Home » , » Π. Παυλόπουλος: Απ' την θρησκοληψία στον βιασμό της ιστορίας

Π. Παυλόπουλος: Απ' την θρησκοληψία στον βιασμό της ιστορίας

Από giorgis , Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015 | 12:42 π.μ.

Του Γ. Γ.

«Εμεινα Πάκης» ήταν η έκφραση που είχε κυκλοφορήσει και σχολίαζε την στάση που κράτησε ο σημερινός πρόεδρος της δημοκρατίας όταν παρακολουθούσε αμέτοχος τον τραμπουκισμό Κασιδιάρη σε Κανέλλη.

Τώρα διαβάζοντας –στην ιστοσελίδα της «Καθημερινής»- δηλώσεις του «τελετάρχη» σε ένα άρθρο που τιτλοφορείται «Παυλόπουλος: Αυταπόδεικτη και αυτονόητη η ελληνικότητα της Μακεδονίας» θα λέγαμε ότι «μένεις κάγκελο» με το πόσο ανιστόρητος, αρχαιόπληκτος και με τάσεις άκρατου εθνικισμού –καλά για θρησκοληψία δεν μιλάμε. Αυτή είναι το κερασάκι σε παρόμοιες δηλώσεις- είναι αυτός που παριστάνει τον ΠτΔ.

Ας δούμε ολόκληρη την δήλωση Παυλόπουλου:

«Ο Θεσσαλονικεύς και Μακεδόνας Άγιος Δημήτριος, ένας από τους ενδοξότερους και λαοφιλέστερους Αγίους της Ορθοδοξίας, δίδαξε και διδάσκει πάντοτε πολλαπλώς, με τη ζωή του, το μαρτύριό του και την επέκεινα μνήμη του.

»Δύο διδάγματά του είναι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, επίκαιρα για τον Ελληνισμό, και όχι μόνον:

»Πρώτον, το δίδαγμα της αυταπόδεικτης και, γι' αυτό, αυτονόητης Ελληνικότητας της Μακεδονίας. Την οποία η σκέπη του Αγίου Δημητρίου προστατεύει, διαχρονικώς, ιδίως έναντι των Σλάβων, ήδη από τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Με κορύφωση της προστασίας αυτής την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913, την ημέρα της εορτής του.

»Και, δεύτερον, το δίδαγμα της "εν τω σταδίω", ύστερα από την ευλογία του φυλακισμένου Αγίου Δημητρίου, νίκης του Νέστορος επί του Λυαίου. Δίδαγμα που εμπνέει το Έθνος μας να μην υπολογίζει το μέγεθος της δύναμης αλλά την πίστη στα ιδανικά του και την μέχρις αυτοθυσίας υπεράσπιση της Πατρίδας.

»Χρόνια πολλά και καλά. Ζήτω η Θεσσαλονίκη, η αιώνια Πρωτεύουσα της Μακεδονίας».

Ας προσπεράσουμε το τροπάρι του Παυλόπουλου για τους «αγίους της Ορθοδοξίας» και ας του κάνουμε κάποια ιστορικά μαθήματα παραθέτοντας απόσπασμα από περασμένη ανάρτησή μας:

Ούτε το σύγχρονο μακεδονικό έθνος έλκει το γένος από τους αρχαίους Μακεδόνες, ούτε το σύγχρονο ελληνικό έθνος από τους αρχαίους Ελληνες. Το έθνος, ως κοινωνιολογική κατηγορία, ήταν άγνωστο στον αρχαίο δουλοκτητικό κόσμο, όπου άλλωστε κυριαρχούσε η πόλη-κράτος. Το έθνος είναι δημιούργημα της αγοράς, είναι δημιούργημα του καπιταλισμού, από τότε που αυτός άρχισε να γίνεται κυρίαρχο οικονομικό σύστημα στο πλαίσιο της αποσυντιθέμενης φεουδαρχίας. Οταν η αστική τάξη έγινε και πολιτικά κυρίαρχη, είχαμε την εμφάνιση του έθνους-κράτους.

Το εθνικό ζήτημα είναι αντικείμενο της Ιστορίας και της Κοινωνιολογίας, ενώ η φυλετική καταγωγή, η συνέχεια δηλαδή από αρχαίους λαούς σε σύγχρονους, είναι αντικείμενο επιστημών, όπως η Εθνολογία, η Λαογραφία κ.ά. Με τον ίδιο τρόπο που οι «δικοί μας» εθνικιστές προσπαθούν να κρύψουν τη δημιουργία του ελληνικού έθνους από ελληνικά, αρβανίτικα, σλαβικά και βλάχικα φύλα (τα οποία ομογενοποιήθηκαν και εξελίχθηκαν σε έθνος στο πλαίσιο της οθωμανικής αυτοκρατορίας), ενεργούν και οι εθνικιστές της Μακεδονίας, χρησιμοποιώντας σύμβολα της αρχαίας μακεδονικής δυναστείας και αναφορές σε μια ιστορική εποχή που ως παράδοση δεν ανήκει ούτε στους νεοέλληνες ούτε στους νεομακεδόνες, αλλά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Η αστική τάξη, όμως, έχει ανάγκη από έναν εθνικό μύθο, για να συγκροτεί την κυριαρχία της επί του έθνους και να διαιωνίζει την εκμετάλλευση της εργαζόμενης πλειοψηφίας του. Οσοι έζησαν την εθνικιστική φρενίτιδα των αρχών της δεκαετίας του ‘90, θα θυμούνται ασφαλώς κάποιους «σοβαρούς» πολιτικούς και άλλους δημοσιολογούντες της χώρας μας, που αποφαίνονταν με ύφος χιλίων ιστορικών, ότι οι κάτοικοι της σλαβικής Μακεδονίας είναι απόγονοι των… αρχαίων Δαρδάνων, εχθρών των αρχαίων Μακεδόνων, γι’ αυτό και η χώρα τους θα πρέπει να ονομαστεί… Δαρδανία! Για τέτοια επιστημονική γελοιότητα μιλάμε.

Είναι γνωστό ότι στο πλαίσιο του ρωμαϊκού, του βυζαντινού και του οθωμανικού κράτους ως Μακεδονία οριζόταν μια γεωγραφική περιοχή τα διοικητικά όρια της οποίας δεν ήταν σταθερά, αλλά αυξομειώνονταν ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε αυτοκρατορίας. Στην περιφέρεια αυτή, όπως και στον ευρύτερο χώρο της Βαλκανικής, άρχισαν τον 6ο αιώνα οι εισβολές των ισχυρών σλαβικών φύλων, που κατέληξαν σε μαζική εγκατάστασή τους τον 7ο αιώνα, παρά τις προσπάθειες των Βυζαντινών αυτοκρατόρων να την αποτρέψουν. Από ένα από τα πρώτα σλαβικά φύλα, που είχε εγκατασταθεί στο Νότο της Βαλκανικής, προέκυψε βασικά το σλαβικό μακεδονικό έθνος. Ενα έθνος διακριτό από το σερβικό και το κροατικό, αλλά και το βουλγαρικό. Επ’ αυτού δεν χρειάζεται να επικαλεστούμε τη σλαβομακεδονική ιστοριογραφία.

Μας αρκεί ένας συντηρητικός έλληνας ιστορικός, ο ακαδημαϊκός Διονύσιος Α. Ζακυθηνός, που στη μελέτη του «Οι Σλάβοι εν Ελλάδι, Συμβολαί εις την Ιστορίαν του Μεσαιωνικού Ελληνισμού» (έκδοση 1945) έγραφε:
««Διότι οι σλαβόφωνοι της δυτικής και βορείου Μακεδονίας, οι περιελθόντες εις την Ελλάδα και εις την Σερβίαν, ουδεμίαν σχέσιν έχουν προς τους Σέρβους ή τους Βουλγάρους, αλλ' είναι υπολείμματα των παλαιοτάτων μεταναστευτικών κινήσεων των Σλάβων, οι οποίαι συνετελέσθησαν πολύ προ της εμφανίσεως και της προς Νότον προωθήσεως και των Βουλγάρων και των Σέρβων. Καθ' όσον τουλάχιστον δυνάμεθα να κρίνωμεν εκ των τοπωνυμίων, υφίσταται άμεσος γλωσσική συγγένεια μεταξύ των σημερινών Μακεδονοσλάβων και των σλαβικών φύλων, τα οποία εγκατεστάθησαν κατά τους μέσους αιώνας εις την Ελλάδα. Ως και οι υπόλοιποι Σλάβοι, τα σημερινά μακεδονικά λείψανα ανήκοντα εις τον κλάδον του Αίμου, υπέστησαν την πολιτικήν και πολιτιστικήν επίδρασιν του Βυζαντίου, ησπάσθησαν την Χριστιανικήν Θρησκείαν και επί αιώνας ολόκληρους έζησαν εντός των κόλπων της αυτοκρατορίας και του Ελληνισμού. Η προσπάθεια προσαρτήσεώς των εις τους οργανωμένους κλάδους των βαλκανικών σλαβικών συγκροτημάτων διά της δημιουργίας τεχνητής εθνικής συνειδήσεως, υπήρξε συνέπεια ευρυτέρων και καθολικωτέρων πολιτικών κινήσεων εις την χερσόνησον του Αίμου κατά τους νεωτάτους χρόνους».

Σε απλά ελληνικά, ο συντηρητικός αστός παραδέχεται την ύπαρξη διακριτού σλαβομακεδονικού έθνους και μιλά, εμμέσως πλην σαφώς, για προσπάθεια βίαιου εκσερβισμού και εκβουλγαρισμού τους, αφήνοντας απέξω, για ευνόητους λόγους, τις προσπάθειες βίαιου εξελληνισμού. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα πρώτο της ήττας της εθνικής (με έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά) επανάστασης του Ιλιντεν το 1903 (οι Μακεδόνες επαναστάτες κατεσφάγησαν από τα οθωμανικά στρατεύματα) και δεύτερο των βαλκανικών πολέμων του 1912-13, μετά τη λήξη των οποίων το σλαβομακεδονικό έθνος βρέθηκε διαμοιρασμένο μεταξύ Σερβίας (Μακεδονία του Βαρδάρη), Βουλγαρίας (Μακεδονία του Πιρίν) και Ελλάδας (Μακεδονία του Αιγαίου).

Για να κλείσουμε μ’ αυτό το κεφάλαιο, θα μνημονεύσουμε τον καθηγητή R.A. Reiss, που ορίστηκε το 1914 από την ελληνική κυβέρνηση να ερευνήσει από εθνογραφική άποψη τις νέες ελληνικές επαρχίες: «Αυτούς που εσείς αποκαλείτε βουλγαρόφωνους θα τους ονόμαζα καλύτερα απλώς Μακεδόνες. Δίνετε σ' αυτούς τους ανθρώπους το όνομα των βουλγαρόφωνων εξ αιτίας της γλώσσας τους που μοιάζει με τα βουλγαρικά. Είναι όμως αυτά βουλγαρικά, είναι η ίδια γλώσσα που μιλούν στη Σόφια; Οχι. Τα μακεδονικά μοιάζουν τόσο στα σερβικά, όσο και στα βουλγαρικά. [...] Οι έρευνές μου στην ελληνική και τη σερβική Μακεδονία μου έδειξαν ότι τα πραγματικά μακεδονικά είναι προϊόν όλων των διαδοχικών κατακτήσεων που υπέστη αυτή η χώρα. [...] Επαναλαμβάνω ότι η μεγάλη μάζα των κατοίκων παρέμεινε απλώς μακεδονική».

Αυτό το έθνος, λοιπόν, που βρέθηκε διαμοιρασμένο ως μειονότητα στα βασίλεια της Σερβίας, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας, ζούσε με τον πόθο της εθνικής αποκατάστασης και υπέστη τα πάνδεινα.  
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 3 σχόλια

Ανώνυμος
27 Οκτωβρίου 2015 - 9:45 π.μ.

Ειναι η ιδια περιπτωση με τους αρχηγους των ενοπλων δυναμεων!! Θα μας προφυλαξουν απο τους κακους γειτονους μας,αλλα την μαχη με τους κοριους την εχασαν ,καθως και αυτην με τα τσιμπουρια στα φανταρια μας!! Ετσι και ο Πακης !! Δυο κυριες δεν μπορεσε να προστατευσει ,μπροστα του,και με την βοηθεια αλλων....αλλα θα προστατευσει ολοκληρο εθνος!! Ρε Δονκιχωτισμοι και μεγαλοπνοα σχεδια!!! Εχει εμβελεια παντως.....απο τοτε αλλα δεκα εκατομυρια ελληνες '' μειναμε Πακης'' ως εθνος!!

27 Οκτωβρίου 2015 - 5:10 μ.μ.

«Ο παππούς μου ο Τίτο δεν θα επέμενε ποτέ στο όνομα 'Μακεδονία»
Έχετε δίκιο όσον αφορά ότι ο Τίτο ουδέποτε έδειξε κάποια φιλοδοξία για κανένα έδαφος ή κράτος και η πολιτική του ήταν όντως πολύ φιλική προς την Ελλάδα. Αν και είναι λοιπόν πολύ δύσκολο να υποθέσω πώς θα αντιδρούσε κάποιος σε ορισμένες καταστάσεις 35 χρόνια μετά, βάσει της πολιτικής του, για μένα είναι σαφές ότι ποτέ δεν θα επέμενε στο όνομα «Μακεδονία».

Θεωρώ ότι δεν είναι σοφή η πολιτική των νυν πολιτικών της πΓΔΜ, το όνομα της οποίας είναι ακόμη και δύσκολο να το προφέρει κανείς. Για την ακρίβεια, δεν μπορώ καν να κατανοήσω την επιμονή τους. Δεν θέλουν να κάνουν προσπάθειες με την Ελλάδα, άλλα κράτη στα Ηνωμένα Έθνη ή άλλου, προκειμένου να καταλήξουν από κοινού σε μία φυσιολογική απόφαση για μία φυσιολογική, κοινά αποδεκτή ονομασία για τη χώρα τους, η οποία δεν θα προσβάλλει την Ελλάδα. Θα ήθελα όμως να προσθέσω κάτι ακόμη όσον αφορά το γεγονός ότι ο Τίτο δεν θα επέμενε ποτέ στην ονομασία «Μακεδονία». Βάσει νόμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όσο ο Τίτο ήταν πρόεδρος, ήταν σαφές ότι όσοι εξέφραζαν δημοσίως τις εθνικιστικές τους απόψεις, έπρεπε να τιμωρούνται γι’ αυτές.

Συνέντευξη της Σβετλάνα Μπροζ στο in.gr
http://news.in.gr/features/article/?aid=1500035087

27 Οκτωβρίου 2015 - 5:14 μ.μ.

Η συνέντευξη της Σβετλάνα Μπροζ προς ενημέρωση του σλαβομακεδόνα ΕΘΝΙΚΙΣΤΗ γ.γ. που υπογράφει το παραπάνω άρθρο το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μετάφραση προπαγάνδας της εθνικιστικής εφημερίδας των Σκοπίων "Νόβα Μακεντόνια"...

Κάποιοι εδώ μέσα συνεχίζουν να "πολεμούν" τον εγχώριο εθνικισμό με το να υιοθετούν τον εθνικισμό των γειτονικών αστικών τάξεων...
ΔΕΝ πολεμάς το δικό σου εθνικισμό με το να γίνεσαι όργανο του εθνικισμου του γείτονα...
ΟΧΙ σε ΟΛΟΥΣ τους εθνικισμούς... όχι επιλεκτικά... ΟΧΙ και στους εθνικισμούς των γειτόνων λοιπόν...
Διαφορετικά ρίχνετε νερό στο μύλο της εγχώριας ακροδεξιάς,,,

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger