Home » , » Η ΕΕ ελέγχει πλέον άμεσα τους προυπολογισμούς των κρατών-μελών. Η υποστήριξη των λαών προς την ΕΕ όλο και μειώνεται

Η ΕΕ ελέγχει πλέον άμεσα τους προυπολογισμούς των κρατών-μελών. Η υποστήριξη των λαών προς την ΕΕ όλο και μειώνεται

Από ciaoant1 , Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010 | 5:24 μ.μ.

Διαβάζουμε στα ΜΜΕ:

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η εξέταση των εθνικών προϋπολογισμών
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, την άνοιξη κάθε χρονιάς, προτού υιοθετηθούν από τα κοινοβούλιά τους, θα εξετάζονται τα σχέδια των εθνικών προϋπολογισμών, όπως συμφώνησαν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ. Η απόφασή τους θα τεθεί σε ισχύ από το 2011.
Την ίδια ώρα, ακόμα και οι επίσημες (και μαγειρεμένες) δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μόλις το 49% (λιγότεροι από τους μισούς) των κατοίκων της Ευρώπης θεωρούν την Ευρωπαική Ένωση ως κάτι το "καλό", και το ποσοστό αυτό μειώνεται.

Κανείς δε θέλει την τυραννία μιας αυτοκρατορίας πάνω του.

Αλλά το θέμα είναι πως την αποτινάζεις...Αυτό θέλει δουλειά, όχι μόνο γκρίνια και κατήφεια

από τη wikipedia ένα απόσπασμα για τη μετεξέλιξη της "Αθηναικής Συμμαχίας" σε "Αθηναική Ηγεμονία"
Μετά τους Περσικούς πολέμους η πόλη της Αθήνας έγινε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης στη θάλασσα και το εμπόριο, αν και σοβαρός ανταγωνιστής της παρέμεινε η Κόρινθος με τη γεωργική παραγωγή και τα φημισμένα κεραμεικά της εργαστήρια. Ηγετική φυσιογνωμία  του χρυσού αιώνα όπως αποκαλείται για την αθηναϊκή ανάπτυξη και την κυριαρχία της στις άλλες πόλεις υπήρξε ο Περικλής, για τον οποίο πληροφορίες συλλέγουμε από τον Θουκυδίδη και τον Πλούταρχο. Είναι εκείνος που χρησιμοποιεί τα χρήματα των συμμάχων του, προκειμένου να χτίσει τον Παρθενώνα άλλα λαμπρά μνημεία της κλασικής Αθήνας. Ως τα μέσα, καθοδηγούμενη από την απληστία της Αθήνας η συμμαχία της Δήλου μετατράπηκε ουσιαστικά σε αθηναϊκή αυτοκρατορία, γεγονός που επικυρώθηκε από τη μεταφορά του συμμαχικού θησαυρού από τη Δήλο στον Παρθενώνα το 454 π.Χ.
...
Οι άλλες ελληνικές πόλεις-κράτη αποδέχθηκαν αρχικά την αθηναϊκή ηγεμονία στον διαρκή πόλεμο κατά των Περσών, αλλά σταδιακά η Αθήνα εξελίχθηκε σε ιμπεριαλιστική δύναμη. Μετά την ολοκληρωτική νίκη των Ελλήνων επί των Περσών, όμως, ορισμένες πολιτείες δυσανασχέτησαν και επεχείρησαν να αποσχισθούν από τη συμμαχία, με αποτέλεσμα την πλήρη και ωμή επίδειξη πολεμικής ισχύος από μέρους της Αθήνας, όπως τουλάχιστον την καταθέτει ο Θουκυδίδης στον περίφημο διάλογο των Μηλίων, μεσούντος του Πελοποννησιακού πολέμου. Ο διάλογος, έτσι όπως κατατίθεται από τον ιστορικό, είναι επίδειξη πολιτικού ρεαλισμού, σε ό,τι αφορά στην πολεμική ισχύ. Επιβάλλεται το δίκαιο του ισχυροτέρου και η άποψη των Μηλίων πως η παράδοση είναι πράξη δειλίας, αντιμετωπίζεται περιφρονητικά από τους Αθηναίους (Θουκυδίδης 5.100). Αν οι Μήλιοι επιδείξουν σωφροσύνη -κλασική αρετή στην κοινωνία του 5ου π.Χ. αιώνα- τότε θα αναγνωρίσουν ότι δεν είναι αγών από του ίσου περί ανδραγαθίας και ότι η τιμωρία δεν είναι η αισχύνη (Θουκυδίδης 5.101). Το θέμα είναι η επιβίωση και εδώ οι ηθικοί φραγμοί δεν έχουν κανένα νόημα. Σύμφωνα με τη γλώσσα του αθηναίου ιστορικού, είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς την φυσική πραγματικότητα –στην προκειμένη περίπτωση την πολεμική ισχύ των Αθηνών. Αυτό είναι το κομβικό σημείο με το οποίο ανοίγουν και κλείνουν οι Αθηναίοι το διάλογό τους με τους Μηλίους. Αντίθετα με τους Αθηναίους του Ηρόδοτου, που ποτέ δεν παραδίδονται στον Ξέρξη και αρνούνται να προδώσουν τους Έλληνες, οι Αθηναίοι του Θουκυδίδη αποτιμούν ψυχρά την πολεμική ισχύ τους και φυσικά ακολουθούν τη λογική αυτής της αποτίμησης με τα ανάλογα αποτελέσματα ενός εμφύλιου σπαραγμού.
Μοιράσου το :

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger