Ο Σανιδάς άνοιξε τον δρόμο

Απίστευτο! Εξώδικο από μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ για… σχόλιο στο blog του ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΥ ΤΥΠΟΥ!

Απίστευτο κι όμως αληθινό:

Επιδόθηκε εξώδικο σε βάρος δημοσιογράφου από άλλη δημοσιογράφο-μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ για σχόλιο ενός άγνωστου επισκέπτη στο blog της συνδικαλιστικής δημοσιογραφικής παράταξης ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ!

Απειλεί η ενάγουσα με προσφυγή στα δικαστήρια και με χρηματικό πρόστιμο!

Λεπτομέρειες στο blog της συνδικαλιστικής παράταξης

Συνθήκες γαλέρας και μεσαίωνα επιβάλει ο Βγενόπουλος στους εργαζόμενους των επιχειρήσεων του.

Ο γκαουλάιτερ των μονοπωλίων, η Κομισιόν, είχε βγάλει διαταγή: η Ολυμπιακή Αεροπορία πρέπει να ξεπουληθεί.
Το αποτέλεσμα γνωστό.
Ο όμιλος της MIG, την αγόρασε για μια χούφτα ευρώ πετώντας ταυτόχρονα στο καλάθι της ιδιωτικοποίησης κάθε εργατικό δικαίωμα.

Διαβάζοντας τους όρους που υπαγορεύουν τα νέα αφεντικά στους εργαζόμενους, ανατριχιάζεις.
Γυρνάμε ολοταχώς στον εργατικό μεσαίωνα!!

Οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να υπογράφουν ατομικά συμβόλαια που καθορίζουν τις αμοιβές και τις υποχρεώσεις του υπαλλήλου.
Συλλογικές συμβάσεις και κάθε συνδικαλιστική δράση ανήκουν στο παρελθόν για την εταιρία του Βγενόπουλου!

Εχουμε λοιπόν και λέμε:

• «Η εταιρεία δύναται να μεταβάλλει τη θέση, τον τίτλο, ή και τα καθήκοντα του υπαλλήλου ή και να αναθέτει νέα, χωρίς οι ενέργειες αυτές να θεωρούνται ως μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας».
Με τον όρο αυτό, κατοχυρώνεται η πλήρης εξουσία του εργοδότη, αφού ανεξάρτητα από την ειδικότητα και τα καθήκοντα - και ως εκ τούτου και την αμοιβή που προκύπτει από το περιεχόμενο της προσφερόμενης εργασίας - η εταιρεία μπορεί να τον υποχρεώνει να δουλεύει όπου και όπως αυτή ορίζει. Τι εκβιασμοί έχουν να υποστούν οι εργαζόμενοι/ες (ειδικά οι ωραίες κοπέλες) απ' τα στελέχη τις επιχείρησεις είναι εύκολο να το αντιληφθεί κάποιος/α.

• «Η εταιρεία δύναται να μεταφέρει την εργασιακή σχέση ή και να δανείζει τις υπηρεσίες του υπαλλήλου σε άλλη εταιρεία του ομίλου, ο δε υπάλληλος παρέχει ρητώς και αμετακλήτως την συναίνεσή του σε αυτό, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι οι ενέργειες αυτές δεν συνιστούν βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του».
Το όργιο της παντοδυναμίας του εργοδότη περιλαμβάνει όλες τις εταιρείες του ομίλου, ενώ ο εργαζόμενος πρέπει να αναγνωρίσει εκ των προτέρων ότι αυτό δεν αποτελεί βλαπτική μεταβολή.

• «Η εταιρεία διατηρεί το δικαίωμα να μεταθέτει και να μετακινεί τον υπάλληλο είτε προσωρινά, είτε οριστικά στα διάφορα καταστήματα ή γραφεία που έχει ιδρύσει ή τυχόν θα ιδρύσει στο μέλλον, καθώς και σε καταστήματα συγγενών ή συνεργαζόμενων εταιρειών οπουδήποτε εντός της ελληνικής επικράτειας».
Ο υπάλληλος δεν μπορεί να υπολογίζει σε ένα σταθερό σημείο εργασίας. Η εταιρεία έχει το δικαίωμα να τον μετακινεί σε οποιαδήποτε πόλη και περιοχή της χώρας και όχι μόνον αυτό. Αλλά να τον μετακινεί σε άλλη εταιρεία που απλώς συνεργάζεται με τον όμιλο. Δηλαδή, ενώ ο εργαζόμενος μπορεί να προσληφθεί από την «Ολυμπιακή», μπορεί να βρεθεί να εργάζεται σε οποιαδήποτε εταιρεία, οπουδήποτε στη χώρα. Πανεύκολα, δηλαδή η εταιρία θα μπορέσει να αναγκάσει κάποιον σε παραίτηση αν θέλει να απαλλαγεί απ' την παρουσία του αφού μπορεί να του κάνει αλλεπάληλες μεταθέσεις.

• «Η εταιρεία στα πλαίσια εφαρμογής ελαστικού συστήματος εργασίας δύναται να διαφοροποιεί την προσέλευση και αποχώρηση του υπαλλήλου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εργασίας».
Πλήρης ελαστικοποίηση του ωραρίου, ανάλογα με το τι συμφέρει τον εργοδότη, κατάργηση κάθε προσωπικού και οικογενειακού προγραμματισμού.

• «Η παροχή υπηρεσιών του υπαλλήλου και η εκτέλεση των καθηκόντων του θα γίνεται κατά τρόπο που εξυπηρετεί απόλυτα τις ανάγκες παροχής των προσφερόμενων υπηρεσιών της εταιρείας».
Υπάλληλοι - στρατιώτες με πλήρη συμμόρφωση στις εντολές του εργοδότη, αυτό είναι το νέο μοντέλο εργασίας και πειθαρχίας της επιχείρησης. Τρέχα γύρευε πώς εννοούν τον τρόπο εργασίας "που εξυπηρετεί απόλυτα τις ανάγκες παροχής των προσφερόμενων υπηρεσιών της εταιρείας".

• «Ο υπάλληλος οφείλει: Να απέχει από κάθε ενέργεια που μπορεί να προβεί σε βάρος των συμφερόντων της εταιρείας, να επιδεικνύει την προσήκουσα συμπεριφορά η οποία δεν προσβάλλει την επιχειρηματική εικόνα, φήμη και υπόληψη της εταιρείας, να μην προβαίνει σε δημόσιες δηλώσεις ή δημοσιεύματα που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την εταιρεία».
Εδώ ο κάθε υπάλληλος καθίσταται όμηρος του εργοδότη. Ποιος θα κρίνει, άραγε, και με ποια κριτήρια ότι μια οποιαδήποτε ενέργεια δε θα χαρακτηριστεί εχθρική προς τα συμφέροντα της εταιρείας; Τι πάει να πει «προσήκουσα συμπεριφορά», που δε θα θίγει την υπόληψη και τη φήμη της; Οι διατυπώσεις είναι τόσο αόριστες, που οτιδήποτε μπορεί να κριθεί επιβαρυντικά για τον εργαζόμενο. Και ακόμα τι σημαίνει ότι απαγορεύεται σε υπαλλήλους να κάνουν δημόσιες δηλώσεις για την εταιρεία;
Δηλαδή, οποιοσδήποτε εργαζόμενος - μέλος σωματείου ή συνδικαλιστής που κάνει μια κρίση για την πολιτική της εταιρείας θα στήνεται στον τοίχο; Πρόκειται για απαγόρευση κάθε δημοκρατικού δικαιώματος και κάθε συνδικαλιστικής δράσης.

Απ' όλα αυτά βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο Βγενόπουλος δεν θέλει εργαζόμενους στην εταιρία του αλλά δουλοπάροικους.
Κι όλα αυτά στα πλαίσια της νεοφιλλελεύθερης εκσυγχρονιστικής νεοδημοκρατικής κυβέρνησης που χειροκροτεί τον νέο εργασιακό μεσαίωνα που ήρθε. .

Πληροφορίες από "Ριζοσπάστη".

Υπήρξε μήνυμα του Νίκου Κουνταρδά;

Στην ιστοσελίδα του indymedia πριν λίγη ώρα υπήρχε κείμενο που παρουσιαζόταν σαν "Μήνυμα του Ν. Κουνταρδά".

Το είχαμε αναρτήσει στο μπλογκ μας παραθέτοντας την πηγή.

Επειδή το κείμενο έχει εξαφανιστεί από το indymedia, το αφαιρέσαμε και εμείς απ' τις αναρτήσεις μας μαζί με τον σχολιασμό που του κάναμε.

Το ερώτημα όμως εξακολουθεί να παραμένει. Ηταν όντως κείμενο του Ν. Κουνταρδά αυτό που είδε το φως της δημοσιότητας από το ίντυ;

Λάδι πολύ και τηγανίτα τίποτα

Με το κλείσιμο της Βουλής ο Καραμανλής κουκούλωσε το σκάνδαλο Siemens για τα πολιτικά πρόσωπα, συμψηφίζοντας το πολιτικό κόστος μπόλικων σκανδάλων σε ένα (Βατοπέδιο, Siemens, Γερμανός, δομημένα ομόλογα).

Από κει και πέρα εξακολουθούν τα ΜΜΕ να επιδίδονται σε ανούσιες «αναλύσεις» για τον ρόλο του Μαυρίδη και του Χριστοφοράκου.

Λάδι πολύ και τηγανίτα τίποτα που λέει μια σοφή ρήση του λαού μας.
Τα μονοπώλια –και φυσικά δεν είναι μόνο η «Ζήμενς»- πάντα λαδώνουν το πολιτικό προσωπικό των καπιταλιστών για να πηγαίνουν πρίμα οι μπίζνες τους.

Το παραδέχτηκε εντελώς κυνικά ο . Θ. Τσουκάτος, στο υπόμνημά του στον εισαγγελέα όταν είχε , πει ότι «ακολούθησε πρακτική καθιερωμένη από το παρελθόν, τουλάχιστον από τα δύο μεγάλα κόμματα, η οποία και εξακολουθεί».

Από κει και πέρα τι καταναλώνονται ορισμένοι δημοσιοκάφροι με σεντόνια δημοσιευμάτων;
«Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και άλλα που γίνονται και δεν λέγονται είχε πει ο μακαρίτης Κ. Καραμανλής. Και ποιοι πολιτικάντηδες λαδώθηκαν είναι απ’ τα πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται.

Οπότε όλα τα υπόλοιπα που λέγονται και γράφονται είναι παραμύθια της Χαλιμάς.

ΚΚΕ: Κυβερνητικό υποχείριο ο Σανιδάς

Θα συμφωνήσουμε απόλυτα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ που βάζει στο στόχαστρο της τον Γ. Σανιδά, αν και εμείς θα προσθέταμε ότι ο Σανιδάς δεν είναι παρά ένα προβεβλημένο μέλος της εξουσιαστικής κάστας των δικαστών που λειτουργεί σαν καίριος μηχανισμός του αστικού συστήματος.

.
«Για μια ακόμη φορά ο εισαγγελέας Γ. Σανιδάς λειτουργεί ως υποχείριο των προϊσταμένων του κυβερνητικών και θεματοφύλακας των επιλογών του κεφαλαίου», αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του.

«Η γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που επιτρέπει στις αστυνομικές και δικαστικές Αρχές να ελέγχουν και να φακελώνουν τις επικοινωνίες στο ίντερνετ, έχοντας απλώς υποψίες για κάποιο αδίκημα, αποτελεί εφαρμογή της πολιτικής και των μέτρων της κυβέρνησης και της ΕΕ», προσθέτει το ΚΚΕ.

«Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτή η ενέργεια ακολουθεί το νόμο για την ονομαστικοποίηση των καρτοκινητών τηλεφώνων», αναφέρει το Κομμουνιστικό Κόμμα και συμπληρώνει: «Έτσι διαμορφώνουν τους όρους ώστε να υλοποιηθεί η απαράδεκτη και τρομοκρατική κατεύθυνση της ΕΕ, με τη σύμφωνη γνώμη ΝΔ - ΠΑΣΟΚ που επιβάλει την καταγραφή όλων των επικοινωνιών και την αποθήκευση των δεδομένων για τουλάχιστον ένα χρόνο».

Εμείς να πάμε ένα βήμα πιο μπροστά από την ανακοίνωση του ΚΚΕ γράφοντας τα αυτονόητα:

Οπως δηλαδή το κράτος είναι όργανο της ταξικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της κυρίαρχης τάξης, της αστικής (που κατέχει τα μέσα παραγωγής και εκμεταλλεύεται την εργατική τάξη), έτσι και η Δικαιοσύνη, που είναι στοιχείο αυτού του ταξικού κράτους, είναι και αυτή ταξική γιατί υπηρετεί, στα πλαίσια του κράτους, το ταξικό εκμεταλλευτικό σύστημα, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, το καπιταλιστικό σύστημα.

«Η Δικαιοσύνη είναι θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ», που έλεγε ο σύντροφός μας δικηγόρος Γ. Γκουντούνας και ο Σανιδάς υπηρέτησε με πάθος και αφοσίωση τον ρόλο του.

Οχι στη συγκάλυψη της δολοφονικής επίθεσης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δέχτηκε δολοφονική επίθεση από τους μπράβους της εργοδοσίας γιατί πάλεψε εναντίον του εργασιακού μεσαίωνα στον τομέα καθαριότητας.

Οι μπάτσοι απ’ την πρώτη στιγμή προσπάθησαν να κουκουλώσουν την υπόθεση και να μην ‘ρθουν στην επιφάνεια οι επίδοξοι δολοφόνοι.

Στις επιδιώξεις των μπάτσων στάθηκαν αρωγοί όπως αναμενόταν και οι δημοσιοκάφροι. (Αρκετά στοιχεία για την μεθόδευση συγκάληψης)

Αφού υπήρξαν σημεία και τέρατα στην υποτιθέμενη έρευνα για την υπόθεση Κούνεβα, ύψωσαν δίχτυ προστασίας γύρω από τους δολοφόνους, και οδηγούν την υπόθεση της Κούνεβα στο αρχείο.

Την Πέμπτη 2 Ιούλη συμμετέχουμε σε πορεία διαμαρτυρίας, που θα διατρανώσει και πάλι την απαίτηση να βρεθούν οι δολοφόνοι της μαχητικής συνδικαλίστριας (μαζί βέβαια με τα αιτήματα που αφορούν την κατάργηση του δουλεμπόριου, στον αγώνα κατά του οποίου θυματοποιήθηκε η Κ. Κούνεβα).

Ο ατομικισμός ως πολιτικό πρόταγμα

Δεν τήρησε την υπόσχεσή της να μην κάνει αναλύσεις –διότι κάνει αντάρτικο και όχι πολιτική– η «Σέχτα Επαναστατών». Τελικά, στην πρώτη απόπειρά της να δώσει ιδεολογικοπολιτικό στίγμα, κατάφερε να επιβεβαιώσει αυτό που φανταζόμασταν. Ότι πρόκειται για ένα αναρχοατομικιστικό πολιτικό μόρφωμα, χωρίς κανένα πολιτικό και κοινωνικό πρόταγμα.

Είτε δρας ένοπλα είτε δρας μη ένοπλα, είναι οι σκοποί που διακηρύσσεις αυτοί που καθορίζουν το στίγμα σου. Τα μέσα πάλης είναι «εργαλεία» και δεν αρκούν για να δικαιώσουν (ή όχι) τους σκοπούς.

Ο χώρος δεν επιτρέπει μια αναλυτική αναφορά στο απέραντο περιβόλι των όσων περιλαμβάνει η τελευταία προκήρυξη της «Σέχτας» (ελπίζουμε να μπορέσουμε να το κάνουμε σε ένα από τα επόμενα φύλλα, από άλλη στήλη). Δεν θα ασχοληθούμε, λοιπόν, ούτε με την θεωρητική και ιστορική αμορφωσιά που μοστράρεται ως γνώση (εκπληκτική η αναφορά στο «Τι να κάνουμε;» του Λένιν, από το οποίο ο συντάκτης της προκήρυξης έχει διαβάσει μόνο τον τίτλο), ούτε με τη διάχυτη αλαζονεία και τη λοιδορία στοχαστών όπως ο Μαρξ και δη στον πυρήνα του έργου τους, που δεν είναι ο χωρισμός της κοινωνίας σε τάξεις (αυτό είχε γίνει πριν τον Μαρξ, από αστούς κοινωνιολόγους), αλλά το πρόταγμα του κομμουνισμού, μέσω της προλεταριακής επανάστασης.

Δεν θα ασχοληθούμε, ακόμη, με το τσουβάλιασμα της πλειοψηφίας της εργαζόμενης κοινωνίας υπό το ονειδιστικό κατασκεύασμα της «λούμπεν μικροαστικής τάξης», που αποκαλύπτει έναν ατομικίστικο πολιτικό αρχοντοχωριατισμό, έναν ελιτισμό που αδυνατεί να βαθύνει στις κοινωνικές διαδικασίες και απλά αντιπαραθέτει την πλειοψηφία των «συμβιβασμένων» στη μειοψηφία των «ασυμβίβαστων».

Μένουμε στο κατά τη γνώμη μας κεντρικό σημείο αυτού του credo της «Σέχτας»: «Ζούμε λοιπόν “το τέλος των ιδεολογιών” όπως αναφέρει ο Φουκογιάμα… Ζούμε στο τέλμα της συνείδησης και αυτό εξυπηρετεί τον ένοπλο αγώνα… Η αφετηρία είναι πάντα η προσωπική ενόραση του καθενός ανεξαρτήτως φύλου, τάξης, εθνικότητας και ηλικίας… Είμαστε ρεαλιστές και χαιρόμαστε που δεν πρέπει να υπερασπίσουμε το όραμα και την ελπίδα ενός καλύτερου κόσμου που μπορεί να μην έρθει ποτέ… Οι παράνομες επαναστατικές οργανώσεις δεν είναι εργαλεία για τον κόσμο του μέλλοντος αλλά πρόταση ζωής για το σήμερα… Τελειώσαμε με τα ξεπερασμένα οράματα της λαϊκής βάσης και της εργατικής τάξης… Για εμάς (το αντάρτικο πόλης) απλά είναι η πιο ευθεία “οδός” να πεις και να πράξεις την υποκειμενική σου αλήθεια».

Όταν ο ένοπλος αγώνας γίνεται τρόπος ζωής, μέθοδος εκτόνωσης της οργής και της απελπισίας, όταν διακηρύσσει πως δεν στρατεύεται σε κανένα απελευθερωτικό όραμα, γι’ αυτό και αδιαφορεί για τη σχέση του με τις κοινωνικές διεργασίες, τότε έχουμε απλώς έναν αβανγκαρντίστικο σεκταρισμό, που θα παραμείνει τέτοιος, χωρίς καμιά προοπτική εξέλιξης, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι απειροελάχιστοι εκείνοι που θα προτιμήσουν τα προσωπικά ρίσκα που απαιτεί ο ένοπλος αγώνας, χωρίς να θέλουν να συντελέσουν στη δημιουργία ενός μεγάλου κινήματος που θ’ αλλάξει τον κόσμο.

Αυτό, όμως, μάλλον δεν απασχολεί τη «Σέχτα». Όσο κι αν γράφει στην κατακλείδα: «Θέλουμε να θέσουμε σε ισχύ την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, τον εμφύλιο επαναστατικό πόλεμο». Ο εμφύλιος επαναστατικός πόλεμος είναι σύγκρουση δυο στρατοπέδων, δυο στρατών. Είναι η Οκτωβριανή Επανάσταση, η Κινέζικη Επανάσταση, η επανάσταση του ΔΣΕ. Με επαναστατικές φαντασιώσεις, χωρίς την εργατική τάξη, κόντρα στην εργατική τάξη, δεν γίνεται εμφύλιος πόλεμος.

Π.Γ. - Εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ"

Πρώτα η ψυχή βγαίνει και μετά το χούι

Κυκλοφορεί

- Ποια είναι η πιο επικίνδυνη τρομοκρατική οργάνωση στην Ελλάδα;

- Η Σέχτα της Εφορίας

Το "σωστό" του Γ. Σανιδά

Ανευ όρων υποταγή στα κελεύσματα των Αμερικάνων

«Ανευ όρων ανταλλαγή πληροφοριών με ΗΠΑ» τιτλοφορεί το ρεπορτάζ της η «Ελευθεροτυπία» στο οποίο αναφέρει:

«Στο περιθώριο της Συνόδου στην Κέρκυρα, η κυβέρνηση σφράγισε οριστικώς και αμετακλήτως την απόλυτη ελληνική συνεργασία με τις ΗΠΑ στο θέμα της τρομοκρατίας και ειδικότερα στην άνευ όρων ανταλλαγή πληροφοριών, όχι μόνο για τελεσθείσες τρομοκρατικές πράξεις, αλλά ακόμα και για «υπόπτους» που θεωρεί η αμερικανική πλευρά ότι έχουν «εκπαιδευτεί στην τρομοκρατία», ανεξαρτήτως χρονικού προσδιορισμού, προκειμένου να «πανηγυρίσει» η κυβέρνηση για την κατάκτηση της κατάργησης της αμερικανικής βίζας (visa waver)».

Τι αναφέρουν αυτές οι συμφωνίες που υπέγραψε η Ν.Δ με τους Αμερικάνους έχουμε γράψει αναλυτικά και εκτός των άλλων δείχνουν την απόλυτη ξενοδουλεία της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στα υπερατλαντικά αφεντικά της.

Εγκλήματα τραπεζιτών

Είναι συγκλονιστικά τα στοιχεία που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Αγγελιοφόρος» και δείχνουν την δραστηριότητα των νόμιμων λησταρχών-τραπεζιτών.

Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας που έχει τίτλο «Στο σφυρί 4 ακίνητα τη μέρα» αναφέρετε: «Χιλιάδες καταχρεωμένα νοικοκυριά βλέπουν να χάνονται ξαφνικά και σε πολλές περιπτώσεις για ελάχιστα χρήματα οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής.

Το μέγεθος του προβλήματος καταδεικνύουν τα επίσημα στοιχεία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τα οποία το πρώτο εξάμηνο του 2009 και σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα της προηγούμενης χρονιάς ο αριθμός των αιτημάτων που κατατέθηκαν για πλειστηριασμούς ακινήτων παρουσίασε αύξηση κατά 41%».

Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται στο δημοσίευμα σε αφήνουν άφωνο απ’ την αναλγησία και το τοκογλυφικό μένος των τραπεζιτών:

«Καμία ανθρώπινη δυσκολία, είτε αυτή λέγεται σοβαρό πρόβλημα υγείας, είτε πρόκειται για πολύτεκνες οικογένειες και ηλικιωμένα άτομα, δε στέκεται πλέον ικανή να εμποδίσει τον πλειστηριασμό ακινήτων, ακόμη και όταν πρόκειται για πρώτες κατοικίες, για λίγες χιλιάδες ή και μερικές εκατοντάδες ευρώ….

Τράπεζα έφτασε να βγάλει στο σφυρί το σπίτι μια φτωχής οικογένειας στη Σαλαμίνα για οφειλή -υποτιθέμενη και αμφισβητούμενη κατά την ομοσπονδία Καταναλωτών Δανειοληπτών- 1.330 ευρώ, η οποία προερχόταν από κάρτα visa ορίου 1.500 ευρώ…

Για οφειλή 520 ευρώ πολίτης έχασε το σπίτι του αξίας 50.000 ευρώ…

Εκπληστηριάστηκε η κατοικία οικογένειας αξίας 120.310 ευρώ για χρέος 1.589 ευρώ….

Τραγική είναι και η περίπτωση πολύτεκνης οικογένειας με πέντε παιδιά και μάνα που έπασχε από καρκίνο. Η οικογένεια είχε ρίξει όλο το βάρος στην άμεση προτεραιότητα της ιατρικής περίθαλψης της αρρώστου, με αποτέλεσμα για μόλις 1.200 ευρώ να χάσει σπίτι αξίας περίπου 180.000 ευρώ»!

Σ’ αυτούς τους λήσταρχους η κυβέρνηση χάρισε 28 ολόκληρα δισεκατομμύρια ευρώ, λεφτά του αγρίως φορολογούμενου λαού.

Κυβερνητικά ρεμάλια

Τούτη η κυβέρνηση της Δεξιάς μας θυμίζει ένα ρεμάλι που κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία απ’ τον πατέρα του και την ξεπουλάει όπου βρει για να ικανοποιήσει τα πάθη του για τον τζόγο και τις γυναίκες.

Ε, πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι τα οικονομικά σαΐνια της κυβέρνησης Καραμανλή στα χρόνια που κυβερνάν ξεπούλησαν και ξεπουλάν ότι δημόσια περιουσία έχει απομείνει.

Τώρα αφού ξεπούλησαν τα «ασημικά» βγήκαν στο σφυρί και τα μπακηρικά της δημόσιας περιουσίας.

Στην σημερινή οικονομική εφημερίδα «Ημερησία» μαθαίνουμε για «Το σχέδιο για πώληση ακινήτων του Δημοσίου αξίας 1 δισ. Ευρώ».

Από το ίδιο δημοσίευμα μαθαίνουμε ότι: «Στη λίστα του υπουργείου Οικονομίας περιλαμβάνονται περισσότερα από 25 κυρίως νεόδμητα ακίνητα που στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία και εφορίες. Μεταξύ των ακινήτων που ξεχωρίζουν είναι το κτήριο της Γενικής Γραμματείας Πληροφορικών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομίας στο Μοσχάτο, το υπουργείο Μεταφορών, το κτήριο της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, τα υπουργεία Τουρισμού και Πολιτισμού, το κτήριο του υπουργείου Ανάπτυξης στην πλατεία Κάνιγγος (πρώην υπουργείο Εμπορίου) και αρκετές Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες».

Και το καινούργιο ξεπούλημα γίνεται επικαλούμενη η κυβέρνηση το γνωστό «επιχείρημα»: «προκειμένου να καλύψει άμεσα, μεγάλο μέρος της μαύρης τρύπας που αποτυπώνεται στο έλλειμμα».

Με το ίδιο «επιχείρημα» οι φορολογούμενοι πλήρωσαν την τριετία 2006-2008 επιπλέον φόρους 11,7 δισ. ευρώ ενώ το ίδιο διάστημα τα πραγματικά εισοδήματα των μισθωτών μειώθηκαν κατά 10%!
Με το ίδιο «επιχείρημα» παγώνουν μισθούς και συντάξεις για μια 3ετία υπακούοντας στις εντολές του Αλμούνια!

Κι ενώ χαρατσώνουν με τις νέες φοροκαταιγίδες τον εργαζόμενο λαό ταυτόχρονα χαρίζουν νέα προνόμια στο κεφάλαιο –μόλις προχτές μείωσαν την φορολογία των εφοπλιστών- για να μπορούν οι καπιταλιστές να πανηγυρίζουν για τα αστρονομικά κέρδη που έχουν.
Το λένε και τα στοιχεία που οι ίδιοι δίνουν στην δημοσιότητα.

Συνολικά, μέσα σε μια και μόνο τετραετία, οι ντόπιοι πλουτοκράτες είχαν καθαρά κέρδη μόνο 38,2 δισεκατομμύρια ευρώ!

Και γα να καταλάβετε για τι ποσό μιλάμε αρκεί να αναφέρουμε ότι είναι τετραπλάσιο του δημόσιου ελλείμματος.

Μια χούφτα δηλαδή βιομήχανοι και τραπεζίτες έβαλαν στα θησαυροφυλάκια τους την τετραετία που μας πέρασε τετραπλάσιο ποσό απ’ όσο θα κληθούν να πληρώσουν δέκα εκατομμύρια Ελληνες με την περιοριστική οικονομική πολιτική της κυβέρνησης σε μισθούς και συντάξεις με τις νέες φοροκαταιγίδες και με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που απέμεινε.

«Αμερική σημαίνει ελευθερία, πρόοδος, καλοσύνη».

«Αμερική σημαίνει ελευθερία, πρόοδος, καλοσύνη». Ποιος το λέει αυτό;
Κρατηθείτε. Ο Μίκης Θεοδωράκης

«Αμερική, για μένα σημαίνει προ παντός ελευθερία, πρόοδος, καλοσύνη, ειρήνη, αλληλεγγύη μορφωτική, επιστημονική και πολιτιστική καλλιέργεια.
Δηλαδή Φάρος για όλους τους λαούς. Αμερική για μένα είναι αυτός ο Διακόπτης και περιμένω να δω το χέρι που θα τον στρέψει οριστικά και τελεσίδικα προς την κατεύθυνση της Αρμονίας, γεγονός που θα ανυψώσει τη χώρα αυτή στο βάθρο που της πρέπει και της αξίζει: του αγαπημένου φίλου όλων των λαών της οικουμένης και φυσικά και του ελληνικού, που δεν έπαψε ποτέ στο βάθος της ψυχής του να σας θαυμάζει, να σας αγαπά και να ελπίζει» καταλήγει το μήνυμα που έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στο «Deree College» του «Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος» με αφορμή την ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα.

Υ.Γ Δημοσιεύεται στην «Καθημερινή».

Τι να σχολιάσουμε; Σεβόμαστε την ηλικία του και την μουσική του προσφορά …
Κρίμα πάντως. Μας είναι αδιανόητο το κατάντημα του. Θλίψη ….

Μας κούφανε ο Θ. Πάγκαλος

Τι ακούσαμε πάλι απ’ τον ανεκδιήγητο Θ. Πάγκαλο σε τηλεοπτική συνέντευξη που έδωσε σε ιστοσελίδα!!!

Να ξεπεράσουμε ότι έστειλε να παρακολουθήσουν «ψυχιατρική διάγνωση» όσους επέλεξαν την αποχή από τις ευρωεκλογές. Να μην σταθούμε στα όσα επέδωσε στους «φλώρους και τις τσούλες» όπως χαρακτήρισε τους πολιτικούς του αντίπαλους.

Αυτό που μας εντυπωσίασε ήταν ο κυνισμός του με τον τρόπο που «αθώωσε» τον Θ. Τσουκάτο αποδίδοντας την δικαστική του περιπέτεια σε «δικαστές που είναι οργανωμένα στελέχη της Δεξιάς».

«Ποιο είναι το αδίκημα που θα μπορούσε να διωχθεί» αναρωτήθηκε. «Βρέθηκε μια εταιρία και του είπε: "πάρε μια σακούλα με λεφτά και πήγαινε τα στο κόμμα". Αυτό δεν είναι παράνομο», συμπλήρωσε.

Κατά τα λεγόμενα του Πάγκαλου δεν υπήρξαν «μαύρα ταμεία» της «Ζήμενς» ενώ τα ποσά που χάρισε η εταιρία σε πολιτικά κόμματα και πρόσωπα τα χαρακτήρισε «έξοδα παραστάσεως».

Για να δώσει μάλιστα μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενα του επικαλέστηκε ότι και ο ίδιος έχει φίλους «βιομήχανους και εφοπλιστές» που του έδωσαν λεφτά για το κομματικό ταμείο του ΠΑΣΟΚ.
«Ολοι παίρνουν λεφτά και τα πάνε στα κόμματα τους» κατέληξε.

Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να συμφωνήσουμε απόλυτα με τα λεγόμενα του Πάγκαλου ότι αφορά την απόλυτη διαπλοκή μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.
Αλλά είναι πρωτοφανές και χρειάζεται μεγάλο θράσος –πράγμα που δεν λείπει απ’ τον Θ. Πάγκαλο- να βγαίνεις και να νομιμοποιείς, με τα λεγόμενα σου τις μίζες που δίνουν οι καπιταλιστές στο πολιτικό προσωπικό για να πηγαίνουν πρίμα οι μπίζνες τους.
Αυτό είναι κάτι που το ακούμε πρώτη φορά από πολιτικό πρόσωπο και αξίζουν συγχαρητήρια στον Πάγκαλο γ’ αυτό.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΙΝΗΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΟΝΔΟΥΡΑ

► ΕΠΕΙΓΟΝ! ΝΑ ΣΩΘΕΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΝΔΟΥΡΑΣ Manuel Zelaya

TΑ ΜΜΕ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΝΔΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΙΝΗΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ.

Η συνέχεια στο μπλογκ Σίβυλλα

Δεν είναι .. μονοφαγάς ...

Το παραπάνω σχόλιο είναι από το «Βήμα».
Δεν καταλάβαμε όμως … Αντί να του δίνουν συγχαρητήρια που φροντίζει την εκλογική του πελατεία τον ειρωνεύονται κι’ όλας;

Σε υπουργική καρέκλα βρέθηκε ο άνθρωπος και στην εποχή της νεοδημοκρατικής λαίλαπας για τον εργαζόμενο λαό, απέδειξε ότι δεν είναι …. μονοφαγάς … πετάει και κανένα «βολεματάκι» δαπάνες ελληνικού δημοσίου στους ψηφοφόρους του.

Και στο φινάλε ο Στυλιανίδης τους βρήκε και ..καρέκλες να κάθονται όχι σαν τον συνάδελφο του Σωτήρη Χατζηγάκη που διόρισε δεκάδες ψηφοφόρους τους σε ένα τηλεοπτικό κανάλι-φάντασμα που δημιούργησε και τους στέλνει τους μισθούς σπίτι τους….

Το σωστό να λέγετε … ο Ευρ Στυλιανίδης δεν κοιτάει μόνο την πάρτι του …

Αστική υποκρισία

«Επειδή δεν μπορεί να κάνει πολλά να βελτιώσει τις οικονομικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες, η κυβέρνηση έσπευσε να υιοθετήσει τα πιο ακραία μέτρα στο θέμα της μετανάστευσης (ή να δηλώσει ότι τα υιοθετεί). Ανάμεσα σε αυτά: όποιος μετανάστης (νόμιμος ή μη) διωχθεί ποινικά θα απελαύνεται, πριν η υπόθεση τελεσιδικήσει. Παρ’ όλες τις διαμαρτυρίες δικηγορικών συλλόγων και άλλων οργανώσεων, το μέτρο ψηφίστηκε.
Επειδή είναι αδύνατο να πιστέψουμε ότι η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει τι κάνει, μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι επιλέγει να αδικήσει ανθρώπους με μοναδικό στόχο να φανεί ισχυρή, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Οποτε και αν καταργηθεί αυτή η διάταξη (και δεν θα είναι σύντομα, αν κρίνουμε από το παρελθόν), θα έχει ήδη καταστρέψει πολλές ζωές. Αυτή τη μεταναστευτική πολιτική θέλουμε; Θα κοιμόμαστε καλύτερα όταν κρατικοί λειτουργοί θα εφαρμόζουν άδικους νόμους εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων;».

Αυτά τα γράφει η φιλοκυβερνητική «Καθημερινή».
Κροκοδείλια δάκρυα της φυλλάδας.
Κι αυτό γιατί δεν έχει περάσει καιρός από τότε που συναντούσαμε άρθρα στην εφημερίδα του Αλαφούζου που μας μιλούσαν ότι για να αυξανόμενη ανεργία και την εγκληματικότητα φταίνε οι μετανάστες. Ηταν η ίδια η φυλλάδα που με τις δήθεν «βαθυστόχαστες αναλύσεις» της για το μεταναστευτικό προσπαθούσε να δημιουργήσει ξενοφοβική ψυχολογία και ρατσιστική συνείδηση στους αναγνώστες της.
Τώρα που η κυβέρνηση, και κάτω απ’ την πίεση του ακροδεξιού πολιτικού μορφώματος του Καρατζαφέρη προχωράει σε καθαρά φασιστικά μέτρα ενάντια στους μετανάστες προσπαθεί να κρατήσει τα προσχήματα.
(Υπήρξαν και πένες σ’ αυτή την φυλλάδα που κράτησαν αξιοπρεπή στάση όπως του Παντελή Μπουκάλα π.χ αλλά η γενικότερη πολιτική γραμμή της ευθυγραμμιζόταν απόλυτα με ότι πιο ξενοφοβικό υπήρχε χαραγμένη στο δόγμα της περισσότερης καταστολής).

Και στην τελική γιατί η «Καθημερινή» δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να μας πει ποιος ευθύνεται που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους;
Και δεν έχουν άλλη επιλογή αυτοί οι άνθρωποι όταν στις χώρες τους κάθε τρία δευτερόλεπτα (!), πεθαίνει κι ένα παιδί από την πείνα, όταν τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ δημιουργούν κατακόμβες νεκρών.
Αν όμως μιλούσε η «Καθημερινή» για τις αιτίες που δημιουργούν τις στρατιές μεταναστών τότε θα έπρεπε να έπρεπε να αναφέρει και τους δημιουργούς τους.
Τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τον καπιταλισμό.

Αυτό όμως κάνει ..τζιζ…

Απλές αλήθειες

Σε όλες τις εποχές της ανθρώπινης Ιστορίας η ταξική πάλη καθόριζε την πρόοδο ή την οπισθοδρόμηση των κοινωνιών.

Ταξική πάλη σήμερα, δυστυχώς, διεξάγει μονόπλευρα το κεφάλαιο.

Επιτίθεται και κερδίζει χωρίς αντίπαλο.

Η ευθύνη για την δραματική κατάσταση που βιώνει σήμερα η εργατική τάξη, όλη η εργαζόμενη κοινωνία είναι αποκλειστικά δική της.

Και αυτή την αλήθεια δεν πρέπει να διστάζουμε να την πούμε.

«Πουλάμε φτηνούς εργάτες»!

Πέρα απ’ τους κλασικούς δουλεμπόρους που πουλάν ελπίδες στους μετανάστες παίρνοντας τους κάθε περιουσιακό στοιχείο, για να τους στείλουν πολλές φορές νεκρούς στα ναρκοπέδια του Έβρου ή πνιγμένους στα νερά του Αιγαίου υπάρχουν και οι «γραβατωμένοι» δουλέμποροι.

Αυτοί συχνάζουν σε πολυτελή γραφεία και εξασκούν το «λειτούργημά» τους με την έγκριση του κράτους.
Διαφημίζουν μάλιστα και την ανθρώπινη πραμάτεια τους στο διαδίκτυο.

«Η βάση δεδομένων μας περιέχει περισσότερα από 5000 βιογραφικά από πελάτες από όλο τον κόσμο που ψάχνουν Μερική ή Πλήρη απασχόληση.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι ελληνικής καταγωγής αλλά διαθέτουμε και ένα μεγάλο αριθμό από υπηκόους άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπως (Τσεχία- Σλοβακία- Πολωνία- Ρουμανία-Βουλγαρία- Λιθουανία- Λάτβια -Αυστρία- Ουγγαρία- Γερμανία κ.α.)

Το in globe προσπαθεί να συναγωνιστεί άλλες εταιρίες προσφέροντας το χαμηλότερο κόστος στην αγορά εργασίας»!!!! και συμπληρώνει: «Παρέχουμε παιδιά από χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από χώρες με τις οποίες υπάρχει διακρατική συμφωνία μεταξύ αυτών και της Ελλάδας...» για να «χαμηλώσουμε το κόστος της επιχείρησής σας».

Φυσικά οι υπηρεσίες της εταιρίας έχουν αντίτιμο.
«Η αμοιβή του "αντιπροσώπου" ανέρχεται σε 400 ευρώ για κάθε εργαζόμενο που θα διαθέσει στον "πελάτη"...», μας γράφει η ιστοσελίδα των δουλεμπόρων.
Και θα συμφέρει απόλυτα στους εργοδότες κάτι τέτοιο αφού θα έχουν εργάτες/ιες να δουλεύουν όσες ώρες θέλουν σε όποιες συνθήκες τους επιβάλουν, χωρίς καμιά ασφάλεια ενώ θα τους πληρώνουν με 480 ευρώ τον μήνα!!!
(Σημειωτέον ότι δεν υπάρχει κλαδική σύμβαση που να προβλέπει βασικό μισθό ανειδίκευτου εργάτη κάτω από 650 ευρώ),

Να τονίσουμε επίσης ότι οι δούλοι-εργάτες που διαθέτουν οι δουλέμποροι πρέπει να είναι φρόνιμοι και πειθήνιοι, γιατί μπορεί να κριθούν «ακατάλληλοι» και να αντικατασταθούν, «χωρίς ο "πελάτης" να επιβαρυνθεί με τη σχετική δαπάνη», όπως σημειώνεται στο σχετικό διαφημιστικό της εταιρείας.

Απάνθρωπος καπιταλισμός σ’ όλο του το μεγαλείο.

Μουσικό κέρασμα σε λαϊκά μονοπάτια

Το καθιερωμένο Κυριακάτικο μουσικό κέρασμα σήμερα βαδίζει σε καθαρά λαϊκά μονοπάτια.

Επιλέξαμε 17 κλασικά λαϊκά τραγούδια που όλοι/ες γνωρίζουμε και μας έχουν συντροφεύσει σε στιγμές γλεντιού, νταλγκά, και ουζοκατάνυξης.

Τα κομμάτια του σιντί

Της γερακίνας γιος - Γλυκερία

Οτι αγαπάω εγώ πεθαίνει - Πίτσα Παπαδοπούλου

Δεν θα ξαναγαπήσω - Στέλιος Καζαντζίδης

Μ ένα παράπονο - Μπάμπης Τσέρτος

Ειμ αητός χωρίς φτερά - Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Ενας αητός γκρεμίστηκε - Αντώνης Ρεπάνης

Απόψε μ εγκατέλειψες - Απόστολος Νικολαϊδης

Το φτωχομπούζουκο- Βαγγέλης Περπινιάδης

Είπα να σβήσω τα παλιά - Βίκυ Μοσχολιού

Κάηκε μια συνοικία

Η δροσούλα- Γ. Ζαμπέτας

Βαρέθηκα τον αργιλέ- Δούκισα

Ρόζα – Δ. Μητροπάνος

Συρματοπλέγματα βαριά - Γ. Μαργαρίτης

Μες την πολύ σκοτούρα μου- Γ. Νταλάρας

Στο άδειο μου πακέτο – Φίλιππος Νικολάου

Κανναβουριές - Γ. Ταλιούρης

Καλή σας ακρόαση

Που τους βρήκαμε ....

«Το "κλειδί" για το μέλλον της γερμανικής οικονομίας βρίσκεται στα χέρια των μεταναστών και η επιμόρφωσή τους συνιστά πλέον επιτακτική ανάγκη: Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει έκθεση του Boston Consulting Group η οποία προειδοποιεί ότι η Γερμανία θα βρεθεί μπροστά σε μια "δραματική έλλειψη" εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού έως το 2020 εάν δεν σημειώσει πρόοδο στην ενσωμάτωση των μεταναστών, εάν δεν παράσχει στους μαθητές - παιδιά μεταναστών - πρόσβαση στην εκπαίδευση».

Διαβάζαμε το παραπάνω κείμενο στην «Ημερησία» και αυτόματα σκεφτήκαμε την περιπέτεια που περνάει η εκπαιδευτικός Στυλιανή Πρωτονοτάριου.

Βλέπετε το «δικό» μας πολιτικό προσωπικό που διαχειρίζεται το καπιταλιστικό σύστημα, το κράτος της δικτατορίας των μονοπωλίων, έχει κάτι τέτοια «κολλήματα» που κάθε σοβαρό καπιταλιστικό κράτος θα τα θεωρούσε γελοία.

Ελληνική "Δημοκρατία" 2009

Μετατρέπουν τους μπάτσους σε στρατό κατοχής. Διορίζουν δικαστές πλήρως εξαρτημένους απ’ την κυβέρνηση. Θωρακίζουν το νομικό τους οπλοστάσιο με ότι πιο αντιδραστικό μέτρο μπορεί να υπάρξει. Δημιουργούν μηχανισμούς για να παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα.

Πριν σχολιάσουμε εμείς...

Το σκεφτήκαμε πολύ ώρα αν θα έπρεπε να κάνουμε αυτή την ανάρτηση.
Καταλήξανε όμως ότι κάποια πράγματα πρέπει να έρχονται στην επιφάνεια όσο και να ενοχλούν και «δικά» μας άτομα.

Να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα.
Στην τελευταία του επιστολή ο Νίκος Κουνταρδάς –που δημοσιεύτηκε και στο indymedia- σε ένα σημείο του αναφέρει: «Συνεργό δεν έχω κατονομάσει –σ.σ αναφέρεται στην εκτέλεση του ειδικού φρουρού Χ. Αμανατίδη στην οποία ανέλαβε την «πολιτική ευθύνη»- καθώς ούτως ή άλλως έχει φύγει απ’ την ζωή και ως ελάχιστο φόρο τιμής δεν θα αποκαλύψω το όνομα του».

Οι μπάτσοι θεώρησαν ότι αναφέρεται στον 28χρονο ηλεκτρολόγο Βασίλης Καματάρης που δολοφονήθηκε στις 26 Μάη στα Εξάρχεια και κάλεσαν αρκετούς γνωστούς του απ’ τον αναρχικό χώρο για «φιλικές ανακρίσεις».

Επειδή γνωρίζουμε πρόσωπα και γεγονότα μήπως θα έπρεπε οι ίδιοι που βρέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο με τους μπάτσους να μας πουν που αποσκοπούσαν αυτές οι «φιλικές ανακρίσεις» και τι έγινε σ' αυτές, πριν μιλήσουμε εμείς ποιο συγκεκριμένα;

Υ.Γ Δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για να σχολιάσουμε την στάση του Νίκου Κουντουρδά.

Τους πήραν με γιαούρτια

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση κάνει προκλητικές οικονομικές παραχωρήσεις στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, εξαπολύει τους εισπρακτικούς μηχανισμούς της να εξοντώσουν τους μικροεπαγγελματίες που με τεράστιο αγώνα επιβιώνουν επαγγελματικά.
Η οικονομική ανέχεια όμως που έχουν οδηγηθεί χιλιάδες επαγγελματίες, απ' την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης τους αναγκάζεις να αντιδρούν … αναρχικά.

Όπως διαβάζουμε στην τοπική εφημερίδα Αιολικά Νέα: «Πρωτοφανές ξέσπασμα οργής (που συνοδεύτηκε και από εκτόξευση γιαουρτιών και αυγών), προκάλεσε στη Λήμνο η παρουσία τριών ελεγκτών της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων και συγκεκριμένα του ΣΔΟΕ, το πρωί της Τετάρτης. Η αρχική δυσφορία, μετατράπηκε σε κινητοποίηση εκατοντάδων ανθρώπων που πέταξαν κυριολεκτικά έξω από τη Λήμνο τους τρεις υπαλλήλους, εξαναγκάζοντάς τους να φύγουν με το βραδινό καράβι.
Παράλληλα είχαν κρατήσει ακινητοποιημένο το "Θεόφιλος" που εκτελούσε το δρομολόγιο μέχρι να φτάσουν στο λιμάνι οι υπάλληλοι, οι οποίοι μετατράπηκαν σε "αποδιοπομπαίους τράγους". Η ιστορία που θυμίζει κινηματογραφική ταινία, αναμένεται να έχει και συνέχεια, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες οι εν λόγω υπάλληλοι προτίθενται να υποβάλουν μηνύσεις.
Οι επαγγελματίες του νησιού, που συγκρότησαν μία ομάδα με το όνομα "Ομάδα Πρωτοβουλίας Ελεύθερων Επαγγελματιών", την ίδια μέρα εξέδωσαν υπόμνημα-διαμαρτυρία, με το οποίο ζητούν να σταματήσουν οι έλεγχοι του ΣΔΟΕ στη Λήμνο, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση τους πιέζει και τους οδηγεί στην οικονομική εξαθλίωση.
«Δεν σας θέλουμε πια στο νησί μας, είστε ανεπιθύμητοι, δεν έχουμε πια να δώσουμε», υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά στο υπόμνημα. …».

Και το ρεπορτάζ της εφημερίδας περιγράφει το κλίμα που επικράτησε: «Τα πράγματα αγρίεψαν με την δύση του ηλίου. Οι τρεις υπάλληλοι επισκέφτηκαν το βράδυ ένα κεντρικό ουζερί της Μύρινας, συνοδευόμενοι από ολιγομελή ομάδα αστυνομικών. Εκεί αφού έγιναν αντιληπτοί από κατοίκους ακολούθησε ο δεύτερος γύρος. Το τραπέζι περικυκλώθηκε από Λημνιούς, οι οποίοι συνέχιζαν να ζητούν από τους υπαλλήλους να φύγουν. Κουβέντα στην κουβέντα, τα "αίματα" άρχισαν να ανάβουν. Κάποιοι θερμόαιμοι άρχισαν να τραβούν τα τραπέζια του ουζερί.

"Θα φύγετε από εδώ μόνο για να πάτε στο λιμάνι", ήταν η επωδός που ακουγόταν (οι αστυνομικοί είχαν διακριτική παρουσία). Οι τρεις υπάλληλοι αφού αρνήθηκαν ξανά, σηκώθηκαν από το τραπέζι τους λίγο μετά τις 11.00 το βράδυ για να πάνε στο αυτοκίνητό τους. Εκείνη την ώρα εκτυλίχθηκαν τα πιο έντονα επεισόδια. Το αυτοκίνητο περικυκλώθηκε από πλήθος κόσμου που το κουνούσαν πάνω-κάτω σαν καρυδότσουφλο.
"Ήταν τέτοια η οργή του κόσμου που θα μπορούσαν να μεταφέρουν το αυτοκίνητο σηκωτό στο λιμάνι", μας είπε αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού. Ύστερα άρχισαν να εκσφενδονίζουν στο αυτοκίνητο γιαούρτια και αυγά. Ο συγκεντρωμένος κόσμος είχε μπλοκάρει και το τζιπ της Αστυνομίας που μετέφερε τους αστυνομικούς και το σκηνικό στο κέντρο της Μύρινας θύμιζε εικόνα εξέγερσης.
Παράλληλα μία άλλη ομάδα είχε πάει στο λιμάνι με σκοπό να εμποδίσει τον απόπλου του "Θεόφιλου", μέχρι να μεταβούν εκεί οι τρεις υπάλληλοι του ΣΔΟΕ».

Το κεφάλαιο επιτίθεται εμείς .. μοιρολογούμε

«Η κυβέρνηση της... αρπαχτής και της κοροϊδίας χτύπησε ξανά! Τα φορομπηχτικά μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου δεν έχουν καμία αναπτυξιακή λογική, δεν συμβάλλουν στη θωράκιση της οικονομίας από την κρίση, και δεν πρόκειται να αποφέρουν ούτε καν μεσοπρόθεσμα οφέλη στα άδεια δημόσια ταμεία. Ενα «γιουρούσι» στις τσέπες των φορολογουμένων είναι και τίποτε περισσότερο...».

Σωστή η παραπάνω διαπίστωση που ανήκει στην εφημερίδα «Εθνος».
Κι αυτή η φοροκαταιγίδα είναι μόνο η αρχή. Τα χειρότερα θα τα ακούσουμε τον Οκτώβρη και θα είναι μέτρα αύξησης των έμμεσων φόρων. Από τον ΦΠΑ, τα ποτά και τα τσιγάρα, μέχρι τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων.

Κι ενώ ο λαϊκός πληθυσμός στραγγαλίζεται από την φορολογία ο Παπαθανασίου εξακολουθεί να επαναλαμβάνει ότι ο φόρος στα κέρδη των επιχειρήσεων δεν πρόκειται να αυξηθεί γιατί κάτι τέτοιο η κυβέρνησή τους το θεωρεί ..αντιαναπτυξιακό.
Προφανώς το φορολογικό ξεζούμισμα του εργάτη και του συνταξιούχου το θεωρεί ..ανάπτυξη.

Και το δράμα είναι ότι μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση ο εργαζόμενος λαός εξακολουθεί να παίζει το ρόλο της ..μοιρολογίστρας. Οσο δεν αντιστεκόμαστε, όσο υπομένουμε μοιρολατρικά τις αυθαιρεσίες, τους εξευτελισμούς, την απόλυτη ασυδοσία του κεφάλαιου, τόσο τ’ αφεντικά θ’ αποθρασύνονται και θα θέλουν να πάρουν κι άλλα.

Αν δεν το συνειδητοποιήσουμε αυτό είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Τζάμπα χύνεται τόσο μελάνι

Με το σκάνδαλο της «Ζήμενς» και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα σ’ αυτό δεν έχουμε ασχοληθεί ιδιαίτερα.
Κι αυτό γιατί έχουμε δεδομένο ότι απ’ την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα κανένα σκάνδαλο του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων ΝΔ- ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε που να μην έχει κουκουλωθεί.
Οι τεχνικές (του κουκουλώματος) μόνο διαφέρουν, το αποτέλεσμα είναι πάντα το κουκούλωμα...

Και στην εξέλιξη του σκανδάλου «Ζήμενς» άσχετα με την σύλληψη στην Γερμανία του Χριστοφοράκου το ίδιο θα συμβεί.

Να προσπεράσουμε τις παπαριές που ακούσαμε να μας λέει ο υπουργός Δικαιοσύνης, Ν. Δένδιας, όπως επίσης και ο εκπρόσωπος προπαγάνδας της κυβέρνησης, Αντώναρος, και να σταθούμε στην δήλωση του δικηγόρου υπεράσπισης του Χριστοφοράκου Στέφαν Κουρζάβε,: «Η υπόθεση αυτή έχει συνέπειες για δεκάδες κορυφαίους Ελληνες πολιτικούς, οι οποίοι δεν έχουν κανένα συμφέρον από ενδεχόμενη ομολογία του Χριστοφοράκου».

Με δυο λόγια τζάμπα χύνεται τόσο μελάνι για μια υπόθεση που σίγουρα για μια υπόθεση που έχει προδιαγεγραμμένο τέλος: Κουκούλωμα.

Φτώχια καταραμένη

«Ότι κινείται φορολογείται» γράφουν πρωτοσέλιδα τα «Νέα» δείχνοντας ανάγλυφα το μέγεθος της φοροεπιδρομής που εξαπέλυσε η νεοδημοκρατική κυβέρνηση στα λαϊκά στρώματα.

«Βέβαια, μέσα στο σχετικό χαμό ...ξέχασαν να αναφέρουν και μια τροπολογία που πέρασαν στα μουλωχτά. Μία που φοροαπαλλάσσει τις ναυτιλιακές εταιρείες και τις περίφημες «οφ σορ» από φόρους που πλήρωναν έως σήμερα.
Προφανώς, οι κυβερνώντες εκτίμησαν ότι οι εφοπλιστές και όσοι χρησιμοποιούν αυτές τις «οφ σορ» είναι ...φτωχοί άνθρωποι και δε χρειάζεται να επιβαρυνθούν παραπάνω», συμπληρώνει ο «Ριζοσπάστης».

Και θα συμφωνήσουμε απόλυτα με την εφημερίδα του Περισσού.
Φτώχια καταραμένη διακρίνει όσους έχουν στην κατοχή τους πάνω από 10.000 (!) «οφ σορ» εταιρειών ελληνικών συμφερόντων, που διακινούν κάθε χρόνο το αστρονομικό ποσό των 500 δισ. ευρώ από τις Μπαχάμες μέχρι τα νησιά Καϊμάν, διδάσκοντας το «ελληνικό δαιμόνιο» της φοροδιαφυγής σε όλο τον πλανήτη, με τις ευλογίες της κυβέρνησης.

Υ.Γ Είχε κάνει και μαθήματα από την τηλεόραση ο Βουλγαράκης πώς δημιουργείς «οφ σορ» εταιρία και με ποιο τρόπο φοροδιαφεύγεις απευθυνόμενος στα οικονομικά χειμαζόμενα στρώματα του πληθυσμού μας.

Οταν αποκαλύπτονται μόνοι τους οι δημοσιοκάφροι

Στο blog των απολυμένων του «Ελεύθερου Τύπου» δημοσιεύετε ένα σχόλιο με δηλητηριώδη υπονοούμενα με στόχο τον Δημήτρη Ρίζο και τον Γιώργο Κύρτσο.

Κι αυτό για τα όσα ακούστηκαν απ’ τους δυο εκδότες για το τι προηγήθηκε πριν το κλείσιμο του «Ε.Τ» απ’ τους Αγγελοπουλαίους.

Στο δημοσίευμα του μπλογκ ο Δημήτρης Ρίζος χαρακτηρίζεται «μυθομανής 75χρονος εκδότης» κάνοντας αναφορά στο ότι: «κανείς δε μίλησε ποτέ για τις λαμογιές του όπως και αργότερα για τον εχθρό του και τωρινό του σύμμαχο, Γιώργο Κύρτσο».

Η ανάρτηση στο μπλογκ των απολυμένων του «Ε.Τ» η ανάρτηση καταλήγει με έντονο απειλητικό ύφος απευθυνόμενη στον Δ.Ρ και Γ.Κ: «Ας μην προκαλούν λοιπόν γιατί ξέρουμε πολλά.
Θέλετε να μιλήσουμε, κύριοι για τα εγκλήματά σας;
Η θα το βουλώσετε επιτέλους;».

«Κάποιος που ξέρει ….» υπογράφει την ανάρτηση και εμείς θα θέλαμε να τον ρωτήσουμε. Αφού ρε φίλε ισχυρίζεσαι ότι γνωρίζεις «λαμογιές» και «εγκλήματα» που έχουν διαπράξει ο Δ. Ρίζος και ο Γ. Κύρτσος γιατί τόσο καιρό δεν τα αποκαλύπτεις; Πιθανόν αυτό να διώκεται και με τον αστικό ποινικό κώδικα με την κατηγορία της «υπόθαλψης εγκληματία».
Μ’ αυτά που γράφεις, χωρίς να το καταλαβαίνεις επιβεβαιώνεις αυτό που λέμε τόσο καιρό. Ότι αναμεταξύ των δημοσιογράφων επικρατεί μια ομερτά και μόνο σε στιγμές έντονης αντιπαράθεσης αναμεταξύ σας υπάρχουν αναφορές με απειλές και εκβιασμούς.

Εκβιάζει το παπαδαριό

Τελικά αυτός ο αρχιρασοφόρος Ιερώνυμος πρέπει να είναι πιο γάτα απ' τον μακαρίτη Χρυστόδουλο.
Χωρίς καθόλου φανφάρες ψάλει το τροπάρι του προσχωρώντας μέχρι σε ανοιχτό εκβιασμό στην πολιτεία για τυχόν σκέψη που μπορεί να έχει για φορολόγηση της αμύθητης εκκλησιαστικής περιουσίας.
Οπως διαβάζουμε το "Βήμα: Ο αρχιεπίσκοπος "συνέδεσε το ζήτημα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας με τα ιδρύματα που διαθέτει η Εκκλησία. «Αν πει η Εκκλησία αυτή τη στιγμή “έχουμε εμείς 500 ιδρύματα και αυτά τα ιδρύματα τα κλείνουμε και ελάτε να πάρετε τους ανθρώπους οι οποίοι είτε είναι κατάκοιτοι είτε είναι ηλικιωμένοι” (...) τότε πώς θα τα βγάλει πέρα η κοινωνία;» διερωτήθηκε ο κ. Ιερώνυμος και κάλεσε την πολιτεία σε διάλογο".
Μιλάμε για καραμπινάτο εκβιασμό.

Και μάλιστα δεν αρκέστηκε σ' αυτό. Οπως διαβάζουμε στο ίδιο δημοσίευμα: "Αντιπαραβάλλοντας τα όσα ισχύουν στην Αίγυπτο, όπου όπως τονίζει τα θρησκευτικά ιδρύματα δεν πληρώνουν ηλεκτρικό και «έχουν έκπτωση 20% όταν ψωνίζουν, αγοράζουν ή επενδύουν», ο κ. Ιερώνυμος τονίζει: «Στην Ελλάδα υπάρχει δυσπιστία και δεν ξέρω για ποιο λόγο. Βλέπετε συνέχεια έχουμε επιθέσεις- “δεν πληρώνουμε τους φόρους”, “δεν πληρώνουμε τούτο, το άλλο”-, ενώ αυτά είναι πολλές φορές ψέματα, διότι και φόρους πληρώνουμε και ό,τι άλλο...»".

Εδώ κι αν λέει κατασκευασμένα τροπάρια ο Ιερώνυμος. Αν και κακώς έφερε για παράδειγμα την Αίγυπτο. Την Σαουδική Αραβία έπρεπε να επικαλεστεί εκεί όπου υπάρχει και θρησκευτική αστυνομία και είναι ένα απόλυτα θεοκρατούμενο κράτος.

Πόσοι είναι οι φόροι που πληρώνει στον κρατικό προϋπολογισμό το παπαδαριό; Οσο κι αν ψάξαμε δεν βρήκαμε. Μόνο μια πρόταση νόμου, στην βουλή, του Σύριζα συναντήσαμε που είχε θέμα: "Κατάργηση φοροαπαλλαγών της Εκκλησίας".
Αυτή είχε γίνει πέρισι και ο εισηγητής του Σύριζα Φ. Κουβέλης ρωτούσε:
"Κύριε Υφυπουργέ, έρχομαι ευθύς αμέσως στο ερώτημα που σας είχα κάνει και στη διαρκή επιτροπή και δεν είχα τύχει τότε απαντήσει. Πόσα χρήματα έχει εισπράξει το ελληνικό δημόσιο την τελευταία επί παραδείγματι πενταετία από τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Τότε θα μπορούσα να ερμηνεύσω την σιωπή σας με την έννοια ότι δεν είχατε υπ' όψιν σας τα στοιχεία, αλλά σήμερα οφείλετε να μας πείτε πόσα χρήματα έχει εισπράξει το ελληνικό δημόσιο από τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και της περιουσίας των διαφόρων Μονών".
Απάντηση φυσικά δεν πήρε.

Γιατί το παπαδαριό είναι ένα βασικό δεκανίκι του σημερινού αστικού συστήματος. Οπως υπηρέτησε πιστά στο παρελθόν κάθε εξουσία άσχετα αν την ασκούσαν κατακτητές που πέρασε απ' την Ελλάδα.

Και καλό είναι να αναφέρουμε πώς δημιουργήθηκε αυτή η τεράστια περιουσία χρησιμοποιώντας ένα απόσπασμα απ΄ την ομιλία του Φ. Κουβέλη στην συνεδρίαση της βουλής που αναφέραμε προηγουμένος:

"Έχετε σκεφθεί ότι αυτή η εκκλησιαστική περιουσία προέκυψε ως ιδιοκτησία της Εκκλησίας με την αναγνώριση από τους Οθωμανούς αμέσως μετά την άλωση της Πόλης, ότι αυτή η περιουσία ανήκει στην Εκκλησία και στις Μονές, το αναγνωρίζει το Οθωμανικό Κράτος, η Οθωμανική Αυτοκρατορία για να επακολουθήσουν εν συνεχεία και άλλες πράξεις, σιγκέλια, φιρμάνια και άλλα συναφή τα οποία διαμόρφωσαν τίτλους ιδιοκτησίας! Και όχι μόνο αυτό η εκκλησιαστική περιουσία μεγεθύνθηκε διότι οι υποταγμένοι οι υπό κατοχήν Έλληνες έσπευδαν να μεταβιβάσουν την περιουσία τους στην Εκκλησία και στις Μονές προκειμένου να διατηρηθεί η ιδιοκτησία έστω στο όνομα της Εκκλησίας ή της Μονής και με την υπόσχεση άμεσα ή έμμεσα διατυπωμένη «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά σας θάναι» διότι όταν ελευθερωθεί το Γένος η Εκκλησία θα αποδώσει τις περιουσίες στους ʽΕλληνες πολίτες οι οποίοι την μεταβίβασαν προκειμένου να την γλιτώσουν από τους Οθωμανούς".

Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Και από τότε μέχρι σήμερα το παπαδαριό αυγάτησε την περιουσία του. Εκμεταλλευόμενη την εξουσιαστική της θέση, η Εκκλησία αναδείχτηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους οικονομικούς παράγοντες. Οχι μόνο χάρη στην αφέλεια των πιστών, που καταθέτουν τον οβολό τους στα παγκάρια των ναών, αλλά και χάρη στην προστασία του κράτους μέσα από ειδικούς νόμους. Και τίποτα δεν φαίνεται ότι μπορεί να αλλάξει αυτή την κατάσταση.

Οι παλιοί ίσως θυμάστε μια απόπειρα που είχε κάνει ο μακαρίτης ο Τρίτσης, που επιχείρησε να ρυθμίσει τα της εκκλησιαστικής περιουσίας. «Εγραψες ιστορία», του είπε ο Α. Παπανδρέου .... και τον έστειλε στα αζήτητα.

Η μισή αλήθεια

«Κυκλοφορούν εφημερίδες που είναι αμφίβολο αν διαβάζουν συγγενείς και φίλοι, που δεν απασχολούν δημοσιογράφους, δε δημοσιεύουν ρεπορτάζ, αλλά συχνά κείμενα κατά παραγγελία, που γεμίζουν τις σελίδες τους με δελτία Τύπου και ό,τι αρπάξουν από το διαδίκτυο, που χρωστούν σ΄ όλο τον κόσμο και, το χειρότερο, εκμεταλλεύονται την ευκαιρία που τους δίνει το μανταλάκι. Οταν κρέμονται στο περίπτερο, εξισώνονται με τις σοβαρότερες εφημερίδες. Και αυτή ακριβώς η δύναμη, τις επιτρέπει να παίζουν πολιτικά παιχνίδια που μερικές φορές φτάνουν ανάμεσα στην διαπλοκή και στον εκβιασμό. Τέτοιες εφημερίδες δε θα υπήρχαν εάν η κρατική διαφήμιση διανεμόταν με στοιχειωδώς αντικειμενικά κριτήρια».

Η παραπάνω διαπίστωση ανήκει στην εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Αγγελιοφόρος». Κακώς όμως περιορίζεται μόνο σε κάποιες περιθωριακές εφημερίδες και τις διαχωρίζει απ’ τις "σοβαρότερες εφημερίδες".
Το μεγάλο «παιχνίδι» γίνετε με τις λεγόμενες «έγκυρες και έγκριτες» εφημερίδες.
Τα συγκροτήματα Λαμπράκη, Αλαφούζου και Μπόμπολα είναι χωμένα μέχρι τα μπούνια στην διαφθορά.

Η απορία που δημιουργείται αυθόρμητα σε έναν άσχετο είναι: Πώς γίνετε και ποτέ μετά την μεταπολίτευση κανείς εκδότης ή δημοσιογράφος δεν διώχτηκε ποινικά για εκβιασμό ή έστω πειθαρχικά από την ΕΣΗΕΑ για όσα καταγγέλλονται στο δημοσίευμα;
(Υπήρξε μια περίπτωση με τον εκδότη και έναν δημοσιογράφο της «Ελεύθερης Ωρας» αλλά αυτό είναι σταγόνα στον ωκεανό διαπλοκής που επικρατεί στα ΜΜΕ).

Η απάντηση είναι απλή. Ολος ο δημοσιοκαφρικός συμφερτός είναι μια συντεχνία στην οποία επικρατεί ομερτά. Είναι χωμένοι τους όλοι μέχρι τα μπούνια στην διαφθορά και μόνο φαρμακερά υπονοούμενα κάποιες φορές μπορεί να βγουν στον αφρό λόγω τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις που έχουν.

Μέχρι εκεί όμως. Το πόπολο –έτσι θεωρούν τους αναγνώστες τους οι φυλλάδες- πρέπει να μένει στην άγνοια για το τι ρόλο παίζουν τα συγκροτήματα τύπου και οι δημοσιοκάφροι.

Χρειάζονται σχόλια;

Στην μια σελίδα διαβάζουμε τις υπέρογκες αυξήσεις που ετοιμάζεται να βάλει η κυβέρνηση στα εισιτήρια των τρένων (Από τον Αύγουστο θα αυξηθούν 100%) και στην άλλη σελίδα μαθαίνουμε ότι ο αρχηγός του ΓΕΝ αντιναύαρχος Καραμαλίκης πήγε στην Μόσχα να συναντηθεί με Ρώσους αξιωματούχους χρησιμοποιώντας πριβέ πτήση που την πληρώσαμε 50.000 ευρώ.

Χρειάζονται σχόλια;

Ψιλικατζήδες

Την Κυριακή διαβάζαμε στο «Πρώτο Θέμα» ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζητούσε από τον φίλο του Μιχάλη Χριστοφοράκο να του κάνει εκπτώσεις για τις συσκευές «Ζήμενς» που είχε αγοράσει.
«Πρακτικά η αξία των ηλεκτρικών ειδών που παρήγγειλε ο βουλευτής ανήρχετο σε 5.462 ευρώ και μετά την έκπτωση φαίνεται να πλήρωσε 4.028 ευρώ» συμπληρώνει η εφημερίδα.

Σήμερα το «Ποντίκι» μιλάει, επικαλούμενο δηλώσεις του Γ. Καρατζαφέρη, ότι και ο Ακης Τσοχατζόπουλος έγινε «αποδέκτης οικοσκευών από την Siemens (καφετιέρες, πιστολάκια, λεμονοστρύφτες κλπ) αξίας 8.686 ευρώ χωρίς μάλιστα αυτός να πληρώσει μία.

Μιλάμε ότι κάποιοι εθνοπατέρες μας είναι πολύ ψιλικατζήδες τύποι.

Η πολιτική του Τ. Αθανασόπουλου

Τα συμπεράσματα βγαίνουν μόνα τους

«Ο πρόεδρος Ομπάμα δεν κατάφερε να κρατήσει τις υποσχέσεις του και να δώσει τέλος στις βαναυσότητες που συνδέονται με τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.
Μια από τις πιο απογοητευτικές πλευρές των πρώτων μηνών της κυβέρνησης Ομπάμα ήταν η απροθυμία του να δώσει τέλος σε πολλές βαρβαρότητες και να δημιουργήσει ένα νομικό και ηθικό πλαίσιο που θα λειτουργήσει αποτρεπτικά στο μέλλον.

Οι Αμερικανοί θα πρέπει να εμφανιστούν ενωμένοι απέναντι στην ιδέα της προληπτικής κράτησης, της φυλάκισης ατόμων για αόριστο χρόνο χωρίς την απαγγελία κατηγοριών και χωρίς τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Ο πρόεδρος Ομπάμα είναι σύμφωνος με όλα αυτά, αλλά θέλει να βεβαιωθεί ότι θα γίνουν σωστά και δίκαια. Ενδειξη ενοχής; Στην Αμερική του 21ου αιώνα δεν υπάρχει λόγος για τέτοιες ανησυχίες. Ανθρώπινα δικαιώματα; Ας γελάσουμε».

Αυτά σημειώνει η Αυστραλιανή εφημερίδα THE AGE και μαζί μ’ αυτά κρατήστε μια ΑΠΕΧΘΕΣΤΑΤΗ τροπολογία που ψήφισε χτες η ελληνική βουλή κατ’ απαίτηση των Αμερικάνων και θα βγάλετε αρκετά συμπεράσματα για την πολιτική Ομπάμα και την ξενοδουλεία των ελληνικών αστικών κομμάτων

Οι παπαριές της "Αυγής"

«Ο Θ. Αγγελόπουλος είναι γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες μεγαλοεφοπλιστές που ξέρει πολύ καλά να κερδίζει χρήματα από αγοραπωλησίες πλοίων, ως μεγιστάνας της χαλυβουργίας και ως ο μεγαλύτερος ιδιώτης επενδυτής της μεγάλης ελβετικής τράπεζας UBS. … Η προσωπική περιουσία του μεγιστάνα προσέγγιζε τα 10 δισ. ευρώ πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης».
Αυτά μαθαίνουμε από δημοσίευμα ημερήσια εφημερίδας.

Ο τύπος, λοιπόν αυτός, μαζί με την γυναίκα του, κάποια στιγμή κάνουν και την παρουσία τους στα ΜΜΕ αποκτώντας ημερήσια εφημερίδα και ραδιοφωνικό σταθμό.
(Να προσπεράσουμε όσες ίντριγκες ακούσαμε από Κύρτσο, Ρίζο κ.α για το πώς έγινε αυτό)

Το φινάλε γνωστό.
Κάποια στιγμή για τους δικούς τους λόγους κλείνουν τα ενημερωτικά μαγαζιά τους και μένουν στον δρόμο 450 άνθρωποι.
Απ’ αυτούς τα προβεβλημένα στελέχη δεν έχουν πρόβλημα. Κάποια θα πάρουν τεράστιες αποζημιώσεις που προβλέπουν τα συμβόλαια τους, άλλα απ’ αυτά ήδη «έκλεισαν» για να προσφέρουν τις "υπηρεσίες" τους σε άλλο εργοδότη (Πασαλάρης, Κουβαράς, Κοτρώτσος κλπ).

Οντος αρκετοί/ες από τα ΜΜΕ που είχαν οι Αγγελοπουλαίοι, θα υπάρξουν άνεργοι και θα έχουν πρόβλημα επιβίωσης.
Όπως έχουμε καθημερινά δεκάδες καινούργιους ανέργους λόγω για καπιταλιστικής κρίσης. Αλλά αλήθεια, πότε είδαμε κάποιον απολυμένο του Λαναρά να λέει τον «πόνο» του στις τηλεοράσεις;
Πότε είδαμε κάποιον απολυμένο απ’ τις επιχειρήσεις του Μπόμπολα ή του Βγενόπουλου να ξεδιπλώνει το δράμα που περνάει σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων;
Σήμερα όμως οι απολυμένοι των Αγγελοπουλαίων είναι πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων. Και σίγουρα πρέπει να τους συμπαρασταθούμε αλλά χωρίς να πέφτουμε στην λούμπα λέγοντας παπαριές για τα ΜΜΕ όπως δυστυχώς κάνουν και εφημερίδες τις αριστεράς.

Κι αυτό το γράφουμε γιατί δεν γίνεται στην «Αυγή» να διαβάζουμε άρθρο που υπογράφει ο Θ. Καρτερός που μας λέει ότι αυτή η εξέλιξη «κάνει φτωχότερους και τον πλουραλισμό και τον πολίτη», γιατί θα λείψουν «από το μέτωπο της ενημέρωσης δύο φωνές, μια μεγάλη εφημερίδα κι ένα σημαντικό ραδιόφωνο».

Πρώην διευθυντικό στέλεχος του «Ριζοσπάστη» και σήμερα της «Αυγής» ο Θ. Καρτερός μιλάει όπως ο πιο κραγμένος αστός δημοσιογράφος.

Είναι δυνατόν να μην γνωρίζει ο Θ.Κ ότι στον καπιταλισμό τα αστικά ΜΜΕ έχουν μία και μόνο αποστολή: Να στηρίζουν - προωθούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου γενικότερα, και των ιδιοκτητών τους ειδικότερα;
Δεν μπορεί να μην ξέρει ο Καρτερός ότι τα αστικά ΜΜΕ στηρίζουν συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα.

Και γιατί θα γίνει «φτωχότερος ο πλουραλισμός και ο πολίτης» αν απ’ τις δεκάδες αστικές εφημερίδες και ραδιόφωνα λείψει ένα;
Πας καλά κύριε Καρτερέ;

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα ....

Τα "Θαύματα" του Χατζηνικολάου

"Τη μεταβίβαση του ραδιοφωνικού σταθμού «Ράδιο Βερόνικα» από τον οποίο εκπέμπει ο «Real FM», στην «Real Group Ελλάς», ιδιοκτησίας Νίκου Χατζηνικολάου και Ανδρέα Κουρή, ενέκρινε χτες η Ολομέλεια του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Η μεταβίβαση του ραδιοσταθμού έγινε έναντι 2.678.000 ευρώ", διαβάζουμε σε καθημερινή εφημερίδα.

Για στάκα ρε παιδιά, γιατί εδώ τα εκατομμύρια ευρώ ο Χατζηνικολάου τα έχει σαν στραγάλια.

Κατέχει πολυτελέστατη βίλα που έχει φτιάξει στην περιοχή της Πολιτείας, το κόστος της οποίας εκτιμάται ότι έχει ξεπεράσει τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ που μάλιστα διαθέτει και ασανσέρ για να μπορεί να ανεβάζει την πολυτελή Porsche του στον... όροφο του σπιτιού του για να μην την κλέψουν, όπως λέει.

Επίσης στην ιδιοκτησία του φέρονται βδομαδιάτικη εφημερίδα, όπως και ραδιοφωνικός σταθμός ενώ τώρα μαθαίνουμε ότι έδωσε πακτωλό χρημάτων για να μεταβιβαστεί και στο όνομα του άλλος ρ/σ.

Πώς στο διάολο έχει βρεθεί με τόσο τεράστια περιουσία και οικονομική ρευστότητα;

Εντάξει, έχει πει στην ραδιοφωνική του εκπομπή ότι είναι ένας πολύ θρησκευόμενος άνθρωπος, κάνει την προσευχή του τουλάχιστον μια φορά την μέρα και έχει βιώσει πολλά «μικρά θαύματα».

Αλλά επειδή και τα «θαύματα» έχουν ένα όριο –δεν μπορεί παράδειγμα κάποιος να χάσει σε ατύχημα εντελώς το ένα του χέρι και να γίνει «θαύμα» να φυτρώσει άλλο- μήπως θα ‘πρεπε να μας πει ο Ν. Χατζηνικολάου ποια είναι η «δύναμη» που του κάνει τέτοια «θαύματα» που για μας είναι ανεξήγητα;

Ξεπέρασαν κάθε όριο

Κι αυτή την φορά η «τυφλή και ανεξάρτητη» «δικαιοσύνη» τους ξεπέρασε κάθε όριο!!!!
Και αναφερόμαστε στο περιστατικό που συνέβη στην Νέα Μανωλάδα όταν δυο καθάρματα -Διονύσης Γομοστιώτης και Πέτρος Σάμαρης, λέγονται- ξυλοφόρτωσαν, βασάνισαν και στη συνέχεια έδεσαν πίσω από ένα μηχανάκι και τραβολογούσαν στους κεντρικούς δρόμους Μανωλάδας δυο μετανάστες απ’ το Μπαγκλαντές γιατί είχαν «υπόνοιες» ότι τους έκλεψαν κάποια ζώα!

Το εξωφρενικό είναι ότι μετά τις διαστάσεις που πήρε το θέμα η «δικαιοσύνη» τους στέλνει να δικαστούν τους δυο μετανάστες για κακουργηματικές πράξεις, ενώ στους θύτες οι κατηγορίες είναι σε βαθμό πλημμελήματος!

Και ενώ δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος των μεταναστών –ούτε καν καταγγελία για κλοπή δεν υπάρχει στους μπάτσους- τους φόρτωσαν τις κατηγορίες για απόπειρα ζωοκλοπής από κοινού και ζωοκλοπή από κοινού, οι οποίες διώκονται σε βαθμό κακουργήματος, ενώ στους θύτες απέδωσαν κατηγορίες που διώκονται σε βαθμό πλημμελήματος («εξύβριση κατά συρροή, μη κακόβουλη βλασφημία, επικίνδυνη σωματική βλάβη κατά συρροή, κλπ»).

Πραγματικά δεν βρίσκουμε λέξεις να σχολιάσουμε το γεγονός χωρίς να κινδυνεύουμε να μας ασκηθεί δίωξη για εξύβριση δικαστών κλπ.

Τι ανακάλυψε ο άνθρωπος!

«Δεν είναι δυνατόν για ακόμα μια φορά να επικαλεστεί πως δε γνωρίζει -σ.σ ο Καραμανλής- ότι εντός της κυβέρνησής του δρα μια ιδιότυπη πολιτική "μαφία" που μοιράζει εκατομμύρια για να εξασφαλίσει προσωπική ασυλία ή να επηρεάσει μερίδα του Τύπου. Που συντηρεί ανύπαρκτα έντυπα και συνεισφέρει στον πλουτισμό των εκδοτών τους σε βάρος πραγματικών εφημερίδων, με μεγάλη επενδυτική βάση, εκατοντάδες εργαζόμενους και ιστορία στο χώρο του Τύπου».

Ποιος τα γράφει αυτά; Ο Σ. Κοτρώτσος, διευθυντής στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, στο τελευταίο φύλλο πριν κατεβάσει ρολά η φυλλάδα της Αγγελοπούλου.

Το πότε ανακάλυψε αυτές τις σωστές διαπιστώσεις του είναι μια άλλη ιστορία.

Σχολιασμός μιας προκήρυξης και ένα κείμενο του Δ. Κουφοντίνα

Διαβάσαμε την προκήρυξη της «Σέχτας Επαναστατών», που δημοσιεύεται σήμερα στα «ΝΕΑ».

Πριν την σχολιάσουμε να επαναλάβουμε ότι το ένοπλο το θεωρούμε μέρος του κινήματος άσχετα αν δεν συμφωνούμε με την ατομική τρομοκρατία.
Επίσης ότι ότι δεν είναι ότι το καλύτερο να κάνεις κριτική απευθυνόμενος σε άτομα που επέλεξαν να αντισταθούν ένοπλα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και αυτό είναι πιθανόν να έχει ως συνέπεια «ν΄ αποδεχτούμε το ενδεχόμενο της σύλληψης, ακόμα και της δολοφονίας μας (αφού δεν πρόκειται να παραδοθούμε έτσι απλά...), ως αποτέλεσμα της δράσης μας», όπως γράφουν και οι ίδιοι στην προκήρυξη τους.

Από κει και πέρα όμως δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε τα όσα ανιστόρητα και εκτός τόπου και χρόνου γράφουν.
Λεκτικοί ακροβατισμοί, εκφράσεις που ανακάλυψαν χωρίς κανένα νόημα (π.χ . Επαναστατική Αντιπολιτική) μέχρι την δικαίωση του Φουκογιάμα εντόπισαν αφού μας λένε ότι "Ζούμε λοιπόν «το τέλος των ιδεολογιών» όπως αναφέρει ο Φουκογιάμα".

Τα αστέρια της διανόησης της «Σέχτας Επαναστατών» χαρακτηρίζουν «γραφικές και ξεπερασμένες» τις απόψεις του μαρξισμού-λενινισμού και μας συνιστούν «να επαναπροσδιορίσουμε τη συνείδηση ως το βασικότερο όπλο του ένοπλου αγώνα».

Σε μια ασυνάρτητη γεμάτη πολιτική θολούρα παράγραφο γράφουν: «Απευθυνόμαστε σε όλους αυτούς που έχουν αυτοεξοριστεί απ΄ αυτήν την κοινωνία και τα ψεύτικα αγαθά της για να ανασυνθέσουμε το αντάρτικο πόλης που γύρω του θα συσπειρώνονται άνθρωποι που θα έχουν μια κοινή επαναστατική στράτευση, με αντισυμβατική γλώσσα, με αντιθεσμική πολιτιστική κουλτούρα, με αυτοοργανωμένη διαχείριση και αντισυμβατικό κοινωνικό διάγραμμα οριζόντιων σχέσεων».

«Οι παράνομες επαναστατικές οργανώσεις δεν είναι εργαλεία για τον κόσμο του μέλλοντος αλλά πρόταση ζωής για το σήμερα», τονίζουν στην προκήρυξη τους διαπιστώνοντας ότι «τελειώσαμε με τα ξεπερασμένα οράματα της λαϊκής βάσης και της εργατικής τάξης».

Κι αφού κάνουν αυτές τις βαθυστόχαστες αναλύσεις τους μας λένε ότι: «Ο υπέρτατος σχεδιασμός και το καθήκον ενός αντάρτη πόλης είναι να αποδιοργανώσει το εσωτερικό της χώρας του, να πλήξει την εθνική οικονομία, να κιβδηλώσει την δημόσια εξωτερική εικόνα και να δημιουργήσει διεθνή ανυποληψία, να αποσταθεροποιήσει το σύστημα και να προκαλέσει τον εθνικό διχασμό».

«Από ΄δω και πέρα θα σφραγίσουν τα λόγια μας με δεσμούς αίματος των εχθρών μας», συνεχίζουν και συμπληρώνουν: «Τώρα ξέρετε ποιος έχει σειρά... και η λίστα είναι μεγάλη κουφάλες, θα σας χτυπάμε χωρίς κανένα έλεος. Είναι η μεταφορά του ψυχολογικού και υπαρκτού φόβου στο στρατόπεδο των υπηρεσιών ασφαλείας του κράτους που αντιμάχονται τις δυνάμεις και τους σχηματισμούς της Επανάστασης».

Τα άτομα που απαρτίζουν την «Σέχτα Επαναστατών» πρέπει να ζουν σε μια εικονική πραγματικότητα.

Πώς αλλιώς να εξηγήσεις ότι έχουν φαντασιώσεις ότι με την δράση τους:
«Θα κάνουμε το κράτος ν΄ αποκλείσει τις επικίνδυνες περιοχές, οι μπάτσοι θα περιπολούν μέσα σε τεθωρακισμένα, στρατιώτες θα φυλάνε τις πλατείες, το ένδοξο σύμβολο του Ρarabellum 38 θα ξαναγυρίσει στις διαδηλώσεις ενώ αυτοί θα σπάνε πόρτες στα σπίτια για έρευνες εμείς θα τους σπάμε τα κεφάλια, οι αντάρτικες ομάδες θα οργανώσουν την νύχτα και ολόκληρος ο πληθυσμός των αστικών κέντρων θα συνηθίσει να ζει με τους μαύρους καπνούς στον αέρα απ΄ τις βόμβες και τους εμπρησμούς. Θέλουμε να θέσουμε σε ισχύ την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, τον εμφύλιο επαναστατικό πόλεμο».!!!!

Και επειδή τα μέλη της «Σέχτας Επαναστατών» στην προκήρυξη τους αναφέρονται στον Δημήτρη Κουφοντίνα να τους θυμίσουμε κάποιες απ’ τις απόψεις του: «Αριστερά σημαίνει συνδυασμός ειρηνικών και βίαιων αγώνων … Χρειάζεται πολλή σκέψη πριν από τη δράση και κυρίως να μην παίρνουμε τις επιθυμίες μας για πραγματικότητα… . Η χώρα δεν βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ώστε ο κάθε στρατιώτης του εχθρού να είναι και νόμιμος στόχος. Ούτε βρισκόμαστε σε φάση γενικευμένης επαναστατικής επίθεσης όπου ξεκαθαρίζουν οι ρόλοι».

Με την ευκαιρία θα συνιστούσαμε στα άτομα της «Σέχτας Επαναστατών» να διαβάσουν τις «23 Θέσεις για συζήτηση» που έθεσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας για το ζήτημα της ένοπλης βίας. Τις παραθέτουμε. (Είναι αναδημοσίευση από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ")



Δ. Κουφοντίνας: Η γενιά μας έδωσε τη δική της απάντηση στο παλιό ζήτημα της βίας

1. Αυτές είναι μερικές πρώτες σκέψεις συμβολή για την προώθηση του διαλόγου μέσα στους κόλπους του επαναστατικού κινήματος.
Η αναφορά μας είναι η αντάρτικη Αριστερά, ο χώρος του επαναστατικού μαρξισμού. Παράδοσή μας είναι οι παραδόσεις ολόκληρου του επαναστατικού κινήματος και όλων του των πλευρών. Ιστορία μας είναι όλη του η ιστορία. Θέση μας η συνέχιση του αγώνα με τα μέσα που καθορίζει κάθε φορά το κίνημα ανάλογα με τη συγκυρία. Θέση μας η αναγκαιότητα του ένοπλου αγώνα για το πέρασμα στον σοσιαλισμό, αναγκαιότητα την οποία επιβάλλει ο κοινωνικός αντίπαλος. Θέση μας η αναγκαιότητα, για τον σκοπό αυτόν, ενός πολιτικού εργαλείου που θα συναρθρώνει όλες τις συνιστώσες του κινήματος.

2. Σχετικά με την ορολογία: Στη συνέχεια, χρησιμοποιούμε κάποιους όρους, όπως πολιτικο-στρατιωτική οργάνωση κ.α. που ίσως είναι αδόκιμοι σήμερα. Αυτό γίνεται για λόγους οικονομίας της συζήτησης, επειδή όσοι διαβάζουν αυτές τις γραμμές λίγο-πολύ τους γνωρίζουν, για ιστορικούς λόγους, επειδή αναφερόμαστε σε μια περίοδο όπου είχε γίνει η επεξεργασία και η ανάπτυξή τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται επανεξέτασή τους. Πολλές έννοιες χρειάζεται να επανεξεταστούν και να επανακαθοριστούν.

3. Σχετικά με τις λέξεις: Στον κοινωνικό και πολιτικό ανταγωνισμό οι λέξεις δεν είναι αθώες, δεν είναι ουδέτερες. Δεν μπορεί στη συζήτηση μέσα στο κίνημα να μιλάμε για «τρομοκρατία», είτε για ατομική τρομοκρατία είτε για αριστερή τρομοκρατία. Δεν ζούμε στη Ρωσία του 1905. Ζούμε στην εποχή του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», όπου η λέξη αυτή αποτελεί πολεμική έννοια της κυριαρχίας, βασικό πολιτικοϊδεολογικό της όπλο. Η χρήση της λοιπόν από τη μεριά δυνάμεων του κινήματος μάλλον σε έμμεση δήλωση νομιμοφροσύνης παραπέμπει.

4. Σχετικά με τον όρο «ένοπλο»: Παρότι βολικός και εύκολος, προτιμότερο είναι να αποφεύγεται. Γιατί είναι ασαφής και δημιουργεί σύγχυση. Συγχέεται με τον όρο αυτόν η ένοπλη πάλη με τις συγκεκριμένες μορφές ένοπλης πάλης που έλαβαν χώρα στη μεταπολιτευτική περίοδο.
Συγχέεται ο ένοπλος αγώνας με το αντάρτικο πόλης που είναι μια μέθοδος ένοπλου αγώνα. Επιπλέον, υπονοεί μια μιλιταριστική κατεύθυνση των αντάρτικων οργανώσεων, θεωρώντας δεδομένη τη φετιχοποίηση της βίας από τη μεριά τους. Τέλος, και πολύ σημαντικό, δεν περιλαμβάνει τις τάσεις εκείνες μέσα στο ρεύμα της επαναστατικής βίας που επιλέγουν ως μορφή την παρανομία, έχουν περιεχόμενο την αντιβία, αλλά δεν χρησιμοποιούν όπλα.

5. Από μια πλευρά του κινήματος υποστηρίχτηκε η άποψη ότι δεν μπορούμε να μιλάμε στην μεταπολιτευτική Ελλάδα για αντάρτικο πόλης. Μάλιστα η άποψη αυτή προχώρησε ακόμη παραπέρα στη θέση ότι δεν υπήρξαν καν ένοπλες οργανώσεις. Η άποψη αυτή δεν αποφεύγει τις συγχύσεις του σημείου (4.) όπως και άλλες ακόμη, βάζει όμως πολλά ζητήματα στα οποία επιβάλλεται να επανέλθουμε, απαντώντας αναλυτικά με άλλη ευκαιρία.

Εδώ θα αναφερθούμε στη (σωστή) αφετηρία της: Πράγματι, στη μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν υπήρξε ιδιαίτερα μεγάλη πύκνωση των ενεργειών, δεν υπήρξε συνεχής κλιμάκωση και ανέβασμα του επιπέδου τους, δεν υπήρξε δράση που να ανταποκρίνεται σε καταστάσεις οξυμένου εμφυλίου πολέμου. Αντίθετα, υπήρξε κατανομή των ψηλού επιπέδου ενεργειών μέσα στο σύνολο της δράσης, εναλλαγή «μικρών» και «μεγάλων» ενεργειών, υπήρξε, για να μην μακρηγορούμε, οικονομία της βίας. Αυτό αποτέλεσε συνειδητή επιλογή η οποία ανταποκρινόταν στις συνθήκες της περιόδου και δεν ήταν θέμα επάρκειας δυνάμεων. (Η άλλη, σωστή, διαπίστωση περί μη διεύρυνσης σε μέλη είναι άλλης τάξης ζήτημα, που θα συζητηθεί άλλοτε, έχει όμως και σχέση με την επιλογή αυτή).

Ετσι, αυστηρά εννοιολογικά μιλώντας, μπορούμε να πούμε για επιλογή παραμονής, κατά κύριο λόγο, στην πρώτη φάση του αντάρτικου, την ένοπλη προπαγάνδα. Ομως, η πρώτη φάση του αντάρτικου είναι κι αυτή αντάρτικο και μάλιστα το «σωστό» αντάρτικο, γιατί ανταποκρίνεται στις πραγματικές ελληνικές συνθήκες. Και φυσικά, υπήρξαν δομημένες οργανώσεις και μάλιστα όχι μόνο δύο. Οι οργανώσεις είναι ζωντανοί οργανισμοί και η μικρότερη είτε μεγαλύτερη χρονική διάρκειά τους δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν.

6. Η γένεση των μεταπολιτευτικών αντάρτικων οργανώσεων είναι ιστορικό φαινόμενο, έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική πραγματικότητα, έχει πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση. Αποτελεί την προσπάθεια μιας γενιάς να δώσει τη δική της απάντηση στο παλιό ερώτημα της πολιτικής βίας, μέσα στις τοτινές συνθήκες, μετά την εξάντληση του τριτοδιεθνιστικού μοντέλου. Και αποτελεί τμήμα των παγκόσμιων αναζητήσεων, καρπό του παγκόσμιου επαναστατικού κύματος εκείνης της εποχής που προκάλεσε επαναστάσεις και εξεγέρσεις, ξεσήκωσε αντάρτικα στην ύπαιθρο και στην πόλη, κυρίως στη Λατινική Αμερική, άλλα και στις μητροπόλεις, ενώ έδωσε νέα πνοή στα, ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, αντάρτικα της Ιρλανδίας και της Βασκίας.

7. Το περιβάλλον των αντάρτικων οργανώσεων είναι το μεγάλο αντιπολιτευτικό ρεύμα λαϊκής και επαναστατικής βίας. Ενα ρεύμα που νομιμοποιείται από τα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα και εξελίξεις στη χώρα και τον ρόλο του ιμπεριαλισμού σε αυτές, καθώς και από τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες. Ενα ρεύμα που τροφοδοτείται από τον ριζοσπαστισμό και την ανάπτυξη των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων καθώς και την συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η Αριστερά σε όλο της σχεδόν το εύρος δεν ανταποκρίνεται στον ιστορικό της ρόλο να εκπροσωπήσει αποτελεσματικά τα θύματα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης και γι' αυτό είναι ανίκανη να δώσει πολιτική διέξοδο στους αγώνες. Πρόκειται για ένα ρεύμα που αρνείται την αστική νομιμότητα και επιλέγει μη νόμιμες μορφές με περιεχόμενο αντιβίας. Η επιλογή του είναι λογική συνεπαγωγή της θέσης ότι, αφού ο στόχος της αταξικής κοινωνίας υπερβαίνει την αστική νομιμότητα, και τα μέσα θα υπερβαίνουν την νομιμότητα επίσης. Επιδίωξη των συνειδητών δυνάμεων του ρεύματος είναι, μέσω της συνδυασμένης δράσης, η δημιουργία και διεύρυνση χώρων αντιεξουσίας.

8. Το ρεύμα αυτό απορρίπτει την πεπατημένη, του εξαντλημένου ήδη προηγούμενου μοντέλου, πειραματίζεται αναζητώντας νέους δρόμους, τους δικούς του δρόμους, ψάχνει τις δικές του λύσεις στα παλιά άλυτα προβλήματα, δοκιμάζει με φαντασία, πρωτοβουλία και δημιουργικότητα άλλου είδους πρακτικές. Πρόκειται για ένα ρεύμα πολύμορφο και πολυποίκιλο, που το διατρέχουν τάσεις, κάθετα, χωρίς να ταυτίζεται απαραίτητα τάση και οργάνωση, αλλά και οριζόντια. Δεν μπορεί να γίνει τώρα γεωγραφία του ρεύματος. Υπάρχουν γραπτά, σίγουρα λίγα και ελλιπή λόγω της ιδιαιτερότητας του χώρου αλλά και της σύμφυτης απέχθειας κάποιων τάσεων, όπως και συντρόφων όλων λίγο-πολύ των τάσεων, στα κείμενα, αλλά δυστυχώς και στη θεωρία. Υπάρχουν ωστόσο οι πράξεις που οδηγούν σε συμπεράσματα.

9. Πολύ συνοπτικά θα αναφερθώ στην τάση στην οποία ανήκω και στα γενικά χαρακτηριστικά του σχεδίου της, στην καθαρή του μορφή. Εδώ, το αντάρτικο πόλης δεν είναι επιδίωξη αυτή καθαυτήν, δεν επιδιώκεται η βία για τη βία. Η βία δεν είναι απλώς μέσο απόδοσης λαϊκής δικαιοσύνης και τρομοκράτησης των αστών. Στόχος δεν είναι τα σαμποτάζ ή η αντίσταση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η τάση αυτή έχει σοσιαλιστικό σχέδιο και στρατηγική λαϊκής εξουσίας.

10. Θεωρεί ότι ο ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός θα γίνει μόνο επαναστατικά, αναπόφευκτα με ένοπλο αγώνα, επειδή αυτόν μας τον επιβάλλει ο κοινωνικός αντίπαλος, όπως το έχει δείξει η ιστορία.
Το αντάρτικο πόλης είναι μια μέθοδος ένοπλου αγώνα, μια τακτική που ανάγεται στην αρχή του στρατηγικού σχεδίου του ένοπλου αγώνα. Οταν μιλάμε για ένοπλο λαό δεν εννοούμε απλώς την κατάργηση των ειδικευμένων ένοπλων τμημάτων, αλλά για κατοχή της ισχύος από τους εργαζόμενους, την αποκέντρωσή της, την αυτοδιαχείριση, για διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, μέσα σε ένα γενικό πολιτικό σχέδιο. Μιλάμε για μια πολιτική μορφή που μόνο τα γενικά της χαρακτηριστικά περιγράφουμε, μια πολιτική μορφή, όπως αυτή που κατά τον Μαρξ ανακαλύφθηκε από την Κομμούνα, με την οποία μπορεί να επιτευχθεί η οικονομική απελευθέρωση της εργασίας.

11. Ο ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός δεν μπορεί παρά να είναι έργο της κινητοποιημένης και οργανωμένης κοινωνίας. Η δράση του αντάρτικου πόλης δεν μπορεί να νοηθεί σε αντίθεση με τη λαϊκή κινητοποίηση, ανεξάρτητα και αποκομμένα από αυτήν. Αν δεν υπάρχει λαϊκή στήριξη στο αντάρτικο σχέδιο, αναπόφευκτα αυτό οδηγείται στην αποτυχία. Ο αγώνας δεν μπορεί να είναι καθαρά στρατιωτικός. Χρειάζεται να είναι πολιτικοστρατιωτικός.

12. Η ίδια η αντάρτικη οργάνωση προς τα μέσα δεν μπορεί παρά να είναι πολιτικοστρατιωτική. Να έχει, να προσπαθήσει να έχει και να διατηρήσει, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας που επαγγέλεται. Δεν μπορεί να έχει χαρακτηριστικά εξειδικευμένου καταμερισμού εργασίας, δεν μπορεί να υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτούς που αποφασίζουν και αυτούς που δρουν. Δεν μπορούν να υπάρχουν, όπως έλεγαν οι Ιταλοί σύντροφοι που κάτι ήξεραν παραπάνω, «ιερές αγελάδες».

13. Η αρχική φάση ανάπτυξης του αντάρτικου πόλης στη μεταπολιτευτική περίοδο ξεκινά με βάση την αντίληψη που κωδικοποίησε ο Τσε στη φράση ότι δεν χρειάζεται πάντοτε να περιμένουμε να συγκεντρωθούν όλες οι επαναστατικές συνθήκες, ο επαναστατικός πυρήνας μπορεί να τις δημιουργήσει. Το πρώτο μισό της φράσης λέει ότι χρειάζεται να υπάρχουν κάποιες ελάχιστες αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες – οι οποίες υπήρχαν. Το δεύτερο ότι η ίδια η επαναστατική δράση μπορεί να επιταχύνει ή να δημιουργήσει, δρώντας ως καταλύτης, τις συνθήκες που λείπουν: Τόσο τις υποκειμενικές, κυρίως τη συνειδητοποίηση ότι οι ισχυροί δεν είναι άτρωτοι, ότι μπορεί και να ηττηθούν. Οσο και τις αντικειμενικές, κυρίως την όξυνση της κρίσης των από πάνω.

14. Παρένθεση πρώτη. Η αναφορά σε αδρές γραμμές, και στην «καθαρή» του μορφή, στο σχέδιο, τις τάσεις, αποκομμένα από τις άλλες τάσεις του ρεύματος της αντιβίας, όπως και από τις άλλες συνιστώσες του κινήματος, γίνεται για λόγους μεθόδου. Το κίνημα αποτελείται από διάφορες συνιστώσες, με διαφορετικές ιεραρχήσεις και θεματικές, το ζητούμενο είναι η συνάρθρωσή τους μέσα από την ανάπτυξη του αγώνα. Δεν είμαστε το Κόμμα, οι Φωτισμένοι και Εκλεκτοί, ούτε η συσπείρωση των δυνάμεων του κινήματος θα γίνει κάτω απ’ τις φτερούγες μας, ούτε η κοινωνική απελευθέρωση θα είναι αποτέλεσμα της δικής μας δράσης. Ο ανταγωνισμός με τις άλλες δυνάμεις είναι, για την ακρίβεια: είναι απαραίτητο να είναι, έξω απ’ τη λογική μας.

15. Παρένθεση δεύτερη. Μας κατηγορούν για φετιχοποίηση της βίας. Δεν θα ασχοληθούμε τώρα με την κριτική από τη μεριά της «σύγχρονης» Αριστεράς που φετιχοποιεί τη μη βία (για την ακρίβεια: τη νομιμότητα, επειδή και η μη βία εμπεριέχει βία), ούτε από τη μεριά αυτών που περιμένουν τη θαυματουργή, χωρίς καμιά προετοιμασία, εμφάνιση του λαϊκού στρατού τη νύχτα της μεγάλης εφόδου. Οσον αφορά την κριτική από τη μεριά δυνάμεων του επαναστατικού κινήματος, αυτή είναι διπλά άδικη. Πρώτον, γιατί αγνοούν ότι έχουμε ρητά ξεκαθαρίσει ότι η βία δεν είναι πανάκεια, ότι δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις άλλες μορφές πάλης, ότι χρειάζεται συνδυασμός.
Και δεύτερον, γιατί αγνοούν τις προσπάθειες των αντάρτικων οργανώσεων στον «ανοιχτό» λεγόμενο τομέα, τόσο από αντάρτικές οργανώσεις άλλων χωρών, όσο και εδώ. Η κριτική φαίνεται να είναι σωστή όταν περιορίζεται στην πτωτική φάση του αντάρτικου. Τότε όμως το σχέδιο αυτό δεν λειτουργεί πλέον και η πρακτική υπακούει σε άλλη λογική.

16. Το αρχικό στάδιο του αντάρτικου είναι η ένοπλη προπαγάνδα. Διεξάγεται στο συμβολικό πεδίο, σε χαμηλά επίπεδα σύγκρουσης. Αυτό είναι ανεξάρτητο από το «ύψος» των ενεργειών, περισσότερο σημαντικό είναι το «είδος» των ενεργειών και η συγκυρία. Το επίπεδο όξυνσης της σύγκρουσης χρειάζεται να είναι ελεγχόμενο, με την πρωτοβουλία να παραμένει στη δική μας πλευρά, ανάλογο με τις δυνατότητες απάντησης τόσο απ’ τον αντάρτικο πυρήνα όσο και από τη μεριά του κινήματος. Κρίσιμο σημείο είναι να μην υπερβαίνει το επίπεδο κατανόησης για την αναγκαιότητά του από τις λαϊκές δυνάμεις. Επιδίωξη της δράσης είναι το ανέβασμα της ταξικής συνείδησης και λαϊκή κινητοποίηση, το άνοιγμα και η διεύρυνση χώρων αντιεξουσίας, η δημιουργία και ωρίμανση των συνθηκών για την επαναστατική πάλη και τον ένοπλο λαό. Και όχι βέβαια η υποκατάστασή του και η μετατροπή του σε παθητικό θεατή. Θεατή μάλιστα μιας εντεινόμενης και αναπαραγόμενης σύγκρουσης ερήμην του. Σκοπός δεν είναι η δημιουργία μερικών δεκάδων ή έστω εκατοντάδων συνειδητοποιημένων και αποφασισμένων επαναστατών στη βάση μιας μπλανκιστικής λογικής.

17. Το μεταπολιτευτικό αντάρτικο πόλης ακολουθεί τον δικό του ελληνικό δρόμο, με τακτική οικονομίας της βίας, παραμένοντας κατά κύριο λόγο στη φάση της ένοπλης προπαγάνδας.

18. Η χρονική περίοδος της δράσης του είναι αρκετά εκτεταμένη. Στην περίοδο αυτή συντελούνται βαθιές αλλαγές στην τεχνολογία, αλλάζει το παραγωγικό παράδειγμα, ο καπιταλισμός δείχνει απρόσμενη ζωτικότητα. Ακολουθούν αλλαγές στην κοινωνικοθεσμική σφαίρα, αναβαθμίζεται ο ρόλος των ΜΜΕ, διογκώνεται ο καταναλωτισμός, αυξάνεται η ιδεολογική ηγεμονία της αστικής τάξης. Κυριαρχεί η συναίνεση, εντείνεται η ενσωμάτωση, φθίνουν οι κοινωνικές αντιστάσεις. Καταρρέει το ανατολικό μπλοκ, υποχωρεί το κίνημα παγκόσμια. Το κίνημα μπαίνει σε κατάσταση κρίσης, αδυνατεί να παρακολουθήσει τις αλλαγές, απαντά στα νέα προβλήματα με τις ίδιες παλιές μεθόδους.

19. Η βαθιά αλλαγή του αντικειμενικού πλαισίου όπου δρα και η αντάρτικη ομάδα απαιτεί να γίνει ριζική επανεξέταση του σχεδίου και αναπροσαρμογή της οργανωτικής δομής. Η αδυναμία επανεξέτασης είναι αυτή που καθορίζει την εξέλιξη.

20. Οι αντάρτικές οργανώσεις δεν αποτελούν απομονωμένες και αδιαπέραστες νησίδες σε έναν ωκεανό ενσωμάτωσης, ήττας και παραίτησης. Οι αλλαγές γίνονται αργά, αδιόρατα, μπορεί να εκδηλώνονται με αποστρατείες, μπορεί να εκδηλώνονται αρνητικά σε μια κρίσιμη στιγμή.

21. Γνωρίζαμε ότι μόνο η θέληση και οι επιθυμίες δεν μπορούν να καθορίσουν την κίνηση της κοινωνίας. Αντιλαμβανόμασταν ότι μπροστά στην αποτελεσματική καπιταλιστική αναδιάρθρωση το σχέδιο χρειαζόταν να διαφοροποιηθεί. Υπήρχε ωστόσο η θέληση, αντιλαμβανόμασταν ως ανάγκη, να παραμείνει ένας περιορισμένος έστω χώρος ένοπλης αντιεξουσίας, να παραμείνει ένα μετερίζι ιδεολογικού πολέμου που θα αποκαλύπτει την κρυμμένη ταξική πραγματικότητα, να αναδεικνύεται η ανάγκη και η δυνατότητα πραγματικής δράσης. Να παραμείνει μια συμβολική επαναστατική παρουσία και στους χαλεπούς καιρούς, που να κρατά αναμμένη τη φλόγα.


22. Η δική μας γενιά έδωσε τη δική της απάντηση στο παλιό ζήτημα της πολιτικής βίας. Μένει στη νέα γενιά, αφού αναλύσει και κριτικάρει, να ψάξει, να πειραματιστεί, να βρει τον δικό της δρόμο. Κάθε εμπειρία του κινήματος είναι μια ξεχωριστή εμπειρία και γι' αυτό δεν μπορεί να επαναληφθεί.
Ωστόσο, κάθε ξεχωριστή εμπειρία είναι τμήμα αναπόσπαστο της μεγάλης εμπειρίας του επαναστατικού κινήματος, μέρος της ιστορίας και της συνέχειάς του. Γι' αυτό το κίνημα οφείλει να μελετήσει τις αιτίες που οδηγούν στην εξάντληση της κάθε εμπειρίας, αιτίες που έχουν να κάνουν τόσο με τις αλλαγές στο γενικό πλαίσιο, όσο και με την υστέρηση ανασχεδιασμού. Να μην σταθεί στις εύκολες απαντήσεις, στις μεμονωμένες ατομικές περιπτώσεις, στην αστυνομική αντίληψη της Ιστορίας.

Ατομικές ευθύνες βεβαίως και υπάρχουν· στάσεις ήδη έχουν καταγραφεί, όπως και τα αντίστοιχα πολιτικά αποτελέσματα της κάθε στάσης και θέσης. Ομως αυτά δεν μπορούν να εξηγήσουν τα πράγματα.
Απαιτείται μελέτη των αιτιών που οδήγησαν αναγκαία στην εξάντληση του συγκεκριμένου «μεταπολιτευτικού» μοντέλου αυτής της μεθόδου ένοπλης πάλης. Αιτίες που χρειάζεται να αναζητηθούν, καταρχήν στο γενικό αντικειμενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Μόνο έτσι θα υπάρχει μια γερή βάση για την ανίχνευση των νέων δρόμων, των νέων απαντήσεων στα παλιά ερωτήματα, που θα παίρνουν υπόψη τις βαθιές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην κοινωνία και θα τολμήσουν τις βαθιές αλλαγές που απαιτούνται στην σκέψη, στις μορφές οργάνωσης και στη δράση.

23. Το κίνημα χρειάζεται να κάνει τους λογαριασμούς του με την ιστορία του. Τμήμα του παρελθόντός του είναι και οι πολιτικοί κρατούμενοι που έγιναν τέτοιοι από τη συμμετοχή τους σε μια μορφή του κινήματος ή επειδή το κράτος τους υπέδειξε ως τέτοιους για να υπηρετήσει τους «αντιτρομοκρατικούς» σχεδιασμούς του. Το ζήτημα των πολιτικών κρατούμενων το κίνημα οφείλει να το αντιμετωπίσει από πολιτική άποψη. Δεν μπορεί παρά να αποτελέσει τμήμα της γενικότερης πολιτικής δουλειάς της κάθε συνιστώσας του. Αλλά και οι ίδιοι οι πολιτικοί κρατούμενοι, όπως και οι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι επίσης, οφείλουν να συμμετέχουν στην πολιτική δουλειά. Αν το κίνημα δεν το κάνει, αν και οι ίδιοι οι πολιτικοί κρατούμενοι δεν το κάνουν, θα έχουμε προσφέρει άλλη μια νίκη στον αντίπαλο.