Συνάδελφε/συναδέλφισσα, τα τελευταία 3 χρόνια είδαμε πάρα πολλά να αλλάζουν την εργασιακή μας καθημερινότητα. Ζήσαμε το γκρέμισμα του μύθου της σταθερής δουλειάς και το ξερίζωμα των εργασιακών δικαιωμάτων. Είδαμε τους μισθούς μας να κατρακυλούν σε βαθμό εξευτελιστικό, είδαμε τους συναδέλφους μας να απολύονται σε μια νύχτα και τους ρυθμούς εργασίας μας να εντατικοποιούνται για να καλύψουμε εμείς τα κενά. Εργαστήκαμε και εργαζόμαστε σε καθεστώς κυνικής απληρωσιάς, με «έναντι» και υποκριτικές υποσχέσεις για καταβολή των δεδουλευμένων, ενώ πιεζόμαστε να υπογράψουμε ατομικές συμβάσεις. Η συντονισμένη καθημερινή επίθεση της συγκυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ έχει ανοίξει το δρόμο ώστε η πλήρης απάνθρωπη εκμετάλλευση των εργαζομένων να γίνει ο μοχλός για την αποθησαύριση των εργοδοτών και την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Ζούμε εδώ και καιρό τον απόλυτο εξευτελισμό της αμφισβήτησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τον στυγνό εκβιασμό των εργοδοτών να δεχτούμε τις «προσφορές» τους για να «σωθεί» η κάθε επιχείρηση. Αρκετοί από εμάς υποκύψαμε στις πιέσεις, δεχτήκαμε να συνεχίσουμε να δουλεύουμε με μισθούς πείνας ή χωρίς ασφάλιση, με καθεστώς εκ περιτροπής απασχόλησης ή με ωράρια-λάστιχο. Και όλα αυτά υπό τη σκιά της στρατιάς των ανέργων, που δημιουργείται ακριβώς για να «απειλεί» τις θέσεις εργασίας και να εξωθεί τους μισθούς και τα εργατικά δικαιώματα στον πλήρη αφανισμό, καθηλώνοντας στην υποταγή τόσο τους ήδη εργαζομένους όσο και τους ανέργους. Υποχωρήσαμε και συνεχίζουμε να υποχωρούμε στις ορέξεις του κάθε εργοδότη, που θέλει να πληρώσουν οι εργαζόμενοι όλο το βάρος της σημερινής κρίσης. Πιεζόμαστε καθημερινά να ξεπουλήσουμε την όποια συναδελφική μας συνείδηση, πέφτοντας στην παγίδα του ανταγωνισμού μεταξύ συναδέλφων (ή μεταξύ τμημάτων της κάθε εταιρείας) και ενός πολέμου όλων εναντίον όλων. Διαβάστε την συνέχεια στην ηλεκτρονική εφημερίδα μας
Δημοσίευση σχολίου