Απάντηση Κουφοντίνα σε Γιωτόπουλο

Ο κ. Γ. στην κατηφορική πορεία που επέλεξε, αλλάζει συνεχώς πρόσωπα, μεταμορφώνεται διαρκώς, ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία των μεταμορφώσεων της πεταλούδας. Από τη συνέντευξη στο "Λαμιακό Τύπο" και τη δειλή έστω αιτιολόγηση των ενεργειών της 17Ν, πέρασε στις επανειλημμένες αποκηρύξεις και δηλώσεις καταδίκης της στο δικαστήριο, για να φτάσει στο σημείο με το τελευταίο κείμενό του (διά χειρός…) σε συνέντευξη στα "Νέα" να διεκδικεί το ρόλο σύγχρονου κουκουλοφόρου και με υψωμένο το δάχτυλο να προσπαθεί να παραδώσει κι άλλους ανθρώπους βορά στην εκδικητική μανία αμερικανών πρακτόρων και παρακρατικών.

Ο κ. Γ. δεν ξέρει ότι τα "παράσημα" στην Αριστερά δεν αποκτώνται εφάπαξ και δεν ισχύουν εσαεί. Αυτά τα παράσημα ο καθένας καθημερινά ή τα τιμά ή τα βρομίζει. Κανείς δεν μπορεί να επαναπαυτεί σε δάφνες ενός μακρινού παρελθόντος.
Κανείς δεν μπορεί να ταξιδεύει συνεχώς με ληγμένο εισιτήριο. Η διαλεκτική μάς διδάσκει ότι εύκολα κάτι μπορεί να μετατραπεί στο αντίθετό του. Ο κ. Γ. επέλεξε να μεταμορφωθεί και να καταλήξει σαν ένας φτηνός και πληρωμένος μάρτυρας του στέμματος.


28/7/2008
Δημήτρης Κουφοντίνας
Ειδική πτέρυγα Φυλακών Κορυδαλλού

Επικίνδυνη φάμπρικα

«Μπαίνει τάξη σε μια κατηγορία κρίσιμων για το κοινωνικό σύνολο επιχειρήσεων οι οποίες θα ασχολούνται επικουρικά με τον τομέα της ασφάλειας».

Προκόπης Παυλόπουλος

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που συζητείται από χτες στο κυνοβούλιο του οι σεκιουριτάδες θα έχουν το δικαίωμα να οπλοφορούν και όταν παίρνουν εντολή από τα αφεντικά τους θα έχουν τη δυνατότητα να επεμβαίνουν ακόμα και σε απεργίες ή καταλήψεις εργασιακών χώρων.

Πολύ επικίνδυνη φάμπρικα ανοίγει η κυβέρνηση και εύκολα μπορεί να προβλέψει κανείς τι αποτελέσματα θα φέρει αυτό το νομοσχέδιο τους.

Για να θυμώμαστε

.....Τα έργα και οι ημέρες του Έλληνα εφοπλιστή είναι παγκόσμια γνωστά με συνέπεια το όνομα του νάναι συνώνυμα στην ξένη λογοτεχνία με τον αδίστακτο μεγαλοαπατεώνα μαφιόζο.
Είδωλο-σύμβολό του έχει τον Ωνάση και στόχο του τον εύκολο, γρήγορο, παρασιτικό κι ακόρεστο πλουτισμό, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε απάτη και παρανομία διανοηθεί και μη διστάζοντας μπροστά σ' οποιοδήποτε έγκλημα. Τη μεταφορά και επένδυση του συνόλου ή του μεγαλύτερου μέρους των «κερδών» του στο εξωτερικό μέσω χάρτινων εταιριών με έδρα τους διάφορους φορολογικούς παραδείσους.

Για την επίτευξη του πάρα πάνω στόχου ακολουθεί μια πολύπλευρη και δοκιμασμένη στρατηγική, της οποίας τα κύρια σημεία είναι τα πάρα κάτω:

— αγοράζει σε τιμές ευκαιρίας παλιά γέρικα σαπιοκάραβα-σκυλοπνίχτες. Όλοι οι Έλληνες εφοπλιστές στην πρώτη φάση της . δραστηριότητας τους αγόρασαν τέτια καράβια και μόνο αφού σταθεροποιήθηκαν κάπως αγόρασαν και πιο καινούργια, χωρίς βέβαια να εγκαταλείπουν την παλιά τους τακτική. Ο ελληνικός εφοπλιστικός στόλος διαθέτει τα πιο γέρικα καράβια μετά απ' αυτόν της Κύπρου που ανήκει και αυτός κυρίως σε Έλληνες εφοπλιστές.

Αυτή είναι η μία απ' τις δύο κύριες αιτίες που οι Έλληνες εφοπλιστές κατέχουν το θλιβερό ρεκόρ νάχουν το μεγαλύτερο αριθμό ναυαγίων το χρόνο.

— επειδή οποιαδήποτε καθυστέρηση πλοίου στην παράδοση φορτίου λόγω καιρικών συνθηκών ή ακινητοποίηση του για τις αναγκαίες επισκευές με τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και προστασίας του πληρώματος και του συνεργείου επισκευών ή ο καθαρισμός των δεξαμενών των τάνκερ με τις προβλεπόμενες διαδικασίες, αντιστρατεύεται το στόχο του, αφού επιφέρει κάποια οικονομική ζημιά και «διαφυγόντα κέρδη», ο Έλληνας εφοπλιστής διευθύνει άμεσα και καθημερινά την πορεία των καραβιών του, δίνοντας εντολές στη μαριονέτα του τον πλοίαρχο, να ταξιδεύει με οποιοδήποτε καιρό, με οποιαδήποτε βλάβη, σε βάρος βέβαια της ασφάλειας του πληρώματος.

Έτσι όχι μόνο βάζει πάνω απ' τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή του ναυτεργάτη το κέρδος και τα δολάρια αλλά χρησιμοποιεί ανοιχτά την ανθρώπινη ζωή, την ανθρώπινη σάρκα σαν πρώτη ύλη πλουτισμού, σ' αυτόν τον ανθρωποβόρο μηχανισμό της μεγιστοποίησης των κερδών του, το δυστύχημα και το ναυάγιο. Προτιμάει αυτά αφού του αποφέρουν την αστρονομικών διαστάσεων αποζημίωση της Ασφάλειας από τα μέσα προστασίας που του κοστίζουν. .....


Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 13-11-90

FREE GAZA MOVEMENT

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΗΣ "ΚΟΝΤΡΑΣ"

Πορεία στο Πέραμα

Συγκέντρωση στην πύλη της ναυπηγορπισκευαστικής ζώνης και πορεία στο Πέραμα Παρασκευή 1 Αυγούστου στις 6μμ

Κάτι βρομάει

Είχε προηγηθεί η συνέντευξη Τζωρτζάτου στα ΝΕΑ που μιλούσε για «οδηγό της 17 Ν που κυκλοφορεί ελεύθερος».
Σήμερα το «Πρώτο Θέμα» έχει άρθρο με τίτλο «ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ». Η φυλλάδα γράφει για «περίεργη τοποθέτηση βόμβας σε παράρτημα του υπουργείου Οικονομικών στην οδό Φραντζή στο Νέο Κόσμο» και συμπληρώνει ότι: «Οι αστυνομικοί της αντιτρομοκρατικής, ανησυχούν με το γεγονός ότι η νέα οργάνωση να ενδιαφέρεται μόνο για το πώς θα προκαλέσει και θα έχουν τεράστια απήχηση τα χτυπήματα της ακόμα και αν αυτά βαφτούν με αίμα».

Πιθανόν μπροστά στο οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο που έχει βρεθεί η κυβέρνηση να σχεδιάζει απροσανατολισμό του κόσμου με όχημα την «τρομοκρατία», ή να έχει στα σκαριά καμιά καινούργια σκευωρία σε βάρος του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου.

Ρασοφόροι

'Οξ' ο κοσμάκης φώναζε: "Πεινάμε τέτοιες μέρες"

γερόντοι και γερόντισσες, παιδάκια και μητέρες

κ' οι των επίγειων αγαθών σφιχτοί νοικοκυρέοι

ανοίξαν τα παράθυρα και κράξαν: "Είστε αθέοι".


Κώστας Βάρναλης

Συζητούσαν, δυο παπάδες και η κουβέντα τους ήρθε περί του «θείου οίκου» τους.

- Πώς τα κουλαντρίζεις με το παγκάρι αδελφέ; ρωτάει ο ένας.
– Α, το έχω λύσει εντελώς δημοκρατικά το θέμα. Πετάω τα όβολα ψιλά και όσα κάτσουν κορώνα τα αφήνω στην εκκλησιά. Τα υπόλοιπα τα κρατάω.
– Εγώ το αντιμετωπίζω πιο πνευματικά το ζήτημα, του απαντάει ο άλλος. Πετάω τα όβολα στον ουρανό. Οσα θέλει τα κρατάει ο θεός για πάρτι του και τα υπόλοιπα τα επιστρέφει σε μένα.

Το θυμηθήκαμε αυτό το ανέκδοτο όταν ξεφυλλίζοντας ένα παλιό φύλο από τον «Κόσμο του Επενδυτή» είδαμε την παρακάτω είδηση: «Κάποιος κληρικός “κατέθεσε” 300.000 ευρώ για να εκλεγεί δεσπότης. Πρόσφατα μάλιστα λέγεται ότι αγόρασε και ένα πολυτελές αυτοκίνητο αξίας 130.000 ευρώ. Λένε πως είναι σφόδρα ερωτευμένος με έναν αρχιμανδρίτη ονόματι Παϊσιο…».

Κατήφορος

Μια εμετική συνέντευξη του Τζωρτζάτου δημοσιεύουν σήμερα τα ΝΕΑ. Κάποια στιγμή θα ασχοληθούμε αναλυτικά με τα όσα κραυγαλέα ψέματα λέει. Προς το παρόν να σταθούμε στην στήριξη που δίνει στα σενάρια των Αμερικάνων που μιλάνε για ασύλληπτα μέλη της 17 Νοέμβρη και στην προσπάθεια του να σπιλώσει τον Δημήτρη Κουφοντίνα

Πρόκειται αναμφισβήτητα για κατήφορο. Για πράξη που επί της ουσίας δεν διαφέρει απ’ αυτή των συνεργαζόμενων. Γιατί εν τοις πράγμασι είναι μια άλλης μορφής βοήθεια προς το κράτος.
Προσπάθησαν πολύ τα παπαγαλάκια της «αντιτρομοκρατίας» να λασπώσουν τον Κουφοντίνα. Δεν τα κατάφεραν. Η νέα προσπάθεια φιλοδοξεί να είναι πιο αποτελεσματική, μιας και τα πυρά προέρχονται «από τα μέσα». Δεν πρόκειται να πετύχουν ούτε αυτή τη φορά. Η κατάληξη θα είναι ο απόλυτος αυτοεξευτελισμός, του Τζωρτζάτου.

Θα επανέλθουμε σ αυτό το θέμα

Μια απάντηση Αλέκα

Πολλά και διάφορα είπε η Αλέκα Παπαρήγα σήμερα στον Χασαπόπουλο στο Mega.
Την ίδια κασέτα έπαιξε πάλι για τις γενικότερες πολιτικές εκτιμήσεις της.
Να σταθούμε μόνο στην τοποθέτηση της ότι δεν έχει καμιά σχέση το κόμμα της με τον Γερμανό. Υπάρχουν κάποια ερωτηματικά στην σχετική τοποθέτηση του ΚΚΕ αλλά ας τα προσπεράσουμε προς το παρόν.

Εμείς θα αναφέρουμε κάτι άλλο και αν μπορούν ας μας διαψεύσουν. Το ΚΚΕ είχε την ευθύνη για την διοίκηση του ΟΤΕ στην κυβέρνηση Τζανετάκη με το δίδυμο Μήνη-Κιουλάφα. Τότε έδωσαν και τα ψηφιακά κέντρα του ΟΤΕ στον Κόκκαλη που ουσιαστικά ξεκίνησε την μονοκρατορία της ΙΝΤΡΑΚΟΜ. Ο πρώην βουλευτής τους Αγγουράκης δουλεύει στις επιχειρήσεις του Κόκκαλη και είναι ο σύνδεσμος πλουτοκράτη – κόμματος. Τυχαία έγινε αυτή η επιλογή από το ΚΚΕ;

Ροζ χτυπήματα

Στα απόνερα της ταφόπλακας που έβαλε η κυβέρνηση στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου έμειναν να φαγώνονται σαν τα σκυλιά κάποιες δημοσιογραφικές κλίκες.
Απ’ την μια Τιανταφυλλόπουλος και Μάκης Κουρής και από την άλλη Θέμος Αναστασιάδης, Κακαουνάκης και οι κολαούζοι τους.

Το μόνο ενδιαφέρον σ’ αυτή την ιστορία είναι ότι άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια τα «χτυπήματα κάτω απ’ την ζώνη».
Και την αρχή την έκανε ο Μ. Κουρής απ’ το «Παρόν». Διαβάστε πως καταλήγει το κείμενο που έχει στο πρωτοσέλιδο του θέμα:: «Κατά την εκτίμηση σοβαρού κυβερνητικού παράγοντα, καθοριστικό ρόλο στα εξυφαινόμενα σενάρια «αθώωσής του» (σ.σ εννοεί του Θ. Αναστασιάδη) έχει διαδραματίσει η σχέση που διατηρεί συνεργάτης του με «αρμόδιο» κυβερνητικό στέλεχος».

Επειδή στην δημοσιογραφική πιάτσα λένε ότι αναφέρετε σε μια «ροζ» ιστορία με πρωταγωνιστές ένα επιτελικό αρθρογράφο του «Πρώτου Θέματος» και σε αξιωματούχο/α παραγωγικού υπουργείου φαίνετε ότι στο σίριαλ αυτό θα προκύψουν και «κίτρινα» επεισόδια.

Δήλωση μετάνοιας

Το συγκρότημα Λαμπράκη επανέρχεται με άρθρο του που έχει τίτλο «ΠΕΡΙΣΣΟΣ Α.Ε» στην επιχειρηματική δραστηριότητα και στα οικονομικά του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Εχει τις σκοπιμότητες του το δημοσίευμα του «Βήματος» και αυτό είναι ξεκάθαρο με την πρώτη ανάγνωση.
Ας τα βρουν αναμεταξύ τους. Δεν μας πέφτει λόγος εμάς.

Μια τοποθέτηση μόνο σχετικά με την καραμέλα που πιπιλίζει το ΚΚΕ όταν ζητάν έλεγχο στα οικονομικά του λέγοντας: «Δεν ανέχονται ότι το ΚΚΕ δεν κάνει δήλωση μετανοίας».

Το Κόμμα του Περισσού λέει ξεκάθαρα ψέματα. Δήλωση νομιμοφροσύνης στο αστικό καθεστώς το ΚΚΕ έχει υπογράψει από το 1974. Την υπογράφει ο Χ. Φλωράκης: «Υπό την άνω ιδιότητα μου ως Πρώτου Γραμματέως της ΚΕ του ΚΚΕ και εκπροσώπου του ΚΚΕ και συμφώνως προς το υπ’ αριθμ. 59/23-9-74 Ν.Δ αρθ. 1, παρ. 2 Δηλώ ότι ¨αι αρχαί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας αντιτίθενται προς πάσαν ενέργειαν αποσκοπούσαν εις την βία κατάληψην της εξουσίας ή την ανατροπήν του Ελευθέρου Δημοκρατικού Πολιτεύματος¨…»
-----------------------------------------------------------------------------------

"Οι κομμουνιστές θεωρούν ανάξιό τους να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με τη βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπρος σε μια κομμουνιστική επανάσταση".
Κ. ΜΑΡΞ - ΦΡ. ΕΝΓΚΕΛΣ

Φοροεπιδρομή

Φθινοπωρινή φορο-επιδρομή στους μισθωτούς προαναγγέλλουν όλες σχεδόν οι Κυριακάτικες εφημερίδες.
«Από την αρχή του φθινοπώρου θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ομοβροντία σκληρών μέτρων», γράφει η «Ελευθεροτυπία». «Νέο κυνήγι σε μισθωτούς και επαγγελματίες».λέει το «Πρώτο Θέμα», ενώ το «Βήμα» συμπληρώνει: «Μαύρος» Σεπτέμβρης για την οικονομία Με άδεια χέρια θα εμφανιστεί ο Πρωθυπουργός στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης

Μια απ' τα ίδια

Συνέντευξη δίνει στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία ο Νικολιτσόπουλος.
Εχει αποφυλακιστεί μαζί με την Τσέκου αφού με τα όργια που συνέβησαν στις πτυχές της υπόθεσης που αφορούσαν την κυβέρνηση, κρίθηκε ότι θα ήταν καλύτερα να αποφυλακίσουν αυτούς τους δύο, που η προφυλάκισή τους συνιστούσε σκάνδαλο.
Φυσικά, τόσοι άλλοι προφυλακισμένοι ή φυλακισμένοι με σκανδαλώδεις νομικές διαδικασίες παραμένουν έγκλειστοι, αφού το όνομά τους δεν απασχόλησε την πολιτική επικαιρότητα.

Στην συνέντευξη του λοιπόν, αφού αναφέρει πολλά και διάφορα για την ταμπακιέρα δεν λέει κουβέντα. Για τα αλισβερίσια δηλαδή που είχε με τον Θέμο Αναστασιάδη για να καταλήξει η Τσέκου να του πάει το επίμαχο DVD.

Ο δικηγόρος αρκείται να τα χώσει στον «αλητήριο», όπως τον αποκαλεί, Τριανταφυλλόπουλο «που έκλεψε, στην κυριολεξία, τρεις τηλεφωνικές συνομιλίες και τις παρουσίασε χωρίς την άδειά μου, σαν συνέντευξή μου προς αυτόν» όπως λέει.

Και αυτή η παρέμβαση του εργατολόγου εντάσσεται στην ταφόπλακα που έχει μπει στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου.

Εκκρεμότητες

Η Αριστέα Μπουγάτσου επανέρχεται στο σκάνδαλο της Siemens γράφοντας μεταξύ άλλων στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»:
«Την ίδια στιγμή που το κακό της Siemens περιτριγυρίζει και το κυβερνών κόμμα (μετά τα αποκαλυπτήρια Τσουκάτου), για πολιτικές «χορηγίες» επί νέας διακυβέρνησης, στο παρασκήνιο εκδηλώνονται και εκβιασμοί.

*Πληροφορίες αναφέρουν ότι εν ενεργεία υπουργός πιέζεται εξαιτίας συναλλαγής του με πρώην κορυφαίο στέλεχος της Siemens που είχε γίνει «χορηγός» το 2000, εισφέροντας τότε σεβαστό ποσό υπέρ του κόμματος.

Ο παράγων αυτός της Siemens (που διατηρεί και σήμερα δεσμούς με τη Ν.Δ.), συγκαταλέγεται στους υπόπτους και μετά την προσωποποίηση των κατηγοριών εκτιμάται ότι θα είναι εκ των πλέον φορτωμένων με αδικήματα.

Οι πιέσεις του και οι εκβιασμοί του προς τον υπουργό εκδηλώθηκαν όταν διαπίστωσε ότι η «χορηγία» και τα υπόλοιπα μυστικά δεν τον σώζουν. Οι γνωρίζοντες ισχυρίζονται ότι ο οιωνεί κατηγορούμενος όχι μόνο ζήτησε πίσω τη χορηγία, αλλά απαίτησε και αποζημίωση... για τα έξοδα των δικηγόρων του!

*Ο υπουργός της κυβέρνησης, που υπήρξε στενός συνεργάτης του Κ. Καραμανλή και, όπως φαίνεται, είχε ανάμειξη και με τις «εκτός βιβλίων χορηγίες», προφανώς βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.

Ο ιδιότυπος εκβιασμός είναι γνωστός σε στενό κύκλο αλλά και σε δημοσιογράφους, είναι όμως απρόβλεπτο πού θα οδηγήσει, καθώς ο «χορηγός» προσάπτει «αγνωμοσύνη» και άρνηση προστασίας του, ενώ απειλεί ευθέως: «Ή με σώζετε ή σας καίω».

*Πάντως, στο κυβερνητικό διευθυντήριο φαίνεται ότι υπάρχει απώλεια ελέγχου σε σχέση με την υπόθεση της Siemens, που για την Ελλάδα μόλις ξεκινά. Γνωρίζουν ότι ακόμα και η χειραγώγηση των ανακρίσεων δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει εισαγόμενες αποκαλύψεις για γαλάζιες μίζες και δίχως επιτυχία έχουν επιδιώξει να προσεγγίσουν τη Debevoise & Plimpton.

*Η τελευταία γνωρίζει πολύ περισσότερα απ' όσα έχει εμφανίσει ως ντοκουμέντα στη δικογραφία και η κυβέρνηση ανησυχεί».

Ενδιαφέρον ρεπορτάζ αν και αναμενόμενες τέτοιες εξελίξεις. Η Α. Μπουγάτσου όμως έχει αφήσει μια εκκρεμότητα. Σε περασμένο κείμενο της στην ίδια εφημερίδα είχε μιλήσει και για «λίστα δημοσιογράφων» που σιτίζονταν από τα μυστικά κονδύλια της Siemens. Γιατί αυτό το θέμα έκτοτε το έφαγε το σκοτάδι;

Εκκρεμότητες

Η Αριστέα Μπουγάτσου επανέρχεται στο σκάνδαλο της Siemens γράφοντας μεταξύ άλλων στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»:
«Την ίδια στιγμή που το κακό της Siemens περιτριγυρίζει και το κυβερνών κόμμα (μετά τα αποκαλυπτήρια Τσουκάτου), για πολιτικές «χορηγίες» επί νέας διακυβέρνησης, στο παρασκήνιο εκδηλώνονται και εκβιασμοί.

*Πληροφορίες αναφέρουν ότι εν ενεργεία υπουργός πιέζεται εξαιτίας συναλλαγής του με πρώην κορυφαίο στέλεχος της Siemens που είχε γίνει «χορηγός» το 2000, εισφέροντας τότε σεβαστό ποσό υπέρ του κόμματος.

Ο παράγων αυτός της Siemens (που διατηρεί και σήμερα δεσμούς με τη Ν.Δ.), συγκαταλέγεται στους υπόπτους και μετά την προσωποποίηση των κατηγοριών εκτιμάται ότι θα είναι εκ των πλέον φορτωμένων με αδικήματα.

Οι πιέσεις του και οι εκβιασμοί του προς τον υπουργό εκδηλώθηκαν όταν διαπίστωσε ότι η «χορηγία» και τα υπόλοιπα μυστικά δεν τον σώζουν. Οι γνωρίζοντες ισχυρίζονται ότι ο οιωνεί κατηγορούμενος όχι μόνο ζήτησε πίσω τη χορηγία, αλλά απαίτησε και αποζημίωση... για τα έξοδα των δικηγόρων του!

*Ο υπουργός της κυβέρνησης, που υπήρξε στενός συνεργάτης του Κ. Καραμανλή και, όπως φαίνεται, είχε ανάμειξη και με τις «εκτός βιβλίων χορηγίες», προφανώς βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση.

Ο ιδιότυπος εκβιασμός είναι γνωστός σε στενό κύκλο αλλά και σε δημοσιογράφους, είναι όμως απρόβλεπτο πού θα οδηγήσει, καθώς ο «χορηγός» προσάπτει «αγνωμοσύνη» και άρνηση προστασίας του, ενώ απειλεί ευθέως: «Ή με σώζετε ή σας καίω».

*Πάντως, στο κυβερνητικό διευθυντήριο φαίνεται ότι υπάρχει απώλεια ελέγχου σε σχέση με την υπόθεση της Siemens, που για την Ελλάδα μόλις ξεκινά. Γνωρίζουν ότι ακόμα και η χειραγώγηση των ανακρίσεων δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει εισαγόμενες αποκαλύψεις για γαλάζιες μίζες και δίχως επιτυχία έχουν επιδιώξει να προσεγγίσουν τη Debevoise & Plimpton.

*Η τελευταία γνωρίζει πολύ περισσότερα απ' όσα έχει εμφανίσει ως ντοκουμέντα στη δικογραφία και η κυβέρνηση ανησυχεί».

Ενδιαφέρον ρεπορτάζ αν και αναμενόμενες τέτοιες εξελίξεις. Η Α. Μπουγάτσου όμως έχει αφήσει μια εκκρεμότητα. Σε περασμένο κείμενο της στην ίδια εφημερίδα είχε μιλήσει και για «λίστα δημοσιογράφων» που σιτίζονταν από τα μυστικά κονδύλια της Siemens. Γιατί αυτό το θέμα έκτοτε το έφαγε το σκοτάδι;

Λυκοφιλίες

Κάποτε Κακαουνάκης και Τριανταφυλλόπουλος ήταν φιλαράκια. Όχι απλώς φίλοι αλλά κολλητοί. Για ένα διάστημα μάλιστα ήταν μαζί εκδότες σε μια εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα. «Το Καλάμι» λεγόταν.

Λυκοφιλία ήταν φυσικά όμως συνήθως συμβαίνει στον κόσμο των δημοσιοκάφρων. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει εντελώς. Σήμερα Τριανταφυλλόπουλος και Κακαουνάκης είναι σε διαφορετικά μετερίζια.

Εχει πλάκα πάντως να παρακολουθήσει κανείς τα κοσμητικά επίθετα που ανταλλάσουν οι δυο «αστέρες» της δημοσιογραφίας.
Θα εμπλουτίσει και το λεξιλόγιο του.
Να ξέρουμε πάντως ότι πίσω απ’ όλα αυτά βασιλεύει η διαπλοκή, η διαφθορά, ο έλεγχος της ενημέρωσης, τα μεγάλα συμφέροντα.

Πίσω ρουφιάνοι

Ο γνωστός τηλεπαραθυράκιας, «ιδιωτικός ερευνητής» όπως παρουσιάζετε, Τσούκαλης, έσκασε μύτη στον Alpha με αφορμή τον εντοπισμό του φερόμενου ως δολοφόνου του Σεργιόπουλου.
Πέρα απ’ το εμετικό λιβάνισμα που έκανε στην μπασκιναρία, του στυλ «έχουμε το καλύτερο τμήμα ανθρωποκτονιών στην Ευρώπη», (Αυτό να πάει να το πει στην μητέρα του μικρού Αλεξ, μου και σ’ αυτή την περίπτωση το έπαιζε ειδήμων), δεν σταμάτησε στιγμή να προτρέπει τους θεατές του να γίνουν χαφιέδες: «Πρέπει να αναφέρουμε στην αστυνομία ότι ύποπτο πέφτει υπ’ όψιν μας», «πρέπει να συνεργαζόμαστε με τις αρχές», «να αναφέρουμε στην αστυνομία ότι μας κίνησε την προσοχή», έλεγε συνέχεια.

Καλά θα κάνει ο τύπος να αναζητήσει ρουφιάνους στο σινάφι του και είναι το λιγότερο πρόστυχο να εκμεταλλεύεται μια φρικιαστική δολοφονία για να καλλιεργήσει τον χαφιεδισμό.

Τα δικά μας παιδιά

"Αύξηση- πρόκληση, με την οποία σχεδόν διπλασιάζονται οι μισθοί των δικαστών, προωθεί η κυβέρνηση με τροπολογία που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για την κατάργηση της Αρχής για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες….

Ο διπλασιασμός μάλιστα των αποδοχών των δικαστών, εν ενεργεία και συνταξιούχων, αποτελεί κατά τις εκτιμήσεις των νομικών πρόκριμα και για τις αντίστοιχες αυξήσεις στις αποδοχές και τις συντάξεις των βουλευτών. Στη συγκεκριμένη τροπολογία βέβαια διατυπώνεται σαφώς ότι οι όποιες αυξήσεις δεν αφορούν τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους. Η εξαίρεση αυτή όμως, λένε δικαστές, μετά την ψήφιση του νόμου θα αποτελεί κατ΄ ουσίαν κενό γράμμα, καθώς προσκρούει ευθέως στο Σύνταγμα που εξομοιώνει τις αποδοχές των βουλευτών και των δικαστών.

Η συνολική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από τις αναδρομικές αυξήσεις που ετοιμάζεται να δώσει η κυβέρνηση στους δικαστές εκτιμάται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι θα φτάσει συνολικά στα 195.000.000 ευρώ τον χρόνο (120 εκατ. υπολογίζεται η αύξηση των αποδοχών για τους εν ενεργεία δικαστές και 75 εκατ. για τους συνταξιούχους)."

ΝΕΑ

Και για να ξέρουμε ποιος πληρώνει το παντεσπάνι δικαστών και βουλευτών: «Ενώ ο φόρος εισοδήματος των συνταξιούχων και των μισθωτών λόγω των παρεμβάσεων της κυβέρνησης στη φορολογία αυξήθηκε κατά 39,9% και 17,7% αντίστοιχα, ο φόρος που κατέβαλαν την τριετία 2004-2006 οι επιχειρήσεις για τα κέρδη τους μειώθηκε κατά 13,1%!»

Λόγια, λόγια, λόγια...

«Το κεφάλαιο στάζει αίμα. Τσακίστε τους πλουτοκράτες δολοφόνους και τα κόμματα τους», έχει κύριο τίτλο σήμερα ο Ριζοσπάστης.
Και έχει δίκιο.
Το κεφάλαιο στάζει εργατικό αίμα.

Πώς όμως θα τσακίσει η εργατική τάξη τους πλουτοκράτες; Με ανούσιες πορείες και διαμαρτυρίες πάντα μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας όμως κάνει το ΠΑΜΕ;

Μήπως αν δώσει στις εκλογές μερικούς βουλευτές παραπάνω στο ΚΚΕ;
Αστειότητες.

Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ένα γεγονός που συνέβη το 2002. Τότε η 17 Νοέμβρη πήγε να τοποθετήσει βόμβα στα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρίας Hellas Flying Dolphins σαν μορφή διαμαρτυρίας για τον εργατικό μεσαίωνα που επιβάλλουν στα καράβια τους οι εφοπλιστές.
Το αποτέλεσμα γνωστό. Η βόμβα έσκασε στα χέρια του Σάββα Ξηρού και ο ίδιος τραυματίστηκε βαρύτατα από την έκρηξη της. Βρέθηκε στον Ευαγγελισμό όπου βασανίστηκε από μπάτσους, δικαστές και γιατρούς και μέχρι τώρα κουβαλάει βαριές ψυχικές και σωματικές βλάβες.

Για το κόμμα του Περισσού όμως, τέτοιες ενέργειες –όπως και η παραδειγματική εκτέλεση αιματορουφηχτών εφοπλιστών είναι «προβοκατόρικες», «αποπροσανατολίζουν το λαϊκό κίνημα» και άλλες τέτοιες παπαριές.

Οπότε τι μένει απ’ τα μεγάλα λόγια του Ριζοσπάστη; Ψηφίστε ΚΚΕ!

Μέχρι πότε;

Μέχρι πότε θα θρηνούμε δολοφονημένα ταξικά αδέλφια μας; Ο απολογισμός που έχουμε μέχρι τώρα για το τελευταίο έγκλημα των πλουτοκρατών στο Πέραμα δείχνει 8 νεκρούς, τέσσερις τραυματισμένους και 20 αγνοούμενους.

Το αίμα κυλάει...

Το βίντεο είναι από www.zougla.gr

Πέντε οι δολοφονημένοι ναυτικοί ενώ δυο ακόμα αγνοούνται στο δεξαμενόπλοιο "Φρένσιπ Γκας".

Το Πέραμα μια ατέλειωτη δεξαμενή εργατικού αίματος εξακολουθεί τα ποτίζει τον κήπο όπου ανθούν τα κέρδη των εφοπλιστών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Απασχόλησης που υπάρχουν μέχρι το 2006, στο Πέραμα έχουν γίνει 6.255 εργατικά δυστυχήματα, εκ των οποίων τα 128 ήταν θανατηφόρα.

Υ.Γ Δυστυχήματα τα λένε αυτοί εγκλήματα τα ονομάζουμε εμείς

Οργή και μίσος

Δύο ναυτεργάτες δολοφονημένοι, τέσσερις τραυματίες και φόβοι για την ζωή πέντε αγνοουμένων είναι μέχρι στιγμής ο απολογισμός της έκρηξης στο LPG στο Πέραμα. Στο μεταξύ, όσο περνάει η ώρα, αυξάνονται οι φόβοι για εγκλωβισμένους στα πύρινα αμπάρια του πλοίου.

Τούτη την φορά το έγκλημα έγινε στο κάτεργο Friendship Gas του εφοπλιστή Γαβριήλ Πετρίδη.
Πάλι κι αυτές τις δολοφονίες, «εργατικά ατυχήματα» θα τις βαπτίσουν, τυχαίο γεγονός θα το ονομάζουν και στην χειρότερη περίπτωση για τον εφοπληστή να πληρώσει κάποιο πρόστιμο γιατί δεν «τηρούνταν τα μέτρα ασφαλείας».
Το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Και την οργή και αγανάκτηση των ναυτεργατών στο Πέραμα θα αναλάβει να εκτονώσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία με μεγάλα λόγια και μηδέν πράξεις. Ισως και με καμιά απεργία στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, πάντα μέσα στα «λογικά πλαίσια» και με «περιφρούρηση» μην τυχόν και η οργή των ναυτεργατών, που βλέπουν να δολοφονούνται απροκάλυπτα απ’ το εφοπλιστικό κεφάλαιο, προκαλέσει "ανεξέλεγκτες καταστάσεις".

"Βαρυσύμαντες" κενοτυπίες Παπούλια

O ρόλος του προέδρου της Δημοκρατίας, πέραν της παρουσίας του στις παρελάσεις, είναι να λειτουργεί σαν κοινωνικό αμορτισέρ, κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα αμφισβητείται έντονα «από τα κάτω». Εστω κι αν η αμφισβήτηση είναι μόνο σε επίπεδο ιδεών. Γιατί οι αντισυστημικές ιδέες γενικώς βλάπτουν. Οδηγούν σε ίδιας κατεύθυνσης πράξεις.

Ετσι έκανε και σήμερα
Το ανούσιο ευχολόγιο και οι τετριμμένες διαπιστώσεις που έκανε ο Παπούλιας στο προεδρικό μέγαρο θεωρήθηκαν απ’ τους τηλεοπτικούς δημοσιοκάφρους «βαρυσήμαντες δηλώσεις».

Δηλαδή η αποστροφή του λόγου του ότι «η πολιτική αντιμετωπίζεται ως όχημα προσωπικού πλουτισμού, ως μέσο μιας παχυλής ζωής» είναι κάτι καινούργιο;
Οποιον πολίτη να ρωτήσεις, που διαθέτει στοιχειώδης πολιτική αντίληψη το ίδιο θα σου πει.
Οσο με την έκφραση του «Ο πολίτης έχει την ευθύνη να απαιτεί καθημερινά, από αυτούς που τον αντιπροσωπεύουν, ήθος και παραδειγματική συμπεριφορά. Οφείλει να επιλέγει εκείνους που με τη διαδρομή τους στην πολιτική ζωή αποδεικνύουν διάθεση προσφοράς και αξιοπρέπεια», δείχνει να πετάει την μπάλα στην εξέδρα κάνοντας ότι αγνοεί πως διεξάγετε το θέατρο του κοινοβουλευτικού κρετινισμού.

Εφοπλιστές εγκληματίες

Η «εφοπλιστική οικογένεια» είναι ότι πιο αισχρό, βρόμικο και εγκληματικό έχει να επιδείξει η ελληνική πλουτοκρατία. Χωμένοι μέχρι τον λαιμό στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών, στην διακίνηση όπλων, στο δουλεμπόριο, συνεχίζουν και τα προμελετημένα εγκλήματά τους, με θύματα ταξικά μας αδέλφια.

Γιατί έγκλημα είναι και αυτό που έγινε πριν λίγο στην Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος. Πέντε ναυτεργάτες αγνοούνται λόγω έκρηξης που σημειώθηκε από άγνωστη μέχρι στιγμής σε φορτηγό πλοίο κατά τη διάρκεια εργασιών.

Ολοι γνωρίζουν για τα «σαπάκια» που χρησιμοποιούν και ο μέσος χρόνος ζωής τους είναι τα τριάντα χρόνια.
Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιες εφοπλιστικές φάρες, -Βεντούρηδες, Αγαπητοί κλπ- έβγαλαν τ' άντερα τους μ' αυτά τα βαπόρια.
Αυτά τα πλωτά φέρετρα προσπαθούν με μπαλώματα να τα κάνουν να ταξιδεύουν.

Τα καθάρματα αυτά μπροστά στο κέρδος τους δεν είχαν κανένα προβληματισμό ότι μπορούν να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Εξάλλου, δικοί μας άνθρωποι θα χανόταν. Αυτοί και η κλίκα τους ταξιδεύει με πολυτελείς κότερα και λίαρ τζετ.

Αλλωστε εδώ και χρόνια η κυβερνητικές κουστωδίες δίνουν τα πάντα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο. Μόνο την διετία 2003-2004 με κυβερνητική απόφαση οι ναύλοι εκτοξεύθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα όλων των εποχών, επιτρέποντας στους έλληνες εφοπλιστές να αποκομίσουν μυθικά κέρδη. Και η ίδια τακτική συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Χαρακτηριστικό είναι πρόσφατο δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος».
"Τα ιλιγγιώδη ποσά που επενδύουν οι Ελληνες εφοπλιστές σε ναυπηγήσεις πλοίων έχουν αφήσει άναυδους τους ανταγωνιστές τους. Μόνο για τον χρόνο που μας πέρασε υπεγράφησαν συμβόλαια για τη ναυπήγηση συνολικά 556 πλοίων, αξίας 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων, συνολικής χωρητικότητας 42,8 εκατομμυρίων τόνων. Πρόκειται για ρεκόρ όλων των εποχών".

Πυρκαγιές

H φύση, δηλαδή η φύση που δεν είναι το ανθρώπινο σώμα, είναι το ανόργανο σώμα του ανθρώπου. O άνθρωπος ζει στη φύση σημαίνει: η φύση είναι το σώμα του, με το οποίο οφείλει να διατηρεί μια σταθερή διαδικασία για να μην πεθάνει. H άποψη ότι η φυσική και η πνευματική ζωή του ανθρώπου είναι αναπόσπαστα δεμένες με τη φύση δε σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι η φύση είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον εαυτό της, επειδή ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης.

Καρλ Μαρξ

O μαρξισμός αντιλαμβανόταν ότι η εμπορευματική-κεφαλαιοκρατική οργάνωση της παραγωγής δεν σήμαινε μόνο την εκμετάλλευση της ζωντανής εργασίας, αλλά και την καταλήστευση του φυσικού πλούτου της γης.

Μ’ αυτό το σκεπτικό μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει το παραμικρό για να προστατέψει τον δασικό πλούτο της χώρας μας γιατί οι πυρκαγιές που ξεσπούν καθημερινά είναι το όχημα για την περεταίρω εμπορευματοποίηση της γης και φυσικά γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει καμιά προσπάθεια για να τις εμποδίσει.

Γλύψιμο

Το γλύψιμο που έκαναν στην Ντόρα Μπακογιάννη, στην πρωινή εκπομπή τους στο Mega, Χασαπόπουλος και Σαραντάκος πήγε σύννεφο.
Αβανταδόρικες ερωτήσεις, χαμόγελα συγκατάβασης στις απαντήσεις της, καμιά ένσταση στις τοποθετήσεις της, ακόμα και στις πιο προκλητικές.

Μα είναι δυνατόν να θες να θεωρήσε «σοβαρός» δημοσιογράφος και να καταπίνεις αμάσητα τόσες κραυγαλέες παπαριές που είπε η υπουργός εξωτερικών;
Και, άντε να πούμε ότι δεν γνωρίζουν από εξωτερική πολιτική. Αντε να δεχθούμε ότι έδειξαν «διακριτικότητα» και δεν θέλησαν να φέρουν σε δύσκολη θέση την Μπακογιάννη όταν αναφέρθηκε στην εμπλοκή του αδελφού της Κυριάκου Μητσοτάκη στην υπόθεση της Siemens.
Αλλά όπως και να το κάνουμε δεν είναι δυνατόν να ακούς την Ντόρα να σου μιλάει για την «Δικαιοσύνη που είναι πυλώνας της δημοκρατίας», για «δικαστές που κάνουν πολύ καλά την δουλειά τους» και «πρέπει να τους προστατεύουμε» και εσύ να μην τις θυμίζεις τα αυτονόητα.
Που οδηγήθηκαν ας πούμε από την «δικαστική διερεύνηση» οι υποθέσεις των ομολόγων, των «κουμπάρων», των υποκλοπών, των Πακιστανών κλπ

Με την ευκαιρία ας παραθέσουμε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΟΝΤΡΑ


Παιδιά για τα θελήματα

Ξεσάλωσαν εντελώς οι διευθύνοντες τα διάφορα κλιμάκια της Δικαιοσύνης. Τους έχει πάρει τόσο πολύ ο κατήφορος που δεν τηρούν ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα. Επί μια βδομάδα κράταγαν μυστική την άσκηση διώξεων –και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος– για την υπόθεση της εξαγοράς της «Γερμανός» από την Cosmote και όταν η είδηση διέρρευσε και οι δημοσιογράφοι ευλόγως ρώτησαν για τη μυστικότητα, ο μεν προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Π. Πούλιος απάντησε «δεν θεώρησα ότι ήταν τόσο σημαντική υπόθεση» (!!!!), η δε διοίκηση του Πρωτοδικείου, η οποία όρισε τον ανακριτή για την υπόθεση πουλούσε τρελίτσα, δηλώνοντας ότι… κάτι τους θυμίζει η υπόθεση και ότι μάλλον την είχαν χρεώσει σε ανακριτή, αλλά δεν θυμούνταν σε ποιον!!!

Το γιατί έθαψαν την είδηση είναι ευνόητο. Δε βόλευε την κυβέρνηση, ειδικά αυτή τη στιγμή. Φυσικά, κάποια στιγμή θα μαθευόταν. Οι «ανεξάρτητοι δικαστές», όμως, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να βολέψουν την κυβέρνηση. Συμπεριφέρθηκαν σαν παιδιά για τα θελήματα του μεγάρου Μαξίμου. Τι να πεις τώρα γι’ αυτά τα ασπόνδυλα που παριστάνουν τους ανεξάρτητους και αμερόληπτους δικαστές και μοιράζουν χρόνια φυλακής λες κι είναι στραγάλια, όταν πέφτει στα χέρια τους κανένας απ’ αυτούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Αν θέλετε κι άλλη μία απόδειξη, δείτε πως χειρίστηκαν την υπόθεση Κουκοδήμου. Από τότε που το σκάνδαλο Ζαχόπουλου πέρασε στην αφάνεια, η δικαστική πτυχή της υπόθεσης Κουκοδήμου κλειδώθηκε σ’ ένα συρτάρι και ο φάκελος είχε πιάσει αράχνες. Το τελευταίο δεκαήμερο, όμως, από το Μαξίμου δόθηκε η εντολή «φέρτε πίσω τον Κουκοδήμο, για να ξεφορτωθούμε τον Τατούλη, πριν μας την κάνει». Για να γυρίσει ο Κουκοδήμος, πρέπει να αποκατασταθεί δικαστικά. Αμέσως, οι πρόθυμες Φιλιππινέζες έβγαλαν το φάκελο από το συρτάρι, ο Κουκοδήμος διάβηκε στα μουλωχτά την πόρτα του εισαγγελικού γραφείου και όλα έχουν πλέον τακτοποιηθεί. Ο φάκελος θα πάει για δεύτερη φορά στο αρχείο, για να κάνει παρέα σε νυχτερίδες κι αράχνες, και ο κολαούζος του Ζούγκλα θα επανέλθει δόξη και τιμή στην ΚΟ της ΝΔ (ο Κλαδάς έχει ήδη κλαδευτεί από την ΥπΕΕ και τ’ όνομά του δύσκολα θα ξανακουστεί στην πολιτική πιάτσα).

Το μόνο καλό απ’ αυτή την υπόθεση είναι ότι αποφυλακίστηκαν η Τσέκου με τον Νικολιτσόπουλο. Με τα όργια που συνέβησαν στις πτυχές της υπόθεσης που αφορούσαν την κυβέρνηση, κρίθηκε ότι θα ήταν καλύτερα να αποφυλακίσουν αυτούς τους δύο, που η προφυλάκισή τους συνιστούσε σκάνδαλο. Φυσικά, τόσοι άλλοι προφυλακισμένοι ή φυλακισμένοι με σκανδαλώδεις νομικές διαδικασίες παραμένουν έγκλειστοι, αφού το όνομά τους δεν απασχόλησε την πολιτική επικαιρότητα.

Το μεροκάματο του τρόμου

Μαχμούντ...ένας συνάδελφος ντελιβεράς που σκοτώθηκε πάνω στη δουλειά..

ο MEHMOOD REHMAN ήταν είκοσι χρόνων και δούλευε ανασφάλιστος στο σουβλατζίδικο bellissimo στον Κολωνό όπως και τόσοι άλλοι στον κλάδο μας.

Ο MEHMOOD ήταν από το Πακιστάν, είχε κάνει αίτηση πολιτικού ασύλου, είχε μπλέξει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και της δολοφονικής αδιαφορίας του κράτους: έτσι ο ΜEHMOOD ήταν όμηρος του κράτους και των εργοδοτών άρα και φθηνός στην “αγορά εργασίας”.
Για τον MEHMOOD όπως και για κάποιον ALH ή SOKOL ή GILMAS ή.... το ΙΚΑ δεν έχει χρόνο και τόπο. Δεν υπάρχουν γιατί έτσι είναι πιο φθηνοί. Ο MEHMOOD δεν είχε σε αυτόν το γαμημένο τόπο, ούτε το δικαίωμα να πεθάνει σαν άνθρωπος, τον λογαριάσανε για σκυλί.
Για είκοσι ή τριάντα ευρώ βάλανε ένα παιδί να τρέχει διαβολεμένα, μεταφέροντας τη χαμένη αξιοπρέπεια της εργατικής τάξης, πασπαλισμένη με γύρο, τζατζίκι και ντομάτα.

Κάπως έτσι το “παιδί με το παπί” ή “το μηχανάκι” σκοτώνεται για μερικά ευρώ.

Η υποτίμηση της εξωτερικής εργασίας οποιασδήποτε μορφής είναι υπεύθυνη για τα εργατικά ατυχήματα. Γιατί υποτίμηση σημαίνει εντατικοποίηση της εργασίας, κανένα μέτρο προφύλαξης, καθεστώς πλήρους εκμετάλλευσης, κανένας κανόνας ή δικαίωμα στη μορφή και στον τρόπο της εξωτερικής εργασίας από τον εργάτη.
Δούλεψε και σκάσε, δούλεψε με καύσωνα, δούλεψε με καταίγιδα, δούλεψε φορτωμένος σαν γαϊδούρι και αν διαμαρτυρηθείς, να εκεί έξω χιλιάδες ζητάνε μια δουλειά. Αν η εξωτερική εργασία αναγνωριζόταν ως συγκεκριμένη ειδικότητα, αν τα αφεντικά ήταν υποχρεωμένα να κολάνε ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά , αν υπήρχαν συγκεκριμένα δικαιώματα, τότε το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα γινόταν η εργασία θα περιόριζε κατά πολύ τα εργατικά ατυχήματα.

Αλλά τι λέμε τώρα, ποια δικαιώματα, τι βαρέα και ανθυγιεινά, ποιά ειδικότητα. Συνάδελφοι, είχαμε την ατυχία να είμαστε εργάτες στην εποχή που είναι ντροπή να είσαι εργάτης. Για μας δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από την άσφαλτο και τα σφιγμένα δόντια και χέρια. Μόνο η ενότητα, η συμμετοχή, η αλληλεγγύη μπορεί να αλλάξει τα πράγματα στον κλάδο μας. Μόνο αν τρομοκρατηθούν από το ξεδίπλωμα της εργατικής δύναμης και αλληλεγγύης θα πάψουμε να έχουμε νεκρούς εργάτες. Κανένας δε θα θρηνήσει όπως κανείς δε θρήνησε για τους εκατοντάδες νέκρους στα Ολυμπιακά έργα. Κανείς δε θρηνεί για τους χαμένους. Κάθε νεκρός ή τραυματίας είναι ένα χαστούκι του κεφαλαίου σε εμάς και όσο και αν κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε, το συναντάμε κάθε μέρα στις στροφές αυτής της πόλης.

Ηθικοί αυτουργοί στη δολοφονία του συναδέλφου μας είναι το συγκεκριμένο αφεντικό, το κράτος που συντηρεί το θολό τοπίο στους χώρους εργασίας, το υπουργείο εργασίας, το ΙΚΑ, η επιθεώρηση εργασίας και όσοι ρατσιστικά υποτιμούν ως πελάτες ή καταναλωτές την εργασία του κούριερ, του ντελιβερά ή του εξωτερικού.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ-ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΔΗΓΩΝ ΔΙΚΥΚΛΟΥ

Στήλη άλατος

Του Δημήτρη Δανίκα - ΝΕΑ
"Η ΥΠΟΨΙΑ ΕΓΙΝΕ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ. Και η βεβαιότητα έγινε απύθμενη, βρώμικη, κανιβαλική βαρβαρότητα.
Μια μαφία, με διαφορετικά κάθε φορά ονόματα, κατασπαράσσει τη λαϊκή περιουσία με πρωτοφανή χυδαιότητα.
Εμείς πληρώνουμε σαν τα χαϊβάνια. Εκείνοι τρώνε στα σκοτάδια με χρυσά κουτάλια. Βγαίνουν στη συνέχεια στα μπαλκόνια και τάζουν λαγούς με πετραχήλια, εξασφαλίζοντας έτσι νομιμότητα.
Κι εμείς τούς ψηφίζουμε σαν κορόιδα χωρίς κρίση και στοιχειώδη ωριμότητα. Ενδιαμέσως μεσολαβούν πρώτα η λαϊκή κατακραυγή και στο τέλος η μόνιμη του Νεοέλληνα καθιστική εκτόνωση, δηλαδή λούφα και παραλλαγή.
Αφού κλέβουν ασυστόλως, γιατί τους βάζουμε στον σβέρκο μας, ενθαρρύνοντας έτσι όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και τους επόμενους λύκους;
Απάντηση δεν έχω, γιατί ούτε την επιστήμη της κοινωνιολογίας ούτε την επιστήμη της ψυχιατρικής κατέχω. Ένα όμως ξέρω: στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς!".

Σημείωση δικιά μας:

Μόνο μια ένσταση στο σημείωμα του Δ. Δανίκα. Ελπίδα υπάρχει. Μόνο που κάποιοι δεν θέλουν να την δούμε και να την πιστέψουμε. Και αυτή βρίσκετε στο λαϊκό κίνημα. Αν αυτό ξεφύγει φυσικά από την ανυποληψία που το έχουν οδηγήσει οι συνδικαλιστές εργατοπατέρες και τα ψευτοαριστερά πολιτικά κόμματα. Αν αυτό επιλέξει μορφές πάλης έξω και ενάντια στην αστική νομιμότητα απαλλαγμένο απ’ τις χειροπέδες που του έχει φορέσει η ψεοτοαριστερή κυνοβουλευτική κουστωδία.

Λάθος δουλειά

Λάθος δουλειά διάλεξε η μπατσίνα.

Ο ..κατατρεγμένος...

Την ιστορία την ξεκίνησε το Σάββατο ο Κακαουνάκης με το πρωτοσέλιδο στην φυλλάδα του. Ακολούθησαν τα υπαινιχτικά σχόλια του Θέμου Αναστασιάδη χτες στο «Πρώτο Θέμα».
Αφορμή ένα χρηματικό πρόστιμο που επεβλήθη στον Ζούγκλα στηριζόμενο σε έναν άθλιο νόμο του Βενιζέλου, για μια τηλεοπτική του εκπομπή.

Σήμερα ήταν η σειρά του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου να τοποθετηθεί. Αφού διευκρινίζει ότι δεν απαντάει «στα ευτελή σχόλια υπηρετών της μάσας, της ιδιοτέλειας και της αρπαχτής» και στον «θλιβερό κομιστή και ταλαίπωρο γιδοβοσκό», όπως χαρακτηρίζει τους επικριτές του, συμπληρώνει: « Τα γράφω όλα αυτά όχι για να συγκινηθεί η εξουσία, αλλά για να καταλάβουν κάποιοι, που καταφεύγουν σε εύκολα συμπεράσματα, ότι η πραγματική δημοσιογραφία γίνεται με κόστος».

«Κόστος» που μεταφράζετε σε 15.000.000 ευρώ που εισέπραξε από την πώληση του «Πρώτου Θέματος» στον Μπόμπολα, «κόστος» που μεταφράζετε στα 156.000 ευρώ που παίρνει κάθε μήνα –σύμφωνα με πληροφορίες- από τον τηλεοπτικό σταθμό Alter.

Ε, όχι να μας το παίζει και ο Τριανταφυλλόπουλος «κατατρεγμένος απ’ την εξουσία». Πάει πολύ!

Λιμενομπάτσοι

Οι λιμενικοί συνέλαβαν κάποιους εξαθλιωμένους μετανάστες που είχαν καταλήξει στην Σάμο. Τους φέρθηκαν απάνθρωπα, κτηνώδικα όπως ακριβώς ταιριάζει σε έναν σοβαρό λιμενομπάτσο.

Οι μαρτυρίες των προσφύγων, για τη συμπεριφορά των διωκτικών αρχών, που αναφέρει σήμερα η «Ελευθεροτυπία, είναι συγκλονιστικές:

* Ενα άλλος από τους συλληφθέντες περιγράφει πως «βρήκαν πάνω μου αντιηλιακό λάδι και μου το άδειασαν στο στόμα. Κόντευα να πνιγώ, μου έδωσε δυο χαστούκια και με άφησε...».

* «Επιασε τα μαλλιά μου από πίσω και χτύπαγε το κεφάλι μου στο ταμπλό του σκάφους. Μου έδωσε δύο δυνατά χαστούκια και μπουνιά στο λαιμό δεξιά...», καταγράφει άλλος.

* «Μας τράβηξαν στο σκάφος και άρχισαν να μας φωνάζουν και να μας χτυπούν. Μας έκαναν έλεγχο με άγριο τρόπο και με ξύλο...», περιγράφει άλλος πρόσφυγας.

* «Οταν ήρθε η σειρά μου με φώναξε για έλεγχο και μου έδωσε 5 χαστούκια στο πρόσωπο».

* «...Αρχισε να με ρωτάει από πού είμαι με πολύ άγριο τρόπο. Μου έδωσε μια δυνατή κλοτσιά στη μέση...», αναφέρει άλλος.

Η έρευνα των καταγγελιών αυτών δυσκολεύεται, καθώς οι μάρτυρες έχουν διασκορπιστεί και δεν κατέθεσαν επίσημα.

Για την ιστορία, στα αζήτητα παραμένει ακόμη η τύχη της ΕΔΕ που διέταξε ο υπουργός Ναυτιλίας Γ. Βουλγαράκης, τον περασμένο Οκτώβριο, για τον βασανισμό μεταναστών στη Χίο. Μέχρι τώρα δεν έχει κληθεί να καταθέσει κανείς από τους καταγγέλλοντες...

Δεσποτάδες και μπακίρια

Γράφει σήμερα ο Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στα «Νέα»: «Η Εκκλησία υποβάλλει επίσημο αίτημα για τη μετατροπή ενός μοναστηριού σε ειδικό χώρο σωφρονισμού για ιερείς. Η συνταγματικότητα μιας τέτοιας ρύθμισης είναι συζητήσιμη. Άλλες συνέπειες έχει η κατάχρηση για έναν εφοριακό υπάλληλο και άλλες για έναν κληρικό; Ποιες σωφρονιστικές ανάγκες εξυπηρετεί η διαφορετική μεταχείριση των κρατουμένων κληρικών; Δεν είναι βέβαιο ότι κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε όχι απλώς έναν άλλο χώρο κράτησης αλλά ένα ιδιότυπο προνομιακό καθεστώς έκτισης της ποινής; Με τη λογική αυτή, γιατί αύριο να μη συζητήσουμε για φυλακές δικαστών, πανεπιστημιακών ή πολιτικών; Εξάλλου, θα διεκδικούσαν άραγε οι λειτουργοί της κρατούσας εν Ελλάδι θρησκείας την ίδια διακριτική μεταχείριση αν δεν βρισκόταν στον Κορυδαλλό Ορθόδοξος ιεράρχης αλλά λειτουργός άλλου δόγματος καταδικασμένος για κακουργήματα;

Το πρόβλημα και στις δύο περιπτώσεις έχει να κάνει με το μήνυμα που στέλνουν στην κοινωνία θεσμοί οι οποίοι κατ΄ εξοχήν οφείλουν να δρουν παιδαγωγικά και να αποτελούν υποδείγματα διαφάνειας και λογοδοσίας. Η επιδίωξη οποιουδήποτε ειδικού καθεστώτος, η αυτοεξαίρεση από τον δημόσιο έλεγχο, κάθε αίτημα για ιδιότυπη ασυλία υπονομεύουν το ήδη κλονισμένο κλίμα δημόσιας εμπιστοσύνης και επιβαρύνουν την ήδη ασθενική λειτουργία των θεσμών»

Είναι φανερή η αγωνία του Κ.Π μήπως με τέτοιες προκλητικές κινήσεις του παπαδαριού που κατά την άποψή του «υπονομεύουν το ήδη κλονισμένο κλίμα δημόσιας εμπιστοσύνης και επιβαρύνουν την ήδη ασθενική λειτουργία των θεσμών» θιγούν οι «θεσμοί». Τα «ιερά και όσια» του καπιταλιστικού συστήματος δηλαδή. Το λέμε αυτό γιατί μέχρι τώρα δεν έχουμε δει τον κατά τ’ άλλα λαλίστατο Κ.Π να τοποθετείται στις προκλητικές ανιστόρητες δηλώσεις δεσποτάδων, που θέλουν να επιβάλουν την εξωτερική πολιτική ούτε πως διαχειρίζονται την λεγόμενη «εκκλησιαστική περιουσία».

Και στην τελική το πρόβλημα είναι που θα περάσει κάποια χρόνια ο δεσπότης, Παντελεήμων, που καβάτζαρε απ’ το «ποίμνιο των πιστών» 1,5 δισ δρχ για τα «γεράματα του»; Και στις φυλακές Κορυδαλλού να παραμείνει μπέικα θα την βγάλει αφού ως γνωστό τα μπακίρια σου εξασφαλίζουν τα πάντα και παντού.

Γιατί κανένας δεν μιλάει για το πώς διαχειρίζεται την τεράστια περιουσία του το παπαδαριό; Ας μην αναφερθούμε στα χιλιάδες ακίνητα που έχει και να σταθούμε μόνο στις χρηματιστηριακές δραστηριότητες του. Εχουμε λοιπόν και λέμε. Η «Εκκλησία της Ελλάδος» διαθέτει 5.000.947 μετοχές στην Εθνική Τράπεζα. Αποτελεί δηλαδή απ’ τους πιο μεγάλους ιδιοκτήτες της, Παράλληλα διαθέτει καταθέσεις προθεσμίας σε μια σειρά άλλες τράπεζες (Eurobank, Alpha, Aspis κλπ) συνολικού ύψους 39.890.800 ευρώ. Αν κανείς προσθέσει σ’ αυτά και τους λογαριασμούς Ταμιευτηρίου που έχει βλέπουμε ότι η «Εκκλησία της Ελλάδος» είναι απ’ τους μεγαλύτερους πλουτοκράτες στην χώρα μας. Και τα «ιερά μπακίρια» ευλογούν μόνο τις δεσποτικές μήτρες, άντε και μερικές «ανιψιές» και «ανιψιούς»

Αργείς Λιάνα ...

Άλλο πάλι και τούτο! Σύμφωνα με δημοσίευμα της σημερινής “Espresso” ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Αγίας Πετρούπολης (Στάλινγκραντ) κατέθεσε πρόταση στο παπαδαριό της Ρωσίας να ανακήρυξη … «άγιο» τον Στάλιν!!!

Μετά απ’ αυτό απορούμε γιατί η Λιάνα Κανέλλη δεν έχει κάνει ακόμα καμιά παρόμοια πρόταση στους δικούς μας ρασοφόρους!

Ανατριχίλα

Οποιος βρισκόταν στο press room την περασμένη Τρίτη θα ανατρίχιαζε ακούγοντας τον δημοσιογράφο του «Ριζοσπάστη» να βγαίνει από δεξιά στο Ρουσόπουλο, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι άργησε ν’ απαντήσει στις «αλυτρωτικές επιδιώξεις των Σκοπίων», οι οποίες είχαν διατυπωθεί παλαιότερα από τον αμερικανό Ντάνιελ Φριντ, ο οποίος είχε μιλήσει για «μακεδονικό έθνος και μακεδονική γλώσσα». Ακούς εκεί να προκαλεί ο Γκρούεφσκι, εγείροντας ζήτημα μακεδονικής μειονότητας και ζητώντας επιστροφή όσων έφυγαν κατά τον εμφύλιο, περιουσιών κ.ά. Ιερή αγανάκτηση έχει καταλάβει τον Περισσό. Ιερή αγανάκτηση που θα τη ζήλευε και ο άγιος Θεσσσαλονίκης.

Σηκώνουν το δάχτυλο και μαλώνουν την κυβέρνηση: «Γιατί η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να μην εγείρει τέτοια ζητήματα όταν π.χ. μόλις προ ολίγων μηνών το Ευρωκοινοβούλιο διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα “Μειονότητες στην Ελλάδα: Τούρκοι Δυτικής Θράκης και Μακεδόνες”», η οποία «προκάλεσε τότε την έντονη αντίδραση της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ, που με επιστολή προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τους προέδρους των πολιτικών ομάδων και όλους τους ευρωβουλευτές κατήγγειλε πως πίσω από τη σκόπιμη επικίνδυνη ανακίνηση μειονοτικών ζητημάτων βρίσκονται οι ΗΠΑ και οι άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις».

Τα αποσπάσματα είναι από άρθρο στο «Ριζοσπάστη» της περασμένης Τετάρτης, που έχει τίτλο «Αντιιμπεριαλιστικά, κόντρα στον εθνικισμό»!!! Ιδού, λοιπόν, πως μεταφράζεται σε επίπεδο πρακτικής πολιτικής ο τίτλος: «Το ΚΚΕ χρόνια τώρα παλεύει από θέσεις αρχής για τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων του μόχθου, μηδέ εξαιρουμένων αυτών που ανήκουν στη μουσουλμανική μειονότητα, όπως και των πολιτικών προσφύγων. Υπερασπίζεται με σθένος τους σλαβόφωνους Ελληνες πολίτες που πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα. Και αντιπαλεύει κάθε μορφής διάκριση σε βάρος τους».

Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται το «ζουμί». Τα «δικαιώματα των ανθρώπων του μόχθου» τίθενται υπό την αίρεση της αποδοχής εκ μέρους τους του μεγαλοελλαδικού εθνικισμού και της απεμπόλησης της εθνικής τους ταυτότητας. Οι Τούρκοι της Θράκης πρέπει να δεχτούν ότι είναι απλώς μουσουλμάνοι (αλήθεια, με τους άθεους τι γίνεται, πρέπει να ξαναβαφτιστούν με το ζόρι;). Οι Μακεδόνες (ή Σλαβομακεδόνες) πρέπει να δεχτούν ότι είναι σλαβόφωνοι έλληνες πολίτες (σε πείσμα όλων των ιστορικών δεδομένων και της εθνικής τους παράδοσης). Και τι γίνεται όταν δεν το δέχονται; Τότε μετατρέπονται σε «όργανα ξένων δυνάμεων», σε «παράγοντα αποσταθεροποίησης», σε «όχημα αλυτρωτικών βλέψεων» κ.τ.λ. κ.τ.λ.

Η Ιστορία έχει δείξει πως όταν καταπιέζεται το εθνικό αίσθημα (και τα δικαιώματα που απορρέουν απ’ αυτό) μιας μειονότητας, τότε αυτή στέλνεται «πακέτο» στα χέρια αντιδραστικών δυνάμεων, είτε της ίδιας εθνικής καταγωγής είτε ιμπεριαλιστικών. Δείτε πού κατάντησαν οι Κούρδοι του Ιράκ και οι Αλβανοί του Κοσσυφοπέδιου. Η Ιστορία έχει δείξει, επίσης, ότι δε μπορείς να «πηδάς» πάνω από το εθνικό ζήτημα, χρησιμοποιώντας μια γενική ταξική φρασεολογία. Οι εργαζόμενοι του καταπιεζόμενου έθνους ή της καταπιεζόμενης μειονότητας βλέπουν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία πίσω από την ταξική φλυαρία τον εθνικισμό του κυρίαρχου έθνους, του έθνους που τους καταπιέζει, και τότε αναδιπλώνονται και συσπειρώνονται γύρω από εθνικιστικές και όχι ταξικές θέσεις. Μόνο όταν καθαρίσει ο εθνικός ορίζοντας, μόνο όταν αναγνωριστούν όλα τα δικαιώματα μιας εθνικής μειονότητας και πρώτο το δικαίωμα του εθνικού προσδιορισμού της, μπορεί να ξελαγαρίσει ο ορίζοντας, να φύγει από τη μέση ο αταξικός ή διαταξικός εθνικισμός και να δημιουργηθούν οι όροι για την ταξική ενότητα και αλληλεγγύη, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής.

Αρθρο του Π.Γ στην εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ

Πάει πολύ

Την κατάληξη που θα έχει η δικαστική περιπέτεια του Θέμου Αναστασιάδη δεν είναι δύσκολο να την προβλέψει κανένας. Αλλωστε το είχαμε ξαναγράψει ότι ο Μαυρότρυπας θα καθαρίσει με ένα οικονομικό πρόστιμο για «φορολογικές παραβάσεις».

Αυτό πια σήμερα είναι πιο καθαρό μετά τις καταθέσεις του πρώην επικεφαλής της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων Σπύρου Κλαδά και του διευθυντή της ίδιας υπηρεσίας Ε. Καραμάνου.

Ετσι συνήθως καταλήγουν τα αλισβερίσια δημοσιοκάφρων και πολιτικάντηδων αν τυχόν τους κάτσει στραβή.

Όπως και να έχει όμως είναι θράσος η επίθεση που κάνει σήμερα ο Αναστασιάδης από την φυλλάδα του στα μπλογκ τρωκτικό και press.gr
Όχι φυσικά ότι και τα μπλογκ αυτά δεν εξυπηρετούν σκοπιμότητες, πολλές φορές μάλιστα με άθλιο τρόπο, αλλά πάει πολύ στο σπίτι του κρεμασμένου να μιλάς για σκοινί.

Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί...

«Πρέπει να έχουμε έτοιμη απάντηση στο ζήτημα της ακυβερνησίας», δήλωσε σε συνέντευξη του στην «Αυγή» ο Φώτης Κουβέλης.

Είδε τις τελευταίες δημοσκοπήσεις ο άνθρωπος και άρχισε πάλι να ονειρεύεται υπουργικά κουστούμια.

Με δυο λόγια δηλαδή «θέλει η πουτάνα να κρυφτεί μα η χαρά δεν την αφήνει».

Νέα έξαρση εθνικισμού

Εθνικιστικός κουρνιαχτός σκεπάζει και πάλι τη χώρα. Οι ρύποι του δηλητηριάζουν την κοινωνική συνείδηση, αιχμαλωτίζουν και παραλύουν την ταξική συμπεριφορά. Κι αν ακόμη δεν υπήρχε η επιστολή Γκρούεφσκι προς Καραμανλή, θα έπρεπε να την εφεύρουν. Διότι είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία και την κρίση από το σκάνδαλο Siemens να μαλακώσουν και τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, που σαρώνει το εργατικό εισόδημα, να κρύψουν κάτω από το χαλί.

Η επιστολή Γκρούεφσκι έπεσε σαν μάννα εξ ουρανού σ’ ένα πολιτικό σύστημα που δοκιμάζεται σκληρά και η αξιοπιστία του έχει φτάσει στο ναδίρ. Γι’ αυτό και τα ανακλαστικά που επεδείχθησαν ήταν εκπληκτικά. Ολοι μαζί ενωμένοι απέναντι στη «σκοπιανή πρόκληση» και αντιπαρατιθέμενοι στο «διά ταύτα» της απάντησης. Το ΚΚΕ βγαίνει από τα δεξιά (!) στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι καθυστέρησε να απαντήσει στις «αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπίων» (!), οι οποίες το πρώτον εκφράσδτηκαν από το βοηθό ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Ντάνιελ Φριντ. Ο Παπανδρέου πρότεινε στον Καραμανλή να μην απαντήσει στην επιστολή Γκρούεφσκι κι αν απαντήσει να στείλει την απάντηση στο Μπαν-Κι-Μουν κι όχι στον πρωθυπουργό «των Σκοπίων».

Η Ντόρα έσπευσε να απαντήσει πρώτη, μια μέρα πριν τον Καραμανλή, με δημόσιες δηλώσεις της, μη τυχόν και της πάρει τη δόξα ο δάμαλος. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ψιλιμαζεύτηκε, διότι στις γραμμές του είναι ισχυρή και η αντιεθνικιστική-κοσμοπολίτικη τάση. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχουν παρέμβει ακόμα με δηλώσεις τους ο δεσπότης Ανθιμος και ο νομάρχης Πανίκας, αλλά δεν ανησυχούμε, αυτοί αποτελούν σταθερές αξίες. Γενικώς όλο το πολιτικό κατσεστημένο έδειξε να ανανεώνεται, λες και πέρασε από εντατική γηριατρική κούρα. Δεν είναι και λίγο να βρίσκεσαι ξαφνικά από τη λάσπη στα ουράνια. Εκεί που ασχολείσαι με μίζες, δωρεάν καφετιέρες, αυγοβραστήρες και ταξίδια με λίαρ τζετ, να περνάς και πάλι στην «καθαρή πολιτική» και μάλιστα στο ύψιστο επίπεδό της, αυτό που αφορά την υπεράσπιση των «εθνικών συμφερόντων». Πάρε κόσμε να ‘χεις να συζητάς εκεί που παίρνεις το μπάνιο σου και να μη βλαστημάς για την ακρίβεια και για τους κλέφτες που κυβερνούν.

Ο Γκρούεφσκι, βέβαια, άλλα πράγματα έχει στο μυαλό του και έστειλε την επιστολή. Σ’ αυτό έχει δίκιο η Ντόρα. Επιλέγει την επίθεση ως καλύτερη άμυνα και προσπαθεί να γεμίσει την ατζέντα με ζητήματα που δεν υπάρχουν σ’ αυτή, σε μια προσπάθεια να πετύχει καλύτερο συμβιβασμό, αλλά και να τονώσει το εθνικό αίσθημα στη Μακεδονία. Παίζει, δηλαδή, το ίδιο παιχνίδι από τη δική του σκοπιά.

Οποιος μπει στον κόπο να διαβάσει την επιστολή Γκρούεφσκι (αντί να επαναλαμβάνει υστερικά τις κραυγές των ελλήνων αστών πολιτικών και των παπαγάλων τους), θα διαπιστώσει πως πρόκειται για ένα άψογα επεξεργασμένο νομικό κείμενο, που κάνει σπέκουλα με υπαρκτά ζητήματα. Μιλά για τον επαναπατρισμό των Σλαβομακεδόνων που έφυγαν από την Ελλάδα ως πολιτικοί πρόσφυγες και τους απαγορεύτηκε ο επαναπατρισμός, μιλά για τις δημεύσεις περιουσιών από το μοναρχοφασιστικό μετεμφυλιακό ελληνικό κράτος, μιλά για τα δικαιώματα της σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, περιορίζοντάς τα μάλιστα αυστηρά στο πολιτισμικό και το εκπαιδευτικό επίπεδο. Ο εθνικιστής, αμερικανόδουλος γιάπης των Σκοπίων θέτει ζητήματα που θα έπρεπε να είχε θέσει εδώ και πολλά χρόνια η ελληνική Αριστερά. Η τελευταία, όμως, έχει προσχωρήσει στον «εθνικό κορμό», πλην μιας μειοψηφίας που στέκεται σε διεθνιστικές θέσεις και έχει πληρώσει και κόστος γι’ αυτό. Ετσι, ακόμη και το πρόβλημα του επαναπατρισμού των δικών μας ανθρώπων, των σλαβομακεδόνων ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού, πετάχτηκε στα σκουπίδια, απ’ όπου το μάζεψαν ο Γκρούεφσκι και οι άλλοι εθνικιστές της Μακεδονίας, όχι επειδή τους ενδιαφέρει το πρόβλημα, αλλά επειδή αυτό τους επιτρέπει να ασκούν τη δική τους εθνικιστική πολιτική, την ίδια ώρα που στραγγαλίζουν τα δικαιώματα των εργατών και των φτωχών αγροτών της Μακεδονίας.

Ο Γκρούεφσκι επέλεξε σ’ αυτή τη φάση να κάνει πολιτική σε στιλ Τουρκίας. Ομως, η Μακεδονία δεν είναι Τουρκία. Δεν έχει το ίδιο ειδικό βάρος, ενώ από την άλλη είναι εξαρτημένη οικονομικά από τον ελληνικό καπιταλισμό. Στην Αθήνα, όμως, ξέρουν πολύ καλά ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει δικαιώσει τους συλλόγους της Θράκης που το ελληνικό κράτος απαγόρευε να φέρουν τον προσδιορισμό «τουρκικός». Κάποια στιγμή θα δικαιώσει και σλαβομακεδονικές προσφυγές που θα κατατεθούν. Δυστυχώς, εκεί καταντήσαμε. Να σπρώχνουμε μια μειονότητα στην αναζήτηση δικαίωσης είτε από πολιτικούς τύπου Γκρούεφσκι είτε από το ΕΔΔΑ. Επειδή σερνόμαστε πίσω από τον ελληνικό εθνικισμό και αρνούμαστε την αναγνώριση ακόμα και της εθνικής της ταυτότητας.

Από την εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ

Απορία

Τόσους μήνες γίνετε πολύς θόρυβος για τις μίζες που έδινε η Siemens σε πολιτικά πρόσωπα και κόμματα. Επειδή όμως όλοι γνωρίζουμε ότι στις προμήθειες του ΟΤΕ η Siemens δεν ήταν μόνη της αλλά πήγαινε πακέτο με την Intracom του Σωκράτη Κόκκαλη, αναρωτιόμαστε: Γιατί το όνομα του «εθνικού μας προμηθευτή» δεν αναφέρετε καθόλου; Ούτε καν τις εταιρίας του;

Λέτε η εταιρία του Κόκκαλη να μην έδινε μίζες για να γίνονται οι δουλειές της;

Ποιο εύκολο είναι να πιστέψουμε ότι ο γάιδαρος πετάει και μάλιστα κορνάρει στις στροφές παρά αυτό.

Οπότε ας αναζητήσουμε αλλού τους λόγους που ο Κόκκαλης απολαμβάνει ασυλία από πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο.

Δημοσιογραφικές μίζες

Πάνε μέρες που η δημοσιογράφος Α. Μπουγάτσου δήλωνε στο ραδιόφωνο του Alpha ότι υπάρχει ολόκληρη λίστα δημοσιογράφων που τα έπαιρναν κανονικότατα από την Siemens. Αφησε μάλιστα να εννοηθεί ότι γνώριζε και ποια ονόματα αναφερόταν σ’ αυτήν.

Οσο περνάν, όμως οι μέρες και βλέπουμε ότι αυτό το θέμα μένει στα αζήτητα τόσο υποψιαζόμαστε ότι κι αυτό το ζήτημα θα το φάει το σκοτάδι. Όπως έγινε και με τους δημοσιοκάφρους που σιτιζόταν από τα μυστικά κονδύλια, ή το έπαιξαν παπαγαλάκια την εποχή της μεγάλης ληστείας του χρηματιστηρίου.

Παράπλευρη απώλεια ο Περισσός

Τρίβουν τα χέρια τους στην Κουμουνδούρου. Είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία του Περισσού είναι τόσο στριμωγμένη, κατηγορούμενη για συμμετοχή σε οικονομικό σκάνδαλο, με τη βοήθεια της κυβέρνησης της ΝΔ. Και βέβαια, οι κραυγές και τα μεγάλα λόγια των στελεχών του Περισσού, που έχουν πιάσει στασίδι σε όλα τα δελτία ειδήσεων και τα πρωινάδικα, δεν βγάζουν την ηγεσία αυτού του κόμματος από τη θέση του απολογούμενου. Ακόμα και αν κατήγοροι είναι το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, είναι τέτοια η απολογητική του Περισσού που πολύς κόσμος θεωρεί πως έχει λερωμένη τη φωλιά του. Αλλωστε, είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά. «Τι τους ήρθε ν’ ανακατέψουν τώρα το ΚΚΕ;» σκέφτεται ο τηλεθεατής που έχει μάθει να καταναλώνει μασημένη πολιτική τροφή.

Φυσικά, ποινικό θέμα δεν πρόκειται να υπάρξει για το ΚΚΕ. Ακόμα και το σύνολο των μετοχών της «Γερμανός» να του ανήκε, αυτές θα ήταν σε κάποια ονόματα και όχι στο κόμμα. Υπάρχει, όμως, πολιτικό ζήτημα. Ο Περισσός κατάφερε να καταστήσει αξιόπιστο ακόμα και τον Καρατζαφέρη...

Ποιος να πιστέψει αυτά που λένε, ότι δεν έχουν σχέση με καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όταν είναι γνωστό ότι επί «υπαρκτού» διατηρούσαν ολόκληρο δίκτυο καπιταλιστικών επιχειρήσεων και κάθε έλληνας καπιταλιστής που ήθελε να κάνει μπίζνες σε αυτές τις χώρες (εισαγωγές ή εξαγωγές) έπρεπε να συνεργαστεί με το δικό τους δίκτυο επιχειρήσεων; Νομίζουν πως ξεχάσαμε τον άγριο καυγά που ξέσπασε ανάμεσα στη σημερινή ηγεσία και τους Ανδρουλάκηδες, μετά τη διάσπαση του 1991, με αντικείμενο το μοίρασμα των επιχειρήσεων; Σχεδόν όλα τα μεγαλοστελέχη είχαν μετοχές σε διάφορες επιχειρήσεις, που δεν ήταν προσωπικές τους, αλλά κομματικές. Μπορεί πολιτικά να σφάζονταν και να μην έλεγαν ούτε καλημέρα, όμως σαν καλοί μπίζνεσμαν κάθησαν γύρω από το ίδιο τραπέζι, με τους δικηγόρους της η κάθε πλευρά, και τα μοίρασαν. Την ίδια περίοδο υπήρξαν μέχρι και περιπτώσεις ανθρώπων που βρέθηκαν με χρέη για επιχειρήσεις που είχαν στ’ όνομά τους τυπικά, ενώ στην πραγματικότητα αυτές ανήκαν στο κόμμα.

Ποια ακριβώς είναι η επιχειρηματική τους κατάσταση σήμερα; Ξέρουμε πολύ καλά, ότι διαθέτουν μια από τις μεγαλύτερες εκτυπωτικές επιχειρήσεις, στην οποία έχουν πελάτες συγκροτήματα όπως του Λαμπράκη, της Αγγελοπουλίνας κ.ά. Παίζουν, δηλαδή, επιχειρηματικά στο χώρο του αστικού Τύπου. Θα ισχυριστούν ότι αυτό το παιχνίδι παίζεται καθαρά, με διαφάνεια, χωρίς κομπίνες; Αν είναι έτσι, έχουν ανακαλύψει το μυστικό της… εξυγίανσης του καπιταλισμού. Εχουν ή όχι και άλλες επιχειρήσεις; Δύσκολο να πιστέψουμε, ότι δε δημιούργησαν νέο δίκτυο επιχειρήσεων, μετά την κατάρρευση του προηγούμενου στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Οσο κάνουν καπιταλιστικές μπίζνες με απόλυτη αδιαφάνεια, καμουφλάροντας τις κομματικές επιχειρήσεις, δίνουν το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Ομως, μέχρι τώρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε το ΛΑΟΣ τους την έπεσε γενικά και αόριστα για τις καπιταλιστικές μπίζνες που κάνουν. Τους την έπεσαν για τη «Γερμανός» κι αυτό ασφαλώς δεν είναι τυχαίο. Ας δούμε, λοιπόν, τι έγινε με αυτή την ιστορία.

Είναι πραγματικά γελοίος ο ισχυρισμός τους, ότι δεν παρέστησαν στην κοινή συνεδρίαση των Διαρκών Επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, που είχαν καλέσει το Βουρλούμη να καταθέσει για την εξαγορά της «Γερμανός», «λόγω των πολλαπλών υποχρεώσεων». Είναι δυνατόν να υπάρχει καταγγελία για σκάνδαλο, να φτάνει αυτό το σκάνδαλο στη Βουλή και αυτοί οι άτεγκτοι υπερασπιστές της «λαϊκής περιουσίας» να μη βρίσκουν ούτε ένα βουλευτή να στείλουν; Αστεία πράγματα. Εκείνο που παραλείπουν να σημειώσουν, είναι πως αυτή ήταν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο ζήτημα έφτασε στη Βουλή. Την επόμενη φορά πήραν μέρος, γιατί δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Είχε αρχίσει η φιλολογία για το νταλαβέρι τους με τη «Γερμανός» και το κομπρεμί με την κυβέρνηση της ΝΔ και έπρεπε τουλάχιστον να κρατήσουν τα προσχήματα.

Είναι επίσης γελοία η προσπάθειά τους να ψάχνουν μια λεξούλα εδώ και μια φρασούλα εκεί, για να αποκρούσουν τις κατηγορίες του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ. Κανένα καταγγελτικό θόρυβο δεν έκαναν για την εξαγορά της «Γερμανός». Η λέξη σκάνδαλο δε βγήκε από το στόμα τους. Εκείνο που έλεγαν είναι πως έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός και πως άλλες εξαγορές γίνονται σε ψηλότερες και άλλες σε χαμηλότερες τιμές. Δηλαδή, πίσω από ένα γενικόλογο και άσφαιρο αντικαπιταλισμό κάλυψαν την άρνησή τους να πάρουν συγκεκριμένη θέση για τη συγκεκριμένη εξαγορά. Ηταν σκανδαλώδης ή όχι; Συγκεκριμένα πράγματα, όχι αερολογίες περί ανάγκης να περάσουν συνολικά οι τηλεπικοινωνίες στο κράτος.

Αυτά εμείς δεν τα λέμε τώρα. Τα είχαμε σημειώσει από τότε. Σε κάθε περίπτωση, ο Περισσός πληρώνει τις συνέπειες της επιχειρηματικής δράσης του και την αδιαφάνεια με την οποία κινείται κάνοντας μπίζνες με τους καπιταλιστές. Είχε όντως μετοχές στην εταιρία «Γερμανός» του (πρώην ή και νυν;) μέλους του, όπως επιμένουν οι φήμες; Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Δε μπορούμε, όμως, να απαντήσουμε «όχι», μόνο και μόνο επειδή το λένε αυτοί. Είναι εντελώς αναξιόπιστοι, όπως κάθε μπίζνεσμαν, άλλωστε. Θυμίζουμε, πάντως, ότι στις μπίζνες με κυβέρνηση ΝΔ έχουν παράδοση. Επί πρωθυπουργού Μητσοτάκη και υπουργού Πολιτισμού Ντόρας πούλησαν σε σκανδαλωδώς ψηλή τιμή το κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας, που στεγάζεται έκτοτε το υπουργείο Πολιτισμού. Κτίριο που σε μεγάλο βαθμό χτίστηκε με «κόκκινα μεροκάματα», είχαν εισπράξει όμως παχυλότατη κρατική επιχορήγηση με το κόλπο του διατηρητέου, επειδή εκεί στεγαζόταν η Ασφάλεια επί χούντας.

Από την εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ

Να πληρώσει η πλουτοκρατία

Η βιομηχανική παραγωγή πέφτει κατακόρυφα. Η οικοδομική δραστηριότητα είχε ανοίξει πρώτη το χορό της πτώσης. Οι εξαγωγές πέφτουν. Και όμως, η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση ΕΣΥΕ εμφανίζει την ανεργία να μειώνεται! Εχουμε και εδώ την ίδια προπαγάνδα με την ακρίβεια, που ο Φώλιας την παρουσίαζε σαν φαινόμενο «των δελτίων των 8».

Οι απολύσεις βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Εργοστάσια κλείνουν (Ιντεάλ Στάνταρ) ή ετοιμάζονται να κλείσουν (όμιλος Λαναρά). Οι καπιταλιστές καθαρίζουν το έδαφος για τις μελλοντικές κινήσεις τους, απολύοντας «ζωηρούς» εργάτες και εργάτριες. Η τρομοκρατία βασιλεύει, οι εργασιακοί χώροι μετατρέπονται σε γκέτο.
Το πολιτικό σύστημα, μολονότι μαστίζεται από τις αποκαλύψεις για σκάνδαλα και τη σκανδαλολογία, δεν παραλείπει τον ιδεολογικό πόλεμο. Οπως συμβαίνει κάθε φορά σε συνθήκες κρίσης, η κατάσταση βαφτίζεται «εθνικά κρίσιμη». Η προστασία της «εθνικής μας οικονομίας» αναγορεύεται σε ύψιστο στόχο και όλοι καλούμαστε σε συστράτευση γύρω απ’ αυτόν.

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία συντονίζεται στον ίδιο στόχο. Δείτε πως προσπαθεί να χειριστεί την υπόθεση Λαναρά. Ο Παναγόπουλος και η κλίκα του μετατρέπονται σε μάνατζερ και προτείνουν… business plan για τη χρηματοδότηση του ομίλου. Η ίδια παλιά ιστορία: οι εργάτες μετατρέπονται σε μάνατζερ, ξεχνώντας τα ιδιαίτερα ταξικά τους αιτήματα, κι όταν η επιχείρηση κρίνεται «μη βιώσιμη» πετιούνται στο δρόμο (θυμηθείτε τι έγινε με τις παλιές «προβληματικές» επιχειρήσεις).

Αν δεν επικρατήσει η ταξική αντίληψη, αν δε βαθύνει ο ταξικός διαχωρισμός, οι συνέπειες θα είναι ιδιαίτερα οδυνηρές για τους εργαζόμενους.

Δεν υπάρχει εθνική οικονομία. Δεν επιβαίνουμε όλοι στο «κοινό εθνικό μας σκάφος». Υπάρχει καπιταλιστική οικονομία, το έθνος είναι οριστικά διασπασμένο σε καπιταλιστές και εργάτες. Η εθνική γραμμή για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι η γραμμή της αστικής τάξης, που φορτώνει τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους.

Η κρίση δεν είναι κάποιος «ιός» που μας προσέβαλε όλους μαζί και γι’ αυτό όλοι μαζί πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε. Η κρίση είναι αντικειμενική εξέλιξη του συστήματος, πηγάζει από τη λειτουργία των σιδερένιων οικονομικών νόμων του καπιταλισμού.

Η εργατική πλευρά οφείλει να προστατεύσει τον εαυτό της. Να προστατεύσει το βιοτικό της επίπεδο, να διαφυλάξει τις θέσεις εργασίας, να διεκδικήσει την πλήρη προστασία των ανέργων που θα πληθύνουν. Οι «θυσίες για όλους» είναι θυσίες μόνο για τους εργαζόμενους. Το δικό μας σύνθημα πρέπει να είναι ένα και αδιαπραγμάτευτο: την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία. Μ’ αυτό πρέπει να ευθυγραμμιστεί η ΔΡΑΣΗ μας, η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ.

Βοσκοί και Λύκοι

Για χρόνια απομονωμένοι στο βουνό ζούσαν πατέρας και γιός. Ολη η ζωή τους ήταν τα ζωντανά, το μαντρί, και ο μπαχτσές τους.
Τα νταλαβέρια που είχαν με τον άλλο κόσμο ελάχιστα.
Τσούλαγε ο καιρός και το βοσκόπουλο είχε φτάσει στα δεκαέξι του. Μαζί με το μουστακάκι που ξεφύτρωσε άρχισε να του βγαίνουν βασανίστηκα «φουντώματα». Εβλεπε και τα παιχνίδια που έκανε ο αγαπημένος του τράγος με τις κατσίκες και άρχισαν να του περνούν περίεργες ιδέες απ’ το μυαλό.

Το ξάναμμα του το εκδήλωσε και στο παραμιλητό όταν κοιμόταν. Τότε ήταν που ο γέρος του ανθίστηκε την φτιάξη. Τι μπελάς κι αυτός, συλλογίστηκε. Ζούληξε το μυαλό του και έβγαλε απόφαση. Φώναξε τον πιτσιρικά του και του λέει: «Ακου γιέ μου. Μεγάλωσες πια και πρέπει να βρεθείς με γυναίκα. Καταλαβαίνεις για πιο λόγο. Λοιπόν, θα σου δώσω παράδες και το πρωί θα πάρεις το μονοπάτι για το χωριό. Από κει θα πάρεις το λεωφορείο και θα βρεθείς στην πόλη. Αμα φτάσεις θα ρωτήσεις που είναι τα σπίτια με τα κόκκινα φωτάκια. Θα πληρώσεις την γυναίκα που είναι εκεί και αυτή θα σε βολέψει. Κατάλαβες;».

Παπαρούνα έγινε ο πιτσιρικάς, κούνησε καταφατικά το κεφάλι του και έσπευσε να εξαφανιστεί.
Ολη νύχτα δεν κοιμήθηκε. Αγωνία και φόβος τον είχαν κυριεύσει. Απ’ την μια ήθελε πολύ να πάει με γυναίκα απ’ την άλλη δεν ήξερε πως πρέπει να φερθεί.
Για να μην τα πολυλογούμε λοιπόν, την άλλη μέρα βρέθηκε σε ένα μπουρδέλο. Του ‘κατσε λάσπη. Θες η τσατσά που τον αντιμετώπισε σαν βλαχαδερό, θες η ιερόδουλη που τον κόμπλαρε με το λεξιλόγιο της, κούκου γιοκ.
Τζάμπα τα λεφτά που έδωσε, άδικα πήγε η ταλαιπωρία που έφαγε.

Γυρνάει στην στάνη σωματικά και ψυχικά κομμάτια. Να σκάσει και ο γέρος του όταν έμαθε το σκηνικό. Δεν το βάζει όμως κάτω ο τσοπάνης. Την επόμενη βδομάδα ξαναφωνάζει τον γιό του και του λέει: «Τώρα θα σου δώσω τους διπλούς παράδες απ’ ότι την άλλη φορά. Πήγαινε σε άλλη γυναίκα που κάνει αυτή την δουλειά, δώστης τα και θα σε περιποιηθεί. Ξέρει αυτή».

Ετσι και έγινε. Αυτή την φορά όλα πήγαν καλά. Ο πιτσιρικάς βρέθηκε σε πρωτόγνωρες γ’ αυτόν καταστάσεις, τρελάθηκε από ευχαρίστηση και παίρνει τον δρόμο για την στάνη. Δεν περπατούσε, πετούσε. Φτάνοντας προς το μαντρί βλέπει τον πατέρα του να τον περιμένει σε ένα ύψωμα. Κάνοντας τα χέρια του χωνί τα βάζει στο στόμα του και φωνάζει: «Ω, Μπα (σημ. μπαμπά) πουλσ’ τ’ αρνιά τσι καν’τα μ’νιά».

Προσωπικά δεν ξέρω τι μπορείς να κατορθώσεις αν πουλήσεις αρνιά. Αυτό που γνωρίζω σίγουρα είναι ότι τα κονομάς χοντρά αν ξεπουλάς την δημόσια περιουσία και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης στους πλουτοκράτες.

Αντιγράφω απ’ τα πρακτικά της βουλής κάποιες τοποθετήσεις του βουλευτή του Πασόκ, Μ. Καχριμάκη: «Αύξηση 70% σε ένα μόλις χρόνο και 100.000 ευρώ bonus ήταν η ανταμοιβή της Κυβέρνησης Καραμανλή στον εκλεκτό του Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΟΤΕ. Για την διάλυση και το ξεπούλημα του ΟΤΕ ο κ. Βουρλούμης σεμνά και ταπεινά έφθασε τελικά να αμείβεται με 700.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή πάνω από 50.000 ευρώ το μήνα!!!! Όσο για τον άλλο «γαλάζιο» εκλεκτό, τον Διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, είδε τις αποδοχές του να αυξάνονται κατά 300%, φθάνοντας να λαμβάνει και αυτός ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ περισσότερα από 50.000 ευρώ, δηλαδή κοντά 700.000 ευρώ το χρόνο!
Πηγαίνετε να πείτε στους απλούς εργαζόμενους ψηφοφόρους σας για τις αυξήσεις 300% που δίνετε στους ημετέρους σας! Όλα αυτά τα λεφτά στην τσέπη του εκλεκτού σας Διοικητή, που κατόρθωσε με μία και μόνη απόφασή του να χαρίσει σε συγκεκριμένο όμιλο επιχειρήσεων εγγυήσεις 271,6 εκ ευρώ με αποτέλεσμα η Τράπεζα να ζημιωθεί μόνο για το 2005 με το υπέρογκο ποσό των 70 εκ ευρώ!…»

Εχουν ξεσαλώσει τόσο απροκάλυπτα στου γιουρούσι του δημοσίου χρήματος τα κυβερνητικά στελέχη που ακόμα και δεξιές φυλλάδες τους ζητάν να βάλουν φρένο. Ενώ μέχρι και η ΔΑΚΕ ιδιωτικού τομέα έβγαλε ανακοίνωση αναφέροντας τους «Διοικητές Οργανισμών και Τραπεζών, οι οποίοι αυξάνουν, κατά το δοκούν, τους μισθούς και φυσικά τις συντάξεις τους, με τα αρμόδια υπουργεία, απλά, να παίζουν το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου», και τις «ειδικές ρυθμίσεις» σύμφωνα με τις οποίες «Γενικοί Γραμματείς υπουργείων, με μόνο 3 χρόνια θητεία δικαιούνται πλήρη σύνταξη. Διευθυντές υπουργείων με μια μόνο ημέρα υπηρεσίας δικαιούνται 2.000 με 3.000 ευρώ παραπάνω σύνταξη».