Home » , » Περί παρελάσεων, σημαίας και εθνικισμού

Περί παρελάσεων, σημαίας και εθνικισμού

Από giorgis , Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014 | 9:48 μ.μ.

Του Γ.Γ. 

Παρακολουθώντας μια συζήτηση στο διαδίκτυο για την κατάργηση των παρελάσεων, τον ρόλο της σημαίας κλπ, να ξεδιπλώσω κάποιες σκέψεις.
Να ξεκαθαρίσω αρχικά ότι θεωρώ θετικό το γεγονός ότι έχει ανοίξει μια τέτοια συζήτηση γιατί πρέπει να υπάρχει ανοιχτό μέτωπο ενάντια στον εθνικισμό της κυρίαρχης τάξης, ενάντια στον ελληνικό εθνικισμό.

Φυσικά η εθνικιστική αντίληψη αναπαράγεται με εκατοντάδες τρόπους. Από την εκπαιδευτική διαδικασία μέχρι τα ΜΜΕ και δυστυχώς έχει κατορθώσει να δηλητηριάζει τις συνειδήσεις πολλών νέων ειδικά παιδιών.  Απ’ αυτή την άποψη το μέτωπο μας ενάντια στον εθνικισμό πρέπει να είναι μόνιμο και είναι εντελώς αναποτελεσματικό να ανοίγεται μια τέτοια συζήτηση με ημερομηνία λήξης και  μόνο με αφορμή την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Ναι η 28η Οκτωβρίου είναι για το αστικό καθεστώς μια ευκαιρία να κορυφώσει την εθνικιστική προπαγάνδα.
Διάβαζα όμως προηγουμένως το καταπληκτικό άρθρο του Χρήστου Κάτσικα .στο οποίο αποκαλύπτεται η ψεύτικη προπαγάνδα της αστικής τάξης σε σχέση με αυτή καθαυτή την επέτειο και το ιστορικό φορτίο που φέρει. 

Εδώ έχουμε γεγονότα τεράστιας πολιτικής σημασίας, που η αστική τάξη έχει κάνει μεγάλη προσπάθεια, πρώτα με τον άκρατο εθνικοφασισμό και μετά με την πολιτική της εθνικής συμφιλίωσης, να σβήσει από τη μνήμη των εργαζόμενων, να ξαναγράψει την ιστορία εντελώς από την αρχή. 
Θα παίζουμε το παιχνίδι τους; Στο όνομα της αντιμετώπισης του εθνικισμού, στην λογική ενάντια σε όλες τις σημαίες ενάντια σε όλες τις παρελάσεις  θα αφήσουμε την άρχουσα τάξη να παραχαράζει και να ξαναγράφει στα μέτρα της την πρόσφατη ιστορία; Μια τέτοια στάση μόνο την αστική τάξη και τον εθνικισμό της ευνοεί.

Δεν θέλω να επαναλάβω τα όσα γράφει ο σύντροφος Χ. Κάτσικας στο κείμενο του, για την αυριανή επέτειο. Δεν θα ήταν μια ευκαιρία όμως και για μας να μην αφήσουμε την αστική τάξη να σβήσει από την ιστορική μνήμη όλα τα εγκλήματά της ενάντια στο προλεταριάτο, και στον ελληνικό λαό;  
Της αστικής τάξης ήταν το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά, που ερωτοτροπούσε με τον Μουσολίνι και τον Χίτλερ. Η αστική τάξη ήταν αυτή που συνεργάστηκε και θησαύρισε από τους κατακτητές. Αυτή πήρε την πρωτοβουλία  για να ιδρυθούν τα τάγματα ασφαλείας και να χτυπηθεί η εθνική αντίσταση.
Η αστική τάξη ήταν αυτή που με τους Αγγλους ιμπεριαλιστές έπνιξε την αντίσταση και κέρδισε τον εμφύλιο, έκανε τη χώρα κρανίου τόπο, φτάνοντας την εγκληματική της πολιτική μέχρι τη χούντα των συνταγματαρχών.

Δεν είναι για μένα ουσιαστικό το ερώτημα αν πρέπει να γίνονται παρελάσεις ή όχι. Θα ήθελα φυσικά να υπήρχαν οι συνθήκες να βγαίναμε  στον καθαρό αέρα του δρόμου, των δικών μας «παρελάσεων», ειρηνικών και μη, «επετειακών» και διεκδικητικών, με τα λάβαρα της απελευθέρωσης να κυματίζουν περήφανα πάνω από τα κεφάλια μας. Και φυσικά συμφωνώ με το αφισάκι που παραθέτουμε ότι σήμερα οι επετειακές παρελάσεις βρωμάνε μιλιταρισμό – εθνικισμό – ρατσισμό.
Αυτό όμως δεν θεωρώ ότι είναι λόγος για τον οποίον εμείς δεν θα έπρεπε να δώσουμε το αληθινό νόημα της αυριανής επετείου. Να τους ακούσουμε, δηλαδή, χωρίς να κάνουμε παρέμβαση πάλι να μας λένε το παραμύθι τους για «εθνική ομοψυχία» να μας σερβίρουν το τροπάρι τους, ότι ειρηνικά, νόμιμα, πολιτισμένα, κοινοβουλευτικά μπορεί ν’ αλλάξουν τα πράγματα, όπως θα είναι το αναμενόμενο τροπάρι αύριο απ’ τον τελετάρχη Παπούλια.

Και δυο λόγια για την σημαία. Δεν μπορείς να αντιμετωπίζεις μονοσήμαντα τον συμβολισμό ενός λαβάρου, όπως της ελληνικής σημαίας, χωρίς να λαμβάνεις υπ’ όψιν χρόνο και τόπο.  Ελληνική σημαία κυμάτιζε στα κτίρια της δοσιλογικής κυβέρνησης στην κατοχή, ελληνική σημαία έφεραν τα τμήματα του ΕΛΑΣ στις μάχες με τις δυνάμεις του άξονα. Δίπλα στην ελληνική σημαία μιλούσε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, ελληνική σημαία κυμάτιζε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.  Εθνικά σύμβολα -καλώς ή κακώς, συνδέθηκαν με μεγάλους αγώνες και θυσίες των λαών. Ζωντανό παράδειγμά μας απέναντι η ηρωική Παλαιστίνη.

Εντάξει. Εμείς έχουμε τις δικές μας σημαίες. Την κόκκινη με το σφυροδρέπανο οι κομμουνιστές, την κοκκινόμαυρη με το Α οι αναρχικοί. Αυτές κυματίζουμε περήφανα απέναντι από τις δυνάμεις καταστολής και ονειρευόμαστε, παλεύουμε, συγκρουόμαστε να δώσουμε κάτω από αυτές τις σημαίες της απελευθέρωσης, μαζί με τις καταπιεσμένες μάζες, τον αγώνα με κάθε μέσο ως την τελική νίκη. Θα είναι όμως εντελώς παράλογο να κολλάμε την ταμπέλα του «εθνικιστή» σε οποιονδήποτε δούμε να κρατάει αύριο την ελληνική σημαία. 
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 2 σχόλια

Ανώνυμος
28 Οκτωβρίου 2014 - 12:29 π.μ.

Ο Μανώλης ο Γλέζος είναι ένας ήρωας. Ο πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης μαζί με τον Απόστολο Σάντα κατέβασαν τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941 τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από την Ακρόπολη.
Γι αυτή την ηρωική πράξη λύσσαξαν όχι μόνο οι Γερμανοί αλλά κι προδότες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, μαυραγορίτες αυτοί που τα είχαν κάνει πλακάκια με τους κατακτητές, που κέρδιζαν από την πείνα και το θάνατο.
Όπως τον μάχονταν τότε έτσι κάνουν και σήμερα. Δεν μπορούν να ξεχάσουν την νίλα που έπαθαν από τους κομμουνιστές. Μια ζωή τον κυνηγούσαν και θυμάστε οι περισσότεροι τα δακρυγόνα που του εκτόξευσε πριν λίγα μόλις χρόνια στο πρόσωπο το όργανο της καταστολής, εκτελώντας προφανώς διαταγές.
Είναι ειρωνεία οι απόγονοι των γερμανοτσολιάδων να είναι οι "επίσημοι" στις φιέστες που τις αποκαλούν παρελάσεις, αποκλείοντας τον κόσμο, τον πραγματικό πρωταγωνιστή το έπους κατά του φασισμού. Δίκαια οργίζονται οι αποκλεισμένοι κάτοικοι με τους νέους μαυραγορίτες.
Και πάλι ο Γλέζος είπε μια κουβέντα σωστή. Κι επειδή ακριβώς είναι σωστή, πήδηξαν όλοι να τον φάνε. Έχουν προηγούμενα, κατανοητό. Τι είπε: Είπε ότι μια πραγματική δημοκρατία δεν έχει ανάγκη ψευτοδιλημμάτων. Ότι εφόσον κάθε ψήφος είναι ίση θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια. Κι ότι συμμετοχή σε νοθεία, όπως και σε κάθε έγκλημα σημαίνει συνενοχή.
Είπε λοιπόν με δικά του λόγια το αυτονόητο. Ότι μια κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεί με τερτίπια και μαγειρέματα κι ότι χρειάζεται την πραγματική λαϊκή εντολή. Ότι είναι κλοπή αυτό που όλα αυτά τα χρόνια γίνονταν. Πράγμα που είναι σύμφωνο και με τα πιστεύω του και με όσα υποστήριζε στο παρελθόν. Δεν είπε κάτι νέο. Είπε όμως κάτι επαναστατικό. Δίδαξε ήθος και συνέπεια. Αυτό ισοδυναμεί με δυναμίτη στα θεμέλια της αστικής πολιτικής.
Γιατί το τυρί, δηλαδή οι παραπάνω βουλευτές, που εξασφαλίζουν τον εκάστοτε πρωθυπουργό το να κυβερνά σα βασιλιάς, είναι πειρασμός, για ένα κόμμα που είναι πρώτο και με μεγάλο ποσοστό. Αλλά η φάκα είναι η ουσιαστική αλλοίωση της πραγματικής θέλησης του λαού.
Ο Μανώλης λοιπόν μια χαρά τα είπε για την απλή αναλογική και ξέρω πως αυτός το εννοεί. Στην μεν ΝΔ προσπάθησαν μάταια να τον παρερμηνευόσουν, στο δε ΣΥΡΙΖΑ πανικοβλήθηκαν. Και για τη ΝΔ μπορώ να το εξηγήσω. Ψέματα και διαστρέβλωση για αποπροσανατολισμό κάνει και κατά πως τη συμφέρει. Η συνήθης δεξιά τακτική του βόθρου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως γιατί ταράχτηκε; Μήπως γιατί είναι πολύ γλυκιά η νοθεία των 50 εδρών; Σύντροφοι, αν ο κόσμος αποφασίσει να βγάλει κυβέρνηση αυτοδύναμη, αν πειστεί από ένα πρόγραμμα θα τη βγάλει ανεξαρτήτως εκλογικού νόμου. Και μάλιστα αν κάνει καλά πράγματα, θα τιμήσει ξανά τους υποψηφίους και με μεγαλύτερο ποσοστό.
Το λάθος της ΝΔ είναι που πιστεύει ότι θα τη σώσουν τέτοια τερτίπια. Ας το πιστεύει, σύντομα δε θα έχει βουλευτή ούτε με απλή αναλογική. Μόλις χάσει την εξουσία τελείωσε. Το αυτό και τα δεκανίκια τους. Για άλλη μια φορά ο Μανώλης αντιστέκεται, οι υπόλοιποι; mitsos175.

28 Οκτωβρίου 2014 - 1:36 μ.μ.

AOZ: Καμία ομοψυχία με τα αφεντικά και το κράτος
http://wp.me/pryYN-1LJ

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger