από δημοσιογραφικά-εκδοτικά χέρια. Ολοι ξέρουν ποιος τα έδωσε, όλοι τον φωτογραφίζουν, αλλά κανένας δεν γράφει τ’ όνομά του, για ευνόητους λόγους. Αλλωστε, έτσι όπως παίζεται το παιχνίδι των «φωτογραφιών» προσφέρει διπλό κέρδος. Εξυπηρετεί και τον ενδοεκδοτικό ανταγωνισμό και την άσκηση πίεσης πάνω στην κυβέρνηση, η οποία έχει όλη την ευθύνη της απόκρυψης του ονόματος. Δυο ερωτήματα μόνο υπάρχουν. Το πρώτο: Γιατί η κυβέρνηση είπε ότι το υλικό το πήρε από δημοσιογράφο; Η απάντηση νομίζουμε ότι είναι απλή: Γιατί θεώρησε ότι έτσι έδενε καλύτερα η γελοιότητα του «δημοσιογραφικού απόρρητου».
Ακόμα κι αν ο Ανδριανός υποχρεωθεί κάποια στιγμή να πει το όνομα του ντιβιντοκομιστή, αυτός θα ισχυριστεί ότι το κομμένο και μονταρισμένο DVD είναι αυτό που είχε στα χέρια του και θα επικαλεστεί με τη σειρά του το δημοσιογραφικό απόρρητο για να μην αποκαλύψει την πηγή του (και δε θα μπορούν να του πουν και τίποτα). Ισως το Μαξίμου να μίλησε για δημοσιογράφο και για έναν πρόσθετο λόγο. Για να έχει στο χέρι αυτόν ή αυτούς από τους οποίους αγόρασε το DVD. «Βάστα με να σε βαστώ».
Το δεύτερο ερώτημα: ποιο ήταν το αντίτιμο αυτής της συναλλαγής; Αυτό μάλλον δεν θα το μάθουμε τώρα. Ισως από τίποτα απομνημονεύματα, μετά από πολλά χρόνια. Από τη σοβαρότητα της υπόθεσης, πάντως, μπορούμε να εικάσουμε ότι το τίμημα ήταν ιδιαίτερα «αλμυρό». Στο χώρο της εκδοτοδημοσιογραφικής αλητείας δεν παρεπιδημούν μαλάκες, αλλά λαμόγια περιωπής. Το Μαξίμου, όταν αγόραζε το DVD, πίστευε ότι καθάρισε με τον Ζαχόπουλο. Το σαλτάρισμά του, όμως, άλλαξε άρδην τα δεδομένα και τους άλλαξε τα σχέδια. Πλέον, ο Καραμανλής και οι στενοί του συνεργάτες βρίσκονται ανάμεσα στα πυρά και του ενδοεκδοτικού πολέμου. Εκδότες και καναλάρχες προσπαθούν να ρίξουν στη… μαύρη τρύπα κάποιους νεόκοπους του χώρου, κάποια μυρμήγκια που έβγαλαν φτερά. Ρίξτε μια ματιά στην αρθρογραφία του Συγκροτήματος Λαμπράκη και της Ελευθεροτυπίας και θα καταλάβετε.
* Γιατί, όμως, να αγοράσει το μέγαρο Μαξίμου ένα DVD που καταγράφει μια ερωτική πράξη με αναστεναγμούς και φιλιά; Και γιατί αυτό το υλικό να οδηγήσει στο ξωπέταγμα ενός εκ των πλέον εμπίστων του πρωθυπουργού; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι. Εχει, άλλωστε, και τη σφραγίδα των αστυνομικών εργαστηρίων. Γιατί το DVD που κατόπιν εορτής και με το γνωστό άθλιο τρόπο έφτασε στον εισαγγελέα Κολιοκώστα, τον κυβερνητικό τοποτηρητή στο χώρο της «μαχόμενης» Δικαιοσύνης (για να ακολουθήσουν οι δικοί του άθλιοι χειρισμοί) κόπηκε και μονταρίστηκε σε τρόπο ώστε να υπηρετεί το «ροζ» σενάριο.
Τι περιείχε ολόκληρο το DVD; Σίγουρα πράγματα που εκθέτουν τον Καραμανλή και όχι τον Ζαχόπουλο. Σε ποιο ή σε ποια επίπεδα τον εκθέτουν δε μπορούμε να το πούμε, γιατί δεν το ξέρουμε. Υποπτευόμαστε, όμως, ότι η έκθεση αφορά και ζητήματα πολιτικής και ζητήματα ηθικής τάξης. Ισως ο Ζαχόπουλος να μιλούσε πολύ, όταν παρίστανε το μεγάλο εραστή. Το μόνο, βέβαιο, είναι πως το DVD δεν εξέθετε μόνο τον Ζαχόπουλο. Αν ίσχυε αυτό, τότε η υπόθεση θα είχε διευθετηθεί και ο Ζαχόπουλος δεν θα έφτανε σε τέτοια απελπισία ώστε να σαλτάρει από τον τέταρτο όροφο. Στην αστική κοινωνία και στους κύκλους της αστικής πολιτικής τα εξωσυζυγικά γκομενιλίκια δεν θεωρούνται έγκλημα καθοσιώσεως και σπάνια έχουν καταστεί αντικείμενα εκβιασμού.
* Η «ηθικής τάξης» πλευρά του ζητήματος, που τόσο εξόργισε τον Καραμανλή ενάντια στον πιστό συνεργάτη του που τον εξέθεσε, δεν θα μας απασχολήσει. Οι πολιτικές πλευρές, όμως, πρέπει να μας απασχολήσουν. Οχι γιατί έχουμε να κάνουμε με το μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο (δεν είναι το υπουργείο Πολιτισμού αυτό που διαχειρίζεται τα χοντρά κονδύλια), αλλά γιατί βλέπουμε πολλές απόψεις του διαρκούς σκανδάλου που συντελείται σε κάθε πλευρά της πολιτικής διαχείρισης του αστικού κράτους.
Οι «ίματζ μέικερ» συμβούλευσαν τον Καραμανλή να παρουσιαστεί σαν άνθρωπος του πολιτισμού. Ποιος; ένας αργόσχολος μπαρόβιος, που η σχέση του με την κουλτούρα εξαντλείται στις χολιγουντιανές ταινίες. Ο πολιτισμός υπήρξε ανέκαθεν και η αχίλλειος πτέρνα της Δεξιάς, που κατέφευγε σε διάφορα φρόκαλα που έγραφαν τα «τραγούδια της γαλάζιας γενιάς». Οπως ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος έφτιαξε στα γεράματά του μια παρέα από καλλιτέχνες, έτσι έπρεπε να πράξει από νωρίς ο Καραμανλής ο νεότερος. Οταν έγινε πρωθυπουργός, λοιπόν, πήρε και το ΥΠΠΟ, έφτιαξε μια «αυλή» από διάφορους καλλιτέχνες που μυρίτηκαν εξουσία και άλλαξαν στρατόπεδο (συνηθισμένο το φαινόμενο) και έβαλε γενικό γραμματέα στο ΥΠΠΟ τον έμπιστό του Ζαχόπουλο για να «μοιράζει το παιχνίδι». Μάλιστα, τον κατέστησε παντοδύναμο σ’ αυτόν τον τομέα. Ο Τατούλης διαμαρτυρήθηκε και πήρε πόδι από την κυβέρνηση. Ο Βουλγαράκης χρωστούσε και χάρη στον Καραμανλή που τον διέσωσε μετά τα σκάνδαλα με τις υποκλοπές και τις απαγωγές των Πακιστανών, οπότε δεν είχε λόγο να διαμαρτυρηθεί. Τώρα μάλιστα, δημοσίως αρνείται να πει οτιδήποτε και την ίδια στιγμή «κύκλοι» του δηλώνουν πως τη διαχείριση όλων των κονδυλίων είχε ο Ζαχόπουλος. Οταν τοποθετήθηκε υπουργός ο εξάδελφος Λιάπης, ο Ζαχόπουλος μάλλον είχε «τελειώσει». Ο «ντίλερ» των κονδυλίων έπρεπε να αλλάξει.
Στα καθήκοντα του εκάστοτε γενικού γραμματέα είναι και η προεδρία στο ΚΑΣ. Η φιλολογία των ημερών φέρει τον Ζαχόπουλο ως έναν απόλυτο μονάρχη που βόλευε διάφορους. Ομως, ο Ζαχόπουλος δεν έκανε τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι έκαναν οι προκάτοχοί του. Και η ευθύνη για τα εγκλήματα σε βάρος των αρχαιολογικών θησαυρών είναι συλλογική των κυβερνήσεων και διαχρονική. Το ΚΑΣ απλά διεκπεραιώνει αποφάσεις που παίρνονται αλλού και ο γενικός γραμματέας είναι ο συντονιστής αυτής της δουλειάς.
* Τα υπόλοιπα, που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης αποκαλύπτουν (για μια φορά ακόμη) τη σαπίλα του καπιταλισμού, το βόρβορο των αστικών σχέσεων, τον αγριανθρωπισμό της εξουσίας. Ξεσκίζουν τις μάσκες που φορούν οι αδιάφθοροι εξουσιαστές, γκρεμίζουν τις λαμπρές προθήκες των θεσμών τους. Από πού ν’ αρχίσει και πού να τελειώσει κανένας;
Από τους μεγαλόσχημους που ικανοποιούν τις σεξουαλικές τους ορέξεις με όπλο το χρήμα και την εξουσία; Από τις συζύγους που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, γιατί απολαμβάνουν και αυτές κομμάτι της εξουσίας; Που τη μια μέρα καταθέτουν ενόρκως κάποια πράγματα και την επομένη, πάλι ενόρκως, τα αντίθετα; Από δικαστές που στέλνουν στη φυλακή ανθρώπους κατά παραγγελία, χωρίς καν να υπάρχει η αντικειμενική υπόσταση των αδικημάτων; Από τους στημένους διαγωνισμούς στους οποίους δεκάδες χιλιάδες νέα παιδιά τρέχουν και παιδεύονται χωρίς να ξέρουν ότι οι θέσεις είναι ήδη δοσμένες; Από κάποιους ακροδεξιούς, του παρασκήνιου και του προσκήνιου, που παριστάνουν τους αδιάφθορους ενώ είναι χωμένοι στη βρομιά; Από κάποιους καλλιτέχνες της λάιτ τσόντας που βρέθηκαν να κατέχουν κρατικά πόστα στο χώρο του πολιτισμού; Από δημοσιογράφους που παζαρεύουν σαν κοινοί γκάνγκστερ με πολιτικούς οι οποίοι δεν έχουν κανένα ενδοιασμό να παίξουν στο ίδιο ταμπλό;
Εκείνο που αποκαλύπτεται μπροστά μας -για πολλοστή φορά, το ξανατονίζουμε- είναι ένα σύστημα χωρίς ηθικές αναστολές, διεφθαρμένο, εγκληματικό, σάπιο. Αυτό το σύστημα διαφεντεύει τις τύχες μας, αυτοί οι άνθρωποι διαχειρίζονται τις ζωές μας. Κι εμείς; Καθισμένοι στον καναπέ ρουφάμε απολαυστικά τις πομπές τους, περιμένουμε με αγωνία να δούμε σκηνές από το «προσεχώς» DVD, αντί να τους πάρουμε «παραμάζωμα», κι αυτούς και το σύστημά τους.
Πόσος καιρός πέρασε από τότε που ο Ζούγκλας «έπαιζε» στην εκπομπή του τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ρουσόπουλο, στην οποία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ακουγόταν να χαρακτηρίζει τον συνεταίρο του και συνεκδότη του «Πρώτου Θέματος» άνθρωπο που εκτελεί συμβόλαια εξόντωσης πολιτικών; Οχι πολύς.
Οσοι παρακολουθούν την επώνυμη αρθρογραφία του Μαυροτρύπα στο «Θέμα» έχουν διαπιστώσει την εμμονή του στην αρθρογραφία κατά Καραμανλή προσωπικά. Και τι δεν του ‘χει σούρει. Τόσο για την προσωπικότητα και τις ατομικές του ικανότητες όσο και για την πολιτική και τους συνεργάτες του.
Αυτά μέχρι τη σωτήρια μέρα της Κυριακής 30 Δεκεμβρίου, που στο «Θέμα» δημοσιεύεται άρθρο-ποταμός (ασυνήθιστα μεγάλο σε σχέση με τα ανά Κυριακή σημειώματά του) του Μαυροτρύπα, το οποίο, υπό τον παραπλανητικό τίτλο «Η χαμένη τιμή της Εύης», πλέκει απροκάλυπτα το εγκώμιο του Καραμανλή. Σαν κάποια θεϊκή λάμψη να τύφλωσε τον αρθρογράφο και από αντικαραμανλικός Σαούλ να μετατράπηκε ακαριαία σε φιλοκαραμανλικό Παύλο. Σταχυολογούμε μερικά από τα εγκώμια: «Την πολιτική ευθύνη για την απόλυτη εξουσία που είχε δοθεί στον Ζαχόπουλο τη φέρει εξ αντικειμένου η κυβέρνηση» (η κυβέρνηση συλλογικά, όχι προσωπικά ο Καραμανλής - εξ αντικειμένου, δηλαδή χωρίς δόλο). «Το γεγονός ότι ο Καραμανλής αποφάσισε και έδιωξε πάραυτα δύο σημαντικά στελέχη του, τον Μαγγίνα -εν μέσω Ασφαλιστικού- και τον Ζαχόπουλο, ο οποίος ήταν “της απολύτου εμπιστοσύνης” του πρωθυπουργού, όπως αυτοδιαφημιζόταν (σ.σ. αυτοδιαφημιζόταν, δεν ήταν!), λέει από μόνο του ότι ο πρωθυπουργός ανέλαβε την πολιτική ευθύνη να σπάσει το απόστημα». «Απαξ όμως ο πρωθυπουργός διώχνει κάποιον τόσο δικό του, αμέσως μόλις σιγουρευτεί για τα καταγγελλόμενα, έχει λειτουργήσει σωστά και αποκαθιστά και την πολιτική τάξη και την τιμή της κυβέρνησης». «Σε καμία περίπτωση ο Καραμανλής ή οποιοσδήποτε άλλος αρχηγός κυβέρνησης ή κόμματος δεν ευθύνεται για το αν ένας υπουργός, υφυπουργός ή διοικητής Οργανισμού το ρίξει στις “παράνομες” σχέσεις, ειδικά στους γελοίους και επικίνδυνους “γεροντοέρωτες”». «Ο Καραμανλής, λοιπόν, ανέλαβε, με απρόσμενη αποφασιστικότητα όπως είδαμε, την ευθύνη να “καθαρίσει” την κόπρο του Αυγείου… Ο Ζαχόπουλος ανέλαβε με τη σειρά του την ευθύνη να βάλει τέλος στη ζωή του για να σώσει κάποια ίχνη από την αξιοπρέπειά του, την οποία ο ίδιος διέσυρε κατά τα φαινόμενα από κλίνης εις κλίνην, υποσχόμενος διορισμούς και τακτοποιήσεις».
Το πρωί της ίδιας μέρας, στην πολιτική εκπομπή του Mega, ο Μαυροτρύπας ήταν ο πρώτος που μίλησε για την ύπαρξη και άλλου βίντεο και ενός-δύο ηχητικών. Τα συμπεράσματα δικά σας.
* Για μια ακόμη φορά η Εισαγγελία αποδεικνύει πως διαθέτει ανακλαστικά… σούπερ-Ραν-Ταν-Πλαν. Με το που σάλταρε ο Ζαχόπουλος, άρχισε να καλεί δημοσιογράφους για να τους εξετάσει σχετικά με δημοσιεύματα που αφορούν σκάνδαλα στο υπουργείο Πολιτισμού. Μόνο που αυτά τα δημοσιεύματα έχουν γραφεί πριν από μήνες και πριν από χρόνια. Γιατί δεν διέταξε τότε προκαταρκτική εξέταση ο… άτεγκτος υπερασπιστής της νομιμότητας και του δημόσιου συμφέροντος; Δεν διάβαζαν τότε εφημερίδες οι εισαγγελείς; Την απάντηση τη γνωρίζετε, βέβαια. Εκείνο που επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά είναι πως η τάχαμου ανεξάρτητη Δικαιοσύνη λειτουργεί σαν βοηθητικό γρανάζι της πολιτικής εξουσίας και σαν μηχανισμός απόσβεσης πολιτικών κραδασμών.
* Ποιος έσπευσε να υπερασπιστεί τις ενέργειες και τους χειρισμούς των δικαστικών αρχών; Το συνδικάτο της εξουσιαστικής αυτής συντεχνίας. Η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) με ανακοίνωσή της εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της για τους αφοριστικούς χαρακτηρισμούς και τις απαξιωτικές τοποθετήσεις από τους αυτόκλητους εισαγγελείς και ανακριτές των τηλεοπτικών παραθύρων σχετικά με τον χειρισμό της υπόθεσης Ζαχόπουλου. Μόνο που αυτά που ακούγονται από τα τηλεπαράθυρα δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτά που ακούγονται στις κοινωνικές συναναστροφές σε κάθε γωνιά της χώρας. Μάλλον να ευχαριστήσει τους «τηλεεισαγγελείς και τηλεανακριτές» θα έπρεπε η δικαστική συντεχνία, γιατί με την ελεγχόμενη κριτική τους προσπαθούν να χειραγωγήσουν τον κοσμάκη, που έχει φρίξει μ’ αυτά που βλέπει.
* Την ακριβή εμπλοκή των διάφορων δικηγόρων στο ποινικό σκέλος του σκανδάλου Ζαχόπουλου δε μπορούμε να τη γνωρίζουμε. Αναρωτιόμαστε, όμως, τι γύρευε σ’ αυτή την τόσο βρόμικη υπόθεση ο δικηγόρος της ΓΣΕΕ Χρ. Νικολιτσόπουλος, ένας από τους πλέον προβεβλημένους εργατολόγους, με τεράστιο κύκλο εργασιών (το δικό του γραφείο κι αυτό του Μητρόπουλου μαζεύουν όλο το «χαρτί»). Ενας άνθρωπος που αυτοτοποθετείται στην Αριστερά. Το επιχείρημα ότι εκπροσωπούσε την Τσέκου ενδιαφερόμενος για τους συμβασιούχους δεν πείθει ούτε μικρά παιδιά. Ο Νικολιτσόπουλος συνόδευε την Τσέκου σε κανάλια και φυλλάδες, όπου παρουσία του παζάρευε DVD. Δεν ήξερε ο έμπειρος δικηγόρος τι περιείχε το DVD; Δεν υπάρχει περίπτωση να συνόδευε την Τσέκου αν δεν ήξερε. Εχει, λοιπόν, υποχρέωση να βγει και να μιλήσει δημόσια. Να πει ποιο ήταν ακριβώς το περιεχόμενο του DVD (αποκλείεται να μην το είχε δει), τι περιλάμβανε το παζάρι της Τσέκου με τους μιντιάρχες και σε ποιον έδωσε την κασέτα. Οσο δεν το κάνει, δικαιούμαστε να λέμε ό,τι θέλουμε. Οπως, για παράδειγμα, ότι βρίσκεται και ο ίδιος σε κάποιου είδους παζάρι με την κυβέρνηση.
* Εκπληκτικός, επίσης, είναι ο ισχυρισμός των δύο άλλων δικηγόρων, ότι ο Ζαχόπουλος ήθελε να κάνει αγωγές κατά εφημερίδων και ζήτησε από την Τσέκου να του βρει δικηγόρους! Κοτζάμ Ζαχόπουλος, πανίσχυρος παράγοντας του ΥΠΠΟ, αντλών εξουσία από τον ίδιο τον Καραμανλή, δεν είχε ένα δικηγόρο για να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις του και έβαλε την Τσέκου να του βρει τον κουμπάρο της, του οποίου μάλιστα έχει αφαιρεθεί η δικηγορική άδεια; Πολιτικός παράγοντας και δεν είχε δικηγόρο! Κυβερνητικό στέλεχος και απευθύνθηκε για δικηγόρο στη γκόμενά του και όχι σε κάποιο στέλεχος του υπουργείου ή της κυβέρνησης!!
Τον πουλημένο και σαπισμένο κοινοβουλευτισμό της αστικής κοινωνίας η Κομμούνα τον αντικαταστάνει με θεσμούς, όπου η ελευθερία της γνώμης και της συζήτησης δεν εκφυλίζεται σε απάτη, γιατί οι βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται οι ίδιοι, οι ίδιοι να εφαρμόζουν τους νόμους τους, οι ίδιοι να ελέγχουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους, οι ίδιοι να φέρνουν άμεσα την ευθύνη απέναντι στους εκλογείς τους.
Ο μαρξισμός μου έχει βαθιές ρίζες και έχει εξαγνισθεί. Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους. 
Οι κομουνιστές δεν καταδέχονται να κρύψουν τις απόψεις τους και τις βλέψεις τους. Δηλώνουν, λοιπόν, ανοιχτά ότι ο σκοπός τους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη βίαιη ανατροπή της σημερινής καθεστηκυίας τάξης. Ας τρέμουν την επανάσταση οι άρχουσες τάξεις. Οι προλετάριοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους. Έχουν, όμως, να κερδίσουν έναν ολόκληρο κόσμο.
