Eνα ακόμα κρεσέντο αλαζονείας και αντικοινωνικής (κόσμια έκφραση) συμπεριφοράς ήρθε να προσβάλει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Ο Χάρης Θεοχάρης, σε τηλεοπτική εκπομπή του Action24 σχετικά με την ακρίβεια, ανέφερε: «Έχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη, υπάρχουν όμως και νοικοκύρηδες». Αν η Ν.Δ. συγκεντρώνει το 30% (όπως δηλώνουν τα κατά παραγγελία γκάλοπ), τότε το υπόλοιπο 70% αποτελείται από «κακομοίρηδες». Ο κ. Θεοχάρης απλώς εξέφρασε την αλαζονεία των εκπροσώπων του πλούτου, της μειοψηφίας του 1% (82.000 εκατομμυριούχων και 21 δισεκατομμυριούχων) που απεχθάνεται και μισεί τον λαό, τον απλό άνθρωπο, τον φτωχό, αλλά παρ’ όλα αυτά ρίχνει και μερικά ψίχουλα στους άχρηστους κακομοίρηδες…
Πριν λίγο καιρό άλλος ένας τέτοιος είχε εκστομίσει το φοβερό «όποιος ομιλεί για μπάζωμα είναι για τα μπάζα»: ο ανεκδιήγητος κ. Φλωρίδης, μέγας τραμπούκος της σημερινής κυβέρνησης. Αυτός έβρισε το 85% του ελληνικού λαού.
Αλλά δεν είναι μόνο ελληνικό το φαινόμενο. Ο Νταν Γιόργκενσεν, Επίτροπος Ενέργειας της Ε.Ε., δήλωσε στους Financial Times: «Έχουμε εκατομμύρια πολίτες που, ουσιαστικά, στο τέλος του μήνα, θα πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στο να κρυώνουν ή να πεινάνε». Μάλιστα τους μέτρησε: περίπου 50 εκατομμύρια πολίτες…
Η Volkswagen προχωρά στην κατάργηση κι άλλων 50.000 θέσεων εργασίας, φθάνοντας συνολικά στις 100.000 απολύσεις. Παράλληλα, η διοίκηση του ομίλου πιέζει για τη μείωση του κόστους και θέλει να καταργήσει τις συλλογικές συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των γενικών μισθολογικών αυξήσεων ή εγγυήσεων.
Μέσα σε αυτό το χαρμόσυνο τοπίο, μας αναγγέλλεται ο «δύσκολος χειμώνας». Πρώτος και χαρωπός ο κ. Καιρίδης μας τόνισε ότι «αν η βενζίνη πάει στα 2,5 ευρώ δεν είναι κρίση∙ αν πάει στα 5 ευρώ, τότε θα είναι κρίση». Θα πεις, είπε μια μπούρδα ο Καιρίδης. Δεν είναι έτσι. Γιατί έρχεται ο κ. Μητσοτάκης να μας ευεργετήσει λέγοντας ότι το πετρέλαιο θέρμανσης δεν θα υπερβεί τα 1,75 ευρώ! Πέρσι τέτοια εποχή η τιμή του ήταν 1 ευρώ. Πράγμα που σημαίνει ότι αν μία οικογένεια πλήρωνε πέρσι για έναν τόνο 1.000 ευρώ, τώρα πρέπει να πληρώσει 1.750. Και τι τους νοιάζει τους κυβερνήτες και τους πλούσιους του τόπου; Σάμπως αυτοί θα παγώσουν; Στα αποτέτοια τους… (συγγνώμη για την έκφραση, αλλά είναι κυριολεκτική όσον αφορά το μεγάλο ενδιαφέρον τους).
Στην Ελλάδα του εκσυγχρονισμένου μεταπρατισμού πέφτουν ύμνοι για την άφιξη του Κρις Ρόκος (Chris Rokos), του 55χρονου Βρετανού δισεκατομμυριούχου μεγαλοεπενδυτή και ιδρυτή της Rokos Capital Management (RCM), μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης hedge funds παγκοσμίως. Αποφάσισε να μεταφέρει τη φορολογική του έδρα στην Ελλάδα και να ανοίξει νέο γραφείο της RCM στην Αθήνα. Φεύγει από τη Μ. Βρετανία για να αποφύγει τις εκεί επικείμενες φορολογικές αλλαγές και την κατάργηση του ευνοϊκού καθεστώτος για τους μη μόνιμους κατοίκους. Ο δισεκατομμυριούχος επέλεξε την Αθήνα αξιοποιώντας το ειδικό ελληνικό φορολογικό πλαίσιο για εύπορους ξένους επενδυτές. Και αυτό το γεγονός πανηγυρίζεται ως «ψήφος εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία»!
Την ίδια στιγμή φαίνεται ότι στην Ευρώπη «κάτι» κινείται. Στην Ισπανία, με αφορμή την έξωση μιας 87χρονης γυναίκας από το σπίτι της (αφού ένα fund είχε αγοράσει ολόκληρο το τετράγωνο προς «αξιοποίηση»), ξέσπασε μια μεγάλη μαζική διαμαρτυρία. Στη Γαλλία φοιτητές και εργαζόμενοι στην εκπαίδευση κατέκλυσαν τους δρόμους πολλών πόλεων ενάντια στις περικοπές στην παιδεία (άλλη μια γενική συνταγή της υπό στρατιωτικοποίηση Ευρώπης). Στη Γερμανία –όπου κάποιοι βλέπουν μόνο άνοδο της ακροδεξιάς και τίποτα άλλο– οι μαθητές πραγματοποίησαν μαζικές κινητοποιήσεις και σχολικές απεργίες, εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους στην πιθανή επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Το ρεπορτάζ λέει ότι πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 100 διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Κυρίαρχο μήνυμα στις πορείες ήταν το «Δεν θα συμμετάσχουμε στους πολέμους σας», αποτυπώνοντας το αντιπολεμικό κλίμα και την άρνηση της νεολαίας να υποχρεωθεί σε στρατιωτική θητεία.
Εδώ, στην Ελλάδα, έχουμε κοσμοπλημμύρα σε φεστιβάλ και συναυλίες και μερικές σποραδικές κινητοποιήσεις (βλέπε πρόσφατα τους ψαράδες). Δεν έχουμε κινήματα, διεργασίες, κάτι σημαντικό (τα κόμματα ετοιμάζονται για τις «μάχες» των εκλογών). Η δίκη για τα Τέμπη διεξάγεται μέσα σε έρημους χώρους, και το κίνημα των Τεμπών έγινε μια ανάμνηση. (Α, το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού πάει περίφημα: τόσο που ξαναείπε ότι αν δεν μπει στην Βουλή θα φύγει από τη χώρα – οποία σοβαρή δήλωση για τους «κακομοίρηδες» που θα μείνουν εδώ…).
Θυμόσαστε εκείνο το «τι τους κοιτάτε ρε!» του Χάρρυ Κλυνν; Πόση προσαρμοστικότητα πλέον; Πόσο πάτο θα πιάσουμε χωρίς να αντιδράσουμε;
Δημοσίευση σχολίου