Το δημόσιο χρεωκοπεί οι καπιταλιστές θησαυρίζουν

Από giorgis , Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009 | 4:04 μ.μ.

Το δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» είναι πολύ παραστατικό. Καλό θα ήταν η εφημερίδα να συμπλήρωνε ότι ναι μεν το δημόσιο χρεοκοπεί αλλά αυτό είναι μια συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης στην κατεύθυνση εκτός των άλλων για να αυξήσει τα υπερκέρδη των τραπεζιτών.

Το έχουμε ξαναγράψει: Κέρδη με τη σέσουλα από τις τσέπες των Ελλήνων φορολογουμένων θα βγάλουν φέτος οι μεγάλες ελληνικές τράπεζες που με το ένα χέρι χρησιμοποιούν το πακέτο των 28 δισ. ευρώ για να αντλήσουν φτηνό χρήμα από την Ευρώπη (το επιτόκιο είναι μόλις στο 1%) και με το άλλο δανείζουν το ελληνικό Δημόσιο αγοράζοντας υψηλότοκα (έως και 6%) κρατικά ομόλογα.

Αν δεν υπήρχε αυτή η κυβερνητική πολιτική πώς θα έβλεπαν οι τραπεζίτες τα κέρδη τους να εκτοξεύονται σε αστρονομικά ύψη;
(Τράπεζα Αττικής κέρδη 20 εκατ αύξηση 2.400% τράπεζα Γιούρομπανκ κέρδη 815 εκατ αύξηση 36% τράπεζα Μαρφίν κέρδη 566 εκατ αύξηση 283% τράπεζα πειραιώς κέρδη 622 εκατ. Αύξηση 43% …).

Η κυβερνητική πολιτική λοιπόν και η νόμιμη τοκογλυφία που επιβάλλουν οι τραπεζίτες στους δανειολήπτες τους θα συντελέσει μαζί με τις υπόλοιπες επιλογές της αστικής τάξης για να μας μιλήσει το ΠΑΣΟΚ στις 5 Οκτώβρη ότι παρέλαβε «καμένη γη» και να ξεκινήσει η καινούργια φοροκαταιγίδα που θα πλήξει όπως πάντα τα λαϊκά στρώματα. Με πράσινο χρώμα αυτή την φορά.

Και με την ευκαιρία έχει την αξία του να παραθέσουμε ένα σχολιάκι που δημοσιεύτηκε σε φιλοπασοκική φυλλάδα:

«Εμφιετζόγλου, Φέσσας, Μπελλές, Τσάκος ήταν μερικά μόνο από τα γνωστά ονόματα που παρευρέθησαν στην εκδήλωση που διοργάνωσαν επιχειρηματίες για τη Λούκα Κατσέλη, υπεύθυνη του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ.
Στρούτσης και Γεράρδος παρευρέθησαν σε αντίστοιχη εκδήλωση για τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, υπεύθυνο του τομέα Ανάπτυξης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
*Στον επιχειρηματικό κόσμο το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι πάει για αυτοδυναμία».

Πταίσμα

Διαμαρτύρεται η δημοσιογράφος των «Νέων» Αννα Δαμιανίδη για μια τοποθέτηση που έκανε ο Γ. Αλογοσκούφης σε ραδιοφωνικό σταθμό:
"Τρία χρόνια τώρα η μητέρα μου, ο αδερφός μου, οι συγγενείς και φίλοι μου, τα παιδιά μου, ξέρουν ότι πηγαίνω στην Αγορά της Κυψέλης και κάνω εθελοντικά μαθήματα Ελληνικών σε μετανάστες.

Ξέρουν ότι, εκτός από μαθήματα, γίνονται στην Αγορά προβολές ταινιών, θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις με συγγραφείς, εκθέσεις, ανοιχτές εκδηλώσεις, συνεδριάσεις συλλόγων, καλλιτεχνικά εργαστήρια για παιδιά και μεγάλους, μαθήματα σκακιού, αγορά βιολογικών προϊόντων...
Όλα δωρεάν, με εθελοντική εργασία και οικονομική συνεισφορά δική μας, των γειτόνων.

Χτες το πρωί άκουσαν όλοι αυτοί στο ραδιόφωνο τον κ. Αλογοσκούφη να λέει: «Η Αγορά είναι μέσα στη βρώμα, γίνεται εκεί διακίνηση ναρκωτικών και τι καλά θα ήταν να γίνει εκεί εμπορικό κέντρο». Σε εκπομπή στο ραδιόφωνο, όπου οι συνάδελφοί μου κ.κ. Κύρτσος και Σταματόπουλος δεν τον ρώτησαν ούτε αν έχει αποδείξεις για τόσο σοβαρή καταγγελία, ούτε γιατί δεν στέλνει τον εισαγγελέα.

Το να θέλει να κάνει κάποιος εμπορικό κέντρο στη θέση ενός χώρου δραστηριοτήτων των κατοίκων είναι μια θεμιτή πολιτική επιλογή. Το να λέει ότι όλες αυτές οι δραστηριότητες είναι διακίνηση ναρκωτικών, δείχνει το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης που επιλέγει. Λάσπη, σπίλωση στα τυφλά, διαστρέβλωση με φοβικά κλισέ. Αν εγώ έγραφα στη στήλη αυτή ότι γίνεται διακίνηση ναρκωτικών σε κάποιο μέρος που εκείνος στηρίζει και συντηρεί, θα πήγαινα φυλακή για συκοφαντική δυσφήμηση και η εφημερίδα θα έπρεπε να πληρώσει πολλές χιλιάδες ευρώ πρόστιμο. Αυτή τη στιγμή έχει συκοφαντήσει σε γνωστούς και αγαπημένους μου ανθρώπους που με εκτιμούν εμένα και μερικές ακόμα δεκάδες άλλους, που παιδευόμαστε να στήσουμε κάτι κοινωνικά ζωντανό στη γειτονιά μας. Κανονικά πρέπει να μας συλλάβουν όλους για διακίνηση ναρκωτικών και να μας περάσουν από δίκη.

Αν εμείς είμαστε αθώοι, τότε ο Αλογοσκούφης θα είναι ψεύτης και συκοφάντης".

Εμείς θα τις λέγαμε ότι αυτό είναι πταίσμα μπροστά θα εξωφρενικά άλλα ψέματα που έχουν εκστομίσει όλοι οι υποψήφιοι βολευτές της Ν.Δ.

Στην ίδια αντιλαϊκή ρότα και το ΠΑΣΟΚ

«Ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα θα κερδίσει στις εκλογές η νέα κυβέρνηση την επομένη ημέρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις διπλές "εξετάσεις" της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των αγορών και οποιοδήποτε στραβοπάτημα θα έχει πολύ μεγάλο κόστος». Μέσα σε λίγες γραμμές η εφημερίδα «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» μας δίνει το σκηνικό της επόμενης μέρας των εκλογών.

Και φυσικά το καθεστώς γαλέρας θα συνεχιστεί για όσους «τυχερούς» έχουν δουλειά.

Ολοι οι αντεργατικού νόμοι της Δεξιάς που καθιερώνουν την μερική εργασία και τις ελαστικές σχέσεις δουλειάς θα διατηρηθούν στο ακέραιο.
Εξάλου όσες εναλλαγές είχαμε στην κυβερνητική εξουσία το νομικό οπλοστάσιο του κράτους όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις παραμένει αλώβητο και προχωράει πάντα σε πιο αντιλαϊκή κατεύθυνση.

Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που έδωσε ο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου σε ερώτηση δημοσιογράφου αν «υπάρχει περίπτωση το ΠΑΣΟΚ να καταργήσει το νόμο 2874/2000», που θεσμοθέτησε τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργαζομένους - παρακάμπτοντας τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας - και άνοιξε το δρόμο για την κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, δηλαδή του οκτάωρου.

«Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας από μόνη της δεν είναι πρόβλημα, το ζητούμενο είναι πώς γίνεται. Αν γίνεται σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους και αν γίνεται με τρόπο έτσι ώστε να δίνει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να αλλάξει τα ωράριά του και βεβαίως να βοηθήσει και την επιχείρηση να μπορέσει να αντιμετωπίσει μία δύσκολη κατάσταση, η οποία δεν είναι απαραίτητα σταθερή μέσα στο χρόνο», απάντησε ο γίγαντας!!!!

Τι λες ωρέ μεγάλε; Για ποια «συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους», μιλάς; Αρχικά δεν κόβεις τις παπαριές περί «κοινωνικών εταίρων» τσουβαλιάζοντας αφεντικά και εργάτες»; Η «συνεννόηση» που μπορεί να γίνει είναι παρόμοια μ’ αυτή που μπορεί να κάνει το αρνί το Πάσχα με τον χασάπη.
Και καλά, το ξέραμε ότι δεν θα καταργήσετε αυτόν τον νόμο όταν γίνετε κυβέρνηση, αλλά να ισχυρίζεσαι ότι «η διευθέτηση του χρόνου εργασίας από μόνη της δεν είναι πρόβλημα», πάει πολύ! Δεν είναι πρόβλημα το να μπορούν οι εργοδότες να υποχρεώνουν τους εργάτες να δουλεύουν όσο θέλουν, οπότε θέλουν; Πας καλά;

Ζούμε εποχές χούντας

Όχι ότι υπήρχε ποτέ απόρρητο στις τηλεφωνικές ή διαδικτυακές μας συνομιλίες.
Ολοι γνωρίζαμε ότι οι μπάτσοι όσους θεωρούσαν «υπόπτους» απ’ τον αναρχικό και αντιεξουσιαστικό χώρο παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα τους ενώ οι ίδιοι έφτασαν στο σημείο να δείξουν σε προσαχθέντα συνομιλία που είχε κάνει μέσω msn.

Οπότε επόμενο ήταν να θεσμοθετηθεί και με δικαστική απόφαση το σπάσιμο του απορρήτου στο διαδίκτυο και την σταθερή και κινητή τηλεφωνία.

Με γνωμοδότησή του, εντελώς ασαφή και γενικόλογη, (12/2009) ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ι. Τέντες, στέλνει στον κάλαθο των αχρήστων το απόρρητο στο διαδίκτυο και την σταθερή και κινητή τηλεφωνία.

Μας λέει, λοιπόν ο δικαστής ότι το απόρρητο των επικοινωνιών δεν θα ισχύει σε περιπτώσεις που γίνονται απειλητικά, υβριστικά και συκοφαντικά σχόλια ή μηνύματα. Συμπληρώνει μάλιστα, ότι οι εταιρείες θα είναι υποχρεωμένες να δώσουν στοιχεία τα των πελατών τους, ακόμα και τις διευθύνσεις κατοικίας και εργασίας τους, προκειμένου να εντοπιστούν.

Με τέτοια νομικίστικα κατασκευάσματα όλοι οι bloggers θα μπορούμε να βρεθούμε ανά πάσα στιγμή στο σκαμνί του δικαστηρίου.

Αν κάνουμε ας πούμε μια ανάρτηση που θα χαρακτηρίζουμε «βάρβαρη», «απάνθρωπη» κλπ την συμπεριφορά των μπάτσων απέναντι σε διαδηλωτές ή μετανάστες κινδυνεύουμε να βρεθούμε κατηγορούμενοι για «υβριστικά και συκοφαντικά σχόλια».
Το ίδιο μπορεί να συμβεί αν χαρακτηρίσουμε «άθλια» την παροχή υπηρεσιών μιας εταιρείας προς τους πελάτες της.
«Απειλητική» μπορεί να θεωρηθεί μια ανάρτηση αν διατυπώνει την εκτίμηση ότι «δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη» οποιαδήποτε ενέργεια των κατασταλτικών μηχανισμών που θα έχει θύματα διαδηλωτές ή μετανάστες.

Μετά απ’ αυτά θα είμαστε υπερβολική να πούμε ότι ζούμε εποχές χούντας; Το τονίζουμε αυτό δίνοντας την ευκαιρία στους «εισαγγελικούς λειτουργούς» να μας επιλέξουν πρώτο στόχο αυτών των φασιστικών διατάξεων.

Θυμήθηκαν τους μετανάστες

Από giorgis , Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009 | 9:13 μ.μ.

Μας το μετέφερε τηλεφωνικά αναγνώστης του μπλογκ μας απ’ την Μυτιλήνη.
Εχτες η Ν.Δ είχε την κεντρική της προεκλογική συγκέντρωση με ομιλητή τον Κ. Καραμανλή.
Αφού όλες της προηγούμενες μέρες ο κομματικός μηχανισμός της Ν. Δ όργωνε ολόκληρο το νησί για να εξασφαλίσει μαζικότητα στην συγκέντρωση και αφού είδε ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση τοπικό κομματικό στέλεχος της Ν.Δ βρήκε την λύση.

Μετέφερε με 4 πούλμαν μετανάστες που κρατούνται στο «Κέντρο υποδοχής Προσφύγων» στην Παγανή –δεν ξέρουμε με ποιο αντάλλαγμα οι μετανάστες δέχτηκαν να παίξουν αυτό το ρόλο- τους μοίρασαν νεοδημοκρατικές σημαίες να κουνάν για να δίνετε η τηλεοπτική αίσθηση ότι υπάρχει μαζικότητα στους συγκεντρωμένους.

Το αποτέλεσμα μηδαμινό. Όπως αναφέρει και στο ρεπορτάζ της η τοπική εφημερίδα «Εμπρός»: Η ομιλία του Καραμανλή ξεκίνησε μια ώρα από τότε που είχε προγραμματιστεί με την προσδοκία των διοργανωτών μήπως και συγκεντρωθεί κάποιος κόσμος αλλά παρ’ όλα αυτά «ήταν η μικρότερη με ομιλητή τον Κώστα Καραμανλή απ’ το Μάρτη του 2004 και μετά, στη Λέσβο, περίπου η μισή απ’ αυτή του 2007 που πραγματοποιήθηκε στην ίδια ακριβώς θέση».

Ναι μεν αλλά ...

Ο Λ. Λαζόπουλος σύμφωνα με τα γραφόμενα του «Ριζοσπάστη» είναι «θαμώνας του Κολωνακίου» που «δίνει εξετάσεις κατ' επανάληψη στ' αφεντικά. Πάει να κάνει τον προστάτη του ψωμιού του λαού, αλλά δουλεύει κάργα για το παντεσπάνι των αφεντικών».

Κάπου έχει δίκιο το όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Και εντάξει, ο Λαζόπουλος ένας σατιρικός καλλιτέχνης είναι που χρησιμοποιεί το ταλέντο του για να τα κονομάει ο ίδιος και σε κάποια κατεύθυνση να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργοδοτών του αν και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηρίσουμε το συγκεκριμένο πρόσωπο υπηρέτη της εξουσίας, ή πειθήνιο όργανο των καναλαρχών.

Ο Λαζόπουλος «πουλάει» και «οι καπιταλιστές θα μας πουλήσουν το σκοινί να τους κρεμάσουμε» γ’ αυτό έχει τα περιθώρια να διατυπώνει απ’ τις εκπομπές του θέσεις –και μπράβο του- που σπάνια συναντάς στα καθεστηκυία ΜΜΕ.

Να ρωτήσουμε όμως κάτι τον «Ριζοσπάστη». Στην κρατική τηλεόραση δουλεύουν δημοσιογράφοι –τουλάχιστον δύο γνωρίζουμε εμείς- στελέχη του ΚΚΕ. Αφεντικό τους είναι το κράτος σαν συλλογικός εκφραστής των καπιταλιστικών συμφερόντων.
Αυτοί κάνουν κάτι διαφορετικό απ’ αυτά που κατηγορεί τον Λαζόπουλο ο «Ριζοσπάστης»;

Τα λεφτά μας πίσω…

Στα 35 χρόνια της μεταχουντικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ουδέποτε υπήρξε προεκλογική περίοδος τόσο άνευρη, τόσο αδιάφορη, τόσο ανιαρή σαν αυτή που διανύουμε. Κυκλοφορείς στο δρόμο και δεν καταλαβαίνεις ότι σε λίγες μέρες έχει εκλογές. Αδεια χάσκουν τα κομματικά περίπτερα στις πλατείες, ενώ οι παρακείμενες καφετέριες είναι γεμάτες από κόσμο που απολαμβάνει τις τελευταίες ζεστές μέρες του χρόνου. Οι υποψήφιοι αλιεύουν σταυρούς γυρνώντας σπίτι-σπίτι, αφού συγκεντρώσεις με λίγο κόσμο δεν μπορούν να οργανώσουν.

Ολο το παιχνίδι παίζεται στην τηλεόραση. Τα απαξιωμένα ντιμπέιτ ξαφνικά απέκτησαν αξία. Είχαμε… προκριματικό και μετά… τελικό ανάμεσα στους δύο. Ανάμεσα σ’ αυτούς γίνεται η σύγκριση. Μια σύγκριση παράξενη. Το αποτέλεσμα είναι προεξοφλημένο και η συζήτηση γίνεται μόνο για την έκταση του σκορ. Σαν να παίζει ο Θρασύβουλος με τη Μπαρτσελόνα. Η πλάκα είναι πως και οι δυο αντίπαλοι έχουν αποδεχτεί αυτή την πραγματικότητα. Τον Παπανδρέου, βέβαια, τον βολεύει, αλλά ο Καραμανλής γιατί την αποδέχτηκε; Γιατί απλούστατα είναι αποφασισμένος να φύγει και κυνηγά αξιοπρεπή ήττα.

Γιατί απλούστατα, το παιχνίδι το καθορίζουν άλλοι και όχι οι παίχτες. Οι ίδιοι που έφεραν στην εξουσία τον Καραμανλή και λοιδορούσαν τον Παπανδρέου, κάνουν τώρα την αντίθετη δουλειά. Στα σκουπίδια ο Καραμανλής, πάνω ο Παπανδρέου. Ακόμα και οι λονδρέζοι μπουκμέικερ προσπαθούν να στήσουν παιχνίδι όχι με την εύρεση του νικητή, αλλά με άλλα στοιχεία, όπως η διαφορά της ήττας και η κατάκτηση αυτοδυναμίας από το
σίγουρο νικητή. Κάτι ήξερε η ΝΔ, όταν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές αποφάσιζε να απαγορεύσει τις δημοσκοπήσεις τις δυο τελευταίες προεκλογικές εβδομάδες. Χωρίς την απαγόρευση, σήμερα τα πράγματα θα ήταν χειρότερα γι’ αυτή.

Ολα τούτα είναι αποτέλεσμα της ταύτισης των δυο μεγάλων αστικών κομμάτων στην ουσία της πολιτικής. Μιας πολιτικής που στη σημαντικότερη διάστασή της, την οικονομική, καθορίζεται πλέον στις Βρυξέλλες. Η σχέση ψηφοφόρων – κομμάτων εξουσίας είναι μια άρρωστη σχέση. Μισοεμπιστεύονται τον ένα, επειδή έχουν σιχαθεί τον άλλο και τους εναλλάσσουν συνεχώς στην εξουσία. Χωρίς να τους εμπιστεύονται, χωρίς να ελπίζουν.

Τους αλλάζουν όπως αλλάζουν ντεκόρ στο σαλόνι τους, για να αποκτήσουν την ψευδαίσθηση ότι η καθήλωση στον καναπέ αποκτά νέο ενδιαφέρον.

Στη σκιά των δυο εναλλασσόμενων μεγάλων στριμώχνονται οι τρεις μικροί (ο τέταρτος ήταν απλά μια φούσκα που εξυπηρέτησε το σύστημα την περίοδο των ευρωεκλογών). Δεν διεκδικούν τίποτα περισσότερο από τον συμπληρωματικό ρόλο που έχουν ως τώρα. Η φιλοδοξία τους φτάνει το πολύ σε μια μικροαύξηση του ποσοστού, όταν δεν αγωνίζονται για να εξασφαλίσουν απλώς την επιβίωση.Αποδέχονται πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού. Αποδέχονται τον αστικό κοινοβουλευτισμό. Στο πλαίσιό του ζουν, δρουν και αναπαράγονται. Στα δεξιά της ΝΔ ο ένας, στ’ αριστερά του ΠΑΣΟΚ οι άλλοι δύο. Για να διαθέτει το ουράνιο τόξο όλα τα χρώματα.

Τι δουλειά έχουν οι «ζωντανοί» άνθρωποι, οι άνθρωποι που θέλουν ν’ αγωνιστούν για ν’ αλλάξουν τον κόσμο, σ’ αυτό το στημένο παιχνίδι; Καμία, είναι η απάντηση. Αποχή, λοιπόν, κι αντάμωμα στους δρόμους του αγώνα, όπου ανθίζει η ελπίδα.

Από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ"

Εγχειρίδιο του υγιούς ψηφοφόρου

Του Χριστόδουλου Ξηρού

Για την έγκαιρη διάγνωση των παγίδων, που μας στήνουν οι πολιτικοί και τα τσιράκια τους και για την επιτυχή αντιμετώπιση τους, συντάξαμε το παρόν εγχειρίδιο με οδηγίες, συμβουλές, αλλά και πρακτικά παραδείγματα.

Κεφ. Α Προεκλογική περίοδος

Μην πλησιάζετε σε απόσταση μικρότερη των 500 μέτρων, κάθε είδους προεκλογικές ομιλίες, συγκεντρώσεις, χορούς, πανηγύρια και άλλα συναφή.
Αποφεύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι κάθε είδους σειρήνες της πολιτικής, κυανόκρανους, πρασινοφρουρούς και λοιπά κομματόσκυλα.
Αν για κακή σας τύχη συναντήσετε στο δρόμο σας πολιτικό, αλλάξτε αμέσως πεζοδρόμιο και κοιτάζετε με μεγάλο ενδιαφέρον τις βιτρίνες, τα κτίρια ή τον καιρό.

Αν παρ' ελπίδα καταφέρει κάποιος να σας προσεγγίσει, μην πανικοβληθείτε. Μόλις απλώσει το χέρι του να σας χαιρετήσει, πείτε του ότι ψηφίζετε σε άλλη εκλογική περιφέρεια. Θα χάσει αμέσως το ενδιαφέρον του για σας.

Μην υποτιμάτε τον ύπουλο ρόλο των ΜΜΕ και ιδίως της τηλεόρασης. Όσο διαρκεί η εποχή των μουσώνων (από τα πολλά τα μούσια), ξεχάστε τις ειδήσεις, όχι ότι πριν είχαμε και καμιά ενημέρωση, αλλά τώρα θα μας πρήξουν (grand prix) με τους (γ)καλλωπισμούς των επίδοξων σωτήρων, τους ντιπεϊσμούς των «μονομάχων» και τις λοιπές ανούσιες παρλαπίπες της εκλογικής απάτης.
Μην ξεχνάτε, αυτοί έχουν προσδοκίες από τους πολιτικούς, εμείς όχι.

Η ενδεδειγμένη λύση θα ήταν να πετάξετε την τηλεόραση απ' το παράθυρο ή να κλείσει εντελώς και να ξανανοίξει την επομένη των εκλογών. Ουδόλως μας ενδιαφέρει η έκβαση της «μάχης», αφού όποιος καταλληλότερος και αν «εκλεγεί» θα ακολουθήσει ακριβώς την ίδια πολιτική (εντολές Αλ-μουνια).

Να σκίζετε και να πετάτε στα σκουπίδια όλες τις επιστολές των πολιτικών. Είναι πανομοιότυπες και έχουν κοινό ρεφρέν: «ψηφίστε με - σταυρώστε με για να σωθεί ο τόπος».
Αληθές όπου τόπος = η τσέπη τους, που όντως έχει σωθεί.
Έχει και άλλα ρεφρέν, όπως «ψηφίστε μας για να τιμωρήσουμε - γκρεμίσουμε το δικομματισμό», μόνο που θέλει προσοχή μη σπάσει και καμιά βιτρίνα.

Κεφ. Β Ημέρα της κρίσεως

Η ψήφος είναι ακριβώς όπως τα παραισθησιογόνα: ψευδαισθήσεις - ευφορία -εικονική πραγματικότητα, όσο διαρκεί η επίδραση, πτώση - ανώμαλη προσγείωση μετά, κάθε φορά και χαμηλότερα με τάσεις αυτομαστιγώματος έως και αυτοακρωτηριασμού, «δεν έκοβα το χέρι μου καλύτερα» κ.λ.π.
Και το χειρότερο: εθισμός!

Αν αισθάνεστε ακατάσχετη επιθυμία για ψήφο κλείστε τα μάτια, πάρτε βαθιές ανάσες και μετρήστε ως το 300. Επαναλάβετε.

Αν η ψηφολαγνεία παραμένει αρχίστε να μουρμουρίζετε το παρακάτω ξόρκι: Κοσκωτάς, Μάγιο, Ίμια, Οτσαλάν, χρηματιστήριο, Ρικομέξ, Σαμίνα, υποκλοπές, απαγωγές Πακιστανών, ομόλογα, πυρκαγιές 2007, Βουτοπέδιο, Ζαχοπέδιο, Φαυλίδης, Ζίμενς, πυρκαγιές 2009, Ζίμενς.

Αν εξακολουθεί η ακατάσχετη ροπή προς την κάλπη, θυμηθείτε ότι οι ψυχαναλυτές κοστίζουν ένα σωρό λεφτά και πως τα τεχνιτά μέλη είναι πανάκριβα!
Αν και πάλι δεν σας περάσει, τότε είστε αξιολύπητοι. Εμείς πάντως σας είχαμε προειδοποιήσει.

Η πλέον ενδεδειγμένη λύση είναι φυσικά η αποχή. Αν πάλι αισθάνεστε την ανάγκη μιας πιο προσωπικής απάντησης προτιμήστε ένα ξεγυρισμένο άκυρο. Εδώ ο αυτοσχεδιασμός και η φαντασία μπορούν να κάνουν θαύματα.

Ακολουθούν 10 παραδείγματα, 4 αποχής και 6 δημιουργικά ψηφοδέλτια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πλείστες άλλες δυνατότητες.

Η νομοταγής αποχή ή αθόρυβη κοπάνα. Το πρωί των εκλογών παίρνουμε το λεωφορείο - τρένο - πλοίο ή ότι άλλο εύκαιρο και απομακρυνόμαστε τουλάχιστον 200 χιλιόμετρα (108 ναυτικά μίλια) από το εκλογικό μας κέντρο, οπότε παύει να ισχύει η εκ του νόμου υποχρέωση προς ψήφον.

Η δημιουργική κοπάνα, όπου προτιμάται το κυνήγιον ή η αλιεία π.χ. καμάκιον. Επίσης μπορεί κανείς να ασχοληθεί με το βάψιμο του σπιτιού, το σκάψιμο του παραμελημένου κήπου και ένα σωρό άλλες δουλειές.

Η αθλητική κοπάνα περιλαμβάνει ένα διήμερο άθλησης με ποδόσφαιρο, καλαθοσφαίραν, αντισφαίριση, τόσον επιτραπέζια, όσον και επιδαπέδια, ή ακόμη κολύμβησιν, πεζοπορίαν, ορειβασίαν κ.ο.κ.

Ο ψόφιος κοριός ή υπνοθεραπεία. Κατ' αυτήν κατεβάζουμε ρολά, κλείνουμε φώτα, τηλέφωνα, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, πλυντήρια κ.λ.π. και το κόβουμε στον ύπνο επί 48ωρον.
Ολοι οι επίδοξοι εθνοπατέρες καμώνονται ότι πασχίζουν για το καλό του τόπου. Η
μεγαλύτερη λοιπόν επιβράβευση αυτής της θυσίας και αναγνώριση των προσφερομένων υπηρεσιών, είναι να τους ψηφίσουμε όλους ταυτοχρόνως. Έτσι γλιτώνουμε και τα διλήμματα. Επειδή όμως αυτό είναι πρακτικώς αδύνατον, ειδικά στις μεγάλες περιφέρειες όπου έχουμε καμιά 40ριά ψηφοδέλτια, μήκους εκατοντάδων μέτρων η λύση είναι μία:

1 Οικουμενικό ψηφοδέλτιο. Φροντίζουμε να έχουμε στην τσέπη μας ένα ψαλιδάκι και λίγο σελοτέϊπ. Πίσω από το παραβάν τώρα και χωρίς καμία βιασύνη επιλέγουμε και αφαιρούμε 1-2 υποψηφίους από κάθε κόμμα και τους κολλάμε στο λευκό. Ως είναι αυτονόητον τοποθετούμε επικεφαλής κάποιον της αρεσκείας μας π. χ. οικολόγο πράσινον, πορτοκαλί, κυανούν, βαθύ κυανούν, ιώδες κ. λ. π. Σταύρωσις προαιρετική.

2 Προκατασκευασμένο ψηφοδέλτιο επίσης• με ψαλιδάκι - σελοτέϊπ. Μόνο που εδώ μπαίνει επικεφαλής ο καταλληλότερος και κατόπιν τοποθετούμε τους υποψηφίους σύμφωνα με τις επιθυμίες και εντολές των δημοσκόπων, δηλαδή 31,5% ΠΑΣΟΚ, 26,2% ΝΔ (διαφορά 5,3%) και ακολούθως τους Αλ. Αλαβάνο, Αλ. Τσίπρα, Αλ. Παπαρήγα, Οικολόγους Πράσινους, Μαρία με τα κίτρινα κ. ο. κ

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και μεταχειρισμένα ψηφοδέλτια από προηγούμενες εκλογές ή και από άλλες εκλογικές περιφέρειες, αρκεί να σημειώσετε στο πλάι που πρέπει να σταλούν.

3 Ευρωψηφοδέλτιον. Ομοιάζει με τα 2 προηγούμενα και έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να προετοιμασθεί στο σπίτι. Τοποθετούμε επικεφαλής τον δις αποτυχόντα εις την Γυρωβύζιον Σάκην Ρουβάν ή έτερον, αναλόγου αναστήματος «καλλιτέχνην» και ακολούθως επιλέγουμε υποψηφίους από το χώρο του θεάματος, της τηλεοράσεως, του ποδοσφαίρου, από μουσικά συγκροτήματα όπως πχ οι Αθ*, από τις κοσμικές στήλες των εφημερίδων ή από το διαδίκτυο.
Μπορείτε επίσης να το διακοσμήσετε και με φωτογραφίες. Αν δεν βρείτε φωτογραφία του Σάκη, ρίξτε του Γιοσάκη. Ή ακόμα καλύτερα, μπορείτε να ψηφίσετε τον εκλεκτό του ακροδεξιού ρακοσυλλέκτη Ψιψινάκην.

4 Οικολογικό ψηφοδέλτιο όπου προμηθευόμαστε ένα φύλλο από πλατύφυλλο δέντρο, όπως πλάτανο, οξυά, ακακία, καστανιά ή και κληματαριά και το ψηφίζουμε. Για να αποφύγουμε την οικολογική τραγωδία, καλό είναι να βρούμε ένα ήδη πεσμένο φύλλο.
Προσοχή! Αποφύγετε να ψηφίσετε φύλλο συκιάς γιατί τέτοιοι π**δες , που είναι, θα το καταμετρήσουν ως έγκυρο.

. *ΑΘ= Άγαμοι Θήται ** ουστ

5 Ψηφοδέλτιον λαδικόν. Θέλει προετοιμασίαν από το σπίτι.
α) την παραμονή των εκλογών ή και νωρίτερα αγοράζουμε ένα αλλαντικό, όπως πάριζα ή μορταδέλλα, κομμένο σε λεπτές φέτες. Μην κάνετε καμιά μαλακία και πάρετε με χαμηλά λιπαρά
β) Μόλις πάμε σπίτι τυλίγουμε μία φέτα με ζελατίνα, κατάλληλη δια τρόφιμα και το τοποθετούμε στην κατάψυξη.
γ) το πρωί της Κυριακής βγάζουμε την κατεψυγμένη μορταδέλλα και την τυλίγουμε 5-6 φορές με χοντρό χαρτί κουζίνας, για να μη λιώσει πριν ψηφίσουμε. Έχουμε δημιουργήσει έτσι ένα ισοθερμικό ψηφοδέλτιο τσέπης.
δ) πίσω από το παραβάν αφαιρούμε το χαρτί και τη ζελατίνα, σφραγίζουμε επιμελώς το φάκελο και ψηφίζουμε ταχέως.

Πλεονέκτηπα: όταν ζεσταθεί θα λαδώσει -όπως ακριβώς και οι εθνοπατέρες μας-και τα διπλανά ψηφοδέλτια, καθιστώντας τα άκυρα (παράπλευρες απώλειες!).

6) Ψηφοδέλτιο της ανοικτής παλάμης ή η Πεντα κομματική Βουλή. Δεν χρειάζεται καμιά προετοιμασία! Τοποθετούμε στο λευκό ψηφοδέλτιο την ανοιχτή παλάμη του αριστερού χεριού και με το δεξί παίρνουμε ένα μολύβι, στυλό, κραγιόν, ή ότι άλλο πρόχειρο και ζωγραφίζουμε το περίγραμμα της μούτζας. Ακολούθως το ψηφίζουμε. Η ως άνω διαδικασία μπορεί να γίνει και αντιστρόφως για αριστερόχειρες!

Αν έχουμε ταλέντο στη ζωγραφική, μπορούμε να σχεδιάσουμε και άλλες ανατομικές λεπτομέρειες, όπως καπνοσακούλες (είναι το σημείο που γράφουν οι πολιτικοί την επομένη των εκλογών τις κάθε είδους υποσχέσεις, δεσμεύσεις, προγράμματα κ.α).
Με το ευφυές αυτό τέχνασμα κατορθώνουμε και να διπλοψηφίσουμε, διότι ρίχνουμε ταυτοχρόνως και λευκόν (έστω υπόλευκον) και άκυρο.

Καλή επιτυχία Και ραντεβού στα οδοφράγματα
Χριστόδουλος Ξηρός 21/9/2009 Φυλακές Κορυδαλλού Ειδική Πτέρυγα Απομόνωσης

Χρέος σου

Από giorgis , Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009 | 5:33 μ.μ.


Φτωχέ, σου μάραναν κόποι και πόνοι
τη θέληση άβουλη πιωμένη αφιόνι!
Aν είν' ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς!

Κώστας Βάρναλης

Φερέφωνα των κατασταλτικών μηχανισμών

Στην δικογραφία με την οποία παραπέπονται οι νεολαίοι που φέρονται σαν μέλη των «πυρήνων» εκτός απ’ τις καταθέσεις των πέντε μπάτσων που παρακολουθούσαν τα δυο σπίτια αναφέρονται καιτα στοιχεία με βάση τα οποία έχουν συλληφθεί οι νεολαίοι.

Αυτά είναι: ένας εκρηκτικός μηχανισμός, μία κατσαρόλα, ίδια με αυτή που βρέθηκε στην κατοικία της Λούκας Κατσέλη, εκρηκτική ύλη που βρέθηκε διάσπαρτη σε διάφορα σημεία στην μονοκατοικία του Χαλανδρίου αλλά και κάποιοι κάλυκες, που εντοπίστηκαν στο σπίτι ενός νεαρού στο Γαλάτσι.

Αυτά παρουσίαζαν οι ασφαλίτες και έβαζαν τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους να οργιάζουν.
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που φαίνετε όαση στο βρόμικο τοπίο της τρομολαγνείας το σημερινό κείμενο του Γ. Παντελάκη στην "Ελευθεροτυπία":

"Ηδη διανύουμε ημέρες δόξης λαμπρής για κάποιες φυλλάδες ή τηλεοπτικές εκπομπές, στις οποίες παρουσιάζεται με μεγέθυνση και με δραματοποιημένο τρόπο κάθε λεπτομέρεια που αφορά τους συλληφθέντες ή ανθρώπους από το περιβάλλον τους. Με τη συνήθη υπερβολή και κιτρινισμό διαπομπεύονται ανθρώπινες ζωές και το θέμα έχει γίνει θέαμα που πουλιέται χάριν της τηλεθέασης. Το τεκμήριο της αθωότητας ήδη έχει καταργηθεί, το αυτονόητο δεν υπάρχει και οι κατηγορούμενοι (μαζί με το περιβάλλον τους) βρίσκονται εντελώς απροστάτευτοι.

Η διαπόμπευση και ο διασυρμός είναι καθημερινός και κανένας απ' όσους εμπνεύστηκαν ή εφάρμοσαν αυτό το νόμο, δεν θα δώσει ποτέ εξηγήσεις στο ενδεχόμενο ένας ή περισσότεροι απ' όσους σήμερα κατηγορούνται, αύριο αθωωθεί στις δικαστικές αίθουσες.

Μέσα στο έντονα φορτισμένο προεκλογικό κλίμα, οι αντιδράσεις είναι περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Ακόμα και από τη συνήθως ευαισθητοποιημένη σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αριστερά, που και αυτή ασχολείται με τη συλλογή ψήφων...".

Αυτό το φερέφωνο των ασφαλίτικων μηχανισμών που δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα και παπαγαλίζει αυτούσια την μπατσάδικη κασέτα είναι ο δημοσιοκάφρος του Αντένα Γ. Καραϊβάζ.
Ανάμεσα στα άλλα για μέρες μας έλεγε ότι στο σπίτι στο Χαλάνδρι οι μπάτσοι βρήκαν AN/FO (ammonium nitrate / fuel oil), -ένα εκρηκτικό υλικό που χρησιμοποίησε ο «Επαναστατικός Αγώνας» στις τελευταίες ενέργειες του- και προσπαθούσε να συνδέσει τα συλληφθέντα άτομα μ’ αυτή την οργάνωση.

Σήμερα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι αυτή η εκρηκτική αυτή ύλη είναι αυτοσχέδια και παράγωγο της πυρίτιδας.
Παρόμοια κατάληξη είχε και το «βαρυσήμαντο στοιχείο» όπως έλεγε του «εκρηκτικού μηχανισμού».
"«Οι έρευνες «σκοντάφτουν» σε ένα κρίσιμο σημείο ως προς την άμεση σύνδεση των ευρημάτων με τους συλληφθέντες, αφού η έτοιμη αυτοσχέδια βόβμα που βρέθηκε εντός της γιάφκας δεν έχει επάνω της κανένα αποτύπωμα", γράφει το «Εθνος» που σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι πολύ πιθανόν οι μπάτσοι να τον τοποθέτησαν εκεί για να «δέσουν» την υπόθεση (παλιά μου τέχνη κόσκινο αν θυμηθούμε ανάλογες ιστορίες) και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί θα έχουν χοντρό πρόβλημα να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.
Επειδή απ’ το παρελθόν ξέρουμε ότι οι μπάτσοι δεν είναι ικανοί να στήσουν ούτε μια σωστή σκευωρία (θυμηθείτε υποθέσεις Μπαλάφα, Λεσπέρογλου κλπ) που να μπορεί να σταθεί στις δικαστικές αίθουσες είναι πιθανόν να παρακολουθήσουμε το ίδιο έργο.

Aν θέλουμε την πιστεύουμε

Όταν η προσπάθεια τρομολαγνείας που πήγε να δημιουργήσει η κυβέρνηση, για να της αποφέρει μικροκομματικά οφέλη και παρά την προσπάθεια ορισμένων ΜΜΕ («Αδέσμευτος Τύπος», «Απογευματινή», Αντένα», «Αλτερ») άρχισε να ξεφουσκώνει -είναι χαρακτηριστικό ότι τα «ενοχοποιητικά στοιχεία» που παρουσίαζαν ήταν τόσο ανίσχυρα που ούτε η εισαγγελέας διανοήθηκε να παραπέμψει τους συλληφθέντες «ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης»- στην ιστοσελίδα της βουλευτίνας του ΠΑΣΟΚ Λούκα Κατσέλη παρουσιάστηκε μια δήλωση της.

Δεν λέγε κάτι το ιδιαίτερο απλώς επαναλάμβανε αυτονόητα πράγματα για όποιον διαθέτει κοινή λογική.

Αμεσα τα ανακλαστικά του εκπροσώπου τύπου της Ν.Δ, Κουμουτσάκου. Θέλησε να παρουσιάσει την βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ ότι δίνει κάλυψη στους «τρομοκράτες» ζητώντας ταυτόχρονα απ’ τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να τοποθετηθεί στο αν ασπάζεται τις απόψεις τους στελέχους του.

Προβλέψιμη η εξέλιξη. Η Λ. Κατσέλη εξέδωσε ανακοίνωση που επικαλείται «άγνωστους χάκερ» που εισέβαλαν στον διαδικτυακό τόπο της και τοποθέτησαν το συγκεκριμένο κείμενο.

Εμείς πάντως αν θέλουμε την πιστεύουμε. Γιατί σίγουρα με την δημοσιότητα που είχε πάρει η δήλωση της στο indymedia και σε πάρα πολλά μπλογκ δεν θα άφηνε και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο την Ν.Δ να σπεκουλάρει παρουσιάζοντας το ΠΑΣΟΚ ότι «καλύπτει τους τρομοκράτες».

Διασκεδάζουμε με τις αντιπαραθέσεις των δημοσιοκάφρων

Ξανάρχισε η διαμάχη και μάλιστα πιο έντονη μεταξύ του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και του πρώην αρχισυντάκτη του Σωκράτη Γκιόλια που φέρετε διαχειριστής του μπλοκ τρωκτικού.

Και μέχρι να βρουν το «δίκιο» τους στα αστικά δικαστήρια, απ’ ότι γράφουν οι ίδιοι, ξεκατινιάζονται σε δημόσια θέα.

Αποκαλύψεις για το ποιος κρύβετε πίσω από την προαναγγελθείσα έκδοση της εφημερίδας του Τριανταφυλλόπουλου-φωτογραφίζοντας το συγκρότημα Λαμπράκη- υπόσχετε ο Σ. Γκιόλιας.

Μήνυση στον πρώην συνεργάτη του απειλεί να κάνει ο "Ζούγλας" που σύμφωνα μ’ αυτόν ο Γκιόλιας είναι ένα άτομο του οποίου «ο ρόλος του υπήρξε σκοτεινός, τόσο για την κάλυψη πρωταγωνιστών του παραδικαστικού, όσο και για την προστασία του… πνευματικού του πατέρα Εφραίμ στην υπόθεση Βατοπεδίου… », και «υπηρετεί με ταλιμπανικό φανατισμό εκκλησιαστικούς κύκλους».

Ας βγάλουν τα μάτια τους. Εμείς πάντα διασκεδάζουμε με τις αντιπαραθέσεις που έχουν οι δημοσιοκάφροι.

Προεκλογικές οι συλλήψεις των 4 "αδίστακτων τρομοκρατών"

Από giorgis , Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009 | 7:57 μ.μ.

1η σειρά φωτογραφιών: Μεταφορά των 4 υπόπτων στα δικαστήρια, με την κάλυψη των καμερών. Μια ακόμη προεκλογική φιέστα σε δράση. (Πω πω... νιώθω πολύ ασφαλείς τώρα μιλάμε...)

2η σειρά φωτογραφιών: Μεταφορά υπόπτων για απαγωγή και δολοφονία (στην Κρήτη). Διακρίνουμε τα ανοιχτά πουκάμισα, τη χαλαρότητα γενικά που επικρατεί. Οι επικύνδινοι κακοποιοί άλλωστε είχαν πιαστεί την προηγούμενη μέρα στην Αθήνα!
Επίσης δεν διακρίνουμε κανένα απολύτως όπλο, περίστροφο ή αύτοματο...

--------------------------------------------------------------------------------

Παρά τις διαρροές, παρά τη βοήθεια από τα κανάλια, τελικά δε τους βγαίνει...
Οι αδίστακτοι τρομοκράτες είναι 20χρονα!!!
Οι γόνοι εύπορων οικογενειών τελικά αποδείχθηκε ότι μένουν σε ένα σπίτι της δεκαετίας του ΄60, με τις αντίστοιχες για τότε ανέσεις και "πολυτέλειες". (Κυκλοφόρησαν στο διαδύκτιο φωτογραφίες από παπαγαλάκια της ασφάλειας από το εσωτερικό του σπιτιού )
Στους "αδίστακους τρομοκράτες" τελικά δεν βρήκαν τίποτε!!! Τέσσερις μέρες ψάχναν και φούμαρα οι διαρροές.
Μόνο κατσαρόλες, ποτήρια και πιάτα βρήκαν. Ανθρακας ο θυσαυρός.

Το μόνο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος τους, είναι η συμμετοχή τους στους κοινωνικούς αγώνες.

Για καθαρά προεκλογικούς λόγους, η ΝΔούλα θέλει να δείξει πάταξη των κοινωνικών αγώνων και ότι οι πολίτες πλέον είναι ασφαλείς.

Μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι πλέον στους καναπέδες μας... Έπιασαν τους κακούς... Αυτούς που χτήπησαν το κατεστημένο, αυτούς που αντέδρασαν στην κοροϊδία των λαμόγιων.
Επιτέλους οι κακοί είναι μέσα.... Και τα λογής κοράκια που έφαγαν τα εκατομμύρια από τη SIEMENS, από τα ομόλογα, από το Χρηματιστήριο κλπ θα είναι έξω...
Οι επικύνδινοι πιάστηκαν επιτέλους...

Πηγή: Indymedia

Το "Θαύμα" του Καραμανλή

Η στιχομυθία που δημοσιεύετε στο «Πρώτο Θέμα» ανήκει στον Κ. Καραμανλή και έναν φίλο του στην διάρκεια ενός «τσιμπουσιού» που έγινε σε στενό κύκλο.

- Κώστα μονά ζυγά δικά σου. Ότι και να γίνει το όνομα σου θα μείνει με χρυσά γράμματα στην ιστορία.
Απορημένος ο Καραμανλής ρώτησε
- Δεν το κάνεις λιανά;
- Είναι απλό. Αν κερδίσεις τις εκλογές θα μείνεις στην Ιστορία ως ο μοναδικός πολιτικός της μεταπολίτευσης που κέρδισε τρεις συνεχόμενες αναμετρήσεις. Αλλά κι αν χάσεις, πάλι θα μείνεις στην ιστορία γιατί θα έχεις καταφέρει το ακατόρθωτο: Να κάνεις τον Γιώργο πρωθυπουργό.

Η εφημερίδα επιμένει ότι το περιστατικό είναι αληθινό. Αυτό που ξέρουμε εμείς πάντως είναι ότι ο Καραμανλής ανέστησε ένα πεθαμένο ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό το «θαύμα» μόνο μια κυβέρνησε που εφάρμοσε τόσο δεξιά αντιλαϊκή πολιτική όπως του Καραμανλή θα μπορούσε να το κάνει.

Υποτιμούν την νοημοσύνη μας

Δεν έχουμε καμιά διάθεση να ανοίξουμε αντιπαράθεση με τις συλλογικότητες της αυτοαποκαλούμενης αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής αριστεράς που συμμετέχουν στο εκλογικό θέατρο.

Από κει και πέρα όμως δεν δεχόμαστε να υποτιμούν τόσο βάρβαρα την νοημοσύνη μας.
Και τα γράφουμε αυτά με ερέθισμα ένα άρθρο του Κ. Μάρκου στο σημερινό «Πριν».
«Αξίζει λοιπόν, να συμμετάσχουμε στις εκλογές ψηφίζοντας ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή είναι αποτελεσματικότερη η αποχή; Αποχή σημαίνει πρακτικά, άθελη ενδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ και του ΛΑΟΣ. Σημαίνει από σπόντα, ποσοστιαία ενδυνάμωση του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε συμμετοχή στις εκλογές για μαζική καταδίκη των δυο αστικών κομμάτων και του ΛΑΟΣ», αναφέρει μεταξύ άλλων ο συντάκτης του άρθρου.

Από πού βγάζει αυτά τα συμπεράσματα ο αρθρογράφος του «Πριν». Οποιος γνωρίζει στοιχειωδώς τον εκλογικό νόμο του Σκανδαλίδη, με τον οποίο θα γίνουν αυτές τις εκλογές ξέρει ότι ισχύουν τα εντελώς αντίθετα, απ’ αυτά που ισχυρίζεται ο Κ. Μάρκου.

Εμείς έχουμε τοποθετηθεί για το ποια θα πρέπει να είναι κατά την άποψη μας η στάση ενός κομμουνιστή ενός επαναστάτη απέναντι στις εκλογές.

Από κει και πέρα όμως είναι προκλητικό να διαβάζεις τέτοιες απόψεις που δεν έχουν καμιά βάση.
Ολοι ξέρουν ότι όσο πιο μεγαλύτερο ποσοστό συγκεντρώσουν τα κόμματα, που δεν θα πιάσουν το όριο του 3% και θα μείνουν εκτός βουλής, τόσο περισσότερο ενισχύετε σε έδρες το πρώτο κόμμα και στην προκειμένη περίπτωση το ΠΑΣΟΚ.
Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι κάθε ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ που θα βρεθεί, όταν βγει απ’ την κάλπη ..πρασινίζει.

Εντάξει, οι συναγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ έχουν την εκτίμηση –με την οποία εμείς διαφωνούμε- ότι πρέπει να συμμετάσχουν στο στημένο εκλογικό θέατρο αλλά ας μην γράφουν τέτοιες παπαριές που προκαλούν και υποτιμούν την νοημοσύνη μας.

Σαν σήμερα το 1941 ιδρύετε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ).

Σαν σήμερα το 1941 ιδρύετε το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ).
Το ΕΑΜ, ήταν γέννημα ιστορικής ανάγκης, σε μια από τις κρισιμότερες φάσεις που περνούσε ο τόπος και ο λαός, κατά την περίοδο της φασιστικής γερμανικής κατοχής.

Ηρθε να αναλάβει, να οργανώσει, να συνειδητοποιήσει, να δραστηριοποιήσει και να κατευθύνει τις αυθόρμητες εκδηλώσεις αντίστασης του λαού ενάντια στους κατακτητές.
Είναι πράξη που θα μείνει ως μια από τις σπουδαιότερες, στη νεότερη ιστορία του τόπου. Η πρωτοβουλία της ίδρυσης του ΕΑΜ, ανήκει στο ΚΚΕ, που στάθηκε ο εγκέφαλος και η ραχοκοκαλιά του παλλαϊκού αυτού συναγερμού.

Ευκαιρία λοιπόν να θυμηθούμε κάποια αντάρτικα τραγούδια απ’ την φωνή του Πέτρου Πανδη.

Κατεβάστε τον δίσκο.

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Εδώ τα καλά ρουσφέτια

Οταν ο Σωτήρης Χατζηγάκης ήταν υπουργός Δικαιοσύνης απευθυνόμενος σε κομματικό του ακροατήριο, σε συγκέντρωση της Ν.Δ, είχε πει επί λέξει:
«Ολοι εμείς είμαστε οι καλύτεροι, όλοι εμείς είμαστε οι εντιμότεροι, όλοι εμείς είμαστε οι αξιότεροι».

Στο πόστο που βρέθηκε μετά, στην καρέκλα του υπουργού Γεωργίας, δεν άφησε κανέναν «αξιότερο» ειδικά απ’ την εκλογική του περιφέρεια παραπονεμένο.
Αν κάποιος κοιτάξει τις περασμένες σχετικές αναρτήσεις μας σίγουρα ο Χατζηγάκης κερδίζει τον τίτλο του καλύτερου ρουσφετολόγου πολιτικάντη.

Και η πλάκα είναι ότι δεν διστάζει να κοκορεύεται γ’ αυτές του τις επιδώσεις. Διαβάστε τι είπε κατά λέξη, στον ρ/σ της εκλογικής του περιφέρειας «Ζυγός»: «Η όποια κριτική μου έγινε, έγινε γιατί πρόσεξα τα Τρίκαλα. Γιατί πολλά τρικαλινά παιδιά βρήκαν επιτέλους, τις πόρτες ανοιχτές. Γιατί πολλά Τρικαλινά παιδιά απέκτησαν επιτέλους εργασία»!

Με δυο λόγια τους είπε στα πλαίσια του «σεμνά και ταπεινά», ψηφίστε με γιατί κάνω πολλά ρουσφέτια. Μόνο που πια ούτε αυτά τα «επιχειρήματα» του πολιτικάντη θα έχουν ανταπόκριση.
Η κουτάλα της εξουσίας αλλάζει χρώμα …

Εμπαίζοντας τους ανέργους

Κάθε φορά που έχουμε εκλογές, πάντα η ίδια ιστορία. Τα κόμματα εξουσίας υπόσχονται επαγγελματική αποκατάσταση των ανέργων και των νέων.
Διαρκώς όμως σε κατώτερο επίπεδο.

Παλιότερα, έταζαν διορισμό στο Δημόσιο. Δουλειά εξασφαλισμένη με μισθό δηλαδή για μια ζωή, έστω και μικρό. Άσε που το Δημόσιο έχει και τα τυχερά του, αν χωθείς σε καμιά εφορία, πολεοδομία κ.λπ.
Έπειτα υπόσχονταν θέσεις «εκτάκτων», έτσι ώστε οι «ευεργετούμενοι» να παραμένουν εκλογικά όμηροι για πολλά χρόνια, ονειρευόμενοι την πολυπόθητη μονιμοποίηση.

Το 2004 π.χ. η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενη να μονιμοποιήσει τους έκτακτους που είχαν προσλάβει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.
Σε αυτές τις εκλογές φτάσαμε στο αξιοθρήνητο σημείο να υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ οτι θα καταργήσει στο Δημόσιο το θεσμό των «στέιτζ», των περιόδων ολιγόμηνης μαθητείας με ασήμαντες αμοιβές 400 και 500 ευρώ που εμπνεύστηκε η EE, εισήγαγε στην Ελλάδα το... ΠΑΣΟΚ και επέκτεινε σε απερίγραπτο βαθμό η κυβέρνηση Καραμανλή.

Εκεί που μιλούσαμε δηλαδή για τη «γενιά των 700 ευρώ», το ίδιο το κράτος κατάργησε ένα μέρος των έκτακτων ή ωρομίσθιων υπαλλήλων που έχει ανάγκη και τους αντικατέστησε με ανασφάλιστους νέους που δεν έπαιρναν ούτε καν το ένα τρίτο του μισθού που θα έπαιρναν οι έκτακτοι!
Κατάντησε δηλαδή να γίνει ρουσφέτι να προσλαμβάνεται ένας νέος για τρεις, πέντε, έξι μήνες με τα... μισά λεφτά από εκείνα της «γενιάς των 700 ευρώ»!

Μέχρι πού θα φτάσει η επιδείνωση των όρων εργασίας;

Εφημερίδα "Πριν"

Το πολύ το τάκα τάκα ....

Από giorgis , Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009 | 6:10 μ.μ.

Ένα εύστοχο σχόλιο που αφορά τους μπλόκερς που δημοσίευσαν δημοσκοπήσεις και την διαδικασία που κινήθηκε εναντίων τους έχει σήμερα ο Π. Μανδραβέλης στην «Καθημερινή».

«Οι μπλόγκερς είναι του χεριού όσων θέλουν να το παίζουν νόμος και εξουσία. Ευτυχώς υπάρχει η ανωνυμία που προσφέρει η φιλελεύθερη παράδοση των ΗΠΑ και ο αμερικανικός νόμος, για να μπορούν να προστατευτούν. Διότι είναι δεδομένο ότι κάθε παράλογος νόμος που περιορίζει ελευθερίες των πολιτών, καταλήγει να περιορίζει την ελευθερία μόνον εκείνων που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς», σημειώνει ανάμεσα στα άλλα.

Μάλλον ειρωνική πρέπει να είναι η διαπίστωση του Π.Μ. ότι «οι μπλόγκερς είναι του χεριού όσων θέλουν να το παίζουν νόμος και εξουσία». Κανονικά θα έπρεπε να γράψει ότι οι τύποι στους οποίους αναφέρετε δεν «παίζουν νόμος και τάξη» κάτι άλλο παίζουν. Και ως γνωστόν το πολύ τα τάκα τάκα …
Υ.Γ Η φώτο είναι απ’ το κουτί της Πανδώρας

Οποιος πρόλαβε διακομματικό διορισμό είδε.


Σκάνδαλο ρουσφετολογικών προσλήψεων μετακλητών υπαλλήλων με διακομματική συναίνεση και «συντεχνιακή σιωπή»

Διακομματικό σκάνδαλο ρουσφετολογικών διορισμών στη Βουλή, υπό τις ευλογίες του τότε προέδρου του Σώματος κ. Δημ. Σιούφα βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη δύο ημέρες... μετά την εξαγγελία του πρωθυπουργού για την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών της 4ης Οκτωβρίου και ενώ η μεν Ν.Δ. είχε ήδη κάνει σημαία της την περιστολή των δαπανών του Δημοσίου, το δε ΠΑΣΟΚ την «αξιοκρατία» και τη «διαφάνεια».

Οπως προκύπτει από φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (387 με ημερομηνία 4-9-09), το οποίο φέρει την υπογραφή του κ. Σιούφα, οι τρεις νεοδημοκράτες αντιπρόεδροι της Βουλής κ. κ. Γ. Σούρλας, Ελσα Παπαδημητρίου και Αν. Νεράντζης «βόλεψαν» ως νέους μετακλητούς υπαλλήλους στα γραφεία τους στη Βουλή, τα οποία επί της ουσίας είχαν πάψει να λειτουργούν, ισάριθμους ανθρώπους τους.

Παράλληλα, όπως προκύπτει από το ίδιο ΦΕΚ, παρόμοιες προσλήψεις έγιναν και για την υπηρεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, με βάση πρόταση την οποία τύποις είχε καταθέσει ο πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου, ενώ την ίδια ημέρα σε διορισμούς στα γραφεία τους προχώρησαν ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Κων. Μητσοτάκης και η πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Αννα Ψαρούδα - Μπενάκη.

Το εξοργιστικό της συγκεκριμένης υπόθεσης, όπως και μιας σειράς άλλων προσλήψεων, που, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ της «Κ», προηγήθηκαν με τη σιωπηρή συναίνεση όλων των κομμάτων, είναι ότι οι προσληφθέντες χωρίς να έχουν εργαστεί ούτε ένα εικοσιτετράωρο, αφού αμέσως μετά η Βουλή διαλύθηκε για τις εκλογές, θα απολαμβάνουν προνόμια που ούτε να... ονειρευτεί μπορεί ο απλός εργαζόμενος: Μέσα σε τρεις μήνες από τις εκλογές της επόμενης Κυριακής και την έναρξη των εργασιών της νέας Βουλής θα μπορούν να μονιμοποιηθούν, εξασφαλίζοντας 16 μισθούς κατ' έτος, αλλά και ευνοϊκότατο συνταξιοδοτικό καθεστώς που εξασφαλίζει διευθυντικές συντάξεις ακόμη και στις καθαρίστριες του Μεγάρου Μαξίμου. Σύμφωνα με το ΦΕΚ της 4ης Σεπτεμβρίου, οι «τυχεροί» υπάλληλοι -μια εκ των οποίων, όπως προκύπτει από το όνομα, φαίνεται πως έχει κυριολεκτικά... μπάρμπα στην Κορώνη- είναι οι εξής: Ο αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γ. Σούρλας προσλαμβάνει την κ. Μαρία Τζ., η κ. Ελσα Παπαδημητρίου την ανιψιά της Μικαέλα Π. και τον Νικόλαο Μ., ο γενικός γραμματέας της Βουλής τον Λέοντα Στ., η πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη, που, παρότι δεν είναι υποψήφια στις εκλογές, θα συνεχίσει να διατηρεί γραφείο στη Βουλή, τον Ιωάν. Κασ. και ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. τη Δήμητρα Λ.

Οπως προαναφέρθηκε, όμως, οι σκανδαλώδεις διορισμοί της συγκεκριμένης ημέρας είχαν και «άρωμα ΠΑΣΟΚ»: Ταυτοχρόνως με τις ανωτέρω προσλήψεις, έπειτα από πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ προσλήφθηκαν ως μετακλητοί υπάλληλοι στα γραφεία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι Αγλαΐα Μπ., Κωνσταντίνα Καπ., Παρασκευή Χαρ. και Ευστάθιος Μπ.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως τις τρεις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου προηγήθηκαν μια σειρά άλλες προσλήψεις στο κοινοβούλιο. Και αυτό, ενώ στα υπουργικά και δημοσιογραφικά γραφεία οι πληροφορίες βοούσαν ότι ο πρωθυπουργός δεν θα προέκρινε τη λύση του ανασχηματισμού, αλλά εκείνη της διάλυσης της Βουλής και της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, όπως και τελικά έπραξε.

Συγκεκριμένα, την 1η Σεπτεμβρίου προσλαμβάνεται στο γραφείο του τρίτου αντιπροέδρου της Βουλής κ. Αν. Νεράντζη (Ν.Δ.), ο Γαβριήλ Δ. Την επομένη, θέση στο γραφείο του κ. Κων. Μητσοτάκη καταλαμβάνει ο Εμμανουήλ Χ., στο γραφείο του προέδρου του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρη ο Κωνσταντίνος Κακ. και στο γραφείο του γενικού γραμματέα της Βουλής κ. Δ. Στεφάνου η Ελένη Ζαμ. Τέλος, στις 3 του μήνα στο γραφείο του τέταρτου αντιπροέδρου της Βουλής κ. Φιλ. Πετσάλνικου (ΠΑΣΟΚ) προσλαμβάνεται ο Φώτιος Σμπ. Ολα αυτά, βεβαίως, με διακομματική συναίνεση και τη συνήθη μέθοδο της «συντεχνιακής σιωπής» που χαρακτηρίζει τα κόμματα, όταν πρόκειται να προωθήσουν ρουσφετολογικές ρυθμίσεις που ευνοούν τα του οίκου τους, ακόμη και σε μια περίοδο που όλοι σπεύδουν να ζητήσουν την ψήφο των πολιτών υποσχόμενοι αξιοκρατία, «λιγότερο και αποτελεσματικότερο κράτος» και όλα αυτά τα μεγαλόστομα με τα οποία μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες εβδομάδες...

Από την "Καθημερινή"

Ιστορική αλήθεια

«Ενας νέος γύρος σκληρής αντιπαράθεσης έχει ξεσπάσει στον χώρο της Αριστεράς, στο παρά πέντε των εκλογών» γράφει το σημερινό «Εθνος», σε ρεπορτάζ του που αναφέρετε στις κόντρες που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες μεταξύ ΚΚΕ και Σύριζα.
Ο καυγάς φυσικά είναι για το πάπλωμα. Ο Σύριζα επιδιώκει την κοινοβουλευτική του επιβίωση ενώ το ΚΚΕ πολύ θα ήθελε να εξαφανίσει κοινοβουλευτικά τον Σύριζα και να παρουσιάζετε το μοναδικό αριστερό πολιτικό μόρφωμα στα έδρανα της βουλής.

Είχαμε χτες μια σχετική ανάρτηση εστιασμένη σε ένα δημοσίευμα της «Αυγής». Απ’ αυτό το δημοσίευμα ορμώμενος ο «Ριζοσπάστης» σήμερα γράφει πολλά και διάφορα αλλά για την ταμπακιέρα δεν λέει κουβέντα.
(Εφαρμόζει την τακτική η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα).

Αναμενόμενη η γενικότερη απάντηση του οργάνου της Κ.Ε του ΚΚΕ αλλά αυτό που μας έκανε εντύπωση είναι το σημείο που ο ανώνυμος αρθρογράφος του «Ριζοσπάστη» γράφει: «Δεν έχει, φυσικά, καμία αξία να εξηγήσουμε στην «Αυγή» πως η αλήθεια είναι ιστορική και συγκεκριμένη».

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε τι εννοεί ο ποιητής. Τι σημαίνει ότι η «αλήθεια είναι ιστορική και συγκεκριμένη»;
Δεν στεκόμαστε στα γεγονότα που αναφέρει ο Θ. Καρτερός στην «Αυγή» και προκάλεσαν αυτό το «βαθυστόχαστο συμπέρασμα» του «Ριζοσπάστη», ούτε έχουμε διάθεση να γράψουμε δοκίμιο «περί αλήθειας».

Αυτό όμως περί «ιστορικής αλήθειας» είναι απαράδεκτο να γράφετε από ένα άτομο που έχει στοιχειώδη γνώση του μαρξισμού – λενινισμού.

«Ούτε η πανούκλα, ούτε η αραποβλογιά κάμανε τόσο κακό στην ανθρωπότητα όσο οι ιστορικοί και η Ιστορία»

Γιάννης Σκαρίμπας

Δεν θα επικαλεστούμε την γνωστή ρήση «την ιστορία την γράφουν οι νικητές» αλλά θα παραθέσουμε ένα απόσπασμα από το έργο του Μαρξ και Ενγκελς «Γερμανική Ιδεολογία»:

«Οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης είναι σε κάθε εποχή οι κυρίαρχες ιδέες. Με άλλα λόγια, η τάξη που είναι η κυρίαρχη υλική δύναμη της κοινωνίας, είναι ταυτόχρονα η κυρίαρχη πνευματική της δύναμη. Η τάξη που έχει στη διάθεσή της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει ταυτόχρονα τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι ώστε μιλώντας γενικά, οι ιδέες αυτών που δεν έχουν τα μέσα της πνευματικής παραγωγής υποτάσσονται σ' αυτά. Οι κυρίαρχες ιδέες δεν είναι τίποτε άλλο από την ιδεατή έκφραση των κυρίαρχων υλικών σχέσεων, είναι οι κυρίαρχες υλικές σχέσεις που συλλαμβάνονται σαν ιδέες, άρα είναι η έκφραση των σχέσεων που κάνουν μια τάξη κυρίαρχη, επομένως οι ιδέες της κυριαρχίας της. Τα άτομα που αποτελούν την κυρίαρχη τάξη, διαθέτουν ανάμεσα στ' άλλα συνείδηση και άρα σκέφτονται. Στο βαθμό, επομένως, που κυριαρχούν σαν τάξη και καθορίζουν όλη την έκταση μιας εποχής είναι αυτονόητο ότι το κάνουν αυτό παντού, επομένως, ανάμεσα στα άλλα, κυριαρχούν επίσης σαν στοχαστές, σαν παραγωγοί ιδεών και ρυθμίζουν την παραγωγή και διανομή των ιδεών της εποχής τους. Ετσι, οι ιδέες τους είναι οι κυρίαρχες ιδέες της εποχής τους».

Τώρα θα μας πείτε ότι αυτά είναι "ψιλά γράμματα" για τους συντάκτες του "Ριζοσπάστη". Σωστό κι αυτό.

Το γαρ πολύ της θλίψεως

Απορούμε τι μυαλό κουβαλάει αυτός ο «αρμόδιος» που ζήτησε να εντοπιστούν τα πρόσωπα στα οποία διαχειρίζονται τα blogs τα οποία δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των «κρυφών δημοσκοπήσεων» που γίνονται αυτές της μέρες.

Πέρα απ’ ότι το θωρούμε σχεδόν απίθανο (οι λόγοι είναι αυτονόητοι και είναι περιττό να τους επαναλαμβάνουμε) να γίνει αυτό, αναρωτιόμαστε τι σκοπιμότητα εξυπηρετούν τέτοιες κινήσεις.

Χορεύουν τον χορό του Ζαλόγγου και έχουν παραφρονήσει οι άνθρωποι;

Πραγματικά, δυσκολεύετε να βρει κανείς λέξεις για να χαρακτηρίσει τις ενέργειες στις οποίες προχωράν μερικοί. Δεν το καταλαβαίνουν ότι αυτοεξευτελίζονται;

Και με την ευκαιρία. Ο Κακαουνάκης σήμερα επικαλείται αποτελέσματα αυτόν των δημοσκοπήσεων ισχυριζόμενος ότι «πάνω από πέντε μονάδες είναι η διαφορά και θα γίνει μεγαλύτερη».

Ο Πασόκος εκδότης είναι επώνυμος και έχει γνωστή διεύθυνση.

Τι θα κάνουν οι «υπερασπιστές του νόμου και της τάξης»; Θα πάνε να τον συλλάβουν και να τον περάσουν αυτόφωρο;

Είπαμε το γαρ πολύ της θλίψεως … αλλά ας μην γελοιοποιούνται τόσο μερικοί ….

Θα την έριξαν στο «μπούκωμα»

Είναι πάγια τακτική των μονοπωλίων να ρίχνουν πακτωλό χρημάτων στα ΜΜΕ (μέσω διαφημίσεων) για να ξεχαστεί και να περάσει στην αφάνεια όσο πιο γρήγορα γίνετε κάθε εμπλοκή τους σε σκάνδαλο που ήρθε στην δημοσιότητα.

Το είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν με τις τηλεφωνικές υποκλοπές και με την αυτοκτονία (;) Τσαλικίδη στελέχους της Vodafone.

(Για την ιστορία να θυμίσουμε κάποια πράγματα. Αυτό ήταν ένα ότι από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης. Σε εκατοντάδες πολίτες παρακολουθούταν οι τηλεφωνικές τους συνδιαλέξεις ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν και ο ίδιος ο Καραμανλής. Κι αυτό το σκάνδαλο είχε την γνωστή κατάληξη. Το κουκούλωμα.
Ανακριτής και εισαγγελέας που υποτίθεται είχαν αναλάβει να το ερευνήσουν έστειλαν την υπόθεση στο αρχείο αποδίδοντας ευθύνες στους ..Νεφελίμ.
Όχι ακριβώς αλλά κάπως έτσι είναι αφού για όλα έφταιγαν κάποιοι «άγνωστοι ξένοι τεχνικοί, που λειτουργούσαν ως ομάδα και εγκατέστησαν το παράνομο λογισμικό στα κέντρα της Vodafone μέσω τηλεχειρισμού»).

Και τότε η συγκεκριμένη εταιρεία προχώρησε σε ένα διαφημιστικό καταιγισμό προσφέροντας σε όλα τα ΜΜΕ δεκάδες εκατ ευρώ έτσι που η λαμογιά της εξαφανίστηκε από την επικαιρότητα και τώρα μπορεί ξανά να συνεχίζει τις μπίζνες της.

Ακριβώς τα ίδια και με το σκάνδαλο της «Ζήμενς». Αφού «καθάρισαν», ή θα ξελασπώσουν εντελώς σύντομα, όσα πρόσωπα είχαν εμπλοκή, τώρα ήρθε σειρά και για την πολυεθνική εταιρία να καθαρίσει τον λεκέ από πάνω της. Και συνήθως αυτή την δουλειά την αναλαμβάνουν, όχι με το αζημίωτο φυσικά, οι λεγόμενοι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης».

Μπούκωσε, λοιπόν με μπακίρια η «Ζήμενς» όσους θεώρησε κατάλληλους γ’ αυτή την δουλειά. Ξέχασε όμως να στείλει και την φυλλάδα «Αξία» στα τάμεία της.
Η φυλλάδα θεωρώντας ότι την «έριξαν» στο μοίρασμα βγαίνει σήμερα και κράζει την .. υπόλοιπη πιάτσα στην οποία συχνάζει.

Πώς έγινε και ο Σ. Τσιτουρίδης ανακάλυψε όταν τον έκοψαν απ’ τις εκλογικές λίστες της Ν.Δ ότι «κουμάντο στο Μαξίμου και στη Ρηγίλλης κάνουν οι εκλεκτοί της διαπλοκής»; Κάτι παρόμοιο και με την φυλλάδα «Αξία».

Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί

Από giorgis , Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009 | 10:12 μ.μ.

Ποτέ δεν έλειψαν οι βολές μεταξύ «Ριζοσπάστη» και «Αυγής». Φυσικό είναι τώρα, λόγω προεκλογικού κλίματος να ενταθούν.
Στα πλαίσια αυτά και η σημερινή ολομέτωπη επίθεση που εξαπολύει σήμερα στοχεύοντας στην Α. Παπαρήγα και στο ΚΚΕ ο Θ. Καρτερός απ’ τις στήλες τις «Αυγής».

Ας δούμε το κείμενο του:

«Είπε η Αλέκα Παπαρήγα για τον ΣΥΡΙΖΑ: «Μπρος στην εκλογική επιβίωση κατάφερε να κατέβει σε αυτή την εκλογική μάχη ενιαία. Αλλά σας το υπογράφουμε: Είτε είναι όλοι μαζί, είτε δεν είναι όλοι μαζί, είναι φτερό στον άνεμο. Όταν βλέπουν ότι τους φεύγουν οι γνήσιοι, οι αριστεροί ριζοσπάστες, τότε θα μιλάνε επαναστατικά προεκλογικά. Όταν το κίνημα προς στιγμήν θα έχει δυσκολίες, θα πάνε από την άλλη μπάντα, αμιγώς σοσιαλδημοκρατικά».

Το υπογράφει! Αλλά γιατί οι γνήσιοι (!) αριστεροί να πάρουν την υπογραφή της στα σοβαρά; Δεν χρειάζεται να είσαι δα και ιστορικός για να ξέρεις ότι την έβαλε κάποτε την ίδια υπογραφή και στη δημοκρατική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και στην υπερψήφιση δημάρχου του ΠΑΣΟΚ στην Αθήνα και στην υπερψήφιση όλων των δημάρχων του ΠΑΣΟΚ ανά την Ελλάδα και στην κυβέρνηση Τζανετάκη και στην εξύμνηση του Γκορμπατσόφ και στη συστέγαση με τους ρεφορμιστές στη ΓΣΕΕ και στην ενότητα με την τότε «άλλη αριστερά» του φτερού και του ανέμου. Και σε πολλά άλλα…

Άλλα υπέγραφε λοιπόν τότε, άλλα υπογράφει τώρα. Θα πείτε η σημερινή γ.γ. τότε ήταν απλό μέλος της Κ.Ε., απλό μέλος του Π.Γ., απλή γραμματέας της Αθήνας και μπροστά στην πολιτική επιβίωση -του κόμματος ή της ίδιας, δεν έχει σημασία- έβαζε την υπογραφή της στις απόψεις της καθοδήγησης. Έλα όμως που υπήρξαν κι εκείνοι που είχαν το θάρρος, στην περίπτωση της κυβέρνησης Τζανετάκη, για παράδειγμα, να διαφωνήσουν ανοιχτά. Με αποτέλεσμα η συντρόφισσα γ.γ. να βάλει άλλη μια υπογραφή, αυτή τη φορά στην πολιτική καταδίκη και διαγραφή τους. Τότε. Και τώρα που πολλοί απ’ αυτούς είναι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, να τη που υπογράφει πάλι νέα καταδίκη.

Φτερό στον άνεμο και η γ.γ.; Όχι βέβαια. Έχει υπογράψει πολλά σωστά, έχει υπογράψει και το αντίθετό τους, αλλά το ζήτημα δεν είναι αυτό. Είναι ότι εξακολουθεί να υπογράφει με όλη την πεποίθηση ότι εκπροσωπεί την απόλυτη αλήθεια. Σας το υπογράφουμε! Κανένα μάθημα από το παρελθόν... Ακόμα δεν προσέχει πού βάζει την υπογραφή της. Έτσι δίνει το δικαίωμα, για όσα καταλογίζει στον ΣΥΡΙΖΑ, να παραφράσει κανείς τον κ. Κώυνερ: Φέρεσαι ενοχλητικά, κινείσαι ενοχλητικά, μιλάς ενοχλητικά. Δε μας νοιάζει τι λες, αλλά ποιος τα λέει…».

Πολλά απ’ αυτά που ισχυρίζεται ο Θ. Καρτερός είναι σωστά.
Αυθόρμητα όμως σου έρχεται στο μυαλό η λαϊκή ρήση: «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί».
Κι αυτό γιατί δεν κολλάει ένα κόμμα που έχει επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ένα άτομο υπάλληλο του πατριάρχη του εκδοτικού κατεστημένου της χώρας μας, μια πολιτική συλλογικότητα ουρά των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ να την βγαίνει από «αριστερά» στο κόμμα του Περισσού.
Αλλωστε απ' τα οποία κατηγορεί το ΚΚΕ ο Θ. Καρτερός έγιναν την εποχή του ενιαίου Συνασπισμού στους κόλπους του οποίου συνυπήρχε ο ίδιος αλλά και όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του Συνασπισμού.

Πέρα απ’ αυτό όμως. Ο Συνασπισμός δεν ήταν που μαζί με το ΠΑΣΟΚ το 1992 ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που οδήγησε εκτός των άλλων και στο ξεχαρβάλωμα μιας σειράς εργατικών δικαιωμάτων;

Μαζί με το ΠΑΣΟΚ δεν ψήφισαν την επικύρωση της «Λευκής Βίβλου» το 2001 που γενίκευσε τη μερική απασχόληση;

Ξέχασε το στέλεχος του Συνασπισμού ότι στις 14/11/2008 το κόμμα του μαζί με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν την ευρωπαϊκή οδηγία για το 65ωρο, γνωστή ως «έκθεση Σέρκας» στην αρμόδια Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου;

Μπορούμε να αναφέρουμε δεκάδες περιπτώσεις συμπόρευσης του Συνασπισμού με Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ πάνω σε κύρια θέματα και πάντα σε αντιλαϊκή κατεύθυνση.
Οπότε ναι μεν μπορεί να κάνουμε σκληρή πολιτική στις επιλογές του κόμματος Α.Ε Περισσός αλλά το να βγαίνει από «αριστερά» στο ΚΚΕ ο Σύριζα πάει πολύ.

Αχρηστοι και αστείοι προεκλογικοί διαγωνισμοί

Είναι τέτοιο το όργιο ρουσφετολογικών προεκλογικών προσλήψεων, υποσχέσεων και παροχών στο οποίο επιδίδετε αυτές τις μέρες η Ν.Δ για να μετατρέψει την προβλεπόμενη εκλογική συντριβή της σε «διαχειρίσιμη ήττα», που ακόμα και αστοί φιλοκυβερνητικοί δημοσιοκάφροι έχουν τρομάξει.

«Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι.
Υπάρχει Περιφέρεια, για παράδειγμα, που πριν από μερικές μέρες εξέδωσε διαγωνισμό για την έκδοση του έργου "Σελίδες δόξας από την ιστορία του Α΄ Σώματος Στρατού". Ακόμη και αν αυτό το έργο μπορούσε να τελειώσει σε ένα μήνα, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός, γεννάται το ερώτημα: σε εποχή που πάμε για πάγωμα μισθών και συντάξεων, όταν ο πρωθυπουργός ζητάει από τους πολίτες σκληρές θυσίες, οι "Σελίδες δόξας του Α΄ Σώματος Στρατού" μας μάραναν;», γράφει σήμερα η «Καθημερινή».

Φυσικά το ίδιο σκηνικό το έχουμε δει και στο παρελθόν. Πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι οι νεοδημοκράτες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο …

Εκλογικό χαρμάνι

Χτες από δημοσίευμα του «Ποντικιού» μάθαμε ότι: «κυκλοφορεί "κουμπουροφόρος" και απειλεί μέλη της Ν.Δ που αρνούνται να κατέβουν στις εκδηλώσεις»

Σήμερα στον «Ριζοσπάστη» διαβάζουμε ότι «η ιδιωτική κλινική "City Clinic", έχει μετατραπεί σε εκλογικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα του υποψηφίου στη Β' Αθήνας Γ. Καστρινάκη.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η εργοδοσία, ασκώντας έμμεσα πιέσεις, ζητάει από τους εργαζόμενους να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον εν λόγω υποψήφιο, σταυρώνοντας ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ με το όνομά του, ενώ χτες τους ζήτησε να παραβρεθούν και στην προεκλογική συγκέντρωση που οργάνωσε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας».

Ε, τα έχει κι αυτά το «πανηγύρι της δημοκρατίας» τους. Ανέξοδες υποσχέσεις, απειλές, εκβιασμοί, καλλιέργημα ελπίδων. Όλα ένα χαρμάνι «προσφορά» στον «κυρίαρχο λαό» για να προσέλθει στις κάλπες.

Παπαριές ενός μυθομανή 75χρονου εκδότη

«Οι Αρχές Ασφαλείας σημείωσαν μια τεράστια επιτυχία: Ανακάλυψαν γιάφκες τρομοκρατών και συνέλαβαν αρκετά από τα μέλη των οργανώσεων που δρούσαν τον τελευταίο καιρό…
Είχε και την τεράστια κοινωνική του πλευρά και ενδιέφερε πρώτιστα τους πολίτες και την ασφάλειά τους!..».

Αυτά ανάμεσα στα άλλα σημειώνει στην φυλλάδα του ο Δ. Ρίζος.
Να προσπεράσουμε τις αστειότητες ότι οι μπάτσοι «ανακάλυψαν γιάφκες τρομοκρατών». Ο ««μυθομανής 75χρονος εκδότης» -όπως χαρακτηρίζει τον Δ.Ρίζο το μπλογκ των απολυμένων δημοσιογράφων του «Ελεύθερου Τύπου σίγουρα δεν γνωρίζει τι σημαίνει «γιάφκα» και φανταζόμαστε ότι αναφέρετε στο σπίτι που έμεινε μόνιμα μαζί με την κοπελιά τους ένας απ’ τους νεολαίους που φέρετε κατηγορούμενος.

Από κει και πέρα όμως μην πάει να μας τρελάνει εντελώς! Γράφει ότι η σύλληψη αυτών των παιδιών «Είχε και την τεράστια κοινωνική του πλευρά και ενδιέφερε πρώτιστα τους πολίτες και την ασφάλειά τους!..».
Τι λες ωρέ γίγαντα;
Για ποια «ασφάλεια» των πολιτών μιλάς; Ενιωθαν ανασφάλεια οι συνταξιούχοι των 500 ευρώ απ’ τους «Πυρήνες της φωτιάς», οι εργάτες των 750, οι απολυμένοι των ναυπηγείων του Σκαραμαγκά και του Αγούδημου, τα λαϊκά στρώματα γενικότερα είχαν και έχουν πρόβλημα από την δράση οποιασδήποτε ομάδας που δραστηριοποιείτε με ενέργειες χαμηλής έντασης;

Δεν κάνεις μια βόλτα, στην πιάτσα ρε καραγκιόζη, να δεις ποιος είναι ο πραγματικός τρομοκράτης για την νεολαία και τον κόσμο της δουλειάς;
Η ανεργία τους φοβίζει, η εργασιακή ανασφάλεια τους τρομοκρατεί, η δράση των κερδοσκόπων τους τρομάζει. Αλλά εσένα και τους όμοιους σου τους συμφέρει να δημιουργείτε κατασκευασμένους εχθρούς για την κοινωνία.

Παπαγαλάκια των μπάτσων

Φαρδια πλατιά τα ονόματα όπως και οι φωτογραφίες των νεολαίων που κατηγορούνται σαν μέλη της οργάνωσης «Πυρήνες της Φωτιάς».
Οι ίδιοι δεν αποδέχονται τις κατηγορίες αλλά αυτό είναι «ψιλά γράμματα» για τους δημοσιοκάφρους. Το «τεκμήριο της αθωότητας» ισχύει μόνο για τα επιφανή άτομα της αστικής τάξης.

Ορισμένοι δε καλαμαράδες και μαρτσουκοφόροι βιάστηκαν να δικάσουν και να τους καταδικάσουν τους συλληφθέντες. Αναμεταδίδουν ακριβώς την ίδια κασέτα που τους έδωσαν οι ασφαλίτες.
Αλλωστε το ίδιο δεν έκαναν στο παρελθόν σε όσες κακοστημένες σκευωρίες κατασκεύαζαν οι ασφαλίτες;

Να θυμηθούμε πως παρουσίαζαν οι δημοσιοκάφροι τους Γιάννη Σερίφη,, Γιάννης Ξύδα, Κ. Αβραμίδη, Α. Λεσπέρογλου κ.α τότε που οι μπάτσοι τους ήθελαν «τρομοκράτες»;
Πιστά φερέφωνα της ασφάλειας και τότε οι δημοσιοκάφροι χωρίς ποτέ μετά να ζητήσουν, έστω για τα μάτια, μια συγνώμη όταν οι κακοστημένες ασφαλίτικες σκευωρίες κατέρρευσαν ακόμα και στα αστικά τους δικαστήρια.

Οι μπάτσοι όμως πέρα απ’ το να κατασκευάζουν σκευωρίες έχουν και άλλα ενδιαφέροντα πολύ προσοδοφόρα μάλιστα.

Ενας περιβόητος κρατούμενος του λεγόμενου «κοινού ποινικού δικαίου», ο Βασίλης Στεφανάκος, είχε κάνει μια δήλωση σε εφημερίδα: «Κατά την άποψη μου, στις φυλακές είναι το διευθυντήριο του ανοργάνωτου εγκλήματος. Γιατί του οργανωμένου βρίσκεται Λεωφόρο Αλεξάνδρας 173». . Κάτι παραπάνω από μας γνωρίζει αυτός αφού έχει θητεύσει δεκαετίες σε κάθε είδους υπόγεια κυκλώματα.
(Για όσους δεν γνωρίζουν να γράψουμε ότι στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας 173 στεγάζεται η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών).

Και αυτό επιβεβαιώνετε καθημερινά απ’ την καθημερινή ειδησεογραφία. Σήμερα, ας πούμε μπουζούριασαν έναν μπάτσο για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών και πλαστογραφίας.
Κάποιες φορές τσακώνονται αναμεταξύ τους, όπως γίνετε με τα μέλη όλων των συμμοριών και κάποια πράγματα βγαίνουν στον αφρό. Περιττό να πούμε ότι αυτουνού ούτε το όνομα ούτε η φωτογραφία δημοσιεύτηκε.

Αλλωστε τι χρειάζεται; Σε λίγο καιρό θα βγει λάδι και θα επιστρέψει στα .. θεάρεστα καθήκοντα του. Κι αυτό δεν το λέμε εμείς αλλά προκύπτει από δημοσίευμα αστικής φυλλάδας

«Από τα στοιχεία της Διεύθυνσης Προσωπικού του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας προκύπτει ότι κάθε χρόνο 4 - 5 κατά μέσον όρο αστυνομικοί που ελέγχονται για σοβαρά παραπτώματα, όπως εμπόριο ναρκωτικών, εκβιασμούς, απάτες, μαστροπεία, ακόμα και ανθρωποκτονία, επιστρέφουν στην ενεργό δράση αξιοποιώντας «κενά» στις ελεγκτικές διαδικασίες. Σε πολλές περιπτώσεις εισπράττουν και ως αποζημίωση όσους μισθούς αντιστοιχούν στους μήνες που τελούσαν σε διαθεσιμότητα ή αργία».

Και για να επανέλθουμε στους νεολαίους που συνέλαβαν και τους φόρτωσαν τον μισό ποινικό κώδικα. Δεν ξέρουμε την δικογραφία και όσα διοχετεύουν οι μπάτσοι σε εφημερίδες και τηλεοπτικά κανάλια μας αφήνουν αδιάφορους. Αυτό το έργο το έχουμε δει πολλές φορές.
Θα περιμένουμε να έχουμε περισσότερη πληροφόρηση και θα επανέλθουμε.

Απορούμε πώς δεν τον αφόρισε ακόμα ο δεσπότης Ανθιμος!!!

Από giorgis , Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2009 | 6:02 μ.μ.

Απορούμε πώς δεν τον αφόρισε ακόμα ο δεσπότης Ανθιμος!!! Ο λόγος για τον αστό δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλη που τόλμησε να γράψει στην σημερινή «Καθημερινή»:

«Δεν είναι θέμα εκτίμησης, αλλά ιστορικό γεγονός ότι στη Μακεδονία που προέλασε ο διάδοχος Κωνσταντίνος κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους το ελληνικό στοιχείο δεν ήταν παντού πλειονοτικό. Είτε το θέλουμε είτε όχι, έτσι έγιναν όλες οι «απελευθερώσεις» στην Ιστορία. Δεν προηγείτο καμιά απογραφή. Εμπαινε ο στρατός, καταλάμβανε την περιοχή και μετά ακολουθούσαν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που εξηγούσαν στον άρτι «απελευθερωθέντα» πληθυσμό γιατί ήταν προαιωνίως ελληνικός, βουλγαρικός, σερβικός ή σουαχίλι. Και αν κάποιος έφερνε αντίρρηση, η κατήχηση συνεχιζόταν με άλλα μέσα»..

Και καλά. Δεν φοβήθηκε τους αφορεσμούς του Ανθιμού. Αν τον πιάσουν στο στόμα τους, Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες και όλο το υπόλοιπο πατριδοκάπηλο συνονθύλευμα πώς ξεμπερδεύει;

Να φτύσουμε το εκλογικό τους θέατρο

Οι δημοσκοπήσεις τέλειωσαν (οι ανακοινώσιμες) τα «ντιμπέιτ» κατέβασαν ρολά και στις λίγες μέρες που έμειναν οι μοντέρνοι Μαυρογιαλούροι θα παίζουν τα ρέστα τους.
Ενας ο βασικός τους στόχος. Να πάθουμε μαζική αμνηστία.

Οι μνήμες πρέπει να σβηστούν και η ελπίδα ν' ανθίσει πάνω σ' ένα βούρκο γεμάτο από ψέματα, όπως φυτρώνουν τα νούφαρα μέσα σ' ένα έλος.

Και στις 5 Οκτώβρη προσγείωση στην πραγματικότητα. Και επειδή το έργο το έχουμε δει τόσες φορές το σενάριο το ξέρουμε απ’ έξω κι ανακατωτά. Η νέα κυβέρνηση θα πει ότι παρέλαβε απ’ την προηγούμενη «καμένη γη» και θα ζητήσει καινούργιες θυσίες απ’ τον εργαζόμενο λαό.

Το έδαφος ήδη το προετοιμάζουν. «Θα προχωρήσουμε σε πλήρη καταγραφή των δημοσιονομικών για να ξέρουμε τι παραλάβαμε», μας είπε ο Γ. Παπανδρέου σε πρόσφατη τηλεοπτική αντιπαράθεση με τον Καραμανλή.
«Η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας είναι πάρα πολύ άσχημη», συμπλήρωσε ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, Γ. Ραγκούσης.
«Το πόσο θα αυξήσεις τους μισθούς και τις συντάξεις θα εξαρτηθεί από τις δημοσιονομικές συνθήκες», έριξε το καπάκι η υπεύθυνη του Τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, Λ. Κατσέλη.

Αντε και να πούμε ότι πήγες στις κάλπες και ους μαύρισες την Ν.Δ. Τους τιμώρησες γκρεμίζοντάς τους από την κυβέρνηση και φέρνοντας πανηγυρικά τους άλλους, που έχει μαυρίσει το μάτι τους για εξουσία.

Τι θα αλλάξει; Το βράδυ που τελειώνει το εκλογικό πανηγύρι θα «κοιμηθείς κυρίαρχος λαός και ξυπνήσεις πάλι Μήτσος» όπως εύστοχα σατίρισε την εκλογική διαδικασία ο ΚΥΡ.
Παράλληλα μια χούφτας καπιταλιστικά παράσιτα θα εξακολουθούν να θησαυρίζουν λεηλατώντας τον τόπο και τους ανθρώπους της δουλειάς. Σαν συγκοινωνούντα δοχεία είμαστε συνδεδεμένοι εμείς μ' αυτούς. Εμείς παράγουμε, αυτοί θησαυρίζουν. Εμείς στερούμαστε, αυτοί ζουν μες στη χλιδή και τη σπατάλη. Ο,τι χάνουμε εμείς το κερδίζουν αυτοί και αντιστρόφως.

Να το πούμε καθαρά. Οι εκλογικοί συσχετισμοί δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία από κοινωνική-ταξική άποψη. Σίγουρα ενδιαφέρουν τα αστικά κόμματα και τους πολιτικάντηδες.
Ενδιαφέρονται, τα κόμματα, για τα εκλογικά ποσοστά τους γιατί απ’ αυτά εξαρτάτε τι λεφτά θα τσεπώνουν απ’ τον κρατικό προϋπολογισμό. Ενδιαφέρονται οι πολιτικάντηδες για την προσωπική τους πολιτική επιβίωση.
Ένα σχολιάκι απ’ το σημερινό «Εθνος» τα λέει όλα: "Σας παρουσιάζουμε τα τρία στάδια του πασοκικού σοσιαλισμού: «Το πρώτο είναι να βγει το ΠΑΣΟΚ, το δεύτερο να εκλεγώ εγώ και το τρίτο να με προσέξει ο Γιώργος για να με βάλει στην κυβέρνηση!». Οπως αντιλαμβάνεστε, ο «πατέρας» της θεωρίας είναι υποψήφιος βουλευτής του Κινήματος".

Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε να αλλάξει κάτι στον βάρβαρο καπιταλισμό που μας πνίγει πρέπει να εγκαταλείψουμε το θανάσιμο εναγκαλισμό του κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Να σταθούμε στο μετερίζι της ταξικής πάλης. Να αναδείξουμε την κόκκινη γραμμή που χωρίζει τους εκμεταλλευτές από τη μια και τους εκμεταλλευόμενους από την άλλη. Την κεφαλαιοκρατία από τη μια και τα εργαζόμενα στρώματα από την άλλη.
Να φτύσουμε το εκλογικό τους θέατρο και να δώσουμε την δικιά μας μάχη μαζί με τις δυνάμεις της δουλειάς και της εκμετάλλευσης, τις δυνάμεις της αντίστασης, τις δυνάμεις της σύγκρουσης και της ανατροπής, τις δυνάμεις που δεν έχουν να χάσουν τίποτ' άλλο εκτός από τις αλυσίδες τους.

Και το πεδίο αυτής της μάχης, στις συγκεκριμένες συνθήκες δεν είναι οι συμμετοχή μας στο εκλογικό στημένο παιχνίδι, αλλά στους τόπους δουλειάς, στους δρόμους, εκεί που πνίγονται τα όνειρα της νεολαίας εκεί που χύνετε ο ιδρώτας και το αίμα της εργατιάς.

Δεξιά κι αν εγέρασε ….

Παρακολουθώντας το ρεπορτάζ της τηλεόρασης του Αντένα για τις ελπίδες που πουλάει προεκλογικά σε ανέργους το κόμμα της Νέας Δυστυχίας δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις, να μελαγχολήσεις, ή να οργιστείς.

Αναφερόταν στις 12.000 προσλήψεις που έκανε η Ν.Δ μέσω του προγράμματος Stage.

Επικεντρωνόταν το ρεπορτάζ σε μια περίπτωση όπου 100 άτομα παρουσιάστηκαν στο Γενικό λογιστήριο του κράτους στις 4 του Σεπτέμβρη, πριν λίγες μέρες δηλαδή και μετά την προκήρυξη των εκλογών.
Ηρθαμε να πιάσουν δουλειά, είπαν στους αρμόδιους εκεί. Αναυδοι οι υπεύθυνοι της υπηρεσίας τους ρώτησαν πώς βρέθηκαν εκεί και ποιο είναι το αντικείμενο με το οποίο θα ασχοληθούν. «Μας έστειλαν να εργαστούμε στο "Τμήμα Ειδικών Λογαριασμών"» απάντησαν οι νεοπροσληφθέντες.

Λεπτομέρεια: Ούτε τέτοιο τμήμα υπάρχει στο Γενικό λογιστήριο του κράτους, αλλά ούτε καν καρέκλες και γραφεία υπήρχαν για να δικαιολογούν την παρουσία τους έστω και σαν αργόμισθοι...

Τι να σχολιάσεις; Η Δεξιά κι αν εγέρασε ….

Ξεκάθαρες κουβέντες

«Βλέπετε, οι άνθρωποι που έχουν δύναμη, μόνο ένα πράγμα ξέρουν και καταλαβαίνουν: τη βία».

Νόαμ Τσόμσκι, από το βιβλίο του Understanding Power, του 2002.

Δεν ξέρουμε τι βάση έχουν τα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν την «αντιτρομοκρατική» να έχει εντοπίσει «Γιάφκα τρομοκρατικής οργάνωσης» στο Χαλάνδρι.

Περιμένουμε να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για όλη αυτή την ιστορία, αλλά επιμένουμε στην αρχική μας θέση:
Θεωρούμε συνιστώσες του επαναστατικού-κομμουνιστικού κινήματος τις οργανώσεις που δυναμικά (όπως αυτές το εκτιμούν) αμφισβητούν την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
(Κι αυτό άσχετα αν εμείς διαφωνούμε με τις επιλογές τους).

Γι’ αυτό το θέμα θα επανέλθουμε όταν υπάρξουν καινούργιες πληροφορίες.

Συνηθισμένο σόου φασιστοειδών με ενορχήστρωση Σ. Χατζάρα


Ο περιπλανώμενος θίασος των ασπόνδυλων φασιστοειδών της Χρυσής Αυγής μαζί με τις επιτροπές των «αγανακτισμένων κατοίκων» του ΛΑΟΣ έδωσαν πάλι το σόου τους ατην πλατεία του Α. Παντελεήμονα.
Καμιά 100 προβληματικά άτομα άκουσαν τον κρατικοδίαιτο δημοσιοκάφρο Σ. Χατζάρα να ξερνάει τα ρατσιστικά εμέσματα του.

Τα σxόλια των αναγνωστών της tvxs, απ’ όπου πήραμε και το βίντεο τα λένε όλα οπότε οι δικές μας τοποθετήσεις περιττεύουν.

Σαν σήμερα το 1973 πέθανε ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούντα

Από giorgis , Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009 | 10:50 μ.μ.

Σαν σήμερα το 1973 πέθανε ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούντα.
Ο κομμουνιστής ποιητής του οποίου η κηδεία μετατράπηκε σε διαδήλωση χιλιάδων πολιτών ενάντια στην χούντα του Πινοσέτ, έχει αφήσει ένα τεράστιο έργο και έχει χαρακτηριστέι ο μεγαλύτερος ποιητής του 20ου αιώνα.

Το Canto General είναι ένα από τα μεγάλα έργα του Μίκη Θεοδωράκη που στηρίχτηκε στην ποίηση του Πάμπλο Νερούντα. (Μπορείτε να το κατεβάσετε. Πρόκειται για ζωντανή ηχογράφηση στο Στάδιο Καραϊσκάκη και στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στις 13 και 16 Αυγούστου 1975. Ερμηνεύουν: Μαρία Φαραντούρη, και Πέτρος Πανδής, ενώ αφηγητής είναι ο Μάνος Κατράκης. Μέρος 1ο Μέρος 2ο Τα λινκς τα απαλλοτριώσαμε απ’ την πολύ καλή ιστοσελίδα «Οδός Ονείρων»).

Παραθέτουμε το ένθετο που συνοδεύει τον δίσκο και υπογράφει η Δανάη Στρατηγοπούλου

ΤΟ CANTO GENERAL & Ο PABLO NERUDA

Το ΓΕΝΙΚΟ ΑΣΜΑ, το CANTO GENERAL, είναι η υπέρτατη δημιουργία χου μεγαλύτερου από τους «μηχανικούς της ψυχής», του Pablo Neruda, που μες σ' αυτές τις καυτές σελίδες του είναι ποιητής, επαναστάτης, στρατιώτης, χιλιανός, αμερικάνος, παγκόσμιος.
Ο Neruda τιμάται μέσα στο λαό κι ο λαός τιμάται μέσα στον Neruda. Δεν είχε ποτέ άλλοτε κατορθωθεί στον αμερικάνικο χώρο μια ένωση τόσο στενή, Βαθιά και μεγαλειώδης ανάμεσα σε ποιητή και έθνος.

Ο Neruda τραγουδάει εδώ και καιρό με όλα τα πλεμόνια του, απλωμένος σ' όλους τους ανέμους του κόσμου, απ' την ημέρα που μπήκε «η Ισπανία στην καρδιά» του, τότε που πολεμούσε το φασισμό με τα όπλα στο χέρι και η υπόθεση της ήταν υπόθεση όλης της έντιμης και προοδευτικής ανθρωπότητας.

Σήμερα είναι η μεγαλόπρεπη φωνή του λαού και όλων των λαών. Το 1950, όταν εκδίδεται το ΓΕΝΙΚΟ ΑΣΜΑ, ο Neruda, κομμουνιστής στην ολική και διαλεχτική αντίληψη του σύμπαντος με δοκιμασμένο το θάρρος του μέσα στο ανθρωποκυνηγητό ενός τυράννου που έχει μανιάσει εναντίον του, αποδεικνύει ως ποιο σημείο και πόσο βαθιά είπε αντίο στον αδιέξοδο κόσμο της αγωνίας και ορθώθηκε σα ραψωδός επίσημος, τολμηρός, ακλόνητος και γενναίος της νέας κοινωνίας, της κοινωνίας του μέλλοντος, της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Στη Χιλή όλοι γνωρίζουν τον πατριωτισμό του που δεν οπισθοχωρεί μπρος στη θυσία, το εσώτατο αγωνιστικό του πνεύμα, κι είναι όλοι περήφανοι γι' αυτόν. Η ποίηση του, που ανταποκρίνεται στις πιο αυστηρές αξιώσεις της διανοητικής καλλιτεχνικής δημιουργίας, λάμπει στο ΓΕΝΙΚΟ ΑΣΜΑ, σα χαλυβωμένο παντοδύναμο όπλο που ορθώνεται πλάι στους λαϊκούς ήρωες της Ιστορίας του.

Στις σελίδες αυτές ο «πρώτος απ' τους αμερικάνους ποιητές» όπως τον αποκαλεί ο Γ. Γονσάλες, τραγουδάει μέσα απ' την πληρότητα του. «Ποίηση και πάλη των τάξεων», όπως είπε ο ίδιος ο ποιητής στο Συνέδριο των οπαδών της Ειρήνης στο Μεξικό, «οι στίχοι μου, δε θέλουνε να υποταχτούν στο αποκαρδιωτικό όραμα ενός κόσμου σε παρακμή, ούτε και στην αφηρημένη και βασανιστική λατρεία και προσκύνηση για ό,τι δε σημαίνει πια τίποτα το ζωντανό».

Η τέχνη του είναι ζωή κι κοινωνική μάχη. 0 ποιητής προχωρεί να συναντήσει την νέα ζωή και την αγκαλιάζει. Έτσι τραγούδησε δυο αθάνατες φορές την αγάπη του για το Στάλινγκραντ και συνθέτει την επική ποίηση των μεγάλων συμβάντων του αιώνα μας, του αιώνα των τρομερών και ηρωικών αγώνων για την απελευθέρωση των λαών που βαδίζουν προς το σοσιαλισμό. Η ζωή του και η ποίηση του είναι αφιερωμένες στον εργάτη και στον αγρότη, στο σπουδαστή και στο φαντάρο, στον υπάλληλο και στο διανοούμενο, στον άντρα και στη γυναίκα, σ' όλους όσους αγωνίζονται να τον κατακτηθούνε, για ένα μέλλον ειρήνης, λευτεριάς και ευημερίας.

Το 1950, όταν κυκλοφόρησε η πρώτη και παράνομη για τη Χιλή έκδοση του CANTO GENERAL, έγραφαν: Το όνομα του Pablo Neruda έχει γίνει θρύλος στη Χιλή. Έχει όψη ποιητή, αντάρτη, ξεμασκαρευτή, ήρωα, δοξασμένου φυγάδα που ο λαός τον κρύβει και τον φυγαδεύει ρούπι ρούπι, από σπίτι σε σπίτι, από χαράδρα σε χαράδρα, σ' όλες τις γωνιές της Χιλής, και την ώρα που το αστυνομικό σκυλολόι του Βιδέλα αλυχτάει στους δρόμους, στους κάμπους και στα βουνά τη νύχτα και την ίδια ώρα το μυστηριώ δες και αναρίθμητο χέρι του λαού ορθώνεται και γράφει στους τοίχους: «Ζήτω ο Pablo Neruda»!

Η ενεργητική αντίσταση του Pablo Neruda κατά της δικτατορίας, ο καθημερινός του πόλεμος εναντίον της, και το πέρασμα του χάρη στην αλληλεγγύη των Χιλιανών απ' το ένα μέρος στο άλλο, κάτω απ' την καταδίωξη εκατοντάδων φανατισμένων τραμπούκων, αποκαλύπτουνε την ιδιοσυστασία του σα μεγάλου αγωνιστή και αντιστοιχούν σε μια απ' τις λαμπρότερες σελίδες της Ιστορίας, που την ξέρουν και την τιμούν πρώτα οι Χιλιανοί και ύστερα όσοι ζουν αυτά που γίνονται στον κόσμο, ακόμα και τον πιο μακρινό, και που οι μελλούμενες γενιές θα θαυμάσουν όπως θαυμάζονται τα κατορθώματα και άλλων πρωτεργατών της ανεξαρτησίας, σαν του δικού μας Ρήγα Φεραίου ή του δικού τους Μανουέλ Ροντρίγκες.

Όλο το πάθος και το μαρτύριο του Χιλιανού λαού καθρεφτίζονται στις αράδες του «Κατηγορώ» που θα φιλοξενήσει η Ιστορία. Στο έργο τούτο κλείνεται η ψυχή και ο αγώνας της Χιλής, το πεπρωμένο της Αμερικής, της οποίας το όνομα δεν επικαλείται μάταια ο ποιητής ο' άλλο κεφάλαιο.

Εδώ τραγουδάει την πρωταρχική αποστολή, το πρωταρχικό καθήκον του καιρού μας: την Ειρήνη, βαθιά λαϊκή όπως τη θέλει στο τραγούδι «Να ξυπνήσει ο ξυλοκόπος», την Ειρήνη που για τους μεγάλους κυρίους της αποικιοκρατίας είναι θανάσιμη κατάρα, είναι θανάσιμη απειλή, είναι ο χαμός.

Το έργο τούτο σημαίνει ένα φλογερό προσκλητήριο στους συγγραφείς του λαού να σφυρηλατήσουν μια νέα λογοτεχνία που θα 'χει τις ρίζες της στο υπέδαφος τους, βάσεις στην Ιστορία τους και ατούς ένδοξους αγώνες των εργαζομένων της πόλης και της υπαίθρου, που φυσικά δεν γράφονται ποτέ στην επίσημη Ιστορία.

Μέγα μέρος του Canto General το έγραψε σε κρυφά μέρη, έχοντας τραπέζι μια τάβλα ή έναν κορμό δέντρου, όταν ο ποιητής καταζητούνταν με το κεφάλι του επικηρυγμένο για τόοο ποσόν. Έχει τη σφραγίδα μιας Χιλής λυσσαλέα κυνηγημένης, για τις αλήθειες που λέει γιατί θέλει να συνεχίσει να είναι Χιλή κι όχι πρακτορείο γιάνγκι ή σκλαβοπάζαρο. Γι' αυτό είναι ένα μνημείο πάλης των Χιλιανών και γι' αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο οτη χειραφέτηση, στο ξύπνημα της Λατινικής Αμερικής, Βόρειας, Κεντρώας και Νότιας, γι' αυτό είναι ένα πανανθρώπινο θερμό κάλεσμα πίστης στην Ανεξαρτησία και θυσίας στ' όνομα της.

Δανάη Στρατηγοπούλου
Αθήνα, Ιούνης 1973
 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger