Νεοτερα

Μια παλιά μαχαιριά που κάθε 22 Απρίλη στάζει πύον

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα, 22 Απριλίου 2019 | 12:18 π.μ.

«Επιδρομή από φασιστοειδή στοιχεία και μέλη της ΕΠΕΝ οπλισμένα με στιλέτα και λοστούς έγινε χθες το πρωί στη Νομική Σχολή της Αθήνας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εννιά φοιτητές και να προκαλέσουν ζημιές στο κτίριο».

Ήταν 22 Απριλίου του 1986, λίγες ημέρες πριν τις φοιτητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Στο κτήριο της Νομικής επικρατούσε μια διάχυτη ανησυχία.
Είχε προηγηθεί μια άγρια συμπλοκή στη Σόλωνος την προηγούμενη μέρα ανάμεσα σε μέλη της ΔΑΠ και της Πανσπουδαστικής και όλοι περίμεναν τη συνέχιση της κόντρας.

Ήταν νωρίς το πρωί και οι λιγοστοί φοιτητές κυκλοφορούσαν μουδιασμένοι. Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι αλλά κανείς δεν ήξερε που και πως θα ανάψει το φυτίλι.
Στην είσοδο της Νομικής κάτι λίγα πηγαδάκια με καφέ και τσιγάρο δίχως όρεξη για πολλά. Για μάθημα ούτε λόγος. Στο επίκεντρο της κουβέντας το ξύλο της προηγούμενης μέρας και ο φόβος των αντιποίνων για τα σπασμένα τραπεζάκια της ΔΑΠ από τους Κνίτες.

Σχεδόν κανείς δεν ήξερε πως την ίδια ώρα συνεδρίαζε το Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ, με κεντρικό θέμα την υποβολή μήνυσης κατά του φοιτητή της Νομικής Μάκη Βορίδη, γνωστού ήδη για την φασιστική του δράση και τις επιθέσεις κατά φοιτητών στους δρόμους πέριξ της πλατείας Εξαρχείων και στο Χημείο.
Όλοι ξέραμε για τον Βορίδη, ελάχιστοι όμως είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε σε κάποια από τις περιβόητες νυχτερινές περιπολίες της ομάδας του.

Δύο ήταν οι «συμμορίες» που έσπερναν τον φόβο εκείνη την εποχή σε Εξάρχεια και Κυψέλη. Οι σκίνχεντ του Κοστέλο που μοίραζε ξύλο σε μετανάστες στη Φωκίωνος και οι Επενίτες του Βορίδη που σιγοντάριζαν τα ΜΑΤ στην «επιχείρηση Αρετή» του Δροσογιάννη στα Εξάρχεια.


Η δράση τους όμως ήταν πάντα νυχτερινή. Σαν τα τσακάλια. Μέχρι εκείνο το πρωινό που τα τσακάλια μπήκαν στη Νομική διψασμένα για αίμα με το φως της ημέρας.


Κανείς δεν πρόλαβε να τους μετρήσει. Μπήκαν ουρλιάζοντας «κουμούνια θα πεθάνετε» και ανοίγοντας τα μαύρα δερμάτινα μπουφάν τους έβγαλαν τους σουγιάδες και όρμηξαν.
Τρομαγμένοι αρχίσαμε να τρέχουμε δεξιά αριστερά ζητώντας καταφύγιο. Το πάτωμα γέμισε καφέδες, τσιγάρα και σημειώσεις.
Έτρεξα στη σκάλα αριστερά. Λίγα μέτρα πιο πέρα ήταν η «κατάληψη» της Β Θεολογικής. Ανεβαίνοντας τη σκάλα ένιωσα ένα κάψιμο στον δεξί μηρό. Δεν ασχολήθηκε άλλο μαζί μου. Με προσπέρασε τρέχοντας αφήνοντάς μου μόνο μια μαχαιριά. Μετά χτύπησε τον Γιώργο. Τον χτύπησε με το μαχαίρι στο κεφάλι.

Ακολούθησε συμπλοκή με μέλη των Αριστερών Συσπειρώσεων που βγήκαν από τη Β Θεολογική. Άγριο ξύλο και πολλές μαχαιριές. Θυμάμαι μας πήγαν στον Ευαγγελισμό. Ο Γιώργος ήταν άσχημα χτυπημένος στο κεφάλι και τον κράτησαν.
Οι περισσότεροι φύγαμε φοβισμένοι, χωρίς ράμματα για να μην δώσουμε τα στοιχεία μας και μπλέξουμε με μπάτσους και γονείς. Την άλλη μέρα η Ελευθεροτυπία έγραφε για 9 τραυματίες. Έκανα μέρες να ξαναπατήσω το πόδι μου στη σχολή.

Άφησα την πληγή να θρέψει μόνη της σε ένα ημιυπόγειο στην Κυψέλη. Εκείνη που δεν έκλεισε, όμως, ήταν η πληγή στη μνήμη.
Έσταζε αίμα κάθε φορά που τον έβλεπα. Σα γάγγραινα στο μυαλό ήταν όταν τον έβλεπα να καμαρώνει στο Κάραβελ δίπλα στον Λεπέν.
Ένιωθα ένα κάψιμο όταν τον έβλεπα χρόνια αργότερα να μπαίνει στη Βουλή χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη.
Με έπνιγε η μπόχα όταν τον έβλεπα να ξεπλένεται σχεδόν κάθε βράδυ στην τηλεοπτική κολυμπήθρα. Όσο και να τον ξέπλυναν όμως, όσα συγχωροχάρτια και να του έδωσαν για την ακτιβιστική δράση των νεανικών του χρόνων, εγώ πάντα θα τον θυμάμαι με το σουγιά στο χέρι να ουρλιάζει «κουμούνια θα πεθάνετε» και κάθε φορά που τον βλέπω ασυναίσθητα θα αγγίζω μια παλιά μαχαιριά που κάθε 22 Απριλίου στάζει πύον.

Πηγή: Του Πέτρου Κατσάκου - Ελευθεροτυπία 23/4/1986

Η "τάξη" που οραματίζονται οι νοσταλγοί της δικτατορίας.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 21 Απριλίου 2019 | 11:47 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Τι άφησαν πίσω οι χουνταίοι; Αποκαΐδια! Ερείπια. Παντού χαλασμός, μια χώρα εντελώς κατεστραμμένη. Τα βασανιστήρια δεν περιορίστηκαν στους ανθρώπους. Οι δικτάτορες τσάκισαν την Ελλάδα, σχεδόν τη σκότωσαν.

Η οικονομία το 1974 είχε τα μαύρα της τα χάλια. Ήταν φυσικό, αφού οι κλέφτες και απατεώνες πραξικοπηματίες όπως κι οι "ημέτεροι", - φίλοι συγγενείς - ξεσάλωναν για 7 χρόνια, δεν άφησαν τίποτε όρθιο, τίποτα που να μην του βάλουν χέρι.
Με τους εργαζόμενους υπό συνεχή τρομοκρατία, λογοκρισία, με κάθε είδους τυραννία και διώξεις, τα αρπακτικά του φασισμού ολοκλήρωναν το πλιάτσικο των SS. Ποιος να τολμήσει να τους πει κλέφτες; Θα τον σκότωναν στο ξύλο! Είναι γνωστά τα σκάνδαλα τους, δεν είναι ένα και δυο. Σ' εκείνα που διέπρεψαν οι πραξικοπηματίες ήταν οι κιτς φιέστες, η τζάμπα μαγκιά στους εργαζόμενους, οι διώξεις - βασανισμοί, η παρακολούθηση των πολιτών, οι μίζες και η γελοιότητα.

Εκείνο όμως που χτύπησαν περισσότερο ήταν οι ένοπλες δυνάμεις. Θα περίμενε κάποιος τουλάχιστον ως στρατιωτικοί, να μην διαλύσουν τελείως το στρατό. Κι όμως! Ο σύνδεσμος λεηλασίας και βλακείας, διάβρωσε τόσο το στράτευμα, ώστε να το καταστήσει σχεδόν ανίκανο!
Στην Κύπρο πχ. Το πρώτο που έκαναν ήταν να αποδυναμώσουν το νησί. 8.500 καλά εξοπλισμένοι άντρες της μεραρχίας με 2 ίλες αρμάτων που είχαν μεταφερθεί εκεί, έφυγαν μετά από εντολή των ΗΠΑ.

Το πρώτο κύμα απόβασης των Τούρκων ήταν 3.500 άνδρες και μια ίλη αρμάτων...
Έκαναν επίσης το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου δίνοντας αφορμή στην Τουρκία να επέμβει. Πρέπει δε να πούμε, πως έκαναν και αυτοί, όπως κι οι Τούρκοι εισβολείς, εγκλήματα πολέμου: καταστροφές, βιασμούς, δολοφονίες αμάχων κλπ. Όχι μόνο δεν έκαναν τίποτε να ενισχύσουν το νησί, αλλά αντίθετα προκάλεσαν διάλυση στις υποδομές της Εθνικής Φρουράς εμποδίζοντας έτσι την επιστράτευση. Η δε διάταξη των δυνάμεων ήταν για να πετύχει το πραξικόπημα τους, όχι να αποκρούσουν την απόβαση. Οι ίδιοι οι Τούρκοι δεν πίστευαν ότι θα τους διευκόλυναν τόσο οι βλάκες συνταγματάρχες.

Στο Αιγαίο δεν υπήρχε σε κανένα νησί η στοιχειώδης έστω υποδομή απόκρουσης μιας απόβασης ή μιας ρίψης αλεξιπτωτιστών. Για αντιαεροπορική άμυνα ούτε λόγος! Δεν υπήρχε σχεδόν τίποτε! Γιατί; Διότι οι καλύτερες και περισσότερες δυνάμεις ήταν προσανατολισμένες στο Βορρά! Εχθρός ήταν οι Βούλγαροι κομμουνιστές, οι Αλβανοί κι Γιουγκοσλάβοι! Πολλές επίσης μονάδες ήταν στις πόλεις, αφού περιπολούσαν μπήπως ακούσει κάποιος Θεοδωράκη! Το δε Ναυτικό είχε τα πλοία δεμένα. Όπως και πολλούς αξιωματικούς, που ήταν φυλακή μετά από το κίνημα του Κοκού. Όσο για τα πανάκριβα τότε F4 εκτός από το ότι ήταν ελάχιστα, δεν είχαν ακόμα ενταχθεί στις μοίρες, ενώ είχαν αρκετά προβλήματα, τα οποία δεν έπρεπε να υπάρχουν! Οι Αμερικάνοι μας έδωσαν τα χειρότερα, οι δε Έλληνες σκέφτονταν τις μίζες, έτσι τα παρέβαλαν με τις βλάβες τους, ενώ είπαν κι "ευχαριστώ" από πάνω! Μπάχαλο!

Μπάχαλο, που φάνηκε καθαρά, όταν έγινε η επιστράτευση. Πολλοί λένε πως έγινε η επιστράτευση, για να μη βγει κόσμος στο δρόμο, να τους αρχίσει στις φάπες. Δεν υπήρχε περίπτωση να δώσουν όπλα στο λαό, γιατί αυτά θα κατέληγαν σε χουντικούς πισινούς. Το κλίμα ήταν βαρύ, οι δε δικτάτορες... χεσμένοι! "Έχει φτάσει στο σκατό στην κάλτσα", έλεγε ειρωνικά γι αυτούς ο κόσμος. Εκλιπαρούσαν οι "γενναίοι κομμουνιστοφάγοι" τις ΗΠΑ να μεσολαβήσουν για ανακωχή! Σκέπτονταν πως θα γλυτώσουν το άθλιο τομάρι τους! Είναι επίσης γνωστά πως οι επίστρατοι αντί για όπλα και πυρομαχικά πήραν πέτρες, ενώ έψαχναν να βρούνε τροφή και νερό μονάχοι τους! Καμία οργάνωση ή συνεννόηση! Χάος!

Η "τάξη" που οραματίζονται οι νοσταλγοί της δικτατορίας. Οι αλιτήριοι που νομίζουν πως ξεχάσαμε. Οι πατριώτες της μίζας. Οι στρατηγοί του καναπέ. Τα καθάρματα και οι ρουφιάνοι που θέλουν να ακρωτηριάσουν ξανά τη χώρα...

Ε, όχι και η ΚΟΕ να ειρωνεύεται την ΑΝΤΑΡΣΥΑ!


Του Γ.Γ

Κοίτα να δεις θράσος! Να έχει δηλαδή την αίσθηση η Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, ότι παίρνει στο "δούλεμα" την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. (Αναφερόμαστε στο κείμενο που συνοδεύει την αρχική φωτογραφία που αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα της εφημερίδας της).

Μιλάμε για μια οργάνωση που στήριξε για χρόνια τον ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη της υπήρξαν βουλευτές του σημερινού κυβερνητικού κόμματος και ο οπορτουνισμός και καιροσκοπισμός είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της.

Επί εποχής Συνασπισμού όταν υπήρξε αντιπαράθεση Αλαβάνου - Τσίπρα ποντάρησαν σε "κουτσό άλογο" και όταν το πολιτικό εγχείρημα του Αλαβάνου απέτυχε παταγωδώς επέστρεψαν στο κόμμα του Τσίπρα.
Ο Ρούντι Ρινάλντι, μάλιστα, επικεφαλής της ΚΟΕ, είχε αναλάβει και το πόστο του κεντρικού συντονιστή του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στελέχη αυτής της οργάνωσης είχαν κεντρικές κομματικές καθοδηγητικές θέσεις μέχρι την Π.Γ και την Κ.Ε.
Είχαν εξελιχθεί με δυο λόγια σε "τσιπρικότεροι του Τσίπρα". Εγκατέλειψαν το κυβερνητικό κόμμα το 2015 όταν ο Τσίπρας τα έδωσε όλα στην Τρόικα, υπογράφοντας το 3ο Μνημόνιο.

Ουσιαστικά η ΚΟΕ έχει εξαφανιστεί από την πολιτική ζωή της χώρας και η μόνη παρουσία της είναι μέσα από την βδομαδιάτικη εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς".
Απ' αυτή την σκοπιά θεωρούμε προκλητικό να ειρωνεύεται και να μιλάει σκωπτικά για μια οργάνωση σαν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που όσες ιδεολογικές διαφωνίες να έχεις μαζί της, δεν μπορεί να παραγνωρίσεις ότι κατά βάσει αποτελείται από τίμιους αγωνιστές. 

Μπορεί π.χ εμείς να την καταλαβαίνουμε πώς γίνεται αυτό το μετωπικό σχήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να περιλαμβάνει στους κόλπους του, μια οργάνωση όπως το ΣΕΚ, να διαφωνούμε κάθετα σε μια σειρά από τις πολιτικές της θέσεις, αλλά να βλέπουμε την ΚΟΕ, με το παρελθόν που έχει, να μιλάει απαξιωτικά γι' αυτή την συλλογικότητα,  είναι κάτι που δεν μπορεί να αφήσουμε ασχολίαστο.

Σαν σήμερα, 21 Απρίλη 1963 πραγματοποιήθηκε η πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.

Της Π.Μ

Η σημερινή μέρα δεν έχει μόνο την θλιβερή επέτειο της επιβολής της χούντας στην Ελλάδα.
21 Απρίλη το 1963 πραγματοποιήθηκε η πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.
Την Πορεία οργάνωσαν η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη, η Κίνηση Νέων για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό "Μπέρτραντ Ράσελ" και άλλοι φορείς.

Η Πορεία απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση της ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή και δεν πραγματοποιήθηκε, αφού με αστυνομικές διαταγές κηρύχθηκαν παράνομες όλες οι συγκεντρώσεις σε ανοιχτό χώρο.

Ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις έζωσαν ολόκληρη την περιοχή από τον τύμβο του Μαραθώνα έως το Γηροκομείο.
Περισσότεροι από 3.000 οπλισμένοι χωροφύλακες είχαν αναλάβει τον αποκλεισμό της περιοχής του Μαραθώνα, ενώ ο στρατός βρισκόταν σε ετοιμότητα. Έγιναν 200 συλλήψεις, ενώ 300 άτομα τραυματίστηκαν.

Τελικά την πορεία πραγματοποίησαν μόνο οι Γρηγόρης Λαμπράκης, Ανδρέας Μαμμωνάς, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Παντελής Γούτης, Γιούλια Λιναρδάτου, Βασίλης Παπασταφίδας και Τεύκρος Ανθίας.
Πλησιάζοντας στο Πικέρμι, ο Λαμπράκης μάζεψε λίγα λουλούδια για να τα τοποθετήσει στο μνημείο που είχε στηθεί προς τιμήν των απαγχονισμένων από τους Γερμανούς.
Λίγο παρακάτω συνελήφθησαν όλοι εκτός από τον Λαμπράκη και την Λιναρδάτου.
Στην Παλλήνη τέλος συνελήφθη και ο Λαμπράκης.

Βαγγέλης Μαρινάκης: Ο ιδιοκτήτης του δεξιού «House of cards»

Πηγή: Ι.Σ. Καριώτης - "Documento"

H διαδρομή του Βαγγέλη Μαρινάκη και η είσοδός του στο εγχώριο «House of cards» παραπέμπουν με πολλούς τρόπους στα έργα και στον ήρωα του Ευγένιου Σπαθάρη.
Ο Μαρινάκης εφοπλιστής. Ο Μαρινάκης αγνός φίλαθλος. Ο Μαρινάκης αφοσιωμένος Πειραιώτης. Ο Μαρινάκης μαχητικός Ελλην. Ο Μαρινάκης μακεδονομάχος. Ο Μαρινάκης δημοκράτης, κατήγορος της χούντας του Τσίπρα. Ο Μαρινάκης ντροπαλός χρηματοδότης της ΝΔ. Ο Μαρινάκης κουμπάρος της κουμπάρας. Ο Μαρινάκης δήμαρχος, έστω δι’ αντιπροσώπου.
Με αποκορύφωμα το προχτεσινό: ο Μαρινάκης πολιτικός ηγέτης, με πρώτη εμφάνιση ρητορικά άψογη, έστω και με σκονάκια , στον Νίκο Χατζηνικολάου.

Το θέμα δεν είναι τι είπε στην επίσημη είσοδό του στο «House of cards», όπως καταλαβαίνετε. Το θέμα είναι το στήσιμο. Ο σκοπός. Το απώτερο και έκλαμπρο. Η εικόνα. Η τήβεννος. 
Εντέλει ο Μαρινάκης «καθαρά χέρια» χτυπά την πόρτα μας. Είναι εδώ ως εθνικός εισαγγελέας, για να μας απαλλάξει από το άγος της Αριστεράς, να καταδείξει το άγος της Αριστεράς, να ηγηθεί της μεγάλης προσπάθειας κόντρα στη διαπλοκή, την εθνική μειοδοσία, στον αυταρχισμό και σε ό,τι άλλο θέλετε να προσθέσετε.
Υπό το χειροκρότημα της Νέας Δημοκρατίας, την αιδήμονα σιωπή του ΚΙΝΑΛ, τον επαινετικό ψίθυρο διάφορων άλλων που με τη μύγα του Πολάκη παθαίνουν αλλεργία, αλλά με την αράχνη του Μαρινάκη κηρύσσουν δημοκρατική αργία.

Φυσικά η αλήθεια πίσω από την εικόνα είναι μία: ο Μαρινάκης κατηγορούμενος. Ο Μαρινάκης στη σκιά του «Noor 1». Ο Μαρινάκης άρχων των στημένων. Ο Μαρινάκης των πακιστανικών τηλεφώνων. Ο Μαρινάκης, εντέλει, που εισάγει στην πολιτική διαδικασία την ποινική. 

Κερδίζει το κόμμα ΜΟΥ; Τελειώνουν οι περιπέτειες, οι διώξεις, οι εισαγγελείς, οι υποψίες, οι φήμες, οι δικογραφίες. Ο φόβος του Κορυδαλλού!
Χάνει το κόμμα ΜΟΥ; Χάνομαι.

Τόσο απλά, ώστε να απορεί κανείς πώς τόσοι σοφοί μέσα στη ΝΔ τον αποδέχονται με ένα μεγάλο χειροκρότημα ως φυσικό τους αρχηγό και δεν καταλαβαίνουν ότι ο Μαρινάκης θα τους πάρει στον λαιμό του.

Πάντως τον ακούσαμε ως εισαγγελέα διαφθοράς, με διεκδίκηση ιδιοκτησίας πλέον στο δεξιό «House of cards».
Είναι βέβαιο ότι στα επόμενα επεισόδια θα μας στοιχειώνει όλο και πιο πολύ, ως μια τρομακτική πολιτική φιγούρα, η οποία ρίχνει τη σκιά της πάνω από τον Μητσοτάκη, την Ντόρα, τον Αδωνη, τη ΝΔ, αλλά και την Ελλάδα.
Αυτό που επιδιώκει είναι σαφές. Από ιδιοκτήτης του Πειραιά με μπροστινό, ιδιοκτήτης της ΝΔ με μπροστινό, ιδιοκτήτης της χώρας με μπροστινό, και παρεμπιπτόντως ιδιοκτήτης της Δικαιοσύνης με μπροστινό.

Κυρίες και κύριοι, Βαγγέλης Μαρινάκης: το σύστημα σε όλο του το σκότος.

H "αναγνωρισιμότητα", βασικό "προσόν" για γίνει κανείς βουλευτής ή ευρωβουλευτής

"Χυδαιότητα που γίνεται για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους" χαρακτηρίζει, αναγνώστρια μας, την ανάρτηση που έκανε στο facebook, η Ευγενία Λουπάκη

Η Συριζαία δημοσιογράφος -εργάζεται  στην εφημερίδα "Αυγή" και στο κομματικό ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ- σύζυγος του υπευθύνου του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Θανάση Καρτερού-, παράθεσε στην διαδικτυακή της παρουσία μια φωτογραφία του υποψήφιου ευρωβουλευτή του κυβερνητικού κόμματος,  Αλέξη Γεωργούλη, συνοδεύοντας την με λεζάντα στην οποία γράφει: "ω, ρε μάνα μου, ω ρε μάνα μου. ω ρε μάνα μου".

Τίποτα το χυδαίο δεν υπάρχει στην ανάρτηση της Λουπάκη. Απλώς μια γυναίκα εκφράζει τον θαυμασμό της σε ένα ωραίο άντρα. Από κει και πέρα είναι υποκειμενική η εκτίμηση για τον τρόπο που το κάνει.

Αν, λοιπόν κάτι πρέπει να σχολιάσουμε -όπως μας ζητάει η επιστολογράφος μας- αυτό  είναι τα κριτήρια που επιλέγουν τα κόμματα εξουσίας για να στελεχώσουν τα εκλογικά τους ψηφοδέλτια. Και σ' αυτά ένα από τα κύρια είναι η "αναγνωρισιμότητα" που έχουν οι υποψήφιοι βουλευτές. Εχουν την αίσθηση και πιθανόν δεν κάνουν λάθος, ότι έτσι θα αποκομίσουν ψήφους από την απολιτική εκλογική μάζα.
Και δεν αναφερόμαστε συγκεκριμένα στον Α. Γεωργούλη, του οποίου την πολιτική και καλλιτεχνική διαδρομή αγνοούμε εντελώς.

Αν ανατρέξει κανείς σε κατά καιρούς δηλώσεις που έχουν κάνει  τέτοιοι "αναγνωρίσιμοι" υποψήφιοι πραγματικά θα μείνει άφωνος από το IQ που κουβαλούν.
Πρόσφατα, μάλιστα σχολιάζαμε κάποιες ανεκδιήγητες τοποθετήσεις του υποψήφιου ευρωβουλευτή της Ν.Δ, Ακη Τσελέντη.

Πρόταση σε Πλεύρη, Βορίδη, Αδωνη να "τιμήσουν" την σημερινή "επέτειο"

21 Απρίλη σήμερα και έχουμε δεδομένο ότι μια σειρά πρωτοκλασάτα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θα αναπολούν με νοσταλγία το "νόμο και την τάξη", που βασίλευε στην χώρα μας όταν κυβερνούσε η "εθνοσωτήριος επανάστασις" των συνταγματαρχών.

Επειδή ανάλογες εποχές είναι χλωμό να επιστρέψουν, και μια τέτοια "επέτειος" θα ήταν προδοσία της "ιστορικής μνήμης" τους να μην την "τιμήσουν", εμείς τους έχουμε έτοιμη πρόταση.
Η ιδέα μας έρχεται από τη "προοδευτική" Γαλλία του "δημοκράτη" Μακρόν και έτσι κανείς δεν θα μπορεί να τους κατηγορήσει σαν θιασώτες των μεθόδων που χρησιμοποιούσε το καθεστώς του Παπαδόπουλου για να επιβάλλει τον "Νόμο και την Τάξη".

Η πρόταση μας, λοιπόν, εστιάζεται στο εξής. Τιμώντας την σημερινή "μεγάλη επέτειο" της 21ης Απριλίου, να συντάξουν πρόταση και να την καταθέσουν για ψήφιση στην "εθνική αντιπροσωπία", ώστε η αστυνομία να προμηθευτεί "κανόνια εκτόξευσης μεθυλενίου".
Τι είναι αυτά; Κάτι μεγάλα οχήματα που εκτοξεύουν προς τους διαδηλωτές ένα μπλε υγρό που στιγματίζει το δέρμα και τα ρούχα τους.
"Μαρκάρονται" έτσι, και οι μπάτσοι τους εντοπίζουν πολύ εύκολα. Τους συλλαμβάνουν και τους οδηγούν ... για τα περαιτέρω. Οπως ακριβώς έκαναν χτες οι Γαλλικές αστυνομικές δυνάμεις.

Μ' αυτόν τον τρόπο, Βορίδης, Αδωνης, Πλεύρης κ.α απ' την μια θα τιμήσουν τους ιδεολογικούς προγόνους τους, δείχνοντας ότι μένουν πιστοί στον ιδεολογικό τους προσανατολισμό και απ' την άλλη θα απευθυνθούν στο εκλογικό ακροατήριο των νοσταλγών της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Καλή ιδέα δεν τους δίνουμε;

Ας τους χαρίσουμε και ένα δημοτικό άκουσμα που θα τους "ενθουσιάσει" μέρα που είναι:

21/4/1944: Ο ΕΛΑΣ Καισαριανής αποκρούει νικηφόρα επίθεση γερμανοτσολιάδων, χαφιέδων της Ειδικής Ασφάλειας και ανδρών της Γκεστάπο

Στην Καισαριανή ο ΕΛΑΣ δίνει σκληρές μάχες ενάντια στη συνδυασμένη επίθεση 1.000 γερμανοτσολιάδων, χαφιέδων της Ειδικής Ασφάλειας και ανδρών της Γκεστάπο.

Το πώς εξελίχτηκε το συγκεκριμένο γεγονός το παρακολουθούμε μέσα από ένα απόσπασμα του βιβλίου του Ορέστη Μακρή «Ο ΕΛΑΣ της Αθήνας»:

ΙΣΧΥΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΤΑΔΩΝ - ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΛΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ (21.4.44)

20.4.44, Πέμπτη βράδυ. Ο καπετάνιος του συντάγματος Λάμπρος φέρνει την πληροφορία, ότι τα ξημερώματα της επόμενης θα εξαπολυθεί γενική επίθεση ενάντια στις ανατολικές συνοικίες, από του Ζωγράφου μέχρι και την Καλλιθέα - Νέα Σμύρνη, θα διαθέσουν όλες τις δυνάμεις των γερμανοτσολιάδων. μπουραντάδων, Ειδικής Ασφάλειας και ορισμένες μικρές μανάδες γερμανών των ΕΣ-ΕΣ. Επικεφαλής θα είναι ο συνταγματάρχης Πλυτζανόπουλος και για την Καισαριανή ειδικά, ένας αντισυνταγματάρχης πεζικού,

Κύριος σκοπός τους η κύκλωση και εξόντωση του ΕΛΑΣ Καισαριανής. Δευτερεύων σκοπός η τρομοκράτηση όλων των ανατολικών συνοικιών, που είχαν αρχίσει να δίνουν μάχες για την προστασία τους και η απασχόλησή τους για να μην μπορούν να έρθουν σε βοήθεια της Καισαριανής.

Στη συνέχεια ο Λάμπρος μας δίνει διαταγή γενικής κινητοποίησης μέσα στη νύχτα.

Και οι τρεις λόχοι μας παίρνουν τις θέσεις τους σύμφωνα με το προκαθορισμένο σχέδιο άμυνας. Παράλληλα κινητοποιούνται όλες οι πολιτικές οργανώσεις μας και προετοιμάζουν με τη χωνιά το λαό για την αυριανή νέα δοκιμασία της Καισαριανής. Δεν πρόλαβαν να πάρουν ανάσα και να πάλι στο πόδι οι καισαριανιώτες!

Το ίδιο γίνεται και στην περιοχή του ΙΙου τάγματος (Γούβα - Παγκράτι - Βύρωνα - Νέα Ελβετία). Ολόκληρη η 1η ταξιαρχία βρίσκεται σε συναγερμό, για την αυριανή μάχη, Τα χωνιά ξεσηκώνουν τη μισή Αθήνα. Ο λαός συγκεντρώνεται σε μεγάλες ομάδες, συζητάει και είναι αποφασισμένος να αμυνθεί, να βοηθήσει τον ΕΛΑΣ. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Εφτά χρόνια χωρίς τον υπέροχο σύντροφο Σάββα.

Μια απ' τις πιο γνωστές πολιτικές αυτοκτονίες στα μνημονικά χρόνια, είχαμε σαν σήμερα 21/4/2012.
Βάζει τέλος στην ζωή του, στην Σταυρούπολη Ξάνθης, ο Σάββας Μετοικίδης.

Ο υπέροχος δάσκαλος, ο ακούραστος αγωνιστής, η φιγούρα που βρισκόταν πάντα μπροστά στις μάχες για ένα άλλο δημόσιο σχολείο, για την υπεράσπιση της εκπαίδευσης όλων των παιδιών από τα Πομακοχώρια ως την Αθήνα, στους αγώνες υπέρ των μεταναστών, των άνεργων, των εργαζόμενων, του πολιτισμού, όπως σημείωνε τότε ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τιμώντας την μνήμη του συντρόφου Σάββα παραθέτουμε περασμένη ανάρτηση που είχαμε κάνει πριν δυο χρόνια/

***

Πέρασαν πέντε χρόνια από την μέρα που ο ακούραστος αγωνιστής, ο υπέροχος δάσκαλος, πρωτοπόρος στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο Σάββας Μετοικίδης επέλεξε να δώσει τέλος στην ζωή του.

 Εγγόνι προσφύγων και παιδί μεταναστών, αγαπούσε ιδιαίτερα τους μετανάστες. Ψυχή της παιδαγωγικής ομάδας και πρωτοστάτης επί πέντε έτη στο σχολείο ελληνικής γλώσσας για μετανάστες που λειτουργούσε με πρωτοβουλία του Συλλόγου μας τα έτη 2005 – 2009. Την τελευταία χρονιά λειτουργίας, το σχολείο μεταναστών είχε 100 μαθητές – μαθήτριες και λειτουργούσε με την εθελοντική και εντελώς αφιλοκερδή εργασία πέντε συναδέλφων. Ο Σάββας πρωτοστατούσε και γι’ αυτό οι υπόλοιποι συνάδελφοι πειρακτικά τον αποκαλούσαν «διευθυντή» του σχολείου. Οι μετανάστες τον εκτιμούσαν και τον αγαπούσαν όχι μόνο για την προσφορά του αλλά και για την ανθρωπιά του και το χαρακτήρα του. Δεν σταματούσε ποτέ να τους λέει ότι το σχολείο δεν ήταν μια κίνηση φιλανθρωπίας, αλλά αλληλεγγύης και μπορεί μια μέρα να χρειαστούμε κι εμείς τη δική τους αλληλεγγύη, σημείωνε ανακοίνωση του συλλόγου του μόλις έγινε γνωστό ότι μας "άφησε".
Ξαναφέρνουμε στην μνήμη μας, αυτόν τον καταπληκτικό σύντροφο, μέσα από ένα κείμενο που έγραψαν οι φίλοι και συνάδελφοι του τις μέρες του χαμού του,

Στο φίλο μας Σάββα 

Αγαπημένε μας συνάδελφε, σύντροφε και συνοδοιπόρε στον καθημερινό αγώνα του επαγγελματικού και κοινωνικού στίβου, πολύτιμε φίλε, Σάββα μας.

Λέμε και γράφουμε για σένα, προσπαθώντας να βρούμε απάντηση, στο γιατί της μοναχικής σου πράξης.

Γιατί εσύ, ένας άνθρωπος τόσο βαθιά πολιτικοποιημένος, έχοντας για χρόνια δώσει σκληρούς αγώνες, μέσα από το εκπαιδευτικό και εργατικό κίνημα, επέλεξες να βαδίσεις με απόλυτα μοναχικό τρόπο, το δρόμο μακριά από τη σκληρή πραγματικότητα, που όλοι βιώνουμε.

Ήταν η βαθιά ευαισθησία σου αγαπημένε μας συνάδελφε, απέναντι στα προβλήματα που καθημερινά τα δυο τελευταία χρόνια διογκώνονταν και των οποίων ο ίδιος γινόσουν αποδέκτης, μέσω των γονέων και των μαθητών σου, καθώς και η άρνησή σου ν’ αποδεχτείς ότι είσαι και είμαστε εγκλωβισμένοι σ’ ένα άδικο και σκληρό παρόν, που έγινε ίσως η αιτία που σε οδήγησε να δώσεις μ’ αυτόν τον δραματικό τρόπο, την τελευταία σου μάχη, αυτή της προσωπικής σου επιλογής;

Μακάρι, να’ χαμε διαισθανθεί κάτι και να μπορούσαμε ν’ αλλάζαμε αυτή σου την απόφαση και τώρα να’σουν εδώ, μαζί μας, στο χώρο που με υπευθυνότητα, αγάπη , διάθεση, δρούσες και μοχθούσες καθημερινά στο σχολείο.

Σάββα, η παρουσία σου ήταν πολύτιμη στους μαθητές σου που γι’ αυτούς διαρκώς έτρεχες και μιλούσες, ανησυχούσες και πάλευες. Ήθελες να τους μεταδόσεις όχι μόνο γνώσεις αλλά και τρόπους για να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και αισιοδοξία για το μέλλον.

Όλοι εμείς οι συνάδελφοι και φίλοι σου, νιώθουμε πολύ τυχεροί που σε είχαμε δίπλα μας όλο αυτό το διάστημα και ανταλλάξαμε μέσα από τις ατελείωτες συζητήσεις ,τις ανησυχίες, τους φόβους, τις ευαισθησίες, το θυμό, τις επιθυμίες μας, που μοιραστήκαμε το γέλιο, τις μικροχαρές και τις μικρολαχτάρες της καθημερινότητας.

Ο Νέστος σε κέρδισε τελικά κοντά του κι εμείς θα σε κρατήσουμε ζωντανό, στο μυαλό και στην καρδιά μας. Παρά το μεγάλο πόνο και παρόλο που μας είναι δύσκολο ν’ αποδεχτούμε τον τρόπο φυγής σου, θα συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε, με πίστη ότι θα καταφέρουμε ν’ αλλάξουμε αυτή την κοινωνία και ότι θα δώσουμε πάλι στο μέλλον την κλεμμένη του αισιοδοξία.

Οι φίλοι και συνάδελφοί σου 
στο 38ο και 120ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Αφιέρωμα: 52 χρόνια μετά την αμερικανοκίνητη δικτατορία των Συνταγματαρχών

Πιστεύουμε ότι παρακάτω βρίσκεται ένα απ’ τα πιο ολοκληρωμένα αφιερώματα, που υπάρχουν στο διαδίκτυο, για την αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών που επιβλήθηκε στην χώρα μας τον Απρίλη του 1967.

Το ισχυριζόμαστε αυτό γιατί πέρα από τις πολλές σχετικές αναρτήσεις που ήδη έχουμε και τις οποίες παραθέτουμε σαν παραπομπές, εμπλουτίσαμε την συγκεκριμένη θεματική ενότητα με δυο εξόχως ενδιαφέροντα πονήματα. Το πρώτο είναι ολόκληρο το βιβλίο του Παναγιώτη Κανελλάκη «ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Στα κρατητήρια της ΕΣΑ το 1973» . (Κυκλοφόρησε σαν ένθετο στην «Εφημερίδα των Συντακτών»).

Από την εισαγωγή ακόμα του βιβλίου, την οποία υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς παίρνουμε μια εικόνα για το τι πρόκειται να διαβάσουμε στην συνέχεια.
Μιλάμε για γεγονότα τα οποία βίωσε στις τις 147 μέρες της κράτησής του στα κελιά της χουντικής ΕΑΤ/ΕΣΑ το 1973, ο συγγραφέας του βιβλίου. Είναι στην κυριολεξία συγκλονιστικές οι περιγραφές που κάνει ο Παναγιώτης Κανελλάκης για τα βασανιστήρια που του έκαναν οι –κατ’ ομολογία τους σαδιστές- αξιωματικοί της ΕΣΑ.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το σχετικό αφιέρωμα που υπάρχει στο περιοδικό Hot Doc History –κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα Documento-.

Τα κεφάλαια που περιλαμβάνει είναι τα εξής:

«Δικτατορία 1967. Ποιοι την έκαναν. Ποιοι την υποκίνησαν»,

«Πώς οι παγκόσμιες εξελίξεις ευνόησαν το πραξικόπημα των συνταγματαρχών»,

«ΧΟΥΝΤΑ: Καρπός του αμοιβαίου έρωτα ακροδεξιών αξιωματικών και ΗΠΑ»,

«Πως τα μνημόσυνα για τα Δεκεμβριανά έθαψαν την δημοκρατία»

Επίσης θα σας συνιστούσαμε να διαβάσετε από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830 -1974» ολόκληρο το κεφάλαιο που έχει με τίτλο "Η 21η Απριλίου 1967"

Διαβάστε ακόμα:

Σκόρπιες σκέψεις (Επετειακές και Επαναστατικές).

Μάκη, Άδωνη, Θάνο και λοιποί υμνητές της χούντας… χρόνια πολλά!

H νύχτα των τανκς

«Έτσι και κουνηθείτε θα σας πολεμήσουμε εμείς με τα όπλα που μας δώσατε»!

O «ευσεβής» ταξίαρχος Στυλιανός

Κώστας Κάππος – Το μόνο που δεν ήξερε ήταν η αντοχή του

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: «Μέσα από τη φυλακή, σας γράφω»

Σπύρος Μουστακλής: ένας άγνωστος ήρωας (1926-28 Απριλίου 1986)

Σπάνιο ντοκυμαντέρ με τη δίκη της χούντας.

Επτά «πέτρινα» χρόνια μέσα από την κάμερα του Παντελή Βούλγαρη

"Τα κορίτσια της βροχής" - Οι γυναίκες που βασανίστηκαν από την χούντα μιλούν [ντοκιμαντέρ]  

21 Απρίλη 1967: “Λαμόγια στο χακί”  

Πατρίς-Θρησκεία-10%, ή οι μπίζνες της Χούντας 

Τα απίστευτα σκάνδαλα της χούντας

Χούντα και «οι τυφεκιοφόροι του εχθρού»

Τα ξεχασμένα σκάνδαλα της "Εθνοσωτήριου"

Ποιοί και πόσοι αντιστάθηκαν στη χούντα;

Μνήμες από το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21 Απρίλη 1967

Για την δολοφονία του Γιάννη Χαλκίδη

21η Απριλίου 1967: Η κατάληξη μιας χρόνιας πολιτικής κρίσης και η έναρξη μιας σκοτεινής περιόδου

Η λογοκρισία στα χρόνια της χούντας (Βίντεο)

Τα ατέλειωτα σκάνδαλα της «αδιάφθορης» χούντας

27 Μαρτίου 1970: Αρχίζει η δίκη των μελών της «Δημοκρατικής Άμυνας»

Στις 2 Μάρτη 1973 ο δικτάτορας Παπαδόπουλος παρεμβαίνει ο ίδιος στις αντιδράσεις για την επιστράτευση των φοιτητών 

Ο Παττακός και το «μυστρί»  

Η παράνομη έκδοση του «Θούριου»

Αν οι δημόσιοι υπάλληλου ψηφίσουν Κούλη, θα πρόκειται για παγκόσμιο ψυχιατρικό φαινόμενο

Γράφει ο mitsos175

Ο Κούλης πρέπει να μισεί πολύ τα Χριστούγεννα. Τα χριστουγεννιάτικα δώρα σίγουρα. Όχι μόνο δεν πρόκειται να δώσει, αν πάρει την εξουσία, αλλά θα κόψει κι από όσους παίρνουν! Το είπε ξεκάθαρα, στα Αγγλικά όμως. Να μην τον καταλάβουν αυτοί που τον ψηφίζουν. 
Έλα όμως που ξέρουμε πάρα πολλοί να μιλάμε την Αγγλική γλώσσα, χάρη στα απαραίτητα προσόντα διορισμού, για όσους δεν έχουμε μέσον. Και το Μητσοτάκη ξέρουμε. Δεν περιμένουμε τίποτε καλό από αυτόν. "Λάθος του παρελθόντος" είναι κατ' αυτόν το δώρο! Ο ίδιος είναι αλάθητος. Καλέ τι αλάθητος; "Άσφαλτος" που θα έλεγε και γνωστή τραγουδίστρια. Άσφαλτος με πολύ καυτή πίσσα.

"Οι νέοι Έλληνες δεν θα έπρεπε να περιμένουν το δώρο των Χριστουγέννων στο τέλος της χρονιάς"!!! Πως το εννοεί αυτό καλοί μου αναγνώστες; Γιατί τα παιδιά περιμένουν πως και πως τα Χριστούγεννα. Να μείνουν χωρίς δώρο, να μάθουν! Τι να περιμένουν τα κακόμοιρα Κούλη; Το δήμιο να τα παλουκώσει; Το χαράτσι! 

Φυσικά αναφέρεται στο μισθό που παίρνουν οι υπάλληλοι για να τα βγάλουν πέρα στις γιορτές και που κατ ευφημισμό το λένε "δώρο", και όχι "αντίδωρο". Αυτά φυσικά τα λέει κάποιος που είναι πλούσιος και ταυτόχρονα χρωστά εκατομμύρια!
Τέλος πια η "ομηρεία" των εργαζομένων! Ο Κούλης ανυπομονεί να αρχίσουν οι εκτελέσεις. Ή οι θάνατοι από πείνα. 

Θα επικεντρωθεί - λέει- σε "ευκαιρίες". Ευκαιρίες για τους κανιβάλους! Και βέβαια για τα αφεντικά! Χαμογελάτε ρε, είναι ο εκλεκτός των καναλιών, ο νέος "σωτήρας"! Κάτι μου λέει πως μετά τις εκλογές ο ίδιος δεν θα χαμογελά καθόλου.

Τέλος θα ασχοληθεί και με τους ανέργους. Θα μειώσει την ανεργία ξεκληρίζοντας μας. Καλέ τι "ασφαλιστικό Πινοσέτ" λένε όσοι τον ακούνε; "Ασφαλιστικό Αδόλφου Χίτλερ αποκλειστικά για Εβραίους" είναι το πρόγραμμα της ΝΔ.

Τα λέει όμως αγάπη μου. Μπορεί να τα λέει σε ξένη γλώσσα, αλλά τα λέει. Για να ξέρουμε τι απαιτούν τ' αφεντικά να ψηφίσουμε μέσω πλαστών δημοσκοπήσεων. 

Πάνε τα δώρα, περικοπές. Κομμένα σε όλους. Εκτός από τα βαφτιστήρια του μπαμπά και της αδερφής που θα βολευτούν αρπάζοντας ότι έμεινε στα ταμεία του Δημοσίου! 

Δεν ξέρω τι λένε τα κανάλια, αλλά ο ανθρωποφάγος δεν πρόκειται να βγει. Είναι χειρότερος κι από το Νέρωνα! Δεν υπάρχει περίπτωση υπάλληλος που άκουσε αυτό να βάλει σε κίνδυνο έστω τα λίγα λεφτουδάκια που παίρνει στο τέλος της χρονιάς και που δεν μπορεί μ' αυτά να τα φέρει βόλτα. 

Αν τον ψηφίσουν, θα πρόκειται για παγκόσμιο ψυχιατρικό φαινόμενο. Παρά τη διαφήμιση, τα ψέματα και το άχτι που έχουν για τους άλλους.

Πως μια έκρηξη μεγατόνων περνά απαρατήρητη;

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 | 11:11 μ.μ.

Γράφει ο mitsos175

Για όσους δεν κατάλαβαν, η Νέα Δημοκρατία καίγεται. Από το μπουρλότο που έριξε η Ντόρα Μπακογιάννη. Η αδερφή του αρχηγού, είπε πως ήταν έτοιμοι το 2015 να κάνουν κυβέρνηση ΜΑΖΙ με το ΣΥΡΙΖΑ! Αλλά ο Αλέξης τους κορόιδεψε. Φυσικά, αν γίνονταν κάτι τέτοιο, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπήρχε σήμερα - ίσως και η ΝΔ να μας είχε αφήσει χρόνους - επομένως ήταν θέμα επιβίωσης, όχι πονηριά. Άλλους κορόιδεψαν κι οι δυο τους.

Πρόκειται για κυνική ομολογία πως τα δυο κόμματα ακολουθούν την ίδια πολιτική. "Εμείς το ξέρουμε", θα μου πείτε "το γράφετε σχεδόν καθημερινά". Όμως οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ μάλλον έχουν πλήρη μεσάνυχτα. Λογικό, το κουτόχορτο που τους ταΐζουν καθημερινά, αποβλακώνει. Πιστεύουν, πως τα δυο κόμματα, αν δεν είναι αντίθετα, είναι τουλάχιστο διαφορετικά.

Οι ιστοσελίδες της ΝΔ επιτίθενται στη Μπακογιάννη για την βόμβα που πέταξε. Κατανοούν τη ζημιά, που μπορεί να προκαλέσει η άτακτη αδελφή του αρχηγού, ειδικά αυτή την περίοδο. Όμως η Ντόρα δεν το είπε για κακό του Κυριάκου. Το είπε, για να προετοιμάσει κάποιους ηλίθιους νεοδημοκράτες, που έχουν αυταπάτες για το τι θα γίνει. Το είπε επίσης για να διασκεδάσει τις υποψίες περί διωγμών των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. 

Σ' αυτό έχω να πω τα εξής: Ο Αλέξης και οι βουλευτές του δεν πρόκειται να πειραχτούν. Ο απλός κόσμος θα πληρώσει τη νύφη, αν ο Μητσοτάκης πάρει την εξουσία. Αυτοί θα απολυθούν, αυτοί θα χαρατσωθούν, θα συκοφαντηθούν, θα διωχθούν ποικιλοτρόπως.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν ότι οι προηγούμενοι: Εκτελούν εντολές τοκογλύφων.

Μην έχουν αυταπάτες οι γαλάζιοι, οι πράσινοι και οι πορτοκαλί. Η πολιτική είναι μία: "Κάνουμε ότι διατάξει η ΕΕ και οι ΗΠΑ." Το ποιος θα βολευτεί σε όλη αυτή την τραγική, σάπια κατάσταση, είναι για μας δευτερεύον. Η μόνη διαφορά τους είναι η κουτάλα, ποιος θα έχει την εξουσία, ώστε, μετά τις εκλογές, να εφαρμόσει τα ταξικές πολιτικές εις βάρος μας.

Βέβαια η μάχη για την εξουσία είναι πολύ σκληρή. Όμως, όποιος κι αν βγει νικητής, εμείς θα είμαστε το θήραμα, η λεία. Επομένως μας συμφέρει να τους διαολοστείλουμε όλους.
Το ρόλο στην τσόντα θα μοιράσουμε στις εκλογές. Ποιος θα μας καβαλήσει, αυτό διαλέγουμε κάθε φορά, που πάμε να ψηφίσουμε.

Θυμηθείτε τι έγινε ως τώρα.
ΝΔ - ΠΑΣΟΚ πολεμούσαν αδιάκοπα και σκληρά μεταξύ τους. Ανελέητα χτυπήματα, τα περισσότερα κάτω από ζώνη. Τελικά ενώθηκαν για να μας χρεοκοπήσουν!
ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ παλεύουν πάλι για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα. Εκείνο που σιχάθηκα περισσότερο είναι που διχάζουν τον κόσμο, τους βάζουν μπροστά να σκοτώνονται κι αυτοί στο τέλος τα βρίσκουν! 
"- Γιατί ρε καθάρματα, ρε σαδιστές, δεν το λέτε από την αρχή, να μην πολεμάμε άδικα μεταξύ μας"; 

- Γιατί μας έχουν χεσμένους! Ξέρετε πως μας βλέπουν; Σαν παιχνιδάκια, που σκοτωνόμαστε για να διασκεδάζουν! Ε λοιπόν δεν νομίζετε πως ο ρόλος του πιονιού αδικεί τον κάθε έναν από εμάς;
Δεν πρέπει να πάρουν ένα μάθημα οι κηφήνες, που μας κοροϊδεύουν; 

Ίσως ήρθε η ώρα να κάνουμε την κίνηση, ώστε τα πιόνια να πάρουν την προαγωγή που αξίζουν. Να πάψουν να θυσιάζονται. Να κάνουμε ΜΑΤ σε βασιλιάδες, βασίλισσες, αξιωματούχους κλπ.

Αλλιώς η παρτίδα είναι χαμένη. Η κίνηση μπορεί να είναι μόνο Επαναστατική. Πέρα από προβλέψεις, ραδιουργίες και σχέδια. 

Οι εικόνες στο βίντεο που παραθέτουμε δεν είναι από το κέντρο της Καμπούλ, από' το Παρίσι, σήμερα.

"Δεν είναι από το κέντρο της Καμούλ αλλά από τη περιοχή γύρω από την Place de la Republique", έχει σαν λεζάντα στις φωτογραφίες που ανάρτησε χρήστης στο twitter, από την Γαλλική πρωτεύουσα.

Και πραγματικά απ' ότι βλέπουμε στο βίντεο που παραθέτουμε -αποτέλεσμα συρραφής, οπτικού υλικού που συλλέξαμε από το διαδίκτυο-  τα όσα συνέβησαν σήμερα στην 23η διαδήλωση των Κίτρινων Γιλέκων, θυμίζουν εμπόλεμη κατάσταση.

Δεκάδες πυρπολημένα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, πύρινα οδοφράγματα, με τους αστυνομικούς να ρίχνουν δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. παράλληλα με ένα μπλε υγρό -για να μπορούν μετά να εντοπίζουν τους διαδηλωτές, μας δείχνουν ένα σκηνικό που μόνο σε πρωτεύουσα, πολιτισμένου κράτους δεν παραπέμπει.

Παράλληλα πληροφορίες αναφέρουν ότι οι συλλήψεις διαδηλωτών έχουν ξεπεράσει κατά πολύ της 150, ενώ δεκάδες διαδηλωτές που μεταφέρονται για νοσηλεία σε νοσοκομείο, φακελώνονται από τις υπηρεσίες υγείας, που έχουν παρόμοιες διαταγές και  στέλνουν όλα τα στοιχεία που έχουν συλλέξει στο υπουργείο εσωτερικών για "αξιοποίηση". (Δημοκρατία Μακρόν, λέμε).

Κοινή διαπίστωση είναι ότι οι προβλέπεις που έλεγαν για εκτόνωση της κατάστασης και εκφυλισμός των κινητοποιήσεων των "Κίτρινων Γιλέκων" έχουν διαψευστεί παταγωδώς. Χαρακτηριστική είναι η η φράση στην μπλούζα ενός διαδηλωτή «Εκατομμύρια για τη Νοτρ Νταμ, τι γίνεται για εμάς, τους φτωχούς;» -αναφερόταν στα δισεκατομμύρια που έδωσαν οι Γάλλοι καπιταλιστές για την επανόρθωση των ζημιών από την Πυρκαγιά στην Παναγία των Παρισίων, ενώ το σύνθημα  «Όλα για τη Νοτρ Νταμ, τίποτα για τους άθλιους», παρέπεμπε στο γνωστό μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκό.

Η οργή και η αγανάκτηση είναι διάχυτη στα Γαλλικά λαϊκά στρώματα εν΄β η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά σε ανάρτηση της σημειώνει: "Φτώχεια και μιζέρια στη χώρα όχι μόνο υπάρχει αλλά επιδεινώνεται, μέσα σε μια επιδεικτική αδιαφορία των κυβερνώντων που επιχειρούν να τη συγκαλύψουν με αποδόμηση, επικοινωνιακά τεχνάσματα και παρισινή χρυσόσκονη".

H εθνικοφροσύνη, απαραίτητο "προσόν" κάθε πραξικοπηματία.


Γράφει ο mitsos175

 Είναι γνωστά τα εγκλήματα (λογοκρισία, τρομοκρατία, βασανισμοί, εξορίες, φόνοι, κάθε λογής διώξεις) των χουντικών καθαρμάτων. Είναι επίσης γνωστό το πόσο γελοίοι ήταν. Θυμόμαστε, πως η δικτατορία ήταν ένα μείγμα βλακείας και τρόμου.

Οι χαρακτηρισμός των δικτατορίσκων - που κατά τη γνώμη μου ταιριάζει περισσότερο - είναι ηλίθιοι εγκληματίες. Ξέρουμε επίσης τι απέγιναν οι υποστηρικτές τους, σε ποιους αστικούς υπονόμους κρύφτηκαν μετά.
Δεν ξεχνάμε ούτε τα άπειρα σκάνδαλα που έκαναν οι απατεώνες της Επταετίας, ούτε το πως κατάντησαν τη χώρα. Δεν θα πω για τα δήθεν δημοψηφίσματα για τις κιτς εκδηλώσεις κοκ.
Ποιους αλήθεια φοβόμασταν; Ποιοι μας παίδευαν 7 χρόνια; Ποιοι κατέστρεψαν Ελλάδα και Κύπρο;

Ας δούμε δυο μόνο (λόγω χώρου) χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Ο Παττακός ήταν ένας βλάκας και μισός. Ήταν ένας ταξίαρχος των τεθωρακισμένων και ήταν τόσο στόκος, που μόνο πραξικοπηματίας μπορούσε να γίνει. Οι άλλοι, Παπαδόπουλος, Μακαρέζος, Ιωαννίδης, Λαδάς κλπ, τον ήθελαν για τα τεθωρακισμένα που διοικούσε.
Δυο άλλα γνωρίσματα του, ήταν ο αντικομουνισμός και ο σαδισμός. Αυτά πάνε μαζί. Τον αναφέρω πρώτο γιατί ήταν ο πιο χαρακτηριστικός τύπος δικτάτορα και ο πιο κυνικός. Για τον ίδιο οι Έλληνες γίναμε "τεμπέληδες" (λόγω των κυβερνήσεων), ενώ για τα θύματα του επαναλάμβανε συνεχώς πως "καλά τους έκανε"!
Δυο ακόμα παρατηρήσεις: Τα παράσημα που είχε πριν τη χούντα, γιατί κυνήγαγε κομμουνιστές και η εθνικοφροσύνη του, απαραίτητο "προσόν" κάθε πραξικοπηματία. 

Ο Παπαδόπουλος ήταν η βιτρίνα, ο κατ' όνομα αρχηγός. Βέβαια αρχηγός ήταν η CIA και ο Γιώργος εκτελεστής (στην κυριολεξία). Κοινό σημείο με το προηγούμενο κάθαρμα η αντικομουνιστική του δράση.
Μάλιστα πίσω από κάθε βρομοδουλειά, σχέδιο Περικλής, υπόθεση ΙΔΕΑ, σαμποτάζ Έβρου κ.α., έβλεπες τη βρωμερή του φάτσα. Παρασημοφορημένος και αυτός! Κρατείστε το.
Βλέπετε πόσο γαλαντόμοι είναι οι αστοί πολιτικοί στους επίδοξους δικτάτορες! Καθόλου τυχαίο, οι αστοί πάντα χρειάζονται τέρατα, αν και κάποιες φορές γίνονται ανεξέλεγκτα.
Θαυμαστής του προδότη Τσολάκογλου, κρυφός συνεργάτης των Γερμανών κατακτητών, ο Παπαδόπουλος επέλεξε μαζί με τους άλλους την 21η Απριλίου να καταλύσουν τη Δημοκρατία. 

Κι εδώ θα λύσουμε το μυστήριο: Γιατί η συγκεκριμένη ημερομηνία; Στις 20/4/1941, Κυριακή του Πάσχα, ο Τσολάκογλου είχε προδώσει ύπουλα τον Ελληνικό Στρατό στους Γερμανούς. Υπόγραψε παράδοση, παρά τις διαταγές που είχε και φυσικά ενάντια στη θέληση των στρατιωτών, οι οποίοι κάθε άλλο παρά νικημένοι αισθάνονταν, αφού είχαν νικήσει τους Ιταλούς φασίστες, ενώ αντιστέκονταν με επιτυχία στα οχυρά στους Γερμανούς Ναζί.
Την επομένη, 21/4/1941, Βούλγαροι καταλαμβάνουν εδάφη της Μακεδονίας και τη Θράκη. Αυτό να μην ξεχνάνε οι οπαδοί της Χρυσής Αυγής, που νοσταλγούν τη χούντα, που θαυμάζουν το κτήνος, το Χίτλερ, και που δήθεν είναι στα κάγκελα για τη Μακεδονία!

Τους Γερμανούς εκπροσωπεί ο Josef "Sepp" Dietrich πρώην σοφέρ του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος προήχθη ταχύτατα. Ο τύπος είναι επίσης εγκληματίας (πως αλλιώς θα εξελίσσονταν σε ναζιστικό καθεστώς;) και πεθαίνει κατά διαολεμένη σύμπτωση στις 21/4/1966!
Θα λέγαμε πως ο Παπαδόπουλος κάνει ένα Μνημόσυνο σ' ένα παλιό φίλο ακριβώς ένα χρόνο μετά! Ο Παπαδόπουλος ήταν θαυμαστής του Χίτλερ και ομοϊδεάτης, όπως όλα τα υπόλοιπα χουντικά αποβράσματα. 

Κάποιοι ιστορικοί είπαν πως αυτό είναι σύμπτωση. Εγώ πιστεύω πως έχει απόλυτη σχέση. Η χούντα έδινε σημασία στις ημερομηνίες. Αδύνατο να μη γνώριζαν τι έγινε εκείνη την ημέρα, πόσο μάλιστα όταν πολλοί από δαύτους τα είχαν ζήσει.
Οι χουντικοί ήταν τα καθάρματα, προδότες, που συνεργάζονταν παλιότερα με το στρατό Κατοχής. 
Συνέχισαν δε την καταστροφή της Ελλάδας

Ντίνα Ρέππα (Υποψήφια δήμαρχος Αθήνας): "Η αστυνομία είναι αυτή που ορίζει τις πιάτσες των ναρκωτικών"

Ενα πολυσέλιδο, ενδιαφέρον θα λέγαμε, δημοσίευμα έχει για τα Εξάρχεια. σήμερα η Εφημερίδα των Συντακτών. Σ' αυτό, ανάμεσα στα άλλα διαβάζουμε και σχετικές δηλώσεις υποψηφίων δημάρχων Αθήνας.

Την πιο σωστή τοποθέτηση κάνει κατά την άποψη μας η Ντίνα Ρέππα, υποψήφια δήμαρχος με το ψηφοδέλτιο "Αντικαπιταλιστική ανατροπή  στην Αθήνα - Ανταρσύα σε κυβέρνηση -ΕΕ-Κεφάλαιο".
Είναι απόλυτα διαφοροποιημένη από τις άλλες δηλώσεις και λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Δεν αρκείται να κάνει γενικόλογες διαπιστώσεις και να εκφράζει αόριστες υποσχέσεις.

Ξεφεύγει εντελώς από τις τυποποιημένες αναφορές των άλλων υποψηφίων δημάρχων, ενώ εντοπίζει το θέμα των ναρκωτικών στα Εξάρχεια και τον ρόλο των μπάτσων οι οποίοι "ορίζουν τις πιάτσες" όπου διακινούνται, που κάτι που δεν τολμά να το αγγίξει κανείς συνυποψήφιος της.

Θα λέγαμε, δηλαδή. ότι η Ν. Ρέππα, είναι η μόνη υποψήφια δήμαρχος Αθήνας, που δεν διστάζει να αναφερθεί στην πραγματικότητα που υπάρχει στη περιοχή των Εξαρχείων. χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να "στρογγυλεύει" τις εκφράσεις της.

Παραθέτουμε την τοποθέτηση της Ν. Ρέππα.

Η αστυνομία είναι αυτή που ορίζει τις πιάτσες

Θεωρούμε ότι ο τρόπος που γίνεται η συζήτηση για τα Εξάρχεια είναι παραπλανητικός.
Μπράβοι και ναρκέμποροι δεν εισχωρούν στις γειτονιές τυχαία. Η αστυνομία είναι αυτή που στην πραγματικότητα κάθε φορά ορίζει τις πιάτσες, σπρώχνει ή αποτρέπει την ανομία από μια περιοχή.
Μόνο η ζωντανή κοινότητα των κατοίκων, οι ζωντανές γειτονιές έχουν τη δύναμη να αποτρέψουν φαινόμενα εμπορίας ναρκωτικών κλπ.

Τα τελευταία χρόνια από τα Εξάρχεια έχουν εκδιωχθεί ζωντανά τμήματα της κοινωνίας, φοιτητές, νέοι, εργαζόμενοι, εξαιτίας της ανόδου των ενοικίων, της επιδρομής του airbnd, της αλλαγής χρήσης γης.

Διαφωνούμε με κάθε συζήτηση που προσπαθεί να επιβάλλει το "νόμος και τάξη" ως λύση του προβλήματος.
Λέμε ότι πρέπει να ευνοηθούν εκείνες οι πολιτικές που θα ξαναφέρουν τα ζωντανά κομμάτια στην περιοχή. Να προστατευτεί το δικαίωμα στη στέγη, να δοθούν χρήματα στα σχολεία, να ξανακατοικηθεί η πόλη από τους πραγματικούς κατοίκους της.

Πληροφορίες για συγκρούσεις "Κίτρινων Γιλέκων" - αστυνομίας, με αναφορά για πολλούς τραυματίες διαδηλωτές.

Ισως θα έπρεπε να είναι εντυπωσιακό, αλλά εμείς το θεωρούμε απλώς αξιοσημείωτο.
 Και αναφερόμαστε στα όσα συμβαίνουν εδώ και αρκετή ώρα στους δρόμους του Παρισιού και την απόλυτη σιγή που υπάρχει από τα ενημερωτικά ελληνικά ΜΜΕ.

Οπως, λοιπόν μας πληροφορούν χρήστες του twitter που μένουν στο Παρίσι σήμερα είχαμε μια μαζικότατη συγκέντρωση Κίτρινων Γιλέκων τα οποία οποία έχουν καταφτάσει απ' όλη την Γαλλία, ενώ υπάρχουν αναφορές για σοβαρά επεισόδια στη λεωφόρο Lenoir με πολλούς τραυματίες διαδηλωτές μετά από αστυνομική επίθεση.

Στα ελληνικά ΜΜΕ δεν συναντάμε την παραμικρή πληροφορία (είναι τα ίδια που προβάλλουν σαν "έκτακτη είδηση" τα τρικάκια που θα πετάξει σε μια παρέμβαση του ο Ρουβίκωνας).

Οι πληροφορίες που αντλούμε από το twitter μας λένε ότι είναι  "απόρθητο φρούριο το κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας", με την κυβέρνηση να έχει  επιστρατεύσει  60.000 αστυνομικούς για την 23η διαδήλωση των "Κίτρινων Γιλέκων".

Η άκρατη καταστολή βασιλεύει παντού, ενώ μέχρι το μεσημέρι είχαν γίνει 126 προσαγωγές και 11.000 προληπτικοί έλεγχοι (!) διαδηλωτών.

Για την Ανάσταση των αδικημένων, των πονεμένων, των κατατρεγμένων...

Της Τ. Γ.

''Που να σε κρύψω γιόκα μου,                                                   
να μη σε φτάνουν οι κακοί,                                                       
σε ποιο νησί του ωκεανού                                         
σε ποια κορφή ερημική...''                                                               

Κ. Βάρναλη: ''Οι πόνοι της Παναγιάς''                                     

Κι ίσως πίστεψαν και οι δικές μας μάνες-Παναγιές πως ένα απάγκιο βρήκαν... Εκεί, στις καταλήψεις των Εξαρχείων...

Στέγη χωρίς συρματομπλέγματα, λεύτερα να μπαινοβγαίνουν, τροφή και περίθαλψη από αλληλέγγυους, άνθρωποι και κείνοι να νιώθουν... Και τ' όνειρο να κρατούν ζωντανό πως κάπου θα ξαναριζώσουν και τα παιδιά τους σ' ένα σχολειό, θ' ανθίσουν...

Μα οι εξουσιαστές Πόντιοι Πιλάτες, το "θρόνο" θέλουν να κρατήσουν... Για τούτο, ικανοποίηση πρέπει να δώσουν σε "νοικοκυραίους" υποκριτές, σε φαρισαίους "κυρ- Παντελιδες" ...
Και τη Μεγάλη Βδομάδα ξανάφεραν στις Παναγιές της προσφυγιάς και της μετανάστευσης...

(Αλήθεια κυρία Μπαζιάνα, το φορτωμένο σας πρόγραμμα προβλέπει κάποιο πέρασμα από το Σύνταγμα, συνοδεία βέβαια φωτορεπόρτερ,  για να εκφράσετε, ως μάνα και σεις, την λύπη και την κατανόηση σας για το δράμα τους;).

Υ.Γ: Σάββατο της ανάστασης του Λαζάρου σήμερα.  Και μεις, σε πείσμα των καιρών, θα ελπίζουμε και θα αγωνιζόμαστε....
Για την Ανάσταση των αδικημένων, των πονεμένων, των κατατρεγμένων... 
Για την Ανάταση, των αδρανοποιημένων συνειδήσεων, των σε κωματώδη κατάσταση μυαλών, των αποτελματωμένων ψυχών...
Για την επ-Ανάσταση όσων την ονειρεύονται και την ποθούν...

Τάσος Λειβαδίτης: Ο ποιητής της ήττας και μιας νίκης που δεν έχει έρθει ακόμα. (3 Βίντεο). Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1922

Σαν σήμερα, το 1922 γεννήθηκε στην Αθήνα ο ποιητής και αγωνιστής Τάσος Λειβαδίτης.

Στην ιστοσελίδα μας υπάρχουν δυο σχετικά αφιερώματα. Το πρώτο έχει επιμεληθεί ο Δημήτρης Δαμασκηνός και το δεύτερο η Αργυρώ Κραββαρίτη.

Ο Τ. Λειβαδίτης μαθητής Γυμνασίου ακόμα άρχισε να γράφει ποιήματα. Στην συνέχεια εγκαταλείπει την φοίτησή του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου της Αθήνας, το 1940 και αφοσιώνεται στην Αντίσταση.

Οργανώνεται στην ΕΠΟΝ και παλεύει τον κατακτητή.

Την πάλη του μέσα απ’ τις γραμμές της ΕΑΜικής Εθνικής αντίστασης την πλήρωσε από το αστικό κράτος όπως και χιλιάδες άλλοι αγωνιστές με εξορίες στον Μούδρο, στον Αϊ - Στράτη και τη Μακρόνησο. 

Ο Τάσος Λειβαδίτης δεν λύγισε σε ξερονήσια και φυλακές δεν λύγισε όταν έβλεπε τις ήττες ("ήττες συντρόφισσες" όπως τις αποκαλούσε) να μαστιγώνουν όλα όσα πίστεψε. Είχε το θάρρος να σκεφτεί και να αναστοχαστεί πάνω σε όλες τις βεβαιότητες που μάστιζαν το επαναστατικό κίνημα. 


Στις φωτογραφίες ο Λειβαδίτης εξόριστος στον Αϊ-Στράτη το 1951, μαζί με τη σύζυγό του Μαρία και την κόρη τους Βάσω.

Θεωρήθηκε ο ποιητής της ήττας και μιας νίκης που δεν έχει έρθει ακόμα, αλλά όταν κάποια στιγμή παρουσιαστεί, θα του χρωστάει πολλά.

Μετά την απελευθέρωση από τις δυνάμεις του άξονα αρθρογραφεί όπως και πολλοί άλλοι αριστεροί διανοούμενοι της εποχής στο περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα», ενώ την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Μάχη στην άκρη της νύχτας», την εκδίδει το 1952.
Ένα χρόνο μετά δημοσιεύει το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», το «λαϊκό ανάγνωσμα» της Αριστεράς, για το οποίο του απονέμεται το πρώτο βραβείο ποίησης στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Βαρσοβία.

Το βιβλίο αργότερα κατασχέθηκε, με αιτία το φιλειρηνικό του περιεχόμενο.

Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, ο Τάσος Λειβαδίτης, έγραψε το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», το οποίο θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε.


Ναι αγαπημένη μου, 
εμείς γι᾿ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε 
για να μπορούμε νά ῾χουμε μια πόρτα, ένα άστρο, ένα σκαμνί 
ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ. 

 Για να ῾χουμε έναν έρωτα που να μη μας τον λερώνουν 
ένα τραγούδι που να μπορούμε να τραγουδάμε 
Όμως αυτοί σπάνε τις πόρτες μας 
πατάνε πάνω στον έρωτα μας.

Πριν πούμε το τραγούδι μας μας σκοτώνουν. 
Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν. 
Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε 
φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε 
φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι του παιδιού μας 
φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά
και να μοχτούν τόσο αντρίκια 
φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη 
φοβούνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί 
μας φοβούνται, αγάπη μου, και όταν μας σκοτώνουν 
νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ. 

 Τάσος Λειβαδίτης - Ποιήματα 

 Στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη και δημιουργήθηκαν αξέχαστα τραγούδια, όπως το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», το «Σαββατόβραδο» αλλά και το «Δραπετσώνα», που στιγμάτισαν εκτός από τις επερχόμενες γενιές, κυρίως αυτή της δεκαετίας του 60
.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, δεν θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές, το πρόσωπο σου θα ματώσει απ τις σφαίρες, μα ούτε βήμα πίσω. 

Τάσος Λειβαδίτης 

 ***

Nτοκιμαντέρ της ΕΡΤ. Για τον ποιητή μιλούν η καθηγήτρια Πανεπιστημίου ΣΟΝΙΑ ΙΛΙΝΣΚΑΓΙΑ και οι ποιητές ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ και ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής διαβάζονται αποσπάσματα του έργου του και προβάλλονται πλάνα αρχείου όπου εμφανίζεται να απαγγέλλει ο ίδιος ο Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ.
 

«Σφίξαμε το χέρι τόσων συντρόφων! 
Οταν καμιά φορά λιποψυχάμε 
νιώθουμε σαν ένα μαχαίρι να τρυπάει την παλάμη μας 
η ανάμνηση του χεριού τους. 

Κι όταν κάνουμε το καθήκον μας 
νιώθουμε κάτω απ' την παλάμη μας 
κάτι σίγουρο κι ακέριο 
σα να κρατάμε μες στα χέρια μας ολάκερο τον κόσμο».


«Κάτω απ' την παλάμη μας»


Διαβάστε ακόμα:
 
Έρωτας, Επανάσταση και ένα μικρό αστέρι στο έργο του Τάσου Λειβαδίτη

Λογοκρισία στο Ιντερνετ - Του Οργουελ τα καμώματα

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή νοσηρή πραγματικότητα; Αυτό που φάνταζε αδιανόητο επιτεύχθηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο την Τρίτη 26 Μαρτίου 2019: 348 ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ της οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα.

Η θετική ψήφος αυτών των ευρωβουλευτών -και Ελληνες μεταξύ αυτών-σε συνδυασμό με όσους ευρωβουλευτές αποφάσισαν για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους να απέχουν από την ψηφοφορία, προβάλλοντας ως δικαιολογία ανειλημμένες υποχρεώσεις και... ιώσεις, φαίνεται πως θα οδηγήσει στο τέλος του διαδικτύου όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα αλλά και στον κατάφωρο περιορισμό του δημόσιου λόγου.

Τα δύο επίμαχα άρθρα της οδηγίας που συναντούν σφοδρές αντιδράσεις είναι το 11 (νυν 15) και το 13 (νυν 17), τα οποία αφορούν τα πνευματικά δικαιώματα στο διαδίκτυο. Πρόκειται για δύο άρθρα που σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα επιφέρουν την ενίσχυση της δυνατότητας των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων (π.χ. μουσικοί, ερμηνευτές, σεναριογράφοι, εκδότες ειδήσεων, δημοσιογράφοι) να διαπραγματεύονται καλύτερες συμβάσεις για τη χρήση των έργων τους στις διαδικτυακές πλατφόρμες και ταυτόχρονα θα περιορίσουν την παραβίαση των έργων πνευματικής ιδιοκτησίας. Ομως ειδικοί θεωρούν πως κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί αλλά αντίθετα θα ενισχυθούν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Κι ενώ σε θεωρητικό επίπεδο πρόκειται για μέτρα που φαντάζουν θετικά, η μέθοδος που προκρίνεται προκειμένου να εφαρμοστούν θα αφορά φίλτρα και αλγόριθμους που θα ελέγχουν οτιδήποτε αναρτάται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εν γένει στο διαδίκτυο.
Φίλτρα που θα παράγονται από θυγατρικές πολυεθνικών εταιρειών του διαδικτύου, οι οποίες όπως έχει ήδη καταγγελθεί άσκησαν σφοδρό lobbing σε ευρωβουλευτές προκειμένου να ψηφίσουν θετικά. 

Λογοκρισία και φίμωση.

Εκτός από ένα απίστευτο καθεστώς προληπτικής λογοκρισίας με πρόσχημα την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, η οδηγία θα θέσει εν αμφιβάλω το μέλλον της δημοσιογραφίας καθιστώντας αδύνατο να αναρτάται στο διαδίκτυο έστω και παράθεμα από δημοσιογραφικό άρθρο, αφού θα έχει «κοπεί» από τα φίλτρα που θα έχουν ενσωματώσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σε ένα καθεστώς όπου ήδη εταιρείες όπως το Facebook παραβιάζουν κατά κόρον τα προσωπικά μας δεδομένα, τα οποία στη συνέχεια μεταπωλούν σε άγνωστες εταιρείες και για άγνωστους λόγους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε πως αυτό που χρειάζεται το διαδίκτυο είναι περαιτέρω λογοκρισία και ενίσχυση των ολιγαρχικών μονοπωλίων.

Μήπως ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε;

Πηγή: Βασίλης Ανδριανόπουλος - Hot Doc

Σαν σήμερα το 1914 η σφαγή του Λάντλοου και η δολοφονία του Ελληνα αρχηγού των απεργών-ανθρακωρύχων Λούη Τίκα ((Ηλία Σπαντιδάκη). (Αφιέρωμα)

Συμπληρώνονται σήμερα 105 χρόνια από την ημέρα που η Εθνική Φρουρά της Πολιτείας του Κολοράντο των ΗΠΑ ανοίγει πυρ κατά απεργών ανθρακωρύχων στην πόλη Λάντλοου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 16 εργάτες, ανάμεσά τους και ο Ελληνικής καταγωγής συνδικαλιστής Λούης Τίκας ((Ηλίας Σπαντιδάκης).

Η συγκεκριμένη απεργία και τα όσα επακολούθησαν αποτελούν μία από τις πιο σημαντικές και πιο αιματηρές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος στην Αμερική.

Μετά τη σφαγή στο Λάντλοου, οι συγκρούσεις των εργατών με την εθνοφρουρά σε όλη την Πολιτεία του Κολοράντο έλαβαν τεράστιες διαστάσεις. Τα συνδικάτα κάλεσαν τους εργάτες να εξοπλιστούν με «όλα τα όπλα και τα πυρομαχικά που μπορούσαν να αποκτήσουν νόμιμα» και άρχισε πραγματικός ανταρτοπόλεμος ανάμεσα στην εθνοφρουρά και στα συνδικάτα που διήρκεσε δέκα ημέρες.

Για την σφαγή του Λάντλοου, καθώς και την ιστορία του Λούη Τίκα, αρχηγού των απεργών-ανθρακωρύχων, γράφτηκαν βιβλία, γυρίστηκαν ντοκιμαντέρ, ενώ παραμένει αναφορά στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος.

Στις παρακάτω παραπομπές μας γίνεται εκτενής αναφορά  σ' αυτό το γεγονός.

 Σαν σήμερα: Η σφαγή του Λάντλοου

Η "κηδεία του αιώνα" για τον Λούη Τίκα που έγινε σύμβολο αγώνα!

Πώς ο Ροκφέλερ δολοφόνησε τον ηρωικό κρητικό αγωνιστή ανθρακωρύχο Λούη Τίκα

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger