Home » , » Debtocracy - το ντοκιμαντέρ και μια σύντομη κριτική

Debtocracy - το ντοκιμαντέρ και μια σύντομη κριτική

Από ciaoant1 , Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011 | 1:25 μ.μ.

Debtocracy (temp) from ThePressProject on Vimeo.



Αν δεν το έχετε ήδη δει, αυτό είναι το Debtocracy (που ήδη έχει 89.600 views στο vimeo τη στιγμή που γράφτηκε αυτό εδώ το άρθρο), κάτι που είναι ενθαρρυντικό, και δείχνει ότι υπάρχει πλέον ενδιαφέρον του κόσμου και να μάθει, και να στηρίξει τέτοιες προσπάθειες.

Προσωπικά, μόλις το είδα, και θεωρώ ότι άξιζε αρκετά. Ήταν απλό και κατανοητό πιστεύω ακόμα και για τον πλέον "αδαή", κάτι σημαντικό. Προβλήματα στο μοντάζ και κάτι τέτοια τα παραβλέπω, και θεωρώ ότι ήταν καλοφτιαγμένο ακριβώς διότι αυτό που ήθελε να πει, το έλεγε, και το έλεγε και με εύληπτο τρόπο προς το θεατή.

Σε ότι αφορά το περιεχόμενο του, μου φάνηκε θετικό που ξεκινώντας αναφέρθηκε -πάντα με απλό τρόπο- στο πως οι κεφαλαιοκράτες μεταφέρουν την παραγωγή σε χώρες όπως η Κίνα, λόγω του χαμηλού "εργατικού κόστους", που μεγιστοποιεί τα δικά τους κέρδη, εις βάρος των εργατών. Είναι κρίμα που δεν ανέλυσε περισσότερο το θέμα αυτό (αντίθετα προτίμησε να αναλύσει περισσότερο πχ τις λαμογιές των Ολυμπιακών στην Ελλάδα, δίνοντας δηλαδή περισσότερο έμφαση σε φαινόμενα που "απλά" διόγκωσαν το πρόβλημα, όχι στα φαινόμενα που το γεννούν, και μάλιστα το γεννούν σε παγκόσμια κλίμακα).

Επίσης, δεν ανάλυσε ιδιαίτερα το χρηματοπιστωτικό σύστημα, και το πως-γιατί το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι χρεωκοπημένο (όπως σωστά αναφέρει).

Και για να τελειώνουμε με τα αρνητικά στοιχεία, λάθος θεωρώ την προσέγγιση του, σύμφωνα με την οποία όλα τα μέτρα "μνημονιακού" τύπου λαμβάνονται για χατήρι των πιστωτών, τους χρέους, κτλ. Αυτό είναι η μισή αλήθεια - η άλλη μισή είναι πως τα μέτρα αυτά έχουν ως παράλληλο στόχο την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη "κινεζοποίηση" των εργατών, προκειμένου να γίνουν πιο "ανταγωνιστικοί". Δεν είναι μόνο οι τραπεζίτες, είναι και οι βιομήχανοι που πιέζουν, αρνούμενοι να επενδύσουν τα κεφάλαια τους σε μέρη όπου οι εργάτες ζητούν τους "ιλιγγιώδεις" μισθούς των 1000 ευρώ, ή ακόμα και των 700 ευρώ.

Πολλά αρνητικά ίσως να έχουν μαζευτεί, αλλά από την άλλη το ντοκιμαντέρ έχει και πολλά θετικά, και γι' αυτό αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς: Αντιλαμβάνεται το ότι το "σκληρό" ευρώ ευνοεί τη Γερμανία (έστω και αν δεν εξηγεί πλήρως το γιατί), ενώ κυρίως αξίζει για την παρουσίαση που κάνει για την περίπτωση της Αργεντινής και του Ισημερινού, και το πως αντιμετώπισαν εκεί το θέμα του χρέους.

Είναι πολύ καλή η παρουσίαση της έννοιας του απεχθούς χρέους, που είναι κρίσιμο να ακουστεί και να κατανοηθεί από το λαό.
Επιπλέον, σωστά το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την κίνηση για τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, που όντως θα αποκαλύψει πολλές "βρωμιές" και θα διαγράψει μεγάλα κομμάτια του χρέους. Και ακόμα πιο σωστά, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει και το ότι το χρέος αυτό δε μπορεί να εξυπηρετηθεί, άρα ακόμα και στην [υποθετική] περίπτωση που κανένα μέρος του δε βγει νομικά "απεχθές", και πάλι θα πρέπει να προχωρήσουμε σε στάση πληρωμών. Αλλιώς, όπως αναφέρει και το ντοκιμαντέρ, ο λαός θα αποδεκατίζεται για χατήρι μιας μικρής ολιγαρχίας, με ανθρώπους να ψοφάνε (άλλοι μεταφορικά και άλλοι κυριολεκτικά) της πείνας.


Τέλος όπως βέβαια είχαμε κάνει και στην παρουσίαση του "Inside Job", ενός ντοκιμαντέρ που εστιάζει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, προτείνουμε και αυτό το βίντεο, με μια συνέντευξη ενός μεγαλοβιομήχανου σε τηλεοπτική εκπομπή, όπου ήδη από το 1994, όταν με τη συνθήκη GATT ενσωματωνόταν η Κίνα στην παγκόσμια αγορά ανέλυε το πως και το γιατί αυτή η κίνηση θα οδηγούσε τη Δύση σε κατάρρευση.
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 9 σχόλια

Ανώνυμος
7 Απριλίου 2011 - 3:41 μ.μ.

Ήρθε η ώρα να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας...

Ανώνυμος
8 Απριλίου 2011 - 3:24 π.μ.

Σχετικα με το βιντεακι που επισυναπτετε με την συνεντευξη του μεγαλοβιομηχανου πιστευω ειναι αποκαλυπτικη.Οχι τοσο μ αυτα που λεει και οτι αποδειχτηκαν σωστα οσο με ολο το σκεπτικο του.Πρεπει να εφριξε ο ανθρωπος με τις βλακειες που προσπαθουσαν (τοτε) να κανουν οι συναδελφοι του Αμερικανοι καπιταλιστες.Ειναι σαν να τους φωναζει:ρε ζωα πατε να μας αποκαλυψετε;Ο ανθρωπος προφανως και ηξερε να παιζει το παιχνιδι.Ηξερε οτι οι "συμμαχοι" του συστηματος βρισκονταν στην Δυση και αυτους ακριβως ΔΕΝ ηθελε να χτυπησει.Δεν το κανε για την ψυχη της μανας του βεβαια αλλα επειδη ηξερε οτι αν πιεσεις τοσο πολυ την εργατικη ταξη αυτη θα επαναστατησει.Καλυτερα με 5 δις λοιπον ζωντανος και "καπιταλιστης"παρα με 10,20,30δις και σε 5 χρονια στο χωμα απο επαναστατημενους εργατες...Ευτυχως για μας το συστημα εχει τασεις αυτοκαταστροφης.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΑΞΙΖΕΙ!!!

RedPersonality
8 Απριλίου 2011 - 6:29 μ.μ.

Debtocracy - Η κριτική
http://redflyplanet.blogspot.com/2011/04/debtocracy_07.html

Ανώνυμος
8 Απριλίου 2011 - 9:56 μ.μ.

Οι δυο παραπανω με τα λινκ απογοητεύτηκαν λένε, είχαν προσδοκιες απο το ντοκιμαντερ αλλά...
ε ας πάνε να δουν στον 902 τηλεμαρκετινγκ να στανιάρουν επαναστατικώς
Όλοι μαζί κι ο ψωριάρης χώρια παίδες

Ανώνυμος
9 Απριλίου 2011 - 11:28 μ.μ.

το ειδος και η μανια της επιθεσης σου μαρτυρα και την ποιοτητα της σκεψης σου τασο των 4.58
απλα ειπα στο παραπανω σχολιο μου πως θα επρεπε να συγχαρειτε τον χατζηστεφάνου και τους συνεργάτες για την προσπαθεια που εκανε κι οχι να λετε "καλος ειναι μωρε αλλά όχι τόσο επαναστάτης όσο εμεις"
δημοσιογράφος είναι ο άνθρωπος και κάνει ότι περνα απο το χερι του κατα την αποψή μου τιμια (πραγμα σπανιο στις μερες μας)
το κκε που εχει ολοκληρο καναλι το εχει για να πουλαει ορθοπεδικα μαξιλαρια και αντιρευματικες αλοιφες, ασε με τωρα με τα χιτλερικα παρασημα και τις πιπιλες σας
μια ζωη τα ιδια, φοβαστε και τον ισκιο σας αμα ειναι εκτος κομματικης γραμης...τι να λεμε τωρα?
τετοιο επαναστατικο κομμα που θελει να κατσει στο σβερκο του λαου και να τον οδηγαει με τα γκεμια προς τον σοσιαλισμο-κουμουνισμο του σταλιν, του ζαχαριαδη, του γκορπατσωφ ...
ως και τον Αρη φαγατε ρε φίλε, κάποιοι με το δικό σου σκεπτικο το κάναν, θάνατος σε ότι είναι εκτος της κομματικης γραμμης, το κομμα ξέρει εμεις εκτελουμε.
ασε καλυτερα, δεν θα παρουμε
και αμα θες να σου το πω κι αλλιως μπας και κοιταξεις λιγο παραπέρα, τον χατζηστεφάνου τον απολύσαν, εσεις απολύετε γιατι οι κομματικές σας επιχειρήσεις ειναι... επιχειρήσεις
ε καλά κάνουν και οι καπιταλιστες μετα και απολύουν
αντε απο εδώ με συγχισες βραδιατικα
καραγκιοζ μπερντε
ανωνυμος των 9.56

Ανώνυμος
14 Απριλίου 2011 - 2:57 μ.μ.

Είναι αξιόλογο ντοκυμοντέρ κατανοητό σε αρκετό κόσμο που δείχνει και μία άλλη λογική.

Στα αρνητικά του, είναι o "προσανατολισμός" στην πολιτική γραμμή υπέρ της ΕΛΕ(Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου) που προωθεί κυρίως το "Αριστερό Βήμα".


Η διαφορά είναι πως η περίπτωση του Εκουαδόρ ως προς την διάρθρωση των ομολόγων - δανείων δεν φαίνεται να είναι ίδια με την περίπτωση της Ελλάδας με βάση κάποιους αξιόλογους οικονομικούς αναλυτές.

Ο Διεθνής Έλεγχος κατά Σοφία Σακοράφα - Του Δημήτρη Καζάκη

"..Το «κίνημα» αυτό, που δυστυχώς παρέσυρε και μια σειρά έντιμους μελετητές του προβλήματος, αλλά και αγωνιστές, δημιουργήθηκε την εποχή που μετά την επιβολή του σχεδίου Μπέικερ από τις ΗΠΑ στην Λατινική Αμερική, οι λαοί στην περιοχή άρχισαν να ορθώνουν το ανάστημά τους και να απαιτούν την διαγραφή του χρέους για να γλυτώσουν μια και καλή από τους διεθνείς τοκογλύφους, το ΔΝΤ και τις «διεθνείς λύσεις» του προβλήματος που προωθούν οι ΗΠΑ (όπως ήταν το σχέδιο Μπέικερ και Μπράντι, τα οποία αποτελούσαν αναδιάρθρωση του χρέους με «βαθύ κούρεμα» και τα οποία κυριολεκτικά ισοπέδωσαν τις χώρες εκείνες που τα αποδέχτηκαν)..

..Ως τυπικό παράδειγμα αναφέρεται αυτό που έκανε το Εκουαδόρ και πρόεδρος της χώρας Κορέα. Ωστόσο υπάρχουν πολλά και σοβαρά ερωτηματικά. Για παράδειγμα: όταν μια χώρα, όπως το Εκουαδόρ, ο κύριος όγκος του χρέους του είναι μέσα από δανειακές συμβάσεις με τράπεζες, τότε ο έλεγχος μπορεί να γίνει εξετάζοντας μία-μία τις συμβάσεις και το πώς διατέθηκαν τα κονδύλια της συγκεκριμένης σύμβασης. Τι θα γίνει όμως αν το χρέος είναι σχεδόν στο σύνολό του ομόλογα που εκδίδονται, τοποθετούνται και διακινούνται ελεύθερα στη διεθνή αγορά (πρωτογενή και δευτερογενή), όπως συμβαίνει με την περίπτωση της Ελλάδας; Τότε τι σημαίνει έλεγχος σ’ αυτή την περίπτωση; Απολύτως τίποτε. Οι ειδικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι στην περίπτωση δανεισμού μέσω δημοπρασίας ομολόγων, το μόνο που μπορείς να ελέγξεις είναι αν έγινε σωστά και νόμιμα η δημοπρασία, αν οι διαμεσολαβούσες τράπεζες αμείφθηκαν με μεσιτεία που δεν παραπέμπει σε ύποπτες συναλλαγές..."

Ανώνυμος
14 Απριλίου 2011 - 10:22 μ.μ.

από το προηγούμενο link
Ο Διεθνής Έλεγχος κατά Σοφία Σακοράφα - Του Δημήτρη Καζάκη


"...Όμως ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κύριοι αυτοί που προτείνουν τη «διεθνή επιτροπή» ξέρουν ή μπορούν να βρουν το ύποπτο ή παράνομο χρέος, πόσο από το χρέος μπορεί να πληρώσει ένας λαός; Στο ερώτημα αυτό κανείς δεν απαντά. Για παράδειγμα ας πούμε ότι το ύποπτο ή παράνομο χρέος είναι 50-60%, ποιος μπορεί στα σοβαρά να υποστηρίξει ότι το υπόλοιπο χρέος μπορεί να πληρωθεί από τον λαό και την χώρα; Όταν μια χώρα και ένας λαός έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί επί δεκαετίες και έχει οδηγηθεί στην χρεοκοπία, τι σημαίνει «δίκαιο» και «άδικο» χρέος όταν η χώρα και ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει τίποτε; Εκτός κι όλα αυτά στήνονται για να εξαναγκάσουμε την χώρα και τον λαό της που δεν μπορεί να πληρώσει, να ξεπουληθεί όχι για όλο το χρέος, αλλά μόνο για εκείνο το χρέος που είναι «δίκαιο». Τέτοια περίπτωση είναι και η Ελλάδα. Το δημόσιο χρέος, τουλάχιστον άνω του 90%, είναι συσσωρευμένοι τόκοι πάνω σε κεφαλαιοποιημένους τόκους παλιότερων δανείων. Με άλλα λόγια το χρέος της χώρας έχει δημιουργηθεί κατά κύριο λόγο πληρώνοντας πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Ακόμη κι αν κάποιος θεωρήσει ότι τα αρχικά δάνεια – που έτσι ή αλλιώς έχουν ξεπληρωθεί δεκάδες φορές έως σήμερα – ήταν «δίκαια», γιατί μια χώρα και ένας λαός να ξεπουλιέται για να πληρώνει πανωτόκια;

Αυτό ακριβώς το ζήτημα, που δεν είναι μόνο πρόβλημα της υπερχρεωμένης Ελλάδας, ήρθε να αντιμετωπίσει η πρόταση του ΟΗΕ (Απρίλιος του 2010) που θεωρεί ως «απεχθές χρέος» όχι μόνο εκείνο που είναι προϊόν ύποπτης συναλλαγής, αλλά κάθε χρέος που για να πληρωθεί οδηγεί στην καταστρατήγηση, παραβίαση, ή και κατάργηση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όταν λοιπόν μια χώρα αναγκάζεται να συνθλίψει τη δουλειά και τα εισοδήματα του λαού της, να περικόψει δραστικά δημόσιες και κοινωνικές παροχές και να ξεπουλήσει την περιουσία της και έτσι να θέσει την ασφάλεια, την ευνομία και την ομαλότητά της σε κίνδυνο, προκειμένου να πληρώσει τους δανειστές της, τότε το χρέος της θεωρείται «απεχθές» και οφείλει να αρνηθεί την πληρωμή του. Τάδε έφη ο ειδικός επιτετραμμένος για την μελέτη και αντιμετώπιση του χρέους σε εισήγησή του προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2010, η οποία κατά πλειοψηφία έγινε αποδεχτή από αυτό το διεθνές σώμα. Και είναι μάλλον περίεργο που όσοι σκίζονται για τον έλεγχο των δανειακών συμβάσεων στην Ελλάδα, δήθεν για να αποκαλύψουν το μέρος του χρέους που είναι «απεχθές», τους διαφεύγει ως δια μαγείας αυτή η σημαντική συμβολή του ΟΗΕ στην έννοια του «απεχθούς χρέους»...."

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger