Ανοιχτή επιστολή των Γυναικών από τη Βόρεια Συρία προς τις γυναίκες όλου του κόσμου

  Ανοιχτή επιστολή προς τις γυναίκες όλου του κόσμου απευθύνουν οι γυναίκες από τη Βόρεια Συρία. Πρόκειται για κόρες, μάνες, συντρόφους, αδελφές, που πήραν τα όπλα και νίκησαν το Ισλαμικό Κράτος και που τώρα μάχονται για γη και ελευθερία ενάντια στον Τούρκο εισβολέα. Το Συμβούλιο Γυναικών της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας απευθύνεται στις κόρες, τις μάνες, τις αδελφές του κόσμου, καλώντας τις να υψώσουν ανάστημα αλληλεγγύης ενάντια στην εισβολή, ενάντια στον πόλεμο.

«ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

  Ως γυναίκες διαφορετικών πολιτισμών και παραδόσεων από τα αρχαία εδάφη της Μεσοποταμίας, σας στέλνουμε τους θερμούς χαιρετισμούς μας & σας ζητάμε να συμμετάσχετε στην Παγκόσμια Ημέρα Πρωτοβουλιών της 12ης Οκτωβρίου για να τερματίσουμε τον πόλεμο της εισβολής της Τουρκίας στη βορειοανατολική Συρία και να ανατρέψουμε το φασισμό & την πατριαρχία σε όλο τον κόσμο!

ΣΑΣ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

  Σας γράφουμε εν μέσω του πολέμου στη βορειοανατολική Συρία, όπου το τουρκικό κράτος εισέβαλε στην πατρίδα μας. Αντιστεκόμαστε 3 μέρες στους βομβαρδισμούς των μαχητικών αεροσκαφών και στα τούρκια άρματα.

  Γίναμε μάρτυρες του βομβαρδισμού γειτονιών, την ώρα που οι μανάδες εγκατέλειπαν το σπίτι για να βρουν ψωμί για τις οικογένειές τους. Είδαμε την έκρηξη μιας χειροβομβίδας του ΝΑΤΟ να σκίζει την κνήμη της 7χρονης Σάρα και να σκοτώνει τον 12χρονο αδερφό της, Μοχάμεντ.

  Ζούμε τους βομβαρδισμούς των χριστιανικών συνοικιών και εκκλησιών. Βλέπουμε τις αδελφές μας και τους αδελφούς μας, που οι πρόγονοί τους είχαν επιβιώσει από τη γενοκτονία του 1915 να καταστρέφονται από τον στρατό της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας του Ερντογάν.

  Πριν από 2 χρόνια, είδαμε την κατασκευή από το τουρκικό κράτος ενός τείχους μήκους 620 χιλιομέτρων, με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να ενισχυθεί ο διαμελισμός της χώρας μας και να εμποδιστεί η είσοδος πολλών προσφύγων στην Ευρώπη.

  Τώρα, βλέπουμε το ξήλωμα μέρους του τείχους από άρματα, Τούρκους στρατιώτες και τζιχαντιστές, προκειμένου να εισβάλουν στις πόλεις και τα χωριά μας.

  Είμαστε μάρτυρες δολοφονικών επιθέσεων.

  Βλέπουμε τις συνοικίες, χωριά, σχολεία, νοσοκομεία, την πολιτιστική κληρονομιά Κούρδων, Γιαζίντι, Αράβων, Σύριων, Αρμενίων, Τσετσένων, Τσιρκάνων, Τουρκομάνων και άλλων πολιτισμών που ζουν εδώ στην κοινότητα, αντιμέτωπα με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τις επιθέσεις του πυροβολικού.

  Βλέπουμε πως χιλιάδες οικογένειες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να αναζητήσουν καταφύγιο χωρίς να έχουν πού να πάνε, ώστε να είναι ασφαλείς.

  Και εκτός αυτών, ξαναζούμε επιθέσεις από μονάδες δολοφόνων του ισλαμικού Κράτους σε πόλεις όπως η Ράκκα, οι οποίες εδώ και 2 χρόνια είχαν απελευθερωθεί από την τρομοκρατία του ισλαμικού καθεστώτος, χάρη στον κοινό αγώνα του λαού μας.

  Για μια ακόμη φορά είμαστε μάρτυρες κοινών επιθέσεων του τουρκικού στρατού και των τζιχαντιστών μισθοφόρων του, εναντίον των Serkani, Girêsipi και Kobane. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα περιστατικά που αντιμετωπίσαμε από τη στιγμή που ο Ερντογάν μας κήρυξε τον πόλεμο στις 9 Οκτωβρίου 2019.

  Καθώς είμαστε μάρτυρες του πρώτου σταδίου της εφαρμογής της γενοκτονίας για εθνοκάθαρση στην Τουρκία, παρακολουθούμε επίσης την ηρωική αντίσταση γυναικών, ανδρών & νέων που έχουν υψώσει τη φωνή και υπερασπίζονται τα εδάφη τους & την αξιοπρέπειά τους.

  Για 3 μέρες, μαχητές των δημοκρατικών δυνάμεων της Συρίας, μαζί με το YPG και το JPY, πολέμησαν με επιτυχία στις πρώτες γραμμές για να εμποδίσουν την εισβολή των Τούρκων και τις σφαγές.

  Γυναίκες και άνδρες κάθε ηλικίας συμμετέχουν σε όλους τους τομείς αυτής της αντίστασης, προς υπεράσπιση της ανθρωπότητας, των επιτευγμάτων και των αξιών της γυναικείας επανάστασης στη Ροζάβα.

  Ως γυναίκες, είμαστε αποφασισμένες να πολεμήσουμε μέχρι τη νίκη της Ειρήνης, της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης.

  Για να πετύχουμε τον στόχο μας, στηριζόμαστε στη διεθνή αλληλεγγύη και στον κοινό αγώνα όλων των γυναικών και όλων των λαών που αγαπούν την ελευθερία.

                                                            ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ:

• Τέλος της εισβολής & της τούρκικης κατοχής στη βόρεια Συρία 
• Δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων για την προστασία της ζωής του πληθυσμού στη βόρεια & ανατολική Συρία 
• Πρόληψη περαιτέρω εγκλημάτων πολέμου & εθνοκάθαρσης από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις 
• Δέσμευση για την καταδίκη όλων των εγκληματιών πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο 
• Παύση των πωλήσεων εξοπλισμών στην Τουρκία 
• Θέσπιση οικονομικών & πολιτικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας 
• Υιοθέτηση άμεσων μέτρων για την επίλυση της πολιτικής κρίσης στη Συρία με τη συμμετοχή & εκπροσώπηση όλων των διαφορετικών εθνικών, πολιτιστικών & θρησκευτικών κοινοτήτων».

Ο Πόλεμος της Τουρκικής κυβέρνησης ενάντια στον λαό της δεν έχει τελειωμό

Σε πρόσφατη ανακοίνωση του το  Τουρκικό Γενικό Επιτελείο τόνισε ότι τα μαχητικά αεροσκάφη χτύπησαν 152 στόχους-θέσεις  του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος (ΡΚΚ) στο βόρειο Ιράκ από  τις 17 Αυγούστου, όταν ξεκίνησαν οι μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις. Σύμφωνα με  την ίδια ανακοίνωση οι στόχοι ήταν καταφύγια, αποθήκες πυρομαχικών και σημεία  ελέγχου της «τρομοκρατικής» οργάνωσης όπως αποκαλείται το ΡΚΚ.

Όμως για μια φορά ακόμη  αποδείχτηκε ότι η λύση του Κουρδικού Ζητήματος δεν θα κριθεί στρατιωτικά,  απλώς θα επιδεινωθεί πολλαπλασιάζοντας τις απώλειες και την εξαθλίωση του  λαού. Σειρά χτυπημάτων από τους αντάρτες απέδειξαν ότι δεν κάμπτονται από την  ανωτερότητα σε άνδρες και μέσα του Τουρκικού στρατού.  Σε μεγάλη επίθεση του PKK σε φυλάκιο του τουρκικού στρατού στη Νοτιοανατολική  Τουρκία, στην πόλη Σίιρτ, αντάρτες επιτέθηκαν με  ρουκέτες στο φυλάκιο με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 5 τούρκοι στρατιώτες και να  τραυματιστούν άλλοι 7, για να ακολουθήσει μεγάλη επιχείρηση του τουρκικού  στρατού για τον εντοπισμό των δραστών. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τουλάχιστον  πέντε Τούρκοι στρατοχωροφύλακες έχασαν τη ζωή τους και άλλοι εννέα τραυματίστηκαν  σε επίθεση του ΡΚΚ στο Περβαρί, με νάρκες και ρουκέτες σε αστυνομικό τμήμα στο  νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας.  Την επίθεση ακολούθησε συμπλοκή, στην οποία  σκοτώθηκαν τρεις αντάρτες. Σημειώνεται ότι  οι απώλειες του τουρκικού Στρατού από το 2002 που ανέλαβε την εξουσία το AKP  μέχρι και το 2010 είναι 864 νεκροί στρατιωτικοί. Είχε  προηγηθεί μάχη μεταξύ του PKK και του τουρκικού Στρατού στην πόλη  Τσατάκ του νομού Βαν με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας στρατιώτης και  ένας φύλακας χωριού ενώ τραυματίστηκαν ακόμα τρείς φύλακες χωριού. Μετά και την τελευταία επίθεση οι Τούρκοι στρατιωτικοί  που έχουν σκοτωθεί από το PKK από τις αρχές του Ιουνίου φτάνουν τους 85.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι την  ευθύνη για την βομβιστική ενέργεια  στο κέντρο της Άγκυρας, η οποία  στοίχισε τη ζωή τριών ανθρώπων και προκάλεσε τον τραυματισμό ακόμη δεκαπέντε,  ανέλαβαν «Τα Γεράκια για την Ελευθερία του Κουρδιστάν», μια ένοπλη κουρδική  οργάνωση. Σε μήνυμά της μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που εστάλη στο  φιλοκουρδικό πρακτορείο ειδήσεων «Firat News», η οργάνωση απείλησε να  επιτεθεί και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας, τονίζοντας ότι η επίθεση στην  τουρκική πρωτεύουσα ήταν μόνο η αρχή: «Οι τουρκικές μητροπόλεις θα είναι το  πεδίο μάχης μας. Η επίθεση στο Κιζιλάι είναι μόνο η αρχή», ανέφερε η  οργάνωση.

Η απάντηση ήρθε άμεσα από την  κυβέρνηση Ερντογάν και ήταν ξανά στρατιωτική. Οι ανταποκριτές κάνουν λόγο για  τη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση των τελευταίων ετών κατά του PKK που  εξαπέλυσε ο τουρκικός Στρατός στην επαρχεία Tunceli η οποία απέχει 340  χιλιόμετρα από το Ιράκ όπου η κουρδική οργάνωση διατηρεί τις βάσεις της. Η  ευρύτερη περιοχή των επιχειρήσεων αποκλείστηκε από τις νυκτερινές ώρες της  Τετάρτης και 2000 άνδρες της 4ης Ταξιαρχίας Ειδικών Δυνάμεων αφού  μεταφέρθηκαν με έξι ελικόπτερα S-70, εφόρμησαν, ενώ οι Στρατηγοί  δικαιολόγησαν την επιχείρηση αυτή υποστηρίζοντας ότι υπήρχε πληθώρα  πληροφοριών σχετικά με 4 ομάδες της κουρδικής οργάνωσης που  θα ξεκίναγαν  σύντομα μπαράζ επιθέσεων στην επαρχεία.

Παράλληλα, η ηγεσία του  Τουρκικού Στρατού θέλοντας να τονώσει το ηθικό των στελεχών της, να  ενδυναμώσει την κυριαρχία του κράτους στην περιοχή  και να αποδείξει ότι  εκτίμησε τις δυνατότητες των Κούρδων ανταρτών μετά τις καταστροφικές για τον  τουρκικό Στρατό επιθέσεις του PKK στα φυλάκια που διατηρεί σε ολόκληρη την ΝΑ  Τουρκία αποφάσισε την κατασκευή πάνω από 250 σύγχρονων προστατευόμενων  στρατιωτικών φυλακίων στις συνοριακές περιοχές. Το πρώτο που παραδόθηκε  βρίσκεται στην περιοχή Baskale της επαρχίας Van μερικά χιλιόμετρα από τα  τουρκοιρανικά σύνορα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το κάθε φυλάκιο θα επανδρώνεται  από 60-70 στρατιώτες απασχολώντας συνολικά πάνω 15.000-17.500 άνδρες για την  φύλαξη των περιοχών που δρα το PKK. Τέλος, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, στο πλαίσιο  των ανταλλαγμάτων για την άμβλυνση των τουρκικών πιέσεων σε  Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία αφορμής του καθορισμού ΑΟΖ και έναρξης ερευνών για την  εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και  των Τουρκικών φόβων για ανάπτυξη της δράσης των Κούρδων ανταρτών εξαιτίας της  αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, συμφώνησε κατ' αρχήν  στην ανάπτυξη των αμερικανικών τηλεκατευθυνόμενων μη επανδρωμένων αεροσκαφών  τύπου Predator στο τουρκικό έδαφος για την παρακολούθηση των Κούρδων ανταρτών  στο βόρειο Ιράκ. Μιλώντας σε δημοσιογράφους στη  Νέα Υόρκη στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Ερντογάν δήλωσε ότι η  Τουρκία προσφέρθηκε να αγοράσει ή να ενοικιάσει τα αεροσκάφη αυτά και ότι  εξετάζονται οι λεπτομέρειες της πρότασης.

Οι εξελίξεις αυτές σημειώνονται  ενώ το Ισραήλ απειλεί με ενίσχυση των Κούρδων ανταρτών ώστε πλήττοντας το  Τουρκικό κράτος να αντισταθμίσουν την τουρκική υποστήριξη σε Χαμάς και  συνολικά στον μουσουλμανικό αραβικό κόσμο.  Η ειρωνεία και η αδίστακτη  διπροσωπία της αστικής πολιτικής σε όλο της το μεγαλείο.

Παράλληλα, ηχητικό ντοκουμέντο  αποκαλύπτει διαπραγματεύσεις της ΜΙΤ με το ΡΚΚ, αναδεικνύοντας μια άλλη  διαδρομή που είχαν ακολουθήσει οι σχέσεις του τουρκικού κράτους και των  Κούρδων ανταρτών, πριν ανατραπεί αυτή η προσέγγιση και φτάσουμε σήμερα στην  ατέρμονη πολεμική εμπλοκή.

Φυσικά, σήμερα, τα τουρκικά  ΜΜΕ, εντασσόμενα στον εθνικιστικό και πολεμικό παροξυσμό που έχει ανάγκη η  κυβέρνηση Ερντογάν, χαρακτηρίζουν Σκάνδαλο τη δημοσιοποίηση ηχητικού  ντοκουμέντου στο διαδίκτυο, όπου ο διοικητής της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών  (ΜΙΤ) Hakan Fidanκαι η βοηθός του Afet Güneş εμφανίζονται να  διεξάγουν διαπραγματεύσεις με τρία στελέχη του PKK (Mustafa Karasu,  Sabit Okκαι Zübeyr Aydar) με διαμεσολάβηση προσώπου  από τρίτη χώρα. Οι συνομιλίες της ηγεσίας της ΜΙΤ με υψηλόβαθμα στελέχη του  ΡΚΚ διεξήχθησαν σε αδιευκρίνιστη τοποθεσία μεταξύ Απριλίου και Μαΐου 2010 και  αφορούσαν τη διακοπή των “τρομοκρατικών” χτυπημάτων και  προσπάθειες επίλυσης του Κουρδικού.  Από το  ηχητικό ντοκουμέντο προκύπτει ότι έχουν πραγματοποιηθεί και στο παρελθόν  άλλοι τέσσερις γύροι συνομιλιών.

Τα συμπεράσματα είναι πολλά και  κρίσιμα. Όλες οι χώρες της περιοχής και κυρίως Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Τουρκία  (ήδη δείχνει τα πρώτα σημάδια κάμψης η οικονομία της, ενώ το τουρκικό μοντέλο  εργασιακών σχέσεων αποτελεί πρότυπο για τους γείτονες της) δοκιμάζονται από  την καπιταλιστική κρίση, με διαφορετικό βεβαίως τρόπο, αντιμετωπίζουν  σημαντική κρίση του αστικού συστήματος εξουσίας και κοινωνικές αντιστάσεις,  ενώ επιχειρούν διαμέσου του εθνικισμού και της προβολής των «εθνικών  κινδύνων» να διαμορφώσουν «εθνικό μέτωπο», επιβάλλοντας την υποταγή των  εργαζομένων στα σχέδια τους για εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα. Οι  ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι προσδοκίες διεκδίκησης γεωστρατηγικού  ρόλου όσον αφορά
 των έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων, τον έλεγχο πηγών και αγωγών ενέργειας  οξύνουν την σύγκρουση και απειλούν με πολεμική εμπλοκή. Παράλληλα, η  καταπίεση των μειονοτήτων ή των λαών υπό κατοχή γιγαντώνεται καθώς  επιχειρείται η πλήρης καθυπόταξη τους, ενώ οι διεκδικήσεις των λαών, ακόμη  και με το όπλο στο χέρι για Ελευθερία-Σεβασμό των Δικαιωμάτων τους και  Κοινωνική Δικαιοσύνη αντιμετωπίζονται με απάνθρωπη βία από το κράτος  κατακτητή ή με καιροσκοπικό ενδιαφέρον από τον αντίπαλο ιμπεριαλιστή που  μετακινεί πιόνια στην σκακιέρα των ανταγωνισμών.

Όσον αφορά το κουρδικό ζήτημα,  αφού χάθηκε η ευκαιρία μόνιμης ειρηνικής λύσης μετά την σύλληψη Οτσαλάν και  την εξόντωση του Προέδρου Οζάλ, ακολουθήθηκε ο δρόμος του Πολέμου  Περιορισμένης Έντασης, από τους στρατηγούς και τον τότε πρόεδρο Σουλεϊμάν  Ντεμιρέλ. Ο πόλεμος 1984-1999, με την απίστευτη κρατική τρομοκρατία, τις  Ομάδες Δολοφόνων των Γκρίζων Λύκων-Μαφίας-Στρατού-ΜΙΤ, τις εξαφανίσεις και  εκτελέσεις πολιτικών αντιπάλων, τις βίαιες μετακινήσεις εκατοντάδων χιλιάδων  Κούρδων σημάδεψε ανεπανόρθωτα την τουρκική κοινωνία. Υπολογίζεται ότι  950.000 με 1.2 εκατ. άνθρωποι εκδιώχθηκαν βίαια από τη γενέτειρα τους.  Οι μεγάλης κλίμακας διωγμοί και οι αναγκαστικές εκκενώσεις χωριών στους  συνολικά 14 νομούς της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, με τις συστηματικές διώξεις  και πυρπολήσεις των χωριών χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας πάν  από όλα σαν μέσο για να εμποδιστεί ο εφοδιασμός των Κούρδων ανταρτών και να  τιμωρηθούν συλλογικά οι Κούρδοι για την εξέγερση των παιδιών τους.

Σταδιακά, η άνοδος του ΑΚΡ στην  εξουσία συνοδεύτηκε με υποσχέσεις εκδημοκρατισμού και παραχώρησης κάποιων  δικαιωμάτων στην κουρδική μειονότητα, ενώ οι Κούρδοι ζητούσαν  Ισοτιμία-Ισονομία. Το φιλοκουρδικό κόμμα DTP θα  εκλέξει το 2007, 21 Κούρδους βουλευτές προσδοκώντας ειρηνική, κοινοβουλευτική  λύση του Κουρδικού ζητήματος. Ενώ το 2005 ο Ερντογάν μιλά για λάθη της  Άγκυρας στο Κουρδικό, αρχίζει μια πολιτική γεμάτη παλινωδίες και  αποσπασματικά μέτρα επιδιώκοντας άλλοτε την εκλογική εξάρθρωση του DTP και άλλοτε με πρωτοβουλίες  γνωστές ως «Άνοιγμα στους Κούρδους», παραχωρώντας περιορισμένα  δικαιώματα, υποσχόμενος ακόμη και αμνηστία στους αντάρτες που παρέδιδαν τα  όπλα. 

Το κεμαλικό κατεστημένο αντιδρά  σε αυτά τα ανοίγματα. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009, το Συνταγματικό Δικαστήριο (που  θα βάλει στο στόχαστρο του και το ΑΚΡ) απαγορεύει το φιλοκουρδικό κόμμα DTP. To ΑΚΡ  γυρνά σελίδα, βάζει στην άκρη την πρωτοβουλία για την ειρηνική λύση. Είναι η  ώρα του εθνικισμού που εντάσσεται από κοινού στην εκλογική ατζέντα του  Ερντογάν και των κεμαλικών κομμάτων. Βίαια επεισόδια ξεσπούν συγχρόνως στα  μεγάλα αστικά κέντρα, με ομάδες «εξοργισμένων» Τούρκων να επιτίθενται  εναντίον των Κούρδων.

Όπως γράφει η Amalia Van Gent στο βιβλίο της ΤΟΥΡΚΙΚΑ  ΡΗΓΜΑΤΑ . ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ  “από τους προσφυγικούς  συνοικισμούς της Τζίρε, Τζούντι, Σουρ και Τερμινάλ, τις νύχτες οι νέοι  παίρνουν τα βουνά πάλι σε αναζήτηση του ΡΚΚ. Δεν έχουν άλλωστε να χάσουν  πολλά. Εδώ ένας στους δύο ενήλικες είναι άνεργος και αναγκασμένος κατά κανόνα  να βγάζει το μήνα με εισόδημα μικρότερο των 200 τουρκικών λιρών (15 ευρώ). Το  80% του πληθυσμού είναι κάτω των 40 ετών. Και μόνο οι μισοί από αυτούς έχουν  πάει στο σχολείο»!

Για  μια ακόμη αποκαλύπτεται  ότι ρίζα του Κουρδικού προβλήματος είναι το Κοινωνικό ζήτημα, παράμετρο που  αγνόησε ο Οτσαλάν ορθώνοντας τις σημαίες του εθνικισμού. Όμως η κοινή πάλη  του κόσμου της εργασίας στην Τουρκία πέρα από εθνικότητες και θρησκείες    μπορεί να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στο αστικό κατεστημένο.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437   diktiospartakos.blogspot.com

Ισραήλ και Τουρκία ετοιμάζονται να κάνουν πόλεμο: Στους φτωχούς και τους Παλαιστίνιους ο λογαριασμός

Το τελευταίο χρονικό διάστημα η ένταση ανεβαίνει συνεχώς στην Ανατολική Μεσόγειο καθώς Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία-Ισραήλ ανταγωνίζονται σκληρά για τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων. Τις δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών διαδέχονται τα πύρινα άρθρα που ανεβάζουν τον εθνικιστικό πυρετό, προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν από τα καυτά κοινωνικά προβλήματα και εμμέσως πλην σαφώς προειδοποιούν τον αντίπαλο για τις ολέθριες συνέπειες μιας πολεμικής σύγκρουσης. Στην αρθρογραφία αυτή πρωταγωνιστούν ενσωματωμένοι στην κυρίαρχη ιδεολογία δημοσιογράφοι, δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που συντηρούνται από τα μυστικά κονδύλια και συχνά είναι πράκτορες των Μυστικών Υπηρεσιών.

Θα παρουσιάσουμε ένα δημοσίευμα ισραηλινής εφημερίδας, που φέρει άρωμα ΜΟΣΑΝΤ, προσπαθώντας να αποκαλύψουμε τα βασικά επίδικα της σύγκρουσης και την πραγματική ταξική ουσία της ενδεχόμενης αναμέτρησης, αφήνοντας στην άκρη τους πύρινους λόγους των αστών πολιτικών που απαιτούν «εθνική ενότητα», επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι και η καθεστωτική αριστερά συντάσσεται στον εθνικό μπλοκ ερμηνεύοντας την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού με όρους «τουρκικής ή ισραηλινής επιθετικότητας !

Είναι ενδεικτικό ότι το κάθε κράτος επιχειρεί να παρουσιάσει τον εχθρό του ως «Κράτος Τρομοκράτη και Παράγοντα Αστάθειας στην περιοχή». Επιπλέον, οι κυβερνήσεις επιχειρούν να καμουφλάρουν με ανθρωπιστικά ιδεώδη, τα αδίστακτα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που καθοδηγούν τους πολεμικούς τους τυχοδιωκτισμούς. Χαρακτηριστικά, το Τουρκικό κράτος που πολεμάένα τμήμα του λαού του, την Κουρδική μειονότητα, παρουσιάζεται «Προστάτης των Παλαιστινίων». Το ελληνικό κράτος που βρίσκεται σε σκληρό ταξικό πόλεμο με τον κόσμο της εργασίας παρουσιάζεται ως «Προστάτης της Κύπρου», της οποίας όμως πρώτο κατέλυσε τη Δημοκρατία και ανέτρεψε την κυβέρνηση, προσδοκώντας την ικανοποίηση των Επεκτατικών του στόχων με την Ένωση της Νήσου, δίνοντας αφορμή για την βάρβαρη Τουρκική εισβολή και Κατοχή. Ξαφνικά το Ισραήλ εγκολπώνεται τον Κουρδικό Αγώνα και δηλώνει «υπερασπιστής των Αρμενίων».  

Όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα“Yedioth Ahronoth”,  στο πλαίσιο των ισραηλινών αντιποίνων το Tελ Αβίβ,  συζητά ήδη το θέμα των κυρώσεων κατά της Τουρκίας και ο Υπουργός Εξωτερικών Λίμπερμαν ετοιμάζεται να ξεκινήσει επαφές μετο λόμπι των Αρμενίων για να στηρίξει  της. Η ισραηλινή εφημερίδα αναφέρεται και σε πιθανές επαφές του Ισραήλ με την ηγεσία του PKK.

Καταρχήν το άρθρο εστιάζει στην έκθεση Palmer που ενοχοποιεί τηνΤουρκία και την ορίζει σαφώς ως υπεύθυνη για το θάνατο των δικών της πολιτών καθώς δεν τους εμπόδισε από το να θέσουν τον εαυτό τους οικιοθελώς σε κίνδυνο».Δηλαδή, αναγνωρίζει την προκλητική απόφαση της Διεθνούς των Ιμπεριαλιστών που αντί να καταδικάσουν το κράτος-φονιά Ισραήλ, τη βάρβαρη Πειρατεία, τον επαίσχυντο και απάνθρωπο αποκλεισμό των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, τη μεγαλύτερη φυλακή παγκοσμίως, καταδίκασε τους άοπλους αγωνιστές της ειρήνης. Μάλιστα,το άρθρο έμμεσα υπενθυμίζει τη φετινή «σοβαρή και υπεύθυνη στάση» της κυβέρνησης Ερντογάν που εμπόδισε την συμμετοχή του πλοίου συμβόλου ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ στον Στόλο της Ελευθερίας  και απαγόρεψε τον ελλιμενισμό των πλοίων του στολίσκου στα τουρκικά λιμάνια.

Δεύτερον, θίγεται το ζήτηματης ενίσχυσης του ΡΚΚ από το ισραηλινό κράτος, στρατιωτικά και πολιτικά. Πρέπει να πούμε ότι η ισραηλινή ενίσχυση των Κούρδων ανταρτών είναι εδώ και χρόνια κοινό μυστικό. Πρόκειται για μια στυγνή ομολογία ωμής παρέμβασης ενός τρίτου κράτους στα εσωτερικά ενός εννοείται μέχρι πρότινος συμμάχου. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτεται όλη η υποκρισία των ιμπεριαλιστών: η Τουρκία και το Ισραήλ, σύμμαχοι «στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας»,  ουσιαστικά υπερασπίζουν αλλήλως δύο οργανώσεις που έχουν πολλαπλώς χαρακτηρίσει ως τρομοκρατικές: η Τουρκία ενισχύει τη Χαμάς και το Ισραήλ ενισχύει το ΡΚΚ, που βρίσκεται στην τρομοκρατική λίστα των Ε.Ε. και ΝΑΤΟ.

Τι κινδύνους, υποκρισία και διγλωσσία κρύβει η παρακάτω δήλωση Μπεγλίτη: «Υποστηρίζουμε το Ισραήλ και υποστηρίζουμε το νόμιμο δικαίωμά του που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο στην αυτοάμυνα και βεβαίως καταδικάζουμε όλες εκείνες τις τρομοκρατικές ενέργειες από οργανώσεις που δρουν από τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη εναντίον πολιτών του Κράτους του Ισραήλ». Μια δήλωση που βάζει την ελληνική κυβέρνηση στο πλευρό του Κατακτητή Ισραήλ, καταδικάζει το δίκαιο αγώνα του λαού της Παλαιστίνης, βρίσκεται απέναντι στους ειρηνικούς πόθους του λαού μας, στα αισθήματα αλληλεγγύης και τους αγώνες υπεράσπισης της Παλαιστινιακής Ιντιφάντας. Πάνω από όλα, με πρόσχημα την τρομοκρατία, ένα βολικό σχήμα για την όξυνση της καταστολής κατά του λαού μας και την κλιμάκωση των πολεμικών λεονταρισμών Πάγκαλου-Σαμαρά-Καρατζαφέρη, ο Μπεγλίτης και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με κυνισμό και χωρίς να έχουν την λαϊκή νομιμοποίηση, ενισχύουντην συμμαχία τους με το Ισραήλ αναμένοντας ανατροπή του ισοζυγίου δυνάμεων με τον Τούρκο ανταγωνιστή και ανεμπόδιστη εξασφάλιση σημαντικού τμήματος από την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου.

Ανήμερα της 11ης Σεπτεμβρίου αποδεικνύεται ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν ήταν τίποτε άλλο από μια βάρβαρη ιμπεριαλιστική επέμβαση σε κάθε γωνιά του πλανήτη που διακυβεύονταν ισχυρά συμφέροντα της Δύσης, επιτρέποντας παράλληλα μια τεράστια επέλαση των αστικών κρατών ενάντια στον κόσμο της εργασίας, λεηλατώντας τις εργατικές του κατακτήσεις, ισοπεδώνοντας τις λαϊκές ελευθερίες, καθώς έδεσαν τους λαούς με τρομερούς τρομοκρατικούς και πατριωτικούς νόμους!

Εξάλλου ο καιροσκοπισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων είναι συνώνυμος της υπεράσπισης των συμφερόντων τους. Στη βάρβαρη νατοϊκή επέμβαση στη Λιβύη, δυτικοί ιμπεριαλιστές βρέθηκαν να πολεμούν και να ενισχύουν μουσουλμάνους αντικαθεστωτικούς, που τα προηγούμενα χρόνια είχαν ρίξει στα μπουντρούμια του Καντάφι στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας.

Πρόσφατα, ο αρχηγός των ανταρτών στην Τρίπολη, ο Αμπντέλ Χακίμ Μπελχάτζ, απαίτησε από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ να του ζητήσουν συγγνώμη για τη σύλληψή του το 2004 στην Μπανγκόκ και τη μεταφορά του σε φυλακή της Λιβύης όπου είχε υποβληθεί σε βασανιστήρια ως ύποπτος για τρομοκρατία. Όπως κατάγγειλε, σε μια κοινή επιχείρηση της αμερικανικής CIA και της βρετανικής MI6 είχε απαχθεί και μεταφερθεί στις φυλακές του καθεστώτος Καντάφι, επικαλούμενος μάλιστα και έγγραφα που βρέθηκαν σε κυβερνητικό κτίριο της Τρίπολης και αποκαλύπτουν τις στενές διασυνδέσεις που είχαν οι μυστικέςυπηρεσίες του Καντάφι με το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον,  που σήμερα τον διώκουν. Τα ντοκουμέντα βρέθηκαν στο γραφείο του Μούσα Κούσα, του επικεφαλής εξωτερικής ασφάλειας της Λιβύης που διέφυγε στην Τυνησία τον Μάρτιο και από εκεί στη Βρετανία. Δείχνουν ότι η Βρετανία παρείχε πληροφορίες στις λιβυκέςΑρχές το 2004 για τον Αμπντούλ Χακίμ Μπελχάτζ, που θεωρούνταν ύποπτος για τρομοκρατία και τώρα είναι διοικητής των ανταρτών. Μάλιστα η συνεργασία αυτή δεν ήταν η μοναδική, καθώς στο γραφείο του Κούσα βρέθηκε ένας ευμεγέθης φάκελοςμε τον τίτλο «CIA» και δύο με τον τίτλο «MI6», που περιείχαν αρκετές υποθέσεις κατά τις οποίες η κυβέρνηση της Λιβύης συνεργάστηκε με αυτές τις μυστικέςυπηρεσίες.

Στην συνέχεια, το άρθρο παρουσιάζει αναλυτικά τον συσχετισμό δύναμης μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ και προχωρά σε αξιοπρόσεκτες επισημάνσεις. Η καταστροφή για τους δύο λαούς θα είναι απίστευτη, αφού το όποιο θερμό επεισόδιο γρήγορα θα εξελιχθεί σε Ολοκληρωτικό Πόλεμο: «Αν και είμαστε τεχνολογικά πολύ ανώτεροι, τα χτυπήματα που θα δεχθούμε θα μας βάλουν σε κίνδυνο για το μέλλον.Μας είναι λοιπόν τελείως αδύνατο να περιμένουμε να έρθει η Τουρκία να μας προκαλέσει. Όχι! Πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν, και γρήγορα μάλιστα, ότι εάν επιθυμούν μια αντιπαράθεση στη θάλασσα, αυτή θα είναι μια παιδική μάχη σε σχέση με το ολικό πόλεμο που θα μπορούσαμε να τους κάνομε σε όλα τα μέτωπα.
Πρέπει να γνωρίσει η Τουρκία ότι θα την χτυπήσουμε στο σπίτι της, θακαταστρέψουμε τις υποδομές της, την οικονομία, τον στρατό και θα χρειαστούν δεκαετίες προτού ανακάμψει».

Απειλές που αποκαλύπτουν ότι το μεγαλύτερο θύμα των σύγχρονων συγκρούσεων είναι οιάμαχοι, καθώς σε πρώτο πλάνο μπαίνει η συντριπτική καταστροφή κρίσιμων πολιτικών στόχων. Οι κανόνες του παιχνιδιού για τους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς άλλαξαν. Τα κράτη και τα αστικά καθεστώτα δείχνουν αποφασισμένα να θυσιάσουν τους λαούς τους. Όλοι καταλαβαίνουν ότι η σύγκρουση στην Ανατολή Μεσόγειο έχει ευρύτερες γεωστρατηγικές διαστάσεις. Τα οικονομικά συμφέροντα είναι τεράστια, ενώ η σύγκρουση Ισραήλ-Τουρκίας και Ελλάδας-Τουρκίας κρύβει προσδοκίες αναγνώρισης πρωταγωνιστικού ρόλου ως περιφερειακής δύναμης σε ολόκληρη την περιοχή. Αυτό είναι το βαθύτερο και ουσιαστικότερο περιεχόμενο της επερχόμενης σύγκρουσης που συσκοτίζει ο Πατριωτισμός και η φιλολογία περί «Εθνικών κινδύνων»!

Να επισημάνουμε, ότι οι πολεμοχαρείς κυβερνητικές δηλώσεις, μπορεί να ικανοποιούν τις προπαγανδιστικές ανάγκες εντός και εκτός συνόρων, αλλά και τα δύο αστικά κατεστημένα κουβαλούν ισχυρά φοβικά σύνδρομα. Η Τουρκία δεν έχει πολεμική εμπειρία. Η τελευταία μεγάλης κλίμακας πολεμική σύρραξη που συμμετείχε είναι η εισβολή στην Κύπρο, που όμως είχε συντριπτικό συσχετισμό δύναμης και ιμπεριαλιστική στήριξη,αντιμετωπίζοντας μια αποδιοργανωμένη κυπριακή αντίσταση. Επιπλέον, δε φαίνεταιφως στο τούνελ του  μακροχρόνιου πολέμου με το ΡΚΚ, που εξελίσσεται σε επικίνδυνο αγκάθι. Το Ισραήλ κουβαλά το πλήγμα της αποτυχημένης επέμβασης στο Λίβανο (2006), ενώ η τελευταία σύγκρουση με την Αίγυπτο τη δεκαετία του70’ του προκαλεί ρίγη ανησυχίας. Ταυτόχρονα, το Ισραήλ είναι και νοιώθει περικυκλωμένο από λαούς που βίωσαν την κτηνωδία του ισραηλινού στρατού, ενώ στην παρούσα χρονικά φάση, βρίσκεται πολιτικά απομονωμένο!

Από το άρθρο δεν λείπει και η απαίτηση για κλιμάκωση των πολεμικών εξοπλισμών. Και ενώ το Ισραήλ ζει τιςμεγαλύτερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις από την Ανεξαρτησία του, με εκατοντάδες χιλιάδες Αγανακτισμένους να απαιτούν ανατροπή της αντεργατικήςπολιτικής, μπλοκάρισμα των κοινωνικών περικοπών και κοινωνική δικαιοσύνη, το κράτος έρχεται να απαιτήσει «εθνική ενότητα», υποταγή στην κυβερνητική πολιτική που θίγει βάναυσα τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.   

«Από σήμερα, έχουμε μπροστά μας ένα τρομερό εχθρό! Θα ήταν σοφό επομένως να αυξηθεί σημαντικά ο προϋπολογισμόςτης άμυνας με την άντληση κονδυλιών, για παράδειγμα από το εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (Bitouah Lehumi), που είναι ο μεγαλύτερος προϋπολογισμός της χώρας, που καταβάλλει σχεδόν το 50% στους Ισραηλινούς Άραβες, ενώ συμμετέχουν μόνο για το 2%!

Δηλαδή, για μια ακόμη φορά εργαζόμενοι και νεολαία καλούνται να γίνουν κρέας στα κανόνια τους και να πληρώσουν και το λογαριασμό κάνοντας νέες θυσίες για να αγοραστούν όπλα! Μάλιστα, το ισραηλινό κατεστημένο επιχειρεί ξανά δια του εθνικισμού να διασπάσει την εργατική τάξη στοχοποιώντας τους Άραβες εργαζομένους.

Εμείς θεωρούμε ότι μόνο ένα εργατικό κίνημα με διεθνιστικά χαρακτηριστικά μπορεί να σταθεί απέναντι στην πολεμική λαίλαπα. Αγωνιζόμενο για την ανατροπή των κυβερνήσεων του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, της βάρβαρης κρατικής καταστολής και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών. Μπλοκάροντας τους πολεμικούς εξοπλισμούς και απαιτώντας το κλείσιμο των πολεμικών βιομηχανιών. Απαιτώντας την Απόσυρση όλων των στρατιωτικών δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων και τη διάλυση του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Απόσυρση ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ-Βρετανικών στρατευμάτων από την Κύπρο και λύση στη βάση των κοινών συμφερόντων των δύο λαών. Δικαίωση του αγώνα του λαού της Παλαιστίνης.

Μπλοκάρισμα των ερευνών των ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, που αυθαίρετα μοίρασαν το Κυπριακό και το Ισραηλινό κράτος γράφοντας «στα παλιά τους παπούτσια» την κατεχόμενη Γάζα και το κράτος του Λιβάνου. Αρνούμαστε τις Πολεμικές Απειλές της Τουρκίας και της ελληνικής κυβέρνησης που αποφάσισε να χύσει το αίμα της ελληνικής νεολαίας για να υπερασπιστεί τις αυθαιρεσίες της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπογράφει Συμφωνίες Στρατιωτικής Συνεργασίας με το Κράτος Κατακτητή Ισραήλ.

 Η ιστορία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου είναι συνδεδεμένη με την φτώχεια των λαών που συνήθως καταπιέζονται από αυταρχικά καθεστώτα που εξασφαλίζουν τα απίστευτα πλούτη τουαστικού κατεστημένου, με ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ κρατών για τη μοιρασιά των κοιτασμάτων.

Η εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων είναι υπόθεση των λαών και όχι των αστικών κατεστημένων και των πολυεθνικών. Προς το συμφέρον των λαών θα είναι μόνο κάτω από ένα διαφορετικό πολιτικοκοινωνικό καθεστώς που θα προκύψει από την ανατροπή του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού συστήματος κυριαρχίας.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437   Diktiospartakos.blogspot.com  

Αναδημοσιεύουμετο άρθρο από την JSSNews που μετέφρασε και παρουσίασε το onalert.gr

Μπορεί ναγίνει πόλεμος Ισραήλ-Τουρκίας; Τι πιστεύουν οι ισραηλινοί.

"Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες δηλώσεις του ΤούρκουΥπουργού Εξωτερικών, η απάντηση φαίνεται να είναι προφανή. Μόλις δήλωσε ότι ηχώρα του θα επενδύσει μαζικά στο πολεμικό ναυτικό της στην περιοχή τηςΜεσογείου για την «προστασία των πολιτών» κατά της «πλήρης ατιμωρησίας» του Ισραήλ που «τρομοκρατεί αυτή τη θάλασσα». Εξάλλου, αναμένεται οι Τούρκοι να διοργανώσουν κατά πάσα πιθανότητα ένα νέο στολίσκο, αλλά αυτή τη φορά θα συνοδευτεί από το τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό.
Συνεπώς, ποιές είναι οι επιλογές μας για να αποφύγουμε αυτή τη σύγκρουση και ανγίνει ποτέ, πώς θα βγούμε νικητές;

Η Τουρκία δεν χώνεψε καλά την Έκθεση Palmer που την ενοχοποιεί και την ορίζει σαφώς ως υπεύθυνη για το θάνατο των δικών της «ιδίων» πολιτών καθώς δεν τους εμπόδισε από το να θέσουν το εαυτό τους οικιοθελώς σε κίνδυνο.
Μέχρι εκεί τα ξέραμε. Αλλά αυτό που ανακαλύπτουμε με τρόμο είναι η πολεμική στάση των Τούρκων. Αυτή η συμπεριφορά φαίνεται τρελή όσον αφορά τις συνέπειες για την Τουρκία, εάν το Ισραήλ την θεωρεί ως εχθρική χώρα. Τρελάθηκαν οιΤούρκοι;

Οι πρόσφατες δηλώσεις δεν μπορούν σε καμία περίπτωση παρά να ερμηνευτούν ως σαφείς δηλώσεις πολέμου, και προπαντός, το κυριότερο: τους είναι τώρα αδύνατο να κάνουν πίσω, αλλιώς θα χάσουν τελείως το πρόσωπο τους.
Έτσι, ανακαλύπτουμε ότι θυμώνουν εξαιρετικά γρήγορα. Και αυτό δεν είναι καλό σημείο σε περίοδο πολέμου. Τώρα που αποκάλυψαν μια από τις αδυναμίες τους, και δεν είναι από τις λιγότερες, θα πρέπει να κάνουμε ό, τι πρότεινε ο Sun Tzu πριν από 2000 χρόνια, ήτοι: αν ο εχθρός σου είναι θυμωμένος, θα πρέπει να τον ερεθίσεις!

Πώς να τους ερεθίσουμε; Πρώτον, με την άμεση αναγνώριση του κουρδικού PKK με μια πρεσβεία στο Ισραήλ και την παροχή επίσημων υπηρεσιών για να εκπαιδεύσουμε τους μαχητές τους, πράγμα που κάνουμε ήδη, αλλά λίγο και ανεπίσημα. Αυτό το μέτρο θα έχει το πλεονέκτημα όχι μόνο να τους ταπεινώσουμε, αλλά και να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αν επιμείνουν για κλιμάκωση της βίας, τότε το επόμενο βήμα θα είναι η παροχή εξελιγμένων όπλων στην κουρδική αντίσταση η οποία πολύ γρήγορα θα γονατίσει την Τουρκία. Περαιτέρω, την ίδια στιγμή, θα μπορούσαμε να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στους Έλληνες και Κύπριους που θα μπουν τότε στον πειρασμό να διώξουν τους Τούρκους εποίκους από τα εδάφη τους. Και με αυτό τον τρόπο, η Τουρκία θα έχανε σε τρία μέτωπα και θα σταματούσε τις προκλήσεις της εναντίον μας!

Ωστόσο, πρέπει πρώτα από όλα να προγραμματίσουμε αυτή τη μεγάλη σύγκρουση με την Τουρκία. Πράγματι, αν το τουρκικό ναυτικό συνοδεύει ένα στολίσκο προς τα χωρικά μας ύδατα, θα μας είναι αδύνατο να παραμείνουμε παθητικοί και δεν θα είχαμε άλλη επιλογή παρά να απαντήσουμε.

Καταρχήν πρέπει να καταλάβουμε ότι ο τουρκικός στρατός είναι ίσως ένας από τους πιο ισχυρούς στην περιοχή. Παρά το γεγονός ότι σήμερα είμαστε πολύ πιο μπροστά, στην επόμενη δεκαετία, θα έχει ανακτήσει όλες τις καθυστερήσεις του και σίγουρα θα μας προσπεράσει. Και όλα αυτά χάρη στην εξαιρετική ανάπτυξη που της επιτρέπει να επενδύει, ήδη σε μεγάλο βαθμό στον εκσυγχρονισμό του στρατού της.Ο εκσυγχρονισμός αυτός λαμβάνει χώρα κυρίως μέσω του ναυτικού της και της πολεμικής αεροπορίας της.

Για το Πολεμικό Ναυτικό, αναμένεται να λάβει μέσα σε δέκα χρόνια, οκτώ κορβέτες Milgen βαρέως τύπου, τέσσερεις φρεγάτες TF-100, έξι υποβρύχια 214 AIP, τέσσερα αντιτορπιλικά TF-2000 και δεκαέξι ανθυποβρυχιακά περιπολικά ASW OPV για τα κυριότερα. Το Ναυτικό της θα αποτελείται από 18-22 υποβρύχια T-209 και Τ-214,20-24 φρεγάτες (ΜΕΚΟ / G Class/TF-100/TF-2000) και 8 κορβέτες Milgen, ήτοι μια τεχνολογική και αριθμητική υπέροχη σε σχέση με το Ναυτικό μας, το οποίο σε περίπτωση σύγκρουσης, ακόμα και με νίκη, θα καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς. Μας είναι λοιπόν τελείως αδύνατο να θεωρήσουμε μόνον μια σύγκρουση στη θάλασσα.Αλλά θα επιστρέψω σε αυτό.

Στη συνέχεια, μέσα σε πέντε χρόνια η Τουρκία θα λάβει πάνω από 100 F-35, ενώ η παράδοση των δικών μας αναμένεται πολύ αργότερα, και μόνο 25 μονάδες με 50 σεόπτιον. Επιπλέον, η Τουρκία ανέλαβε ένα μεγάλο έργο για τον εκσυγχρονισμό του στόλου της των F-16, ήδη σημαντικού, με 220 αεροπλάνα! Σε αυτά πρέπει να προσθέσουμε την παράδοση των 25 με 50 F-15SE ή Typhon ενώ έχουμε μόνο 25 F-15I, ισοδύναμα του F-15SE υπερ-εκσυγχρονισμένου. Επιπλέον, η αεροπορία τους διαθέτει πάνω από 150 F-4 Phantom, όλα υπερσύγχρονα, και μάντεψε ποιος είναι υπεύθυνος για τον εκσυγχρονισμό τους; Ναι, ναι, είμαστε εμείς!

Τώρα, εκτός από τα F-35, διαθέτουμε ένα στόλο υπερσύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών τύπου F-16 και F-15 (μεταξύ 400-500), χωρίς να υπολογίσουμε τα άλλα αεροπλάνα Kfir, Nesher η F-4 2000 Kurnas, όλα σε άριστη κατάσταση που μπορούν να κερδίσουν άνετα μάχες κατά των μαχητικών αεροσκαφών F-15 ή F-16. Διαθέτουν σύγχρονες ανέσεις και εξοπλισμό που εγκαταστάθηκαν και αναπτύχθηκαν από τιςπολεμικές βιομηχανίες μας, για να μην αναφέρουμε την ποιότητα των πιλότων μας. Σήμερα, η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία διαθέτει μεταξύ 950 και 1.000 μαχητικά αεροσκάφη. Για σύγκριση, η Γαλλία διαθέτει μεταξύ 330 και 350 μαχητικά αεροσκάφη.

Δυστυχώς, κατά της Τουρκίας, το ναυτικό μας υστερεί αριθμητικά προκειμένου να ξεκινήσουμε μια σοβαρή σύγκρουση. Δεν μπορούμε να αρκεστούμε να πολεμήσουμε καλώς κακώς στο πεδίο που υπερτερούν, σε αριθμούς και όπλα. Αν και είμαστε τεχνολογικά πολύ ανώτεροι, τα χτυπήματα που θα δεχθούμε θα μας βάλουν σε κίνδυνο για το μέλλον. Μας είναι λοιπόν τελείως αδύνατο να περιμένουμε να έρθει η Τουρκία να μας προκαλέσει.
Όχι! Πρέπει να τους δώσουμε να καταλάβουν, και γρήγορα μάλιστα, ότι εάν επιθυμούν μια αντιπαράθεση στη θάλασσα, αυτή θα είναι μια παιδική μάχη σε σχέση με το ολικό πόλεμο που θα μπορούσαμε να τους κάνομε σε όλα τα μέτωπα.

Πρέπει να γνωρίσει η Τουρκία ότι θα την χτυπήσουμε στο σπίτι της, θακαταστρέψουμε τις υποδομές της, την οικονομία, τον στρατό και θα χρειαστούν δεκαετίες προτού ανακάμψει.

Τέλος, και από τώρα, οι Αμερικανοί φίλοι μας βουλευτές η γερουσιαστές, θα πρέπει να ασκούν εντατικές πιέσεις για την απαγόρευση προμήθειας αεροσκαφών των ΗΠΑ στους Τούρκους και να αρνηθούν την παράδοση κάθε ανταλλακτικού, αλλά και να ασκήσουν πίεση στους συμμάχους τους, απαγορεύοντας τους την πώληση όπλων, και εν τέλει να τους απελάσουν από το ΝΑΤΟ.
Όσο για το Ισραήλ, πρέπει να αυξήσουμε τις δυνατότητές μας στη θάλασσα με την αγορά τουλάχιστον δύο SA’AR 5, 6 με 10 Sa’ar 4.5 et 4, καθώς και δύο ακόμα υποβρύχια της κλάσης Dolphin που είναι απλά εξαιρετικά!

Από σήμερα, έχουμε μπροστά μας ένα τρομερό εχθρό!
Θα ήταν σοφό επομένως να αυξηθεί σημαντικά ο προϋπολογισμός της άμυνας με την άντληση κονδυλιών, για παράδειγμα από το εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (Bitouah Lehumi), που είναι ο μεγαλύτερος προϋπολογισμός της χώρας, που καταβάλλει σχεδόν το 50% στους Ισραηλινούς Άραβες, ενώ συμμετέχουν μόνο για το 2%!
Έτσι, δεν θα χρειαστούμε να αυξήσουμε τους φόρους!

Πηγή: JSSNews

Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, νεοθωμανισμός και τουρκο-ισραηλινές σχέσεις

 Το κείμενο είναι του Σεϊτ Αλντογάν ανταποκριτή στην Ελλάδα της ημερήσια εφημερίδας της Τουρκίας “Evrensel” και το έγραψε για το μπλοκ μας.  

Ο νυν υπουργός εσωτερικών της Τουρκίας πριν 3 χρόνια όταν είχε αναφέρει το νέο δόγμα της Τουρκικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή, πολλοί αναλυτές τονίζανε ότι η σύγχρονη Τουρκία πρέπει να ξεκινήσει να διεκδικεί με σύγχρονους τρόπους τις περιοχές που κάποτε ήταν υπό την επιρροή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η φράση νέος οθωμανισμός δεν είχε στόχο μόνο μία αλλαγή στην τουρκική πολιτική αλλά μία ολοκληρωμένη απαίτηση του τουρκικού κεφαλαίου η οποία είχε και έχει στόχο τον επεκτατισμό.

Καταρχήν πρέπει να τονίσουμε ότι εδώ και πολλά χρόνια στη Μέση Ανατολή, Βαλκάνια, Βόρεια Αφρική αλλά και στην ευρύτερη περιοχή συνεχώς ή αλλάζουν οι ισορροπίες ή είναι υποψήφιοι αλλαγών με διάφορους παράγοντες, όπως ενέργεια, αγορά, χώρες στρατηγικής σημασίας, οικονομικές και στρατιωτικές επενδύσεις, ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις κ.λπ.
Φυσικά το τουρκικό κεφάλαιο είναι μία τεράστια δύναμη και στην περιοχή διεκδικεί το δικό του μερίδιο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η κυβέρνηση της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει σοβαρές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις στην ευρύτερη περιοχή. Απ’ τη Λιβύη έως τη Συρία, Αίγυπτο και μία σειρά άλλες αφρικανικές χώρες το μέγεθος των επενδύσεων και του εμπορίου έχει φτάσει αρκετά δις.

Είναι γνωστό, στις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική η Τουρκία έπαιξε και παίζει έναν ενεργό ρόλο αλλά στα σημαντικά ζητήματα ταυτίζεται πλήρως με την αμερικάνικη πολιτική.

Όταν ξεκίνησαν οι λαϊκοί ξεσηκωμοί στη Λιβύη, Αίγυπτο και Συρία, οι αρχικές θέσεις της κυβέρνησης Ερντογάν ήταν όχι επέμβαση ξένων δυνάμεων στην περιοχή και όχι στην επέμβαση των εσωτερικών προβλημάτων των χωρών αυτών. Όμως σήμερα η Τουρκία πιέζει και απειλεί τη Συρία, όπως πίεζε και απειλούσε τη Λιβύη. Κατά τη γνώμη του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «δεν μπορεί ένα καθεστώς να χρησιμοποιήσει όπλα ενάντια στο λαό του». Αυτή η έκφραση δεν είναι ούτε για γέλια ούτε για κλάματα. Απλά δείχνει το διπλό πρόσωπο και τον βρώμικο χαρακτήρα του κεφαλαίου. Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε ότι οι δηλώσεις αυτές έγιναν και γίνονται τη στιγμή που η Τουρκία βομβαρδίζει μία άλλη χώρα. Ετοιμάζει αυτή τη στιγμή επιχείρηση ξηράς ενάντια στο Ιρακινό Κουρδιστάν, και καθημερινά βομβαρδίζει τα βουνά και τα χωριά του Τουρκικού Κουρδιστάν.

Στην ουσία μπορούσε κανείς να αναλύει σε κάθε παράγραφο αυτό το κείμενο με αρκετά μεγάλο περιεχόμενο. Όμως τονίσαμε αυτά για να υπάρχει ένας πρόλογος για την σημερινή κατάσταση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων.

Η Τουρκία αποφάσισε να διώξει τον Πρέσβη του Ισραήλ και όπως δηλώνουν οι τουρκικές αρχές θα παγώσουν όλες οι στρατιωτικές συμφωνίες κ.λπ., κ.λπ.

Ας ρίξουμε μία ματιά στις εξελίξεις: Πριν ανακοινωθεί η έκθεση του ΟΗΕ για τις δολοφονίες του Ισραήλ στην ανθρωπιστική βοήθεια για τη Γάζα ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου πραγματοποιεί μία συνάντηση με τη Χίλαρι Κλίντον και ακριβώς έπειτα από 4 ώρες ανακοινώνει ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας ότι η Τουρκία συμφώνησε με Αμερική και ΝΑΤΟ να τοποθετηθούν στην Τουρκία αντιπυραυλικές ασπίδες. Την ίδια μέρα ο Νταβούτογλου ανακοινώνει τις αποφάσεις της Τουρκίας για το Ισραήλ. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι αντιπυραυλικές ασπίδες θα δυναμώσουν την άμυνα της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ ενώ η εφημερίδα The Wall Street Journal δημοσιεύει την ανακοίνωση ενός υψηλόβαθμου αξιωματούχου του Υπουργείου Αμυνας της Αμερικής λέγοντας ότι η αντιπυραυλική ασπίδα τοποθετείται ενάντια στο Ιράν και στο τέλος του χρόνου θα έχει ολοκληρωθεί η τοποθέτηση.
Την ίδια μέρα (2/9/2011) ο Υπουργός των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας Εγεμέν Μπαγίς δηλώνει ότι: είναι παράνομο να γίνουν έρευνες στα «διεθνή ύδατα» και η Τουρκία θα υποστηρίξει μέχρι τέλους το διεθνές δίκαιο. Και παλιά έψαξαν στην περιοχή πετρέλαιο. Ο στόλος μας υπάρχει για τέτοιες περιπτώσεις.

Απ’ την άλλη μεριά υπήρχε και άλλη μία εξέλιξη η οποία δεν βρήκε πολύ το φως της δημοσιότητας. Οι αρχές της Τουρκίας ανακοίνωσαν ότι η Γαλλία υποστηρίζει 100% τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στο Ιρακινό Κουρδιστάν.
Η Αμερική δείχνει την Τουρκία ως παράδειγμα δημοκρατικής και ισλαμιστικής χώρας δηλ. οι υπόλοιπες χώρες είτε έρθουν σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της Αμερικής είτε δεν βολεύει πια με τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές δείχνουν την Τουρκία ως παράδειγμα. Δηλ. και δημοκρατική και ισλαμιστική!!!

Ο Ερντογάν ως εκπρόσωπος του τουρκικού κεφαλαίου όταν υλοποιεί μία επεκτατική πολιτική στην περιοχή φυσικά και έχει μάθει πολλά πράγματα απ’ τα αφεντικά του. Απ’ τη μία μεριά δείχνει ότι έρχεται σε σύγκρουση με τον ιστορικό εχθρό των αράβων ιδιαίτερα της Παλαιστίνης, ανοίγει δρόμο για το εμπόριο και τις επενδύσεις, απ’ την άλλη μεριά απειλεί και πιέζει εκ μέρους της Αμερικής τις γειτονικές χώρες. Η τουρκική κυβέρνηση στα μάτια των αραβικών λαών έχει δημιουργήσει μία ηρωική εικόνα. Αυτό δεν είναι αντίθετο με το συμφέρον της Αμερικής. Σε τέτοια μία ρευστή κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή η υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων θα ήταν πολύ δύσκολη να γίνει εκ μέρους του Ισραήλ αλλά πολύ εύκολη και βιώσιμη εάν γινόταν απ’ την Τουρκία.

Δεν θα ήταν καθόλου λάθος εάν λέγαμε ότι η Αμερική χρησιμοποιεί την Τουρκία ενάντια στο Ισραήλ όποτε συμφέρει στην πολιτική της. Δεν ξεχνάμε ότι είχαν δημιουργηθεί νέοι μεταναστευτικοί καταυλισμοί απ’ το Ισραήλ, την  πολιτική ένταση που ακολουθεί το Ισραήλ και ξεσηκώνει πολλές φορές τους λαούς στην περιοχή κ.α.
Η κυβέρνηση της Τουρκίας είχε τονίσει ότι είναι και ενάντια στην πολιτική που απαγορεύει στο Ιράν να αποκτήσει δικό του πυρηνικό εργοστάσιο. Όμως σήμερα ανακοινώνει ότι θα τοποθετηθούν αντιπυραυλικές ασπίδες.

Βέβαια σ’ αυτή την ιστορία το πιο σημαντικό είναι ότι οι καινούργιοι συσχετισμοί στην περιοχή ενοχλούν και απειλούν τον νέο οθωμανισμό δηλ. την επεκτατική πολιτική του κεφαλαίου της Τουρκίας. Σαφώς η Τουρκία είναι ενοχλημένη απ’ τις καινούργιες σχέσεις του Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας. Μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας ήδη έχουν συμφωνηθεί έρευνες για πετρέλαιο προς το κοινό συμφέρον, στρατιωτικές συνεργασίες, στρατιωτικές ασκήσεις, εμπόριο κ.α. Αυτοί οι συσχετισμοί απ’ τη μία μεριά θα δυναμώσουν το Ισραήλ, απ’ την άλλη μεριά θα δώσουν τη δυνατότητα στο ελληνικό κεφάλαιο να χώσει όλο και περισσότερο τη μύτη στην περιοχή. Με λίγα λόγια δημιουργούνται νέες συνθήκες στην περιοχή αλλά ταυτόχρονα και περισσότερη δυνατότητα των ιμπεριαλιστών να επέμβουν σ’ αυτές. Γι’ αυτό στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις πρέπει να σκεφτόμαστε αυτή την εξέλιξη.

Φυσικά μεταξύ των κυρίαρχων της Τουρκίας και της Ελλάδας η κατάσταση δεν είναι όπως πριν πολλά χρόνια. Εχουν εμπόριο, κοινές επενδύσεις κ.λπ. Δηλ. έχουν να μοιράσουν μερικά πράγματα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι στο επόμενο χρονικό διάστημα δεν θα υπάρξει μία ένταση στην περιοχή, την οποία η Τουρκία ήδη δηλώνει ότι είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει.

Βέβαια το κείμενο αυτό μπορούσε να αναλύσει περισσότερες λεπτομέρειες. Όμως προσπαθήσαμε να συνοψίσουμε τις θέσεις των κυρίαρχων τάξεων ιδιαίτερα της Τουρκίας.
Όμως είναι αναγκαίο να τονίσουμε με λίγα λόγια ότι ο Ερντογάν δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με την ιμπεριαλιστική πολιτική αλλά προσπαθεί να εκφράσει και να εξασφαλίσει το συμφέρον του ιμπεριαλισμού και την επεκτατική πολιτική του τουρκικού κεφαλαίου. Το Κουρδικό ζήτημα είναι ένα ζωντανό παράδειγμα. Και στην Τουρκία υπάρχει μία Παλαιστίνη που ονομάζεται Κουρδιστάν. Καθημερινά συνεχίζονται δολοφονίες, στρατιωτικές επιχειρήσεις, συλλήψεις, κ.λπ. Χιλιάδες αγωνιστές είναι στις φυλακές και τα βουνά, τα χωριά και τα δάση της Τουρκίας αναστενάζουν απ’ τη βία του καθεστώτος.

Δημοψήφισμα στην Τουρκία

Δεν μπορεί να ξέρουμε πόσοι τελικά απ’ τους περίπου 49,5 εκατομμύρια Τούρκους και Κούρδους ψηφοφόρους θα πάρουν μέρος στο σημερινό δημοψήφισμα που γίνετε με πρωτοβουλία του κυβερνητικού κόμματος του Ερντογκάν.
Κι αυτό γιατί έχει συγκροτηθεί ένα «Μέτωπο για το μποϊκοτάζ» που καλεί τους Κούρδους και Τούρκους πολίτες να απέχουν απ’ το δημοψήφισμα.

Οι συλλογικότητες που καλούν σε αποχή απ’ τις κάλπες είναι το «Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας» -θεωρείται ότι εκφράζει τις θέσεις του PKK- το Σοσιαλιστικό Κόμμα Καταπιεσμένων, μαοϊκές ομάδες που υπάρχουν στην Τουρκία, το Λαϊκό Μέτωπο, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κ.α.

Στην Τουρκία υπάρχει μια βαθιά αντιπαράθεση ανάμεσα στο βαθύ κεμαλικό κράτος και στις νεοαστικές δυνάμεις που έχουν συσπειρωθεί γύρω από το κόμμα που κυβερνάει σήμερα. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογκάν πιστεύει ότι στο σημερινό δημοψήφισμα θα κερδίσει το

Διεθνές Camping Νεολαίας στη Σμύρνη

Ένα μικρό ρεπορτάζ

Του Ν.Σ.

 Τα περισσότερα μέλη της ελληνικής αποστολής, που αριθμούσε γύρω στα 85 άτομα, αναχωρήσαμε απ' τον Πειραιά στις 2 Αυγούστου το βράδυ. Την επόμενη μέρα φτάσαμε στη Σάμο και από εκεί περάσαμε με ένα πλοιάριο απέναντι στο Κουσάντασι. Εκεί μας περίμεναν κάποιοι Τούρκοι σύντροφοι και συνεργείο της τηλεόρασης του ΕΜΕΡ (Κόμμα Εργασίας). Μετά το άνοιγμα του πανό της αποστολής και κάποιες φωτογραφίες επιβιβαστήκαμε στα πούλμαν. Μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στο Σελτσούκ, μια εξοχική περιοχή περίπου 90 χιλιόμετρα απ' τη Σμύρνη, στο χώρο του camping. Εκεί οι σύντροφοι μας υποδέχτηκαν με συνθήματα και χειροκροτήματα. Αφού στήσαμε τις σκηνές μας έγινε ένα πρώτο μάζεμα της ελληνικής αποστολής.

Οι κανόνες του camping με μια πρώτη ματιά φαίνονταν αρκετά αυστηροί. Συγκεκριμένα απαγορευόταν η χρήση αλκοόλ, το άναμμα φωτιάς, το νυχτερινό μπάνιο στη θάλασσα και η έξοδος απ' το χώρο του camping χωρίς να έχει ενημερωθεί κάποιος υπεύθυνος. Αυτοί οι κανόνες όμως ήταν απαραίτητοι για την ομαλή διεξαγωγή του προγράμματος και την ασφάλειά μας. Το να διοργανώνει ένα επαναστατικό κόμμα διεθνές camping σε μια χώρα με ένα αυταρχικό καθεστώς, παρά τις δημοκρατικές αλλαγές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, και σε μια περιοχή που είναι

Το Διεθνές Κάμπινγκ Νεολαίας του 2010 θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία

Το καθιερωμένο κάμπινγκ νεολαίας στη χώρα μας θα φιλοξενήσει το διεθνές κάμπινγκ νεολαίας που πραγματοποιείται κάθε χρόνο σε άλλη χώρο. Το κάμπινγκ της νεολαίας, που ασχολείται με διαφορετικά και σπουδαία ζητήματα κάθε χρόνο, θα φέρει κοντά όσους λένε, «Η παγκόσμια νεολαία είναι συναδελφωμένη» αυτή τη χρονιά.
Το κάμπινγκ, στο οποίο θα συμμετάσχουν χιλιάδες νέοι από τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την Καυκασία και την Τουρκία θα λάβει χώρα στην παραλία Pamucak του Selcuk στη Σμύρνη στις 3-12 Αυγούστου.

Η παγκόσμια νεολαία, που έχει μείνει χωρίς μέλλον και

Πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί η Μέση Ανατολή

Η HURRIYET είναι μια πολύ μεγάλη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Τουρκίας και ο γνωστός δημοσιογράφος Μεχμέτ Αλί Μπιράντ που αρθρογραφεί εκεί θεωρείται ότι είναι ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τα πολιτικά δρώμενα στην γειτονική χώρα.
Μ’ αυτό το σκεπτικό δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορα τα γραφόμενα της και ειδικά τώρα που η περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί.

Ας παρακολουθήσουμε κάποια πράγματα και θα επανέλθουμε στην Τούρκικη πολιτική έτσι όπως απεικονίζετε από δημοσίευμα της HURRIYET και τι αντίκτυπο έχει στο Παλαιστινιακό ζήτημα.

Μέχρι τώρα λοιπόν, είχαμε σαν δεδομένο ότι στα πλαίσια του ΝΑΤΟ υπήρχε μια απρόσκοπτη συνεργασία μεταξύ Τουρκίας-Ισραήλ-ΗΠΑ. Αλλεπάλληλες οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις μεταξύ αυτών των χωρών απ’ το 1997 που έχει υπογραφεί συμφωνίαστρατιωτικής συνεργασίας.

(Και ένα παραλειπόμενο. Ενώ η Ελλάδα κάνει από κοινού αεροπορικές ασκήσεις με το Ισραήλ για να μάθουν καλύτερα οι Ισραηλινοί πιλότοι να μακελεύουν τον παλαιστινιακό λαό, την εμπειρία που αποκτούν οι ένστολοι του Τελ Αβίβ την μετέφεραν στους Τούρκους πιλότους για να κάνουν αποτελεσματικές παραβιάσεις στον ελληνικό εναέριο χώρο του Αιγαίου. Κι αυτό το γεγονός, πέρα από σχετικά δημοσιεύματα που υπήρχαν κατά καιρούς επιβεβαιώθηκε, όταν αποκαλύφθηκε ότι στο τουρκικό μαχητικό «F-16» που συνετρίβη στις 8 Οκτώβρη 1996 νοτιοδυτικά της Χίου, το μέλος του πληρώματός που διεσώθη, ήταν, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, Ισραηλινός που εκπαίδευε τον Τούρκο πιλότο, ο οποίος σκοτώθηκε. Για το συμβάν αυτό, γράφτηκε αργότερα στον τουρκικό Τύπο πως επρόκειτο για κατάρριψη από πύραυλο προερχόμενο από το ελληνικό μαχητικό).

Ολα αυτά γινόταν το προηγούμενο διάστημα όμως που δεν υπήρχε όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ αυτών των κρατών. (Οι λόγοι πολλοί. Η Τουρκία είχε μεγάλο πρόβλημα με το PKK –έβαλε και η ελληνική κυβέρνηση το χεράκι της με την παράδοση του Οτσαλάν και ξεπεράσει η Άγκυρα αυτό το παλούκι- ενώ Χεζμπολάχ και Ιράν ήταν, και σε μεγάλο βαθμό παραμένουν, αγκάθια για το Ισραήλ).

Σήμερα ο Ερντογκαν στην Τουρκία, θεωρείτε πανίσχυρος γ’ αυτό και προσπαθεί να ξεδοντιάσει το στρατιωτικό κατεστημένο της χώρας ενώ σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Αλί Μπαμπατζάν το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί φέτος σχεδόν 4%.

Όλα αυτά έχουν σαν συνέπεια η Τουρκία να έχει πάψει να είναι ο «Yes man» των ΗΠΑ, όπως την ξέραμε μέχρι πριν μερικά χρόνια και απ’ ότι διαπιστώνουμε όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα και να χαράσσει, σε μεγάλο βαθμό, τη δική της αυτόνομη πολιτική.

Και επανερχόμαστε από εκεί που ξεκινήσαμε. Το χθεσινό δημοσίευμα της HURRIYET περιγράφει ανάγλυφα την κατάσταση που αναφέραμε.

Το παραθέτουμε:

«Είναι σκληρό να το δεχτεί κανείς, αλλά ύστερα από 60 χρόνια στρατηγικής συμμαχίας ανάμεσα στην Τουρκία και τις ΗΠΑ, η εχθρότητα είναι πλέον εμφανής, όπως εμφανής είναι και η στροφή στην εξωτερική πολιτική της Αγκυρας. Η απάντηση της Τουρκίας στην επίθεση του Ισραήλ στα πλοία με τους ακτιβιστές ανοιχτά της Γάζας ήταν ακριβώς αυτό: σαφής στροφή στην εξωτερική πολιτική. Οταν ο Ομπάμα εξελέγη πρόεδρος δήλωσε ότι η Αμερική σκόπευε να δημιουργήσει ιδανική συμμαχία με την Τουρκία. Αυτή η δήλωση έγινε προ ενός και πλέον έτους. Εκτοτε η Ουάσιγκτον έχει κολλήσει ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ιδανική συμμαχία με την Αγκυρα. Η Αμερική διατηρούσε ειρηνική σχέση με την Τουρκία παρότι αυτή η σχέση δεν ήταν ιδανική. Σήμερα, η Τουρκία διαθέτει τη 16η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και δείχνει την ωριμότητά της με τον τρόπο που χειρίζεται θέματα διπλωματίας. Στα χαρτιά, οι στόχοι της Αγκυρας και της Ουάσιγκτον είναι ίδιοι: ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων. Ομως αν κάποιος κοιτάξει με προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών, θα διαπιστώσει ότι βρίσκονται σε αντίθετους πόλους».

Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά στον αγώνα να αποκτήσει ο Παλαιστινιακό λαός λεύτερη και ανεξάρτητη πατρίδα; Είναι παρακινδυνευμένο να κάνουμε κάποια εκτίμηση. Αυτό όμως που διαπιστώνουμε πολύ εύκολα είναι ότι έχει διαμορφωθεί μια εντελώς νέα κατάσταση και το Παλαιστινιακό ζήτημα έχει βγει απ’ την αφάνεια κι αυτό είναι κάτι το αισιόδοξο.

Δήλωση του προέδρου του Κόμματος Εργασίας (ΕΜΕΡ) της Τουρκίας.

Public opinion of our country is now in a "puzzle" and anger with the attack, which was made to the aid ship for Palestine by Israel. 

According to the first news, 10 people from Turkey died. This shows the dimension of the banditry of Israel. Who does Israel, who conducted this lawless treachery against an humanely aid, pluck up this courage from? It is clear that Israel State is responsible for the deads. On the other hand, what kind of measures did Turkish Government take, although the attack was guessed? To tell the truth, it just passed over and observed the anticipated events passively.

The Israel tyranny on the Palestinian people

Για την επίσκεψη Ερντογκάν

Δεν είχαμε σκοπό να ασχοληθούμε με την παρουσία στην χώρα μας του Ερντογκάν και τις πολυάριθμης κουστωδίας που τον συνόδευε. Παρακολουθήσαμε όμως τα ρεπορτάζ που ακολούθησαν, όπως και την σημερινή ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στο πεδίο του Άρεως που έκανε σχετική αναφορά και μετά από συζήτηση με Κούρδο σύντροφο είπαμε να κάνουμε αυτή την ανάρτηση 

Δεν θα σταθούμε ιδιαίτερα στην συνάντηση των δυο πρωθυπουργών. Δεν έχει για μας ιδιαίτερη σημασία τις παραινέσεις που απεύθυνε ο Ερντογκάν στα κόμματα της αντιπολίτευσης να στηρίξουν τις επιλογές της κυβέρνησης ούτε τις

Ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί για το Αιγαίο

Εμείς εδώ και πολύ καιρό είχαμε αναφερθεί σε ένα θέμα που κανένα ΜΜΕ δεν είχε σχολιάσει –καλά για τα blog δεν το συζητάμε- και το τιτλοφορούσαμε «Αθέατη πλευρά της καπιταλιστικής κρίσης».
Με εξαίρεση το ΚΚΕ (ήταν απ’ τις ελάχιστες φορές που έχουμε σχεδόν ταυτόσημες προσεγγίσεις) κανείς δεν στάθηκε στο γεγονός ότι ακόμα και Αμερικανοί πολιτικοί αναλυτές που έχουν σχέση με το Πεντάγωνο, όπως ο Marc Chandler διατύπωσε ανοιχτά το ενδεχόμενο μείωσης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας προς όφελος των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.

Και επειδή έχει γίνει καθαρό ότι σύντομα η ελληνική κυβέρνηση θα προσφύγει στο ΔΝΤ –το προέβλεψε σήμερα ο και οικονομικός αναλυτής του CNN Κιντ Τζουκς-τα … προεόρτια άρχισαν.
Δημοσίευμα του «Αδέσμευτου Τύπου» αποκαλύπτει ότι ο Αμερικανός διοικητής του Αεροπορικού Στρατηγείου της Σμύρνης, έστειλε επιστολή του προς τον διοικητή του ελληνικού Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα, που ουσιαστικά κηρύσσει το Αιγαίο σε «ουδέτερη ζώνη», σε ένα είδος «μαύρης τρύπας» για τα ΝΑΤΟικά ραντάρ. (Πολλά ακούγονται για σχέδιο συνεκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου από Αμερική Τουρκία και Ελλάδα που υπάρχουν στο Αιγαίο αλλά δεν θέλουμε να μπούμε σε τέτοιους σχολιασμούς για να μην καταντήσουμε … σαν τον Χαρδαβέλα).

«Η δικαιολογία που επικαλέστηκε ο Αμερικανός αξιωματούχος από τη Σμύρνη - αναφέρεται στο δημοσίευμα - είναι πως θα είναι "τυφλός" τομέας για το ΝΑΤΟ η συγκεκριμένη περιοχή που εκτείνεται μέχρι την Στερεά Ελλάδα και την Πελοπόννησο, έως ότου αποσαφηνιστεί ποια χώρα έχει τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο (!) και ποιο κράτος θα χαρακτηρίζει τα ίχνη που εμφανίζονται στα ραντάρ που το ελέγχουν (...) Στην παρούσα φάση χαρακτηρίζει ο Αμερικανός αξιωματούχος το Αιγαίο ως ουδέτερη και ευαίσθητη περιοχή», υπογραμμίζει στο δημοσίευμα της η φυλλάδα του Δ. Ρίζου.

Και σίγουρα δεν μπορεί να είναι τυχαία η κινητικότητα που υπάρχει τελευταία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων αξιωματούχων. (Συνάντηση Δ. Δρούτσα με τον Αχμέτ Νταβούτογλου, επίσκεψη Ερντογκάν στην Αθήνα πιθανόν τέλη Μαΐου).

Οι εξελίξεις που προβλέπονται θα είναι σίγουρα σημαντικές και κατά την άποψη μας δεν θα περιορίζονται στην επιχειρησιακή δραστηριότητα του ΝΑΤΟ, και στην μείωση των εξοπλισμών των δυο χωρών όπως θέλει να μας παρουσιάσει η κυβερνητική προπαγάνδα.

Μισό λεμόνι = 9 χρόνια 9 μήνες και 6 μέρες φυλακή

Στις 15/02/2009 στην πόλη Μερσίνη της Τουρκίας πραγματοποιείται μία συγκέντρωση. Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονται για την κρατική τρομοκρατία και τις επιθέσεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργάτες και εργαζόμενους.

Η αστυνομία επιτίθεται στη διαδήλωση. Αποτέλεσμα, πολλοί τραυματίες και συλλήψεις. Ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι και δύο νέοι, οι Μουράτ Μπαράν και Φερντί Ντεμίρκραν.

Η αστυνομία πραγματοποιεί τη σύλληψη των δύο νεαρών στα στενά της πόλης. Στις τσέπες των παιδιών βρίσκει από μισό λεμόνι. Υστερα γίνεται έρευνα στα σπίτια τους όπου δεν βρίσκουν κάτι παράνομο.

Τους κατηγορούν ως μέλη παράνομης οργάνωσης επειδή συμμετείχαν στην πορεία με μοναδικό στοιχείο τα λεμόνια που βρέθηκαν στις τσέπες.

Το δικαστήριο δέχτηκε τα λεμόνια ως σοβαρό στοιχείο εις βάρος τους διαπιστώνοντας ότι το λεμόνι ήταν για να προστατευτούν απ’ τα δακρυγόνα, άρα είχαν πάρει μέρος στη συγκέντρωση.

Η ποινή; 9 χρόνια 9 μήνες και 6 μέρες για τον καθένα. Οι δύο νέοι τώρα βρίσκονται στη φυλακή.

Η Τουρκία προχωρά προς τον «εκδημοκρατισμό».

Κίνημα Κούρδων και Τούρκων Εργατών

Τουρκία: Παιδάκια στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών

Hürriyet Video'larını izlemek için Flash 7 veya daha yüksek eklenti yüklenmeniz gerekmektedir. Yüklemek için tıklayınız!!!

Χιλιάδες κόσμος σε διάφορες πόλεις του Κουρδιστάν για άλλη μία φορά, βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν ενάντια στην κρατική τρομοκρατία.
Όπως είναι ενδεχόμενο αντιμετώπισαν την κρατική τρομοκρατία. Πάνοπλοι αστυνομικοί, ειδικές δυνάμεις με αύρες επιτέθηκαν στους διαδηλωτές.
Αποτέλεσμα, δεκάδες τραυματίες και συλλήψεις.

Όλα αυτά είναι στην καθημερινότητα του Κουρδιστάν. Όμως το πραγματικό πρόσωπο του τουρκικού κράτους βγαίνει στη φόρα όταν το θέμα είναι τα παιδιά. Καταρχήν να υπενθυμίσουμε ότι σύμφωνα με τον αντιτρομοκρατικό νόμο ακόμα και τα παιδιά δικάζονται ως μέλη παράνομης οργάνωσης και αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης όπως ορίζει ο νόμος. Στις τουρκικές φυλακές πάνω από 100 παιδιά είναι φυλακισμένα και οι εισαγγελείς ζητάνε εκατοντάδες χρόνια φυλακή.

Το συγκεκριμένο βίντεο έχει τραβηχτεί στις 15/2/2010. Οι κραυγές της μάνες και ο φόβος του παιδιού δείχνει το μέγεθος της κρατικής τρομοκρατίας.
Πάνοπλοι αστυνομικοί, τρομοκρατημένο παιδί είναι η εικόνα του καθεστώτος. Η δημοκρατικοποίηση της Τουρκίας, μεταρρυθμίσεις, ευρωπαϊκή πορεία και ένα σωρό άλλες δημαγωγίες και ψέματα δεν μπορεί να πείσει ούτε τον κουρδικό λαό, ούτε τους εργάτες και εργαζόμενους γιατί καθημερινά ζουν στο πετσί τους τη «δημοκρατία» των κυρίαρχων τάξεων.

Κίνημα Κούρδων και Τούρκων Εργαζομένων

Τα παιδιά «επικίνδυνοι τρομοκράτες»

Η αστική τάξη ως εχθρός των εργατών και εργαζομένων για να εξασφαλίσει το εκμεταλλευτικό σύστημα χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μέσον.

Η «τουρκική δημοκρατία» εδώ και πάρα πολλά χρόνια, με τους πιο απάνθρωπους τρόπους, προσπαθεί να συντρίψει οποιαδήποτε αντίσταση και φωνή. Ακόμα και τα παιδιά παίρνουν το μερίδιό τους από αυτή την επίθεση.

Το 1991 άλλαξε ο αντιτρομοκρατικός νόμος και προέβλεπε ότι τα παιδιά που παίρνουν μέρος σε πολιτικές διαδηλώσεις θα αντιμετωπιστούν ως μέλη παράνομων οργανώσεων και ως τρομοκράτες. Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, απ’ το 1991 έως τώρα 3.000 παιδιά οδηγήθηκαν στις φυλακές και στα δικαστήρια. Απ’ αυτά, τα περισσότερα δικάζονται ακόμα και 127 βρίσκονται στις φυλακές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρσι στην πόλη Ντιαρμπακίρ, η αστυνομία είχε πραγματοποιήσει τη σύλληψη 5 παιδιών που πετούσαν πέτρες ενάντια στους αστυνομικούς. Για τα 5 παιδιά, ο εισαγγελέας ζήτησε συνολικά 305 χρόνια φυλακή. Οι αστυνομικοί βεβαιώνουν ότι είδαν τα παιδιά να πετούν πέτρες. Σαν να μην έφτανε αυτό, κατέθεσε και ανώνυμος μάρτυρας (σύμφωνα με τον αντιτρομοκρατικό νόμο δεν αποκαλύπτουν την ταυτότητα των μαρτύρων).

Πριν μερικές μέρες λοιπόν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του Ερντογάν δήλωσε στα ΜΜΕ ότι θα γίνουν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Μία απ’ αυτές είναι ότι τα παιδιά που δικάζονται με τον αντιτρομοκρατικό νόμο θα δικαστούν σε δικαστήρια ανηλίκων.

Τουρκική δημοκρατία……
Μία πέτρα, 115 χρόνια φυλακή. Τα παιδιά στα δικαστήρια με τον αντιτρομοκρατικό νόμο. Δικάζονται με την κατηγορία «διαμελισμός της τουρκικής δημοκρατίας».
127 παιδιά είναι στη φυλακή……. Ποτέ δεν μπορούν να φυλακίσουν τα όνειρα των παιδιών. Η ελευθερία και η δημοκρατία είναι και όνειρα των παιδιών.

Κίνημα Τούρκων και Κούρδων εργατών

Ο αγώνας των καπνεργατών στην Τουρκία συνεχίζεται

Οι καπνεργάτες εδώ και 35 μέρες βρίσκονται συνεχώς στους δρόμους και αντιστέκονται δυναμικά ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου.

10.000 καπνεργάτες όταν είχαν ξεκινήσει την απεργία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της καπνοβιομηχανίας, ο πρωθυπουργός της Τουρκία είχε τονίσει ότι «όλοι όλοι είναι 500». Οι 10.000 εργάτες απ’ όλη την Τουρκία και το Κουρδιστάν μαζεύτηκαν στην πρωτεύουσα, στην Αγκυρα, και εδώ και 35 μέρες σε καθημερινή βάση δίνουν αγώνες.

Οι καπνεργάτες είχαν αποφασίσει τριήμερη καθιστική διαμαρτυρία μπροστά στη Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων Turk-is. Παρόλη την κρατική τρομοκρατία και τις αρνητικές δηλώσεις της κυβέρνησης αλλά και τις αποπροσανατολιστικές εκπομπές και ειδήσεις των ΜΜΕ, δεν έσκυψαν το κεφάλι, μέσα στις βροχές και το κρύο κοιμήθηκαν πάνω στις κούτες.

Ενώ την Κυριακή στην Αγκυρα πραγματοποιήθηκε κεντρική συγκέντρωση των καπνεργατών. Στην συγκέντρωση συμμετείχαν αριστερά κόμματα όπως το Κόμμα Εργασίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, το Κόμμα Ελευθερίας και Δημοκρατίας. Η συμμετοχή των εκατοντάδων εργατικών σωματείων ήταν καθοριστική και ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπέρασε τις 100.000.
Επί ώρες συνεχίστηκε η συγκέντρωση και οι εκπρόσωποι των καπνεργατών τόνισαν ότι η κυβέρνηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και καταδικάζει τους εργάτες και εργαζόμενους σε πείνα και φτώχεια. Οι εργάτες είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις του κεφαλαίου και δεν θα περάσει η ιδιωτικοποίηση της καπνοβιομηχανίας. Προς την ίδια κατεύθυνση έκαναν δηλώσεις οι εκπρόσωποι διαφόρων σωματείων και τόνισαν ότι ο μαζικός αγώνας θα οδηγήσει τους εργάτες σε νίκη.

Κατάληψη της Συνομοσπονδίας

Οι εργάτες στην συγκέντρωση συνεχώς φώναζαν σύνθημα για γενική απεργία και καλούσαν τη Συνομοσπονδία να πάρει απόφαση για γενική απεργία. Όμως ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Turk-is Μουσταφά Κουμλού στην ομιλία του δεν ανέφερε τίποτα για τη γενική απεργία. Τότε οι εργάτες ανέβηκαν στην εξέδρα, πήραν το μικρόφωνο και τόνισαν ότι δεν θέλουν μία Συνομοσπονδία συμβιβασμένη αλλά εργατική. Ο Κουμλού και η παρέα του πρόλαβαν ίσα ίσα να μπουν στη Συνομοσπονδία. Οι εργάτες προχώρησαν για λίγες ώρες σε κατάληψη της Συνομοσπονδίας και για άλλη μία φορά την κάλεσαν να πάρει απόφαση γενικής απεργίας.

Οι εργάτες έχουν πάρει απόφαση να μην φύγουν απ’ την Αγκυρα και να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Σε καθημερινή βάση τα εργατικά σωματεία, αριστερά κόμματα και οργανώσεις βρίσκονται στο πλάι των καπνεργατών.
Εν τω μεταξύ αρκετοί πυροσβέστες που πρόσφατα απολύθηκαν ένωσαν τη φωνή τους με τους καπνεργάτες.

Δυναμική συμπαράσταση ήρθε και απ’ τους εργάτες βιομηχανίας ζάχαρης. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει για την ιδιωτικοποίηση των εργοστασίων ζάχαρης. Οι εργάτες τονίζουν ότι θα ακολουθήσουν τους καπνεργάτες.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Ερντογάν Μπουλέντ Αρίντς ομολόγησε ότι η κυβέρνηση φοβάται απ’ την αντίδραση των εργατών «δεν φοβόμαστε απ’ την αντιπολίτευση των κομμάτων που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν δύναμη στη Βουλή, όμως είναι ιδιαίτερα ανησυχητική η κοινωνική αντίδραση που εκφράζεται απ’ τους εργάτες, απ’ τις οικογένειες των εργαζομένων, τους νέους και τα παιδιά».

Ιδέα από την Τουρκία στους "δικούς" μας μπάτσους

Είναι κλασικό ότι μία εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις. Οι παρακάτω φωτογραφίες αξίζουν χιλιάδες λέξεις. Και μπορεί κανείς να τις σχολιάσει απ’ όλες τις πλευρές.
Οι φωτογραφίες απεικονίζουν κάποια παιδιά που παίζουν στα στενά της κουρδικής πόλης Τζίζρε. Εχουν βρει διάφορες ρόδες και κάνουν το χαβαλέ τους.
Εμ δεν είναι έτσι…!

Στις 21 Μαρτίου γιορτάζεται η κουρδική εθνική γιορτή Νεβρόζ. Σύμφωνα με την παράδοση στην γιορτή ο κόσμος ανάβει μεγάλες φωτιές και χορεύουν γύρω τους. Κάθε χρόνο λοιπόν, όλες οι πόλεις του Κουρδιστάν μένοντας πιστές στην παράδοση ανάβουν φωτιές. Βέβαια είναι ενδεχόμενη η επέμβαση της αστυνομίας γι’ αυτό κάθε φωτιά ταυτόχρονα χρησιμοποιείται ως οδόφραγμα.

Οι αστυνομικές αρχές στην πόλη Τζίζρε βρήκαν μία λύση για να εμποδίσουν αυτές τις μεγάλες φωτιές ή τα οδοφράγματα.

Το μυαλό της αστικής τάξης και των οργάνων της είναι ξυράφι.

Οι αστυνομικές αρχές είπαν στα φτωχά κουρδάκια ότι όποιος θα φέρει παλιά λάστιχα οχημάτων θα πάρει μία λίρα (0,40 λεπτά). Αν το λάστιχο είναι μεγάλο η ταρίφα είναι 2 λίρες. Βέβαια αν ανήκει σε πίσω ρόδα τρακτέρ είναι 5 λίρες.
Τα φτωχά παιδιά κοσκινίζουν αυτές τις μέρες όλη την πόλη για να βρουν παλιά λάστιχα, να οικονομήσουν κάποια φράγκα είτε για ένα ψωμί είτε για ένα κουτί τσίχλες είτε για καμιά σοκολάτα.

Το αστυνομικό τμήμα της Τζίζρε έχει μετατραπεί σε βουλκανιζατέρ.
Εμείς από δω προτείνουμε στις αρχές της Τουρκίας ή μάλλον στα φασιστοειδή ότι ο επικεφαλής της ασφάλειας της συγκεκριμένης πόλης αξίζει το αξίωμα του γενικού διευθυντή της ασφάλειας. Τέτοιο ταλέντο και τέτοια θέση δεν γίνεται.
Το σίγουρο είναι πως στη φύση υπάρχουν πολλά πράγματα που καίγονται.
Ο νους μας πάει στο κακό. Φανταστείτε οι αστυνομικές αρχές διαφόρων χωρών να πάρουν παράδειγμα απ’ την τουρκική αστυνομία για να εμποδίσουν τα δημοκρατικά δικαιώματα των εργατών και εργαζομένων και τους αγώνες των λαών για την απελευθέρωση και ανεξαρτησία!!!

Ας πούμε οι αστυνομικές αρχές της Αθήνας να μοιράζουν λεφτά στα πιτσιρίκια για να μαζεύουν μπουκάλια και να τα πηγαίνουν στα αστυνομικά τμήματα για να βγάλουν κανένα φράγκο.

Για φανταστείτε…! Και μη χειρότερα!

Κίνημα Κούρδων και Τούρκων Εργατών

Οι εργάτες καπνοβιομηχανίας συνεχίζουν την απεργία τους στην Τουρκία

Η κυβέρνηση του Ερντογάν με την απόφαση ιδιωτικοποίησης της καπνοβιομηχανίας διώχνει 12.000 εργάτες στο δρόμο.

Φυσικά οι εργάτες αντέδρασαν στην απόφαση της κυβέρνησης και εδώ και 12 μέρες βρίσκονται σε μια δυναμική απεργία σε όλα τα εργοστάσια της καπνοβιομηχανίας στην Τουρκία και στο Κουρδιστάν. Ο Ερντογάν για την απόφαση της ιδιωτικοποίησης της καπνοβιομηχανίας είχε δηλώσει στα ΜΜΕ ότι «αραχτά δεν θα πάρει κανείς λεφτά».

Οι εργάτες τις πρώτες μέρες της απεργίας έκαναν δυναμικές κινητοποιήσεις στους χώρους δουλειάς. Μάλιστα στην Σμύρνη η αστυνομία προχώρησε σε έντονη βία και έριξε τους διαδηλωτές εργάτες στη θάλασσα, και προχώρησε σε συλλήψεις. Το επόμενο βήμα τους ήταν η μεγάλη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην Αγκυρα. Οι εργάτες αντιμετώπισαν την αστυνομική βία στην κάθοδό τους προς την Αγκυρα. Παρά τη βία και τρομοκρατία δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές βρέθηκαν στο πλάι των εργατών και εργαζομένων στην κεντρική πλατεία της Αγκυρας.

Στις 26 Δεκέμβρη η Συνομοσπονδία των εργατικών συνδικάτων, η Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων και η Συνομοσπονδία επαναστατικών εργατικών συνδικάτων σύμφωνα με την απόφαση που είχαν πάρει πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις που βρίσκονται τμήματα καπνοβιομηχανίας. Οι Ομοσπονδίες σε όλη την Τουρκία και στο Κουρδιστάν είχαν πάρει απόφαση για μία ώρα στάση εργασίας σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Στις συγκεντρώσεις πήραν μέρος δυναμικά οι λιμενεργάτες, ανθρακωρύχοι, εργάτες μεταφορών, εργάτες ύδρευσης, εργάτες ενέργειας, διυλιστηρίων κ.α.
Στην Κων/πολη στη συγκέντρωση παραβρέθηκαν μαζί με τα συνδικάτα και τα στελέχη, μέλη και οπαδοί του Κόμματος Εργασίας. Οι εργάτες υποδέχτηκαν θερμά τον πρόεδρο του ΕΜΕΡ Λεβέντ Τουζέλ και ευχαρίστησαν για τη συνεχή υποστήριξη του κόμματος προς την απεργία τους.

Κίνημα Κούρδων και Κούρδων

Οι εικόνες μιλούν μόνες τους

Εδώ και καιρό οι Κούρδοι αλλά και οι επαναστατικές δυνάμεις και οι εργαζόμενοι δέχονται επιθέσεις των φασιστικών ομάδων οι οποίες κατευθύνονται απ’ το κράτος.

Τις τελευταίες μέρες όπως στη Σμύρνη, στα Μαλάτια, στην Κων/πολη τα λυσσασμένα κοπάδια του τουρκικού καθεστώτος ακόμα και με πιστόλια πραγματοποιούν επιθέσεις στις διαδηλώσεις.

Πρώτα απ’ όλα οι στρατηγοί και ο αρχηγός των Γκρίζων Λύκων είχαν κάνει πολύ πρόσφατα δηλώσεις ότι «οι αγανακτισμένοι πολίτες θα πάρουν το νόμο στα χέρια τους».
Φαίνεται πως οι φασίστες έχουν πάρει το μήνυμα εφόσον οι εικόνες μιλούν μόνες τους.

Οι εικόνες αυτές τραβήχτηκαν την ώρα της διαδήλωσης των κούρδων στην Κων/πολη στις 13/12/2009.

Κίνημα Τούρκων και Κούρδων Εργαζομένων

Μαζικές διαμαρτυρίες για την απαγόρευση του κουρδικού κόμματος

Υστερα απ’ την απόφαση του τουρκικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που έθεσε εκτός νόμου το κουρδικό κόμμα σε όλο το Κουρδιστάν και σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας έγιναν μαζικές διαδηλώσεις.

Στο Ντιαρμπακίρ χιλιάδες διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας. Προς το τέλος της πορείας οι διαδηλωτές δέχτηκαν επιθέσεις ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν επί αρκετές ώρες στις πλατείες και στα στενά της πόλης. Όπως σ’ αυτή την πόλη έτσι και σε διάφορες άλλες κουρδικές πόλεις τα μαγαζιά σε ένδειξη διαμαρτυρίας παρέμειναν κλειστά και πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις.

Στην Κων/πολη χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους και φώναξαν συνθήματα υπέρ των δικαιωμάτων του κουρδικού λαού. Και εδώ η αστυνομία με βία προσπάθησε να διαλύσει τον κόσμο ενώ παρατηρήθηκε ότι οι ένοπλοι γκρίζοι λύκοι χρησιμοποιούσαν πιστόλια ενάντια στους διαδηλωτές. Οι φασιστικές αυτές επιθέσεις δεν εμπόδισαν να συνεχιστούν επί ώρες οι συγκεντρώσεις και οι πορείες.
Επίσης πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις στην Αγκυρα, στα Μαλάτια, στο Μέρσιν και αλλού.

Τί δήλωσαν οι μαζικές οργανώσεις για την απαγόρευση του κουρδικού κόμματος.
ΕΜΕΡ (Κόμμα Εργασίας): Ο πρόεδρος του κόμματος Λεβέντ Τουζέλ στη δήλωση του αναφέρει: Είναι σαφές ότι το κράτος δεν θέλει ειρήνη αλλά προτιμά τον πόλεμο. Η απόφαση αυτή ανήκει στις κυρίαρχες τάξεις, στην κυβέρνησή τους, στους Γκρίζους Λύκους και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εχουν τις ίδιες αντιλήψεις. Το αντιλαϊκό αυτό μέτωπο δεν αντέχει την ύπαρξη των δημοκρατικών δυνάμεων στη Βουλή. Οι εργάτες και εργαζόμενοι της Τουρκίας θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για τη Δημοκρατία, την Ισότητα και την Αδελφοσύνη. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη δύναμή τους.

Ενωση Γιατρών: Απαγορεύτηκε ένα κόμμα που ήταν η φωνή των Κούρδων. Εμπιστευόμαστε τον κουρδικό και τουρκικό λαό και τονίζουμε ότι σήμερα με πιο αποφασιστικό τρόπο θα υποστηρίξουμε την ειρήνη. Ο αγώνας για τη δημοκρατικοποίηση της Τουρκίας θα συνεχιστεί.

KESK (Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων): Στη δήλωση του προέδρου της Συνομοσπονδίας Σαμί Εβρέν τονίζεται: Η απόφαση αυτή δεν εξυπηρετεί την αδελφοσύνη και την ειρήνη. Αντίθετα μεγαλώνει τα προβλήματα. Η απόφαση αυτή θα είναι μία μαύρη σελίδα στην τουρκική ιστορία.

DISK (Συνομοσπονδία Επαναστατικών Εργατικών Συνδικάτων): Ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Σουλεϊμάν Τσελεμπί δήλωσε: Δεν πρέπει να απαγορευτούν τα κόμματα αλλά η αντίληψη περί δημοκρατίας για μένα και δικαιοσύνης για μένα. Η απαγόρευση αυτή ανοίγει το δρόμο της βίας και των υπολοίπων μορφών που δεν χωράνε στη δημοκρατία. Δεν λύνονται τα προβλήματα της κοινωνίας μ’ αυτούς τους τρόπους.

IHD (Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων): Το Συνταγματικό Δικαστήριο με την απαγόρευση έχει πάρει μία ιδεολογική απόφαση και αμέσως πρέπει να διορθώσουν το λάθος τους.

ΤΚΡ (Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας): Ο Ερντογάν και η παρέα του όσο και να το αρνηθούν φαίνεται πως υλοποιείται ένα σχέδιο που ανήκει στις Αμερική.

Κίνημα Τούρκων και Κούρδων Εργαζομένων

Τέθηκε εκτός νόμου το κουρδικό κόμμα Δημοκρατικό Κοινωνικό Κόμμα

Το κράτος της Τουρκίας έδειξε για άλλη μία φορά το πραγματικό του πρόσωπο θέτοντας εκτός νόμου το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κόμμα.
Το αξιοσημείωτο είναι, πως εδώ και καιρό το κόμμα της εξουσίας του Ερντογάν είχε θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο που περιελάμβανε μία σειρά μεταρρυθμίσεων «δημοκρατικά δικαιώματα», «ελευθερία του λόγου», «ελευθερίες πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές».

Όμως, δεν πέρασε πολύς καιρός και αποδείχτηκε πως ο σκοπός της τουρκικής κυβέρνησης δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις, δεν είναι η αναγνώριση των δικαιωμάτων των μαζών ούτε η αναγνώριση της ύπαρξης του κουρδικού έθνους. Ο σκοπός ήταν και είναι με οποιοδήποτε μέσον η σύντριψη του κουρδικού κινήματος αλλά και η φασιστικοποίηση σε κάθε επίπεδο των απαιτήσεων των εργατών και εργαζομένων.

Ο πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Χασίμ Κλιτς, ανακοίνωσε ότι το συγκεκριμένο κόμμα αποτελεί παράρτημα του ΡΚΚ και ως στόχο έχει το διαμελισμό της τουρκικής δημοκρατίας.

Φαίνεται πως ο υπηρέτης του τουρκικού καθεστώτος δεν περιορίστηκε με αυτές τις φασιστικές ανακοινώσεις αλλά τόνισε ακόμα ότι διαπιστώθηκαν συνολικά 141 είδος παρανομίας που αφορούν το συγκεκριμένο κόμμα. Ο Κλιτς ανάφερε ακόμα ότι όλη η κινητή και ακίνητη περιουσία θα περάσει στο δημόσιο, ενώ για τον πρόεδρο του κόμματος Αχμέτ Τούρκ και τη βουλευτής Αϊσέλ Τουγλούκ αποφασίστηκε άρση του βουλευτικού δικαιώματος και για 5 χρόνια δεν μπορούν να ασχοληθούν ενεργά με την πολιτική. 39 άτομα είναι σ’ αυτή την κατηγορία που απαγορεύεται να ασκούν πολιτική.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Τουρκίας, όταν ο αριθμός της μείωσης των βουλευτών φτάνει τους 28 τότε μέσα σε 3 μήνες πρέπει να πάνε αναγκαστικά σε πρόωρες εκλογές. Αυτό σημαίνει πως εάν οι υπόλοιποι 19 βουλευτές του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κόμματος παραιτηθούν από το βουλευτικό αξίωμα πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές, γιατί με τις άδειες θέσεις ο αριθμός των απόντων φτάνει τους 28.

Η ηγεσία του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κόμματος πριν απ’ την απόφαση είχε δηλώσει πως εάν τεθεί εκτός νόμου το Κόμμα όλοι οι βουλευτές του θα παραιτηθούν.

Η απόφαση του Τουρκικού Συνταγματικού Δικαστηρίου έχει καθαρό σκοπό και δεν χρειάζεται σχόλιο. Το κράτος της Τουρκίας δεν θέλει αντιπολίτευση, δεν θέλει δημοκρατικές φωνές και δεν θέλει την αναγνώριση των δημοκρατικών ελευθεριών. Εάν σκεφτεί κανείς πως τις τελευταίες μέρες με την καθοδήγηση των στρατηγών, το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και το κόμμα των Γκρίζων Λύκων οργανώθηκαν επιθέσεις λιντζαρίσματος σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας, απειλές της κυβέρνησης ενάντια στον κουρδικό λαό, χτυπήματα στον αγώνα των εργατών και εργαζομένων καταλαβαίνουμε ότι οι επόμενες μέρες είναι μέρες μεγάλων επιθέσεων.

Όμως είναι βέβαιο πως ούτε ο κουρδικός λαός ούτε το κίνημα των εργατών και εργαζομένων δεν θα μείνει με σταυρωμένα χέρια γιατί ο αγώνας για τη δημοκρατία σήμερα έχει πιο πολύ δύναμη, πείσμα αλλά και υποδομή. Τις επόμενες μέρες θα διαπιστώσουμε αυτή την πραγματικότητα.

Το βρώμικο παιχνίδι των κυρίαρχων της Τουρκίας θα οδηγήσει και σε αλληλοσυγκρούσεις μεταξύ των κούρδων και τούρκων. Προς σ’ αυτή την κατεύθυνση φαίνεται πως έχουν επενδύσει αρκετά οι κυρίαρχες τάξεις.

Το μπλοκ μας θα προσπαθήσει να ενημερώνει συνεχώς τους αναγνώστες γύρω από τις εξελίξεις.

Κίνημα Τούρκων και Κούρδων εργαζομένων