Να που είναι τα λεφτά

Διαβάζοντας το τελευταίο Οικονομικό Δελτίο της Alpha Bank, (το συναντήσαμε εδώ) βρεθήκαμε σε ένα άρθρο με τίτλο "Το καλό σκαρί, φουρτούνα δεν φοβάται".

Εκεί αναφέρεται ότι παρά την παγκόσμια κρίση οι Ελληνες εφοπλιστές όχι μόνο καταφέρνουν να επιβιώνουν αλλά διακρίνονται διεθνώς.
Και είναι εντυπωσιακά τα στοιχεία που υπάρχουν εκεί για την κερδοφορία που έχει το ντόπιο εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Σύμφωνα με το τραπεζικό Δελτίο, στο πρώτο τρίμηνο του 2009 έγιναν 1.050 παραγγελίες για ναυπηγήσεις πλοίων ελληνικών συμφερόντων, ενώ οι σχετικές επενδύσεις ξεπέρασαν τα 19 δισ. δολάρια το 2008 και τα 31 δισ. δολάρια το 2009.

Αν συναντούσαμε και τα θαλασσοδάνεια –δανεικά κι αγύριστα- που παίρνουν από το κράτος οι εφοπλιστές, όπως επίσης και τα εκατομμύρια ευρώ που τσεπώνουν, απ’ τον φορολογούμενο λαό για τα σαπάκια τους που κάνουν τα δρομολόγια των «άγονων γραμμών» θα είχαμε μια πλήρη εικόνα για την δραστηριότητα των εφοπλιστών.
Αν μάλιστα μας έλεγε το ίδιο κείμενο, για τις φοροαπαλλαγές που απολαμβάνει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, για τους νόμους του κράτους που καθορίζει την σύνθεση των πληρωμάτων των πλοίων και εξασφαλίζει φτηνό εργατικό δυναμικό για τους εφοπλιστές, το Οικονομικό Δελτίο της Alpha Bank θα ήταν ολοκληρωμένο.

Χορτάσαμε από υποσχέσεις

"Να αποφυλακιστούν αμέσως οι 30 κρατούμενοι μετανάστες απεργοί πείνας της Δραπετσώνας

Εδώ και τέσσερις μέρες 30 μετανάστες από το Πακιστάν,το Μπαγκλαντές και το Κουρδιστάν προχώρησαν σε απεργία στο κρατητήριο του ΑΤ Δραπετσώνας διαμαρτυρόμενοι για την παράταση της φυλάκισης τους για άλλους τρεις μήνες λόγω παράνομης εισόδου στην χώρα μετά την λήξη του πρώτου τρίμηνου.

Αυτή η απεργία πείνας καταδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο την μηδενική αξία των υποσχέσεων του Χρυσοχοίδη για άμεση απελευθέρωση των χιλιάδων μεταναστών που κρατούνται παράλογα σε όλα τα Αστυνομικά Τμήματα της χώρας με επίγνωση ότι θα αφεθούν ελεύθεροι διότι δεν μπορούν να απελαθούν.

H κυβέρνηση όταν πρόκειται να παγώσει τις προσλήψεις στον Δημόσιο Τομέα και να απολύσει τους συμβασιούχους των stage τρέχει με απίστευτη ταχύτητα. Όταν χρειάζεται να παγώσει τα ρατσιστικά μέτρα και τους νόμους που ψήφισε η ΝΔ δεν βρίσκει χρόνο και αρκείται σε «συγνώμη» για την αστυνομική βία που κοστίζει ζωές όπως του Μοχάμεντ Καμράν στη Νίκαια.

Οι καταγγελίες των κρατουμένων δείχνουν πόσο υπολογίζεται η ζωή και η αξιοπρέπεια των μεταναστών μέσα στα κολαστήρια της Αστυνομίας. Με τις καιρικές συνθήκες να χειροτερεύουν οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες. Στοιβάζονται σε κελιά που παγώνεις και όπου δεν μπορείς να σκεπαστείς με τις βρόμικες κουβέρτες που είναι γεμάτες ψείρες. Ζεστό νερό για πλύσιμο δεν υπάρχει εδώ και πέντε μέρες. Ιατρική περίθαλψη δεν υπάρχει. Με την απεργία πείνας πιέστηκαν από το ΑΤ οι κρατούμενοι με περιορισμό στις κάρτες για τηλεφωνική επικοινωνία με συγγενείς και φίλους.

Δηλώνουμε ότι αρκετά χορτάσαμε από υποσχέσεις. Τώρα είναι η ώρα να ανοίξουν οι πόρτες των φυλακών για τους κατατρεγμένους πρόσφυγες και να καταργηθούν οι αντιδραστικοί ρατσιστικοί νόμοι της ΝΔ. Δίκαια αγωνίζονται οι μετανάστες από την Δραπετσώνα μέχρι την Παγανή για την ελευθερία τους".

Ενωμένοι ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή

Ετσι ξεκίνησε ο εμφύλιος

 Στο βιβλίο του Τάσου Κατσαρού «Μια απόφαση. Μάχομαι ως το τέλος», συναντάμε ένα κεφάλαιο που τιτλοφορείται «Ετσι ξεκίνησε ο εμφύλιος». Εκεί περιλαμβάνεται ένα πολύ σημαντικό κείμενο του Γενικού αρχηγείου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που υπογράφετε από τον Μάρκο Βαφειάδη.

Το παραθέτουμε:

«Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ο Ε.Λ.Α.Σ. παρέδωσε τον οπλισμό του με πρωτόκολλο στους Άγγλους αξιωματικούς που ορίστηκαν για το σκοπό αυτό. Λογικό ήταν τα όπλα αυτά να διαφυλαχτούν και να διατηρηθούν για τις ανάγκες του στρατού ή ν' αχρηστευθούν. Έγινε όμως το αντίθετο. Δόθηκαν όλα σε χεριά δοκιμασμένων πρακτόρων τους από τον καιρό της κατοχής. Εξοπλίστηκαν οι λεγόμενες «εθνικόφρονες» οργανώσεις χιτών, βενιτών κτλ. Λειτούργησαν και λειτουργούν σε στρατιωτικούς σχηματισμούς με εσωτερικό στρατιωτικό οργανισμό. Δεν χρειάζεται περισσότερο από το να ελέγξει κανείς τα αρχεία τους και τις διαταγές τους.

Οι οργανώσεις αυτές μαζί με την αστυνομία ή τη βοήθεια και ανοχή της, έβαλαν σα σκοπό τους να διαλύσουν με την τρομοκρατία κάθε μορφής, τις δημοκρατικές οργανώσεις. Στο Βόλο κάψαν τα γραφεία της Ε.Π.Ο.Ν., σπάσαν πολλές φορές τα τυπογραφεία της "Αναγέννησης" και τραυμάτισαν το προσωπικό.
Στη Λάρισα ρίξανε χειροβομβίδα και βάλανε φωτιά με βενζίνη στα γραφεία του Κ.Κ.Ε., σπάσανε τα τυπογραφεία της εφημερίδας "Αλήθεια" πολλές φορές.
Στη Θεσ/νικη έκαψαν τα γραφεία και λέσχη του εκπολιτιστικού συλλόγου Μ.Ε.Ν.Τ. με 25 χρόνια προοδευτική δράση, που τα σεβάστηκε ακόμα και η κατοχή.
Στην Κοζάνη έριξαν χειροβομβίδα στη λέσχη της Ε.Π.Ο.Ν. σε ώρα που 100 και πάνω νέοι βρισκόταν συγκεντρωμένοι με άδεια της αστυνομίας.
Στην Έδεσσα κάψανε τα γραφεία του ΕΑΜ και Κ.Κ.Ε. και επακολούθησαν εκατοντάδες συλλήψεις δημοκρατικών με τη δικαιολογία ότι αυτοί βάλανε τη φωτιά.
Στα χωριά δόθηκαν όπλα σε όλους όσους είχαν εξοπλιστεί στην κατοχή με όπλα των κατακτητών και είχαν αφοπλιστεί από τον Ε.Λ.Α.Σ. Υπάρχει διαταγή του στρατηγού Μελίσσινου, στρατιωτικού διοικητού Καβάλας, που δημοσιεύτηκε και στις εφημερίδες, «να δοθούν όπλα σε κάθε χωριό στους δοκιμασμένους εθνικόφρονες». Έτσι εξοπλίστηκαν και τα χωριά.

Τα όπλα δόθηκαν στα χωριά με τη δικαιολογία της ατομικής τους ασφάλειας και σαν επικουρία της αστυνομίας. Μα στην περίοδο αυτή και μέχρι το Μάρτη του 1946, δεν υπήρχε ούτε σε βουνό ούτε και σε κανένα χωριό ή πόλη ούτε ένας ένοπλος της αριστεράς.
Όσοι ΕΛΑΣίτες και στελέχη των οργανώσεων ΕΑΜ-ΑΚΕ-ΚΚΕ-ΕΠΟΝ-ΕΑ μπόρεσαν να διαφύγουν τη σύλληψη ή δολοφονία κατέφυγαν στις μεγάλες πόλεις κατά 90%. Μικρός αριθμός απ' αυτούς κρύβονταν στα δάση κοντά στα σπίτια τους χωρίς να έχουν οπλισμό. Στο χρόνο του 1945 και στο μισό του 1946, είχαν τελείως κλείσει όλα τα γραφεία των εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων στις μικρές πόλεις και τα χωριά, ύστερα από αλλεπάλληλες καταστροφές των γραφείων τους, δολοφονία ή σύλληψη, ξυλοδαρμό και φυλάκιση των καθοδηγητών τους.

Το έργο της αστυνομίας στην ύπαιθρο με ενίσχυση και των εξοπλισμένων συμμοριών του μοναρχοφασισμού ήταν η εξοντωτική δίωξη, όχι μόνο του ΕΛΑΣίτη και ΕΑΜίτη, αλλά και κάθε πολίτη που τολμούσε να εξωτερικεύσει τα δημοκρατικά του φρονήματα. Το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορούσε να διαπράξει Έλληνας πολίτης ήταν να μιλήσει για δημοκρατία και αυτό και μόνο ήταν αρκετό να τον στείλει στην φυλακή και να καταδικαστεί σαν "εκτελεστής" με ψευδομάρτυρες.

Αποσπάσματα με ληστοσυμμορίες διέτρεχαν την ύπαιθρο ακατάπαυστα και μοναδική τους απασχόληση ήταν να μπλοκάρουν τα χωριά, να ξυλοκοπούν μαζικά το λαό, να συλλαμβάνουν εκατοντάδες και να τους οδηγούν στις έδρες των αστυνομικών διοικήσεων, για να αφήνονται οι περισσότεροι ελεύθεροι ύστερα από ταλαιπωρία ολόκληρων ημερών.
Χαρακτηριστικό είναι ότι απ' όσα αρχεία έχουμε κατασχέσει από αστυνομικούς σταθμούς και υποδιοικήσεις που καταργήσαμε, εκείνο που φαίνεται είναι ότι δεν υπάρχει ούτε μια διαταγή που να ασχολείται με ζητήματα άλλα εκτός από διαταγές και οδηγίες που αφορούν την εξόντωση του λαϊκού δημοκρατικού κινήματος και του Κομμουνιστικού Κόμματος ιδιαίτερα.

Έχει ξεχωριστή σημασία-όπως φαίνεται και πιο πάνω- ότι το 1945 τα μπλόκα και οι επιδρομές γίνανε από αγγλικά και ελληνικά στρατεύματα από κοινού και υπάρχουν περιπτώσεις που γίνανε μόνο από αγγλικά στρατεύματα.

Έτσι με τις εκλογές στις 31 Μάρτη του 1946 υπήρχαν στη χώρα μας πάνω από 100.000 καταδιωκόμενοι από τον κρατικό μηχανισμό του μοναρχοφασισμού και τις συμμορίες του. Ο μοναρχοφασισμός δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ό,τι έγινε, έγινε από αγανακτισμένους και ανεύθυνους πολίτες χωρίς τη συμμετοχή των κρατικών οργάνων. Ίσα-ίσα, χωρίς τη συνεργασία, καθοδήγηση και ανοχή των κρατικών οργάνων και των Αγγλων ήταν αδύνατο στους συμμορίτες του μοναρχοφασισμού να κάνουν έστω και την παραμικρή δράση και ζημία στο λαό και τις οργανώσεις του.

Αποκλειστικός σκοπός των διώξεων, δολοφονιών και φυλακίσεων, εμπρησμών και ατιμώσεων ήταν και παραμένει η χωρίς όρους υποταγή του λαού μας στην αντεθνική πολιτική του μοναρχοφασισμού. Οι εκλογές στις 31 Μάρτη που γίνανε κάτω από καθεστώς αιματηρής τρομοκρατίας και το δημοψήφισμα της 1η; Σεπτέμβρη, δεν άφησαν καμία αμφιβολία σε μας ότι ο μοναρχοφασισμός απογυμνωμένος από κάθε λαϊκό έρεισμα, προσπαθεί να μονιμοποιήσει την εξουσία του για να ολοκληρώσει το έργο της καταστροφής που άρχισε στη χώρα και στα δυο χρόνια που διοικεί κάτω απ' την ξενική καθοδήγηση.

Το καθεστώς του μονόπλευρου εμφύλιου πολέμου που καθιέρωσε σ' όλο αυτό το διάστημα, αυτό το σκοπό είχε. Καθεστώς ομαλού πολιτικού βίου για το μοναρχοφασισμό αποδείχθηκε ότι είναι ο πιο σίγουρος θάνατος και αυτόν προσπαθεί να αποφύγει με όλα τα άτιμα χιτλερικά τερτίπια και χαφιεδοκρατία που καθιέρωσε στη χώρα».

«Η ηγεσία του δημοκρατικού λαού μας, το Ε.Α.Μ., στο διάστημα αυτό των δύο χρόνων ακολούθησε σταθερά το δρόμο της ομαλής λύσης του εσωτερικού μας προβλήματος. Όλη της η πολιτική ήταν και είναι μια ηρωική προσπάθεια να σταματήσει το μονόπλευρο εμφύλιο πόλεμο που κήρυξαν οι Άγγλοι και ο μοναρχοφασισμος ενάντια στο λαό μας, να αποτρέψει την ολοκλήρωση του εμφύλιου πολέμου που γίνεται σήμερα στη χώρα μας. Για το σκοπό αυτό έκανε κάθε υποχώρηση και στις άγριες καταδιώξεις χιλιάδων αγωνιστών του λαού, στα βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα, στις δολοφονικές επιθέσεις, στις συγκεντρώσεις του, στους εμπρησμούς των γραφείων των οργανώσεων, στις φυλακίσεις και δολοφονίες, απάντησε με την εθνοσωτήρια συμφιλίωση.

Μα η ψύχραιμη αυτή στάση του είχε σαν αποτέλεσμα ν' αποθρασύνει ακόμη πιο πολύ τον μοναρχοφασισμό, τους δοσίλογους και ταγματασφαλίτες. Επίσημες κρατικές αρχές, παρακρατικές οργανώσεις και συμμορίες πολλαπλασίασαν τις διώξεις ενάντια στο λαό μας. Και αυτή ακόμα η ηγεσία του δημοκρατικού μας λαού δεν απέφυγε τις δολοφονικές επιθέσεις και τραυματισμούς οργανωμένους από τους Άγγλους και μοναρχοφασίστες ταγματασφαλίτες. Και το πογκρόμ αυτό ενάντια στο λαό μας μετατράπηκε σε σωστή κόλαση στις παραμονές των εκλογών της 31η; Μάρτη, που έγιναν κατ' επιταγήν των Άγγλων κατακτητών και μετά τις εκλογές και το δημοψήφισμα της 1ης του Σεπτέμβρη. Όλοι οι δρόμοι ειρηνικής διαβίωσης κλείσαν για το λαό μας.

Ήταν αδύνατο να εξακολουθεί να ανέχεται τις δολοφονίες και ατιμώσεις χωρίς απάντηση και υποχρεώθηκε να κάνει χρήση ενός δικαιώματος που έχουν όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι, αυτοαμύνθηκε. Απάντησε με τα ίδια μέσα. Προτείνοντας πάντοτε στις παράνομες μοναρχοφασιστικές αρχές και τον πολιτικό κόσμο, το δρόμο της συμφιλίωσης και της ειρηνικής λύσης του εσωτερικού προβλήματος.
Αλλά τη συμφιλίωση όχι μόνο δε, τη δέχεται ο μοναρχοφασισμός, αλλά και επίσημα την καταπολεμά. Κρατάμε στα χέρια μας έγγραφο του ίδιου του πρώην Υπουργού της Δημόσιας Τάξης, Θεοτόκη, που συνιστά στα κρατικά όργανα να πολεμήσουν κάθε άνθρωπο που κηρύσσει το σύνθημα της συμφιλίωσης.

Δεν ήταν στο βουνό ούτε 100 αντάρτες ακόμη και ο μοναρχοφασισμός άρχισε τις περίφημες εκκαθαριστικές του επιχειρήσεις, με τα αποσπάσματα της χωροφυλακής, τους συμμορίτες που πάντα τους είχε ένοπλους και τα τμήματα στρατού. Έργο μοναδικό των αποσπασμάτων ήταν να συλλαμβάνουν όλο τον πληθυσμό των χωριών, να τους βασανίζουν να τους πλιατσικολογούν και να τους κουβαλούν στις φυλακές. Καθιέρωσε τα δολοφονικά στρατοδικεία, που καταδίκαζαν με ψεύτικες κατηγορίες και εκτελούσαν πατριώτες που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τους ένοπλους του βουνού.

Στις μεγάλες πόλεις κάθε υπόλειμμα ελευθερίας που είχε παραμείνει μετά τη Βάρκιζα καταργήθηκε και άρχισε άγριο το κυνηγητό των στελεχών και αγωνιστών της αντίστασης και των οργανώσεων. Η τακτική αυτή της δολοφονίας και, λαϊκής εξόντωσης έσπρωξε κι άλλες εκατοντάδες στην αρχή και χιλιάδες αργότερα ανθρώπους στο βουνό. Και ο εμφύλιος πόλεμος άναψε σ' όλη τη χώρα με τις καταστροφικές συνέπειές του.
Ετσι κάθε απόπειρα του μοναρχοφασισμού να ρίξει αλλού τις ευθύνες του εμφύλιου πολέμου, να κατηγορήσει τις γειτονικές μας δημοκρατικές χώρες, ότι αυτές οργανώνουν και ενισχύουν το Δημοκρατικό Στρατό μας, γιατί επιβουλεύονται τάχα την ανεξαρτησία και, ακεραιότητα της χο3ρας μας, θα συντριβεί κάτω από την ωμή πραγματικότητα. Γιατί ο Δημοκρατικός Στρατός που οπλίζεται και τροφοδοτείται αποκλειστικά και μόνο από τις δυνάμεις που αντιπαρατάσσει ο μοναρχοφασισμός για να μας "εξοντώσει", έχει πλήρη επίγνωση της αποστολής του και η δύναμη του έγκειται στην αμέριστη υποστήριξη των πλατιών λαϊκών μαζών, που επί δυο χρόνια δοκιμάζουν τα "αγαθά της αγγλικής κατοχής"
και των μισητών πρακτόρων της.

Και δεύτερο, γιατί ο Δημοκρατικός Στρατός μας, είναι στρατός της ελευθερίας, της προόδου και της ειρήνης. Και την πρόοδο δεν υπάρχει καμία δύναμη στον κόσμο που να μπορεί να τη δαμάσει. Ο Δημοκρατικός Στρατός είναι σταθερά προσηλωμένος στο δίκαιο και την ηθική, για την οποία αγωνίζεται ο ελληνικός λαός με τη δημοκρατική του ηγεσία επικεφαλής. Ο Δημοκρατικός Στρατός μας ενσαρκώνει ολόψυχα τα ιδανικά του αντιφασιστικού αγώνα που έκαναν οι φιλελεύθεροι και δημοκρατικού λαοί στον μεγάλο αυτόν πόλεμο, με ανυπολόγιστες θυσίες, ενάντια στο φασιστικό σκοτάδι και τη βαρβαρότητα. Οι μαχητές του αποτελούν μια ατέλειωτη φάλαγγα ανθρώπων που θυσίασαν τα πάντα για την υπόθεση της ελευθερίας και της ειρήνης, της ομαλότητας και ανοικοδόμησης. Έχουν σταθερή την απόφαση τους να συνεχίσουν τον αγώνα, με όσες Ουσίες κι αν χρειασθούν, μέχρι την πλήρη δικαίωση τους».

«Ο Δημοκρατικός Στρατός εμπνεόμενος από το πνεύμα της συμφιλίωσης και της ομαλής δημοκρατικής λύσης του εσωτερικού προβλήματος που απασχολεί το λαό μας, δεν παρέλειψε μέχρι σήμερα καμιά ευκαιρία. Πρότεινε τα μέτρα εκείνα που θα ανοίξουν το δρόμο στην ομαλή δημοκρατική λύση του, σε απόλυτη σύμπτωση γνωμών με την έγκυρη δημοκρατική ηγεσία του Λαϊκοδημοκρατικού μας κινήματος, που εκπροσωπεί τη θέληση του δημοκρατικού λαού μας, ως προς τα αίτια που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο στη χώρα μας και το τέρμα του. Επιμένουμε και επαναλαμβάνουμε ότι χωρίς:
1. την αποχώρηση των Αγγλικών στρατευμάτων από τη χώρα μας
2. τη συμμετοχή του ΕΑΜ σε Κυβέρνηση
3. τη Γενική Αμνηστία
4. το ξεκαθάρισμα του κρατικού μηχανισμού από τους δοσίλογους και ταγματασφαλίτες
5. την αποκατάσταση της δημοκρατίας και ελευθερίας στο στρατό και τα σώματα ασφαλείας
6. τη διενέργεια λεύτερων εκλογών.

Δεν είναι δυνατό να ησυχάσει η χώρα μας, να εξασφαλιστεί η ομαλότητα και οι λαϊκές ελευθερίες. Δημοκρατικός Στρατος και λαός θα συνεχίσουν την πάλη τους μέχρι την ολοκληρωτική πραγματοποίηση των δικαίων και ποθούν τους, βέβαιοι ότι όλοι οι δημοκρατικοί λαοί θα συντρέξουν στο έργο τους αυτό.

Ο Δημοκρατικός Στρατός πιστεύει ότι η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ που αντιπροσωπεύει όλους τους δημοκρατικούς και φιλελεύθερους λαούς που πολέμησαν με αφάνταστες θυσίες για την ήττα του φασισμού, ακολουθώντας το δρόμο της αντικειμενικής έρευνας της κατάστασης που υπάρχει στη χώρα μας, θα βρει τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο και θα βοηθήσει στην εκπλήρωση των πόθων του λαού μας, που δεν είναι άλλος απ' αυτούς που πολέμησαν όλοι οι δημοκρατικοί και αντιφασίστες λαοί: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


ΓΙΑ ΤΟ
ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΟΥ Δ.Σ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ

Αναθέρμανση της τρομοϋστερίας

Εκατό σφαίρες και έξι τραυματίες μπάτσοι, έξω από το AT Αγίας Παρασκευής τσαλάκωσαν για τα καλά την αλαζονεία του εκλεκτού των Αμερικάνων, που ενέσκυψε στο μετονομασθέν υπουργείο Δημόσιας Τάξης αποφασισμένος να κάνει τα χατίρια των υψηλών προστατών του.

Οσοι είδαν και άκουσαν τον Χρυσοχοίδη μετά την καταδρομική επιχείρηση, κατάλαβαν ότι έβλεπαν έναν άνθρωπο που απολογούνταν. Απολογούνταν στην κυβέρνηση, απολογούνταν στις κορυφές του συστήματος, επαναλαμβάνοντας συνεχώς ότι δεν φταίει αυτός για την όξυνση. Το 'λεγε και το ξανάλεγε, αποκαλύπτοντας μέσα στη σύγχυση και τον πανικό του, ότι αισθανόταν σαν ένας πολιτικός υπό κατηγορία.

Αν τον γλίτωσε κάτι, είναι η «αντιτρομοκρατική» αλληλεγγύη που είναι αναγκασμένα να δείχνουν σ' αυτές τις περιπτώσεις όλα τα κέντρα του συστήματος. Επρεπε όλοι μαζί να «την πέσουν» στους «τρομοκράτες», υπερασπίζοντας το κρατικό μονοπώλιο στη βία (όποιος το σπάει πρέπει να καταδικάζεται σαν εγκληματίας).
Τον Χρυσοχόίδη τον άφησαν για πιο εύθετο χρόνο, όμως και πάλι δεν απέφυγε την κριτική, ακόμη και από πασοκικές φυλλάδες. Το ξέρει καλά ότι κάποια άλλη στιγμή θα του «την πέσουν», γι' αυτό και η αμετροέπεια στο λόγο του.
Δεν μιλάμε μόνο για τα «φρικαλέοι τρομοκράτες» και «θρασύδειλοι δολοφόνοι», αλλά και τη χοντρή παπάρα: «ένας περαστικός πολίτης τραυματίστηκε από τον καταιγισμό των πυρών», είπε, όταν το πανελλήνιο γνώριζε πως ένας παππούς τρόμαξε και λιποθύμισε, χωρίς να πάθει τίποτα.

Με το που ξαναβρέθηκε στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης ο Χρυσοχοΐδης έβαλε μπροστά τη στρατηγική της έντασης, πιστός στο αμερικάνικο δόγμα του οποίου υπήρξε και εξακολουθεί να είναι θιασώτης.
Βασικά στοιχεία αυτού του δόγματος η προληπτική καταστολή, η τρομοϋοτερία και το «κυνήγι μαγισσών».

Θέλοντας να υπερκεράσει από τα δεξιά τον Καρατζαφέρη και τον Μαρκογιαννάκη και να γίνει αυτός ο φορέας του μαζικού εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας, ο Χρυσοχοΐδης μετέτρεψε τα Εξάρχεια σε πολιορκημένη περιοχή, ξανάρχισε τις επιχειρήσεις-σκούπα κατά μεταναστών σε καθημερινή βάση και γέμισε δρόμους και πλατείες με κάθε είδους μπάτσους.
Τόσους που ούτε σε λατινοαμερικάνικη δικτοττορία δεν βλέπει κανείς.

Από την άλλη, διακήρυξε ότι ξανανοίγει το φάκελο «17Ν», διότι υπάρχουν λέει στοιχεία «πολύ σημαντικά» και οι έρευνες «διεκόπησαν ανεξήγητα από το 2005».
Είπε στο «Πρώτο Θέμα»: «Αυτή η έρευνα θα συνεχιστεί διότι αφορά έναν αριθμό προσώπων που εμπλέκονται αλλά δεν έχουν ταυτοποιηθεί ακόμη. Δηλαδή, θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ενδεχομένως συμμετείχαν σε μια δολοφονική οργάνωση και θα τους αφήσουμε χωρίς έρευνα; Μιλάω για πάρα πολύ συγκεκριμένα πράγματα, διότι είναι πάρα πολύ συγκεκριμένα τα στοιχεία».
Προανήγγειλε, δηλαδή, ένα νέο κυνήγι μαγισσών με την ποινικοποίηση ακόμη και κοινωνικών σχέσεων.

Αυτός δεν ήταν που δήλωνε έως πρότινος πως η 17Ν και ο ΕΛΑ «εξαρθρώθηκαν πλήρως»; Αυτός δεν ήταν που απέκλειε κάθε διαπλοκή των νέων οργανώσεων με τις παλιές και εισήγαγε τον όρο «νεοτρομοκρατία»;
Ποιοι μιλούσαν για «ασύλληπτα μέλη της 17Ν»; Μόνο οι Αμερικάνοι και η Ντόρα (και ο Γιωτόπουλος με τον Τζωρτζάτο, για τους δικούς τους λόγους).
Μόλις ξανανέλαβε ο Χρυσοχοΐδης, υιοθέτησε αμέσως την αμερικάνικη άποψη.

Κερασάκι στην τούρτα της τρομοϋστερίας η επικήρυξη για τρία γνωστά άτομα από τον αναρχικό χώρο. Εως τώρα τους παρουσίαζαν σαν «ληστές με τα μαύρα» και διέρρεαν πως έχουν σχέση και με τη «νεοτρομοκρατία», ο Χρυσοχοίδης άφησε στην άκρη τις διαρροές και το έκανε επίσημα με την επικήρυξη, που με μοναδική ευκολία προσυπέγραψε και ο υπουργός Οικονομικών.

Τι νόημα είχε η επικήρυξη; Καταρχάς, να «τσοντάρει» κι αυτή στη δημιουργία κλίματος έκτακτης ανάγκης. Να σύρει κόσμο στη λογική του χαφιεδισμού. Να κυκλοφορεί κόσμος με τις φωτογραφίες των επικηρυγμένων στο χέρι, ψάχνοντας για τα λεφτά της επικήρυξης.

Η κίνηση κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν. Αυτό φάνηκε και από μια απρόσμενη εξέλιξη στην εκδίκαση της αναίρεσης που έχουν ασκήσει στον Αρειο Πάγο καταδικασθέντες ως μέλη της 17Ν (πλην Κουφοντίνα, που έχει εξηγήσει γιατί δεν έκανε αναίρεση). Ενας δικαστής που δεν δρα ως εντολοδόχος της κρατικής εξουσίας μπορεί να βρει δεκάδες λόγους για να προτείνει την αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου.

Σημεία και τέρατα έγιναν σ' αυτή τη δίκη, όπως και στην πρωτόδικη. Ομως, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Π. Νικολούδης βρήκε έναν μόνο λόγο αναίρεσης. Ζήτησε να αναιρεθεί η απόφαση μόνο ως προς την επιμέτρηση των ποινών, διότι δεν εφαρμόστηκαν οι ευεργετικές διατάξεις του τρομονόμου για όσους συνεργάστηκαν.
Σε μια προσπάθεια επαναφοράς του κλίματος του καλοκαιριού του 2002, υπέδειξε ως συνεργασθέντες όχι μόνο τους Τέλιο και Τσελέντη, αλλά και τους Χριοτόδουλο και Βασίλη Ξηρό και Β. Τζωρτζάτο, που έχουν καταγγείλει τις «ομολογίες» τους ως προϊόν ψυχολογικών και σωματικών βασανιστηρίων.
Ζήτησε από το δικαστήριο να εφαρμόσει τη σχετική διάταξη του τρομονόμου και να εξετάσει ποιοι δικαιούνται να τύχουν του ευεργετήματος. Δηλαδή, ζήτησε να ξαναγίνει το τελευταίο στάδιο της δίκης και να κληθούν οι καταδικασθέντες να διαγωνιστούν δημόσια στο ποιος κάρφωσε περισσότερο, σε μια προσπάθεια συνολικής απαξίωοης της υπόθεσης, που αποτελεί κομβικό σημείο της αμερικάνικης «αντιτρομοκρατικής» τακτικής.

Μπορεί ο Χρυσοχοΐδης να γρυλίζει ότι η επίθεση στο AT Αγίας Παρασκευής είναι «χτύπημα με στόχο ολόκληρη την κοινωνία», όμως η κοινωνία δεν δείχνει να συμμερίζεται τις κραυγές του. Από αλλού αισθάνεται την απειλή και τα χτυπήματα η κοινωνία. Από την ανεργία, τη φτώχεια, την καθημερινή ανασφάλεια για το αύριο.
Η δε νεολαία αισθάνεται και απειλή και χτυπήματα από την αστυνομοκρατία.

Το κείμενο από την εφημερίδα "Κόντρα", η φώτο δικιά μας.

Ξεπέρασε και τον Τράγκα

Ξεπέρασε και τον Τράγκα, ο Ν. Χατζηνικολάου, στις επιδώσεις του δημοσιοκαφρικού θιάσου που παίζει το σίριαλ της τρομολαγνείας.

Ο δικός του ρόλος έχει ειδικότητα να ανακαλύπτει συνέχεια «τρομοκράτισσες» και μάλιστα «εκτελέστριες»!

Αξιος ο μισθός του! Και πρέπει οι αμοιβές του να είναι πλουσιοπάροχες.
Με την ευκαιρία να θυμίσουμε μια περασμένη ανάρτησή μας.

"Τη μεταβίβαση του ραδιοφωνικού σταθμού «Ράδιο Βερόνικα» από τον οποίο εκπέμπει ο «Real FM», στην «Real Group Ελλάς», ιδιοκτησίας Νίκου Χατζηνικολάου και Ανδρέα Κουρή, ενέκρινε χτες η Ολομέλεια του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Η μεταβίβαση του ραδιοσταθμού έγινε έναντι 2.678.000 ευρώ", διαβάζουμε σε καθημερινή εφημερίδα.

Για στάκα ρε παιδιά, γιατί εδώ τα εκατομμύρια ευρώ ο Χατζηνικολάου τα έχει σαν στραγάλια.

Κατέχει πολυτελέστατη βίλα που έχει φτιάξει στην περιοχή της Πολιτείας, το κόστος της οποίας εκτιμάται ότι έχει ξεπεράσει τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ που μάλιστα διαθέτει και ασανσέρ για να μπορεί να ανεβάζει την πολυτελή Porsche του στον... όροφο του σπιτιού του για να μην την κλέψουν, όπως λέει.

Επίσης στην ιδιοκτησία του φέρονται βδομαδιάτικη εφημερίδα, όπως και ραδιοφωνικός σταθμός ενώ τώρα μαθαίνουμε ότι έδωσε πακτωλό χρημάτων για να μεταβιβαστεί και στο όνομα του άλλος ρ/σ.

Πώς στο διάολο έχει βρεθεί με τόσο τεράστια περιουσία και οικονομική ρευστότητα;

Εντάξει, έχει πει στην ραδιοφωνική του εκπομπή ότι είναι ένας πολύ θρησκευόμενος άνθρωπος, κάνει την προσευχή του τουλάχιστον μια φορά την μέρα και έχει βιώσει πολλά «μικρά θαύματα».

Αλλά επειδή και τα «θαύματα» έχουν ένα όριο –δεν μπορεί παράδειγμα κάποιος να χάσει σε ατύχημα εντελώς το ένα του χέρι και να γίνει «θαύμα» να φυτρώσει άλλο- μήπως θα ‘πρεπε να μας πει ο Ν. Χατζηνικολάου ποια είναι η «δύναμη» που του κάνει τέτοια «θαύματα» που για μας είναι ανεξήγητα;

Ποιος θα τους πιστέψει;

Δεν έχουμε διαβάσει το ρεπορτάζ απ’ την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» απ’ όπου είναι και η φωτογραφία.

Μπορούμε όμως να αναφέρουμε κάποια γεγονότα για την συγκεκριμένη κυβερνητική επιλογή που σίγουρα δεν θα φιλοξενηθούν σε καμιά αστική εφημερίδα.

Στο blog των πολιτών «Για την διάσωση του Ελεώνα» συναντούμε ανάρτηση που τιτλοφορείτε: «Θα στέρξει το πρωθυπουργικό γραφείο στην τσιμεντοποίηση του Ελαιώνα;».
Εκεί διαβάζουμε ότι: «Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι στην αυριανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου θα τεθεί προς απόφαση -σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη- "η ανάθεση στην κα Γλυκερία Σιούτη, μέλους της Δικηγορικής Εταιρεία ΦΛΟΓΑΪΤΗΣ – ΣΙΟΥΤΗ, της δικαστικής εκπροσώπησης του Δήμου Αθηναίων ενώπιον της Ολομέλειας του ΣτΕ" εναντίον των προσφυγών που έχουν καταθέσει οι 131 πολίτες και η Επιτροπή μας. Για την ακρίβεια πρόκειται για την επέκταση αυτής της ανάθεσης. Κι αυτό διότι εδώ και ένα σχεδόν χρόνο η κα Γλυκερία Σιούτη έχει αναλάβει τη νομική εκπροσώπηση του Δήμου Αθηναίων στην υπόθεση του Εμπορικού Κέντρου του Βωβού, συνταυτιζόμενη πλήρως με την κατασκευή του, την οποία υποστήριξε τόσο στην δίκη της Αναστολής εργασιών όσο και στην κύρια δίκη».

Στην ίδια ανάρτηση τονίζετε ότι: «η κα Σιούτη, εκτός από την υπεράσπιση του Εμπορικού Κέντρου στον Ελαιώνα, έχει αναλάβει και διευθύντρια του νέου πρωθυπουργικού γραφείου. Ενώ αμέσως μετά την ανάληψη αυτών των καθηκόντων, την προηγούμενη Πέμπτη, η εταιρία "Μπάμπης Βωβός" έβγαλε ανακοίνωση ζητώντας από την κυβέρνηση να υπάρξει νέα νομοθετική ρύθμιση για τη διάσωση του Εμπορικού Κέντρου στον Ελαιώνα».

Πάμε τώρα σε κάποιες παρατηρήσεις.
Ο Κακλαμάνης, γάτα στις κινήσεις παρασκηνίου, απέσυρε την περασμένη Δευτέρα την πρόταση του να ανατεθεί στην Σιούτη η εκπροσώπηση του Δήμου σε δίκη ύστερα από αγωγή πολιτών κατά της κατασκευής του γηπέδου του ΠΑΟ στο Βοτανικό.
Θα ήταν εντελώς προκλητικό μετά τον διορισμό της Σιούτη σαν συμβούλου του Παπανδρέου για θέματα δημοσίου δικαίου να αναλάβει να χειριστεί μια τέτοια υπόθεση.

Στην ουσία δεν άλλαξε τίποτα αφού το δικηγορικό το γραφείο Παμπούκη-Φλογαΐτη-Σιούτη θα εξακολουθήσει να χειρίζεται την υπόθεση και μετά το πέρασμα δυο μελών του στην κυβέρνηση και μάλιστα στο στενό επιτελείο του πρωθυπουργού.

Με απλά λόγια ο πρωθυπουργός έχει στο στενό του επιτελείο μεγαλοδικηγόρους που μέχρι τώρα ήταν υπάλληλοι καπιταλιστικών ομίλων που υπεράσπιζαν τα συμφέροντα των εργοδοτών τους που εγκληματούν κατά του περιβάλλοντος και της κρατικής περιουσίας.

Υπάρχει και κάτι άλλο.
Η Σιούτη, εκτός από νομική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων στην επιχείρηση τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα, υπήρξε και νομική σύμβουλος της βρετανικής εταιρίας που πρωταγωνιστεί, μαζί με την περιβόητη Μονή Τοπλού στο σκάνδαλο της εκποίησης του παρθένου Κάβο Σίδερο της Σητείας.
Ποιος θα πιστέψει πως επειδή ο Παμπούκης και η Σιούτη αναλαμβάνουν στο πολιτικό προσκήνιο πολιτικά καθήκοντα δεν θα κινούνται στο παρασκήνιο υπέρ των πελατών τους μεγαλοκαπιταλιστών, προκειμένου το μεγάλο δικηγορικό τους γραφείο να διατηρήσει το κύρος και την πελατεία του;

Μια αποθήκη ψυχών λιγότερη

Η περιοχή Παγανή της Λέσβου είχε μετατραπεί σε μια αποθήκη ψυχών σε ένα ιδανικό τόπο για να εκτονώνουν τα βάρβαρα ένστικτα τους οι μπάτσοι-φύλακες.

Μετά το τελευταίο περιστατικό που κατάγγειλαν ενυπόγραφα 40 μετανάστες ότι μπάτσοι μπούκαραν στον θάλαμο τους και «τους χτυπούσε με κλομπ. Επειτα πήραν έναν ανήλικο κρατούμενο, τον οδήγησαν μπροστά στο ιατρείο και εκεί τέσσερις φρουροί τον χτυπούσαν επί ώρα. Αργότερα δε, και όταν έπεσε λιπόθυμος, ήρθε ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο νοσοκομείο», οι αντιδράσεις στην Λέσβο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό είχαν πάρει μεγάλες διαστάσεις.

Όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα της Λέσβου «Εμπρός»: «Η αντίστροφη μέτρηση για το κλείσιμο της Παγανής έχει πλέον ξεκινήσει. Για πολλούς το «προσωρινό κλείσιμο για επισκευές», που ανακοίνωσε χθες ο νομάρχης, είναι η αρχή για να κλείσει μια ώρα νωρίτερα το Κέντρο Κράτησης. Ήδη μετά και τα τελευταία γεγονότα, η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και οι αλλοδαποί μετανάστες παραμένουν πλέον μόνοι τους στο χώρο».

Είναι μια μικρή νίκη του κινήματος.

Ανάληψη ευθύνης της επίθεσης στο σπίτι της Μ. Γιαννάκου

Με προκύρηξη της που δημοσιεύετε στο Indymedia η οργάνωση "ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ- ΦΡΑΞΙΑ ΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ" αναλαμβάνει την ευθύνη για το χτύπημα στο σπίτι της Μαριέτας Γιαννάκου.
____________________

"Η γλώσσα της εκπαίδευσης φέρει το εμφανές στίγμα της καταπίεσης,της αφομίωσης,του συμβιβασμού.Μιλάει την κανονικότητα αντικαθιστώντας κάθε ελεύθερη έκφραση.Διδάσκει τεχνοκρατικές πληροφορίες,υποκρινόμενη τη μετάδοση γνώσης.Απαγορέυει,επιβάλλει,προστάζει γεννόντας τον ανταγωνισμό και σπέρνοντας το φόβο της ανασφάλειας για ένα επισφαλές εργασιακό μέλλον.Αποτελεί τον κώδικα του κρύου θανάτου και τη γεννετική του μνήμη.Είναι ταυτόχρονα η γλώσσα του αφεντικού και του σκλάβου,τόσο αλαζονική και εκφοβιστική απτη μία,όσο δουλοπρεπής και υποκριτική απτην άλλη."

"Ανατολή του μηδενός"

Θέλουμε να είμαστε ουσιαστικοί.Μακριά από απλοΪκές γενικεύσεις και εύκολες καταχωρήσεις βεβαιοτήτων μιας αποστειρωμένης σκέψης. Η επαναστατική κριτική είναι σαν ζυγισμένη λεπίδα, όσο πιο πολύ την ακονίζεις, τόσο πιο βαθιά κόβει. Η εκπαίδευση, όπως και κάθε θεσμός, που μπαίνει στο στόχαστρο μας, δεν είναι ένα τσιμενταρισμένο , μονοκόμματο,κρατικό εργαλείο.

Είναι πολύ εύκολο να μιλήσουμε για σχολικά κελιά και για καθηγητές-δεσμοφύλακες. Είναι ταυτόχρονα όμως λειψό να αρκούμαστε σε τέτοιου είδους φτωχές αναλύσεις.

Η εκπαίδευση δεν είναι απλά μια εντολή πειθαρχίας που δίνεται από κάποιο συμπαγές κρατικό διοικητήριο αποφάσεων. Είναι μια ρευστή διαδικασία, όπως και η εξουσία που τροφοδοτείται ακόμα και από ενδο-συστημικές αντιθέσεις και ρήξεις .

Η παιδεία αποτελεί διαχρονικά κομβικόζήτημα της πολιτικής αντζέτας κάθε κυβέρνησης. Στην Ελλάδα τις δύο τελευταίες δεκαετίες έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες κινητοποιήσεις ενάντια στην εκάστοτε εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Η αφετηρία είναι πάντα η υγιείς αντι-κοινωνική ισχυρή μειοψηφεία μαθητών που δεν γουστάρουν το σχολείο. Μέσα απο τις καταλήψεις καταργούν το χώρο της εκπαίδευσης και αποικούν τον κλεμμένο χώρο, ακυρώνουν το μάθημα, λεηλατούν τα κτίρια, κλέβουν λεφτά από τα γραφεία των καθηγητών, αρπάζουν βιβλία, σπάνε αίθουσες... Έτσι αντιστρέφουν τους όρους ενός αιχμαλώτου χρόνου και τους μετατρέπουν σε δημιουργική τεμπελιά, ερχόμενοι σε σύγκρουση με τους συλλόγους γονέων και την υπόλοιπη συντηριτική μαθητική νεολαία. Η ρήξη αποτελεί την πηγή της εξέλιξης. Πόλεμος πατήρ πάντων.... όπως έγραφε και ο Ηράκλειτος. Αυτή η πρωτογενής αυθεντική και αλαζονική διάθεση της μειοψηφείας των μαθητών-καταληψιών, περιφρονεί κάθε σύμβαση και κάθε κόσμια επιχειρηματολογία του δημοκρατικού διαλόγου. Δεν διεκδικούν αιτήματα καλυτέρευσης του εκπαιδευτικού συστήματος, αντίθετα το καταργούν στην πράξη χωρίς καν να έχουν αντιπρόταση. Ενάντια στους όρους του δημοκρατικού διαλόγου που μας έχουν διδάξει, δεν χρειαζόμαστε αντιπροτάσεις για να επιτεθούμε σε ότι μας ενοχλεί. Από το σχολείο μάθαμε, πως όταν διαφωνούμε με κάτι πρέπει να έχουμε τα κατάλληλα επιχειρήματα για να στηρίξουμε την άποψή μας. Αυτά είναι τα όρια της συγκατάβασης, ενός δειλού και άτολμου διαλόγου, που φοβάται να μιλήσει την αλήθεια. Εμείς λοιπόν λέμε πως αληθινή επικοινωνία αν διαφωνείς με κάτι φώναξε το τόσο δυνατά ώστε να γρεμιστεί κάθε τοίχος που το προστατεύει, και ας μην έχεις να αντιπροτείνεις τίποτα. Το γεγονός ότι δεν γουστάρουμε το σχολείο και μας τη "σπάει", η αποστειρωμένη γνώση που μας σερβίρουν, δεν σημαίνει πως πρέπει να έχουμε μια ολοκληρωμένη αντιπρόταση για το πώς θα φανταζόμασταν το ιδανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Δε μπαίνουμε καν στο δίλλημα να διαλέξουμε ανάμεσα σε αυτό που ήδη υπάρχει και σε αυτό που θα πρέπει να επινοήσουμε ως ιδεατή αντιπρόταση.Μπαίνουμε σε κίνηση να πράξουμε ενάντια σε ότι μας ενοχλεί εδώ και τώρα. Δεν μπορούμε να φανταστούμε κάτι μελλοντικό γιατί ζούμε στο παρών.

Δυστυχώς όμως, συχνά αυτή η μηδενιστική βιωματική άρνηση, παραμένει μουγγή σαν να ντρέπεται για την αφοπλιστική ειλικρίνεια της ότι δε γουστάρει το σχολείο.

Έτσι οι καταληψίες μαθητές οπισθοχωρούν πίσω από σοβαροφανή αιτήματα, εκπροσωπούνται από συντονιστικά και επιτροπές που ζητούν δημοκρατικό διάλογο, σέρνονται πίσω από πορείες με συνθήματα ενάντια στο τάδε εκπαιδευτικό νομοσχέδιο και αργά ή γρήγορα επιστρέφουν στα θρανία της κανονικότητας.

Και αν είναι μια φορά κρίμα για αυτό το κομμάτι της αλήτικης νεολαίας, που είναι κοντά μας, είναι κοντά μας, είναι διπλή ντροπή για τους συνειδητοποιημένους επαναστάτες και ανρχικούς που συμμετέχουν σε αυτές τις εκτονώσεις στην ουρά των διεκδικήσεων για την παιδεία. Μια γραφικότητα άνευ όρων και ορίων. Εντύπωση κάνει πως την ίδια στιγμή που η αναρχική σκέψη αποκαλεί τους καθηγητές "μπάτσους του μυαλού" ταυτόχρονα συμμετείχαν ως αλληλέγγυοι στις κινητοποιήσεις των αδιόριστων τον Ιούνη του '98, απλά επειδή κάποιοι καιροσκόποι των αμφιθεάτρων μύρισαν μπάχαλα. Τόσο υποτιμάνε μερικοί την ίδια τη συνείδηση τους που ορίζουν ως ριζοσπαστική. Αλλά και πάλι πριν δυο χρόνια ένα μεγάλο κομμάτι της αναρχίας συνηπήρχε ακόμα και ως επιθετική ουρά, στις φοιτητικές πορείες αριστερών συλλόγων και επιτροπών ενάντια στηνεκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Για να μην θυμηθούμε την αλήστου μνήμης μασκαράτα σε μια από αυτές τις πορείες, όταν μετά από συγρούσεις κάποιοι ξεφτίλες φοιτητές με κουκούλες προσέφεραν λουλούδια στις παραταγμένες δοιμιρίες στο Σύνταγμα. Τότε στόχος έπρεπε να γίνει η ίδια η πορεία. Το έχουμε ξαναπεί, θεωρούμε (πλέον άσκοπο) την παρουσία επαναστατικών μειοψηφιών σε τέτοια καρναβάλια. Δε μας ενδιαφέρουν ούτε τα στατιστικά στοιχεία της ανεργίας των πτυχιούχων, ούτε τα κέρδη των ιδιωτικών πανεπιστημίων, ούτε ο προϋπολογισμός για την παιδεία. Δεν βλέπουμε τις καταλήψεις ως μέσο αγώνα, ούτε σεβόμαστε το" συγγινητικό θέαμα' για τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Δεν υπάρχει τίποτα κοινό μεταξύ αυτού που θέλει να αξιοποιηθεί το πτυχίο του και εκείνου που αρνείται να δουλέψει για οποιοδήποτε αφεντικό, ούτε μεταξύ του μαθητή που θέλει καλύτερα σχολικά κτίρια και εκέινου που τα βανδαλίζει.

Φυσικά αναγνωρίζουμε πως οι διαδηλώσεις μπορεί να είναι να τα εργοστάσια παραγωγής επαναστατικών συνειδήσεων όπου κάποιοι συνήθως πιο πιτσικαράδες χωρίς να τους υποτιμάμεν καθόλου αφού αυτούς έχουμε και πιο πολύ στην καρδιά μας συναντιώνται με κόσμο με συντρόφους μελλοντικούς και αδέρφώνονται. Άλλοι από αυτούς μπορεί να τους απογοητέψουν και άλλοι να τους εκπλήξουν θετικά.Είναι πάντα ένα μεγάλο διακύβευμα...Όπως επίσης δεν σνομπάρουμε τη δράση που μετατρέπει φιέστες τέτοιου τύπου σε πεδία σύγκρουσης όπου οι μπάτσοι περισσότερο ως χούλιγκαν παρά ως εκπαιδευμένο σώμα ,αφήνονται στα ένστικτά τους, τστις καταβολές της βίας, στη μυρωδιά του αίματος και τον ήχο των οστών που συνθλίβονται , μη μπορώντας πολλές φορές ούτε οι ανώτεροί τους να τους συγκρατήσουν..(.Έχει φανεί όμως πως απέναντι σε οργανωμένες και συνεκτικές ομάδες μεταξύ τους έτρεχαν και δεν έφταναν όσοι από αυτούς δεν έμεναν κάτω με σπασμένα μούτρα.)

PROVOKE... ΠΡΟΚΛΗΣΗ......

Ανάμεσα σε χιλιάδες φοιτητές που ζούν την περιπέτειά τους, η πρόκληση είναι ένα σημείο αναφοράς ανάμεσα στην χλιαρότητά τους , την επιστροφή στο σπίτι τους ή την ριζοσπαστικοποίηση τους. Το να προκαλείςτο μακέλεμα ενός πλήθους που ασκεί ένα νόμιμο δημοκρατικό είναι ένα στοίχημα με τη δημοκρατία. Δε μας αφορούν ούτετα πτυχία ούτε τα ανοιχτά κεφάλια.Ούτε καριερήστες είμαστε ούτε τραυματιοφορείς.

Και φυσικά δεν αρνούμαστε τις καταβολές μας. Σίγουρα κάποιοι από μας θυμούνται ακόμα την ανάσα του ματά πίσω μας, τους χακήδες να γίνονται φλαμπέ, τις τζαμαρίες που γίνονται θρύψαλα, το κρυφτό στους διαδηλωτές, τη μολότωφ που σκάει και τα σακίδια που μυρίζουν βενζίνη. Την άγρια χαρά μιας γενικευμένης σύρραξης , τα πλίατσικα, τους βανδαλισμούς την ανομία....

Πλέον όμως δε δουλεύουμε για την καταστροφή της εικόνας αλλά για τη γενική καταστροφή του είναι, του υπάρχοντος... Πεποίθεσή μας είναι πως όλα εξελίσονται η βαλτώνουν στα νερά της συνήθειας και της στασιμότητας. Του αυτό κάνω γιατί αυτό έμαθα και ξέρω. Ο καθένας και η κάθε μια μπορεί πολύ περισσότερο από αυτό που νομίζει.Εμείς πάλι πραγματευόμαστε την εύθραστη λεπτή γραμμήτης οργανωμένης παράνοιας που διέπει την κοινωνία και της πλήρως χαομένης τάξης των αλληλεπιδράσεων που το νέο αντάρτικο πόλης προκαλεί. Τις χαμένες ισσοροπίες, τον τρόμο, την αγωνία, το μίσος, το πάθος για καταστροφή, τη χαρά της επίθεσης.

Την Πρόκληση...

Την απευθύνουμε πλέον ανοιχτά σε όλους.

Δε ψάχνουμε καμία μελλοντική απελευθερωμένη νόρμα εκπαίδευσης, ψάχνουμε τρόπους απόδρασης από το σήμερα.(Άλλωστε οι καταλήψεις και καταστροφές των σχολείων δεν είναι εικόνα από το μέλλον, είναι μια υπολανθάνουσα προβολή των μηδενιστικών αρνήσεων του παρόντος.

Όλες οι θεωρητικές κουβέντες για μια "μεταεπαναστατική κοινωνία"και συνάμα εκπαίδευση με ελευθεριακά σχολεία είναι ακίνδυνες φλυαρίες κάποιων για να βρουν καταφύγιο στον εναλακτισμό του επαναστατικού lifestyle. Ας είμαστε ειλικρινείς, εμείς δεν έχουμε καμία αντιπρόταση για το μέλλον, γι αυτό και είμαστε μηδενιστές, αλλά αντίθετα έχουμε πολύ οργή για το παρόν.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως έχουν μάθει να ζουν με το φόβο για το αύριο, για αυτό θέλουν την ασφάλεια μιας σίγουρης πρότασης για να καταπραϋνει τις ανασφάλειες τους. Ο φόβος μπροστά στην ακαθόριστη τροπή που μπορεί να πάρει η ζωή είναι η αιτία που κρατάει πίσω έναν ολόκληρο κόσμο, οι οποίοι παρόλο που είναι δυσαρεστημένος με αυτό που ζει δε τολμά να το αλλάξει.

Αντίθετα εμείς ως μια τάση του νέου αντάρτικου πόλης, μας ελκύει αυτό το άγνωστο που αν είναι λυτρωτικό και απελευθερωτικό, θα το απολαύσουμε ,αν όχι θα το πολεμήσουμε ξανά, συνεχίζοντας την άγρια χαρά της αναζήτησης.

Έτσι και για την εκπαίδευση δεν προτείνουμε ούτε εναλλακτικά προγράμματα διδασκαλίας, ούτε ελευθεριακά σχολεία. Δεν πιστεύουμε στην υποχρεωτική διδασκαλία ούτε καν των βασικών γνώσεων. Σε έναν μελλοντικό επαναστατικό χωροχρόνο ίσως να αισθανόμαστε περισσότερο και να σκεφτόμαστε λιγότερο. Δεν υπάρχει κάποια συνταγή. Κάποιοι μπορεί να μην θέλουν να διαβάζουν και να γράφουν γιατί τους αρέσει να ατενίζουν την θάλασσα, να έχουν για σπίτι τους το δάσος και για στέγη τους τα ατέρια.

Στην τελική, τον κόσμο της γνώσης και της επιστήμης τον γνωρίζουμε καλά... Εργαστηριακοί ιοί, πυρηνική ενέργεια, χημικά όπλα, περιβαντολογική μόλυνση, δημιουργήθηκαν μέσα στα εργαστήρια της γνώσης και της λογικής. Εμείς μιλάμε για μια άλλη γνώση ακαθόριστη, απρόβλεπτη και απεριόριστη. Μια γνώση μέσα από την βιωματική αναζήτηση, το πείραμα, την επιθυμία, το παιχνίδι....

Μια γνώση που δε θα ελέγχεται από βασικούς κανόνες αλλά θα είναι μια αυστηρά προσωπική υπόθεση του καθενός μας, μιας υπόθεσης πνευματικής αναζήτησης και πρακτικής γνώσης.

Επίσης θεωρούμε την αυτομόρφωση πέρα και ενάντια στο εξουσιαστικό περιβάλλον, θεμελιώδη για τη Ζωή. Ανιχνεύουμε τα ενδιαφέροντά μας, διευρύνουμε την οπτική μας. Αυτομορφωνόμαστε για την δικιά μας απόλαυση και χαρά. Διαρρυγνήουμε τα καλούπια της εκπαιδευτικής γνώσης και εξιδείκευσης. δημιουργούμε τα δικά μας πεδία πεδία διεύρυνσης και τα δικά μας αισθητήρια χωρίς έλεγχο ή αφομοίωση. Ως γνήσιοι αλήτες της ζωής περισρεοφόμαστε για να ανακαλύψουμε τον κόσμο και τον εαυτό μας εφαρμόζωντας την φιλοσοφία στην πράξη.

Έτσι αφήνουμε οριστικά πίσω μας πίσω μας την εποχή του παλιού και χτίζουμε την ανατολή του μηδενός, το νέο αντάρτικο πόλης. Εγκαταλείπουμε το ύφος τρομοκρατικά βαρετά αναλύσεων που επιδίδεται ένα μεγάλο κομμάτι του αντικαθεστωτικού χώρου και 'μιλάμε" τη γλώσσα του δρόμου,του συναισθήματος της λύσσας και της συνείδησης.

Γι' αυτό επιμένουμε πως πρέπει να αναγνώσουμε τη πολιτική διαχείρηση του θεσμού της εκπαίδευσης πίσω απο τις εμφανείς γραμμές. Να αντιληφθούμε το παιχνίδι του εχθρού, τη λογική και τα συμφέροντα του ,ώστε να τον αποδομήσουμε για να χτυπήσουμε αποτελεσματικά και καίρια.

Η παιδεία στην Ελλάδα αποτελεί μια απο τις προτεραιότητες κάθε πολιτικού συστήματος, γιατί διαχειρίζεται το αναπτυξιακό της κεφάλαιο. Διαχειρίζεται το ανθρώπινο διναμικό της νέας γενιάς. Από τους μαθητές θα στελεχωθούν όλες οι θέσεις, από τους νέους κυβερνήτες μέχρι τους νέους εργάτες. Γι' αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να ευθυγραμμίζεται και να ναπαράγει την πολιτική γραμμή που επικρατεί σε κάθε χώρα. Άλλο εκπαιδευτικό μοντέλο υπάρχει στα θρησκευτικά καθεστώτα ,άλλο στον καπιταλισμό. Όμως ακόμα και στον ίδιο τον καπιταλισμό υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. εδώ παίζεται το κόλπο με τις μεταρρυθμίσεις. μια φιλελεύθερη πολιτική, προωθεί τον ελεύθερο ανταγωνισμό ,όχι μόνο στο πεδίο της αγοράς, αλλά και της παιδείας. Θέλει ανταγωνιστικά άτομα-μαθητές, προοωθεί τις νέες τεχνοκρατικές επιστήμες, εντατικοποιεί τους ρυθμούς ανάπτυξης της μάθησης, γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία, δεν θέλει απλώς να επιβληθεί ως η μόνη νόμιμη γλώσσα, αλλά επιδιώκει παράλληλα να τροφοδοτήσει τις δεξαμενές της γνώσης του κεφαλαίου της.

Η εκπαίδευση με λίγα λόγια δεν είναι ο κακός χωροφύλακας- καθηγητής, είναι μια δομική λειτουργία του συστήματος που το τρέφει, ανασυνθέτει το ανθρώπινο δυναμικό εξελίσσει την ιδεολογία της εποχής ,αναπτύσει μια νέα πολιτιστική κουλτούρα, επιβεβαιώνει τα επιχειρήματα δικαιώσης της εξουσίας.

Για αυτό υπάρχει η προώθηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και της αξιολόγησης που θέτουν τους μαθητές από μικρή ηλικεία ηλικία σε λογική ανταγωνιστικών στελεχών πολυεθνικών εταιριών.

Από την άλλη η γερασμένη σοσιαλδημοκρατική εκδοχή του καπιταλισμού προσπαθεί να διατηρήσει το κράτος πρόνοιας και κρατικού παρεμβατισμού στην παιδεία, αλλα΄εγκλωβίζεται μέσα στις αντιφάσεις της. Παλινωδεί ανάμεσα στη χθεσινή ισχύ της και στη σημερινή ανήμπορη υπόσχεσή για κρατικές παροχές στο λαό ως αντιστάθμισμα στην οικονομική κρίση.

Για παράδειγμα η σημερινή τεχνοκρατική-σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση στήριξε την πρόταση της φιλελεύθερης προκατόχου της για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά μόλις ξεκίνησαν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις αποχώρησε καιροσκοπικά απο το ψήφισμα του νομοσχεδίου.

Είναι γνωστό άλλωστε πως στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σοβαρά think tank πολιτικών τάσεων.

Σήμερα γνωρίζουμε ξεκάθαρα πως η φιλελεύθερη παράταξη έχει σοσιαλδημοκρατική ρητορεία και η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση εφαρμόζει φιλελεύθερη πολιτική. Ένα καλοστημένο θέατρο εντυπώσεων. Έτσι η παιδεία λειτουργεί συχνά και ως μοχλός αντιπολίτευσης γιατί ενεργοποιεί τον σκληρό πυρήνα της ελληνικής οικογένειας που πάντα θα αγχώνεται για το μέλλον των παιδιών της. Με αυτή την αιχμή η εκάστοτε αντιπολίτευση επενδύει ψηφοθηρικά στα πιο συντηριτικά αντανακλαστικά του έλληνα γονέα. Για αυτό οι υουργοί κάθονται σε ηλεκτρική καρέκλα. Δεν είναι τυχαία η κατάληξη των περισσότερων που τέθηκαν επικεφαλείς τηςεκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Συγγεκριμένα στην περίπτωση της Μαρριέτας -Γιαννάκου, νετά τη θητεία της στον υπουργικό θρόνο, δεν κατάφερε να επανεκλεγεί στο βουλευτικό αξίωμα. Έπρεπε στη συνέχεια να απσπάσει την ανθρωπιστική συμπόνοια των ηλίθιων ψηφοφόρων, όταν υπέστη ακροτηριασμό του ποδιού της , ώστε να οριστείευρωβουλευτής ως επικεφαλής ψηφοδελτίου. Βέβαια εμείς δεν τη λυπόμαστε καθόλου για αυτόεπιλέξαμε να την τιμήσουμε με την επίσκεψη μας στο σπίτι της στα πλαίσια αυτού που έχουμε ξαναπεί: δεν ξεχνάμε τι υπηρετεί και τι υπηρέτησε ο καθένας στην πορεία της ζωής του ειδικά όταν όχι μόνο δεν μετανιώνει αλλά συνεχίζει και προκλητικά τη σταδιοδρομία του.

Η αφορμή για την επιλογή του στόχου δόθηκε με την επανεμφάνιση στο προσκήνιο μιας πρακτικής αρκετά διαδεδωμένης τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Τις τελευταίες βδομάδες πέρασαν στα ψιλά των τηλεοπτικών ειδήσεων η πραγματοποίηση δεκάδωνμαθητικών καταλήψεων χωρίς καμιά πραγματική αιτηματολογία. Με μικρή διάρκεια , μεγάλες καταστροφές που δεν ντύθηκαν με τομ μανδύα δημοκρατικών αιτημάτων για να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη , αλλά την αρνήθηκαν μαζί με την ηθική της. Άλλωστε τα αιτήματα (κι όχι μόνο στις μαθητικές καταλήψεις) έχουν νόημα μόνο σε όσους προσδοκούν κάτιαπό αυτόν τον κόσμο. Οι νεαροίβάνδαλοι ισοπεδώνοντας κάθε διαχωρισμένη κοινωνική ταυτότητα απέδειξαν ότι σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει τίποτα άξιο για να γλυτώσει από την οργή τους. Εμείς πουγεννηθήκαμεμέσα στην ανάσα του δρόμου και της ανομίας θέλουμε να βρεθούμε με τους ανήλικους "εγκληματίες" και τους καταστροφείς της τάξης για να ανιχνεύσουμε από κοινού τη δύναμη και να ξεπεράσουμε για άλλη μια φορά τα όρια μας.

¨"Το νέο αντάρτικο πόλης έρχεται πάντα με το μαχαίρι στα δόντια "

Η εκλογή της τεχνοκρατικής κυβέρνησης του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ ήταν αναμενόμενη. Το ίδιο και η τοποθέτησητου Χρυσιχοϊδη στο αναβαπτισμένο υπουργείο Προστασίας του πολίτη. Η

ίδια η μετονομασία του υπουργείου Δημοσίας Τάξης( που θύμιζε έντονα χούντα) είναι ενδεικτική της νέας διαλεκτικής και πραχτικής που θα εφαρμοστεί. Από την πρώτη στιγμή ο Χ. ως ικανός γνώστης της προοδευτικής ρητορείας , επεδίωξε να κατασκευάσει το άλλοθι για τον εκδημοκρατισμό της αστυνομίας. Έκανε δηλώσεις για θέματα ταμπού, ομολογώντας τις διαπιστευμένες σχέσεις αστυνομικώνμε χρυσαυγίτες, τονίζοντας πως αυτό δεν θα το ανεχθεί.

Βέβαια την ίδια στιγμή όλοι βιώσαμε την αστυνομοκρατία στα Εξάρχεια και όχι μόνο, με την μονινμοποίηση των ΜΑΤ, στην πλατεία και σε όλη την περιοχή. Ταυτόχρονα ζήτησε συγνώμη για την εισβολή αστυνομικών σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ και την ίδια στιγμή απευθυνόμενος στο ένστιχτο των ρουφιάνων της κοινωνίας επικύριξε τους τρεις καταζητούμενους αναρχικούς συντρόφους για 600.000 ευρώ. Τέλος δέχτηκε να συνομιλήσει με μεταναστευτικές οργανώσεις με αφορμή τη δολοφονία μετανάστη της Νίκαιας, αλλά παράλληλα δήλωσε με έμφαση και υποννοούμενα στους υφισταμένους τους" έχουμε πόλεμο¨με το μέτωπο της τρομοκρατίας ενώσυμπτωματικά (;) λίγες μέρες πριν η υπόθεση των συλληφθέντων στο Χαλάνδρι και των καταζητούμενων που ακολούθησαν τις επόμενες ημέρες πέρασε στα χέρια εφέτη ανακριτή.

Ο Χ. κινήθηκε με τη σιγουριά της επιτυχίας έχοντας στο ενεργητικό του την "εξάρθρωση" της 17Ν.

Βέβαια τα όρια μεταξύ της επιτυχίας ενός υπουργού και της κακοτυχίας ενός αντάρτη πόλης όπως ο Σάββας Ξηρός στα χερια του οποίου εξερράγει η βόμβα , μάλλον είναι σκοπίμως δυσδιάκριτη τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από τον ίδιο.

Πάντως ο τελευταίος φαίνεται πως έχει εμπνευστεί τις παραπάνω πρακτικές του, από τις πρακτικές του οργανωμένου εγκλήματος και των κυκλωμάτων της νύχτας. Τα ευρηματικά δημοκρατικά λογίδριά του και η επικοινωνιακή πολιτική τουχρησιμοποιείται ως η καθαρή "βιτρίνα" του "μαγαζιού" του ενώ στο βάθος στο υπόγειο οργανώνει τις βρωμοδουλείες του.

Εμείς από την μεριά μας δεν έχουμε κανένα λόγο να σταματήσουμε. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις και γενικότερα την πολιτική αναδιάρθρωση του συστιμικού συμπλέγματος, ώστε να προετοιμαστούμε και να χτυπήσουμε. Άλλωστε σε αυτή τη ζωή γελάει καλύτερα όποιος τιθασεύει και την οργή του, χαμογελάει στον εχρό του, είναι νερό και ατσάλι ταυτόχρονα καταστροφέας και δημιουργός.

Αφιερώνουμε την ενέργεια μας στους στους φυλακισμένους συντρόφους, στον αναρχικό επαναστάτη Παναγιώτη Μασούρα και στους δυο προφυλακισμένους για την ίδια υπόθεση: Χάρη Χατζημιχελάκη και Μάνο Γιόσπα, και στους έξι καταζητούμενους,στον Γιάννη Δημιτράκη , στονΗλία Νικολάου, στον Πολλύκαρπο Γεωργιάδη.

Τέλος χαιρετίζουμε τηνεπαναστατική ομάδα Συμβούλιο Αποδόμησης της Τάξης και όλουςτους συντρόφους στη Θεσσαλονίκη που οι φωτιές τους χάραξαν μια τροχιά στον νυκτερινό ουρανό ορίζοντας την επικράτεια του νέου αντάρτικου πόλης.

ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ- ΦΡΑΞΙΑ ΜΗΔΕΝΙΣΤΩΝ

Κατορθώματα ανθρωποφυλάκων

«Για διακίνηση ναρκωτικών μέσα στις φυλακές, συνελήφθη αρχιφύλακας της Ελληνικής Αστυνομίας στην Αθήνα, από τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων», γράφει το σημερινό «Εθνος». (Όνομα δεν έχει το ένστολο μπουμπούκι;)

Το ποιοι διακινούν θησαυρίζοντας ναρκωτικά μέσα στις φυλακές είναι γνωστό. Όπως γνωστό είναι και τι συνέπειες έχουν όταν οι λαμογιές τους βγουν στον αφρό.

Αρκεί να θυμηθούμε μια χαρακτηριστική περίπτωση. Πριν μερικά χρόνια όταν τα αλληλοκαρφώματα των ανθρωποφυλάκων (είναι πολλά τα λεφτά που παίζονται σ’ αυτά τα κυκλώματα και κάποτε τα χαλάν στην μοιρασιά) έφεραν τον αρχιφύλακα του Κορυδαλλού Φωτάκη, να έχει συλληφθεί με όπλα και ηρωίνη ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Εκανε μερικά φεγγάρια διακοπές στις φυλακές της Κέρκυρας, δαπάνες ελληνικού δημοσίου, και επανήλθε δριμύτερος στα «θεάρεστα καθήκοντα του».

Κάτι ανάλογο θα συμβεί και με αυτόν τον ναρκοέμπορα. Βλέπετε οι «υπηρέτες του συστήματος» έχουν πάντα διαφορετική δικαστική αντιμετώπιση από τους … κοινούς θνητούς.

Αρκετά πια με την καραμέλα της προβοκατορολογίας ρε σαϊνια του Περισσού!

Δεν πρόκειται να λιώσει ποτέ η καραμέλα της προβοκατορολογίας από τα κείμενα του ΚΚΕ.
Με αφορμή την προκήρυξη που υπογράφουν οι «Ομάδες Προλεταριακής Λαϊκής Αυτοάμυνας» και δημοσιεύετε στην «Ελευθεροτυπία» έβγαλε ανακοίνωση στην οποία τονίζει: «Με τη μέθοδο της αντιγραφής κειμένων και ημερομηνιών οι συγγραφείς της ''περίεργης'' προκήρυξης επιχειρούν να ταυτίσουν την προβοκατόρικη δράση μηχανισμών με το μαζικό λαϊκό επαναστατικό αγώνα που πραγματικά στρέφεται κατά του καπιταλισμού».

Και συμπληρώνει στην ανακοίνωση του ο Περισσός, ότι η προκήρυξη: «έρχεται να επιβεβαιώσει τη θέση του ΚΚΕ ότι αυτές οι ενέργειες είναι έργο σκοτεινών και ύποπτων μηχανισμών. Ότι το πραγματικό κίνητρο της δράσης τους υπηρετεί αντιδραστικούς σχεδιασμούς, όπως η συκοφάντηση του επαναστατικού, λαϊκού κινήματος, η δικαιολόγηση μέτρων καταστολής και τρομοκρατίας σε βάρος του».

Αρχικά με ποια στοιχεία το ΚΚΕ υιοθετεί ότι η προκήρυξη είναι γνήσια και πάνω σ’ αυτό οικοδομεί όλο το σκεπτικό της ανακοίνωσης του;

Τα ίδια δεν έλεγε και για την 17 Νοέμβρη;
Επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις του στο παραμικρό;
Για να μην θυμηθούμε που χαρακτήριζαν «350 προβοκάτορες του Ρουφογάλη» τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου ή την στάση του ΚΚΕ στα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη τότε που ο Ριζοσπάστης έγραφε για ««υπηρεσίες που κατευθύνουν κουκουλοφόρους να σπάζουν βιτρίνες, για να νιώθει καλά η αστική εξουσία. Οι δήθεν αντιεξουσιαστές λουστραδόροι του συστήματος».

Αρκετά πια με την καραμέλα της προβοκατορολογίας ρε σαϊνια του Περισσού!

Συσσώρευση πλούτου

Το περιοδικό Forbes συνέκρινε την περιουσία μερικών από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο με τα οικονομικά ορισμένων κρατών. Αντί να αγοράζουν πύργους στη Γαλλία και παραδεισένια νησιά στην Καραϊβική ή πολυτελή γιοτ και αεροσκάφη, οι δισεκατομμυριούχοι τούτου του κόσμου θα μπορούσαν να αγοράσουν χώρες! Και, ει δυνατόν, χώρες σε πλήρη κατάρρευση, προσφέροντας ουσιαστικά έργο στην ανθρωπότητα. Ο πλουσιότερος Αμερικανός, ο Μπιλ Γκέιτς, με περιουσία 50 δισ. δολ., θα μπορούσε θεωρητικά να ενισχύσει το εθνικό ακαθάριστο προϊόν 140 χωρών του πλανήτη.

Αλλά εκτός από τον Γκέιτς πολλοί άλλοι δισεκατομμυριούχοι με μικρότερες περιουσίες θα μπορούσαν να αγοράσουν για τον εαυτό τους τα νησιά Βανουάτο στον Ειρηνικό. Ο δημιουργός του eBay, Πιερ Ομιντιάρ, με την περιουσία του, ύψους 5,5 δισ. δολ., θα έλεγχε κάλλιστα την αγορά της Σομαλίας. Και ο γνωστός μας Γουόρεν Μπάφετ, παρότι στην παρούσα οικονομική κρίση έχασε πάνω από δέκα δισ. δολάρια, θα μπορούσε να αγοράσει τη Βόρεια Κορέα, της οποίας η οικονομία δεν εκτιμάται πάνω από 40 εκατ. δολάρια. Και στη συνέχεια τι; Μα να την προσέφερε δώρο στον Μπαράκ Ομπάμα!

Πηγή: LE FIGARO

Σημείωση: Κρατάμε αυτό το δημοσίευμα για να αποδείξουμε σε άλλη ανάρτησή μας γιατί η συσσώρευση πλούτου που συγκεντρώνεται στα χέρια μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών οδηγεί στις καπιταλιστικές οικονομικές κρίσεις.

Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνετε σαν φάρσα

Την πρόταση του στελέχους του Σύριζα, Μαργαρίτη, να οργανωθεί μαζική συγκέντρωση «καταδίκης της τρομοκρατίας» επανέλαβε ο Φ. Κουβέλης μιλώντας στον ρ/σ του Χατζηνικολάου.

Στην ίδια ρότα απ’ το σημερινό «Βήμα» διαβάζουμε: «Στη συγκρότηση ενός διευρυμένου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου κατά της τρομοκρατίας, το οποίο στοχεύει στην έμπρακτη καταδίκη και την ιδεολογική απομόνωση των νέων ένοπλων οργανώσεων που ήρθαν στο προσκήνιο στη μετά 17Ν εποχή προχωρεί η κυβέρνηση, έπειτα από σχετική εισήγηση που κατέθεσε στον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδης».

Δεν είναι καινούργια η προσπάθεια του αστικού πολιτικού σκηνικού να δημιουργήσουν ένα κοινωνικό μέτωπο ενάντια στον κατασκευασμένο εχθρό «της τρομοκρατίας».

Είχε ξαναγίνει μια τέτοια απόπειρα. Τότε με πρωτοβουλία της Αλεξίας Μπακογιάννη είχε δημιουργηθεί μια οργάνωση με τίτλο «Ως Εδώ» και όπως είχε δηλώσει η ίδια καταθέτοντας στην δίκη για την υπόθεση της 17 Νοέμβρη είχε στόχο να «ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για το κακό που κάνει η τρομοκρατία».
Δοκίμασε μάλιστα να κάνει μια ανοιχτή συγκέντρωση στην οποία με το ζόρι συγκεντρώθηκαν 30 άτομα.

Και σήμερα η ίδια ιστορία επαναλαμβάνετε σαν φάρσα.
Μπορούμε με σιγουριά να προβλέψουμε ότι την ίδια κατάληξη θα έχει και το σχέδιο που έβαλε στα σκαριά το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης άσχετα αν έχει δεδομένα δεκανίκια την «ανανεωτική αριστερά» και το ΛΑΟΣ.

Ο κόσμος δεν «τσιμπάει» να στραφεί εναντίων φανταστικών αντιπάλων και κατασκευασμένων απειλών.

Μια προκήρυξη και λίγες ιστορικές αναφορές

Στην σημερινή «Ελευθεροτυπία» διαβάζουμε: «Μια πολύ περίεργη προκήρυξη από μια πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση, με την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίας Παρασκευής, έλαβε η "Ε" με τη γνωστή μέθοδο του τηλεφωνήματος.
Το κείμενο που είναι γραμμένο με κεφαλαία γράμματα σε υπολογιστή, υπογραμμισμένα από την τρίτη παράγραφο ώς το τέλος, δημοσιεύεται ολόκληρο:

«Η Κομμουνιστική Διεθνής έχει ως σκοπό τον ένοπλο αγώνα για την ανατροπή της διεθνούς αστικής τάξης και την ίδρυση της διεθνούς δημοκρατίας των Σοβιέτ, που είναι ο πρώτος σταθμός στο δρόμο της ολοκληρωτικής κατάργησης κάθε κυβερνητικού συστήματος. Η Κομμουνιστική Διεθνής θεωρεί τη δικτατορία του προλεταριάτου ως το μοναδικό μέσο για να αποσπαστεί η ανθρωπότητα από τις φρικαλεότητες του καπιταλισμού».

(Από το καταστατικό της Κομμουνιστικής Διεθνούς)

«Τα γεγονότα στο Λιτόχωρο είναι ένα μήνυμα για τον μοναρχοφασισμό και τους Αγγλους... Θα είναι απόλυτα μέσα στη λογική της πολιτικής, που οι Αγγλοι και οι μοναρχοφασίστες εφαρμόζουν και δεν θα πρέπει να απορεί κανένας, αν αύριο εμφανιστεί και δεύτερος Μπαρούτας και μεθαύριο γίνουν δεκάδες και εκατοντάδες. Θα έρθει η στιγμή που ο λαός θα αποφασίσει να μην τον σφάζουν σαν κότες και τότε θα πάρει και αυτός τα άρματα».

(Νίκος Ζαχαριάδης)

Οι ακραίες συνθήκες που διαμορφώνονται από τη συνακόλουθη της καπιταλιστικής κρίσης, όξυνση της κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας, επιβάλλουν επιτακτικά την οργάνωση δομών μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας για την αντιμετώπισή της.
Απέναντι στο καθεστώς τρόμου που οι κρατικές δυνάμεις καταστολής και οι φασιστικές συμμορίες από κοινού επιχειρούν να εδραιώσουν στους χώρους όπου το προλεταριάτο και η νεολαία ζει, εργάζεται και αγωνίζεται και το οποίο αποτελεί το ιδανικό περιβάλλον για την ομαλή διεξαγωγή της επιχείρησης μετακύλησης των απωλειών της καπιταλιστικής κρίσης από το κεφάλαιο στον εργαζόμενο λαό, το λαϊκό επαναστατικό κίνημα πρέπει να λάβει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες, όλα τα οργανωτικά και τεχνικά εκείνα μέτρα, που θα επιτρέψουν στο προλεταριάτο να αποκρούσει την τρομοκρατία και να ματαιώσει τα σχέδια των εκμεταλλευτών του.

Στην κατεύθυνση αυτή οργανώθηκε η επίθεση εναντίον της Διεύθυνσης Στρατοχωροφυλακής Βορειοανατολικής Αττικής, την οποία πραγματοποίησε ομάδα προλετάριων αγωνιστών.
Στην ένοπλη τρομοκρατία του στρατού της πλουτοκρατίας θα αντιτάξουμε τη δυναμική μας αυτοάμυνα.

Οπορτουνιστικές ταλαντεύσεις, υποχωρήσεις και περαιτέρω ανοχές, οδηγούν στην εξάντληση, την αποδυνάμωση και τελικά την εξόντωση του προλεταριάτου και του επαναστατικού κινήματος.
Ολοι στα άρματα, όλοι στον αγώνα για τη δικτατορία του προλεταριάτου και τον κομμουνισμό. Ζήτω η ΟΠΛΑ, ζήτω η 28η Οκτωβρίου του 1946!

Ομάδες Προλεταριακής Λαϊκής Αυτοάμυνας

Δεν μπορούμε να κάνουμε εκτίμηση αν η προκήρυξη είναι γνήσια ή κατασκεύασμα κάποιων μηχανισμών για τους δικούς τους λόγους.
(Αναφορές στο καταστατικού της Κομμουνιστικής Διεθνούς και στον Νίκο Ζαχαριάδη δεν έχουμε συναντήσει μέχρι τώρα σε προκηρύξεις οργανώσεων ένοπλης μειοψηφικής βίας).

Το όνομα που χρησιμοποιεί η νεοεμφανιζόμενη οργάνωση παραπέμπει στην οργάνωση ΟΠΛΑ (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών-Λαϊκή Αυτοάμυνα), ενώ το κομμάτι του Ν. Ζαχαριάδη είναι από την ομιλία του τότε γ.γ του ΚΚΕ που έγινε κατά την ίδρυση της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης το 1946.

Ξεφεύγοντας από την προκήρυξη που δημοσιεύετε στην «Ελευθεροτυπία» (Θα επανέλθουμε αν αποδειχτεί η γνησιότητα της) να κάνουμε μερικές ιστορικές αναφορές.

Δυστυχώς είναι ελάχιστη η βιβλιογραφία που υπάρχει για την ΟΠΛΑ και οι αναφορές μας βασίζονται αποκλειστικά στο βιβλίο του Τ.Α. Κατσαρού «Μια απόφαση. Μάχομαι μέχρι τέλος».

Θα σταθούμε στην απολογία που έδωσε στους στρατοδίκες μια εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος, το στέλεχος της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης, Ακίνδυνος Αλβανός.(το συνωμοτικό του όνομα ήταν «Γιώργης»).
Ηταν 38 ετών, και καταγόταν από την Αγία Παρασκευή Μυτιλήνης. Εργάτης λατομείου, μετέπειτα (το 1945) Νομάρχης Βέροιας. Μέλος του ΚΚΕ από το 1932. Φυλακισμένος στην Ακροναυπλία, δραπέτευσε στα 1943. Τομεάρχης στον Ανατολικό Τομέα, ενώ υπήρξε η «ψυχή» της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης.

Μέσα από την «απολογία» του –που ουσιαστικά ήταν μια καταγγελία του μονορχοφασιστικού καθεστώτος και των ξένων προστατών του- ξεδιπλώνετε όλη η πολιτική κατάσταση της εποχής.

Αποσπάσματα, λοιπόν απ’ την κατάθεση του Ακίνδυνου Αλαβανού και υποσχόμαστε ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε ποιο αναλυτική αναφορά για την δράση της Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών.

Πρόεδρος: Κατηγορούμενε, γνωρίζεις την κατηγορία σου. Τι απολογείσαι;

Κατηγορούμενος: «Είμαι από το χωριό Αγία Παρασκευή Μυτιλήνης. Το 1932 οργανώθηκα στο ΚΚΕ γιατί είναι κόμμα της εργατικής τάξης. Είμαι εργάτης και συλλογικά ανήκω σ’ αυτό. Από τότε που οργανώθηκα στο κόμμα, με την καθοδήγησή του, πάλεψα για την εξυπηρέτηση του εργαζόμενου λαού και για ζητήματα του χωριού, κυρίως για τους ακτήμονες. Σαν πρόεδρος του Συνεταιρισμού ακτημόνων, πάλεψα να πάρω τα τσιφλίκια, τα ανταλλάξιμα. Η δουλειά μου αυτή χαρακτηρίστηκε αναρχική και εκτοπίστηκα ένα χρόνο στη Σύκινο. Πάλεψα επίσης ενάντια στους φόρους και τους φοροεισπράκτορες που έρχονται και πανικοβάλουν τον κόσμο. Παλέψαμε για την αναστολή των ενταλμάτων, για να τα πληρώσουν οι αγρότες όταν θα έχουν συγκομιδή.

Η αναστολή πέτυχε, αλλά εγώ φυλακίστηκα επτά μήνες για αντίσταση κατά της αρχής. Οι δυο φυλακίσεις μου δεν προήλθαν από την προσπάθειά μου να ευνοήσω το άτομό μου, αλλά γιατί πάλευα για την καλυτέρευση της ζωής της τάξης που υπηρετεί το συμφέρον του λαού, γιατί έτσι θα βελτίωνα και το ατομικό μου συμφέρον.

Την 4η Αυγούστου περνώ όλα τα βασανιστήρια της Ασφάλειας και κλείνομαι στο κάτεργο της Ακροναυπλίας, στην Ελληνική Βαστίλη. Με έκλεισαν μέσα επ’ άριστον, έως ότου κάνω δήλωση.
Κάθισα επτά χρόνια. Δεν αναγνώρισα την κυβέρνηση. Δεν αποκήρυξα τον κομμουνισμό, γιατί πίστευα και πιστεύω ότι μονάχα μ’ αυτόν θα ζήσει ο λαός την καλυτέρευση της ζωής που περιμένει.
Μέσα στην Ακροναυπλία ήμασταν αρκετοί κομμουνιστές, περίπου χίλιοι. Όμως, απ’ όσους πέρασαν, μόνο εξακόσιοι επιβίωσαν. Οι άλλοι πέθαναν από φυματίωση και άλλες αρρώστιες.

Όταν μας χτύπησε ο Ιταλικός φασισμός, και εισέβαλαν στην πατρίδα μας, ζητήσαμε από την κυβέρνηση να μας βγάλει για να πολεμήσουμε. Κάναμε υπόμνημα όλοι οι φυλακισμένοι γι’ αυτό το σκοπό. Αντί γι’ αυτό, ενίσχυσαν τη φρουρά και μας φύλαγαν ακόμη πιο σίγουρα.

Στο μέτωπο πολέμησαν δυο αδέλφια μου. Ο ένας σκοτώθηκε.

Εδώ πρέπει να τονίσω και το ανοιχτό γράμμα του αρχηγού Νίκου Ζαχαριάδη, που καλούσε τον ελληνικό λαό, τους κομμουνιστές και κάθε σπίτι, να γίνει φρούριο για να διώξουν τον εισβολέα. Και αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει τους κομμουνιστές. Αναγνωρίσαμε την κυβέρνηση, παρόλο που μας είχε μέσα. Θέλαμε να πολεμήσουμε για την πατρίδα. Αυτό το τονίζω, γιατί δείχνει τον πατριωτισμό των κομμουνιστών και για να δείξω ότι δεν ήμασταν όπως θέλουν να μας χαρακτηρίζουν.

Η φρουρά έρχεται σε επαφή με τους πρώτους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές που ήρθαν, με σκοπό να μας παραδίνει έναν-έναν.
Μας φύλαγαν χωροφύλακες, παρά τους βομβαρδισμούς που γίνονταν στο λιμάνι. Οι βομβαρδισμοί ήταν συχνοί επειδή έφευγαν από κει τα Αγγλικά πλοία. Παρέδωσαν στους Γερμανούς δυο χιλιάδες κομμουνιστές στις φυλακές, στα ξερονήσια και στα στρατόπεδα και τον αρχηγό μας, Νίκο Ζαχαριάδη, από την Ασφάλεια. Όταν ήρθαν και άλλα στρατεύματα και οι Ιταλοί οχύρωσαν το μέρος, επειδή ήταν λιμάνι και για να μην κάνουν αποβίβαση οι Εγγλέζοι, διέλυσαν το στρατόπεδο κι εμάς, που ήμασταν μέσα στα οχυρά, μας έστειλαν όλους σε άλλα στρατόπεδα. Μάλιστα έβγαλαν άτομα από τα στρατόπεδα και τα τουφέκισαν, γιατί έγιναν σαμποτάζ από το ΕΑΜ σε ένα εργοστάσιο.

Εμένα μαζί με άλλους μας μετέφεραν στη «Σωτηρία», σε ένα ξεχωριστό μέρος που είχαν κάνει σαν φυλακή και μας φύλαγαν εκεί. Δε βγαίναμε καθόλου. Αυτή η δουλειά γίνεται το 1943. Κάθισα εκεί δυο μήνες και με τη βοήθεια του Εφεδρικού ΕΛΑΣ Αθηνών, δραπετεύσαμε και φύγαμε, καθείς για εκεί που τον καλούσε το καθήκον.
Εγώ μαζί με άλλους, τράβηξα για τη Μακεδονία και ανέβηκα στην ελεύθερη Ελλάδα. Οργάνωσα το νοσοκομείο ανταρτών στο χωριό Αβδέλλες και από κει πέρασα στη Βέροια, στο Γιδά, στη Νάουσα, κλπ.

Εδώ πρέπει να τονίσω πως σ’ αυτή την περίοδο, με την εισβολή των κατακτητών, παρουσιάζεται κατάσταση πανικού και ο λαός δεν ξέρει από ποιον να ζητήσει συμβολή, τι πρέπει να κάνει. Η κυβέρνηση με το βασιλιά και την ακολουθία της, τραβάνε για το Κάιρο. Άλλοι πλουτοκράτες κοιτάνε να γλιτώσουν. Άλλη μερίδα έχει μια παθητικότητα και δίνει μια απογοήτευση στο λαό. Άλλη μερίδα είναι φασιστική, όπως η 5η φάλαγγα που πρόδωσε και το στρατ».

Πρόεδρος: Να περιοριστείς στις κατηγορίες σου. Αυτά δεν ενδιαφέρουν την υπόθεση.

Κατηγορούμενος: Εννοώ τον Τσολάκογλου. Η κατάσταση εξελίσσεται έτσι, ώστε οι κομμουνιστές και τα άλλα μικρά κόμματα, που αποτελούνται από γνήσιους πατριώτες, να δίνουν θάρρος στο λαό, για την επίθεση και την απελευθέρωση του τόπου. Έχουμε ένα σωρό αγώνες να απαριθμήσουμε.

Εδώ, δυστυχώς, όταν ακούσουν ότι κάποιος είναι ΕΑΜίτης, φτάνει για να τον χαρακτηρίσουν δεν ξέρω κι εγώ πως. Και από τους συγκατηγορούμενούς μου, παρατήρησα ότι ντρέπονται και φοβούνται να το πουν. Το ΕΑΜ δεν ήταν κόμμα. Ήταν εθνικός συνασπισμός. Και συγκέντρωνε κόσμο από όλα τα στρώματα του λαού, από τον εργάτη, αγρότη, βιοτέχνη, επιστήμονα, μέχρι τον κληρικό. Και είδαμε στο Εθνικό Συμβούλιο πως αντιπροσωπευόταν.

Εκτός από το ΕΑΜ, υπήρχε και το μαχητικό μέρος του, ο ΕΛΑΣ. Εδώ κατηγορήθηκε ο ΕΛΑΣ ότι δεν πολέμησε, αλλά ότι έριξε μόνο μερικές πιστολιές. Αυτό είναι ντροπή για το κίνημα Εθνικής Αντίστασης της Ελλάδας, που φημίζεται στο εξωτερικό».

Πρόεδρος: Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την κατηγορία σου;

Κατηγορούμενος: Παρέλειψα να απαντήσω στο μάρτυρα Σκουλαρίκη και να του πω ότι η κυβέρνηση, φεύγοντας από δω, είχε δώσει εντολή να κρύψουν τους φακέλους των κομμουνιστών.
Όχι μόνο δεν έγινε αυτό, αλλά επιπλέον τους παρέδωσαν στους Γερμανούς και εδώ έχουν τη φωτογραφία μου στην Ασφάλεια.
Το 1943 έρχομαι στη Μακεδονία. Ο κάμπος του Γιδά ήταν η μόνη περιφέρεια που είχε απ’ όλες τις παρατάξεις. Και όλα τα στρατεύματα των κατακτητών περνούσαν από κει, όταν έπρεπε να κινηθούν στα μετόπισθεν. Δεν είναι μικρό πράγμα ότι η περιφέρεια της Βέροιας βαστά όλη τη Μακεδονία. Και όπως τη βαστά, μπορεί να αντιμετωπίσει όποιον περάσει και όποιον θέλει να τραβήξει παραπέρα. Γι’ αυτό και η περιφέρεια είχε μεγάλη σημασία. Σ’ αυτήν πήγα κι εγώ. Θα σας πω τη δράση μου εκεί.

Στην Κρύα Βρύση ήταν ο Πούλος, ο οποίος εξορμούσε σ’ όλο τον κάμπο και λεηλατούσε τα πάντα.
Ήταν και ο Μιχάλ-Αγάς που έκανε το ίδιο. Ήταν από την άλλη μεριά και ο Κισσά –Μπαζάκ, που έκανε την ίδια δουλειά, όπως η Π.Α.Ο, που διαλύθηκε.

Ειδικότερα για τους κομμουνιστές έχει μιλήσει ο ίδιος ο Τσόρτσιλ. Μίλησε για το ελληνικό μικρό, πατριωτικό κομμουνιστικό κόμμα. Φυσικά, τώρα το αρνούνται. Παρουσιάζουν τα πράγματα όποτε θέλουν έτσι και όποτε θέλουν αλλιώς. Όπως τον ΕΛΑΣ, ο οποίος πήρε συγχαρητήρια από το αρχηγείο της Μέσης Ανατολής και έδωσε ένα σωρό μάχες με τους Γερμανούς. Στο τέλος είπαν ότι έγινε κομματικός αγώνας. Μετά την απελευθέρωση δε θα πούμε για την Εθνική Κυβέρνηση.

Πρόεδρος: Αυτά δε μας ενδιαφέρουν.

Κατηγορούμενος: Ωστόσο πρέπει να ξέρετε ότι φαγώθηκαν όλα τα ψώνια στο Λίβανο και κατέβηκε η αντιπροσωπεία της ΠΕΑ που έκανε το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης και τα υπουργεία περιορίστηκαν σε επτά μόνο. Παρ’ όλα αυτά, εμείς, με τον πατριωτισμό μας, που δε θέλαμε να γίνει εμφύλιος πόλεμος, δεχτήκαμε με επτά υπουργεία να γίνει Εθνική Κυβέρνηση, για να περάσουμε ομαλά στην πολιτική ζωή, χωρίς αιματοχυσία. Είναι γνωστά τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Δεν ήμασταν εμείς που τα προκαλέσαμε.

Πρόεδρος: Κάνεις απολογία δική σου ή του ΕΑΜ;

Κατηγορούμενος:«Είπατε πολλές περικοκλάδες, γι’ αυτό απαντώ. Η κατηγορία προέρχεται ύστερα από μια κατάσταση που δημιουργήθηκε και θα πρέπει να την αναλύσω.

Πρόεδρος: Δεν χρειάζεται ανάλυση. Τα είπε ο Παπαγεωργίου.

Κατηγορούμενος: Ο Παπαγεωργίου τα είπε για τον εαυτό του. Εγώ δυο λόγια θα πω για το ζήτημα της μεταδεκεμβριανής κατάστασης.

Από τους ΕΛΑΣίτες και τους ΕΑΜίτες είχαμε μέχρι τις εκλογές 1.500 σκοτωμένους, από κρατικά και παρακρατικά όργανα, δέκα επτά χιλιάδες (17.000) φυλακισμένους και κάπου εκατό χιλιάδες σκόρπιους εδώ κι εκεί.
Κι όλα αυτά ενώ η Βάρκιζα έλεγε ότι θα κατέβουμε σε πολιτικό αγώνα και ότι δεν έπρεπε να χτυπιόμαστε εδώ. Αυτό όμως δεν έγινε. Οι κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε άλλο, παρά να κατευθύνουν την κατάσταση πιο αποφασιστικά για να χτυπήσουν την αριστερά. Μέχρι τότε άφηναν τις συμμορίες να δρουν ανενόχλητες. Έγιναν νόθες εκλογές....

Πρόεδρος: Ψήφισε το 5% και απείχε το 95%. Τα ξέρουμε όλα αυτά.

Κατηγορούμενος: Και από τότε άρχισαν να χρησιμοποιούν καινούργια μέσα και αναρχίες και έφτασαν μέχρι τα στρατοδικεία. Φυσικά υπήρχε και η τρομοκρατία. Τα κρατικά όργανα άρχισαν ξυλοδαρμούς, ακόμα και λυντζάρισμα. Εδώ στη Θεσσαλονίκη, όπως ανέφερε με όλη του την ειλικρίνεια κάποιος συγκατηγορούμενός μου από ένα χωριό, το Χαρμάνκιοϊ (Κορδελιό), κατέβαιναν οι τραμπούκοι και τους έκαναν πολλά. Δε ρώτησες, όμως κύριε πρόεδρε. Τι έκανε σ’ αυτούς η αρχή; Τους τιμώρησε; Από εδώ βγαίνει ότι έπρεπε ο λαός να αμυνθεί απ’ τα εγκληματικά μέτρα που έπαιρναν τα κρατικά και τα παρακρατικά όργανα. Εμείς, επειδή στη Βάρκιζα είχαμε υπογράψει να μην κατέβουμε σε ένοπλο αγώνα, απαγορεύσαμε σε όλους να πιάσουν όπλα. Σαν παράδειγμα σας αναφέρω τον Βελουχιώτη. Τον είχε αποκηρύξει το κόμμα γιατί δε δέχτηκε τη συμφωνία της Βάρκιζας.
Επομένως, ο λαός έπρεπε να υπερασπίσει τον εαυτό του με το μαζικό του όγκο. Έγινε ζήτημα να χτυπηθούν οπωσδήποτε οι τραμπούκοι με τα μέσα αυτά. Έπρεπε να αυτοαμυνθεί ο λαός.

Εδώ στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκε η πλατειά ή Μαζική Λαϊκή Αυτοάμυνα, που είχε δυο σκοπούς. Ο ένας ήταν να διαφωτιστεί ο κόσμος για το πως να αμυνθεί και ο άλλος, να ορμήσουν με ξύλα και με πέτρες να χτυπήσουν τους τραμπούκους. Η οργάνωση δεν είχε στρατό. Κάθε σπίτι, κάθε συνοικία, κάθε τετράγωνο, θα έπρεπε να αμυνθεί. Και αυτή τη δουλειά την ανέλαβα εγώ....

Ο Ακίνδυνος Αλβανός μαζί με 46 συντρόφους του δικάστηκε σε θένατο.

Απ' το βιβλίο του Τάσου Κατσαρού αντιγράφουμε:

Στις 17 Οκτωβρίου 1947, στις 6:40 το πρωί, εκτελέστηκαν πίσω από το Γεντί Κουλέ οι πρώτοι δέκα, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι – ανάμεσά τους ο Αλβανός και ο Παπαγεωργίου.

Ο Αλβανός, με αντάρτικα τραγούδια, εμψύχωνε τους υπόλοιπους. Σε λίγο ακολούθησαν και οι άλλοι. (…) ο επικεφαλής του αποσπάσματος, υπίλαρχος Γκίλας, ο οποίος (…) άρχισε να τους ειρωνεύεται, λέγοντάς τους: «εκεί που θα πάτε, καλή αντάμωση» και διάφορα τέτοια λόγια. Τότε ο Αλβανός αιφνιδιαστικά του επιτίθεται και τον χτυπάει στο μάτι με τις χειροπέδες. Οι εφημερίδες της εποχής ανέφεραν ότι «ατάραχος ο Έλλην Αξιωματικός, χωρίς να δείξει ότι θυμώνει, προχώρησε για να συνεχίσει το έργο του». Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται στο γεγονός ότι τον Αξιωματικό τον πήγαν βιαστικά στο νοσοκομείο γιατί έχασε το μάτι του. Τουλάχιστον αυτό, το βεβαιώνουν άνθρωποι που είδαν αργότερα τον Γκίλα.

Στον τόπο της εκτέλεσης αρνήθηκαν όλοι να κοινωνήσουν, μέσω του Αλβανού, ο οποίος έδιωξε περήφανα τον παπά, λέγοντάς του ότι άφεση αμαρτιών έχουν ανάγκη οι πραγματικοί εγκληματίες του λαού, που μάλιστα τυχαίνει να είναι πολύ «καλοί χριστιανοί», οι τότε συνεργάτες των Γερμανών, οι σημερινοί συνεργάτες των Άγγλων και σίγουρα αυτοί που τραβούν τη σκανδάλη τη στιγμή αυτή, για να απονείμουν δικαιοσύνη «χριστιανικού τύπου». Προέτρεψε, λοιπόν, το παπά να πάει σ’ αυτούς.

Το μήνυμα

Ο Δημήτρης Παρσάνογλου είναι καθηγητής κοινωνιολόγος.
Περνώντας από την οδό Πανεπιστημίου είδε δυο ένστολους μπάτσους να έχουν ρίξει στο έδαφος έναν Αφρικανό μετανάστη και να τον χτυπούν βάναυσα.
Διαμαρτυρήθηκε και ζήτησε από τα «όργανα της τάξης» να σταματήσουν να δέρνουν τον μετανάστη.
Το αποτέλεσμα ήταν οι μπάτσοι να συλλάβουν και τον ίδιον μαζί με τον μετανάστη και να τον κατηγορήσουν για εξύβριση και αντίσταση κατά της αρχής.

Το έριξαν σε ένα μπουντρούμι ενώ «στο κρατητήριο θα έχει την ευκαιρία να ξαναδουλέψει με μετανάστες» ήταν η απάντηση του εισαγγελέα στον δικηγόρο του.

Το επεισόδιο είχε γίνει το Σάββατο 17/10.
Ο Παρσανόγλου ζήτησε αναβολή της αυτόφωρης διαδικασίας και η δίκη του έγινε σήμερα. Μάρτυρες κατηγορίας του οι δυο μπάτσοι και «καθ’ ότι αξιόπιστοι» για τους δικαστές ο κατηγορούμενος δικάστηκε σε 10 μέρες φυλακή.

Να σημειώσουμε ότι μάρτυρες υπεράσπισης του κοινωνιολόγου ήταν επώνυμα στελέχη της αριστεράς, γ’ αυτό εισέπραξε ποινή-χάδι.
(Θυμάστε και τι αντιμετώπιση είχε πριν κάτι μέρες ο Παπαχρήστου που συνελήφθη από τους μπάτσους όταν διαμαρτυρήθηκε για την προκλητική συμπεριφορά τους. Αυτός καθάρισε με μια απλή προσαγωγή στο Α/Τ Εξαρχείων, αφού πολιτικά κόμματα και διανοούμενοι είναι πολύ «ευαίσθητοι» όταν η αστυνομική καταστολή βάζει στο στόχαστρο της «επωνύμους». Αν στην θέση τους ήταν κάποιος νεολαίος απ’ την «πλέμπα» …).

Το μήνυμα που θέλουν να στείλουν αστυνομικοί και δικαστικοί μηχανισμοί ξεκάθαρο. Οποιος τολμήσει να αντιδράσει αντικρίζοντας την μπατσάδικη βαρβαρότητα «τυλίγετε σε μια κόλα χαρτί»… για τα περαιτέρω …

Ξεκάθαρες τοποθετήσεις

«Το συνέδριο αποκρούει κατηγορηματικά την τρομοκρατία, δηλαδή το σύστημα των πολιτικών εκτελέσεων μεμονωμένων προσώπων σαν μέθοδο πολιτικής πάλης τελείως ακατάλληλη για την παρούσα στιγμή, γιατί αποσπά τις καλύτερες δυνάμεις από την άμεση και επιταχτικά αναγκαία δουλειά οργάνωσης και ζύμωσης, σπάει τη σύνδεση των επαναστατών με τις μάζες των επαναστατικών τάξεων του πληθυσμού, καλλιεργεί και τους ίδιους τους επαναστάτες και στον πληθυσμό γενικά τις πιο στραβές αντιλήψεις για τα καθήκοντα και τις μεθόδους πάλης ενάντια στην απολυταρχία».

Β.Ι.Λένιν - (Απαντα τ.7 σελ.249).
«Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη. Και οι μεμονωμένες τρομοκρατικές ενέργειες μπορούν και πρέπει να φέρουν όφελος μόνο όταν βρίσκονται σε στενή και άμεση σύνδεση με το μαζικό κίνημα».

Β.Ι.Λένιν - (Απαντα, τ.40, σελ. 312).
Επειδή λάβαμε κάποια e-mail που μας ζητάν να ξανατοποθετηθούμε για την ένοπλη επίθεση που σημειώθηκε στο Α.Τ Αγίας Παρασκευής, και για την δράση των ένοπλων οργανώσεων γενικότερα, επανερχόμαστε τηλεγραφικά στο θέμα.

Διαβάσαμε και εμείς σήμερα δεκάδες δημοσιεύματα που κινούνται μεταξύ προβοκατορολογίας και … ψυχιατρικής προσέγγισης, για την ταυτότητα των ατόμων που επέλεξαν να αμφισβητήσουν ένοπλα την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Φυσικά και δεν θα πέσουμε σ’ αυτή την λούμπα. Θεωρούμε τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας μέρος του επαναστατικού κινήματος άσχετα αν δεν συμφωνούμε στον τρόπο δράσης τους.

Δεν μας είναι όμως το ευκολότερο πράγμα να κάνουμε δημόσια κριτική σε άτομα που οι επιλογές τους μπορεί να τους οδηγήσουν στον θάνατο ή στην καλύτερη γ’ αυτούς περίπτωση να σαπίσουν σε ένα υπόγειο φυλακής.
Και ξέρουμε, παρακολουθώντας τις δίκες για τα φερόμενα μέλη της 17 Νοέμβρη, τι αντιμετώπισαν απ’ το αστικό κράτος όσοι έσπασαν το κρατικό μονοπώλιο της βίας. Είχαν να αντιμετωπίσουν ειδικούς νόμους, ειδικά δικαστήρια, για να καταλήξουν σε ειδικά κελιά.

Από κει και πέρα όμως, για να μην θεωρηθεί ότι αποφεύγουμε να τοποθετηθούμε στην συγκεκριμένη ενέργεια της επίθεσης στο Α.Τ Αγίας Παρασκευής να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από δήλωση του Δ. Κουφοντίνα που μας εκφράζει:

«… Χρειάζεται πολλή σκέψη πριν από τη δράση και κυρίως να μην παίρνουμε τις επιθυμίες μας για πραγματικότητα…. Η χώρα δεν βρίσκεται υπό ξένη κατοχή ώστε ο κάθε στρατιώτης του εχθρού να είναι και νόμιμος στόχος. Ούτε βρισκόμαστε σε φάση γενικευμένης επαναστατικής επίθεσης όπου ξεκαθαρίζουν οι ρόλοι».

Θα το ψάξουμε

Η πληροφορία είναι από έγκυρη πηγή γ’ αυτό την δημοσιεύουμε.
Γνωστός μπλόγκερς, δημοσιογράφος, προσλήφθηκε πρόσφατα στο γραφείο Τύπου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Δεν υπέγραψε κάποια με σύμβαση έργου, και όπως διατεινόταν ο ίδιος θα έχει απολαβές από τα «μυστικά κονδύλια» .
Επίσης όπως επικαλέστηκε σε φιλική του συντροφιά, θα υποδείξει στους εργοδότες που ποιοί είναι αυτοί που δίνουν θεωρητική κάλυψη στους «τρομοκράτες».

Επειδή δεν θέλουμε να γράφουμε αναρτήσεις βασιζόμενοι σε υποθέσεις, θα το ψάξουμε το θέμα και τότε θα γράψουμε ονόματα και γεγονότα.

Ιστορική μνήμη

Κάποια στιγμή πρέπει να αναφέρουμε αναλυτικά την στάση που κράτησαν τα αστικά πολιτικά κόμματα την εποχή στην Γερμανοϊταλική κατοχή της χώρας μας,

Τηλεγραφικά μόνο να αναφέρουμε κάποια πράγματα.

Όταν εκδηλώνεται η επίθεση του Αξονα ο γ.γ του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδης που ήταν φυλακισμένος στέλνει γράμμα στον ελληνικό λαό που τονίζει: «Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλεύουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ».

Μετά την κατοχή της χώρας μας από τα γερμανοϊταλικά στρατεύματα το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην αντίσταση ενάντια στους κατακτητές δημιουργώντας το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Το παπαδαριό, ειδικά ο ανώτατος κλήρος στέκεται ανεπιφύλακτα στο πλευρό των κατακτητών.
Είναι χαρακτηριστική η στάση που κράτησε ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Απευθυνόμενος «προς τον ευσεβή Ελληνικόν Λαόν» έγραφε σε μήνυμά του:
«Ουδέν έχομεν να ωφεληθώμεν εξ οιωνδήποτε αποπει¬ρών και προκλήσεων εναντίον των Αρχών κατοχής. Διά τούτο πάντες οφείλομεν, αφιερωμένοι εις την παραγωγικήν εργασίαν, ν' αναμείνωμεν την ώραν της ειρήνης, εγκαρτερούντες και πιστεύοντες εις τον δικαιοκρίτην Θεόν».
Ο ίδιος, σε επιστολή του προς τον πληρεξούσιο του Ράιχ στην Ελλάδα, Γκ. Αλτενμπουργκ, έγραφε:
«Είναι περιττόν και να λεχθή ότι εκ της τοιαύτης περιπλοκής μόνον ζημίαι, υλικαί και ηθικοί, δύνανται να προκύψουν δι' αμφότερα τα μέρη, ωφελήματα δε μόνον διά τους έχοντας συμφέρον να οξύνουν και να διαιωνίζουν την αντίθεσιν μεταξύ Δυνάμεων Κατοχής και Ελληνικού Λαού»!

Οι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων τις εποχής στέκονται στο πλευρό της διορισμένης από τους Γερμανούς κυβέρνησης Τσολάκογλου.
Στις αθηναϊκές εφημερίδες στις 8 Μάη 1941 διαβάζουμε: «Ο Πρωθυπουργός κ. Τσολάκογλου εδέχθη χθες τους Πολιτικούς ηγέτας της χώρας, κ. κ. Πάγκαλον, Γονατάν, Οθωναίον, Μάξιμον, Κ. Τσαλδάρη, Γ. Παπανδρέου, Π. Κανελλόπουλον, Β. Δηλιγιάννην, Γ. Πεσματζόγλου, Γ. Μερκούρην, Βελέντζαν και Περ. Ράλλην. Μετά τας συνομιλίας εδόθη εις τον Τύπον η κάτωθι επίσημος ανακοίνωσις: "Ο κ. Πρωθυπουργός ήκουσε μετά προσοχής τας γνώμας των ανδρών τούτων, αφού εξέθεσε την κατάστασιν και τας ακολουθητέας κατευθύνσεις της Κυβερνήσεως. Πάντες ανεγνώρισαν ότι η Κυβέρνησις Εθνικής Ανάγκης είναι επιβεβλημένον να υποστηριχθή εκ μέρους πάντων των Ελλήνων άνευ επιφυλάξεων και ειλικρινώς. Επίσης πάντες ανεγνώρισαν το σφάλμα του εκπεσόντος καθεστώτος να κηρύξη τον πόλεμον κατά της Γερμανίας και διεκήρυξαν το χάσμα, το οποίον χωρίζει την Ελλάδα από την Κυβέρνησιν των εν Κρήτη εγκατασταθέντων φυγάδων. Πολλοί εξ αυτών εξεδήλωσαν τον ζωηρόν αποτροπιασμόν των, διότι οι φυγάδες ούτοι δεν συνεταύτισαν τας τύχας των με τον Ελληνικόν Λαόν, τον οποίον, εκτός της συμφοράς του πολέμου, απεγύμνωσαν διά της αφαιρέσεως του Δημοσίου Χρήματος..."».

Τα γερμανικά στρατεύματα στρατολογούν και οπλίζουν από τα κόμματα της Δεξιάς, πουλημένα καθάρματα δημιουργώντας τους Χίτες και ταγματασφαλίτες για να τους στρέψουν ενάντια στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό.
Περιτό να πούμε ότι μετά την απελευθέρωση οι συνεργάτες των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις, αλλά αξιοποιήθηκαν κατά των λαϊκών δυνάμεων και οι πολλοί στελέχωσαν τους κρατικούς μηχανισμούς.

Οι καπιταλιστές της εποχής βρήκαν στην χρυσή ευκαιρία να τα κονομίσουν χοντρά συνεργαζόμενοι με τους κατακτητές.
Η κλωστοϋφαντουργία, τα βυρσοδεψεία, οι μεταλλουργικές, μηχανικές και χημικές βιομηχανίες, ανέπτυξαν δραστηριότητες καλύπτοντας γερμανικές παραγγελίες. Μακροπρόθεσμες συμφωνίες παράδοσης συνάφθηκαν μεταξύ της Krupp και 26 ελληνικών επιχειρήσεων, δημιουργώντας την μετέπειτα μεγαλοαστική τάξη της Ελλάδας που διέπρεξε στην μετακατοχική περίοδο.
Κάποιους μάλιστα απ’ αυτούς τους βιομήχανους της εποχής, που συνεργάστηκαν απόλυτα με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, σήμερα το ελληνικό κράτος τους τιμάει σαν «εθνικούς ευεργέτες» ενώ κάποιοι απόγονοι τους «τιμούν» και τώρα με την παρουσία τους το «εθνικό κοινοβούλιο» χωρίς ποτέ να έχουν αποκηρύξει την δραστηριότητα των προπατόρων τους.


«Ναι, σφάξαμε κι είμαστε έτοιμοι να ξανασφάξουμε, αν χρειαστεί. Ποιους όμως σφάξαμε; Εμείς είμαστε πιο πονόψυχοι απ’ αυτούς. Απόδειξη είναι ότι εμείς είμαστε κείνοι που τρώγαμε χρόνια τώρα τις καρπαζιές και καταδιωκόμασταν. Σφάξαμε κείνους που πρόδιναν στους καταχτητές τους Έλληνες, κείνους που κλέβανε το λαό και διαπράττανε εγκλήματα.
Κι είναι κυριολεκτικά ηλίθιοι κείνοι που τους πήρε ο πόνος γι’ αυτούς, που τόσο δικαιολογημένα χτυπήσαμε, για να παίρνουν το μέρος τους ή είναι ολοκληρωτικά συνένοχοί τους».

Απόσπασμα απ’ την ιστορική ομιλία του Αρη Βελουχιώτη στην Λαμία τον Οχτώβρη του 1944.

Σήμερα υπάρχουν εκείνοι που κατακλέβουν τον λαό και διαπράττουν εγκλήματα;
Υπάρχουν οι αιματορουφήχτρες της εργατικής τάξης που την ληστεύουν νόμιμα και την οδηγούν στην ανέχεια και στην εξαθλίωση;
Υπάρχουν αυτοί που δολοφονούν τα όνειρα της νεολαία, υπάρχει ένας στρατός κατοχής που ναι μεν δεν χρησιμοποιεί πυροβόλα και όπλα στην υποδούλωση μας αλλά την δύναμη του χρηματιστηριακού κεφαλαίου;

Ναι δεν ζούμε σε επαναστατικές καταστάσεις σήμερα. Δεν παύει όμως να έχουμε μια ιδιότυπη σκλαβιά. Αυτή που μας επιβάλει η δικτατορία των μονοπωλίων που ζούμε.
Και πρέπει να αγωνιστούμε εναντίον της με μορφές πάλης ενάντια και έξω απ' τα κελεύσματα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και τις επιλογές των αστικών κομμάτων.