Home » , » Ο φερετζές του ταγματασφαλίτη.

Ο φερετζές του ταγματασφαλίτη.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015 | 2:16 π.μ.

Γράφει ο mitsos175

Πρώτα απ' όλα θέλω να ξεκαθαρίσω, πως πράγματι πιστεύω, ότι στην ουσία "υπάρχουν δυο έθνη που μεταξύ τους δεν υπάρχει ούτε σχέση, ούτε συμπάθεια και τα οποία δεν κυβερνώνται µε τους ίδιους νόμους". Οι πλούσιοι και οι φτωχοί. Οι εργαζόμενοι Γερμανοί είναι αδέρφια μου, όπως κάθε άλλος φτωχός άνθρωπος πάνω στη Γη, ανεξάρτητα που κατοικεί. Οι πλουτοκράτες, είτε Έλληνες, είτε ξένοι, είναι εχθροί μου, γιατί καταπιέζουν τα αδέρφια μου και μένα.

Όταν λοιπόν τα σιγανά ποταμάκια μιλάνε για "εχθρούς και φίλους" δεν εννοούν χώρες. Εννοούν συστήματα, πολιτικές και συμφέροντα. Όλα δε τα παλιοτόμαρα που πρόδιδαν τους συνανθρώπους τους στους εκμεταλλευτές, είχαν πάντα την ίδια δικαιολογία, φόραγαν τον ίδιο φερετζέ.

Οι πλούσιοι, που μπορεί στη διάρκεια της ιστορίας να ήταν Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, Τούρκοι Σουλτάνοι, Γερμανοί ή Ιταλοί φασίστες, Αμερικάνοι Στρατηγοί και Πολυεθνικές ήταν οι "δυνατοί κι επικίνδυνοι".
Επομένως μας έλεγαν πάντα, ότι θα έχουμε επιπτώσεις, θα χαθούμε, αν τα βάλουμε μαζί τους. Καλύτερα να είμαστε "φίλοι" τους, δηλαδή υποτακτικοί τους. Πάντα έκρυβαν όχι μόνο τη δειλία τους, αλλά και την επιλογή τους να ζουν σε βάρος των άλλων από τα ψίχουλα, γλύφοντας τους αφέντες με αυτή την αληθοφανή σαχλαμάρα. Από τον προσκυνημένο κοτζαμπάση ως τον Ταγματασφαλίτη η ίδια ιστορία: Το "δέος" που ήταν στην πραγματικότητα κρυφός θαυμασμός για τον εκάστοτε ισχυρό, που θα πετούσε στον κόλακα ένα κόκκαλο.

Πράγματι σήμερα οι δανειστές φαίνονται ισχυροί. Το ίδιο ισχυρό φαινόταν το 3ο Ράιχ ως το 1942. Οι ορδές του Χίτλερ είχαν όλη σχεδόν την Ευρώπη υπό κατοχή. Αυτό δεν εμπόδισε στις 27/9/1941 να ανατείλει το φως του ΕΑΜ στο πιο πυκνό σκοτάδι. Όσοι ήρωες συμμετείχαν στην Αντίσταση, ήξεραν καλά τι θα πάθαιναν, αν τους έπιαναν. Γνώριζαν τη δύναμη των κατακτητών, αλλά και τις αδυναμίες τους. Ξεκίνησαν έναν αγώνα, που συνέβαλλε τα μέγιστα στην τελική νίκη κατά του φασισμού.

Ήξεραν όμως επίσης, πως αν δεν έκαναν Αντίσταση, πάλι θα πέθαιναν από τη πείνα, ή στο Ανατολικό μέτωπο, που στρατολογούσαν τους κατακτημένους λαούς οι Γερμανοί. Ήξεραν πως, αν δεν έδιναν μάχη, θα ήταν σε πολύ χειρότερη μοίρα κι από θάνατο: Τη μοίρα του σκλάβου.

Κι αυτή είναι η διαφορά του Ελεύθερου από του δούλου στα αφεντικά: Η Αλληλεγγύη, το να βάλεις πάνω από σένα, πάνω από τη Ζωή την Ελευθερία, το Δίκιο, αυτό οδηγεί στο Θάρρος και στα σπουδαία κατορθώματα. Χάρη στη δίψα για Λευτεριά, για Λαοκρατία, πολέμησαν τόσο γενναία. Δεν το έκαναν επειδή μισούσαν τους Γερμανούς ή τους Ιταλούς. Άλλωστε πολλοί Ιταλοί μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943 παραδόθηκαν με τον οπλισμό τους στο ΕΑΜ, πράγμα που ασφαλώς δεν θα γίνονταν, αν υπήρχε εθνικιστικό μίσος.

Κι οι Γερμανοτσολιάδες; Αυτοί οι αχρείοι; Ακόμα κι όταν οι ναζί υποχωρούσαν, δεν ήταν πλέον "δυνατοί", τότε, το 1943, ήταν που ιδρύθηκαν επίσημα από τους πλούσιους συμμάχους των ναζί, (που πριν μας έλεγαν τα περί "δυνατών φίλων"), τότε συνέχιζαν να σκοτώνουν τους Κομμουνιστές, βίαζαν κι έκαιγαν Αμάχους, συνέχιζαν την υποστήριξη των αφεντικών τους, δείχνοντας τα πραγματικά τους αισθήματα. Που δεν ήταν η "λογική", αλλά το παράλογο μίσος κι η απανθρωπιά του φασισμού. Ήταν εγκληματίες έχοντας πλήρη επίγνωση του τι κάνουν. Γιατί μας θελαν κάποιοι σκλάβους συνέχεια και δεν θα υπήρχαν μετά από λίγο οι Γερμανοί. Κατάλαβες τώρα Σταύρο; Αυτά μας τα έχουν ξαναπεί οι κατά καιρούς δοσίλογοι. Βρες κάτι καινούριο, αν μπορείς. Και ζήτα Γερμανικό αμάξι από τον Μπόμπολα. Μερσεντές ή Πόρσε. .
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 3 σχόλια

Περαστικός
12 Μαρτίου 2015 - 8:24 π.μ.

Δεν υπάρχει ολιγαρχία που να μην στηρίζεται στην εθελόδουλη μάζα, Ο εχθρός δεν είναι ο πλουτοκράτης, αλλά όλοι εκείνοι που δουλεύουν για τα συμφέροντά του. Χωρίς του δούλους του, ο πλουτοκράτης είναι ανίσχυρος, δεν υφίσταται. Αφεντικά χωρίς εργατόδουλους, δεν υπάρχουν. Είναι τόσο απλό, αλλά και τόσο δύσκολο ν' ανατραπεί. Θέλει ανθρώπους εν δυνάμει ελεύθερους. Και τέτοιοι είναι εν σπάνει.

12 Μαρτίου 2015 - 8:58 π.μ.

Κάποιοι φτωχοί μαρξιστές πίστευαν πως ο πόλεμος διεξάγεται μεταξύ κοινωνικών τάξεων.
Ενώ το κείμενο τους κάνει αρχικά την χάρη να τους "αποδεχτεί", στην συνέχεια προσδιορίζει ως "εχθρό" τους "δανειστές".
Φυλάγεται βέβαια να μιλήσει για το ποιού είναι "δανειστές" αυτοί οι κύριοι, γιατί η απάντηση πως είναι δανειστές του ελληνικού αστικού κράτους είναι μάλλον άβολη. Και είναι άβολη γιατί μετά θα πρέπει και να μας εξηγήσει γιατί πρέπει να ενδιαφέρουν τον Έλληνα εργάτη τα ενδοαστικά παζάρια που η τελική τους κατάληξη θα φορτωθεί (ανεξαρτήτως αποτελέσματος) στην καμπούρα του.

Οι συγκρίσεις με τον Β'ΠΠ μόνο άκρατο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν. Ούτε γερμανικό στρατό έχουμε στην Ελλάδα, ούτε ετοιμάζεται να εισβάλει ο ...κόκκινος στρατός στο Βερολίνο για να ...σβήσει τα χρέη των ελλήνων αστών.
Στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης ήταν η είσοδος στην ΕΕ (και το ΝΑΤΟ), στρατηγική της επιλογή ήταν το Μάαστριχτ (εφαρμογή σοκ του οποίου αποτελούν τα μνημόνια), στρατηγική της επιλογή ήταν η είσοδος στο ευρώ με όσα αυτή συνεπάγεται.
Ξαφνικά όμως (και βολικά για τους έλληνες αστούς) ως "εχθρός" επισημαίνονται οι δανειστές τους και οι "ξένοι κατακτητές".

Ούτε παραγγελία να την είχαν κάνει τέτοια "ταξική" ανάλυση...

Τι έλεγε ο Λένιν για τον βασικό εχθρό του προλεταριάτου;
Α ναι, η "δική του" αστική τάξη έλεγε πως είναι.
Αλλά ποιός να ασχοληθεί με τον Λένιν τέτοιες ώρες που φαντασιωνόμαστε καρικατούρες του νέου ΕΑΜ χωρίς τον ΕΛΑΣ, "κατακτητές" εκεί που δεν υπάρχουν, και "εθνοπροδότες" εκεί που απλά ο καθένας κοιτάζει το ταξικό του συμφέρον;

Ανώνυμος
12 Μαρτίου 2015 - 3:00 μ.μ.

Trash σε ευχαριστώ για την υπενθύμιση. Πράγματι οι δανειστές δεν δάνεισαν εμάς. Δάνεισαν τα λαμόγια τους πολιτικούς. Και τους κεφαλαιούχους, τους μεγαλοαστούς κλπ. Η άποψή μου για το χρέος είναι γνωστή. Διαγραφή 100%. Δεν κατανοώ όμως γιατί τα λες αυτά. Για το ΕΑΜ είπα. Ούτε μίλησα για παζάρια αλλά για τη νοοτροπία μερικών. Προφανώς και δεν υπάρχει σήμερα Κόκκινος στρατός (δυστυχώς), υπάρχει όμως και φασισμός και κατοχή, αν κι όχι με όπλα. Το είπα σαν παράδειγμα το Β' Παγκόσμιο. Θα μπορούσα να πω με την ίδια άνεση για την Τουρκοκρατία, το Βυζάντιο, το ΝΑΤΟ κοκ. Πάντα υπήρχαν ρουφιάνοι. Μίλησα ακριβώς για τους συμμάχους των εκμεταλλευτών και είπα από την αρχή, αν είναι οι ξένοι εχθροί.
Θα με ενδιέφερε μια πιο ταξική ανάλυση μια και δε διεκδικώ το αλάθητο του πάπα. Ούτε είμαι η μεγάλη αυθεντία. Παρακαλώ εξήγησε. Η καλόπιστη κριτική είναι πάντα καλοδεχούμενη κι ενδιαφέρουσα. mitsos175.

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger