Home » , » Διανοούμενοι της παρακμής

Διανοούμενοι της παρακμής

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013 | 2:28 π.μ.

Του Στέλιου Ελληνιάδη - "Δρόμος της Αριστεράς"

Δεν είναι έκπληξη στους παροικούντες. Είναι χρόνια τώρα που ορισμένοι κοντοχωριανοί διανοούμενοι ένιωθαν στριμωγμένοι ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά.
Η πρώτη δεν τους εξέφραζε γιατί ήταν πολύ «λαϊκιά» και η δεύτερη τους βρώμαγε γιατί δεν ήταν αρκετά αριστοκρατική.
Αλλά δεν τους πίεζε και κανένας για να πάρουν θέση. Η ζωή εξελισσόταν χωρίς ή με μέτρια αντιπαράθεση, και στην αναβροχιά ο καθένας βολευόταν όπως μπορούσε καλύτερα. Έτσι έπλεαν αμέριμνοι και ανεξιχνίαστοι μέσα σε μια αριστεροδεξιά σούπα που σερβιριζόταν με όλα.

Ο Σαββόπουλος, άλλου ταλέντου, άλλου επιπέδου, άλλης προσφοράς, είχε από χρόνια εκδηλώσει δημόσια την παλινδρόμηση του μέχρι να κατασταλάξει με ποιον θα πάει τελικά (;). Αλλά οι μετριότητες φυλάγονταν πίσω από μια έντεχνη ουδετερότητα. Και απολάμβαναν την ιδιαίτερη μεταχείριση που τους επιφύλασσαν οι εκδότες πάσης φύσεως, όχι τόσο σε χρήμα, όσο σε προβολή δυσανάλογα μεγάλη με το ταλέντο ή το «ταλέντο» τους και κοινωνική καταξίωση που κάθε μικροαστός καλλιτέχνης ή διανοούμενος επιζητεί περισσότερο κι από τον αέρα που αναπνέει. Προβολή και καταξίωση που η καθημαγμένη Αριστερά δεν μπορούσε με επάρκεια να καλύψει.
Η Δεξιά εντελώς αδιάφορη περί τα πολιτιστικά, δεν αισθανόταν ούτε κρύο ούτε ζέστη, αλλά την εξυπηρετούσε θαυμάσια η αριστεροδεξιά σούπα από την οποία έπαιρνε όσο ήθελε και έτρεφε ανώδυνα τους μορφωμένους ψηφοφόρους της συντηρώντας με ξένα κόλλυβα το ευρωπαϊκό της προφιτερόλ με κρέμα από «προοδευτικούς» διανοούμενους στην επιφάνεια και μπαγιάτικο παραγέμισμα από κάτω.

Καμία δεξιά τηλεόραση και καμία δεξιά εφημερίδα δεν θα μπορούσε να έχει στοιχειώδη πολιτισμική και πολιτική ευπρέπεια χωρίς τους εκ της Αριστεράς προερχόμενους γραφιάδες, συγγραφείς και δημοσιογράφους.
Ανένταχτοι, αριστεροί και δεξιοί διανοούμενοι (με ή χωρίς εισαγωγικά), μαζί με ουκ ολίγα στελέχη των αριστερών ΜΜΕ, πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στους εκδότες-καναλάρχες εργολάβους. Όλα αυτά, όμορφα κι ανώδυνα μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης.

Η κρίση διατάραξε την ομαλή ενσωμάτωση και λειτουργία του συστήματος. Η βιτρίνα ράγισε, οι σωλήνες έσπασαν, τα καλύμματα αποτραβήχτηκαν, οι μάσκες έπεσαν. Η αριστεροδεξιά σούπα κρύωνε στο πιάτο και δεν τρωγόταν. Οι καλλιτέχνες και οι διανοούμενοι που ένιωθαν άνετοι κι ωραίοι σε όλο το φάσμα της κοινωνικής και πολιτικής παλέτας, αναγκάστηκαν να πάρουν θέση. Η περίοδος ειρήνης, έστω άνισης, ανάμεσα στους πάνω και τους κάτω, έχει τελειώσει και το μέσα-έξω δεν φοριέται πια απαρατήρητα.

Ορισμένοι που ξεβολεύτηκαν, στριμώχτηκαν. Μερικοί σήκωσαν την παντιέρα και ανέλαβαν εργολαβικά να υπερασπιστούν την τάξη που δεν ανταποκρίνεται μεν στις προδιαγραφές τους, αλλά είναι εξουσία. Είναι εντυπωσιακός ο ζήλος και ο φανατισμός με τον οποίο, άμεσα και έμμεσα, μερικοί γραφιάδες υπερασπίζονται την καθεστηκυία τάξη. Άλλοι μέσα από τα εργολαβικά ΜΜΕ και τις παραφυάδες τους και άλλοι μέσα από τη ΔΗΜΑΡ, η οποία είναι η έσχατη μαζική απόπειρα να διατηρήσουν την πρότερη κατάσταση κρατώντας κάποια προσχήματα.

Ψηφίζω Αριστερά για να σώσω τη Δεξιά. Τακτοποιημένο πανεπιστημιακοί, καθιερωμένοι δημοσιογράφοι, επαγγελματικά κομματικά στελέχη, μεγαλοδικηγόροι, συγγραφείς προοδευτικοί λάιφ στάιλ και υπολείμματα της ελληνικής μίζερης εκδοχής του ευρωκομμουνισμού κατέφυγαν στην κιβωτό του Κουβέλη που θα του έβγαζε στεγνούς και ανέγγιχτους από την κρίση. Αλλά έλα που η κρίση τελειωμό δεν έχει! Και το σκάφος γρήγορα άρχισε να μπάζει νερά...

Μετά το ναυάγιο της κιβωτού του Φώτη, άρχισαν τα διάφορα ζωντανά να ψάχνουν για στεριά, αλλά που να τη βρουν; Όλα γύρω τους είναι κινούμενη άμμος. Το προοδευτικό τους προφίλ έχει εντωμεταξύ μαραθεί. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δυναμώνει απειλητικά χωρίς να τους έχει ανάγκη. Μερικοί ταλαντεύτηκαν και μερικοί πρόλαβαν να πιαστούν, από μια Αριστερά που κι αυτή ψάχνεται.

Άλλοι, όμως, αισθάνονται πιο καλά με τη Δεξιά. Γιατί, χρόνια ολόκληρα, στη Δεξιά δούλευαν και τη Δεξιά εξωράιζαν με την παρουσία τους και τα γραφτά τους. Θα είχε ενδιαφέρον να κάνει κανείς μια χαρτογράφηση των αριστερών/προοδευτικών γραφιάδων που δεν είχαν κανένα πρόβλημα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Λαμπράκη και τον Ψυχάρη, στον Κοσκωτά, τον Αλαφούζο και τον Μπόμπολα, επί δεκαετίες, χωρίς ίχνος κριτικής στα έργα και τις ημέρες των εργοδοτών τους, ενώ τώρα πνέουν μένεα κατά της Αριστεράς και, με κάθε ευκαιρία, καθυβρίζουν τα θύματα της εξουσίας. 

Θα είχε ενδιαφέρον να χαρτογραφήσει τους συγγραφείς που είχαν μόνιμο βήμα στις εφημερίδες των συγκροτηματαρχών και δι' αυτού εξασφάλιζαν σταθερή και προνομιούχα προβολή για τα βιβλία και για την πάρτη τους από όλα τα ΜΜΕ κάνοντας πως δεν βλέπουν το βούρκο που τους «φιλοξενούσε».

Μέσα σε δεκαετίες έγιναν οι ενσωματώσεις. Μέσα σε δεκαετίες έγινε η μετάλλαξη. Γιατί πώς να ερμηνεύσει κανείς κοινωνικά και πολιτικά την απέχθειά τους για το «λαουτζίκο», που τώρα λέγεται «τεμπέλης», «φοροφυγάς», «κουκουλοφόρος» και, εσχάτως, «τζαμπατζής»;
Την αντίθεση τους στην Αριστερά που υπερασπίζεται τις συντεχνίες που ευημερούν σε βάρος των άλλων, τους εργαζόμενους που με τις απεργίες τους διαταράσσουν την ομαλή ζωή, τους νέους που τα βρήκαν όλα έτοιμα και δεν θέλουν να δουλέψουν με 300 ευρώ ανασφάλιστοι προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία;

Προσωπικά, επειδή δεν χαρίζομαι ούτε στον κοινωνικά αμέτοχο πολίτη ούτε στην Αριστερά που δυσκολεύεται να δει καθαρά τις αδυναμίες της στον καθρέφτη αναλαμβάνοντας εμπράκτως την ευθύνη να τις διορθώσει, έχω το δικαίωμα να πω και να ρωτήσω: Εντάξει, υπάρχει πολύ γόνιμο έδαφος για να κάνετε κριτική στην κοινωνία που χειραγωγήθηκε και εκμαυλίστηκε από την εξουσία και στην Αριστερά που δεν είναι στο ύψος των καλύτερων αριστερών υποδειγμάτων της ιστορίας, αλλά πώς μπορείτε να εντάσσεστε στην άλλη πλευρά;

Ξέρω πολλούς ανθρώπους που απέχουν γιατί δεν τους ικανοποιούν οι επιλογές της Αριστεράς, σε πρόσωπα και πρακτικές. Αλλά ανάμεσα σ' αυτούς και σε σας υπάρχει ένα χάσμα. Εσείς απορρίπτεται μετά βδελυγμίας την Αριστερά που είμαστε εμείς, που μας ξέρετε, και σωπαίνετε εκκωφαντικά για τα εγκλήματα που γίνονται en plein air από το κυβερνητικό σύμφυρμα υπό τας διαταγάς των ξένων τοκογλύφων και κυβερνήσεων. Εσείς βγάζετε φλύκταινες με τον Γλέζο ή τον Τσίπρα, αλλά δεν σας χαλάει καθόλου ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Άδωνης, ο Βορίδης, ο Κρανιδιώτης, ο Σταυρίδης και ο Στουρνάρας. Αποδοκιμάζετε και εξαντλείτε όλη την αυστηρότητα σας σε ένα νεαρό «τζαμπατζή», αλλά πηγαίνετε πάσο με τους υπερτιμολογητές εργολάβους των δημόσιων έργων, τους απαλλαγμένους από κάθε φόρο εφοπλιστές, τους μιζαδόρους των οπλικών συστημάτων και τους λαθρέμπορους πετρελαίου που διαμοιράζουν τα ιμάτια της χώρας. Φτηνοί στ' αλεύρι κι ακριβοί στα πίτουρα...

Αγαπητέ διανοούμενε, εάν ένας υγιώς σκεπτόμενος άνθρωπος παθαίνει αλλεργία με τον Τσίπρα, μ' αυτούς θα έπρεπε να παθαίνει σύφιλη!

 Ούτε είδαν ούτε άκουσαν!

Στεναχωρήθηκα πολύ τη μέρα που η φίλη μου Λένα Διβάνη αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει με ανεξήγητη βιασύνη το απαράδεκτο σχόλιο της για τον «τζαμπατζή». Τρομακτικά πράγματα (απολύσεις, αυτοκτονίες, βασανιστήρια, κατεδαφίσεις οικισμών κ.λπ.) που συνέβαιναν ταυτόχρονα και ρήμαζαν τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, στην ΕΡΤ, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στους καταυλισμούς των τσιγγάνων, δεν την αναστάτωναν το ίδιο έντονα ώστε να βγει στην άκρη του δρόμου και να γράψει ένα καυστικό τουίτ εναντίον του Καψή ή του Δένδια.

Την εκνεύρισαν πολύ τα σχόλια των άλλων στο τουίτερ εναντίον του ελεγκτή που προσπαθούσε με υπέρμετρο ζήλο να εξασφαλίσει το 1,20 ευρώ που δεν είχε καταβάλει εκείνη τη μέρα ο Θανάσης στο δημόσιο ταμείο, αλλά δεν άξιζε ούτε ένα αιχμηρό τουίτ η απαλλαγή των ιδιοκτητών ΠΑΕ από τα χρέη εκατομμυρίων ευρώ που φορτώθηκαν κι αυτά στις πλάτες του λαού ή το θράσος του Σταυρίδη που διεκπεραίωνε διαπλεκόμενος το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας; 

Πώς διαμορφώνεται, αναρωτήθηκα, αυτή η ιεράρχηση στο μυαλό ενός καλλιεργημένου και εύστροφου διανοούμενου; Και λυπήθηκα που ένας άλλος παλιός μου γνώριμος, ο Κώστας Ρεσβάνης, μετά από διακόσια χρόνια στο συγκρότημα Λαμπράκη, υπό τον πατέρα Καψή (ο γιος του υπουργός), τον πατέρα Καραπαναγιώτηκόρη του υπουργός) και τον πατέρα Ψυχάρη (ο γιος του βουλευτής), γράφει σαν συνταξιούχος που ξυπνάει κάθε πρωί νοσταλγώντας το γραφείο του και νιώθοντας το χρέος του απέναντι στον αέναο εργοδότη του.

Θυμάμαι τον Ρεσβάνη σαν ένα ευγενή και καλλιεργημένο άνθρωπο, αλλά πολύ σεβαστικό με την εξουσία. Τον είχα ξεχάσει, μέχρι που διάβασα προχτές ένα κείμενο του, με χαρακτήρα αυστηρής νότας προς τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, με αφορμή την καταδίκη από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ της επιδρομής που πραγματοποίησε η αστυνομία στο Πολυτεχνείο για να δημιουργήσει κλίμα ανομίας και τρόμου. Χωρίς πρόκληση, χωρίς τυπικές διαδικασίες και χωρίς ευρήματα, εκτός από τα σπρέι χρώματος που τα εμφάνισαν για σπρέι πιπεριού.

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς, γιατί ένας παλαίμαχος δημοσιογράφος, και δη των πολιτιστικών, ωθείται να γράψει ένα τέτοιο κείμενο που καλύπτει την αστυνομική αυθαιρεσία με φρασεολογία μάλιστα ακροδεξιού υπουργού. «Έσπασε ένα ακόμα μολυσματικό απόστημα, η αστυνομία», έγραψε ο Ρεσβάνης. Δηλαδή, 40 χρόνια στο ΔΟΛ, ο Ρεσβάνης ούτε είδε ούτε άκουσε κάτι μεμπτό για τις πολυσχιδείς δραστηριότητες του συγκροτήματος, ούτε προφανώς έχει να πει κάτι αυστηρό, έστω εκ των υστέρων, για το χρέος των 245 εκατ. ευρώ που έχει το Μέγαρο Μουσικής από τη διαχείριση Λαμπράκη για το δεύτερο κτίριο που κατέφαγε μέρος του Πάρκου Ελευθερίας και φορτώνεται τώρα στον ελληνικό λαό. Ούτε είδε ούτε άκουσε. Έχει όμως το σθένος, να εγκαλέσει τον Λαφαζάνη για μια δήλωση του, λέγοντας του, «Άκου, Παναγιώτη Λαφαζάνη...». Ούτε ο Μανδραβέλης δεν θα το έκανε τόσο χοντροκομμένα.

Δημόσιοι υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου

Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία αποκτούν μόνο όσοι εργάζονται στο κράτος. Κι όμως, έχω γνωρίσει υπαλλήλους σε ιδιωτικές εταιρίες που η δημοσιοϋπαλληλική τους μυρουδιά σπάζει μύτη. Όταν, μέσα σου, κάθε σπίθα αντίστασης σε ένα σάπιο σύστημα, στο οποίο αναγκαστικά εργάζεσαι, για τα προς το ζην, έχει προ πολλού σβήσει και μέσα σου βασιλεύει ένα καμένο τοπίο, σε τι διαφέρεις από έναν δημόσιο υπάλληλο που έχει αποδεχτεί τη μοίρα του και έχει πλήρως προσαρμοστεί στη γραφειοκρατία του συστήματος;

Εάν ο συμβιβασμός έχει γίνει η δεύτερη σου φύση, εάν ποτέ δεν έχεις πάρει το μέρος των αδυνάτων όταν αυτό συγκρούεται με τα συμφέροντα των εργοδοτών σου, εάν δεν έχεις ποτέ αντιπαρατεθεί με τα αφεντικά σου σε μια ολόκληρη καριέρα, ξέροντας ότι είναι βουτηγμένα στη διαπλοκή και τη διαφθορά, τι διαφορά έχει να είσαι υπάλληλος 35 χρόνια στη Γενική Γραμματεία Τύπου από το να είσαι 35 χρόνια υπάλληλος στο συγκρότημα Λαμπράκη;

Στα ίδια ασφυκτικά όρια έχεις εργαστεί, και ίσως στη Γραμματεία να είναι πιο χαλαρά τα πράγματα γιατί όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις, οι υπουργοί και οι γραμματείς, αλλάζει και η γραμμή, γίνεται ένα ανακάτεμα, ενώ στο συγκρότημα Λαμπράκη ή στο συγκρότημα Μπόμπολα, η γραμμή είναι ίδια και αμετακίνητη, δια παντός. Τι να λέμε τώρα; Λες και δεν ξέρουμε πως προσαρμόστηκαν γενιές και γενιές δημοσιογράφων στα καλούπια των συγκροτημάτων. Κι όταν προσαρμοστείς, μέσα στα χρόνια, νομίζεις ότι ασκείς και ελεύθερη δημοσιογραφία. Αυτή είναι η πλάκα. Και από αριστερός στη δεκαετία του '60, καταλήγεις υπερασπιστής των αστυνομικών επιδρομών στα πανεπιστήμια, σήμερα! 

Δεν πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι που εμφανίζουν διαταραχή στην ισορροπία των αξιολογικών τους κριτηρίων είναι διεφθαρμένοι. Αλλά διαισθάνομαι ότι για τους παραπάνω και αρκετούς άλλους λόγους, πολλοί διανοούμενοι έχουν υποστεί μέσα στα χρόνια σοβαρές φθορές, μεγαλύτερες ή μικρότερες. Άλλοι διαφθάρηκαν και άλλοι φθάρηκαν. Και φοβάμαι ότι είναι πολύ δύσκολο να το συνειδητοποιήσουν.


Υ.Γ Απελπίζομαι με τη «γλώσσα» ορισμένων «αγανακτισμένων», που εκφράζονται σαν Χρυσαυγίτες όταν διαφωνούν με κάποιον ή ενοχλούνται από τις απόψεις του. Εάν πρόκειται να αντικαταστήσουμε τη μία χυδαιότητα με μία άλλη, αλίμονο μας!

Διανοούμενοι της παρακμής

Μπορεί να είναι οδυνηρή, αλλά ζούμε μια πρωτόγνωρη εποχή, την εποχή της παρακμής του κοινωνικού μοντέλου που άνθισε μεταπολεμικά. Και έχει ενδιαφέρον η στάση μερικών διανοουμένων στην εποχή της παρακμής.
Η ευκολία με την οποία τάχθηκαν ανεπιφύλακτα υπέρ της εξουσίας, υπέρ των προσώπων και των μηχανισμών που διακυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες και μεθόδευσαν τη χρεοκοπία της. Στο παρελθόν, υπήρχαν διανοούμενοι που ήταν οργανικό μέρος της εξουσίας στην εποχή της ακμής της.

Από τον καιρό της αποικιοκρατίας, για να μην πάμε πιο πίσω, υπήρχαν διανοούμενοι που δικαιολογούσαν και ωραιοποιούσαν τις κατακτήσεις και ό, τι αυτές συνεπάγονταν, γενοκτονίες, υποδουλώσεις, λεηλασίες και δικτατορίες. Γιατί οι κατακτήσεις έφερναν πλούτο και αίγλη στις μητροπόλεις. Και οι διανοούμενοι που επωφελούνταν ποικιλοτρόπως από την προσκόλληση τους στην εξουσία, αναλάμβαναν να εξωραΐσουν την εξουσία και να συγκαλύψουν τις βαρβαρότητες της. Ένας από τους τρόπους ήταν, αντί να εξυμνούν τη διεφθαρμένη εξουσία, να ενοχοποιούν τα θύματα της.

Η δουλεία, ο αφανισμός των Ινδιάνων, το κάψιμο στην πυρά των διαφωνούντων και των επιστημόνων, η αρπαγή του φυσικού πλούτου των αυτοχθόνων και η επιβολή ύπατων αρμοστών σε όλους τους λαούς της γης, θεωρήθηκαν πράξεις δικαιοσύνης, εκπολιτισμού και προόδου. Καλλιτέχνες και γραφιάδες εξύμνησαν την αποικιοκρατία και θεολόγοι την ευλόγησαν.

Αλλά σήμερα δεν ζούμε στην Αναγέννηση, μαυρίλα από τη μια και φως από την άλλη. Ζούμε στην παρακμή του δυτικού μοντέλου κι αυτό το παρηκμασμένο μόρφωμα υπερασπίζονται οι καθεστωτικοί διανοούμενοι. Στηρίζουν πρόσωπα και καθεστώτα που είναι τελείως σάπια, που κανιβαλίζουν, που φέρνουν μόνο φτώχεια και δυστυχία στην κοινωνία. Που δεν έχουν καμία αίγλη, που η διαφθορά τους είναι κραυγαλέα και δεν εξισορροπείται από καμία ένδοξη κατάκτηση, από καμία ανάπτυξη, από καμία έστω λαμπερή ψευτοκουλτούρα. Καθεστώτα παρακμής, οικονομικής και πολιτισμικής, πρόσωπα λιγδιασμένα από πάνω μέχρι κάτω.

Τι καλό, άραγε, βρίσκουν οι δικοί μας διανοούμενοι στους πολιτικούς που λυμαίνονται τη  χώρα; Υπάλληλοι διεθνών τοκογλύφων, γλείφτες των ξένων, τσιράκια των εργολάβων, γιοι και κόρες κομματαρχών, αγράμματοι, εθνικιστές και τραμπούκοι ακροδεξιοί, συνθέτουν την κάστα εξουσίας. Είναι οι ίδιοι που κυβέρνησαν τη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια χωρίς κανένας να τους εμποδίσει. Είναι οι καταστροφείς της Ελλάδας. Και η βρώμα από τη σήψη τους είναι ανυπόφορη. Ανυπόφορη σκατίλα. Φαίνεται, όμως, ότι οΤάκης Θεοδωρόπουλος, η Σώτη Τριαντάφυλλου, ο Γιάννης Σμαραγδής, ο Χρήστος Χωμενίδης και οι όμοιοι τους, δεν έχουν πια ούτε όσφρηση.

Τι τεράστια διαφορά από τους διανοούμενους και τους καλ-λιτέχνες του πρόσφατου παρελθόντος; Ρίτσος, Τσιτσάνης, Καλδάρας, Χατζιδάκις, Έλλη Παπαδημητρίου, Θεοδωράκης, Αναγνωστάκης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Τσαρούχης, Διδώ Σωτηρίου, Λειβαδίτης, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, Λεοντής, Ζαμπέτας, Ελευθερίου, Λοΐζος, Αγγελόπουλος και τόσοι άλλοι σπουδαίοι δημιουργοί που αντλούσαν νερό από τις πηγές του πολιτισμού ενός λαού με ελαττώματα, προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες, αλλά και μεγάλους αγώνες και θυσίες. Και ο Χατζιδάκις με τους ρεμπέτες και ο Τσαρούχης με τους ναύτες του, από την ίδια πηγή με τον Τσιτσάνη και τον Βίρβο άντλησαν την έμπνευση τους. Ούτε ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου, ούτε ο Λαμπράκης και η Βλάχου, ούτε ο Ωνάσης και ο Νιάρχος ήταν οι τροφοδότες της δημιουργίας τους. Ασε που κι αυτοί δεν συγκρίνονται με τους Βενιζέλους, τους Σαμαράδες και όλα τα αρπαχτικά της εποχής μας.

Ο λαός είναι η γη, το χώμα, το νερό, η φωτιά και ο αιθέρας, το ποτάμι και η λάσπη, η θάλασσα και ο ήλιος, ο χτίστης και ο εμπρηστής, η πηγή της έμπνευσης και της δημιουργίας, ο χορηγός της πρώτης ύλης... ο δικός μας λαός, ο κάθε λαός.

Οι νεότεροι προσπάθησαν από αλλού να αντλήσουν υλικό, να πατήσουν αλλού, με μέτρια έως κακά αποτελέσματα. Ρηχές γραφές, ρηχά τραγούδια, ρηχές ιδέες, ρηχά επιχειρήματα, ρηχοί στόχοι. Φυσικό, αφού επέλεξαν να συνταχθούν με το χειρότερο κομμάτι της κοινωνίας και ξοδεύονται να αναδείξουν τα ελαττώματα των πολιτών, που αγωνίζονται στη βιοπάλη και στον πολιτικό στίβο, για να τους κακολογήσουν. Κανένας λαός δεν είναι τέλειος. Ούτε η Αριστερά είναι ιδανική. Προσφέρεται για κριτική, ακόμα και για αποδοκιμασία. Αλλά μέσα στο λαό και μέσα στην Αριστερά ζυμώνεται η έγνοια, ο πόνος και η ελπίδα για κάτι καλύτερο για όλους.
Μοιράσου το :

+ σχόλια + 19 σχόλια

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 2:42 π.μ.

Επιτέλους η ελληνική… διανόηση έσπασε την σιωπή της!!!
Λ. Διβάνη, Σ. Τριανταφιλου και ο … Νιονιος, έπειτα από τις… ριζοσπαστικές παρεμβάσεις τους δηλώνουν αποφασισμένοι να φτάσουν στα άκρα την κόντρα τους με το …κατεστημένο!!!
Ετοιμάζουν μανιφέστο υπέρ της επέμβασης στην Συρία… θα παρουσιαστεί στην πλ. Συντάγματος και έπειτα θα ακολουθήσει συναυλία του Γ. Νταλάρα, ενώ ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος ( κολλητός του Νιόνιου) θα απαγγείλει ποιήματα της Κ. Δημουλά για τους ΑμερικανοΝατοικούς στρατιώτες που έχασαν την ζωή τους στους πολέμους σε Σερβία- Αφγανιστάν- Ιράκ κτλ.

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 11:47 π.μ.

συντροφε στελιο χτυπησες νευρο , ειναι ακριβως ετσικαι το βλεπουμε πολλοι απο εμας χρονια τωρα να εξελισσεται μπροστα στα ματια μας χωρις να μπορουμε να κανουμε κατι... απο ζοι

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 1:16 μ.μ.

Ξεχασες τα μεγαλα ονοματα οπως τον Τατσοπουλο και την συνδραμη στη Διβανη αλλα κ την κουβεντα του για την λαικη δεξια,την Δουρου που εβγαζε πυρηνους λογους για την αλλαγη αερα που πνεει η υποψηφιοτητα Ολαντ και την αδιαφορια της Ε.Ε κ του ΟΗΕ στην Συρια τον Αυγουστο του 11. Οσο για τον Αλεξη χαιρετισματα στον Ομπαμα κ τον ΣΕΒ.Θες μηπως συνεχεια για Μηλιο,Παπαδημουλη,Δραγασακη η μηπως για Μητροπουλο, Κοτσακα,Κουρουμπλη που ψηφισε και το πρωτο μνημονιο,για να μη πω για τις επομενες συνεργασιες τυπου Παπαθεμελή. κ.λ.π.
Αααααααα!!!!!!!!!!!!!Τιποτε αλλο στο μενου θα θελατε?

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 2:39 μ.μ.

Μεγάλε έγραψες!...

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 3:22 μ.μ.

Ναι, στο μενού υπάρχει και το ΚΚΕ που έκανε τη συνκυβέρνηση, η Παπαρρήγα που δε δπαει τζάμια, ο Σοφιανός που καλεί τους απεργούς να μην εκβιάζουν την κυβέρνηση, ο Κουτσουμπας που χρωστάει για τη χάρη που του έκαναν να του βρουν αγοραστή για τον 902, οι εργατοπετέρες του παμε που ψήφισαν να μη γίνει καμία κινητοποίηση όταν ήρθε ο εκπρόσωπος του ΕΕ ιμπεριαλσιμού Σοιμπλε και που παντού ψηφίζουν μαζί με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ για να μη γίνουν κινητποιήσεις.

Δυστυχος, το μενού των υπαλλήλων του καπιταλισμού είναι πλούσιο

ανεργος εργάτης

ΔΙΟΝΥΣΗΣ
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 5:19 μ.μ.

Άνεργε εργάτη,
Ξύπνα ώρα να πας για ύπνο. Βράδυασε και το ξημέρωμα θα έλθει ο ΣΥΡΙΣΟΚ σου να σε ξανασώσει, όπως το έκανε το 1981 ο Αντρέας σου. Άντε παρτάλι, που δήθεν είσαι και εργάτης.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 5:40 μ.μ.

Προς ανεργο εργατη που ζοριζεται για το ΚΚΕ.Οχι μεγαλε δεν αμφισβητησα την αποψη σου για την συγκυβερνηση του 89 που οχι μονο διαφωνω με την τοτε πορεία του ΚΚΕ,αλλα ηταν η περιοδος που ψηφησα ΜΑΧ.ΑΡΑ για οσους θυμούνται.Ηταν. η πιασχημη περιοδο του ΚΚΕ μετα την Βαρκιζα,την ΕΔΑ και τον ενιαιο ΣΥΝ στον οποιο συμμετείχαν τα περισσότερα στελεχη του σημερα ΣΥΡΙΖΑ κ μετεπειτα στο βρωμικο 89.Για να μην ξεχνιωμαστε δηλ.Θες να ακουσεις κ παρακατω.Ακου λοιπον.ΚΚΕ ψηφισα λοιπον ξανα το 2007.Απογοητευτικα απο το ΝΑΡ οπως κ καποιοι αλλοι συν/φοι κ σταθηκαμε ως απλοι ψηφοφοροι κριτικα απεναντι στο ΚΚΕ . Σημερα κ μετα το 19ο Συνεδριο που το προγραμμα του θετει τους ορους της Επαναστατικης προοπτικής χωρις να βαζει προγραμμα διαχείρισης του αστικου πολιτικου συστηματος στον Καπιταλισμο τυπου ΣΥΡΙΖΑ,ειμαστε πιο πεισμενοι για το τι κομμα θελουμε.Τωρα τα περι 902 - Κουτσουμπα κ.λ.π πες οτι θες, για να ικανοποιηθεις.Σου ευχομαι καλη αριστερη διακυβερνηση κ μαλιστα αυτοδυναμη συντομα.Μετα το περας των 100 ημερών αλλα ΓΑΠ ετοιμασου να κρυφτεις.Δεν αστειευομαι το λεω με ειλικρίνεια,θα σας φτυνουν κ δεν θα βρεχει.Να ξερεις οτι οταν δεν βγηκατα στεναχωρηθηκα γιατί απλα δεν θα περνατε θεση στις βρωμικες εξελιξεις για να τις διαχειριστειτε ( εδω κολλανε κ οι συναντησεις με Ομπαμα κ ΣΕΒ ) .Ξαναλεω λοιπον οτι απλα περιμενω γιατι νεα βαρκιζα δεν υπογραφω ουτε γινομαι ξανά κολαουζος του συστήματος.

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 8:14 μ.μ.

Εχεται παρακρουση. Φαντάσματα βλέπεται;
Πως σας ηρθε ότι έιμαι συριζα;;

οσο για σενα διονυση σαν τον πρετεντέρη ε'ισαι που νομιζει οτι οταν κάποιος μενει άνεργος, χανει την ταξικη του θέση. Αλλα έχεις δικιο. Μετα από 2 χρόνια ανεργιας, εχω γίνει ψιλοπαρτάλι. τι να πει κανενας με κάτι καμμένους σαν εσένα που μισητε το λαό και τους εργατες.. και που ηασασταν για χρονια οι < μαιντανοί του Πασοκ και ζητάτε και ρέστα

ένεργος εργάτης

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:59 μ.μ.

Δεν μου λες ρε μεγαλε δουλευομαστε λιγο? Αφου δεν εισαι ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ μονο μαλακας εισαι που θιχτηκες για τον πολιτικο αχταρμα του ΣΥΡΙΖΑ και το βαθυ ΠΑΣΟΚ στις γραμμες του.Διαλεξε κ παρε λοιπον για να μας πεις τι εισαι εφοσον θιχτηκες τοσο πολυ.Παντως αν εισαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ τοτε να φυγεις γρηγορα γιατί μονο κακο τους κανεις με το να απαντας για την βρωμα που διαχεεται απο το Μορφωμα του παλαι ποτε ΠΑΣΟΚ νυν ΣΥΡΙΖΑ.Και μη μας πεις οτι δεν θιχτηκες τωρα!!!!

Ανώνυμος
1 Σεπτεμβρίου 2013 - 11:58 μ.μ.

Ημουν, είμαι και θα είμαι εδώ
και του χρόνου τέτοια εποχή,
και όχι μόνο.
Τότε θέλω να δώ τι θά λένε τα συριζοπασοκόπαιδα παρέα με τα αρταρσυόπαιδα, καλιώρα το βαθύ ¨κόκκινο"...
Εκτός αν απο τώρα βγάλτε τις μάσκες σας και δείξετε στον κόσμο το πραγματικό πρόσωπο σας.
Αλήθεια γιατί κρύβεστε, ποιόν φοβάστε, τι θα χάσετε ???
Κάθε απάντηση δεκτή και... αναμενόμενη...
Αρκεί να υπάρξει
επί του θέματος και όχι για την ... Δούρου
γιατί έχει ήδη πάει στην Συρία να βοηθήσει την αλκαιντα και να κατατροπόσει τον Ασσαντ.
Ο Συριζα πάντα πρωτοπορία, προπορεύεται ακόμα και του Ομπάμα...
Ο ιμπεριαλισμός πάντα έωαχνε και πάντα εβρισκε πρόθυμους και δη "αριστερούς"

Ανώνυμος
2 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:30 μ.μ.

Είναι φοβερό το ότι οι κκεδες όταν τους κάνεις κριτική για τις απολύσεις στην τυποεκδοτική, την πώληση του 902 κτλ, κατευθείαν σε χαρακτηρίζουν συριζαίο και απαντάνε καλή κυβέρνηση. Ουσιαστική απάντηση υπάρχει ή μήπως αρνούνται να καταλάβουν ότι πάνε κατά διαόλου;

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ
2 Σεπτεμβρίου 2013 - 11:16 μ.μ.

Τελικα ανωνυμε θα μας πεις τι απο τα δυο εισαι: Μαλακας η Συριζαιος.Και προσεχε αν εισαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ η Αναρχικος μονο κακο κανεις με το να θιγεσαι για τους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ.Τι εισαι κ φοβασε να το πεις?Γιατί κρυβεσαι?

Ανώνυμος
3 Σεπτεμβρίου 2013 - 3:01 π.μ.

Όπα ρε... μπολσεβίκε ντούρε επαναστάτη, σε πείραξε που σου έθιξαν και τα... φυντάνια του Περισσόυ. Αλλά ξέχασα εκείνοι που τότε διέγραφαν από το Κόμμα όποιον ήταν κατά της κυβερνητικής συνεργασίας (μαζί με τους μετέπειτα παραγοντίσκους του Συνασπισμού) με τον αστικό κόσμο της εποχής, τώρα το παίζουν κριτές των πάντων!!! Πες μας εσύ μπολσεβίκε της κακιάς ώρας, εσύ τι είσαι; Μήπως είσαι από εκείνους που σήκωναν το χεράκι τους δουλικά (μαζί με τους μετέπειτα παραγοντίσκους του Συνασπισμού) για την διαγραφή των... άτακτων συντρόφων τους, που αρνούνταν την συγκυβέρνηση; Και πρόσεχε αν είσαι στα αλήθεια Μπολσεβίκος μόνο κακό κάνεις με το να θίγεσαι για τους τότε φανατικούς οπαδούς της κυβερνητικής συνεργασίας που σήμερα το παίζουν Κομμουνισταράδες. Βλέπεις ημιμαθή… μπολσεβίκε η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα και η αμαρτίες του παρελθόντος δεν ξεχνιούνται εύκολα, όσα και να θέλει και να προσπαθεί η ηγετική κλίκα του περισσού!!!

Ανώνυμος
3 Σεπτεμβρίου 2013 - 8:34 π.μ.

(1 Σεπτεμβριου 2013-11:58 μμ)
"Ημουν, είμαι και θα είμαι εδώ
και του χρόνου τέτοια εποχή,
και όχι μόνο".
"Αλήθεια γιατί κρύβεστε, ποιόν φοβάστε, τι θα χάσετε ???"
"Κάθε απάντηση δεκτή και... αναμενόμενη...
Αρκεί να υπάρξει"
"Εκτός αν από τώρα βγάλτε τις μάσκες σας και δείξετε στον κόσμο το πραγματικό πρόσωπο σας."
Τί είπες μεγάλε; Κάθε φράση και καημός και βαρυαναστεναγμός.

Α με την ευκαιρία να μην το ξεχάσω.
Να σαι καλά ρε ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ. Χωρίς εσένα δεν θα ήξερα ότι εκτός από Μπολσεβίκοι υπάρχουν και Τρολσεβίκοι.

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ
3 Σεπτεμβρίου 2013 - 4:54 μ.μ.

Εγω ανωνυμε απαντησα με ποιους ημουν εκεινη την εποχη.Επειδη μαλλον εισαι μικροςνα σου θυμισω οτι το 93 πρωτες μου λοιπον εκλογές ψηφισα ΜΑΧ.ΑΡΑ γιατί ημουν ηδη διεγραμμενος.Αλλωστε το εχω ξαναπει.Συμμετείχα κριτικα ξανα ψηφοφορος του ΚΚΕ το 2007 γιατι εβλεπα την απομακρυνση του ΝΑΡ οπου βρισκομουν απο τις βασικες ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ - ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ. Ημουν στην ομαδα Κωστα Καππου. Ο συν/φος Καππος ηταν απο αυτούς που στηριζαν το ΚΚΕ κριτικα βαζοντας το ζητημα της αυταπατης που εκρυβε η Κυβερνηση του ΑΑΔΜ πολυ νωρις απο το 98 θυμαμαι. Επειδη λοιπον σου ειπα ποιος ειμαι για τριτη φορα θα μας πεις λοιπον κ εσυ τι εισαι αφου θιγεσαι για αυτα που εγραψα για τους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ? Τι εισαι λοιπον ξαναρωτω?

Ανώνυμος
4 Σεπτεμβρίου 2013 - 1:34 μ.μ.

είναι το τρίτο μου σχόλιο, τα άλλα δύο έχω πάλι υπογράψει 'ανεργος εργάτης'. Δεν είμαι ίδιος με κανέναν που δεν έχει υπογράψει.
τελευταία φορά που γράφω για δυο λόγους:

ένα γιατί δεν μπορώ να έχω συνέχεια δίπλα μου κάποιον να μου διορθώνει τα ορθογραφικά όπως έχω τώρα. Και δεν έχω άνεση να γράφω στο πληκτρολόγιο, με κουράζει

δύο γιατί μου τη δίνει ο τρόπος που μιλάτε. οποιος λέει κάτι για το κκε είναι αμέως παρτάλι, μαλάκας, συριζαίος κα. χαρείτε την ψεύτικη σας πραγματικότητα

Εγώ δε θίχτηκα για το συριζα όπως θα καταλάβεις και μετά. λέω μόνο ότι σας βάζω στο ίδιο τσουβάλι. και ότι αν ζητάτε το λόγο από το Συριζα, είστε υποχρεομένοι να βλέπετε και τα δικά σας.

δεν μπορεί όταν ο τσίπρας αποδεχεται τον καταμανλή να είναι πουλημένος και όταν το κάνει η παπαρηγα να είναι πολιτική εκτίμηση. Δε μπορεί όταν ο συριζα κάνει κονέ με τον ολαντ να είναι σοασιαλδημοκράτης και όταν εσείς με το ακελ και κάτι εγκληματίες στη νότια αφρική να είστε διεθνιστές. δεν μπορεί όταν ο συριζα ζητάει εκλογές να είναι των εκλογικων αφταπατων και οταν ζητάτε εσεις να είναι πολιτική κίνηση. δεν μπορεί όταν ο συριζα μετέχει σε παζαρια 'κοινωνικου διαλόγου' -ξεπουλήματος να είναι εργατοπατερες και όταν εσείς συμμετεχετε σε κάτι επιτροπες ελεγχου με την κυβέρνηση και την εργοδοσία (οκε) να είστε ταξικόι συνδικαλιστες. Δεν μπορεί όταν ο συριζα δεν προτείνει απεργίες να είναι πουλημενος και οταν δεν προτεινετε εσεις να είστε σοβαροί και συνετοί. Δεν μπορεί όταν ο συριζα κάνει 'δουλειές' στον καπιταλισμό να είναι εντός συστήματος και όταν κάνετε εσείς να μην τρέχει μία. ξέρεις, είναι μακρυς ο κατάλογος, πολύ μακρύς

το παμε και το παμε. κάνε σε παρακαλώ μια βολτα σε σωματεία που ελέγχετε να δειτε τι γινεται. να δεις τα χάλια. για εργατικά μιλάω γιατί από άλλα εχω μέσω φίλων πολύ λίγη επαφή. αν και ένας φίλος και ψηφοφόρος σας μου είπε ότι και στους καθηγητές που απολύονται 3.000 προτείνετε διήμερη απεργία. Αλλά εγώ δεν το ξερω από πρώτο χέρι.

άνεργος εργάτης ...συνεχίζω

Ανώνυμος
4 Σεπτεμβρίου 2013 - 1:35 μ.μ.

ρωτάτε όλους εδώ μεσα τι 'είμαστε'. λες λοιπόν ότι είμαι μαλάκας αφού δεν είμαι συριζαίος. είσαι μεγάλος κριτής. πράγματι λοιπόν, μάλλον θα είμαι εκτός από παρτάλι και μαλάκας. Γιατί συριζαίος δεν είμαι. να σου πω και τι είμαι

είμαι κομμουνιστής, δεν είμαι σε οργάνωση αν και θα ηθελα, σαν κομμουνστης ειμαι με την οργανωμένη πάλη.

σε 3-4 εκλογές πριν τις περσινες ψήφισα κκεμλ. Τους θεωρώ ότι ήταν παντα καθαροί ενάντια στο 'ειρηνκό πέρασμα', στη συνε΄χιση δηλαδή της υπαρξης του καπιταλισμού και στο να λερώνεται η αριστερά με κωλοτριψίματα στο αστικό κράτος και σε διάφορα επιτροπάτα του. και άλλα. Μου φαίνετε βεβαια πολύ ευγενικός ο τ΄ροπς που κάνουν σε εσας κριτική.

πέρσι ψήφισα κκε και στις δυο εκλογές. και το πιο πθανό θα το ξαναψηφίσω αν και δεν το πιστεύω. Το ψήφισα όπως κάτι άλλοθ ψήφισαν συριζα με βαρια καρδια. Το ψήφισα για εναν λόγο. Εμένα ο κύκλος μου είναι οι περσότεροι εργάτες. πολύ λίγοι νοσοκόμοι από τη γυναίκα μαου και κανας δυο καθηγητές. Οι εργάτες στυντριπτικά ψήφιζαν ως τότε κκε και έφυγαν όλοι εκτός από 1-2 (δεν ξέρω κιόλας) για συριζα. Ενας για ΧΑ - τουκοψα την καλημέρα

Μου φαινόταν ότι πηγαίνατε για τριάμισι τεσσερα τα εκατό. Μου φαινόταν συμβολική ήττα να έτρωγε το σφυροδρέπανο (ασχετα την ουσία) τέτοια σφαλιάρα. για αυτό και μόνο

και ο άλλος μου λέει 'εγώ ήθελα να βγείτε' εμείς οι συριζαίοι και καλά. πραγματικα΄βλεπετε φαντάσματα.

θα σου πω και κάτι ακόμα. εγώ όταν μιλά με καποιον εργάτη, εργαζόμενο κκε, ανταρσυο, συριζαιο δεν τολμάω να το παίζω τόσο προσβλητικός και υπεροπτικός και μαλάκας όπως το παίζετε εσεις. δεν ξε΄ρω τι έχει δώσει, πόσο παλεύει. Ούτε εσύ μπορείς να ξέρεις από πόσες δουλειές έχω απολυθεί (4 στο λέω) για απεργίες και τέτοια. πολιτική κουβέντα θέλω να κάνω, μπορεί σκληρή αλλά πολιτική

για αυτό σου λέω, δεν αξίζει κανένας να κουβεντιάζει με σας. για το πω ακριβως, δεν μπορείτε να κουβεντιάσετε

τώρα μπορείτε να συνεχίσετε. να κοιτάζεστε στον καθρέφτη και να λετε τι 'και γαμάω' τύποι είστε. και να 'λούζετε' όλους τους άλλους.
εγώ Τέλος. Ουτε και έχω κανένα κεφι να δω τη συνέχεια της κουβέντας. Απλώς θα στενοχωρηθώ. εφαγα και ολο το πρωί μου

άνεργος εργάτης

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΣ
4 Σεπτεμβρίου 2013 - 4:19 μ.μ.

Αφου πρωτα κανεις επιθεση στους ΚΚΕΔΕΣ οπως λες 2 ημερες πριν,μετα απο 2 ημερες αποκαλυπτεις οτι εισαι ψηφοφορος του ΚΚΕ κ στις 2 εκλογες αφου πρωτα σε εχω ρωτησει 3 φορες.Σε ποιον τα πουλας ρε αρχηγε!!! Το εχω ζησει προσφατα το παραμυθι απο ανθρωπο που Δηλωνε ΚΚΕΣ και μαλιστα μελος του κομματος στη γειτονια ενος φιλου κ τον ειδα προσφατα σε πολιτικη συγκεντρωση του ΣΥΡΙΖΑ να κραταει σημαιουλα.Τον ρουφιανεψε το Γυαλί του MEGA.Τοσο πολυ σκεψη ηθελες για να πεις οτι εισαι ΚΚΕ,2 ολοκληρες μερες.

Ανώνυμος
6 Σεπτεμβρίου 2013 - 6:44 μ.μ.

-Διάβασα όλα τα σχόλια σας.
τόσο η μορφή τους όσο και το περιεχόμενο τους ήαν πολύ χαμηλό κρίμα στο πολύ όμορφο πόνημα που έδινε λαβή για μια συζήτηση σε ένα άλλο πολύ ανώτερο επίπεδο που θα προβλημάτιζε και όσους νέους θα παρακολουθούσαν.

Μετά τις πρώτες απαντήσεις σας αμφιβάλω αν κάποιος είχε την υπομονή να συνεχίσει παρακάτω και πολύ περισσότερο να του έμεινε κάτι θετικό από το -επαναλαμβάνω-υπέροχο πόνημα.

-Όταν μάθουμε να συζητάμε τότε θα μας αφουγκραστεί και ο Λαός.

-Τον διώχνουμε έτσι

albatrus-on-air.blogspot.gr

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger