Νεοτερα

Τι είναι τούτοι ωρε;;;;;!!!!!!

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2023 | 7:51 π.μ.


Αυτό που συμβαίνει, πέρα από εντελώς ακατανόητο, ξεπερνά και τα όρια της γελοιότητας.
Αντί να μας ξεκαθαρίσουν ότι δεν γουστάρουν το blog μας κάτι που θα τους λέγαμε "μαγκιά σας και καπέλο σας", δικό σας είναι το μαγαζί ότι θέλετε κάνετε, μας στέλνουν συνεχώς δεκάδες μαιηλ με το ίδιο ποίημα, όπως αυτό:

    Γεια σας,

          Όπως ίσως γνωρίζετε, οι Οδηγίες κοινότητας 

(https://blogger.com/go/contentpolicy) περιγράφουν τα όρια όσων επιτρέπουμε  και όσων δεν επιτρέπουμε στο Blogger. Η ανάρτησή σας με τίτλο  Μεταλλάξεις: Ενα μικρό ιστορικό αφήγημα - Με αφορμή την ανατίναξη των γραφείων της δωσιλογικής οργάνωσης ΕΣΠΟ που έγινε σαν σήμερα το 1942 από την οργάνωση ΠΕΑΝ επισημάνθηκε για έλεγχο από εμάς. Διαπιστώσαμε ότι παραβαίνει τις οδηγίες μας και καταργήσαμε τη δημοσίευση του URL http://tsak giorgis.blogspot.com/2020/06/1942.html, κάνοντάς το μη διαθέσιμο στους αναγνώστες του ιστολογίου.

ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΡΙΝ 3 ΚΑΙ 19 ΧΡΟΝΙΑ!!!!


Blogger και google φιμώνουν τον ιστότοπο μας - Η τελευταία μας ανάρτηση

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2023 | 2:26 μ.μ.


Μπορεί να μας στερεί την δυνατότητα να απευθυνθούμε σε περισσότερο αναγνωστικό κοινό, αλλά αυτός ο πόλεμος που έχει ξεκινήσει στον ιστότοπο μας, μας χαροποιεί. Σημαίνει ότι αυτό το ταξικό μετερίζι κάποιους ενοχλεί, κάτι που υποδηλώνει ότι έχουμε λόγο ύπαρξης, 

Να ισχυριστούμε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει την δυνατότητα παρέμβασης σε δυο πολυεθνικές εταιρείες κολοσσούς, -την google και το facebook- δεν μπορεί να το κάνουμε. Ούτε όμως μπορεί να εξηγήσουμε τους λόγους που οδηγούν αυτές τις εταιρείες στο να φιμώσουν την διαδικτυακή μας παρουσία. 

Μετά, λοιπόν απ' αυτό που συνέβη σήμερα, είναι μονόδρομος να αρχίσουμε να εγκαταλείψουμε αυτή την Ιντερνετική γωνιά, μετά τόσα χρόνια -  το μπλοκ μας είχε ξεκινήσει απ' τις 28 Δεκέμβρη του 2007 και η πρώτη ανάρτησή μας είναι αυτή- για να μεταφερθούμε στην ιστοσελίδα μας.

Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα δηλώσουμε θυματοποιημένοι. Αυτοί κάνουν την δουλειά τους κι εμείς την δικιά μας. 

Πάμε τηλεγραφικά το στόρι. Αρχικά η Google μας έστειλε e-mail για να μας γνωστοποιήσει ότι "Λόγω αιτήματος βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας περί προστασίας δεδομένων η Google δεν είναι δυνατό να εμφανίζει μία ή περισσότερες σελίδες από τον ιστότοπό σας στα αποτελέσματα Αναζήτησης Google".

Στην συνέχεια το facebook πετσόκοψε την αναγνωσιμότητα της παρουσίας που έχουμε εκεί, θέτοντας την σε κατάσταση "περιορισμένης λειτουργικότητας", κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα. με την προειδοποίηση ότι "αν δεν συμμορφωθούμε προς τα υποδείξεις" θα διακόψει την λειτουργία της.

Σήμερα, στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο η blogger μας γράφει ότι κάποιες αναρτήσεις μας "τις επισημάνθηκαν για έλεγχο" και οι αρμόδιοι της εταιρείας διαπίστωσαν ότι "παραβαίνουν τις οδηγίες μας και καταργήσαμε τις δημοσιεύσεις των URL". 

Διέγραψαν δηλαδή τα κείμενα μας και όποιος/α προσπαθήσεις να επισκεφτεί τα συγκεκριμένα αντικρίζει:


Εχουμε ευφυείς αναγνώστες/ιες και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε εμείς που αποδίδουμε την στοχοποίηση του blog μας. Η γελοία δικαιολογία ότι δεν "συμμορφωνόμαστε με τις Οδηγίες κοινότητας του Blogger", δεν αντέχει στον παραμικρό σχολιασμό.

Σε ότι μας αφορά, όμως το ξεκαθαρίζουμε: Δεν πρόκειται να κάνουμε ούτε βήμα πίσω απ' τις πολιτικές μας θέσεις. Μπορεί να μας αναγκάζουν να εγκαταλείψουμε μετά τόσα χρόνια ένα αγαπημένο διαδικτυακό μετερίζι - έχουμε κάνει 48.317 αναρτήσεις που νομίζουμε ότι αποτελεί ρεκόρ για την μπλοκόσφαιρα-, αλλά αυτοί έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι. 

(Αλήθεια, τι χαζό είναι μας μας στέλνουν δεκάδες mail για να μας πουν ότι διαγράφουν αναρτήσεις, αντί να μας δηλώσουν ξεκάθαρα ότι καταργούν το blog μας";

Αυτή λοιπόν είναι η τελευταία ανάρτησή μας εδώ, και θα σας προτείναμε να προσθέσετε στα "αγαπημένα" σας, την διεύθυνση της ιστοσελίδας μας http://vathikokkino.gr/

Το Στάλινγκραντ θα τους πονά για πάντα - Σαν σήμερα το 1943 η ολοκληρωτική συντριβή της ναζιστικής στρατιάς στο Στάλινγκραντ

Στις 2 Φλεβάρη του 1943 μετά από σφοδρές μάχες 140 ημερών τελειώνει η ηρωική μάχη του Στάλινγκραντ, με την θριαμβευτική νίκη του κόκκινου στρατού και την συντριβή της 6ης Γερμανικής Στρατιάς.

Η παράδοση της 6η Στρατιάς του Γερμανικού Στρατού, υπό τη διοίκηση του στρατάρχη Πάουλους, στους αντιπροσώπους της 62ης και 64ης Στρατιάς, υπό την ηγεσία του Στρατάρχη Ζούκοφ, σηματοδοτεί την αλλαγή στο ρου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την καταστροφική ήττα που υπέστη η μέχρι τότε «ανίκητη» Βέρμαχτ.

Τον ανεπανάληπτο ηρωικό αγώνα των κατοίκων του Στάλινγκραντ και του σοβιετικού στρατού -ο οποίος παρουσιάζεται αναλυτικά στις παραπομπές που παραθέτουμε- αναγκάζονται να τον αναγνωρίζουν και μεγάλοι αστοί ηγέτες όπως ο Τσόρτσιλ και ο  Ρούζβελτ.

Οπως τόνιζε και ο Ι. Β. Στάλιν, σε μεγάλη εκδήλωση για την Αντιφασιστική Νίκη στη Μόσχα: "...  Τα γερμανικά στρατεύματα καταθέτουν τα όπλα... Οι θυσίες που προσφέραμε δεν πήγαν χαμένες. Στο μέλλον πάνω από την Ευρώπη θα κυματίζει η σημαία της ελευθερίας και της ειρήνης των λαών... η περίοδος του πολέμου στην Ευρώπη τέλειωσε. Αρχίζει η περίοδος της ειρηνικής ανάπτυξης".

Διαβάστε επίσης:

2 Φλεβάρη 1943: Οι ναζιστικές ορδές παραδίνονται στο Στάλινγκραντ!

Το Στάλινγκραντ θα τους πονά για πάντα

2 Φλεβάρη 1943 λήγει η ηρωική μάχη του Στάλινγκραντ

«Σύντροφοι! Δεν υπάρχει γη για μας πίσω από το Βόλγα!»

Στάλινγκραντ  

Στην μνήμη του συντρόφου Κωστή Νικηφοράκη ("Εφυγε" σαν σήμερα το 2007)

Του Γ. Γ.

Σαν σήμερα το 2007 έφυγε από την ζωή ένας ξεχωριστός σύντροφος και αγωνιστής που με τη δράση του και το παράδειγμά του, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του, ιδιαίτερα στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων. Ο Κωστής Νικηφοράκης.

Παρακάτω παραθέτουμε κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ", το 2012, όταν οι σύντροφοι του οργάνωσαν πολιτικό μνημόσυνο.

Ο Κωστής Νικηφοράκης γεννήθηκε στις 20 Ιούλη του 1950 σ΄ ένα χωριό της Κισσάμου και από μικρός έδειξε τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του. Στο τέλος των γυμνασιακών του σπουδών αποβλήθηκε απ’ όλα τα σχολεία της χώρας ως «ανατρεπτικό στοιχείο». Χρειάστηκε η παρέμβαση ενός «τοπικού άρχοντα», στον οποίο προσέφυγε η οικογένειά του, για να πάρει το απολυτήριο.
Εφυγε για την Ιταλία το 1968, για να σπουδάσει γιατρός.

Από την πρώτη στιγμή εντάχθηκε στο αντιδικτατορικό κίνημα (αρχικά στο ΠΑΚ). Μέσα σ’ αυτό το κίνημα, αλλά και στο επαναστατικό κίνημα που φούντωνε εκείνα τα χρόνια στην Ιταλία, σφυρηλάτησε την επαναστατική του συνείδηση.
Ηταν από τους ιδρυτές της Ενωσης των Ελλήνων φοιτητών «Νίκος Μπελογιάννης». Πέρασε στο μαρξιστικό-λενινιστικό ρεύμα και το 1971 εντάχθηκε στο ΑΜΕΕ και την ΟΜΛΕ.

Ταυτόχρονα, συμμετείχε στο κίνημα της Αυτονομίας, που εκείνη την περίοδο γνώριζε μεγάλη άνθιση στην Ιταλία. Χαρακτήρας ασυμβίβαστος και έχοντας εγκολπωθεί τις ιδέες του προλεταριακού διεθνισμού, δεν περιορίζεται στην αντιδικτατορική δράση και στις συγκρούσεις με τους χαφιέδες της πρεσβείας, που του κόστισαν την αφαίρεση του διαβατηρίου του, αλλά συμμετείχε ενεργά στο μεγάλο κίνημα που χαρακτηρίστηκε ως «θερμό ιταλικό φθινόπωρο», αναπτύσσοντας νόμιμη και κυρίως παράνομη δράση.

Οργώνει όλη τη χώρα, παίρνει μέρος σε επιχειρήσεις και συγκρούσεις με την Αστυνομία και τους Ιταλούς φασίστες. Ζει από κοντά το βαρύ χειμώνα της κρατικής καταστολής στη διάρκεια των «μολυβένιων χρόνων» της Ιταλίας. Ζει τη διάσπαση του κινήματος, δένεται με το κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, παρακολουθεί από κοντά τη στάση τους.
Διατήρησε τους δεσμούς του μέχρι και την ημέρα του θανάτου του.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1978, έκανε το στρατιωτικό του και στη συνέχεια το αγροτικό του στον Πλάτανο Κισσάμου, όπου άφησε εποχή, γιατί δεν άφηνε σπίτι για σπίτι που να μην επισκεφτεί.

Ολοκλήρωσε την ειδικότητα της παθολογίας αρχικά στα Χανιά και μετά στην Αθήνα, στο Γενικό Κρατικό. Μάλιστα, ήταν από τους πρώτους γιατρούς εκείνα τα χρόνια που έκανε μετά ειδίκευση για 6 μήνες στη ΜΕΘ.

Διορίστηκε στο νεοσύστατο ΕΣΥ το 1985 και υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας) και της ΠΕΓΕΣΥ (Παγκρήτια Ενωση Γιατρών ΕΣΥ), της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος από το 1988.

Αρχικά πρόεδρος και στη συνέχεια γενικός γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Χανίων, από το 1987 μέχρι το θάνατό του.
Πρόεδρος της Ενωσης Γιατρών ΕΣΥ Νομού Χανίων από την ίδρυσή της και συνεχώς. Διευθυντής τα τελευταία χρόνια της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Χανίων.
Δημοτικός σύμβουλος 1990-94 και νομαρχιακός 1998-2007 (στις δυο τελευταίες νομαρχιακές εκλογές, αυτός ο δηλωμένος ακροαριστερός, συνεργαζόμενος με το συνδυασμό του Γ. Κατσανεβάκη, εκλέχτηκε πρώτος σε σταυρούς νομαρχιακός σύμβουλος απ” όλους τους συνδυασμούς).

Ομως, η δράση του Κωστή Νικηφοράκη δεν καθοριζόταν από τις θεσμικές θέσεις στις οποίες εκλεγόταν. Αυτές τις ήθελε για να στηρίζει την εξωθεσμική και αντιθεσμική του δράση. 
Δεν έλειψε ποτέ από την πρώτη γραμμή του αγώνα. Οχι μόνο δεν έλειψε, αλλά ήταν αυτός που «τραβούσε» τους άλλους.

Από το 1986 πρωτοστατεί στους αγώνες για το κλείσιμο του Κουρουπητού και οργανώνει τις επιτροπές κατοίκων για την προστασία του περιβάλλοντος στο Ακρωτήρι.

Το 1988 πηγαίνει στην Τουρκία μαζί με άλλους ακτιβιστές. Συλλαμβάνεται μαζί με τους Ν. Γιαννόπουλο, Γ. Κουβίδη και Ν. Μπελαβίλα, επειδή άνοιξαν πανό αλληλεγγύης στο στρατοδικείο που δικάζονταν μέλη της Ντεβ Γιολ.
Αναπτύχθηκε τότε ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης και το τουρκικό καθεστώς αναγκάστηκε να τους απελάσει στην Ελλάδα.

Το 1990 ίδρυσε το κέντρο υποστήριξης τοξικοεξαρτημένων στα γραφεία του Ιατρικού Συλλόγου Χανίων. Εκτοτε εξακολούθησε να στηρίζει συστηματικά τους χρήστες, μαζί με μερικούς γιατρούς της κλινικής του.

Το 1990 πρωταγωνίστησε στην κινητοποίηση ενάντια στις ξένες βάσεις, που ξεκίνησε σαν μια συμβολική κίνηση 30 ανθρώπων και κατέληξε σ’ ένα κίνημα με εξεγερτικά χαρακτηριστικά, που έβαλε φωτιά στη Νομαρχία και ανάγκασε τον Μητσοτάκη να στείλει τα ΜΑΤ από την Αθήνα. Ο Κωστής ήταν από τους βασικούς κατηγορούμενους γι’ αυτή την υπόθεση.

Το Σεπτέμβρη του 1992 μετέτρεψε σε διαδήλωση ενάντια στις αμερικάνικες βάσεις την επίσκεψη του πατριάρχη στα Χανιά.
Δικάστηκε στη δίκη των 28 αντιβασικών διαδηλωτών το Γενάρη-Φλεβάρη του 1994.
Με ακούραστη συστηματική δουλειά και χάρη στο τεράστιο κύρος που ήδη διέθετε στο νομό, κατάφερε να εντάξει –πέρα από όλο το φάσμα της Αριστεράς– όλους τους φορείς στην Επιτροπή κατά των ξένων βάσεων και της εξάρτησης, την πενταετία 1990-95.

Το 1992 κατάφερε ν’ αρπάξει κυριολεκτικά από τα χέρια της Εκκλησίας τα φιλόπτωχα συσσίτια του Αγίου Νικολάου της Σπλάντζιας στα Χανιά και τα μετέτρεψε σε «Κοινωνική Παρέμβαση – Συσσίτια Σπλάντζιας». 

Με το δικό του τρόπο επιβάλλει «φορολογία» στους «έχοντες» της πόλης, για να λειτουργήσουν τα συσσίτια και να μπορούν να προσφέρουν ένα πιάτο φαγητό κάθε μέρα και μια σακούλα με είδη πρώτης ανάγκης κάθε Σάββατο στις άπορες οικογένειες της περιοχής.
Εκεί βρίσκουν καταφύγιο οι φτωχοί, οι εξαθλιωμένοι, οι καραβιές των μεταναστών και των προσφύγων που βγαίνουν στις παραλίες της περιοχής.

Λειτουργεί ιατρείο και οδοντιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης, παιδική βιβλιοθήκη-στέκι για τα παιδιά της γειτονιάς. Οργανώνει μαθήματα ελληνικών για μετανάστες.

Το μαύρο καλοκαίρι του 2002, το καλοκαίρι της τρομοϋστερίας, ο Κωστής, έχοντας και την εμπειρία της Ιταλίας, ήταν από τους πρώτους που κινητοποιήθηκαν για την οργάνωση κινήματος αλληλεγγύης. Συμμετέχει σ’ αυτό το κίνημα μέχρι και τη μέρα του θανάτου του.

Κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης στην πρώτη δίκη της 17Ν και κατήγγειλε το «έγκλημα του Ευαγγελισμού» κατά του Σάββα Ξηρού. Στο εφετείο δηλώθηκε ως μάρτυρας του Δ. Κουφοντίνα, αλλά η υπεράσπιση τού ζήτησε να καταθέσει και πάλι για τα βασανιστήρια του Σάββα στον Ευαγγελισμό.
Το έφερε βαρέως που αναγκάστηκε να καταθέσει και πάλι ως γιατρός και όχι ως επαναστάτης κομμουνιστής, αλλά είχε μάθει να βάζει το συλλογικό πάνω από το προσωπικό.
Βρήκε, όμως, την ευκαιρία, κάποια στιγμή της κατάθεσής του, να στείλει το μήνυμά του: «Για μένα ο Κουφοντίνας είναι σύντροφος», είπε χαμογελώντας και άφησε κάγκελο τους δικαστές.

Την περίοδο αυτή, στη διάρκεια της πρώτης δίκης της 17Ν, «ανταμώνει» με την «Κόντρα». Τον εντυπωσιάζει η μαχητική της φιλολογία, το γεγονός ότι δεν περιορίζεται σε μισόλογα και μια γενικόλογη αλληλεγγύη, αλλά υπερασπίζεται απόλυτα το δικαίωμα στην ένοπλη επαναστατική αντιβία.
Τον ενοχλούν αφάνταστα οι μεσοβέζικες στάσεις στο κίνημα αλληλεγγύης, του τύπου «είμαι αλληλέγγυος, αλλά διαφωνώ». Θεωρεί πως η σωστή στάση είναι αυτή που διατυπώνει η «Κόντρα»: Η ένοπλη επαναστατική αντιβία είναι πολιτικά και κοινωνικά νόμιμη – Οι διαφορές στην τακτική αφορούν τη συζήτηση μέσα στο κίνημα και όχι τη στάση ενώπιον των αστικών δικαστηρίων.

Η γνωριμία γίνεται συνεργασία και η συνεργασία ένταξή του στην «Κόντρα». Γιατί ο Κωστής δεν ήθελε να είναι «ελεύθερος σκοπευτής». Αναζητούσε πάντοτε πολιτική ένταξη, γιατί δεν ήθελε το τεράστιο κοινωνικό του έργο να εκληφθεί ως προσωπικό έργο ενός φωτισμένου γιατρού, αλλά ως επιμέρους καθήκον ενός επαναστατικού κινήματος.

Δυστυχώς, αυτή η περίοδος, η τόσο δημιουργική και για τον Κωστή και για μας, δεν έμελλε να κρατήσει πολύ. Σκάρτα τέσσερα χρόνια. Ο καρκίνος τον χτύπησε στα 55 του χρόνια.

Αντιμετώπισε την αρρώστια θαρραλέα, παρά τη μεγάλη του στενοχώρια για τον επερχόμενο θάνατο.
Πάλεψε με την αρρώστια, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει τα πολιτικά και κοινωνικά του καθήκοντα. Αν και εξαντλημένος από τις συνεχείς θεραπείες στην Ιταλία και στην Ελλάδα, εξακολουθεί την πολύμορφη δράση του. Στο συνδικαλισμό, στην κοινωνική αλληλεγγύη, στην επαναστατική πολιτική. Στην πρώτη γραμμή μέχρι την τελευταία του μέρα.

«Εφυγε» στις 2 Φλεβάρη του 2007, αφού πρώτα φρόντισε να μας αποχαιρετίσει, αναγγέλλοντάς μας ψύχραιμα τον επερχόμενο θάνατό του και αφήνοντάς μας τις τελευταίες παραγγελίες του, που αφορούσαν διεκπεραίωση απλών, καθημερινών καθηκόντων, που γι’ αυτόν είχαν πάντοτε ξεχωριστή σημασία.

Η απίστευτη προκλητικότητα του εξουσιαστικού παχύδερμου Θεοδωρικάκου, προκαλεί κατάγματα στην νοημοσύνη μας.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2023 | 11:33 μ.μ.

Το θράσος και η προκλητικότητα από τα εξουσιαστικά παχύδερμα ποτέ δεν έλειψε. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν μπορεί να μην σε εντυπωσιάσει η απίθανη αναίδεια του υπουργού ΠροΠο να επιχειρήσει να μας βγάλει όλους τρελούς. Οπως διαβάζουμε, λοιπόν σήμερα ο Τάκης Θεωδωρικάκος μετέβει μαζί με τον δικηγόρο του Αλέξη Κούγια στον Αρειο Πάγο και κατέθεσε μήνυση για τα αδικήματα της ψευδούς κατάθεσης, της συκοφαντικής δυσφήμισης και της παράβασης καθήκοντος στον απόστρατο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ. που κατήγγειλε επιχείρηση συγκάλυψης σε υπόθεση που αφορούσε τον γιο του.

Ας προσπεράσουμε το γελοίο του πράγματος, οι μπάτσοι, δηλαδή, να οργανώνουν ολόκληρη επιχείρηση και να συλλαμβάνουν κάποιους πιτσιρικάδες γιατί είχαν κάποια γραμμάρια "μαύρο". Οι αποκαλύψεις όπως που έρχονται γι' αυτή την υπόθεση, λογικά θα έπρεπε να κάνουν τον υπουργό - γενίτσαρο να ψάχνει τρύπα να κρυφτεί. Αντίθετα εμφανίζεται στις κάμερες με μια απίστευτη αλαζονεία, κάνοντας το μαύρο άσπρο.

Ανεξάρτητα, λοιπόν, για τους λόγους -που αγνοούμε- το συγκρότημα ΜΜΕ του Μαρινάκη περνάει συνεχώς πριονοκορδέλα των υπουργό, αξίζει να παραθέσουμε ένα απόσπασμα από το ρεπορτάζ της ΕφΣυν που βασίστηκε στις αποκαλύψεις που έκανε σήμερα στο κεντρικό δελτίο του Mega, ο αστυνομικός συντάκτης Βασίλης Λαμπρόπουλος:

Το Mega επανήλθε στο σημερινό κεντρικό δελτίο ειδήσεων, δημοσιεύοντας φωτογραφίες από το κινητό του διοικητή της Άμεσης Δράσης από τη νύχτα που σημειώθηκε το περιστατικό με τον γιο του Τ. Θεοδωρικάκου και την παρέα του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του σταθμού, στα ντοκουμέντα αυτά καταγράφεται ότι ο επικεφαλής της ομάδας ΔΙΑΣ που έκανε τον έλεγχο στους νεαρούς έστειλε στο κινητό του διοικητή της Άμεσης Δράσης μια φωτογραφία με τα ευρήματα. Η ημερομηνία είναι η 21η Νοεμβρίου 2021, ενώ μετά τα ευρήματα, ο ίδιος επόπτης έστειλε και τις φωτογραφίες των τεσσάρων νεαρών που ήταν υπό έλεγχο εκείνη την ώρα.

Το ρεπορτάζ, ουσιαστικά, αναφέρει, ακόμη, ότι οι φωτογραφίες αυτές αντικρούουν τις τωρινές καταθέσεις των τεσσάρων αστυνομικών, με τον δημοσιογράφο Βασίλη Λαμπρόπουλο να σχολιάζει ότι δεν θα μπορούσαν να ομολογήσουν πως προέβησαν σε κακουργηματικές πράξεις, όπως διαγραφή δικογραφίας, καταστροφή ναρκωτικών κλπ κλπ. 

Ο δημοσιογράφος του σταθμού, εξάλλου, προσθέτει ότι το βίντεο δείχνει τον υπαστυνόμο, που κατέθεσε ότι δεν βρέθηκε τίποτα στη διάρκεια του ελέγχου, να στέλνει φωτογραφίες με ευρήματα που έχει κατασχέσει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο ίδιο ρεπορτάζ του Mega αναφέρθηκε, σχετικά με την υπόθεση της Greek Mafia, ότι ο απερχόμενος επικεφαλής των Εσωτερικών Υποθέσεων είναι διατεθειμένος, εφόσον κληθεί από τις δικαστικές αρχές ή την επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, να καταθέσει σημαντικά στοιχεία για αξιωματικούς, ανάμεσά τους και συνεργάτες του υπουργού, να τα παραθέσει...

Απ' την πλευρά του ο Τ. Θεοδωρικάκος καταφέρθηκε με σκληρά λόγια για τον απόστρατο αξιωματικό που όπως είπε «εκτελούσε την άθλια σκευωρία με ψέματα και συκοφαντίες» και «επιχείρησε να με πλήξει πολιτικά και ηθικά». Σύμφωνα με τον υπουργό η κατηγορία «κατέρρευσε από τα στοιχεία του ελέγχου» καθώς «οι πέντε αστυνομικού κατέθεσαν πως έγινε έλεγχος και δεν βρέθηκε ουδέν μεπτόν».

Ο υπουργός είπε ακόμα ότι θα τους πάει μέχρι τέλους γιατί «με την τιμή και την υπόληψη του γιου μου και της οικογένειας μου κανείς δεν θα παίξει».

Άρα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν θα καταθέσει μήνυση και στον δημοσιογράφο Βασίλη Λαμπρόπουλο, ο οποίος αποκάλυψε στο Mega φωτογραφία - ντοκουμέντο με ναρκωτικές ουσίες που φέρεται να είχε τραβηχτεί κατά τη διάρκεια του επίμαχου ελέγχου. Μέχρι στιγμής ο υπουργός πάντως δεν έχει διαψεύσει τη φωτογραφία.

Στο μεταξύ, ο ίδιος τηλεοπτικός σταθμός τις τελευταίες ημέρες έχει αναφερθεί επίσης σε απόπειρα ανθρώπων που φέρονται να ανήκουν στη φρουρά του υπουργού να αποσπάσουν τον φάκελο για την υπόθεση απ' την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων αλλά και σε «πογκρόμ» εντός των λεγόμενων «αδιάφθορων» μετά τις 26 Ιανουαρίου, την ημέρα δηλαδή που δόθηκε η εντολή για έλεγχο... 

 





 


  

Θωμάς Γεράκης: Ενας "αμαρτωλός" δημοσκόπος και μια εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος από συντηρητικό δημοσιογράφο.


Του Γ. Γ.

Την άποψη μου για την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων που μας παρουσιάζουν οι δημοσκοπικές εταιρείες, από τις υποτιθέμενες έρευνες μετρήσεων του εκλογικού σώματος, ως προς την πρόθεση ψήφου την έχω διατυπώσει. (Μια χαρακτηριστική μου τοποθέτηση εδώ).

Συμπωματικά, έχοντας μια τηλεφωνική συζήτηση σήμερα με κάποιον γνωστό μου, συντηρητικής πολιτικής κατεύθυνσης δημοσιολόγο έγινε αναφορά και στην δημοσκόπηση της εταιρείας MARC για λογαριασμό του ΑΝΤ1 που παρουσίασε απόψε ο ιδιοκτήτης και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, Θωμάς Γεράκης, στο δελτίο ειδήσεων του Χατζηνικολάου.  
Ως προς την πρόθεση ψήφου εμφανίζει την ΝΔ να προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ με 7,5 μονάδες διαφορά, συγκεντρώνοντας ποσοστό 32,7%, έναντι 25,2% του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Tο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να λαμβάνει 9,8%, το ΚΚΕ 5,3%, η Ελληνική Λύση 3,9%, το κόμμα του Κασιδιάρη 3,4%, ενώ σύμφωνα πάντα με την ίδια δημοσκόπηση το ΜέΡΑ25, μένει εκτός Βουλής με ποσοστό 2,8%.

Παραθέσαμε τα παραπάνω στοιχεία για αρχειακούς λόγους, και ερχόμαστε τώρα επί της ουσίας. Το πρώτο που πρέπει να επισημάνει κανένας είναι το πώς ένα μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι εξακολουθεί να είναι πελάτης σε μια δημοσκοπική εταιρεία που έχει αποδειχθεί επανειλημμένα εντελώς αναξιόπιστη, έχοντας παράλληλα αποκαλυφθεί ότι διατηρεί "αμαρτωλές" επαφές με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Προφανώς απάντηση σ' αυτό το ερώτημα υπάρχει και αφήνουμε να την δώσετε εσείς.

Αν και προσωπικά δεν θα κάνω προβλέψεις για το εκλογικό αποτέλεσμα, όπως δεν έκανα και σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, θα παραθέσω, όπως μου ζήτησε, τις σχετικές εκτιμήσεις που κάνει συνομιλητής μου, που ανέφερα πριν. 

Σύμφωνα μ' αυτόν τον συντηρητικό δημοσιογράφο την έκπληξη την πρώτη Κυριακή των εκλογών θα κάνει το κόμμα του Βελόπουλου με αισθητή άνοδο ειδικά στην Βόρειο Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ θα κινηθεί στα ποσοστά που έλαβε στις εκλογές του 2019 (8.10%). Το ΚΚΕ θα έχει ανεπαίσθητη άνοδο και πρέπει να το θεωρήσει επιτυχία του αν ακουμπήσει το 6%. Το κόμμα του Βαρουφάκη θα είναι δύσκολο να υπερβεί το 3% και να αποκτήσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα υπερβεί το 30% και η Ν.Δ θα κυμανθεί κάτω από 33%. 

Από κει και πέρα το χάος. Αν επιχειρήσει να κατέλθει στις εκλογές το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου που στις περασμένες εκλογές είχε λάβει ένα αξιοσημείωτο αριθμό ψήφων (1,47%) θα συντριβή εκλογικά, ενώ η εκλογική καταγραφή των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστερά θα είναι η ... συνηθισμένη.

Στον πολιτικό χώρο δεξιότερα της δεξιάς της Ν.Δ, ο συνομιλητής μου δεν προβλέπει κάτι ενδιαφέρον. Το μόρφωμα Τζήμερου - Κρανιδιώτη θα παλέψει για να συγκεντρώσει το 1%, ενώ για το κόμμα του Κασιδιάρη η προσέγγιση του είναι η εξής. Αφού ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει τρόπος να απαγορευτεί με νομοθετική διάταξη η κάθοδος της εκλογές ενός κόμματος "φερετζέ" -αυτό αντικρούει σε Συνταγματικές επιταγές- του καταδικασμένου μέλους της ναζιστικής συμμορίας, αν αυτό συμβεί θα πάει ... κουβά. Κι αυτό θα συμβεί, σύμφωνα πάντα με τον συνομιλητή του, γιατί ο Η. Κασιδιάρης πέρα από ένα κανάλι στο youtube δεν διαθέτει αναγνωρίσιμα στελέχη, εκλογικό μηχανισμό ενώ αρκετοί από τους πρώην συναγωνιστές του στην Χ.Α τον χαρακτηρίζουν προδότη.

Ας καταγράψουμε τα προγνωστικά του φίλου για να υπάρχουν, άσχετα αν προσωπικά δεν ασπάζομαι τέτοιες εκτιμήσεις.

Ποιο είναι το κρυμμένο μυστικό του Ανδρουλάκη;

Πηγή: Γ. Λιακόπουλος - ieidiseis.

Πίσω από τις επιφανειακές κι άσφαιρες επικρίσεις του ΠΑΣΟΚ προς τον Πρωθυπουργό, υπάρχει κάτι που δείχνει να τους κρατάει στην ίδια βάρκα. Και θα εκδηλωθεί στην κατάλληλη στιγμή. Με διάφορα προσχήματα.

Προσδεθείτε και μην καπνίζετε - άρχισαν σοβαρές αναταράξεις. Για μερικά 24ωρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα δώσει τα ρέστα της για να υπονομεύσει την απήχηση πρωτοβουλίας Τσίπρα για αποχή από τις ψηφοφορίες.

Όπως όλα στο δημόσιο χώρο θα κριθεί στον χρόνο. Είναι μια κίνηση τυπικά κοινοβουλευτική, εντός της συνταγματικής τάξης και τα αντίθετα είναι ανοησίες του Οικονόμου. Η αξία της βρίσκεται στην πολιτική, αλλά και την επικοινωνιακή δυναμική που περιέχει.

Ήδη έβγαλε τη συμπεριφορά της ηγετικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ από το ημίφως του «διμέτωπου» και έδειξε ότι τελεί υπό την επιρροή Μητσοτάκη - που υπολογίζει τον Νίκο Ανδρουλάκη πάντα ως - εκόντα, άκοντα - εταίρο του…

Αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πίστευε αυτά που λέει για τις υποκλοπές, το πρώτο που θα επιδίωκε θα ήταν να επισπευσθούν οι εκλογές. Για να αλλάξει η κυβέρνηση και να μάθει αυτά που ρωτάει για την παρακολούθησή του. Που δεν είναι, εδώ που τα λέμε, η πιο «κρίσιμη», αν συγκριθεί π.χ. με τις παρακολουθήσεις Φλώρου, Χατζηδάκη κι άλλων.

Η προοδευτική κυβέρνηση, που θα φέρει στο φως αυτή την ανατριχιαστική δραστηριότητα, δεν μπορεί παρά να είναι κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.

Αν νομίζει ο Ανδρουλάκης, ότι το ΠΑΣΟΚ θα βγει ισχυρότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ από την κάλπη, πάλι για την ίδια κυβέρνηση μιλάμε. Απλώς σ’ αυτή τη περίπτωση θα ήταν πρωθυπουργός ο ίδιος. Με τον σημερινό συσχετισμό δεν μπορεί παρά να είναι ο Τσίπρας.


Αυτό ακριβώς υπονομεύει ο Ανδρουλάκης: να μην επιστρέψει ο πρώην Πρωθυπουργός. Δηλαδή να παραμείνει ο Μητσοτάκης - με τη συνδρομή του. Αλλιώς θα έσπευσε να υιοθετήσει την πρόταση Τσίπρα. Για να μην πούμε ότι θα έπρεπε να είχε αναλάβει πρώτος αυτή την πρωτοβουλία.

Τι είδους κόμμα της αντιπολίτευσης είναι αυτό που δεν θέλει εκλογές; Που, αντί να συνταχθεί με το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, διαμορφώνει μέτωπο με την κυβέρνηση και μέτωπο εναντίον του; Πώς ακριβώς φαντάζεται τον ρόλο του στη Δημοκρατική Παράταξη, όταν βάζει πλάτη στην επιβίωση της Δεξιάς;

Υποτίθεται ότι από τη θέση του το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο να συνυπογράφει κάθε πρωτοβουλία που οδηγεί μια ώρα αρχύτερα στην έξοδο την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Για να πάρει τη θέση της κυβέρνηση των δημοκρατικών δυνάμεων, με το ίδιο σε διακριτό ρόλο. Ανάλογα με τη δύναμη που θα του δώσουν οι πολίτες. Να τον ορίσει μόνος του Ανδρουλάκης δεν γίνεται.

Γιατί λοιπόν αντί να στραφεί κατά του Μητσοτάκη στράφηκε κατά του Τσίπρα, σ’ αυτή την πρωτοβουλία; Γιατί ο Ανδρουλάκης - ως θύμα των υποκλοπών σε τελική ανάλυση - αντί να υιοθετήσει, κριτικά αν πρέπει, τις καθαρές απόψεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναμασάει τα σκουπίδια - για «βαλίτσες του Καλογρίτσα», «ρυπαρά δίκτυα» και… «υποκλοπές του ΣΎΡΙΖΑ» - που εκσφενδονίζει ο Πρωθυπουργός για… συμψηφισμό;

Την απάντηση γνωρίζει μόνο ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν μπορεί να την κρατάει για τον εαυτό του, όσο πλησιάζουν οι εκλογές... Πρέπει να εξηγήσει στους οπαδούς του κόμματός του την αλλοπρόσαλλη στάση του.

Τουλάχιστον να διαψεύσει τις εκτιμήσεις που τον φέρνουν πρόθυμο να συρθεί σε κοινοβουλευτική στήριξη του Μητσοτάκη, αν η ΝΔ είναι πρώτο κόμμα. Αλλιώς, για λόγους ιδεολογίας, ιστορίας, αλλά και προσωπικούς θα έπρεπε να έχει ξεκαθαρίσει: όχι με τη Δεξιά.

Όπως κάνουν τόσα στελέχη του κόμματος του. Αυτοί είναι λιγότερο δημοκρατικοί; Θέλουν λιγότερο την εκλογική ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ;

Με τη θέση που πήρε ο Νίκος Ανδρουλάκης στη πρωτοβουλία Τσίπρα επιβεβαίωσε αυτό που συζητούν όλοι: κάτι κρύβει. Δεν είναι εικασία, αλλά προκύπτει από τα γεγονότα.

Τον παρακολουθούσε ο Μητσοτάκης. Και όταν αποκαλύφθηκε - από τον ακέραιο Χρήστο Ράμμο της ΑΔΑΕ, όχι από τη δική του καταγγελία για την απόπειρα παγίδευσης του με το Predator, όπως λέει - του είπε ότι η παρακολούθηση ήταν «νόμιμη».

Δηλαδή ότι είχε διαταχθεί - και εγκριθεί από την εισαγγελέα Βλάχου - επειδή ως ευρωβουλευτής, θεωρήθηκε ύποπτος είτε για συμμετοχή σε ενέργειες που απειλούν την εθνική ασφάλεια, είτε για εμπλοκή σε μεγάλο έγκλημα. Αλλιώς «νομιμοποίηση» δεν υπάρχει.

Η παρακολούθηση προφανώς ήταν παράνομη - και για αυτό η κυβέρνηση δεν μπορούσε να αναφέρει τον λόγο… Ο Ανδρουλάκης όμως γιατί δεν ήθελε να τον ακούσει, έστω προσωπικά, από την ΕΥΠ ή την κυβέρνηση; Και στη συνέχεια να καταγγείλει όσα άκουσε;

Θα μπορούσε να υποβάλει μηνύσεις προσωπικά στον Δημητριάδη και στον Κοντολέοντα – και όποιον άλλον υπεύθυνο από την ΕΥΠ. Στην ανάκριση και στο δικαστήριο θα αναγκάζονταν να άρουν το «απόρρητο» και να αναφέρουν τον λόγο της παρακολούθησης. Έστω κεκλεισμένων των θυρών.

Ως θύμα της παρακολούθησης δεν το έκανε ως τώρα. Όπως δεν ζήτησε να καταλογιστούν ευθύνες σε όσους «έχασαν» ή «κατέστρεψαν» το υλικό της παρακολούθησης. Και δεν αξιώνει από την κυβέρνηση δημόσια εγγύηση ότι αυτό το υλικό που αφορά στον προσωπικό βίο του δεν βρίσκεται σε κάποια χέρια. Οπόταν αν εμφανιστεί κάτι συναφές θα είναι πλαστό.

Ενώ ο ίδιος μιλούσε για απόπειρα να τον εκβιάσει και να τον χειραγωγήσει ο Μητσοτάκης, επιτέθηκε στην Πόπη Τσαπανιδου όταν επανέλαβε τις δικές του καταγγελίες. Επειδή ευλόγως τις συνέδεσε με το απίθανο, με βάση αυτές τις καταγγελίες ενδεχόμενο να στηρίξει κυβέρνηση της ΝΔ.

Ήταν μια ευκαιρία να κλείσει αυτή τη συζήτηση, με μια λέξη: jamais, που θα έλεγε και ο Δημητρακόπουλος… Αλλά την άφησε…

Από όλα αυτά προκύπτει ότι υπάρχει κάποιο μυστικό που ξέρουν ο Μητσοτάκης και ο Ανδρουλάκης - και αποτελεί τη βάση της κοινής επίθεσης κατά ΣΥΡΙΖΑ. Με τα ίδια επιχειρήματα, την ίδια ρητορική και τον ίδιο στόχο.

Πίσω από τις επιφανειακές κι άσφαιρες επικρίσεις του ΠΑΣΟΚ προς τον Πρωθυπουργό, υπάρχει κάτι που δείχνει να τους κρατάει στην ίδια βάρκα. Και θα εκδηλωθεί στην κατάλληλη στιγμή. Με διάφορα προσχήματα.

Π.χ. ο Βαγγέλης Βενιζέλος τους προφέρει ένα: «να μην μείνει η χώρα ακυβέρνητη». Εννοεί όμως μόνο στην περίπτωση που θα είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ. Δεν ισχύει αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό το μυστικό ορίζει την ακατανόητη συμπεριφορά Ανδρουλάκη - Κάποιοι ίσως το μαντεύουν. Αλλά σε κάθε περίπτωση αυτού του είδους τα μυστικά δεν μένουν κρυμμένα για πολύ καιρό.

Σαν σήμερα 1 Φλεβάρη του 1968: Μια φωτογραφία σύμβολο της φρικαλεότητας του πολέμου που διεξαγόταν στο Βιετνάμ

Ηταν σαν σήμερα 1 Φλεβάρη του 1968, όταν ο φωτορεπόρτερ, Eddie Adams του Associated Press, περνούσε στην ιστορία αποθανατίζοντας με το φωτογραφικό του φακό την εν ψυχρώ εκτέλεση του Βιετκόνγκ αξιωματικού Nguyen Van Lem, από τον στρατηγό και διοικητή της Νοτιοβιετναμέζικης αστυνομίας Nguyen Ngoc Loan.

Ηταν μια φωτογραφία που σύντομα έκανε τον χώρο του κόσμο ενώ κατέστη σε σύμβολο της φρικαλεότητας του πολέμου που διεξαγόταν στο Βιετνάμ. Ο δολοφόνος αμέσως μετά την πράξη του ατάραχος δήλωσε ότι "αν διστάζεις και δεν κάνεις το καθήκον σου, οι άνδρες δεν θα σε ακολουθήσουν ... αυτοί οι άνθρωποι σκότωσαν πολλούς δικούς μου ανθρώπους, νομίζω ότι ο Βούδας θα με συγχωρήσει".

Η φωτογραφία του Άνταμς, γνωστή ως «Εκτέλεση στη Σαϊγκόν», έδωσε στον φωτογράφο το βραβείο Πούλιτζερ ένα χρόνο αργότερα και έλαβε άμεσα θρυλικές διαστάσεις,

Η φήμη των Αμερικανών, οι οποίοι είχαν αναλάβει τη διεξαγωγή του πολέμου στο πλευρό των συμμάχων τους Νοτιοβιετναμέζων εναντίον των κομμουνιστών της Βορείου Κορέας και των ομοϊδεατών τους Βιετκόνγκ στο Νότιο Βιετνάμ, υπέστη τεράστια ζημιά. 

Από την στιγμή που δημοσιεύτηκε η φωτογραφία η παγκόσμια κοινή γνώμη είχε κατατάξει τον Loan στην κατηγορία των απάνθρωπων δολοφόνων. Ζώντας μέσα στην καταφρόνια και την περιφρόνηση ακόμα και από τους συμπατριώτες του ο  Loan αναγκάστηκε να μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, Δεν δικάστηκε ποτέ για την δολοφονία, ενώ τελικά ο εκτελεστής στρατηγός της διάσημης φωτογραφίας, πέθανε το 1998 από καρκίνο στη Βιρτζίνια, σε ηλικία 67 ετών.

Tο κουκούλωμα ως κανονικότητα

Πηγή: Γιάννης Πούλος - newsletter, Documento

Την ώρα που γινόταν γνωστή η αθώωση όλων των κατηγορουμένων στην πολύκροτη δίκη της Greek Mafia, μια υπόθεση για την οποία ο κ. Θεοδωρικάκος σε μια δήλωση που θυμίζει περισσότερο προσπάθεια να προλάβει τυχόν νέες αποκαλύψεις για σχέσεις της διαβόητης Greek Mafia και της αστυνομίας τόνισε επιχειρώντας να επιρρίψει ευθύνες για ακόμη μια φορά στο πρώην διοικητή Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ ότι «δεν παρείχε ούτε καν τη στοιχειώδη ενημέρωση στον ίδιο τον Υπουργό για πολύ σοβαρές ποινικές υποθέσεις που είχαν σταλεί σε αυτόν και αφορούσαν ενδεχόμενες συναλλαγές κακοποιών με αστυνομικούς», ενώ συμπλήρωσε πως «είναι αμετάκλητη η απόφαση μας να συνεχίσουμε την κάθαρση παρά τις μεθοδεύσεις και τις σκευωρίες»… 

Αναφορικά δε με το σκέλος της ερώτησης που αφορά τη δράση της Greek Mafia και τις αποκαλύψεις που την συνδέουν ακόμα και με τον διευθυντή του γραφείου του Τ. Θεοδωρικάκου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να δώσει ένα ακόμα ρεσιτάλ διαστροφής της πραγματικότητας, αφού υποστήριξε πως ο υπουργός πήρε πρωτοβουλία να πάει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη ενώ ήδη καιγόταν από τις αποκαλύψεις. Παράλληλα όμως, έκανε αίσθηση για την ευκολία με την οποία τον κάλυψε, κρύβοντάς τον πίσω από διαχρονικές αδυναμίες και ανεπάρκειες της Ελληνικής Αστυνομίας.

Mην αμφιβάλλετε καθόλου ότι αν χρειαστεί, αν τα γάλατα σφίξουν ακόμα περισσότερο, θα παίξουν κι εδώ το χαρτί της κανονικότητας, όπως ακριβώς έκαναν με τις υποκλοπές. Δεν σας κρύβω ότι προσωπικά απορώ που δεν έχει βγει ακόμα κάνα κυβερνητικό στέλεχος στα κανάλια να μας παρουσιάσει το κουκούλωμα ως κανονικότητα. Να πει σιγά το πράμα και να κουνήσει το δάχτυλο σε όσους πάρει τηλέφωνο κάνα φίλο αστυνομικό να σβήσει καμιά κλήση… Αλλά ας μην προτρέχουμε. 

Από το κόμμα που επιστρατεύει ακόμα και τον εξαφανισμένο από το προσκήνιο Γιώργο Καρατζαφέρη για να πλέξει το εγκώμιο του Μητσοτάκη όλα τα περιμένουμε.

Πρόσκληση σε παρουσίαση βιβλίου

Λάβαμε και παραθέτουμε:

Στα πλαίσια της παρουσίασης του συλλογικού τόμου «1919-1922. Απεσταλμένοι των ισχυρών, για τη Μεγάλη Ιδέα. Στους δρόμους του πολέμου και της καταστροφής. Κείμενα για τη Μικρασιατική εκστρατεία και την προσφυγιά» σας καλούμε στην εκδήλωση με θέμα

"1923, Σύμβαση Ανταλλαγής των Πληθυσμών. Πόλεμος, Εθνοκάθαρση και Ξεριζωμός"

Θα μιλήσουν και θα συζητήσουν

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΛΑΡΝΕΤΑΤΖΗΣ Συγγραφέας

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ Φιλόλογος -Συγγραφέας

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ επιμελητής της έκδοσης

Θα προβληθεί οπτικοακουστικό υλικό με αφηγήσεις προσφύγων και απογόνων τους


Πολυχώρος  Πολιτισμού Ισλαχανέ,

πρώην Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων Χαμιδιέ

οδός Ελένης Ζωγράφου 3

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2023 στις 6μμ

1/2/1962. Επιστολή Ν. Ζαχαριάδη προς την "καραμανλική (ελληνική) δικαιοσύνη"

Του Γ. Γ.

Πηγή: Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1949 - 1968 Β' Τόμος

Την 1.2.1962 ο Νίκος Ζαχαριάδης ταχυδρόμησε στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα την ακόλουθη επιστολή - αίτημα, που προοριζόταν για τον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθήνας.
Η επιστολή δεν έφτασε στον Ελληνα πρέσβη, γι' αυτό και ο Ζαχαριάδης πήγε στην πρεσβεία στις 10 Μάρτη και την παρέδωσε προσωπικά στον πρέσβη:

«Παρακαλώ να μου γνωρίσετε αν εκκρεμούν ενάντιά μου κατηγορίες για την κομμουνιστική, επαναστατική μου δράση ενάντια στην αστοτσιφλικάδικη Αντίδραση και στην υποδούλωση της Ελλάδας στον ξένο, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Πιστεύω ότι, στις κρίσιμες στιγμές που περνά ο λαός και η Ελλάδα, και η παραμικρή συμβολή στον αγώνα του ελληνικού λαού για τη Δημοκρατία, την Ειρήνη, την Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό, για την υπεράσπιση της τύχης και των επαναστατικών παραδόσεων του λαού μας, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. 

Εφ' όσον ενάντιά μου εκκρεμούν κατηγορίες και εφ' όσον θα μου επιτραπεί, είμαι έτοιμος να γυρίσω στην Ελλάδα για να τις αντιμετωπίσω και ανατρέψω ακόμα μια φορά και μπροστά στην καραμανλική (ελληνική) δικαιοσύνη, για να επιβεβαιώσω ακόμα μια φορά την απόλυτη προσήλωσή μου στην υπόθεση του λαού πούμε γέννησε, ανέδειξε και μου 'δωσε την τιμή να με συγκαταλέξει στις γραμμές του σαν αγωνιστή του.» 
(Βλ. Πέτρος Ανταίος, Ν. Ζαχαριάδης. «Θύτης και Θύμα», σελ. 278, εκδ. «Φυτράκη», Αθήνα, 1991.)

Στις 8.4.1962 δόθηκε στον Ζαχαριάδη κατηγορηματικά αρνητική απάντηση. 

Το ίδιο αίτημα υπέβαλε με γράμμα του προς την ΚΕ του ΚΚΣΕ το Μάρτη του 1962:
«...Ζήτησα να μου επιτραπεί να κατέβω στην Ελλάδα, για να υπερασπίσω την κομμουνιστική κομματική, επαναστατική τιμή μου απ' τη συκοφαντία και την κατασπίλωση». Πήρε την προφορική απάντηση πως η ΚΕ του ΚΚΣΕ δε θεωρεί σκόπιμο σε αυτές τις συνθήκες το γυρισμό του Ζαχαριάδη στην Ελλάδα.

Επίσης, στις 6.4.1964, πάλι μέσω της ελληνικής πρεσβείας, έστειλε στον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου το ακόλουθο γράμμα:
«Παρακαλώ όπως μου επιτρέψετε να γυρίσω στην Ελλάδα. Οι λόγοι για την αίτησή μου αφτή παραμένουν οι ίδιοι, όπως τους έκθεσα στο γράμμα μου προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών της 1.2.62.» 

Σε σημείωμα που υπογράφεται από τους Μ. Παρτσαλίδη και Λ. Στρίγκο, με ημερομηνία 4.5.1967, μετά από τη συνάντηση με τους Σουσλόφ, Πέλσε και Ουλιανόφσκι, γίνεται η εξής αναφορά σχετικά με τον Ν. Ζαχαριάδη:
«Στο τέλος μίλησε για το νέο εκβιασμό που επιχειρεί εναντίον του Κόμματος ο Ζαχαριάδης και υπογράμμισε πως η υπόθεση, και κατά τη γνώμη του ΠΓ του ΚΚΕ, πρέπει ν' αντιμετωπιστεί από κοινού από τα δύο Κόμματα. Ο σ. Σουσλόφ που μίλησε ύστερ' από τον σ. Κολιγιάννη αναφέρθηκε (...) και στο ζήτημα Ζαχαριάδη. Για τον Ζαχαριάδη σημείωσε πως το βασικό πρόβλημα που βάζει θα το λύσει, βέβαια, το ΚΚΕ.»  

Μια ιστορική απεργία στο Λαύριο, σαν σήμερα το 1929

 
"Εάν ο χωροφύλακας πυροβόλησε καλώς έπραξε. Δεν μπορείτε να πείτε, ότι είχε καθήκον ο χωροφύλακας να σταυρώσει τα χέρια και να αφήσει τους απεργούς να αναστατώνουν τον κόσμο"

Σαν σήμερα,1 Φεβρουαρίου 1929, οι μεταλλωρύχοι της Γαλλικής Εταιρίας του Λαυρίου κηρύσσουν απεργία για αύξηση μισθών. Θα διαρκέσει 47 μέρες και θα αναδειχθεί σε μια από τις πιο μαχητικές απεργίες της περιόδου. 

Η κυβέρνηση Βενιζέλου κινητοποιεί σύσσωμο τον κατασταλτικό μηχανισμό. Τετάρτη 6 Φλεβάρη, μετά από Γενική Συνέλευση, "οι εργάτες ξεχύθηκαν προς τα μεταλλεία για να πείσουν και τους άλλους εργάτες να απεργήσουν. Μπρος στους φούρνους όμως που βρισκόταν σμήνη χαφιέδων και χωροφυλάκων τους υπεδέχθησαν με ομοβροντία πυροβολισμών, ο δε ενωμοτάρχης Τούμπας ξάπλωσε νεκρό με δύο σφαίρες τον εργάτη Συρίγο...γίνεται πανδαιμόνιο. Οι απεργοί εξαγριωμένοι ορμούν ενάντια στους χωροφύλακες που απ' το φόβο τους παραδίδουν τα όπλα...οι φούρνοι σταματούν κι οι Μεταλλωρύχοι που τους κινούσαν βγαίνουν από μέσα για να ενωθούν με τους απεργούς...την επομένη, η πόλη είναι νεκρή.. μόνο τ' απόγευμα ακούστηκε να βαράν πένθιμα οι καμπάνες και να καλούν τον κόσμο στη κηδεία...στη πλατεία όμως μπροστά, πίσω από το φέρετρο του σ. Συρίγου μια θάλασσα πάνω από 7 χιλ. πλήθος ακολουθεί και καταριέται τους δολοφόνους." 

Ο υπουργός Ζαβιτσάνος (πρωθυπουργός τότε ήταν ο Ελ. Βενιζέλος) δηλώνει στη Βουλή: "Εάν ο χωροφύλακας πυροβόλησε καλώς έπραξε. Δεν μπορείτε να πείτε, ότι είχε καθήκον ο χωροφύλακας να σταυρώσει τα χέρια και αφήσει ελεύθερους τους απεργούς να αναστατώνουν τον κόσμο". 

1η Μάρτη, η κυβέρνηση στέλνει στο Λαύριο τον εισαγγελέα Κώνστα, ο οποίος εκτοξεύει φοβέρες για να κάμψει τους απεργούς. Μεταξύ άλλων απειλεί: "Κράτος 7 εκατομμυρίων δεν θα δειλιάσει να σκοτώσει 5 χιλιάδες ταραξίες"! 


Η ταξική αλληλεγγύη, όμως, σηκώνει τείχος στον αυταρχισμό της εργοδοσίας και του κράτους της. Καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα, καταφθάνουν οικονομικές ενισχύσεις από συνδικάτα και μεμονωμένους ανθρώπους. 

16 Μάρτη, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας υποχρεώνεται σε συμφωνία που περιελάμβανε: 10% αύξηση. Να απολυθούν άμεσα όλοι οι κρατούμενοι. Να επανέλθουν όλοι οι εργάτες στη θέση τους. Να ιδρυθεί ταμείο συντάξεων. Επίσης, αποφασίστηκε αποζημίωση της οικογένειας του Συρίγου.

 Πηγή: Praxis Review - twitter

Αφού η Ν.Δ "ξέθαψε" και τον Καρατζαφύρερ ... Ας θυμηθούμε το ποιόν του ανδρός

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2023 | 10:56 μ.μ.

 
Αφού το κυβερνητικό κόμμα "ξέθαψε" από τα αζήτητα και τον Καρατζαφέρ για να του προσφέρει πολιτική βοήθεια, σημαίνει ότι για την Ν.Δ., τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά εν όψει βουλευτικών εκλογών.

Ευκαιρία, λοιπόν να ανασύρουμε κι εμείς αποσπάσματα από περασμένες αναρτήσεις μας, καθώς και δυο βιντεάκια, βασικά σαν άσκηση μνήμης. 

Μπορεί να είναι στα αζήτητα της πολιτικής ζωής, αλλά ο τύπος είναι έναν πάμπλουτος καναλάρχης και η αστική μας δικαιοσύνη τον απέδωσε στην ελληνική κοινωνία πεντακαθαρίδη από όσα κακουργήματα είχε κατηγορηθεί ανάμεσα σ' αυτά και για την εμπλοκή σου σε μίζες εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Να θυμίσουμε δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι μόνο μια απ’ τις υπεράκτιες εταιρείες του Γ. Καρατζαφέρη και του γιού του, η Catalina έχει portfolio ύψους 6,6 εκατομμυρίων δολαρίων καθώς και ότι ο ίδιος διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία του, ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ. 

Οταν ο πρώην πρόεδρος του ΛΑΟΣ είχε κατηγορηθεί για τρία κακουργήματα εμείς το είχαμε εκτιμήσει ότι ο Καρατζαφέρης δεν πρόκειται να πάει σαν πρόβατο σε σφαγή. "Δεν κρατάει στο χέρι του κρυφούς άσσους που μπορεί να βάλλουν φωτιά στο αστικό πολιτικό σκηνικό τους οποίους θα χρησιμοποιήσει για να εκβιάσει και να πέσει στα μαλακά στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει; Ερωτήματα που προς το παρόν δεν έχουν απάντηση", γράφαμε σε περασμένη ανάρτησή μας. Και φυσικά επιβεβαιωθήκαμε. Για την αστική δικαιοσύνη ο Καρατζαφύρερ αθωώθηκε από ότι του χρέωναν οι κακουργηματικές δικογραφίες που τον βάρυναν και ακούμε παρακάτω..


Αστικά σκηνικά


Δεν μας έχει συνηθίσει ο εκδότης του Documento να προαναγγέλλει από την Τρίτη αποκαλύψεις που θα περιέχει το Κυριακάτικο έντυπο. Και αυτό ίσως δεν πρέπει να είναι τυχαίο. (Μια προσπάθεια που κάναμε να ανιχνεύσουμε περί τίνος πρόκειται αποδείχτηκε ατελέσφορη).

Από κει και πέρα σίγουρα αιφνιδίασε αρκετούς η σημερινή τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ απ' την οποία μαθαίνουμε ότι:  "Δε νομιμοποιούμε την εκτροπή. Αποσυρόμαστε από κάθε ψηφοφορία στη Βουλή. Να αποφασίσουν 10.000.000 Έλληνες, όχι 156 -πιθανώς εκβιαζόμενοι- βουλευτές ... Δηλώνουμε σήμερα ως αξιωματική αντιπολίτευση και ως ο μεγάλος κορμός της δημοκρατικής παράταξης στον τόπο μας, ότι δεν θα νομιμοποιήσουμε αυτή την πρωτοφανή εκτροπή, ακόμη και αν 156 βουλευτές της ΝΔ αποφάσισαν την περασμένη Παρασκευή να τη νομιμοποιήσουν. ...  Ζητάμε, συνεπώς, την άμεση διάλυση της Βουλής και την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία...".

Γενικά εμείς θεωρούμε ότι από ταξική άποψη ελάχιστη σημασία έχουν όσα διαδραματίζονται στην πίστα του κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Ακόμα όμως κι έτσι και μιλώντας με αστικούς όρους, αμφιβάλουμε αν θα υπήρχε "πολιτισμένη" χώρα με αστική δημοκρατία που θα μπορούσε να σταθεί κυβέρνηση που έχει ιθύνων νου τον ίδιο τον πρωθυπουργό σε "παρακρατικό-κρατικό" κύκλωμα υποκλοπών.

Οσο αφορά την πρόσφατη τοποθέτηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφήνουμε να απαντήσει το παρακάτω εύστοχο βιντεάκι που δημιούργησε η ΚΝΕ:

Αναμενόμενο: Πεντακαθαρίδηδες και οι μπάτσοι της Greek mafia - Το σύστημα πάντα προστατεύει τα σκυλιά του.


Οπως μας λέει η σημερινή ειδησεογραφία η σημερινή δικαστική ετυμηγορία για τα άτομα που κατηγορούταν ότι συμμετείχαν στη "μεγαλύτερη εγκληματική συμμορία που έχει υπάρξει στην Ελλάδα η οποία ακροβατούσε ανάμεσα στα κολομβιανά καρτέλ και τη σισιλιάνικη μαφία", όπως έγραφε το "Π.Θ." ήταν αθωωτική. 

Πεντακαθαρίδηδες και με την βούλα της αστικής δικαιοσύνης τα ευυπόληπτα πρόσωπα, κύρια ένστολα, αλλά όχι μόνο, τα οποία είχαν δημιουργήσει ένα "παρακράτος σε τέτοια έκταση που δεν υπήρξε στην μεταπολίτευση στην Ελλάδα" όπως είχε δηλώσει ο πρώην υπουργός ΠροΠο Μιχάλης Χριστοχοϊδης.

 "«Το δικαστήριο κηρύσσει αθώους τους κατηγορούμενους, ορισμένους ομόφωνα και ορισμένους κατά πλειοψηφία με τον πρόεδρο μειοψηφούντα». Με τα παραπάνω λόγια του προέδρου του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων ολοκληρώθηκε την Τρίτη η δίκη για τη λεγόμενη υπόθεση της Greek mafia.

Στη δίκη, που ξεκίνησε τον περσινό Ιούνιο και ολοκληρώθηκε σήμερα, εξετάστηκαν τα πλημμελήματα της υπόθεσης. Για τα κακουργήματα (εγκληματική οργάνωση, εκβίαση κλπ) βρίσκεται σε εξέλιξη κύρια ανάκριση. Η υπόθεση αφορά την έρευνα της ΕΥΠ την περίοδο 2015-2017 για τη διαφθορά στο εσωτερικό της Αστυνομίας και την κατανομή των εισπράξεων από εκατοντάδες οίκους ανοχής και χαρτοπαικτικές λέσχες στην Αθήνα.

Κεντρικό πρόσωπο στην υπόθεση είναι ο Δημήτρης Μάλαμας, επιχειρηματίας που δολοφονήθηκε και περιγράφεται ως «ταμίας» της Greek mafia. Ακόμη τρία άτομα που είχαν βρεθεί στο επίκεντρο της έρευνας, επίσης δολοφονήθηκαν μετά το 2018, μεταξύ αυτών ο δημοσιογράφος Γιώργος Καραϊβάζ. Ο τελευταίος διατηρούσε επαφή με εμπλεκόμενους στην υπόθεση, απαντώντας ότι δουλειά του δημοσιογράφου είναι να μιλά με όλους. Οι παραπάνω δολοφονίες παραμένουν ανεξιχνίαστες.

Στις 11 Ιανουαρίου ο εισαγγελέας της έδρας είχε ζητήσει την απαλλαγή όλων των κατηγορούμενων για τα πλημμελήματα, με τη φράση: «Δυστυχώς, παρά τη βαρύτητα της κατηγορίας, το αποδεικτικό υλικό είναι ανύπαρκτο». Εξάλλου, η προδικασία κράτησε έξι χρόνια και πέρασε από 40 κύματα", διαβάζουμε σε σχετικό ρεπορτάζ.

Να σημειώσουμε ότι σήμερα ολοκληρώθηκε η εκδίκαση των πλημμελημάτων τα οποία είχαν διαχωριστεί από τα κακουργήματα υπό τον φόβο της παραγραφής. Εκκρεμεί η δίκη των ίδιων προσώπων με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα αλλά η σημερινή απόφαση σχεδόν προκαθορίζει και το αποτέλεσμα της. Κι αυτό γιατί και το επόμενο κατηγορητήριο όπως και το σημερινό στηρίζεται βασικά στις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις της ΕΥΠ τις οποίες η δικαστική έδρα δεν λαμβάνει υπ' όψιν της με το σκεπτικό ότι έγιναν παράνομα γιατί, λέει δεν υπήρχε εισαγγελική εντολή για την άρση απορρήτου.

Κι εδώ να ευλογήσουμε τα γένια μας, που δεν έχουμε. Ολη αυτή την εξέλιξη την θεωρούσαμε δεδομένη  κάτι που είχαμε διατυπώσει στην ανάρτηση που είχαμε κάνει στις  28 Ιούνη 2021 και την τιτλοφορούσαμε: "Ποτέ δεν θα μάθουμε τι πραγματικά συνέβη την μεγαλύτερη εγκληματική συμμορία που έχει υπάρξει στην Ελλάδα. Εμπλέκονται, βλέπετε άτομα που στελεχώνουν τους θεσμικούς πυλώνες του αστικού συστήματος". Μεταξύ άλλων αιτιολογούσαμε την θέση μας: "Με κεντρική μεθόδευση, περνάνε αυτές οι υποθέσεις στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ που ονομάζεται αστική "δικαιοσύνη" και την κατάληξη την ξέρουμε από τα προηγούμενα τεράστια σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας".

Να δοθεί Παμπειραϊκή- μαζική - λαϊκή απάντηση για την έλευση του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «Τζορτζ Μπους».

Από την ΠΕΝΕΝ λάβαμε και παραθέτουμε:

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες τις επόμενες ημέρες (3/2)  πρόκειται να καταπλεύσει στον Πειραιά το αμερικανικό αεροπλανοφόρο  «Τζορτζ Μπους».

Το ίδιο πολεμικό πλοίο είχε καταπλεύσει στο Φάληρο τον περασμένο Οκτώβρη.

Οι αναβαθμισμένες σχέσεις ΗΠΑ – Ελλάδας, η μετατροπή της χώρας μας σε ξέφραγο αμπέλι του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού, η ολοένα μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία, συνιστούν μια επικίνδυνη εξέλιξη για τον ελληνικό λαό.

- Το αμερικάνικο αεροπλανοφόρο είναι ανεπιθύμητο στον Πειραιά!

- Απαιτούμε την κατάργηση των αμερικανονατοϊκών  βάσεων.

- Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ουκρανίας με την Ρωσία.


Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ


Ψήφισμα για τις αγροτικές κινητοποιήσεις

Από την Β' ΕΛΜΕ Εβου, λάβαμε και παραθέτουμε:

Το Δ.Σ της Β ΕΛΜΕ ΕΒΡΟΥ εκφράζει τη συμπαράστασή του στο δίκαιο αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων για την ικανοποίηση των ζωτικής σημασίας αιτημάτων τους.

Οι διεκδικήσεις των αγροτών είναι αγώνας ύπαρξης της ελληνικής υπαίθρου και στήριξης της πρωτογενούς παραγωγής, είναι αγώνας που αφορά ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Ενώνουμε τις φωνές μας μαζί τους και ζητάμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους:

Μείωση του κόστους παραγωγής (αφορολόγητο πετρέλαιο, κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής κ.α.)

Ελάχιστες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής

Αλλαγή του κανονισμού ΕΛΓΑ

Διορθώσεις στη νέα ΚΑΠ, χωρίς να χαθούν χρήματα από τον παραγωγό

Προστασία του καταναλωτή και των λαϊκών νοικοκυριών από την αισχροκέρδεια της αγοράς (τροφίμων, ενέργειας κλπ.)

Άμεση αποζημίωση των μηλοπαραγωγών

Μείωση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης

Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος

Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας, χωραφιού, στάνης

Οι κοινοί αγώνες εργαζομένων - αγροτών που δώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, αποτελούν παρακαταθήκη για νέους αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, Ε.Ε., βιομηχάνων. 

 


                             Ο Πρόεδρος                                       Ο Γ. Γραμματέας

                    Κουσινίδης Χαρίλαος Βούλκος Χρήστος

Αυτό δε είναι απλό καρφί. Είναι ταβανόπροκα σε φέρετρο.

Γράφει  mitsos175

Θεοδωρικάκο, κάνε μήνυση στον κουμπάρο του Κούλη να δω κάτι. Διαβάζω στο site του Μαρινάκη:

«Στην καταγγελία περί παρέμβασης για την συγκάλυψη της υπόθεσης ναρκωτικών στην οποία φέρεται να εμπλέκεται ο γιος του υπουργού Τάκη Θεοδωρικάκου, προστίθεται και αυτή της απόπειρας κλοπής του σχετικού φακέλου, όπως αποκαλύπτει το MEGA…

Σειρά σοβαρών καταγγελιών βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Τάκη Θεοδωρικάκο και την προσπάθεια συγκάλυψης υπόθεσης μικροποσότητας ναρκωτικών στην οποία εμπλέκεται ο γιος του…»

Εδώ να πω πως, αν πρόκειται για μικροποσότητα, δεν έκανε έγκλημα ο γιος του υπουργού, αλλά ο ίδιος ο υπουργός. Το έγκλημα λέγεται συγκάλυψη, κατάχρηση εξουσίας.

«Η υπόθεση είδε το φως της δημοσιότητας χθες, Κυριακή, και ο υπουργός, αργά το βράδυ, με οργισμένη ανακοίνωση διέψευσε κατηγορηματικά ότι ισχύει, αποδίδοντας την καταγγελία από τον πρώην ανώτερο αξιωματικό σε εκδικητική διάθεση γιατί αποστρατεύθηκε βάσει των νέων κρίσεων.

Ωστόσο τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως, δημιουργούν αμείλικτα ερωτήματα και αμφιβολίες. Πέραν των φωτογραφιών με τα ναρκωτικά που βρέθηκαν κατά τον έλεγχο της παρέας του γιου του υπουργού, ενώ ο κ. Θεοδωρικάκος είχε πει ότι δεν βρέθηκε τίποτα μεμπτό, αποκλειστικές πληροφορίες του MEGA, μιλούν και για απόπειρα κλοπής του σχετικού φακέλου από αστυνομικούς που μάλλον ανήκουν στη φρουρά του υπουργού...»

Φυσικά ο υπουργός διαψεύδει αλλά έχω την εντύπωση πως υπάρχουν στοιχεία γιατί τα πυρά είναι εκ των έσω, δεν είναι τρολλιές κατά της αντιπολίτευσης.

«Ειδικότερα, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του MEGA, από την στιγμή που ο ταξίαρχος της ΕΛ.ΑΣ έδωσε την κατάθεσή του στο Εσωτερικών Υποθέσεων, μέσα στο επόμενο 24ωρο ομάδα αστυνομικών που υπάγεται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και, ίσως, πολύ κοντά στον υπουργό, Τάκη Θεοδωρικάκο, επισκέφτηκαν την υπηρεσία με σκοπό να ανακτήσουν την κατάθεση του ανώτατου αξιωματικού.

Πηγές αναφέρουν στο MEGA, πως οι αστυνομικοί από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν τον φάκελο της υπόθεσης, συγκρούστηκαν με τους συναδέλφους τους με αποτέλεσμα σχεδόν να πιαστούν στα χέρια.

Τα πνεύματα ηρέμησαν δικαστικοί λειτουργοί του Εσωτερικών Υποθέσεων, και ο φάκελος παρέμεινε στην υπηρεσία».

Μητσοτάκη, θα κρατήσεις τον υπουργό; Ο κουμπάρος σου τον κάρφωσε. Βέβαια πριν ο υπουργός, όπως διαβάζω, κάρφωσε το γιο του! Εγώ το δικαιολογώ το μικρό. Αν είχα πάτερα το Θεοδωρικάκο; Το τι ναρκωτικό θα έπαιρνα, δε λέγεται. Ό,τι κυκλοφορεί, κι όλα αυτά μαζί! Εκτός, αν είναι πολύ πιο σοβαρά τα πράγματα και γι αυτόν. Εμπόριο και τέτοια. Δεν ξέρω, έχω την εντύπωση όμως πως θα μας πουν.

Τι έκανε ο Θεοδωρικάκος και τσάντισε το Μαρινάκη; Άγνωστο, μπορεί να είπε τίποτε για το Θρύλο. Πάντως τ’ άπλυτα βγήκανε. Βλέπεις Κούλη; Δε χρειάζεται να ακούς τους πάντες. Ο κουμπάρος ξέρει…

Σε ρωτώ τι θα κάνεις. Θα τον αφήσεις; Θα γελάσουμε πολύ μέχρι τις εκλογές, όπου θα γελάσουμε και εκεί. Ήδη τα στρίβουν οι παραμυθάδες, «οι αναποφάσιστοι δεν ψηφίζουν ΝΔ»! Αν δεν κάνει νοθεία, πάτος η Νέα Δικτατορία…

Σαν σήμερα η οργάνωση "Ιούνης '78" εκτελεί τον αρχιβασανιστή της χούντας Πέτρο Μπάμπαλη


Του Γ. Γ.

 «Οι δίκες των βασανιστών της Χούντας διεξήχθησαν έναν χρόνο μετά την πτώση της χούντας, σε Αθήνα, Πάτρα και Χαλκίδα, με τους περισσότερους κατηγορουμένους να πέφτουν "στα μαλακά" και μερικούς να αθωώνονται. Μεταξύ των αθωωθέντων και οι -γνωστοί από πολλές καταγγελίες βασανισθέντων- αστυνόμοι Ευάγγελος Μάλλιος και Πέτρος Μπάμπαλης, που έπεσαν νεκροί λίγο αργότερα - ο πρώτος τον Δεκέμβριο του 1976 από τα όπλα της οργάνωσης "17 Νοέμβρη" και ο δεύτερος τον Ιανουάριο του 1979 από τα όπλα της οργάνωσης "Ιούνης '78"», αναφέραμε σε περασμένη ανάρτησή μας που τιτλοφορούσαμε «Ελληνική Δικαιοσύνη: "Χρυσές" σελίδες μιας πολύ αμαρτωλής ιστορίας».

Σαν σήμερα, λοιπόν, 31 Γενάρη του 1979 «σκοτεινοί κύκλοι της ανωμαλίας» προβαίνοντας σε «νέα πρόκληση» με σκοπό «την ματαίωση της αποκάλυψης των υπονομευτών της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας», σύμφωνα με το δημοσιογραφικό όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «δολοφονούν τον Μπάμπαλη».

Η εκτίμηση όμως αυτή του ΚΚΕ δεν πρέπει να συμβάδιζε με τα αισθήματα που προκλήθηκαν στον ελληνικό λαό με την γνωστοποίηση της εκτέλεσης του χουντικού αρχιβασανιστή.

Αλλωστε ήταν σχετικά πρόσφατα όσα είχαν δει την δημοσιότητα για τα απάνθρωπα βασανιστήρια που είχαν γίνει στην ΕΣΑ και στην Ασφάλεια από τους διεστραμμένους μπάτσους – βασανιστές που μάλλον χαροποίησε τον κόσμο η εκτέλεση του Μπάμπαλη.
Επίσης, όπως αναφέραμε σε άλλο κείμενο μας: Η κοινωνική οργή για την ατιμωρησία των βασανιστών εκφράζεται με μια σειρά συνθημάτων, όπως «Οι φασίστες στο Γουδί», «Δίκες λαϊκές για τους βασανιστές», «Φόλα στο σκύλο της ΕΣΑ», «Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά», κλπ, 

Η προκήρυξη της «Ομάδας Ιούνης ‘78» που ανέλαβε την ευθύνη της εκτέλεσης αυτού του καθάρματος –την αντιγράφουμε από τον τρίτο τόπο της σειράς «ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ»- είναι ξεκάθαρη για τους λόγους που αυτή η οργάνωση προχώρησε σ’ αυτή την ενέργεια:

ΓΙΑΤΙ ΕΚΤΕΛΕΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑΛΗ

Από σήμερα, ο άθλιος και μισητός βασανιστής, ο αστυνόμος Πέτρος Μπάμπαλης έπαψε να υπάρχει. Εκτελέστηκε από μια ομάδα αγωνιστών. Η προσωπικότητα και το έργο του Μπάμπαλη είναι γνωστά σε όλους. Στην περίοδο της χούντας η δράση του και η φήμη τον ξεπέρασαν και τα σύνορα της Ελλάδας.

Ήτανε από τους αρχηγούς των δυνάμεων καταστολής και επικεφαλής των καταδιωκτικών μηχανισμών της Ασφάλειας στη χουντική περίοδο. Με ιδιαίτερη λύσσα προσπάθησε να χτυπήσει τους αγωνιστές της αντίστασης ενάντια στη χούντα και το καθεστώς πού την είχε δημιουργήσει.

Ήτανε υπεύθυνος για την άγρια ασφαλίτικη τρομοκρατία. Ήτανε υπεύθυνος για τα φοβερά βασανιστήρια χιλιάδων και χιλιάδων ατόμων. Ήτανε υπεύθυνος για την καταστροφή της υγείας και της ζωής πολλών εκατοντάδων αγωνιστών και όχι μόνον αυτών, αλλά και όσων έτυχε, για οποιοδήποτε λόγο, να βρεθούν στα χέρια των ασφαλιτών. Ήτανε υπεύθυνος για την «ανάδειξη» πολλών εκατοντάδων χαφιέδων σε επίλεκτους βασανιστές, που και σήμερα συνεχίζουν τη δράση τους και που όλο και περισσότερο γίνονται απαραίτητα στηρίγματα της κρατικής εξουσίας των αφεντικών. Ήτανε από τους υπεύθυνους της εκστρατείας των δολοφονιών, που εξαπέλυσε η Ασφάλεια μετά το Νοέμβρη του 1973, που είχε σαν αποτέλεσμα πολλές δεκάδες νεκρούς - που τους παρουσίασαν για «αυτοκτονημένους» - και που σήμερα φαίνεται ότι όλα τα επίσημα κόμματα τους ξέχασαν. Ήτανε ακόμα υπεύθυνος για βασανισμούς και εκβιασμούς, με αποκλειστικό σκοπό να αρπάξει διάφορα χρηματικά ποσά από τους συγγενείς των θυμάτων.

Το καθεστώς της καπιταλιστικής εξουσίας και αστικής κυριαρχίας, είχε φροντίσει από τα πριν να προετοιμάσει το στέλεχος του, τον Μπάμπαλη, για το πέρασμα στη «δημοκρατία». Διάλεξε γι' αυτόν, και ο Μπάμπαλης πιστά τον ακολούθησε, ένα άλλο τρόπο δράσης, πού να ταιριάζει καλύτερα με τη «δημοκρατία» και να εξυπηρετεί το ίδιο καλά τις ανάγκες και τις επιδιώξεις του καθεστώτος.

Έτσι ο Μπάμπαλης δε διατήρησε το επίσημο πόστο του στην Ασφάλεια, αλλά ανέλαβε την οργάνωση και την εκπαίδευση του «ανεπίσημου» μηχανισμού τρομοκρατίας του καθεστώτος, πάντα σε στενή εξάρτηση και συνεργασία με την επίσημη Ασφάλεια. Δε συνέχισε ο ίδιος τα βασανιστήρια κρατουμένων, αλλά έγινε το πρότυπο για μίμηση στους καινούριους βασανιστές, που συνεχίζουν να εφαρμόζουν αυτή την τακτική σ' όλα τα αστυνομικά τμήματα της χώρας και σε διάφορες στρατιωτικές μονάδες.

Οι περιπτώσεις που γίνονται γνωστές, όπως αυτές του Βιδάλη, τον Κοσμίδη και άλλων, καθώς και των διάφορων «υπόπτων» που "πιέζονται να ομολογήσουν", είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι της πραγματικότητας. Δε συμμετείχε ο Μπάμπαλης στις ανοικτές και επίσημες τρομοκρατικές δραστηριότητες της αστυνομίας, που είναι αστυνόμευση κάθε λαϊκής κινητοποίησης και εκδήλωσης — τρομοκράτηση απεργών και προστασία απεργοσπαστών και αφεντικών — επιθέσεις με κάθε είδους όπλα ενάντια σε διαδηλωτές, δολοφονίες και τραυματισμοί διαδηλωτών — αυθαίρετα σπασίματα γραφείων οργανώσεων και τραμπούκικες έφοδοι σε σπίτια αγωνιστών, εκβιαστικά και τρομοκρατικά μπλόκα σε δρόμους, σε αυτοκίνητα, σε δημόσια κέντρα, αυθαίρετες και τραμπούκικες συλλήψεις, κακοποιήσεις και βασανιστήρια κρατουμένων, δικαστικές σκευωρίες ενάντια σε αγωνιστές, αλλά και σε καθέναν που γίνεται ενοχλητικός, ψυχρές δολοφονίες σε καουμπόικο στιλ και τέλος όλοι οι καθημερινοί εκβιασμοί.

Οργάνωσε όμως ο Μπάμπαλης φασιστικές ομάδες και ήτανε από τους υπεύθυνους για τις «ανεπίσημες» τρομοκρατικές ενέργειες της Ασφάλειας, πού είναι: οι επιθέσεις ενάντια σε διάφορα μέλη πολιτικών οργανώσεων (ξυλοδαρμοί, απειλές, απόπειρες απαγωγής), η δράση των φασιστικών ομάδων πού ο ίδιος οργάνωσε, η αποστολή με το ταχυδρομείο εκρηκτικών υλών σε διάφορα πρόσωπα και οργανώσεις και κυριότερα η εγκληματική ενέργεια της έκρηξης βόμβας μέσα στον κινηματογράφο Έλλη την ώρα της προβολής με σκοπό να σκοτώσει τους τυχαίους θεατές.

Δεν άρπαξε χρήματα με καινούριους εκβιασμούς, αλλά είχε εξασφαλίσει, χάρη στην πείρα του σαν εγκληματίας ασφαλίτης και χάρη στη δραστηριότητα του, τη χρηματική ενίσχυση πολλών αφεντικών-επιχειρηματιών. Τα αφεντικά τον αμείβανε και τον χρηματοδοτούσανε γενναιόδωρα, μέχρι την τελευταία του ώρα, με πολλή χαρά τους και με σιγουριά για την επένδυση τους. Φυσικά χρησιμοποιήσανε πάντα γι' αυτό το σκοπό τους ληστευμένους μισθούς των εργαζομένων στις επιχειρήσεις τους.

Όπως στη διάρκεια της δικτατορίας και της χούντας, έτσι και μετά από αυτήν, σε περίοδο δημοκρατίας και κοινοβουλίου, Ο Μπάμπαλης ήτανε το άλλο σκέλος του δίδυμου, Μάλλιος-Μπάμπαλης, δηλαδή ένα από τα σημαντικά στελέχη των μηχανισμών τρομοκρατίας του καθεστώτος, μηχανισμών που είναι απαραίτητοι για το καθεστώς της καπιταλιστικής εξουσίας, είτε αυτό χρησιμοποιεί τη δικτατορία και τη χούντα, είτε εξυπηρετείται από τη δημοκρατία και τον αστικό κοινοβουλευτισμό.

Ας θρηνήσει το καθεστώς της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, ας θρηνήσουν τα αφεντικά και τα όργανα τους για την εξόντωση του Μπάμπαλη, όπως θρηνήσανε και για τον άλλο εκλεκτό εκπρόσωπο και όργανο τους, το Μάλλιο.

Ο Μπάμπαλης παρόλο πού φοβότανε συνέχεια, ήτανε πάντα προκλητικός. Κουβαλούσε συνέχεια μαζί του και επιδεικτικά το όπλο του. Είχε οργανώσει χαφιέδικη άμυνα γύρω του, κάποιοι γείτονες και κάποιοι καταστηματάρχες της περιοχής, αστυνόμευαν και κατασκόπευαν τους κατοίκους της περιοχής και αναφέρανε κάθε κίνηση και πληροφορία στο αφεντικό τους, τον Μπάμπαλη. Συχνά επίσης, επίσημοι χαφιέδες και ασφαλίτικα αμάξια ελέγχανε την περιοχή του σπιτιού του. Όλα αυτά δεν μπόρεσαν να προφυλάξουν τον Μπάμπαλη, από τη δίκαιη και απαραίτητη εξόντωση του.
Μέχρι πότε η βία και η τρομοκρατία των αφεντικών θα ονομάζεται δικαιοσύνη;

Μετά τις 24.7.74, για να μπορέσει ο Μπάμπαλης να συνεχίσει τη δραστηριότητα του σα στέλεχος των μηχανισμών τρομοκρατίας του καθεστώτος (όπως όλοι οι όμοιοι του και οι συνεργάτες του) έπρεπε να εκτονωθεί και να κουκουλωθεί το μίσος και η λαϊκή αγανάκτηση εναντίον του.
Αυτή την εκτόνωση του μίσους και της λαϊκής αγανάκτησης καθώς και τη βαθμιαία αλλά γρήγορη αποκατάσταση του Μπάμπαλη και όλων των βασανιστών, τα ανέλαβε και τα πραγματοποίησε η λεγόμενη ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Σ' αυτό της το έργο είχε τη βοήθεια και τη συμπαράσταση όλων των επίσημων κομμάτων, που μας «πείσανε», για μια ολόκληρη περίοδο, για τη δήθεν ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.

Η πραγματική λοιπόν αστική δικαιοσύνη, η δικαστική δηλαδή εξουσία του καθεστώτος, αφού μας ταλαιπώρησε όλους με το γελοίο και λυπηρό θέαμα εκατοντάδων στημένων δικών, αφού μας μπούχτισε με τις δίκες-φάρσες και με τις δικολαβίες της, αφού μας εξόργισε με την «ανεξαρτησία» της και αφού μας αποστόμωσε με τη θρασύτητα και τη χυδαιότητα της, κατάφερε στο τέλος να οδηγήσει σε πραγματικό θρίαμβο τόσο τη νομιμότητα (την αστική), όσο και τη δικαιοσύνη (την καθεστωτική). Αυτή η επιχείρηση της αστικής δικαιοσύνης ήτανε πραγματικός θρίαμβος για το καθεστώς, γιατί όχι μόνο κατάφερε να κατοχυρώσει την ομαλή συνέχιση του καθεστώτος από τη δικτατορία στη δημοκρατία, αλλά κατάφερε κιόλας, με νομικίστικους τρόπους, να απαλλάξει από κάθε ευθύνη εκατοντάδες και εκατοντάδες βασανιστές (και όχι μόνον αυτούς), ενώ όλοι μας αφήναμε να περάσει το νέο αυτό έγκλημα σε βάρος μας ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ, καθηλωμένοι και ξεγελασμένοι όπως ήμασταν από τις αυταπάτες μας περί δημοκρατίας και ανεξάρτητης δικαιοσύνης.

Είναι μεγάλη η ευθύνη των επίσημων κομμάτων πού άφησαν να παιχτεί, και να εξακολουθεί και σήμερα να παίζεται, αυτό το παιχνίδι σε βάρος μας, της δήθεν ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Και ας προσέξουν πριν πουν ότι η ενέργεια της εκτέλεσης του Μπάμπαλη είναι δήθεν «προβοκάτσια» πού σκοπεύει στην «αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας». Γιατί τότε θα τους απαντήσουμε ότι αυτό σημαίνει, πως αυτά τα κόμματα φροντίζουν για τη σταθερότητα αυτής της δημοκρατίας, αυτού του καθεστώτος, αυτής δηλαδή της καθημερινής εκμετάλλευσης, καταπίεσης, βίας και τρομοκρατίας ενάντια στο προλεταριάτο, ενώ οι λαϊκές και επαναστατικές δυνάμεις φυσικά και προσπαθούν να μη σταθεροποιηθεί ποτέ ένα τέτοιο καθεστώς πάνω στις πλάτες τους.

Και ας μη βγάζουν στη φόρα τη συνταγή του «συσχετισμού των δυνάμεων πού είναι σε βάρος του κινήματος», γιατί τότε θα θυμηθούμε ότι ποτέ μέχρι σήμερα δε μας είπαν το αντίθετο, θα τους απαντήσουμε ότι οι λαϊκές δυνάμεις έχουν πια αρχίσει να θέλουν να πάψουν να είναι μόνιμα στην ουρά των εξελίξεων, και να ακολουθούν συνέχεια τους πολιτικαντισμούς των λογής-λογής «εκπροσώπων». Έχουν αρχίσει να φτιάχνουν τις δυνάμεις τους, τις δικές τους δυνάμεις, πού είναι οι μόνες πού μπορούν να καλυτερέψουν, μέσα από συγκεκριμένους αγώνες σύγκρουσης, τη σχέση δύναμης με το καθεστώς και τα όργανα του. Έχουν αρχίσει να ενεργούν και να σκέφτονται με κριτήρια, όχι τις θελήσεις, τις ορέξεις, τις φοβέρες και τους εκβιασμούς των αφεντικών και του κράτους τους, αλλά με κριτήρια τα δικά τους συμφέροντα και επιδιώξεις. Και είναι ξεκάθαρο ότι για να δυναμώσουν και για να αυξηθούν οι λαϊκές και οι επαναστατικές δυνάμεις πού προωθούν τη σύγκρουση με το καθεστώς, πρέπει να κατακτήσουν αυτό το δυνάμωμα τους μέσα από συγκεκριμένους αγώνες, πρέπει αναγκαστικά να συγκρουστούν έμπρακτα με το καθεστώς και τα όργανα του, πού με κάθε τρόπο θέλουν και επιδιώκουν να τις κρατάνε μόνιμα αδύναμες και υποταγμένες.

Διασώζοντας, όμως, με αυτό τον τρόπο, τον Μπάμπαλη και όλους τους βασανιστές η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» αποκαλύφτηκε οριστικά ποια είναι.
Είναι ένας από τους βασικότερους μηχανισμούς της καπιταλιστικής εξουσίας, γιατί της εξασφαλίζει την ομαλή συνέχιση, παρά τις επιφανειακές πολιτικές μεταβολές. Είναι ένα συγκεκριμένο και αποτελεσματικό ιδεολογικό όπλο στα χέρια του καθεστώτος, γιατί στα όνομα της νομιμότητας μπορεί και διαπράττει συνέχεια μικρά και μεγάλα εγκλήματα, που είναι απαραίτητα για να διασφαλίζεται η εξουσία των αφεντικών.

Είναι η ίδια «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» και οι ίδιοι "λειτουργοί" της που τον καιρό της χούντας ευλογούσαν τα εγκλήματα των βασανιστών και καταδικάζανε τα θύματα και τους αντιπάλους της χούντας με αυτή τη «δικαιοσύνη» και με αυτούς τους «λειτουργούς της», που σήμερα, αφού απαλλάξανε νομικά τους βασανιστές, εξακολουθούν να καταδικάζουν καθημερινά και να στέλνουν στις φυλακές του αστικού κράτους, τους αγωνιστές και όσους προλετάριους έχουν την κακή τύχη να πέσουν στα χέρια της.

Είναι η ίδια «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» και οι ίδιοι οι «λειτουργοί της» που και τότε και σήμερα δίνουν το νομικό ντύσιμο στις πιο άθλιες σκευωρίες της αστυνομίας και στις πιο μεγάλες αγριότητες του καθεστώτος.

Αυτήν λοιπόν την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», που είναι η αστική δικαιοσύνη, αυτήν τη νομιμότητα που είναι η νομική έκφραση της εξουσίας των αφεντικών και αυτά τα όργανα καταπίεσης και τρομοκρατίας, που λέγονται υπηρέτες ή λειτουργοί των θεσμών του καθεστώτος, μέσα στους οποίους τα βασανιστήρια και οι βασανιστές έχουν πολύ σημαντική θέση, οι λαϊκές και οι επαναστατικές δυνάμεις θα τα αντιμετωπίσουν σαν αυτά που είναι, σαν ταξικούς εχθρούς δηλαδή, που πρέπει και να αποκαλυφτούν και να χτυπηθούν άμεσα, συγκεκριμένα, και όπως χτες.

Έτσι λοιπόν εμείς, μια ομάδα αγωνιστών, ένα κομμάτι των δυνάμεων του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος της χώρας μας αποφασίσαμε την εκτέλεση του Πέτρου Μπάμπαλη:

- γιατί ήτανε ο γνωστός βασανιστής αστυνόμος της Ασφάλειας και έπρεπε να πληρώσει για τα αμέτρητα εγκλήματα του

- γιατί εξακολούθησε, και μετά την εγκληματική του δράση σαν βασανιστής, να είναι ένα σημαντικό όργανο και συνειδητό στέλεχος των «ανεπίσημων» μηχανισμών καταστολής και τρομοκρατίας του καθεστώτος ενάντια στους προλετάριους, και

- γιατί στο πρόσωπο του και στη δράση του εκφραζότανε μια συγκεκριμένη και «αντιπροσωπευτική λειτουργία» του συστήματος της καπιταλιστικής εξουσίας, βίας και αυθαιρεσίας.

Και αυτή η «αντιπροσωπευτική λειτουργία» είναι μία πολύ συγκεκριμένη και συνεχής πρακτική, απαραίτητη για να διατηρείται η εκμετάλλευση και η καταπίεση, και δεν είναι ένας αφηρημένος «θεσμός». Και αυτή την πρακτική βίας και αυθαιρεσίας θα την αντιμετωπίσουμε και θα την πολεμήσουμε με συγκεκριμένους και συνεχείς αγώνες, και όχι με αφηρημένες διακηρύξεις και διαμαρτυρίες, που όπως έχει φανεί όχι μόνο δεν ωφελούν σε τίποτα, αλλά και αποπροσανατολίζουν, καθησυχάζουν και αποδυναμώνουν κάθε διάθεση και θέληση για αγώνα.

Η εξόντωση του εχθρού του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος Πέτρου Μπάμπαλη, ήτανε μια σοβαρή και απαραίτητη πολιτική ενέργεια. Δεν είναι όμως και καθοριστική, με την έννοια κάποιου σταθμού στην εξέλιξη του κινήματος. Είναι απλά και μόνο μια «στιγμή» στη διάρκεια και την εξέλιξη του ταξικού πολέμου στην Ελλάδα. Είναι μια «στιγμή», όπως υπήρξαν και άλλες «στιγμές» πριν απ' αυτήν και θα υπάρξουν και άλλες, πολύ περισσότερες, μετά από αυτή. Ήτανε μια «στιγμή» του αγώνα, όπως τέτοιες «στιγμές» ήτανε οι εκατοντάδες άλλες βίαιες ενέργειες λαϊκής αντίστασης που με αυθόρμητο και με οργανωμένο τρόπο, οι λαϊκές και επαναστατικές δυνάμεις αντιτάχθηκαν ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία και τα όργανα της (χτύπημα απεργοσπαστών - μαχητικές συγκρούσεις στους δρόμους - δυναμικές κινητοποιήσεις για κοινωνικά προβλήματα - κάψιμο αμερικάνικων αυτοκινήτων - χτύπημα αμερικάνικων στόχων - βίαιες αντικαπιταλιστικές ενέργειες).

Η εξέλιξη, η όξυνση και το ανέβασμα του ταξικού αγώνα είναι συνδυασμός όλων αυτών των «στιγμών», είναι συνδυασμός όλων των ενεργειών και όλων των διαδικασιών πού προωθούν έμπρακτα τη ρήξη και τη σύγκρουση με το καθεστώς, που μαζί με τη μόνιμη και όλο και περισσότερη δραστηριότητα για την οργάνωση των λαϊκών και επαναστατικών δυνάμεων, θα εξασφαλίζει τη συνέχεια και την ανάπτυξη του αγώνα, παρά τα χτυπήματα του αντιπάλου, θα βελτιώνει τη σχέση δύναμης επειδή θα δυναμώνει τις δικές μας δυνάμεις, θα βοηθάει να γίνεται ο ταξικός αγώνας όλο και πιο ενιαίος, συνειδητός και αποτελεσματικός.

Όπως ο Πέτρος Μπάμπαλης, έτσι και όλα τα όργανα και οι συνένοχοι της κρατικής τρομοκρατίας και της καθημερινής βίας και αυθαιρεσίας ενάντια στους προλετάριους, είναι υπεύθυνοι για τα εγκλήματα τους απέναντι στο λαϊκό κίνημα.

Μέχρι πότε η κρατική βία και τρομοκρατία των αφεντικών και των οργάνων τους, θα ονομάζεται «δικαιοσύνη»;

Μέχρι πότε αυτό πού συμφέρει στους καπιταλιστές και στους συνενόχους τους θα ονομάζεται «νομιμότητα»;

Μέχρι πότε οι άγριες κακοποιήσεις και τα βασανιστήρια ενάντια στους προλετάριους (αν και οπότε αποκαλύπτονται) θα ονομάζονται «πίεση για ομολογία» η το πολύ-πολύ «υπέρβαση καθήκοντος»;

Μέχρι πότε οι επιθέσεις ενάντια σε απεργούς και σε διαδηλωτές θα ονομάζεται «διατήρηση της δημοσίας τάξεως και ασφάλειας»;

Μέχρι πότε οι τραυματισμοί και οι δολοφονίες άοπλων αγωνιστών και προλετάριων, από τα ένοπλα όργανα του καθεστώτος, ανοιχτά ή καλυμμένα γίνονται (του Παναγούλη, του Σιδέρη, της Τσιβίκα, του Κεχαΐδη, του Γκουλιόβα και τόσων άλλων) θα ονομάζονται «ατυχήματα» ή «νόμιμη άμυνα» και θα αποτελούν την πιο οξυμένη μορφή της καθημερινής κρατικής τρομοκρατίας;

Μέχρι πότε οι καθημερινές δολοφονίες και ακρωτηριασμοί των εργατών στους τόπους της καταναγκαστικής εργασίας, θα ονομάζονται «εργατικά ατυχήματα» και θα αποτελούν τροφή για την ένταση της εκμετάλλευσης και την αύξηση των κερδών των αφεντικών;

Μέχρι πότε οι αυθαιρεσίες της αστυνομίας και των δικαστικών, οι τραμπούκικες έφοδοι σε σπίτια και γραφεία, οι σκευωρίες ενάντια στους αγωνιστές, η άγρια καθημερινή καταπίεση και εκμετάλλευση, θα ονομάζονται «εξασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης, γαλήνης και ηρεμίας» και θα αποτελούν την ουσία του δημοκρατικού καθεστώτος;

Μέχρι πότε ο χαφιεδισμός θα ονομάζεται «νομιμοφροσύνη» και οι χαφιέδες «εθνικόφρονες»;

Μέχρι πότε οι επίσημοι δολοφόνοι του κράτους σαν τους Κ. Πλέσσα και Ι. Στεργίου, θα παίρνουν παράσημα «άνδραγαθίας» και παχυλές αμοιβές για τα εγκλήματα τους;

Μέχρι πότε η επιχείρηση διαστρέβλωσης των συνειδήσεων και μετατροπής των ανθρώπων σε χαφιέδες θα μπορεί να ονομάζεται «νόμος του κράτους» και μάλιστα «αντιτρομοκρατικός»;

Μέχρι πότε η συστηματική και ένοχη σιωπή όλων των αντιπολιτευτικών κομμάτων και οργανώσεων, θα είναι αποτελεσματικός βοηθός για το θάψιμο και το κουκούλωμα των πιο σημαντικών γεγονότων για το λαϊκό και επαναστατικό κίνημα; Όπως είναι η συνωμοσία της σιωπής γύρω από τη δολοφονία του αγωνιστή Χρήστου Κασίμη (της ομάδας Διεθνιστική Αλληλεγγύη) στις 19/20-10-77 από χαφιέδες στη διάρκεια ένοπλης συμπλοκής της αστυνομίας με ομάδα αγωνιστών. Αυτή η συνωμοσία σιωπής προσπαθεί όχι μόνο να θάψει το γεγονός ότι στη χώρα μας υπάρχει και αναπτύσσεται η επαναστατική βία ενάντια στα αφεντικά, αλλά και να στερήσει τις λαϊκές και επαναστατικές δυνάμεις από μια πολύτιμη κληρονομιά και εμπειρία, που στάθηκε ο σκοτωμός, και έτσι όπως έγινε, τον αγωνιστή Χρήστου Κασίμη.

Χαιρετίζουμε συναγωνιστικά όλους τους συντρόφους, όλες τις λαϊκές και επαναστατικές δυνάμεις, που προωθούν με συγκεκριμένους τρόπους και ενέργειες τη σύγκρουση με το καθεστώς της εκμετάλλευσης για την ανατροπή και την καταστροφή του.

Χαιρετίζουμε όλους εκείνους, που με τον αγώνα τους φέρνουν όλο και πιο κοντά τη στιγμή που τα αφεντικά και τα όργανα τους δε θα μπορούν πια να κοιμούνται ήσυχοι.

ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΒΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΌΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

Ο ΛΑΪΚΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑ ΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ - Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΟΜΑΔΑ ΙΟΥΝΗΣ 78                                        

Bίντεο

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger