Νεοτερα

Η δίωξη της Αφροδίτης Ρέντζιου θα σας διώκει για πολύν καιρό μαζί με το υγειονομικό έγκλημα που σας βαραίνει.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2022 | 2:00 μ.μ.

Από την Ενωση Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ρεθύμνου, λάβαμε και παραθέτουμε:

Η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ είναι καθένας απο εμάς

Εμείς που είμαστε ταγμένοι να υπηρετούμε την υγεία του λαού.

Εμείς που στηριζόμαστε και στηρίζουμε το ΕΣΥ.

Εμείς που παλεύουμε για την ανθρώπινη ζωή φτάνοντας στα όρια μας, χωρίς καμιά βοήθεια απο το κράτος.

Εμείς που ζούμε την επιχείρηση διάλυσης του ΕΣΥ και διαμοιρασμού των ιματίων του στους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους που λιποτάκτησαν στα δύσκολα.

Εμείς που ζούμε την κατάλυση βασικών ανθρώπινων και δημοκρατικών δικαιωμάτων στον τόπο μας.

Εμείς που στο πρόσωπο της προέδρου κατηγορούμαστε για ''εγκλήματα κατά συρροήν'' επειδή τον Σεπτέμβρη του 2020,διαδηλώσαμε στο Υπουργείο Υγείας διεκδικώντας να παρθούν μέτρα για την υγεία του λαού, την ώρα που η κυβέρνηση έκανε διακοπές.

Εμείς που δεν συμμορφωθήκαμε προς τις υποδείξεις της αστυνομίας, να εφαρμόσουμε τον χουντικής έμπνευσης, νόμο Χρυσοχοΐδη που ποινικοποιεί το δικαίωμα στην διαδήλωση, με αποτέλεσμα  η πρόεδρος μας να διώκεται γι αυτό.

Εμείς μαζί με το λαό θα επιβάλλουμε και πάλι το δίκιο του.

Η δίωξη της Αφροδίτης Ρέντζιου θα σας διώκει για πολύν καιρό μαζί με το υγειονομικό έγκλημα που σας βαραίνει.

Δεν μας φοβίζετε. 

Μας πεισμώνετε.

Ανακαλέστε άμεσα όσο είναι καιρός την δίωξη της προέδρου της ΟΕΝΓΕ.

                                             Ενωση Γιατρών ΕΣΥ Ν. Ρεθύμνου.

Η κηραλοιφή ως συγκολλητική ουσία στη δεξιά πολυκατοικία

Γράφει η Μπαμπούσκα στο Documento

Η στήλη δεν έχει τίποτε κοινό µε τον Γιώργο Καρατζαφέρη αλλά οφείλει να του αναγνωρίσει ότι αυτήν τη στιγμή είναι ο φυσικός ηγέτης της ∆εξιάς στην Ελλάδα. Οι επίγονοί του όχι µόνο αποτελούν τον ιδεολογικό κορμό της Ν∆ αλλά αποτελούν και το ρετιρέ αυτού που κάποτε ο Καρατζαφέρης αποκάλεσε «η πολυκατοικία της ∆εξιάς». Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει από σπίτια στην Τήνο ως το σπίτι του Βολταίρου στις όχθες του Σηκουάνα, αλλά από το ρετιρέ της ∆εξιάς Αδωνης Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης, ακόμη και ο Θάνος Πλεύρης εσχάτως, κάνουν και κουμάντο και τα κουμάντα τους.

Ο Μητσοτάκης ακόμη κι αν εμφανιστεί µε το νεγκλιζέ της συμπαθούς Μαρέβας στην 6η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης θα αναστατώσει ίσως, θα σχολιαστεί ότι είναι ένας ηγέτης χωρίς παρωπίδες, αλλά τα µάτια των νεοδηµοκρατών θα κοιτάνε πάντα εκεί που χτυπά η καρδιά της ακροδεξιάς πλέον Νέας ∆ηµοκρατίας: στην κληρονομιά του Γιώργου Καρατζαφέρη.

Ο Μητσοτάκης είναι σε δεινή κατάσταση µετά το σκάνδαλο των υποκλοπών (σηµειωτέον ότι αυτό τον αποδυνάμωσε από τα ισχυρά στηρίγματά του) και έχει εγκαταλείψει τα σενάρια συγκυβέρνησης µε το ΚΙΝΑΛ. Μόνος χώρος στον οποίο μπορεί να στραφεί είναι το κόµµα του Κυριάκου Βελόπουλου. Θα κληθεί, λένε οι γνωρίζοντες, να χρησιμοποιήσει τις κηραλοιφές του Βελόπουλου ως συγκολλητική ουσία σε µια μελλοντική κυβέρνηση και να χρησιμοποιήσει τα θαυματουργά κομποσκοίνια για να δέσει τον έρωτά τους. Μήπως είναι υπερβολές και κακοήθειες; Θα βγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να επισημοποιήσει ως εταίρο και συνομιλητή τον Βελόπουλο; «∆εν έχει πρόβλημα» λένε σύµβουλοί του, «όταν έχεις συνυπάρξει µε τον Αδωνη έχεις µάθει και από τηλεπωλήσεις και από πωλήσεις µε τις οποίες προσπαθείς να διασωθείς».

Επειδή όμως έχω µάθει η έρµη να µην πιστεύω ό,τι προωθείται στην επικαιρότητα και προξενεί θόρυβο, θα µείνω µόνο στα γεγονότα. ∆εν ξέρω ποιος κάνει επαφές µε τον Βελόπουλο, αλλά είναι γεγονός ότι στην προ ηµερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τις υποκλοπές ο Βελόπουλος ήταν αυτός που έκανε δύο πάσες στον Μητσοτάκη. Ηταν αυτός που ανακοίνωσε πρώτος ότι τα αρχεία της ΕΥΠ για τις υποκλοπές έχουν καταστραφεί και προσπάθησε να το παγιώσει ως δεδομένο λέγοντας ότι έτσι γίνεται µε τα αρχεία της ΕΥΠ, είναι γνωστά αυτά. Λίγο αργότερα το είπε και η κυβέρνηση, οπότε δεν ήταν µόνη της η κυβέρνηση που το έλεγε, ήταν και το κουνελάκι ο Βελόπουλος. Το δεύτερο που έκανε ήταν πάλι στη Βουλή να μιλήσει για σύστημα παρακολουθήσεων την εποχή ΣΥΡΙΖΑ. Πρακτικά δηλαδή να παγιώσει την αντίληψη ότι αυτά γίνονται και θα γίνονται, οπότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκανε και κάτι τρομερό.

Βέβαια η συνεύρεση και συμπόρευση Μητσοτάκη – Βελόπουλου δεν είναι χωρίς προβλήματα. Το ένα είναι ο Αδωνης, του οποίου απειλείται η ηγεμονική θέση στην ακροδεξιά της Ν∆ και ειδικά σε αυτήν που ειδικεύεται στις τηλεπωλήσεις. Το δεύτερο πρόβλημα είναι οι ψηφοφόροι και τα στελέχη του Βελόπουλου που όχι µόνο µισούν τον Μητσοτάκη αλλά θέλουν να τον εξοντώσουν µε όλα τα κρυφά όπλα του Πούτιν. Το δεύτερο είναι σοβαρό πρόβλημα, αλλά δεν είναι ανυπέρβλητο. Το περίσσευμά του ΛΑΟΣ που έμεινε εκτός Ν∆, ο Κυριάκος Βελόπουλος, σταθμίζει διάφορα πράγματα. Το πιο σοβαρό από αυτά, όπως µου λένε, είναι ένας οικονομικός έλεγχος που έχει ξεκινήσει για διάφορες εταιρείες και έχει επεκταθεί και στη Βουλγαρία, ο οποίος τον ενδιαφέρει για λόγους που δεν γνωρίζω. Φαίνεται ότι οι εταιρείες σχετίζονται µε διάφορα θαύματα οικονομικά τα οποία δεν είναι άσχετα µε τον Βελόπουλο. Τώρα όσα ακούω να λένε κάποιοι για το πώς θα συνυπάρξει η Μαρέβα µε τις χειρόγραφες επιστολές του Ιησού, επειδή πιστεύω ότι είναι αρκετά ανοιχτός άνθρωπος δεν το θεωρώ απίθανο να φτιάξει T-shirt όπου θα είναι τυπωµένες µε τον λογότυπο της Zeus+Dione.

Επιτυχία για τo νεοφασιστικής προέλευσης κόμμα της Μελόνι στην Ιταλία


Είναι η πρώτη φορά μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ένα νεοφασιστικό κόμμα όπως αυτό της Τζιόρτζια Μελόνι, «Αδελφοί της Ιταλίας», πέτυχε μια τόσο μεγάλη εκλογική νίκη λαμβάνοντας περίπου το 26% των ψήφων. Είναι η κύρια δύναμη της Συντηρητική συμμαχία που μετά το 44% που έλαβε, πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο ότι η Μελόνι θα πάρει από τον πρόεδρο Ματαρέλα την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. 

Τα ντόπια πλυντήρια έβαλαν ήδη μπροστά το κατάλληλο τους πρόγραμμα για να ξεπλύνουν νεοφασιστικό χαρακτήρα του κόμματός «Αδελφοί της Ιταλίας» και να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι από τότε που εμφανίστηκε η Μελόνι στην Ιταλική αστική πολιτική σκηνή - υπήρξε και υπουργός του Μπερλουσκόνι- δεν έκρυψε τον θαυμασμό της για τον Μουσολίνι. 

Εξυπνη πολιτικός η Μελόνι και με επικοινωνιακό χάρισμα, έχοντας την στήριξη της ιταλικής μονοπωλιακής αστικής τάξης, εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τα λάθη των πολιτικών αντιπάλων της και κεφαλαιοποίησε την απόγνωση και τους φόβους εκατομμυρίων Ιταλών μπροστά στην δραματική κατάσταση που βιώνουν. Ο πληθωρισμός και η εκτίναξη των τιμών έχει φτάσει στα ύψη, η ανεργία μεγεθύνεται, το δημόσιο χρέος της Ιταλίας φθάνει το 150% του ΑΕΠ της.

To νεοφασιστική προέλευση κόμμα της Μελόνι με την συμμαχία που έκανε  έκανε με τη «Λέγκα» του Σαλβίνι και τη «Φόρτσα Ιτάλια» του Μπερλουσκόνι φαίνεται να αποκτούν τη απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, τόσο στη Βουλή, όσο και στη Γερουσία. Δύσκολα πάντως θα μακροημερεύσει μια κυβέρνηση -έτσι κι αλλιώς στην Ιταλία υπάρχει παράδοση πολιτικής αστάθειας- που στηρίζεται σε τρεις ηγέτες με ανταγωνιστικές φιλοδοξίες.

"Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, με ρεκόρ αποχής και την ακροδεξιά σε πρώτη δύναμη, το μόνο που προμηνύει είναι τη συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής στη γειτονική χώρα. Οι ανέξοδες «αντισυστημικές» κορώνες της επικεφαλής του ακροδεξιού μπλόκ Μελόνι δεν μπορούν να κρύψουν τις διαβεβαιώσεις νομιμοφροσύνης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, την ευθυγράμμιση με τα σχέδια τους στον πόλεμο μεταξύ ληστών στην Ουκρανία, καθώς και την επιδίωξη της ιταλικής αστικής τάξης -μέσω και της ανάσυρσης της ακροδεξιάς- να θωρακίσει τα συμφέροντά της τρίτης ισχυρότερης οικονομικής δύναμης στο εντεινόμενο ανταγωνισμό εντός της ΕΕ» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ.  

Η συμφωνία της Καζέρτας, (υπογράφτηκε σαν σήμερα το 1944) προπομπός για την συμφωνία της Βάρκιζας

Σαν σήμερα 1944 στην Καζέρτα της Ιταλίας υπογράφετε από εκπροσώπους του Στρατηγείου των Συμμαχικών Δυνάμεων της Μεσογείου, της κυβέρνησης της Μ. Βρετανίας, της ελληνικής κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας», του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, η ομώνυμη συμφωνία.

Ηταν κι αυτό ένα εγκληματικό λάθος που συνέβαλε στα μέγιστα στην ήττα του μεγαλειώδους εαμικού κινήματος. κάτι που το ΚΚΕ αργότερα το αναγνώρισε.

«Τα όσα συνέβησαν στην Καζέρτα είναι συνέχεια της διαρκούς υποχωρητικότητας της ηγεσίας της Αντίστασης που ξεκίνησε στο Λίβανο», μας λέει σε ένα αναλυτικό του κείμενο ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης, ενώ ο «Ριζοσπάστης» συμπληρώνει: «Στη Συμφωνία της Καζέρτα, όπως στην αντίστοιχη του Λιβάνου που προηγήθηκε, το ΚΚΕ συμμετείχε στο όνομα της "εθνικής ενότητας". Έτσι, δεν αξιοποιήθηκε το γεγονός ότι ο λαός ήταν ένοπλος, ενώ είχαν διαμορφωθεί φύτρα εξουσίας (λαϊκή αυτοδιοίκηση, δικαιοσύνη, παιδεία, κ.ά.), που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε πυρήνες της επαναστατικής δράσης για την καθολική σύγκρουση, με στόχο την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας». 

Από τα εννέα άρθρα της συμφωνίας της Βάρκιζας έμελλε να τηρηθεί μόνο ένα: το έκτο, αυτό που μιλούσε για τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, που ήταν και το «ζητούμενο» για τους Άγγλους, την αστική τάξη και τους μοναρχοφασίστες την εποχή εκείνη. 

Πολύ πιο αναλυτικά για την συμφωνία της Καζέρτας μπορεί να διαβάσουμε σε ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ΚΟΜΕΠ και υπογράφει ο Νίκος Παπαγεωργάκης, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ. Απ' αυτό το άρθρο αντιφράφουμε:

 Η συμφωνία της Καζέρτας ήταν στην ουσία ένας αρνητικός, ενδιάμεσος όμως σταθμός στην πορεία πρόσδεσης του λαϊκού κινήματος στις αστικές επιδιώξεις. Ηταν αποτέλεσμα των συνολικών συνεπειών της πολιτικής «συμφιλίωσης» με την αστική τάξη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ηταν συνέπεια της ένταξης του ΕΛΑΣ στο Στρατηγείο Μέσης Ανατολής και προπαντός συνέπεια της «Συμφωνίας του Λιβάνου». Ταυτόχρονα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την κατοπινή «Συμφωνία της Βάρκιζας».  

Η συμφωνία αυτή θεωρείτε ο προπομπός της συμφωνίας της Βάρκιζας που έβαλε ταφόπλακα στο ΕΑΜίτικο_ΕΛΑΣίτικο κίνημα.

Διαβάστε επίσης

Ετσι ξεκίνησε ο εμφύλιος

Σαν σήμερα το 1989 η 17 Νοέμβρη εκτελεί τον Παύλο Μπακογιάννη. - Πώς αιτιολογεί ο Δ. Κουφοντίνας αυτή την ενέργεια της οργάνωσης

Πολύ σωστά κάποτε ο Καρλ Μάρξ είχε πει ότι οι διάφορες έννοιες μεταβάλλουν το περιεχόμενό τους όταν αλλάζει και το ιστορικό περιβάλλον.
Υπ’ αυτό το πρίσμα πρέπει να προσεγγίσουμε την προκήρυξη της Ε.Ο 17 Νοέμβρη η οποία κάνοντας μια γενικότερη αναφορά στο πολιτικό σκηνικό της εποχής, ανάμεσα στα άλλα γράφει γιατί εκτέλεσε σαν σήμερα το 1989 τον Παύλο Μπακογιάννη: 

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή των χρημάτων του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής. Αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης, είτε εισέπραξε σαν αντίτιμο απ' τα κλεμμένα του Κοσκωτά, για την ανεκτίμητη συνεργασία του κι εκδούλευση, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να μεταμορφωθεί ούτε σε εκδότη ούτε σε τραπεζίτη. 
Ο Μπακογιάννης υπήρξε ο κύριος και βασικός συνεργάτης του Κοσκωτά και άρα συνένοχος του στην πρώτη φάση της σταδιοδρομίας του που υπήρξε καθοριστική για τη μετέπειτα αναρίχησή του στις κορυφές του εκδοτικού και τραπεζικού κατεστημένου. 
Και είναι η έσχατη κατάπτωση για το Συνασπισμό να δέχεται να συζητάει και να διαπραγματεύεται μ' έναν τέτοιο απατεώνα σαν εκπρόσωπο της ΝΔ».

Δεν θα αρκεστούμε όμως μόνο σ’ αυτό. Θα παραθέσουμε την απάντηση που έδωσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας γ’ αυτό το γεγονός στον δημοσιογράφο Τ. Παππά και περιλαμβάνεται στο βιβλίο    του Δ. Κουφοντίνα «13 απαντήσεις – Μια συζήτηση με τον Τάσο Παππά».

Η σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου είναι η παρακάτω:

«Υποστηρίζεις ότι "πιάνατε" στον αέρα μια φιλική διάθεση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην 17 Νοέμβρη. Αυτό πράγματι έχει βάση. Και δεν αφορούσε μόνο τις θέσεις της οργάνωσης, αλλά και ορισμένες ενέργειές της, ιδιαίτερα εκείνες της πρώτης περιόδου. Άλλωστε αυτό μπορούσες και συ να το διαπιστώσεις, αφού τότε δεν είχες ενταχθεί. Το "γεια στα χέρια τους" που κυκλοφορούσε ευρύτατα ήταν η απόδειξη.

Ωστόσο μου κάνει εντύπωση που δεν αντιληφθήκατε ότι το κλίμα άλλαξε αμέσως μετά το χτύπημα στον Μπακογιάννη. Ακόμη κι αυτοί που δεν είχαν πρόβλημα με τις προηγούμενες ενέργειες της 17 Νοέμβρη, δυσκολεύονταν να εξηγήσουν και πολύ περισσότερο να δικαιολογήσουν αυτή την επιλογή. Η γνώμη μου είναι ότι σε εκείνη τη φάση άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την οργάνωση, κυρίως στο ιδεολογικό επίπεδο.

Διατυπώθηκαν τότε απόψεις που ερμήνευσαν το χτύπημα ως μια προσπάθειά σας να αντιγράψετε τις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Ότι, δηλαδή, αυτό που ήταν για τις Ε.Τ. ο Άλντο Μόρο ήταν για σας ο Παύλος Μπακογιάννης: ένας πολιτικός που επιχείρησε να γεφυρώσει τη Δεξιά με την Αριστερά στο όνομα της εθνικής συνεννόησης».

Και η απάντηση του Δ. Κουφοντίνα:

«Πολλά χρόνια πριν, στα πρώτα χρόνια της παρανομίας, ανεβήκαμε με έναν σύντροφο σε ένα από τα βουνά μας να παραλάβουμε ένα περίστροφο. Ήταν παλιό περίστροφο, αυτός που το κρατούσε είχε φύγει χρόνια απ’ τη ζωή, μια ζωή με πάλη αδιάκοπη για να καρπίσει η γη και αγώνα να μην του πάρουν οι εξουσίες τον κόπο του. Η κόρη του αγωνιστή, σαν σε ιδιότυπο μνημόσυνο, σαν σε παμπάλαια τελετή, μας το παρέδινε, "να πιάσει τόπο".

Το πρόσφερε στον αγώνα – δεν ήξερε σε ποια οργάνωση το έδινε, νομίζω δεν είχε ιδιαίτερη σημασία αυτό –, το έδινε με τον τρόπο που οι φτωχοί ξέρουν να προσφέρουν στον αγώνα, όταν οι πλούσιοι και οι καιροσκόποι ξέρουν μόνο να "επενδύουν" και να επωφελούνται, σε όλους τους μεγάλους αγώνες που γνώρισε αυτός ο τόπος. Τότε που οι φτωχοί πασχίζουν να φτιάξουν χώρα και οι πλούσιοι να τη λεηλατήσουν.

Ο χρόνος δεν το είχε σεβαστεί, δεν θα ξαναδούλευε, δεν της το είπαμε, όμως αυτό που παραλάβαμε εκείνη τη μέρα ήταν πολύ πολυτιμότερο από ένα περίστροφο με διαβρωμένη κάννη.

(…) Όλα τα χρόνια ύπαρξης της οργάνωσης ήταν χρόνια μεγάλων πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών αλλαγών, ήρθαν χρόνια άνυδρα από άποψη κινημάτων, κατέρρευσαν σύμβολα και βεβαιότητες, μας είπαν ακόμα ότι η ιστορία τελείωσε.

Όμως, παρ’ όλα αυτά, και σε πείσμα όλων των επίσημων αφηγήσεων, αυτή η σταθερή αποδοχή της 17Ν από ένα σταθερό διαχρονικά κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αποκαλύπτει ότι παρέμενε σταθερή πραγματικότητα, βαθιά στη συλλογική μνήμη – ακόμα και ως μακρινή, ίσως λίγο θολή, ανάμνηση – αυτό το ζωογόνο και ελπιδοφόρο πνεύμα αντίστασης, παρέμενε ακόμα σταθερή η απαίτηση για την απόδοση δικαιοσύνης.

(…) Αυτή η λαϊκή συμπάθεια είχε τόσο βαθιές ρίζες που δεν θα τις κλόνιζαν εύκολα ακόμα και αστοχίες από την πλευρά της οργάνωσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις η οργάνωση αντιμετωπιζόταν με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις έναν δικό σου, έναν οικείο, που παραμένει δικός σου "όσο κι αν αστοχήσει" κάποτε, φτάνει μονάχα η ιστορική στόχευση να παραμένει σταθερά στον ίδιο πάντα επαναστατικό ορίζοντα.

(…) Η ενέργεια κατά των Μπακογιάννη και Πέτσου αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο αυτής της στρατηγικής που κορυφώθηκε τα χρόνια 1989 – 1992, και ήταν μια δύσκολη επιλογή. Η αρχική πρόταση που ήρθε στην οργάνωση ήταν στα πλαίσια της κλασικής λογικής της ανοδικής εξέλιξης της συγκεκριμένης στρατηγικής του αντάρτικου πόλης, και αφορούσε ένα χτύπημα στο ανώτατο επίπεδο της πολιτικής ηγεσίας των δύο κομμάτων εξουσίας.

Με τις τεχνικές δυνατότητες που είχε τότε η οργάνωση με τον όγκο και την ακρίβεια των πληροφοριών που είχε συγκεντρώσει, η ενέργεια αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Πολιτικά, όμως, την απορρίψαμε, μια που θεωρήσαμε ότι στη συγκεκριμένη συγκυρία δεν ήταν σωστή, δεν ανταποκρινόταν στο επίπεδο συνείδησης της κοινωνίας και δεν αντιστοιχούσε στις ανάγκες και στο επίπεδο ανάπτυξης του κινήματος.

Η ενέργεια που αποφασίστηκε τελικά θα γινόταν σε χαμηλότερο επίπεδο του πολιτικού προσωπικού. Δεν ήταν μια ενέργεια αταίριαστη με τη συγκυρία, με τις τοτινές συνθήκες πολύπλευρης κρίσης, με την πλήρη απαξίωση των πολιτικών, με τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο, να αποκαλύπτουν τη διαπλοκή πολιτικών – ολιγαρχών, να ξεσηκώνουν πάνδημη την κατακραυγή, ν’ ακούγεται παντού “Κάτω οι κλέφτες”.

«Αλληλοαμνήστευση»

Η σκέψη ήταν να αποδοθεί συμβολικά λαϊκή δικαιοσύνη, να φανεί ότι υπάρχει μια απάντηση στη γενικευμένη ατιμωρησία, σ’ αυτή τη διαρκή αλληλοαμνήστευση των πολιτικών που διαδέχεται ο ένας τον άλλον, όταν "κόρακας δεν βγάζει κοράκου μάτι".

Στη μόνιμη ατιμωρησία του πολιτικού προσωπικού σε όλα τα οικονομικά σκάνδαλα, ποια να πρωτοθυμηθούμε, ΑΓΕΤ, Ζίμενς, όλους αυτούς τους ξεδιάντροπους δωρολήπτες, που εξακολουθούν να κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή, πάμπλουτοι από τη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας.

Εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε το σκάνδαλο Κοσκωτά, στο οποίο είχαν συμβολή τόσο ο Πέτσος από το ΠΑΣΟΚ, όσο και ο Μπακογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Ο πρώτος αντιμετώπιζε ήδη ποινική δίωξη και για τον Μπακογιάννη είχε εκδοθεί πόρισμα από τον εισαγγελέα Εφετών, Ευθυμιάδη, για την ενοχή του σε "αποδοχή προϊόντων εγκλήματος".

Ειπώθηκε αργότερα, χρόνια αργότερα, σε συζητήσεις μέσα και γύρω από την οργάνωση, ότι η απόφαση θα ήταν διαφορετική αν δεν είχαν υπάρξει αποχωρήσεις ή, έστω, αν είχαν γίνει συζητήσεις με τους συντρόφους που είχαν αποχωρήσει.
Όμως, κριτική στην ενέργεια είχε γίνει μόνο από μία πλευρά τους, με την επιφύλαξη όσον αφορά εκλεγμένους πολιτικούς, ενώ οι περισσότεροι, πρώην μέλη, είχαν αντιδράσει με ενθουσιασμό. 

Βέβαια σε μια οργάνωση δεν γίνεται άθροιση απόψεων, γίνεται σύνθεση απόψεων έπειτα από συζήτηση, όμως και πάλι θεωρώ ότι, με τα δεδομένα και το κλίμα εκείνης της στιγμής, η 17Ν θα κατέληγε στην ίδια απόφαση.
Άλλωστε η απόφαση αυτή δεν αφορούσε απλώς την εμπλοκή των δύο συγκεκριμένων πολιτικών στο σκάνδαλο Κοσκωτά. Αφορούσε την ευθύνη, την τεράστια ευθύνη ολόκληρου του κυρίαρχου πολιτικού προσωπικού – ορισμένων από αυτούς με πολύ ακραίες νεοφιλελεύθερες θέσεις – για την οικονομική καταστροφή, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγούσε – όπως προβλέπαμε ήδη από τότε – στη σημερινή κοινωνική καταστροφή.

Αυτό ανέφερε τότε η 17Ν στα κείμενά της, και σε αυτά είχα παραπέμψει όταν ρωτήθηκα σχετικά στο δικαστήριο. Δεν ανέφερα ποτέ, όπως ειπώθηκε ότι δήλωσα τότε "Ας μην έκανε εθνική συμφιλίωση".
Εξάλλου, αυτό που είχε γίνει τότε δεν ήταν μια εθνική ενότητα και "γεφύρωση της Δεξιάς με την Αριστερά στο όνομα της εθνικής συνεννόησης", αλλά μια σύμπραξη της Ν.Δ. με τον Συνασπισμό κατά του πλειοψηφικού ΠΑΣΟΚ που κυβερνούσε τότε.

Αργότερα, όταν βάθυνε και οξύνθηκε περισσότερο η πολύπλευρη κρίση, προωθήθηκε – τότε – η "εθνική συμφιλίωση" Ν.Δ. – Συνασπισμού – ΠΑΣΟΚ, με στόχο τη σταθεροποίηση του συστήματος. Αυτή όμως είναι μια πάγια τακτική των κυρίαρχων της χώρας σε περιόδους κρίσης, όταν δηλαδή υπάρξει ο μέγιστος κίνδυνος για αυτούς, η απειλή να εισβάλει ο λαός στο προσκήνιο και να αναλάβει ο ίδιος τις τύχες του. Τότε οι απαξιωμένοι αλλά πολύ έμπειροι αστοί πολιτικοί "τυλίγουν" μια φοβισμένη ηγεσία της αριστεράς σε μια "συμφιλίωση" μέχρι να περάσει η ταξική μπόρα και να επανακτήσουν την πρότερη δύναμή τους μέσα και από τον εξευτελισμό αυτής της αριστεράς.

«Αδύνατη η "συμφιλίωση"»

(…) Ακούγεται πραγματικά ελκυστικό προπαγανδιστικά το σύνθημα της "συμφιλίωσης", είναι όμως αδύνατον να πραγματοποιηθεί σε έναν κόσμο ασυμφιλίωτων ταξικών αντιθέσεων, όπου η εκμετάλλευση των πολλών είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την ευημερία και τα προνόμια των ολίγων.

Πολύ πριν το διατυπώσει αυτό ο Μαρξ, πολύ πριν ο Ένγκελς χαρακτηρίσει "κοινωνικούς κομπογιαννίτες" όσους ξεγελούσαν τον κόσμο λέγοντας ότι μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα των φτωχών χωρίς να θίξουν τους πλούσιους, από τα βάθη των αιώνων ο Ηράκλειτος διατύπωνε την αρχή της αντιθετικότητας και ασκούσε δριμύτατη κριτική σε όσους μιλούσαν για συμφιλίωση των αντιθέτων: Η αντίθεση, έλεγε, έχει γενική ισχύ και η πάλη των αντιθέτων, ο πόλεμός τους, είναι πατήρ των πάντων.

(…) Όποτε η Αριστερά συμφιλιώθηκε με τη Δεξιά, χαμένη ήταν πάντα η Αριστερά. Χαμένοι είμαστε σίγουρα και πάντα εμείς. Η Δεξιά είναι πάντα συνεπής στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων που εκφράζει, πότε με συμφιλίωση και καλυμμένη βία, πότε με διχασμό και απροκάλυπτη βία. Η Αριστερά όμως ποια ταξικά συμφέροντα άραγε εκφράζει με αυτή τη "συμφιλίωσή" της; Μήπως τα συμφέροντα μιας εργασιακής "αριστοκρατίας" και των μεσοστρωμάτων που αποτελούν την πλειονότητα των στελεχών της;

Εκείνη η ρεφορμιστική αριστερά, που "συμφιλιώθηκε" στον Λίβανο, στην Καζέρτα, στη Βάρκιζα, στην Κρήτη; Που φρενάρισε τη λαϊκή αντίσταση στα Ιουλιανά του 1965, που βραχυκύκλωσε τον δυναμικό αντιδικτατορικό αγώνα, που όμνυε στη μεταπολιτευτική ΕΑΔΕ ("όλοι μαζί με τη Ν.Δ., να μην έρθει δικτατορία"), που γεφύρωσε με τη Ν.Δ., το 1986, βγάζοντας δεξιούς δημάρχους σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, που συμμάχησε το 1989 με τον Μητσοτάκη κατά του Παπανδρέου και μετά με όλους μαζί, και έδωσε και αυτή όσα γύρευε η Ζίμενς και οι ολιγάρχες, στρώνοντας το δρόμο στο πρώιμο μνημόνιο Μητσοτάκη;

Είναι η ίδια αριστερά που κατάφερε "επιτέλους" σήμερα να συμφιλιώσει τους μνημονιακούς με τους αντιμνημονιακούς, που έφτασε να υπογράψει όσα δυσκολεύονταν να υπογράψουν ακόμα και οι αυθεντικοί εκπρόσωποι του αστισμού, που κατάντησε να συμφιλιώνεται με τον ιμπεριαλισμό και τον σιωνισμό, να παραχωρεί όσα της ζητούν, να δίνει τα πάντα, εθνικό χώρο και κυριαρχία, υπογράφοντας τη ληξιαρχική πράξη θανάτου αυτής της "συμφιλιωτικής" αριστεράς – αυτό το τελευταίο είχε κάθε "δικαίωμα" να το κάνει, δεν είχε κανένα δικαίωμα όμως να παραδώσει δεμένο χειροπόδαρα, άνευ όρων, σε εγχώριους και ξένους ισχυρούς τη χώρα και τον λαό της.

Το πρόβλημα της "συμφιλίωσης" είναι πρόβλημα της Αριστεράς, η οποία αξιακά αντιτίθεται στον καπιταλισμό και δεν συμφιλιώνεται μαζί του. Η Δεξιά αξιωματικά "ανήκει εις την Δύσιν", εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πλούτου και πάντοτε, με τα εκάστοτε στελέχη της, όποτε χρειαστεί "συμφιλιώνεται", χτυπώντας χαϊδευτικά στην πλάτη όσους "αριστερούς" υποκλίνονται σ’ αυτήν.

Θα ήταν ανακολουθία λοιπόν της 17Ν αν έστρεφε την κριτική των όπλων σε ένα στέλεχος της δεξιάς – με σοβαρό, αν και όχι τον σημαντικότερο ρόλο στη "συμφιλίωση" – μόνο και μόνο για αυτόν τον ρόλο».

22 χρόνια απ' το ναυάγιο του "Σαμίνα" με τους 81 νεκρούς. Η αστική δικαιοσύνη "ξελάσπωσε" στην ουσία όλους τους ενόχους.


«Απέραντος είναι ο κόσμος. Μα μόνο δυο ειδών είναι οι άνθρωποι του. Κείνοι που ζητούν απ την ζωή το μερτικό το δικό τους, και κείνοι που ζητούν το δικό τους και το δικό σου.

Κι άμα δεν τους το δώσεις σε βαφτίζουν "ληστή" και στο παίρνουν. Κι αν αντισταθείς σε σκοτώνουν. ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΜΑΖΙ ΤΟ ΛΕΝΕ "ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ"».

Μενέλαος Λουντέμης.

Ηταν σαν σήμερα το 2000 όταν το σαπιοκάραβο  «Εξπρές Σαμίνα» βούλιαξε οδηγώντας στον υγρό τάφο 81 συνανθρώπους μας. Ένα σαπάκι 34 χρόνων που δεν τηρούσε κανένα Πιστοποιητικό Ασφαλείας (είχε λήξει και ταξίδευε με προσωρινό πιστοποιητικό. μια γνωστή τακτική των εφοπλιστών) ήταν ζήτημα χρόνου να προκαλέσει αυτή την ανθρώπινη τραγωδία.

Θα μιλήσουμε παρακάτω το πώς η αστική δικαιοσύνη ξελάσπωσε στην κυριολεξία όλους τους υπευθύνους αυτού του εγκλήματος.  

Τώρα να σταθούμε λίγο στην στάση του κυβερνητικού πολιτικού προσωπικού όταν συνέβη το ναυάγιο.

Υπουργός Ναυτιλίας έλαχε να είναι ο «Παπουτσωμένος μπάτσος», όπως αποκαλούσαν τον Χρήστος Παπουτσής όταν αργότερα ανέλαβε το υπουργείο μπάτσων και καταστολής.

Σχεδόν σύσσωμη η τότε αντιπολίτευση –όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις- ζητούσε την παραίτησή του. Ο ίδιος δεν ένιωσε ότι έχει την παραμικρή ευθύνη γιατί οι υπηρεσίες του υπουργείου του έδωσαν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας σε ένα φέρετρο 81 ανθρώπων. 

«Δεν σκοπεύω να υποβάλω την παραίτηση μου» μας είχε πει παπαγαλίζοντας ταυτόχρονα το ποίημα «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο…».

Απ’ την πλευρά του  ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος τον κάλυψε απολύτως δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να εγείρεται κατηγορία κατά ενός υπουργού όταν κάποια υπηρεσία δεν κάνει καλά τη δουλειά της! 

Στην ίσια κατεύθυνση και ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης εκτίμησε ότι ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε άψογα ενώ λίγες μέρες αργότερα από την τραγωδία του «Σαμίνα» κάνει εκείνη την εμβληματική δήλωση: «Αυτή είναι η Ελλάδα»…  (Η δική του Ελλάδα δηλαδή που παραδίδει τον Οτσαλάν στους Τούρκους έχοντας έναν πρωθυπουργό ο οποίος ήταν τροχονόμος στην λεωφόρο της μίζας).

Και φυσικά ο υπουργός του Σαμίνα, συνέχισε και αργότερα να προσφέρει τις "υπηρεσίες" του στην πατρίδα αφού επί συγκυβέρνησης Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ διορίστηκε εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια τράπεζα με μηνιαίο μισθό γύρω στα 15.000 ευρώ, όπως γράφτηκε, συν τα «έξτρα» που υπάρχουν σε τέτοιες περιπτώσεις. (Ε. δεν είναι δυνατόν το αστικό κράτος να μην αξιοποιήσει ανθρώπους σαν τον Χ. Παπουτσή! Το "ωραίο" της υπόθεσης είναι ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να παραιτηθεί χωρίς αποτέλεσμα. Κι αυτό γιατί το 2013 που είχε διοριστεί από τον Ευάγγ. Βενιζέλο στην Παγκόσμια Τράπεζα στην σύμβαση του υπήρχε ο όρος η επόμενη κυβέρνηση να μην μπορεί τον ανακαλέσει!)

Πάμε τώρα να μιλήσουμε και για το δικαστικό ναυάγιο του «Σαμίνα»

Το βάρος της τραγωδίας σήκωσαν στα δικαστήρια ο πλοίαρχος και ο υποπλοίαρχος του πλοίου, στους οποίους επιβλήθηκαν ποινές κάθειρξης,

Ο πλοίαρχος Βασίλης Γιαννακής καταδικάσθηκε πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης 16 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών ενώ η ποινή αργότερα μειώθηκε σε 11 χρόνια, 11 μήνες και 25 ημέρες. Φτάνουμε το 2010 και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου μείωσε την ποινή του, ενώ είχε ήδη αποφυλακιστεί, σε 5 έτη και 6 μήνες για διατάραξη μόνο της ασφάλειας της υδάτινης συγκοινωνίας και για τα πλημμελήματα του ναυαγίου από αμέλεια.

Ο υποπλοίαρχος Αναστάσιος Ψυχογιός καταδικάσθηκε πρωτόδικα σε κάθειρξη 19 χρόνων, ενός μήνα και 15 ημερών και αργότερα μειώθηκε σε 12 χρόνια, 9 μήνες και 25 ημέρες.

Από τους υπόλοιπους επτά κατηγορουμένους, οι πέντε κρίθηκαν ένοχοι σε βαθμό πλημμελήματος με ανασταλτικό χαρακτήρα και οι δύο αθωώθηκαν.

Η ευθύνη που καταλογίστηκε στους δυο εκπροσώπους της πλοιοκτήτριας εταιρείας ήταν μόνον πλημμεληματικού χαρακτήρα, και η ποινή τους εξαγοράσιμη.

Ο μόνος που την «πλήρωσε» ήταν ο εφοπλιστής Παντελής Σφηνιάς, ιδιοκτήτης του «Σαμίνα» που λίγο καιρό αργότερα στις 29 Νοέμβρη, κάτω από την ψυχολογική πίεση που ένιωθε, σε κατάσταση βαριάς μέθης ενώ είχε κάνει και χρήση αντικαταθλιπτικού φαρμάκου αυτοκτόνησε. 

Προκόπης Παυλόπουλος: Ενας πρώην "παρελασιάρχης", απίστευτα ανιστόρητος και προκλητικά εθνικιστής.

Από giorgis , Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2022 | 8:29 μ.μ.

Του Γ.Γ

Τον πρώην "παρελασιάρχης" έφερε τον τίτλο "Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας", Προκόπη Παυλόπουλο, τον θυμόμαστε  με το πόσο ανιστόρητος, αρχαιόπληκτος και με τάσεις άκρατου εθνικισμού είναι, από περασμένες δηλώσεις του. 

Σήμερα όμως το τερμάτισε -λέτε να επηρεάστηκε από την παρουσία του "τσεκουράτου" υπουργού Εσωτερικών Βορίδη, που είχε παρέα;- στην ομιλία του στις εκδηλώσεις για την 201η Επέτειο της Άλωσης της Τριπολιτσάς. 

"Τα ιστορικά διδάγματα από την Άλωση της Τριπολιτσάς μας εμπνέουν διαχρονικώς, ιδίως δε σήμερα, όταν έχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε εκ νέου την αχαλίνωτη τουρκική προκλητικότητα εις βάρος της Πατρίδας μας ... Την ίδια τύχη με τους τούρκους δυνάστες που ηττήθηκαν κατά κράτος στην Τριπολιτσά θα έχει ο τουρκικός στρατός, αν τολμήσει να θίξει έστω και μια σπιθαμή της Ελληνικής Επικράτειας, έστω και μια κεραία της Εθνικής μας Κυριαρχίας", μας είπε ο Π. Παυλόπουλος σε ένα ανιστόρητο εθνικιστικό κήρυγμα που θα το ζήλευε και ο Ερντογάν.

Λοιπόν για να επαναλάβουμε κάποια πασίγνωστα πράγματα. Δεν υπάρχει κανένα "ιστορικό δίδαγμα" που πρέπει να μας "εμπνέει διαχρονικώς" από την σφαγή που έκαναν στις 22 Σεπτέμβρη του 1821 οι δυνάμεις των επαναστατημένων Ελλήνων στον άμαχο Τούρκικο και Εβραϊκό πληθυσμό που είχε καταφύγει στην Τριπολιτσά. Δεν "ηττήθηκαν κατά κράτος οι τούρκοι δυνάστες" αλλά υπήρξε ένα μακελειό που επιφύλαξαν οι επαναστατημένοι στους πολιορκημένους στην πρωτεύουσα του Μοριά, στην Τριπολιτσά.  

Η σφαγή που έγινε είναι από τις μεγαλύτερες (πιθανώς η μεγαλύτερη) που γνώρισε ποτέ η Πελοπόννησος. Επί τρεις ημέρες οι Ελληνες σφαγιάζουν τους άμαχους Τούρκους και Εβραίους, τις γυναίκες, τα παιδιά και τα βρέφη αφού προηγουμένως βίασαν, βασάνισαν, εκπαραθύρωσαν, έκαψαν, έλιωσαν κεφάλια μωρών σε τοίχους.

 «Το ασκέρι όπου ήτον μέσα το ελληνικό έκοβε και εσκότωνε από Παρασκευή έως Κυριάκη, γυναίκες, παιδιά και άντρες, 32.000, μια ώρα ολόγυρα της Τριπολιτσάς...» (βλ. «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής - Απομνημονεύματα Κολοκοτρωναίων», Εκδόσεις Νόστου, τόμος 1, σελ. 112).

Υστερα από τρεις ημέρες σφαγής δεν υπήρχαν άλλοι ζωντανοί άμαχοι για να δολοφονηθούν: «Η φρενίτις εκείνη της φυλετικής εκδικήσεως δεν εγνώρισεν όρια. Εφτασε μέχρι των τάφων. Το τουρκικόν κοιμητήριον ανεσκάφη, και οστά και νεκροί ταφέντες προ ολίγου καιρού ερρίφθησαν εις τους δρόμους» (Διονυσίου Κόκκινου, «Η Ελληνική Επανάστασις», Μέλισσα, 1957, τόμος Γ', σελ. 318).

Δεν χρειάζεται να κάνουμε ιδιαίτερες αναφορές εμείς γι' αυτό το ιστορικό γεγονός που με ανοησία μας λέει ο Π. Παυλόπουλος ότι πρέπει να μας "εμπνέει διαχρονικώς". Μια επίσκεψη να κάνει κανείς στο συγκεκριμένο λήμμα της wikipedia αρκεί για να αντιληφθεί όσο ανιστόρητος, εθνικιστής, είναι η πρώην ομιλούμενη γλάστρα του Προεδρικού Μεγάρου.  

Βρωμερά, παρακρατικά και προβοκατόρικα.

Γράφει ο mitsos175

Το τραγούδι «Επεμβαίνεις» του Ζαμπέτα το αφιερώνω στον Πανίκα το Ζορρό, που νόμιζα πως δεν μπορεί να γίνει πιο σούργελο, αλλά έσπασε κάθε ρεκόρ. Θέλουν να μάθουν ποιοι γράφουν στο site μας, αυτό τους καίει. Ποιοι λένε αλήθεια! 

Ρε σεις, αφού μας παρακολουθεί ήδη ο Κούλης, γιατί δεν τον ρωτάτε; Με την ευκαιρία Μητσοτάκη γαμιέσαι! 
Μπράβο Πανίκα! Είπα κι εγώ, ξέχασε ο ακροδεξιός να κάνει μήνυση, τι έγινε; Αρρώστησε; Το τι θα γίνει έχει πλάκα. Γιατί εμείς δεν είπαμε ψέματα, σχολιάσαμε πραγματικά γεγονότα. Κάποιοι άλλοι είναι τρολλ και λένε ψέματα, συκοφαντώντας αντιπάλους.
Ψάξε στο κόμμα σου Πανίκα για ψεύτες και συκοφάντες, όχι σε μας. Τέλος για την ώρα με τον ακροδεξιό μασκαρά.

Οι εκδηλώσεις του ΚΚΕ έχουν πάντα επιτυχία. Δυστυχώς στο χώρο του φεστιβάλ της ΚΝΕ βρέθηκε μια ακροδεξιά, ρατσιστική, κουράδα! Έγινε χαμός από τους άλλους, γιατί δεν πέταξαν οι σύντροφοι το σκατό στο βόθρο! Βρε σεις, εμείς πήγαμε να το μαζέψουμε, αλλά το σκατό μας ορκίστηκε πως πήγαινε στον απόπατο της ΝΔ, κι έχασε το δρόμο! Τ’ αφήσαμε λοιπόν να φύγει. Κακώς; Κακώς, να το δεχτώ. 

Για πείτε μας όμως ποιος τα έκανε το ίδιο σκατά με τη γαλάζια συμμορία; Ποιος ακολουθεί την ίδια πολιτική; Ποιος τους έφερε ξανά στην εξουσία με τις μαλακίες του; Τέλος, γιατί όταν ήταν κάποιοι δήθεν αριστεροί επάνω, δεν καθάρισαν το φασιστικό βόθρο και πλημμυρίσαμε; 

Αγάπη μου, το Κόμμα είναι πεντακάθαρο. Εσείς; Αν τον πετάγαμε στο σκουπιδοτενεκέ, θα ήμασταν βίαιοι, τώρα που τον αφήσαμε, γιατί τον αφήσατε; Γιατί όσο ξύλο και να φάει ένα τέτοιο προϊόν χώνεψης εφοπλιστών, μυαλό δε βάζει. Που πήγε στο φεστιβάλ ακριβώς γι αυτό, για προβοκάτσια. Σύντροφοι, μην τρώτε όλο το γιαούρτι, κρατήστε ένα κεσεδάκι για ώρα ανάγκης. Να που χρειάστηκε.

Θέλετε απόδειξη πως χρειάζονται κάτι παραπάνω από φάπες και κλωτσιές; Ένα άλλο καθίκι, ένα επίσης μεγάλο κάθαρμα, έφαγε κάποτε μερικές ψιλές. Είπαμε όλοι «ν’ αγιάσει το χέρι εκείνου που έδειρε το νεοφιλελέ παράσιτο». Έλα όμως που, όταν έπιασε ξανά την καρέκλα, ιδιωτικοποίησε τη ΔΕΗ. Είπε τότε πως θα δούμε τη διαφορά στο λογαριασμό. Την είδαμε! 12 φορές πάνω το ρεύμα! Πληρώνουμε εμείς τα μαλλιοκέφαλα μας κι έχουμε το κάθαρμα το Μητσοτάκη να χαρτζιλικώνει τους μαυραγορίτες της ενέργειας με 2 δις το μήνα! 

Δε φτάνει το ξύλο. Μπορεί να το ευχαριστηθούμε που θα τους δείρουμε, αλλά εδώ χρειάζονται ριζικές λύσεις, άλλη πολιτική. Τώρα, ο ίδιος νεοφιλελέ πολιτικός απατεώνας, λέει πως τάχα θα δουν αύξηση οι συνταξιούχοι. Στο ρεύμα και θα τη δουν και θα τη νιώσουν μέχρι τις αμυγδαλές. Για να πιάσουν στο στόμα τους τη σύνταξη οι βρικόλακες της ΝΔ, κακά μαντάτα προβλέπονται για τους συνταξιούχους, όσοι γλύτωσαν από την απαξίωση του ΕΣΥ.

Ιταλία: Όπως ειπώθηκε, σωστά χαίρονται οι δεξιοί που θα βγουν ξανά φασίστες στην Ιταλία. Θα είχαν τώρα τα σπίτια που τους άφησε ο παππούς τους ο μαυραγορίτης, ο προδότης, χωρίς το Μουσολίνι; Την προηγούμενη φορά που βγήκαν στην Ιταλία φασιστικά τέρατα, εμείς είχαμε ένα πόλεμο, ένα έπος και μια κατοχή. Οι Ιταλοί επίσης είδαν τη χώρα τους να γίνεται οικόπεδο. Στο τέλος βέβαια κρέμασαν ανάποδα το Μουσολίνι, αλλά γλύτωσαν αρκετοί φασίστες, δυστυχώς. Εξοπλίζεται κι η Γερμανία… Τι μπορεί να πάει στραβά; Μα καλά, κανείς δε διάβασε Ιστορία; Όλοι κοπάνα; «Πάμε για καφέ»; Το είπατε και στις εκλογές αυτό. Υπάρχει χρόνος και για καφέ, αλλά πρώτα σβήνεις τη φωτιά και μετά αράζεις.

Νικηταράς (Πέθανε σαν σήμερα το 1849): Ενας από τους μεγαλύτερους ήρωες της επανάστασης του '21 που το κράτος τον "αντάμειψε' με φυλακίσεις και μια άδεια επετείας


Του Γ. Γ.

Ενα μικρό ιστορικό ανάγνωσμα με αφορμή ότι σαν σήμερα το 1849 πέθανε μια μεγάλη μορφή της επανάστασης του '21. Αναφερόμαστε στον Νικήτα Σταματελόπουλο, που έμεινε στην ιστορία ως Νικηταράς ο Τουρκοφάγος, 

Το έχει η "μοίρα" αυτού του τόπου οι αγωνιστές που πάλεψαν για την λευτεριά και την προκοπή του λαού μας να αντιμετωπίζονται αργότερα από την πολιτική εξουσία σαν "μιάσματα¨ και να γνωρίζουν φυλακές, εξορίες ακόμα και εκτελέσεις.

Ας δούμε τηλεγραφικά την ιστορία του Νικηταρά, με την βοήθεια μιας ανάρτησης που υπάρχει στον προσωπικό μου ιστότοπο.

Οι πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους άρχισαν να γράφονται αμέσως μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό.

Αγωνιστές της Επανάστασης, κάποιοι σακατεμένοι από τις μάχες, χήρες και ορφανά γύριζαν στους δρόμους ρακένδυτοι ζητιανεύοντας ένα κομμάτι ψωμί. Αντίθετα, εκλεκτοί του Παλατιού και όσοι είχαν προσβάσεις στο φαύλο πολιτικό σύστημα της εποχής απολάμβαναν παχυλούς μισθούς και συντάξεις.

Ας μιλήσουμε για τον Νικηταρά, Ανήκε στο Ρωσικό Κόμμα, και συνελήφθη με την άδικη κατηγορία της συμμετοχής σε μια συνωμοσία εναντίον του Οθωνα. Φυλακίστηκε στη Πύλο, ενώ λίγο πριν από τη δίκη του μεταφέρθηκε στην Αθήνα.

Στη διάρκεια της κράτησής του «εν τω στρατώνι των Αθηνών ξένοι βάρβαροι επειράθησαν τον διά καπνού πνιγηρόν θάνατό του», ανέφερε η εφημερίδα «Αιών».

Η δίκη του έγινε στις 11 Ιουλίου 1840 και καθώς δεν υπήρχαν στοιχεία αθωώθηκε. Ομως η αθωωτική απόφαση προκάλεσε την οργή της κυβέρνησης, η οποία με την προσυπογραφή του Οθωνα τον φυλάκισε στην Αίγινα. Από τότε άρχισε το μαρτύριό του. Οι Βαυαροί τον έβγαζαν στον δρόμο, τον χτυπούσαν με μπαστούνια και τον περιγελούσαν μπρος στα μάτια των Ελλήνων που έρχονταν να δουν τον ήρωά τους.

Ανάμεσα στους θεατές ήταν και η μία κόρη του η οποία δεν άντεξε να βλέπει τον πατέρα της σε αυτή την κατάσταση και τρελάθηκε, ενώ αυτός αρρώστησε με ζάχαρο το οποίο του κατέστρεψε την όραση.

Τελικά, στις 18 Σεπτεμβρίου 1841, με παρέμβαση του στρατηγού Μακρυγιάννη, αμνηστεύτηκε και αποφυλακίστηκε σχεδόν τυφλός.

Εκτός, όμως, από τις φυλακίσεις και τα βασανιστήρια, η Βαυαρική Αντιβασιλεία είχε αφαιρέσει, βίαια, μεταξύ του 1836 και του 1837, ένα μεγάλο μέρος από ένα αγρόκτημα που είχε ο Νικηταράς στη θέση Σερεμέτι, μεταξύ του Αργους και του Ναυπλίου και προσδοκούσε να ζήσει απ’ αυτό την οικογένειά του.

 Σε απόλυτη ένδεια ο Νικηταράς, ένας απ' τους μεγαλύτερους ήρωες της επανάστασης του 1821 προσπαθούσε να επιβιώσει ζητιανεύοντας γιατί η μόνη ανταμοιβή που έλαβε από το κράτος μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ήταν μια άδεια επαιτείας κάθε Παρασκευή στον ναό της Ευαγγελίστριας, στην Αθήνα.   

Αργότερα του χορηγήθηκε μια πενιχρή σύνταξη και έζησε με αυτή μέχρι τον θάνατό του, σαν σήμερα στις 25 Σεπέμβρη 1849. Ετάφη, όπως ήταν η επιθυμία του, δίπλα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, στο Α’ Νεκροταφείο Αθήνας.

Τόσο ασήμαντο είναι για κάποιους το ότι η ΓΑΔΑ καταγγέλλετε σαν άντρο βασανιστών;

Του Γ. Γ.

Θα μπορούσε το παρακάτω κειμενάκι να θεωρηθεί ένα παραπολιτικό σχόλιο. Κατά την άποψη μου όμως, είναι εικόνα μια ζοφερής κατάστασης, από όποια πλευρά και να το δει κανένας. 

Να κάνω φραγκοδίφραγκα τι θέλω να πω. Από χτες το μεσημέρι κυκλοφορεί μια Κυριακάτικη εφημερίδα, το Documeντο, που στην ύλη της συμπεριλαμβάνει μια συγκλονιστική συνέντευξη, ενός νεαρού, του Ομηρου Μ., ο οποίος περιγράφει με συγκλονιστικές λεπτομέρειες τα απίστευτα βασανιστήρια που υπέστη, από δημοσίους υπαλλήλους, αστυνομικούς, στο κτήριο που στεγάζεται η ΓΑΔΑ. 

Το ανατριχιαστικό δημοσίευμα που δείχνει την ποιότητα της ελληνικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, δεν αναπαράγεται από κανένα ΜΜΕ.
Ο λαλίστατος υπουργός Προπο δεν αισθάνεται την ανάγκη να κάνει την παραμικρή δήλωση.
Στην ιστοσελίδα της αστυνομίας δεν υπάρχει κάποια σχετική ανακοίνωση.
Σε όλες τις αντιπολιτευόμενες ιστοσελίδες -τουλάχιστον όσες είδα- δεν υπάρχει η παραμικρή προβολή του θέματος. 

Εντάξει, να δεχθώ ότι αυτό ήταν αναμενόμενο για τα συστημικά ΜΜΕ. (Για τα κριτήρια με τα οποία αξιολογούν το πότε μια είδηση πρέπει να θαφτεί ή να δημοσιευτεί έχουμε γράψει πολλές φορές). Εξυπακούεται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις που καταγγέλλονται δημόσια κακουργήματα με δράστες μπάτσους οι "λειτουργοί της Θέμιδας" χάνουν την ακοή τους. 
Εννοείτε επίσης ότι για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τέτοια θέματα δεν προσφέρονται για να τα κάνει κεντρικά ζητήματα.

Το ΚΚΕ και το ΜΕΡΑ25 όμως γιατί το ξεπέρασαν αδιάφορα;
Οι δικοί μας αντικαπιταλιστικοί ιστότοποι γιατί το θεώρησαν ασήμαντο και όπως είδα σε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο μόνο εμείς το προβάλλαμε

Τουλάχιστον εγώ σ' αυτά τα ερωτήματα δεν έχω απάντηση

Οι συνταγές μαγειρικής του παπά με την φάμπρικα θαυμάτων στους "Αγιους" Ισίδωρους


Του Γ. Γ.

Δεν μπορείς παρά να προβληματιστείς από το γεγονός ότι και σήμερα ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας εξακολουθεί να ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν. 

Προφανώς είναι εξηγήσιμο γιατί η απελπισία σε συνδυασμό με την θρησκοληψία οδηγεί μια μερίδα κόσμου να εναποθέτει τις ελπίδες του στο "έλεος του θεού και στους νόμους των κλεφτών" που έγραφε και ο σύντροφος μπαρμπα-Κώστας. 
To γιατί και σήμερα υπάρχουν τόσα εκατομμύρια άνθρωποι που αναζητούν καταφύγιο στις μεταφυσικές δοξασίες, μας το εξηγεί επιστημονικά και εκλαϊκευμένα, ένας από τους κορυφαίους διανοούμενους της εποχής μας o Βρετανός βιολόγος και συγγραφέας Κλίντον Ρίτσαρντ Ντόκινς στο καταπληκτικό βιβλίο του «Η απάτη του Θεού». (Σ' αυτό αναλύει τις ηλίθιες μεταφυσικές προκαταλήψεις των ανθρώπων και κριτικάρει όσους τις εκμεταλλεύονται, κερδοσκοπώντας).

Εκανα αυτή την εισαγωγή, επειδή ξεφυλλίζοντας τώρα μια Κυριακάτικη φυλλάδα, το "Πρώτο Θέμα", έπεσα πάνω σε ένα τρισέλιδο αφιέρωμα που έχει για τον «θαυµατοποιό» παπα- ∆ηµήτρη Λουπασάκη ο οποίος διευθύνει το θρησκευτικό μαγαζί των "Αγίων" Ισιδώρων. Δεν το προσπέρασα γιατί πριν μερικές μέρες είχα γράψει ένα σχετικό κείμενο γ' αυτόν τον αγύρτη, θεομπαίχτη, απατεώνα ρασοφόρο. (Οι χαρακτηρισμοί αποδίδονται σ' αυτόν τον παπά, από τον δεσπότη Αργολίδας).

Προσπερνούμε ότι αυτός ο παπάς είναι πολυθεσίτης και πληρώνεται ως ιερέας και ως υπάλληλος των ΕΛΤΑ. αν και αυτό το βρήκαμε κάτι εντελώς ασυνήθιστο. 

Ας μην σταθούμε και στις παπαριές του συντάκτη του δημοσιεύματος, -Βασίλης Τσακίρογλου λέγεται- που θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται σε έκθεση μαθητή της Β' Γυμνασίου για το "ομολογουμένως αιθέριο σκηνικό του συγκεκριμένου ναού. Γαντζωµένη κλιµακωτά στον βράχο του Λυκαβηττού, περίοπτη και πολυεπίπεδη, η εν λόγω εκκλησία βρίσκεται σε προνομιακή φυσική θέση. Οχι µόνο επειδή διευκολύνει την επικοινωνία µε τις επουράνιες δυνάμεις από ένα ανεκτίμητης αξίας «φιλέτο» ιερού real estate, αλλά και διότι µια επίσκεψη στους Αγίους Ισιδώρους, ακόμη και για έναν περιηγητή ο οποίος δεν εμφορείται από ιδιαίτερη χριστιανική ευλάβεια, αποδεικνύεται αναζωογονητική".

Στεκόμαστε σε κάποιες αναφορές που κάνει που συνήθως τις συναντούμε σε φυλλάδες όπως η Espresso και η Ελεύθερη Ωρα".

"Ανήµερα της Υψώσεως του Τιµίου Σταυρού, τη 14η Σεπτεµβρίου. συγκεντρώθηκαν περίπου 30.000 άτοµα που στήθηκαν σε ατελείωτες ουρές, περιμένοντας καρτερικά επί ώρες τη σειρά τους να αγγιχθούν από τον εφημέριο, ο οποίος παρέμεινε ηρωικά στις επάλξεις του καθήκοντος και µε υπεράνθρωπη αντοχή εξακολούθησε να ευλογεί χωρίς την παραμικρή διακοπή, καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Το πάθος των πιστών εξηγείται από την τεράστια ισχύ του κεντρικού συµβόλου. Ο σταυρός του παπα-∆ηµήτρη έχει ταυτιστεί, εδώ και χρόνια, µε την ελπίδα για µια υπερφυσική παρέμβαση υπέρ της λύτρωσης κάθε απελπισμένου"

Τι μήνυμα περνάει ο γραφιάς της Κυριακάτικης φυλλάδας στους αναγνώστες του; Και στην τελική δεν είναι το πρόβλημα ο δημοσιογράφος, Οι κεντρικοί διευθύνοντες την επιχείρηση Εκκλησία Α.Ε., πώς ανέχονται τέτοια παραληρήματα, όπως το παρακάτω, από τον υφιστάμενο τους; 

«Αυτό το ιερό σύμβολο σχετίζεται µε χιλιάδες καταγεγραµµένα θαύματα που δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει ούτε ένας. Πλησιάζουν οι εποχές που όλοι θα προσκυνήσουν αυτό τον Σταυρό. Για εμένα, αυτό το απλό ξύλο είναι η ζωή µου, είναι η ταφή µου και είναι η ανάστασή µου», μας ψάλει ο παπάς. 

Και μέχρι, λοιπόν, να επαληθευτεί η προφητεία του ρασοφόρου, και να αναστηθεί από τον σταυρό του, δεν έχουν την στοιχειώδη πρόνοια οι ιθύνοντες της επιχείρησης να προστατεύσουν την αξιοπιστία του εμπορεύματος που πουλάν; Βγαίνει ο τύπος και λέει ότι έχει στήσει μια φάμπρικα παραγωγής θαυμάτων. Και αυτό το τροπάρι το ξεπερνάει τόσο εύκολα η ηγεσία της επικρατούσας θρησκείας; Τουλάχιστον τον "Αγιο" Παϊσιο, όσο ζούσε, τον θεωρούσαν ένα "γεροντάκι που τα είχε χαμένα". Οταν πέθανε τον αγιοποίησαν ανακαλύπτωντας τα "ιερά" του κάστανα, τις "ιερές" του παντόφλες και τα θαύματά του. 

Αυτόν τον παπά πώς του επιτρέπουν να λέει τέτοιες παραδοξολογίες; 

Διαβάζουμε από το δημοσίευμα που αναφέραμε: 

"Ο περίφημος αυτός Σταυρός, στα χέρια και µε την ειδική κινησιολογία που έχει αναπτύξει ο παπα-Δημήτρης, κολλά µμυστηριωδώς στην πάσχουσα σάρκα και τη θεραπεύει αυτοστιγµεί από οποιαδήποτε νόσο, όσο σοβαρή και αν είναι. Επίσης, σύμφωνα µε τα λεγόμενα του παπα-∆ηµήτρη, ο Σταυρός αναβλύζει μύρο που συχνά μουσκεύει την Αγία Τράπεζα, έχει διαφορετική θερμοκρασία στο πάνω και το κάτω µέρος του, ενώ έχει παρατηρηθεί ακόμη και αιμορραγία του ξύλου".

Και σαν επίλογος ... συνταγές μαγειρικής:

 Σαν «αντίδωρο» για τον πιστό, ο ναός προσφέρει επίσης εκπομπές μαγειρικής. Αν και όχι µε τα χέρια του πατρός ∆ηµητρίου, αλλά από κάποιον νεαρό ιερωμένο µε εμπειρία στην τέχνη παρουσιάζεται αναλυτικά η δημιουργία λαχταριστών και ευλογημένων πιάτων «αλά Αγιοι Ισίδωροι», όπως φιλέτο γλώσσας στον φούρνο µε σος µμουστάρδας ντιζόν, πατάτες κάντρι, χοιρινό σοτέ µε ξινόµηλα και μέλι, αγιοϊσιδωρίτικες φακές κ.ά


Τι ζούμε μα τον θεοδιάολο μου!!!

Ουκρανία: Τελευταίες εξελίξεις στα πεδία των μαχών.

Γράφει ο mitsos175

Σκληρές μάχες με τη χρήση κυρίως του πυροβολικού διεξάγονται σε όλο το μέτωπο της Ουκρανίας. Οι Ουκρανοί μετά από τις πρόσφατες νίκες και μέχρι να πάνε στο μέτωπο οι ενισχύσεις της Ρωσίας, θα πιέσουν πιθανότατα στο Ντονμπάς, τόσο λόγω του δημοψηφίσματος, όσο και γιατί εκεί φαίνεται να έχουν πρόβλημα οι Ρώσοι.

Οπότε θα συμβούν τα εξής ανάλογα με τις τακτικές και τον αριθμό δυνάμεων.

Ή μια νέα επιτυχημένη επίθεση των Ουκρανών, που θα αναγκάσει τους Ρώσους να υποχωρήσουν κι άλλο και μάλιστα από εδάφη των Λαϊκών Δημοκρατιών, τα οποία πρόκειται να ενσωματωθούν στη Ρωσία.

Ή μια καλή άμυνα των Ρώσων που θα φθείρει τους Ουκρανούς και θα σταθεροποιήσει το μέτωπο, όπως στη Χερσώνα, μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις. Λόγω του ότι οι Ρώσοι έχουν λιγότερο στρατό τη συγκεκριμένη στιγμή, πιθανό να γίνει το πρώτο σενάριο.

Για την επιστράτευση εκείνο που κάνει εντύπωση είναι η ανοργανωσιά του Ρωσικού κράτους. Προφανώς δεν φεύγουν πολλοί για να αποφύγουν τη στράτευση, η CIA πάντα υπερβάλει, όμως τι να συγκρίνουμε; Το 1941 οι ναζί επιτέθηκαν στην ΕΣΣΔ και ήταν αρχικά υπερδιπλάσιοι από τους αμυνόμενους. Αμέσως κινητοποιήθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι παρά τη σφοδρότητα της επίθεσης. Τώρα οι Ρώσοι δυσκολεύονται να οργανώσουν 300.000 στρατό (να οργανώσουν, όχι να εξοπλίσουν), ενώ επί Στάλιν σε λίγους μήνες οι Σοβιετικοί απέκτησαν υπεροχή σε όλα!

Κι εδώ είναι το πρώτο μάθημα, του ανεφοδιασμού. Όταν πολεμάνε πολύ μεγάλες δυνάμεις σημασία δεν έχουν μόνο οι απώλειες αλλά κατά πόσο αυτές αναπληρώνονται και πως διαμορφώνεται κάθε φορά ο συσχετισμός δυνάμεων. Εκεί ακριβώς υστερούμε εμείς σε σχέση με γνωστή γειτονική και σύμμαχο χώρα, που μπορεί να παράγει πολλά περισσότερα.

Το δεύτερο είναι πως, όσο καλός κι αν είναι ένας επαγγελματικός στρατός, δεν αρκεί σε ένα πόλεμο φθοράς. Γιατί μόλις χαθούν οι πανάκριβοι επαγγελματίες, δε θα μείνει τίποτα! Το ξέρουμε αυτό από την εποχή του Ναπολέοντα.

Παρόλα αυτά οι καπιταλιστές προσλαμβάνουν όλο και περισσότερους μόνιμους ή μισθοφόρους με τη δικαιολογία πως χρειάζεται εμπειρία για τον σύγχρονο εξοπλισμό. Τρίχες! Ο λόγος είναι πως ο κόσμος πουθενά δε θέλει να γίνει κιμάς για τα συμφέροντα των πλουσίων. Φαντάζεστε ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες καλά οπλισμένους Κομμουνιστές;

Το επόμενο συμπέρασμα είναι η κινητικότητα. Ο Ρωσικός στρατός έχει άρματα, οχήματα, πυροβόλα, κάθε είδους όπλα, που μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε άλλο στρατό ακόμα και τον Αμερικανικό. Όταν όμως στέκεται ακίνητη μια μονάδα, τότε ο αντίπαλος της βρίσκει τρόπο να την παρακάμψει.

Τέλος, τα drones είναι το μέλλον. Είναι ακόμα στην αρχή, αλλά πρόκειται να εξελιχθούν ταχύτατα. Οι Ρώσοι έχουν καταστρέψει πάνω από 2.000 κι ακόμα δε φαίνεται να τέλειωσαν, ενώ περίμεναν καμιά 300αριά… Είπαμε αναπλήρωση απωλειών, χάρη στο ΝΑΤΟ που στέλνει ό,τι έχει και δεν έχει κυρίως σε πυρομαχικά.

Όμως το σίγουρο είναι πως οι Ρώσοι θεωρούν τα εδάφη δικά τους και θα επιμείνουν. Το ίδιο φυσικά κι οι Ουκρανοί. Αδιέξοδο; Δυστυχώς κάτι χειρότερο: Κλιμάκωση του πολέμου και ίσως χρήση μη συμβατικών όπλων…

Αστυνομική κτηνωδία και ψυχανωμαλία μέσα από μια συνέντευξη ενός θύματος της μπατσάδικης βαρβαρότητας, του Ομήρου Μ.


Δεν θα ανακαλύψουμε την πυρίτιδα, μιλώντας ότι η ΓΑΔΑ είναι ένα άντρο βασανιστών που οι ένστολοι που υπάρχουν εκεί λειτουργούν εντελώς ασύδοτα, και ατιμώρητα.

Επειδή, τυχαίνει, να έχουμε ακούσει διηγήσεις από Κούρδους συντρόφους, η μεθοδολογία και η ψυχοσύνθεση τους δεν διαφέρει ούτε στο ελάχιστο από τους συναδέλφους τους, του στρατιωτικο-φασιστικού καθεστώτος του Ερνταγάν.

Και δεν είμαστε καθόλου υπερβολικοί. Τα όσα περιγράφει ότι βίωσε -σε συνέντευξη του σήμερα του δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα Docoumento- ένα θύμα ασφαλίτικης σκευωρία και μπατσάδικης κτηνωδίας, ο Ομηρος Μ., θα έπρεπε να είναι αδιανόητα ακόμα και σε καθεστώς αστικής δικτατορίας, όπως αυτό που βιώνουμε διαχρονικά,

Αυτό επίσης που δεν θα σταματήσει ποτέ να μας εντυπωσιάζει είναι το πόσο μπορεί να γίνει κτήνος ένας άνθρωπος όταν πιστέψει ότι το "κράτος είναι αυτός" που έλεγε και ο γεννήτορας του σημερινού πρωθυπουργού. Οτι δηλαδή το ένστολο καθίκι είναι ο "γαμάω και δέρνω και δέρνω και λογαριασμό δεν δίνω".

?Καθ’ όλη τη διάρκεια των βασανιστηρίων η πιο τρομακτική διαπίστωση ήταν ότι έχω να κάνω με ανθρώπους που το απολαμβάνουν με κάθε διαστροφή. Μιλάμε για μια στρατιά ανθρώπων που βασάνιζαν έναν άνθρωπο δεμένο πισθάγκωνα. αδύναμο, ημιλιπόθυμο. πεσμένο από τη σωματική εξάντληση στα γόνατά του", μας λέει ο Ομηρος την συνέντευξη του οποίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ..

Λάθος πόρτα χτυπήσατε. Εδώ οι απειλές δεν περνάνε ...

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Να το ξεκαθαρίσουμε για άλλη μια φορά. Οσοι/ες γράφουμε σ' αυτόν τον ιστότοπο, είμαστε κομμουνιστές. Οπότε αναλαμβάνουμε απόλυτα την ευθύνη σε όσα γράφουμε σ' αυτό το μπλοκ.

 Κάποιοι που αισθάνονται ότι θίγονται με τα όσα γράφονται εδώ και θεωρούν ότι μπορούν να μας απειλήσουν με ποινικές διώξεις, προσφεύγοντας στην λεγόμενη υπηρεσία Ηλεκτρονικού Εγκλήματος είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Δεν μας ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο ότι η εταιρεία "Google Iteland Limitad", η οποία φιλοξενεί το blog μας, μιλάει για τα "θεμελιώδη δικαιώματος και τις ελευθερίες των χρηστών της εταιρείας Google τα οποία υπερτερούν του νομίμου ενδιαφέροντος των Αρχών της επιβολής του νόμου κατά την διερεύνηση ποινικών αδικημάτων". 

Και φυσικά δεν χρειάζεται κανείς να μπει στην διαδικασία και να καταναλώσουν εργατοώρες οι μπάτσοι, για να εντοπίζουν ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις αναρτήσεις του ιστότοπου μας.  (Εχουμε παρελθόν με τις μπατσάδικες υπηρεσίες και με γνωρίζουν πολύ καλά 😋)

Προφανώς, και καμιά εκτίμηση δεν έχουμε στην αστική "δικαιοσύνη" τους, αλλά απειλές αλλού ... εδώ δεν τους παίρνει ...  

Με χημικά και δακρυγόνα αντιμετώπισαν οι μπάτσοι την μεγαλειώδη διαδήλωση των κατοίκων των Εξαρχείων ενάντια στην κατασκευή μετρό (Βίντεο)

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2022 | 9:51 μ.μ.


Δεν θα μπορούσε να αναμένει κανείς κάτι διαφορετικό απ' το ότι η μαζικότατη και δυναμική πορεία των χιλιάδων κατοίκων των Εξαρχείων, που εκδήλωσαν την αντίθεση τους στην κατασκευή του μετρό στην ιστορική πλατεία, θα αντιμετωπιζόταν διαφορετικά από την ένστολη αλητεία της κυβέρνησης.

 Η γνωστή «αύρα» της ΕΛ.ΑΣ στάθηκε απέναντι στους διαδηλωτές και με χειροβομβίδες κρότου λάμψης και δακρυγόνα οι μπάτσοι θέλησαν για μια ακόμα φορά να αντιμετωπίσουν τον "εχθρό λαό".

Εχουν την απατηλή αίσθηση οι κυβερνώντες ότι με αστυνομοκρατία και καταστολή θα μπορέσουν να κάνουν και τα Εξάρχεια άλλη μια βορά στο καπιταλιστικό κέρδος και την τουριστικοποίηση.

Η τεράστια ανταπόκριση όμως που βρήκε το κάλεσμα της ανοιχτής συνέλευσης «Οχι μετρό στην πλατεία Εξαρχείων» μας κάνει να αισιοδοξούμε οτι οι σχεδιασμοί του Μπακογιάννη και της κυβέρνησης θα μείνουν στα χαρτιά.

Το παρακάτω βιντεάκι συμβάλει στην εκτίμησή μας.

Ο Ερντογάν και η κυβέρνηση των ούγκανων

Γράφει ο mitsos175

Αν χάσει ο Σουλτάνος τις εκλογές, στη ΝΔ θα φορέσουν μαύρα. Γιατί «Ερντογάν» λένε σε όλα τα προβλήματα που δημιούργησε η πολιτική τους. Το λένε συνέχεια.

Έχουμε παρακολουθήσεις που έχουν να γίνουν από την εποχή της χούντας. Αυτής του μπαμπά Μητσοτάκη με το Μαυρίκη.

Απάντηση « - Τα ελληνοτουρκικά είναι το θέμα. Αυτό είναι «υποθέμα»!»

Μάλλον υπόθετο ήθελαν να πουν στο βόθρο.

Άλλωστε τα ελληνοτουρκικά είναι θέμα από το 1821, μην πω πριν και από το 1453.

Κερί ανάβει ο Κούλης στη φωτογραφία του Σουλτάνου, γιατί του προσφέρει πρώτης τάξεως αποπροσανατολισμό.

Έχουμε ακρίβεια, μαύρη αγορά. Όχι μόνο, χαρτζιλικώνουμε τους πλούσιους μαυραγορίτες με δισεκατομμύρια κι αυτοί μας αλλάζουν κυριολεχτικά τα φώτα! Τώρα θα κάνουν και διακοπές ρεύματος, για να δικαιολογήσουν ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις κι αφαίμαξη!

Ποια είναι η απάντηση της γαλάζιας συμμορίας στα αποτελέσματα της καταστροφικής της πολιτικής; «Ερντογάν» και «Πούτιν», παρόλο που τα πουτινάκια είναι οι εφοπλιστές που έχουν σπιτωμένη τη ΝΔ, αφού με το λαθρεμπόριο καυσίμων βοήθησαν τον Πούτιν περισσότερο από οποιονδήποτε. Με το αζημίωτο φυσικά.

Ο Πούτιν δεν ήθελε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Να υποθέσουμε πως ο Μητσοτάκης ήταν πράκτορας της Ρωσίας; Τώρα πάντως έγινε πράκτορας της ΕΥΠ. Με παρακολουθείς Κούλη; Ωραία, πηδιέσαι! Το ξέρω πως το ξέρεις.

Ανεργία; «Ερντογάν»! Ακρίβεια; «Ερντογάν»! Διαφθορά; «Ερντογάν»! Πλειστηριασμοί; «Ερντογάν»! Κορωνοϊός, δεκάδες χιλιάδες θάνατοι, καταστροφή… «- Ναι αλλά δε λέτε τίποτε για τον Ερντογάν»! Τι να πούμε που τον έχουν μονοπώλιο;

Βέβαια τον βοηθάνε κι αυτοί. Γιατί το ίδιο κάνει κι αυτός στους δικούς του. «Πεινάμε» λένε οι Τούρκοι! «Ελλάδα» λέει αυτός. «Καταπιεζόμαστε» λένε οι γείτονες. «Όποιος τα λέει αυτά είναι πράκτορας της Ελλάδας»! Το να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο τις ΗΠΑ.

Θα πάρουν F-16; Θα πάρουμε F-35! Που θα βρούμε λεφτά για τα αόρατα παλτά; Λεφτά υπάρχουν! Τόσοι συνταξιούχοι πέθαναν από την απαξίωση του ΕΣΥ. Κι αν δεν φτάσουν, νέο Μνημόνιο! Που τα βρίσκουν 2 δις το μήνα μόνο για τους μαυραγορίτες του ρεύματος; Που τα βρίσκουν για την πέτσινη λίστα; Εδώ τάισαν τις κάμπιες!

Αλλά έτσι είναι. Η οι γαλάζιες κάμπιες θα φάνε, ή οι εργαζόμενοι. Δε βρίσκεις γιατρό; Έχασες τη δουλειά σου; Δεν έχεις να φας; Είσαι χωρίς ρεύμα; Ερντογάν! Τι θα έκαναν χωρίς αυτόν; Θα έβρισκαν άλλον. Από δικαιολογίες άλλο τίποτα.

Δημοσκοπήσεις: Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουν;

Εύστοχο το κείμενο που υπογράφει ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος στην ιστοσελίδα tvxs και αναφέρεται στην αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων. 

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα του:

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις πριν και μετά τις καλοκαιρινές αποκαλύψεις για τη δημοκρατική εκτροπή εξ αιτίας της ελληνικής εκδοχής του σκανδάλου Watergate, που στις ΗΠΑ κόστισε στον Νίξον το προεδρικό αξίωμα, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι Έλληνες πολίτες είμαστε αδιάφοροι για τη δημοκρατία και δεν επηρεαστήκαμε καθόλου από την εξέλιξη που έστρεψε τον διεθνή τύπο εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού.

Ενώ δηλαδή τα διεθνή μέσα, που μέχρι πρότινος ήταν φιλικά προς τον Μητσοτάκη, αντιλαμβανόμενα την κατάλυση των ατομικών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων που επιχειρείται από τον ίδιον και την κυβέρνησή του, στράφηκαν εναντίον του, οι πολίτες της χώρας που υφίσταται την εκτροπή εξακολουθούν και υποστηρίζουν τον πρωθυπουργό που ως υπεύθυνος για την ΕΥΠ, παρακολουθεί τα τηλέφωνα των πολιτικών του αντιπάλων για να γνωρίζει την προσωπική τους ζωή και να τους έχει στο χέρι.

Είτε οι Έλληνες γίναμε ξαφνικά όλοι μαφιόζοι και επικροτούμε τις μεθόδους παραβίασης των ατομικών δικαιωμάτων μας, (γιατί κακά τα ψέματα, αν παρακολουθούν τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, γιατί να μην παρακολουθούν τον καθένα μας;), είτε γίναμε μαζοχιστές και μας αρέσει να παραβιάζουν τα δικαιώματά μας.

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση που να δικαιολογεί το αποτέλεσμα των ευνοϊκών για τον Μητσοτάκη δημοσκοπικών εκτιμήσεων, με 8 και 10 μονάδες υπεροχής, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Αλλά δεν είναι μόνον η δημοκρατική εκτροπή που εκθέτει όσους προσπαθούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη.

Είναι και η ακρίβεια με… ονοματεπώνυμο που δεν δικαιολογεί τις θριαμβικές υπέρ της κυβέρνησης δημοσκοπικές εκτιμήσεις.

Δεν είναι δυνατόν, δηλαδή, να πιστέψει κανείς οι Έλληνες πολίτες δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου για την τσέπη μας, που ρημάζει από την ακρίβεια, δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου για τον επερχόμενο ψυχρό χειμώνα, αλλά αντίθετα, εξακολουθούμε χαζοχαρούμενα να υποστηρίζουμε την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό που υπογράφουν την καταλήστευση των εισοδημάτων μας.

3ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - 1977 Βουβό έγχρωμο φιλμ super 8mm - Αρχείο Γ. Αργυράκη

Λάβαμε και παραθέτουμε:

Το 1975, έναν χρόνο μετά της πτώση της επτάχρονης δικτατορίας, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ), νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ), ξεκινά ένα Φεστιβάλ, μια μαζική Πανελλαδική πολιτική και πολιτιστική διοργάνωση, που γίνεται θεσμός και συμβαίνει μέχρι σήμερα.

Βρισκόμαστε στο Άλσος Περιστερίου τον Σεπτέμβρη του 1977, όπου διεξάγεται το τετραήμερο 3ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, μπροστά σε μία από τις πολλές μουσικές σκηνές του Φεστιβάλ. Τεράστια πάνελ με συνθήματα και εικαστικές δημιουργίες, γενικό πλάνο του πλήθους που συγκεντρώνεται, κόκκινες σημαίες ανεμίζουν, φωτογραφίες των Καρλ Μάρξ, Φρίντριχ Ένγκελς και Βλαντιμίρ Λένιν, ιδρυτών και εκπροσώπων της κομμουνιστικής ιδεολογίας, πάνελ, αφίσες και σημαίες προαναγγέλλουν το 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, που πραγματοποιήθηκε την επόμενη χρονιά.

Κοντινό στη φωτογραφία του Νίκου Μπελογιάννη, Έλληνα αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης κατά της Γερμανικής Κατοχής. Γύρω κιόσκια με εκθέσεις, ιστορικά ντοκουμέντα και αναρτήσεις από αντίστοιχες οργανώσεις διεθνώς, σε μια καρέκλα το γλυπτό μιας γυναίκας που διαβάζει.

Η άφιξη του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ Χαρίλαου Φλωράκη, ανάμεσα σε στελέχη του Κόμματος, διακρίνουμε την Αύρα Παρτσαλίδου. Κόσμος συγκεντρώνεται διαρκώς στον χώρο της κεντρικής σκηνής, πανό, σημαίες από αντιπροσωπείες ξένων χωρών, υψωμένες γροθιές καθώς μια χορωδία αποδίδει τον Ύμνο της Διεθνούς και ο Χαρίλαος Φλωράκης ανεβαίνει στην εξέδρα, χαιρετά τον κόσμο και αρχίζει την ομιλία του.

Το πλήθος φωνάζει συνθήματα με παλμό. Ένα πανό, της οργάνωσης του Παλαιού Φαλήρου, για το 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ ίπταται, δεμένο με μπαλόνια. Ο Χαρίλαος Φλωράκης ολοκληρώνει την ομιλία του και αναχωρεί, δίπλα του ο Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου Δημήτρης Γόντικας. Ένα κοριτσάκι του προσφέρει κόκκινα τριαντάφυλλα, ενώ εκείνος σηκώνει στην αγκαλιά ένα παιδάκι.

Στην εξέδρα ανεβαίνει ο μεγάλος Έλληνας ποιητής και εμβληματικό πρόσωπο των αγώνων του ΚΚΕ, Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος χαιρετά και στη συνέχεια απαγγέλει για πρώτη φορά το ποίημα που έγραψε για την ΚΝΕ, «Τα παιδιά της ΚΝΕ». Στο τέλος χαιρετά, υποκλίνεται και αποχωρεί.

Ακολουθούν χαιρετισμοί αντιπροσώπων Κομμουνιστικών Κομμάτων άλλων χωρών. Στη συνέχεια ομάδα εκλεκτών Ελλήνων ηθοποιών, ανάμεσα τους οι Χρήστος Κολοβός, Λυκούργος Καλλέργης, Αιμιλία Υψηλάντη, Χρήστος Τσάγκας και άλλοι, διαβάζουν αποσπάσματα κάποιου έργου.

Δείτε περισσότερα γι' αυτό το φιλμ

Εγγραφείτε στο κανάλι μας στο YouTube για περισσότερα παλιά φιλμ από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο!

Μικρές ιστορίες μεγάλων Ανθρώπων

Λάβαμε και δημοσιεύουμε:

Κάποτε ένας μεσήλικας κύριος την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του άκουσε θόρυβο. Κατάλαβε πως ήταν ληστής μέσα. Αμέσως είδε να έχει κάνει φτερά το ολοκαίνουργιο πανάκριβο στερεοφωνικό του. Βγήκε στο μπαλκόνι κι αντίκρισε τον ληστή, έναν νεαρό να ακροβατεί στην μεσοτοιχία με το διπλανό διαμέρισμα και με το στερεοφωνικό στα χέρια του. Έκανε ησυχία για να μην τον τρομάξει, και πέσει και σκοτωθεί.

Ο νεαρός εισβολέας σαν είδε τον ιδιοκτήτη έπεσε στο κενό ευτυχώς από μικρό ύψος. Έντρομος ο ιδιοκτήτης τηλεφώνησε αμέσως στις Πρώτες Βοήθειες κι έπειτα πήγε γρήγορα κάτω να δει σε τι κατάσταση βρισκόταν ο κλέφτης. Τον ρώτησε αν είναι καλά. Τον συνόδευσε στο νοσοκομείο με το νοσοκομειακό όχημα. Στους γιατρούς που τον ρώτησαν από που ήξερε τον νεαρό τραυματία, απάντησε ''Είναι συγγενής μου''.

Όλη την ώρα κι αφού οι γιατροί ενημέρωσαν πως δεν διατρέχει κίνδυνο η ζωή του, εκείνος του χάιδευε το κεφάλι. Τον ρωτούσε αν είναι μόνος στον κόσμο, αν έχει οικογένεια. Ο νεαρός αισθανόταν περίεργα και όμορφα, παρά το φόβο που πέρασε. Στο τέλος ο ιδιοκτήτης του είπε: ''πάρε αυτά για μόλις βγεις από δω μέσα'', του έδωσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό κ έφυγε, αφού είχε ξημερώσει.

Τα χρόνια πέρασαν. Τον ιδιοκτήτη συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία στην Παιανία, μουσικοί, τραγουδιστές κ η ελίτ της κοινωνίας.

Το όνομα του, Μάνος Χατζιδάκις.

Όταν όλοι έφυγαν και το κοιμητήριο ερήμωσε, ένας νέος άντρας πλησίασε τον φρεσκοσκαμμένο τάφο και έκλαψε με λυγμούς. Ήταν εκείνος ο ληστής, ο παρίας, ο κλέφτης, ο περιθωριακός, που δεν είχε ξεχάσει το φέρσιμο του Χατζιδάκι στην δυσκολότερη στιγμή της ταραγμένης ζωής του. 

Και μ' αυτήν την μικρή ιστορία ο μεγάλος μας Μάνος μας απέδειξε νέτα-σκέτα, πως όταν η ιδιοκτησία σου έχει μεγαλύτερη σημασία απ' την ανθρώπινη ζωή, τότε είσαι απλά επικίνδυνος.

Πηγή

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη: Πειθαρχικός έλεγχος σε βάρος της εισαγγελέως της ΕΥΠ Βασιλικής Βλάχου.

Τα όσα συμβαίνουν στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών τα συνοψίζει η ατάκα του Δ. Κουτσούμπα: "Δεν δουλεύετε τον κόσμο. μεταξύ σας δουλεύεστε εδώ μέσα". 

Παράλληλα είναι γεγονός ότι στην κάστα της δικαστικής εξουσίας με αφορμή τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις που γίνονται για τον ρόλο της ΕΥΠ, έχει δημιουργηθεί ένα τεταμένο κλίμα με επίκεντρο της εισαγγελέα της ΕΥΠ, Βασιλική Βλάχου, ένα πρόσωπο που στο παρελθόν έχει τεθεί σε αργία για ανακριβείς δηλώσεις του πόθεν έσχες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το "βαρύ βιογραφικό" της εισαγγελικής λειτουργού, όπως το παρουσιάζει ο "Ριζοσπάστης".

Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που δημοσιεύει η ιστοσελίδα του Documento, τότε είναι σίγουρο ότι θα προκύψουν πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις σ' αυτή την υπόθεση. 

Και πριν αναφερθούμε σ' αυτό προσέξτε και κάτι άλλη. Η ευκολία με την οποία η συγκεκριμένη εισαγγελέας έδινε εντολές για τηλεφωνικές υποκλοπές από την ΕΥΠ δεν έχει στηλιτευτεί μόνο από αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ, αλλά και από δημοσιολόγους φιλοκυβερνητικών εφημερίδων. 

Να σας θυμίσουμε ένα απόσπασμα από πρωτοσέλιδο άρθρο που υπέγραφε ο Παντελής Μπουκάλας στην "Καθημερινή":

"Με την προσχηματική επίκληση μιας επικίνδυνα αόριστης «εθνικής ασφάλειας». που ρευστοποιεί τις ηθικές αναστολές. οι εισαγγελικές διατάξεις για άρση απορρήτου αυξήθηκαν κατά 13% σε σχέση με το 2020 και κατά 33% σε σχέση με το 2019. Μόνο το 2021 εκδόθηκαν 15.475 αιτήσεις άρσης του απορρήτου. Αν καλούμαστε να αποδεχτούμε ότι «εκεί έξω» κυκλοφορούν και δρουν πάνω από 15.000 πιθανοί ξένοι πράκτορες -ασυμμετροπολεμιστές συν στελέχη του οργανωμένου εγκλήματος συν νεοτρομοκράτες. στην ουσία καλούμαστε να πανικοβληθούμε".

Μην προσπεράσετε επίσης την επισήμανση που γίνεται στην διαδικτυακή παρουσίας της εφημερίδας του Κ. Βαξαβάνη: "Εντύπωση προκαλεί πάντως ότι σχετικά με τις τυχόν ευθύνες της εισαγγελέως της ΕΥΠ και παρά τον τεράστιο θόρυβο που δημιουργήθηκε αλλά και τα σχετικά αιτήματα ακόμα και της Ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων, δεν παρενέβη ο ίδιος ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος, ο οποίος έχει με βάση τον νέο Κώδικα έχει πειθαρχική δικαιοδοσία. Και χρειάστηκε να περάσει τόσος καιρός και να παρέμβει ο πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Επιθεώρησης, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, Χρήστος Τζανερρίκος".

Αυτό που προκαλεί "εντύπωση" για το συντάκτη του δημοσιεύματος, εμάς μας δημιουργεί άλλες σκέψεις ...

 Ας δούμε το καίριο απόσπασμα από την ανάρτηση που αναφέραμε:

Διατάχθηκε πειθαρχικός έλεγχος σε βάρος της εισαγγελέως της ΕΥΠ Βασιλικής Βλάχου. Διερευνάται ακόμα και αν έδρασε από αμέλεια ή δόλο στην υπόθεση σκανδάλου των υποκλοπών.

Από πειθαρχικό έλεγχο θα περάσει η εισαγγελέας της ΕΥΠ Βασιλική Βλάχου μετά από εντολή που έδωσε ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και πρόεδρος του τριμελούς συμβουλίου Επιθεώρησης Χρήστος Τζανερρίκος.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Documento η κ. Βλάχου θα κληθεί από αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου να δώσει εξηγήσεις, όχι μόνο για τις υποκλοπές των τηλεφώνων του Νίκου Ανδρουλάκη και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, αλλά και γενικότερα. Δηλαδή, θα κληθεί να αιτιολογήσει με ποιο σκεπτικό υπογράφει σωρεία διατάξεων για «νόμιμες επισυνδέσεις» και αν και πότε ελέγχει επί της ουσίας τα αιτήματα της ΕΥΠ. Συγκεκριμένα, με δεδομένο ότι έχουν αυξηθεί τρομακτικά οι φερόμενες ως νόμιμες επισυνδέσεις, θα διερευνηθεί κατά πόσο η εισαγγελέας, η οποία υποχρεούται να ελέγχει τη νομιμότητα, αν συντρέχουν πραγματικά οι φερόμενοι λόγοι εθνικής ασφάλειας.

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger