Καταδικάζει την αστυνομική βία σε βάρος μαθητή η ΕΛΜΕ Χανίων

   Για ένα ακόμη περιστατικό «ωμής και απρόκλητης αστυνομικής βίας», κάνει λόγο η ΕΛΜΕ Χανίων, αναφορικά με το πρόσφατο περιστατικό βίας από πλευράς της αστυνομίας σε βάρος 17χρονου μαθητή στα Χανιά, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης που έγινε στη μνήμη του δολοφονημένου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. 

  Το ΔΣ της ΕΛΜΕ  Χανίων σε ανακοίνωσή της καταδικάζει την αστυνομική βία σε βάρος του μαθητή και κάνει  λόγο για ένα ακόμη περιστατικό αστυνομικής βίας που έρχεται να προστεθεί σε σειρά άλλων ανά την Ελλάδα, το τελευταίο διάστημα.
  Υπενθυμίζεται ότι στην καταγγελία προχώρησαν οι ίδιοι οι γονείς του μαθητή ενώ σύμφωνα με την καταγγελία, οι αστυνομικοί τον ακινητοποίησαν, τον χτύπησαν στο κεφάλι, και με τη «συνοδεία» ύβρεων και χτυπημάτων το οδήγησαν με χειροπέδες σε ένα σημείο παραδίπλα όπου λίγο αργότερα τον άφησαν ελεύθερο με εντολή ενός ανώτερου αξιωματικού.

  Αναλυτικά η ανακοίνωση:

  Ένα περιστατικό ωμής και απρόκλητης αστυνομικής βίας σε βάρος μαθητή Λυκείου έλαβε χώρα στο κέντρο των Χανίων την Παρασκευή 6 Δεκέμβρη αμέσως μετά την λήξη της συγκέντρωσης που έγινε στη μνήμη του δολοφονημένου από αστυνομικό Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τη συγκέντρωση αυτή καλούσαν πρωτοβάθμια σωματεία, συλλογικότητες μεταξύ των οποίων και η ΕΛΜΕ Χανίων.
  Σύμφωνα με καταγγελία των γονιών του μαθητή μια ομάδα αστυνομικών φορώντας πολιτικά, όρμησαν ξαφνικά και αναίτια ενάντια στο παιδί, χωρίς να του αποκαλύψουν την ιδιότητά τους, το ακινητοποίησαν, του φόρεσαν χειροπέδες, το έριξαν στο πεζοδρόμιο χτυπώντας το κεφάλι του κάτω και ταυτόχρονα το έβριζαν με τα πιο χυδαία λόγια.
  Τελικά, κάτω από τις έντονες διαμαρτυρίες του μαθητή και αφού διαπίστωσαν ότι δεν είχαν τίποτα να του προσάψουν τον άφησαν ελεύθερο.
  Το περιστατικό αυτό, έρχεται να προστεθεί σε σειρά άλλων ανά την Ελλάδα με τα γενικευμένη χρήση βίας εναντίον διαδηλωτών, την απαγωγή φοιτητή, την κατάργηση του ασύλου, την προσπάθεια να μπουν στο «γύψο» διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις και απεργίες, με αποκορύφωμα το ξεγύμνωμα και την δημόσια διαπόμπευση διαδηλωτών από δυνάμεις των ΜΑΤ στα Εξάρχεια κι αλλού.
  Εντάσσεται στην προσπάθεια της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει τον λαό και τη νεολαία προκειμένου να εφαρμόσει ανενόχλητη το αντιλαϊκό και αντιεκπαιδευτικό της πρόγραμμα.
  Το ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων καταδικάζει την αστυνομική βία σε βάρος του μαθητή όπως και κάθε απόπειρα τρομοκράτησης των λαϊκών εκδηλώσεων και κινητοποιήσεων.
  Καλεί τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς με το κεφάλι ψηλά να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας στην ζωή και στην μόρφωση. Η πολιτική πυγμής που εφαρμόζει και αυτή η κυβέρνηση δεν θα περάσει. Θα υπερασπιστούμε δικαιώματα και ελευθερίες.
  Η αστυνομοκρατία δεν θα περάσει.
  Ας το χωνέψουν όσο πιο γρήγορα γίνεται όσοι επενδύουν σ’ αυτή.

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών

Δείτε ακόμα: 

• Κοινή ανακοίνωση Συλλόγου Γονέων και Συλλόγου Καθηγητών 3ου ΓΕΛ Χανίων για την «αναίτια σύλληψη και κακοποίηση μαθητή»

• Χανιά: Γονείς καταγγέλλουν περιστατικό ωμής αστυνομικής βίας στον μαθητή του 3ου ΓΕΛ Χανίων Γιάννη Π. - Ψήφισμα καταγγελίας του μαθητικού 15 μελούς Συμβουλίου του 3ου ΓΕΛ Χανίων

Παρέμβαση Εκπαιδευτικών στα Χανιά: Έρχεται θύελλα... Ν' αντισταθούμε!

 Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται έχει ήδη χάσει...

H "Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!" είναι ένα ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ της εκπαιδευτικής αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας χωρίς κομματικές εξαρτήσεις που συμμετέχει με το δικό της ψηφοδέλτιο στις εκλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ στην ΕΛΜΕ Χανίων και αντιπροσώπων για το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ.

 
Οι εκλογές αυτές που θα διεξαχθούν στο 1ο Γυμνάσιο Χανίων στις 18 Δεκεμβρίου 2019, γίνονται με απόφαση της πλειοψηφίας του απερχόμενου ΔΣ λίγες μέρες πριν να κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, αν και ως παράταξη είχαμε προτείνει τη διεξαγωγή τους σε έναν πιο πρόσφορα συνδικαλιστικά χρόνο, τέλη Νοέμβρη ή αρχές Δεκέμβρη. Θεωρούμε αδικαιολόγητη την καθυστέρηση στη διεξαγωγή τους που μπορεί να συμβάλλει στην αποσυσπείρωση των εκπαιδευτικών από το συνδικάτο και τις διαδικασίες του, αφού το βλέμμα των περισσότερων θα είναι στραμμένο στις γιορτές και πολλοί αναπληρωτές και μόνιμοι εκπαιδευτικοί θα ετοιμάζουν βαλίτσες για τον τόπο τους.
Τους μόνους που ευνοεί αυτή η επιλογή είναι τους κομματικούς μηχανισμούς και τη διαχείριση των ψήφων από τους "παράγοντες" μέσω των πελατειακών σχέσεων και εξυπηρετήσεων. Γι' αυτό καλούμε τους συναδέλφους να πάρουν μαζικά μέρος στην εκλογική-απολογιστική συνέλευση στις 9.00-12.00μ.μ. και να ψηφίσουν (12.30μ.μ.-20.00μ.μ.), ώστε το νέο ΔΣ να εκφράζει την πραγματική τους βούληση σε μια κρίσιμη περίοδο που αναμένεται θύελλα αντιδραστικών αλλαγών στον χώρο της εκπαίδευσης.
 
Άλλωστε την προηγούμενη διετία της θητείας του ΔΣ με το λεγόμενο "αγωνιστικό προεδρείο" (ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ) στην ΕΛΜΕ να επιδίδεται σε μια ακατάσχετη ψευδοεπαναστατική φρασεολογία χωρίς αντίκρισμα και χωρίς ουσιαστική δράση και παρέμβαση για την επίλυση των προβλημάτων, το μεγαλύτερο συνδικάτο εργαζομένων στα Χανιά οδηγήθηκε στην αποσυσπείρωση των διαδικασιών βάσης και την απαξία, ενώ τα προβλήματα στο χώρο της εκπαίδευσης και της κοινωνίας δραματικά αυξήθηκαν και οι συνθήκες εργασίας σαφώς επιδεινώθηκαν ως αποτέλεσμα της πολιτικής όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων (συμπεριλαμβανομένης και της τελευταίας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ): μισθολογική καθήλωση και φοροληστεία, εξοντωτικό ωράριο 23 ώρες σε τάξεις που στοιβάζουν πλέον ως και 27 μαθητές, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, φροντιστηριοποίηση του ΓΕΛ και μεγαλύτερη πρόσδεση της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στην αγορά (βλ. "επιχειρηματικότητα", "μαθητεία"), κενά καθηγητών ακόμα και σήμερα σε -περιφερειακά κυρίως- σχολεία του νομού, απουσία μόνιμων διορισμών, εκπαιδευτικοί-λάστιχο που απασχολούνται σε δύο, τρία έως και πέντε σχολεία, μάθημα σε ακατάλληλες αίθουσες ή σε κοντέινερς, γεγονός που αποτυπώνει ανάγλυφα το οξύ πρόβλημα σχολικής στέγης στα Χανιά, ιδιαίτερα μετά τον τελευταίο σεισμό και την απουσία ελέγχων για τη στατική υπόσταση αρκετών "γερασμένων" κτιρίων, τα οποία απαξιώνονται λόγω και της ελλιπούς συντήρησής τους (βλ. ΓΕΛ-ΕΠΑΛ Κισσάμου, Γυμνάσιο-ΓΕΛ Βάμου κ.λπ.).
Ο σχεδιασμός για τη συρρίκνωση και το κλείσιμο των περιφερειακών σχολείων (και ιδιαίτερα των ΕΠΑΛ) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό ακόμα και σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, με τα προβλήματα στην έγκριση των "ολιγομελών", με την ενεργοποίηση -κατά περίπτωση- του νόμου για τη δωρεάν μεταφορά των μαθητών.
 
Ξεπερνάμε όλα τα φράγματα! Κάνουμε ένα βήμα μπροστά! Σήμερα η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ, πατώντας πάνω στην πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με το δόγμα «νόμος και τάξη», τα ΜΑΤ και τον ψηφισμένο αντισυνδικαλιστικό νόμο στοχεύει στον πλήρη κρατικό έλεγχο των σωματείων με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μελών και των διοικήσεών τους, παρεμβαίνει στη λήψη αποφάσεων για απεργία με ηλεκτρονική ψηφοφορία και 50%+1, δίνοντας "γη και ύδωρ" στο κεφάλαιο για την αύξηση της κερδοφορίας του και επιφυλάσσοντας έναν πραγματικό κοινωνικό Μεσαίωνα για τους εργαζόμενους.

Ιδιαίτερα στην εκπαίδευση προβάλει τα ιδιωτικά σχολεία των «αρίστων», της «αξιολόγησης» και των απολύσεων με στόχο τη διάλυση του σημερινού σχολείου και τη δημιουργία ενός ευέλικτου και πιο ταξικού της "ελεύθερης αγοράς"… με χιλιάδες λιγότερους μαθητές και λιγότερους μόνιμους εκπαιδευτικούς.

Οι χιλιάδες αναπληρωτές στη Δ.Ε., η άρνηση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε μαζικούς μόνιμους διορισμούς, η εφαρμογή του προσοντολογίου για τις προσλήψεις στην ειδική αγωγή, ο στόχος για καθολική αξιολόγηση δομών και εκπαιδευτικών και για την κακόφημη «αυτονομία» (που θα οδηγήσει τα σχολεία στην αναζήτηση πόρων από χορηγούς, για να καλύψουν ακόμα και τις λειτουργικές τους ανάγκες λόγω της χρόνιας υποχρηματοδότησης), η είσοδος γονέων και δήμων με ρόλο επόπτη του εκπαιδευτικού έργου, το εθνικό απολυτήριο, η τράπεζα θεμάτων, η βάση του 10 και ο δραστικός περιορισμός των εισακτέων στα ΑΕΙ, τέλος το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο περαιτέρω περικοπής των συντάξεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.… είναι τα επόμενα βήματα της νεοφιλελεύθερης ισοπέδωσης στην οποία συλλογικά οφείλουμε να αντισταθούμε.
 
Εμείς, ως "Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!" το επόμενο διάστημα θα δραστηριοποιηθούμε στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός πλατιού-αγωνιστικού ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΕΡΓΑΣΙΑΣ με στόχο την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, του κεφαλαίου, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Για το σκοπό αυτό απευθυνόμαστε στους συναδέλφους μας στα σχολεία να συμβάλλουμε από κοινού με τις προτάσεις και τους αγώνες τους στην επίτευξη αυτού του στόχου.
 
Όπως, άλλωστε, κάναμε και στο παρελθόν με την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την επιλογή στελεχών εκπαίδευσης, ως συνδικαλιστικό σχήμα δεσμευόμαστε ότι θα βαδίσουμε με συνέπεια τον δρόμο της ΕΝΟΤΗΤΑΣ και της ΠΑΛΗΣ με όσους θέλουν να υψώσουν ένα "πύργο ατίθασο" στα σχέδια της κυβέρνησης της ΝΔ... Άλλωστε, εμείς σε όλα τα προβλήματα της εκπαίδευσης -μικρά και μεγάλα- δώσαμε και δίνουμε τη μάχη μαζί με τους συναδέλφους. Κανένας μέλος μας δε νομιμοποίησε τις διαδικασίες αξιολόγησης των διευθυντών συμμετέχοντας στο διευρυμένο ΠΥΣΔΕ Χανίων και βαθμολογώντας τις συνεντεύξεις των υποψηφίων στελεχών εκπαίδευσης. Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν η θέση του χώρου που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν (βλ. Αγ. Παρεμβάσεις ΔΕ) έχει κάνει σημαία της την ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ.

Για τον σκοπό αυτό πρέπει να ξεπεράσουμε όλα τα φράγματα που στήνει στο δρόμο μας η χρεωκοπημένη γραφειοκρατία των εργατοπατέρων-"συνδικαλιστών" τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, των εκπροσώπων του παλιού και του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού που αρκούνται σε ασυντόνιστες "τουφεκιές στον αέρα" χωρίς σχέδιο και προοπτική με αποτέλεσμα την αποκλιμάκωση και συνεπώς την ήττα των αγώνων μας, σπέρνοντας την απογοήτευση και τη μοιρολατρία.
 
Όσον αφορά στις άλλες δυνάμεις που δρουν στο σωματείο, τα μεν ΣΥΝΕΚ για όσο διάστημα ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ υπέταξαν το συνδικαλιστικό κίνημα στη λογική των "μικρών και ρεαλιστικών στόχων", εντός του πλαισίου της κυβερνητικής πολιτικής. Παραποίησαν και άλλαξαν αιτήματα του κλάδου π.χ. για τη μαθητεία, έτσι ώστε να παρουσιαζόταν τάχα πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υλοποιούσε θέσεις του κλάδου και όχι ότι ασκούσε νεοφιλελεύθερη πολιτική εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα τα μνημόνια. Στην λεγόμενη "μεταμνημονιακή εποχή", με κυβέρνηση της ΝΔ, τηρούν σιγή ασυρμάτου. Στην περίπτωση των ΣΥΝΕΚ ισχύει απόλυτα η παροιμία πως δεν μπορείς να ξυπνήσεις κάποιον που προσποιείται ότι κοιμάται.
 
Διαφοροποιούμαστε, ωστόσο, και από το ρεύμα των Αγ. Παρεμβάσεων ΔΕ, αφού σε τοπικό επίπεδο το λεγόμενο αγωνιστικό προεδρείο μειοψηφίας της ΕΛΜΕ Χανίων που συγκροτήθηκε από την Ενωτική Πρωτοβουλία (που στηρίζεται από δυνάμεις του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΛΑΕ), και την Πρωτοβουλία-Παρέμβαση (που στηρίζεται από δυνάμεις του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) με τη μέχρι τώρα ανοχή και συναίνεση των ΣΥΝΕΚ αποσυσπειρώνει και διαλύει το σωματείο με τις αντιδημοκρατικές πρακτικές του, μεταφέροντας στην ΕΛΜΕ Χανίων τις αγκυλώσεις και τις παθογένειες των πολιτικών δυνάμεων που το συγκροτούν: περιφρονεί τις δημοκρατικές διαδικασίες βάσης, δεν τηρεί πρακτικά, αναβάλλει κατά το δοκούν τακτικές συνεδριάσεις του ΔΣ, λειτουργεί με τη λογική τη ανάθεσης και επιδίδεται σε μια ακατάσχετη ψευδοεπαναστατική φρασεολογία χωρίς αντίκρισμα και χωρίς ουσιαστική δράση και παρέμβαση για την επίλυση των προβλημάτων στη λογική του "άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε".
 
Από την άλλη η Αδέσμευτη Ομάδα Καθηγητών (ΑΟΚ) δεν μπορεί να κρύψει τον δεξιόστροφο διοικητικό συντηρητισμό της που θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνος ενόψει της "αξιολόγησης". Τέλος, η Αγωνιστική Συσπείρωσης-ΠΑΜΕ με τον σεχταρισμό και την κομματικοκεντρική λογική που το χαρακτηρίζει, στην ουσία απαιτεί πολιτική συμφωνία με το πρόγραμμα του πολιτικού φορέα στον οποίο αναφέρεται (ΚΚΕ), για να ενωθεί με του εκπαιδευτικούς, δυναμιτίζοντας μ' αυτόν τον τρόπο τις προϋποθέσεις για την αναγκαία συσπείρωση τους στη βάση των προβλημάτων.

 Όλοι όσοι συμμετέχουμε στην "Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή" δραστηριοποιούμαστε με ανιδιοτέλεια -χρόνια τώρα- στο συνδικαλιστικό κίνημα. Με συντομία πιστεύουμε πως: "Δεν είμαστε αυτό που λέμε, αλλά αυτό που κάνουμε". Βρισκόμαστε στον αντίποδα του υποταγμένου, κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού!

Χανιά, 8 Δεκεμβρίου 2019

Αναδημοσίευση από το blog της "Παρέμβασης Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!"

Ανακοίνωση στήριξης της κατάληψης Rosa Nera από την ΕΛΜΕ Χανίων

“Έχει νομιμοποιηθεί κοινωνικά στη συνείδηση των εργατικών σωματείων, των κινημάτων και ομάδων των Χανίων” – Κάλεσμα σε πορεία την Παρασκευή

   Μπορεί για τον Δήμαρχο Χανίων όλες οι καταλήψεις να είναι απλά παράνομες και το Πολυτεχνείο Κρήτης να έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει με ένα ιστορικό κτίριο των Χανίων το οποίο του παραχωρήθηκε, όμως φαίνεται πως αρκετοί είναι οι Χανιώτες που διαφωνούν.

  Η ΕΛΜΕ Χανίων με ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα εκφράζει τη στήριξή της στην κατάληψη Rosa Nera και στρέφεται ενάντια στη στάση της διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης που επιθυμεί να μετατρέψει τον χώρο σε ξενοδοχείο. Μάλιστα, καλεί σε συγκέντρωση και πορεία την Παρασκευή στις 6 το απόγευμα. 

  Διαβάστε τι αναφέρεται στην ανακοίνωση:

H κυβέρνηση με τον γνωστό Υπουργό Προ.Πο στέλνει τελεσίγραφο – διορία για την “οικειοθελή” αποχώρηση καταλήψεων σε όλη τη χώρα και στα Χανιά με την κατάληψη ROZA NERA. Η όλη επιχείρηση εντάσσεται στο συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης και του συστήματος και αποτελεί ευθεία επίθεση σε κάθε διαφορετική φωνή αντίστασης και κομμάτι της συνολικής επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα, που ξεκίνησε με την κατάργηση του ασύλου και θα συνεχιστεί με αμείωτο ρυθμό.
  Προσπαθούν να τρομοκρατήσουν λαό και νεολαία, όπως φάνηκε και με την βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ στους φοιτητές, τις συλλήψεις-απαγωγές αγωνιστών, τις παρακολουθήσεις και τις καταδίκες όσων παλεύουν. Στην «κανονικότητα» της κυβέρνησης και του συστήματος τα ΜΑΤ θα παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο κυνηγώντας φοιτητές, οι νέοι θα ξυλοκοπούνται και θα σέρνονται σιδηροδέσμιοι επειδή αγωνίζονται και οι εργαζόμενοι θα πνίγονται στην καταστολή όταν αντιστέκονται. Στη νεολαία και στους εργαζόμενους επιφυλάσσουν το μέλλον της πάμφθηνης εργασίας, της μισής δουλειάς-μισής ζωής, με επιπλέον τον βούρδουλα της καταστολής για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
  Ειδικά το Πολυτεχνείο Κρήτης σαν να πρόκειται για επαγγελματία της ελεύθερης αγοράς κι όχι για δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα, εκμίσθωσε τελικά το κτήριο της Rosa Nera σε επιχείρηση με στόχο να γίνει ξενοδοχειακή μονάδα. Θεωρούμε την πράξη αυτή ανήκουστη για πανεπιστήμιο και ενδεικτική των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων-επιχειρήσεων, που ο μόνος τρόπος χρηματοδότησής τους είναι οι δικές τους επιχειρηματικές δραστηριότητες.
  Πριν την κατάληψη, ο συγκεκριμένος χώρος στο λόφο Καστέλι λειτουργούσε εξυπηρετώντας διοικητικές και στρατιωτικές ανάγκες. Στην κατοχή, στο κτήριο λειτούργησε η Κομαντατούρ και στα υπόγειά του έχουν βασανιστεί χανιώτες και χανιώτισσες από την γκεστάπο. Στη δικτατορία στα ίδια υπόγεια έδρασαν οι βασανιστές της ΕΣΑ. Το 1984, το κτήριο παραδόθηκε στο πολυτεχνείο, και παρέμεινε για καιρό ένας κλειστός, ερειπωμένος χώρος.
  Η Κατάληψη Rosa Nera έχει νομιμοποιηθεί κοινωνικά στη συνείδηση τόσο των εργατικών σωματείων, όσο και των κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών κινημάτων και ομάδων των Χανίων που αλληλο-υποστηρίχτηκαν στους δικαιωματικούς, μαθητικούς, περιβαλλοντικούς, εργατικούς, αντιρατσιστικούς και αντιφασιστικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις της τελευταίας δεκαετίας στο νομό. Επίσης, στα χρόνια λειτουργίας της κατάληψης φιλοξενήθηκαν εκεί οικογένειες προσφύγων, όταν οι θεσμοί «αδυνατούσαν», συγκροτήθηκαν πολιτικές διαδικασίες των μεταναστευτικών ομάδων, δίκτυα συνεργασίας των περιβαλλοντικών κινημάτων από τα χωριά των Χανίων.
  Η πρακτική της ιδιωτικοποίησης δημόσιων χώρων δεν είναι καινούρια. Την περίοδο 2006-2008 κατά την οποία το φοιτητικό κίνημα κατάφερε να μπλοκάρει την επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 και τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων ο τότε πρύτανης με τη συμβολή των ΜΑΤ εκκένωσε το κτήριο Παπαδόπετρου, κέντρου αγώνα, χώρου έκφρασης και πολιτισμού για τους φοιτητές και την χανιώτικη κοινωνία. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν με το κλείσιμο της Γαλλικής σχολής στη Χαλέπα, παρά την αντίθεση των φοιτητών.
  Σε μία περίοδο όπου η εκπαίδευση δέχεται ανελέητη επίθεση από όλες τις κυβερνήσεις, σε μια περίοδο υποχρηματοδότησης, εμπορευματοποίησης της μόρφωσης με πανάκριβα δίδακτρα η πρυτανεία του ΠΚ αποφασίζει να υλοποιήσει τη λογική της ιδιωτικοποίησης, βορά στην τουριστική βιομηχανία με τις γνωστές συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους, τους μισθούς πείνας και τα εξαντλητικά ωράρια.
  Σε μία περίοδο όπου στα Χανιά δεν υπάρχουν χώροι για τους φοιτητές (στέγη, σίτιση, βιβλιοθήκες, χώροι πολιτισμού κ.λπ.) η πρυτανεία με τις ευλογίες της κυβέρνησης εκποιεί και τους τελευταίους δημόσιους χώρους που έχουν απομείνει στην πόλη. Η λογική των ιδιωτικοποιήσεων (με όποια μορφή και παραλλαγή) παρουσιάζεται ως η «μοναδική» λύση για την αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών τόσο από την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη αφήγηση και τους απολογητές της όσο και με την πολιτική των κυβερνήσεων οι οποίες χαρίζουν δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια απευθείας στο κεφάλαιο (ντόπιο και ξένο) για να ενισχύσουν την κερδοφορία του, χτίζοντας νέες συμμαχίες με επιχειρηματικά συμφέροντα σε βάρος των κοινωνικών αναγκών.
  Επιπλέον υπάρχει και συγκεκριμένη πολιτική στόχευση όχι μόνο απέναντι στον κοινωνικό–πολιτικό χώρο Rosa Nera, όπως ακριβώς έγινε όλη την προηγούμενη περίοδο, όπου με εντολή της κυβέρνησης εκκενώθηκαν με την επέμβαση της αστυνομίας ταυτόχρονα μια σειρά από καταλήψεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στη λογική αποκατάστασης της «τάξης» σύμφωνα με την κυρίαρχη καθεστωτική λογική. Η συνολική στόχευση σχετίζεται με την θωράκιση του κράτους και του πολιτικού συστήματος απέναντι σε κάθε διαφορετικό, απέναντι στο εργατικό και νεολαΐστικο κίνημα και τους αγώνες. Το κυρίαρχο δόγμα είναι «νόμος, τάξη, κέρδος».
  Η ΕΛΜΕ Χανίων, αλλά και γενικότερα το εκπαιδευτικό κίνημα χρόνια τώρα, έχουν πάγια και καθαρή θέση, για τους δημόσιους χώρους, τα δημόσια αγαθά αλλά και τους χώρους έκφρασης, διακίνησης ιδεών, δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η εκπαίδευση, οι δημόσιοι χώροι, είναι δικαίωμα, ανάγκη, κατάκτηση και δεν μπαίνουν στις λογιστικές λογικές, στις αντιλήψεις για κέρδος προς όφελος των διαφόρων επιχειρηματιών με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
  Η ΕΛΜΕ Χανίων απευθύνει κάλεσμα στα πρωτοβάθμια σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους, τις επιτροπές αγώνα, τις κινήσεις πόλης και τις πρωτοβουλίες κατοίκων, ώστε με τον ανυποχώρητο αγώνα τους να ανατρέψουν τα σχέδιά τους, διεκδικώντας τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας, να μην επιτρέψουμε τον φόβο να κυριαρχήσει. Η ενότητα στην δράση πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Η επίθεση σε ένα κομμάτι του κινήματος, ακόμα και με διαφωνίες στις μορφές δράσης, δεν θα αργήσει να στραφεί και σε όλο το κίνημα και για αυτό δεν χωράνε μισόλογα. Σύσσωμο το κίνημα και οι δυνάμεις του πρέπει να πουν κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τους αγωνιστές.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ Παρασκευή 06/12/2019, ΩΡΑ 18:00 μμ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

Αλληλεγγύη στην Rosa Nera
Υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών και δημοσίων χώρων
Υπεράσπιση- διεύρυνση του Ασύλου.
Υπεράσπιση χώρων / στεκιών που λειτουργούν ενάντια σε κερδοσκοπικές αντιλήψεις, αυτοοργανωμένα, ανοιχτά προς την κοινωνία
Δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες για όλους.

Αναδημοσίευση από τον Αγώνα της Κρήτης

 

Η ΕΛΜΕ Χανίων εναντιώνεται στην απόφαση του Δήμου Χανίων για την ένταξη σχολείων στα ΣΔΙΤ

Τις τελευταίες μέρες, τόσο με αφορμή τον πρόσφατο σεισμό που φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη συστηματικού ελέγχου και συντήρησης των σχολικών κτηρίων, όσο και τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται σε έργα συντήρησης που ήδη συντελούνται στα σχολικά κτήρια, επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα της σχολικής στέγης.
 
Η ΕΛΜΕ Χανίων, μέσα από τη συνεδρίαση του ΔΣ την Τετάρτη 27/11/2019, αποφάσισε να επικαιροποιήσει τη θέση της, όσον αφορά την κατασκευή νέων σχολικών μονάδων μέσω Συμπράξεων Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).
 
Ήδη από το Σεπτέμβρη του 2016 γράφαμε σε σχετική μας απόφαση:

 «Απαιτούμε από τη Δημοτική αρχή να κάνει επιτέλους τις ενέργειες που απαιτούνται για να χτιστούν τα σχολεία που λείπουν. Δηλαδή το 2ο Γυμνάσιο Κουνουπιδιανών, το 2ο Γυμνάσιο Ν. Κυδωνίας, τα συγκροτήματα στο «κτήμα Μάνου» και στα Λιβάδια όπου τα οικόπεδα υπάρχουν εδώ και χρόνια. Συμβουλεύουμε επίσης το Δήμαρχο να σταματήσει την επικοινωνιακή διαχείριση του προβλήματος για κτίσιμο σχολείων μέσω ΣΔΙΤ, καθώς όπως γνωρίζει, η ένταξή τους σε ΣΔΙΤ ήταν ο λόγος που κανένα από αυτά δεν προχώρησε εδώ και 12 χρόνια. Αντίθετα την ίδια περίοδο, δεκάδες σχολεία παραδόθηκαν στην περιφέρεια Κρήτης χρηματοδοτούμενα από άλλους πόρους (ΕΣΠΑ, πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, αυτοτελείς πόροι, κλπ)».
 
Τελικά, ο Δήμος Χανίων με μία αιφνιδιαστική απόφαση, χωρίς να έχει συζητηθεί στην επιτροπή παιδείας του Δήμου, χωρίς να ζητηθεί η γνώμη των πολιτών και της εκπαιδευτικής κοινότητας, αποφάσισε το χτίσιμο σχολικών μονάδων και την ανακατασκευή του Πάρκου Ειρήνης και Φιλίας των Λαών μέσω Συμπράξεων Δημοσίου κ Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Την απόφαση αυτή καταψήφισαν προς τιμήν τους μόνο τρεις (3)! Δημοτικοί Σύμβουλοι.

Στην εισήγηση προς το Δημοτικό Συμβούλιο τονίζεται .. «Το πλαίσιο υλοποίησης των παραπάνω έργων ως έργα ΣΔΙΤ περιλαμβάνει την ανάθεση, κατόπιν διαγωνισμού, σε ιδιώτη ανάδοχο, ο οποίος θα αναλάβει τη μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση, καθαριότητα και φύλαξη των σχολικών μονάδων και του πάρκου για χρονική περίοδο έως 27 έτη». Παρακάτω σημειώνει «Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, ο ιδιώτης ανάδοχος θα χρηματοδοτήσει με ιδία ή/και δανειακά κεφάλαια την κατασκευή των σχολικών μονάδων και του πάρκου, ενώ θα παραμείνει υπεύθυνος για όλη τη χρονική διάρκεια της σύμβασης..».

Η θέση του ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων

1. Υπάρχουν τεράστιες ευθύνες τόσο των κυβερνήσεων όσο και των Δημοτικών αρχών(παλιών και νέων) για την αδιαφορία τους, την αδράνεια για την αντιμετώπιση του οξύτατου προβλήματος της σχολικής στέγης, προβλήματος που θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Τα τελευταία χρόνια δεν έχει παραδοθεί ούτε μία(!) σχολική αίθουσα στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

2. Το ζήτημα της σχολικής στέγης παραμένει έντονο, ιδιαίτερα στα σχολεία της πόλης - και όχι μόνο-, όταν όλοι γνωρίζουμε για τις αίθουσες που έχουν χωριστεί με γυψοσανίδες και οι μαθητές ακούνε ταυτόχρονα 2 καθηγητές, αίθουσες χωρίς παράθυρα (!), υπόγεια, αίθουσες που ήταν εργαστήρια ή βιβλιοθήκες, πρώην τουαλέτες, λεβητοστάσια κλπ. Επομένως το πρόβλημα, δεν αντιμετωπίζεται ακόμα και αν χτιστούν οι νέες σχολικές μονάδες.

3. Τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου κ Ιδιωτικού Τομέα) είναι ένα διαρκές σκάνδαλο από το 2004 μέχρι σήμερα. Το ποσοστό συμμετοχής του Δημοσίου είναι θεωρητικά 80% και του ιδιώτη «επενδυτή» 20%. Με δεδομένη την υπερκοστολόγηση των έργων, με το 80% της χρηματοδότησης από το δημόσιο ο ιδιώτης ολοκληρώνει το έργο και του μένουν και χρήματα. Μετά εισπράττει και για 27 χρόνια ενοίκια (μιλώντας για τα σχολεία), ή διόδια πριν καν κατασκευάσει το έργο. Δηλαδή πληρώνουμε από τους φόρους μας την κατασκευή του έργου και στη συνέχεια για 27 ή 99 χρόνια ενοίκια, διόδια, σπατόσημο κλπ.

4. Τα ερωτήματα είναι κρίσιμα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τον εργολάβο για τα σχολεία και το πάρκο; Ποιος θα είναι ο ρόλος του κράτους; Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι διάφοροι εργολάβοι έκαναν «πάρτυ» με τις κρατικές χρηματοδοτήσεις, τα δανεικά και αγύριστα, με τις υπερκοστολογήσεις, βάρη τα οποία φορτώθηκαν στις πλάτες του λαού ο οποίος πληρώνει ακόμα τα περίφημα μεγάλα έργα (Ολυμπιάδα, δρόμοι κλπ).

5. Αλήθεια, από πότε η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει τα εχέγγυα για την ποιότητα των έργων που παραδίδει, όταν όλοι γνωρίζουμε για αστοχίες, λάθη και παραλείψεις από τους διάφορους εργολάβους στη λογική να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους;

6. Ποιός αλήθεια θα διασφαλίσει την προστασία των σχολικών μονάδων και του πάρκου από την ιδιωτική χρήση και τα ιδιωτικά συμφέροντα; Άλλωστε, στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται από την απόφαση του δήμου η δυνατότητα του ιδιώτη να φτιάξει και να εκμεταλλευτεί αθλητικές εγκαταστάσεις στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας.

7. Η απαξίωση, η εγκατάλειψη και ερήμωση των δημόσιων χώρων και η προπαγάνδα για δημιουργία θέσεων εργασίας, που στην πραγματικότητα θα είναι επισφαλείς και φτηνές σε ένα νέο εργασιακό κάτεργο, συμπληρώνουν έντεχνα τις μεθοδεύσεις τους για να περάσουν τα σχέδια των αναδιαρθρώσεων και η ολοκληρωτική παράδοση του δημόσιου πλούτου στην οικονομική ολιγαρχία.

8. Η λογική των ΣΔΙΤ (με όποια μορφή και παραλλαγή) παρουσιάζεται ως η «μοναδική» λύση για την αντιμετώπιση των λαϊκών αναγκών τόσο από τις μνημονιακές κυβερνήσεις όσο και από την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη αφήγηση και τους απολογητές της. Στα πλαίσια αυτά το κράτος «αποσύρεται» από την υποχρέωση του να χτίζει σχολεία, όπως αποσύρεται από την υποχρέωση του να παρέχει συντάξεις, περίθαλψη, συντάξεις. Παράλληλα το κράτος χαρίζει δρόμους, λιμάνια και αεροδρόμια απευθείας στο κεφάλαιο (ντόπιο και ξένο) για να ενισχύσει την κερδοφορία του. Έτσι το κράτος μεταθέτει τις ευθύνες του στους ίδιους τους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν όχι μόνο φόρους, χαράτσια, ΕΝΦΙΑ και δημοτικά τέλη, αλλά και για παιδικούς σταθμούς, σχολεία, πάρκα κλπ.

9. Οι ΟΤΑ, στα πλαίσια της ολοκλήρωσής τους ως τοπικό κράτος, αποκτούν ολοένα και πιο κρίσιμο ρόλο για τη ζωή των εργαζόμενων και για την προώθηση των επιδιώξεων του κεφαλαίου και της ΕΕ (εύρος κοινωνικών αρμοδιοτήτων, ΕΣΠΑ, εργασία, ιδιωτικοποίηση – εμπορευματοποίηση χώρου, δομές αλληλεγγύης, παραγωγικό μοντέλο κ.α.), χτίζοντας νέες συμμαχίες με επιχειρηματικά συμφέροντα σε βάρος των κοινωνικών αναγκών.

10. Η ΕΛΜΕ Χανίων, αλλά και γενικότερα το εκπαιδευτικό κίνημα χρόνια τώρα, έχει πάγια και καθαρή θέση, δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά με δημόσιες επενδύσεις και μόνο. Τα λεφτά που πληρώνουμε τόσα χρόνια στις τράπεζες και τους δανειστές φτάνουν και περισσεύουν για να χτιστούν και να στελεχωθούν σχολεία, νοσοκομεία, δρόμοι και ό,τι άλλο χρειάζεται η κοινωνία. Το σχολείο, η εκπαίδευση, είναι δικαίωμα, ανάγκη, κατάκτηση και δεν μπαίνει στις λογιστικές λογικές, στις αντιλήψεις για κέρδος προς όφελος των διαφόρων επιχειρηματιών με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η ΕΛΜΕ Χανίων απευθύνει κάλεσμα στα πρωτοβάθμια σωματεία, τις επιτροπές αγώνα, τις κινήσεις πόλης και τις πρωτοβουλίες κατοίκων ώστε με τον ανυποχώρητο αγώνα τους, όπως έγινε και στο πρόσφατο παρελθόν με τους Αγίους Αποστόλους και το στρατόπεδο Μαρκοπούλου, να ανατρέψουν τα σχέδιά τους, διεκδικώντας τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας.

Αναδημοσίευση από το blog της "Παρέμβασης Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!" 

Δείτε ακόμα:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ιδιωτικοποιείται, το «ανοιχτό στην αγορά» σχολείο έρχεται…

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ιδιωτικοποιείται, το «ανοιχτό στην αγορά» σχολείο έρχεται…

του Δημήτρη Δαμασκηνού 

  Σε ερώτηση για τη σχολική στέγη κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2019-2020 ο νέος δήμαρχος Χανίων κ. Σημανδηράκης επισήμανε πως «συνεχίζουμε την πορεία για την κατασκευή σχολείων μέσω ΣΔΙΤ» (βλ. Σημανδηράκης: Σε σχολεία του Δήμου Χανίων το πρόγραμμα «Αμάλθεια», 09-11-2019). 

  Αυτές οι υποσχέσεις αποτελούν συνέχεια των εξαγγελιών της προηγούμενης δημοτικής αρχής, όταν ο πρώην δήμαρχος Χανίων κ. Βάμβουκας καυχιόταν  πως ο Δήμος Χανίων θα γινόταν ο πρώτος δήμος της χώρας που θα επέλεγε την κατασκευή σχολικών κτιρίων μέσω ΣΔΙΤ (βλ. Οκτώ νέα σχολεία στα Χανιά, μέσω ΣΔΙΤ, 08-11/2018) 

  Φαίνεται πως δρομολογούνται οι διαδικασίες για την υλοποίηση αυτών των επιλογών παρά τη σφοδρή και αιτιολογημένη αντίδραση της ΕΛΜΕ Χανίων (Η ΕΛΜΕ Χανίων για την κατανομή των μαθητών και τη σχολική στέγη, 17-10-2017) αλλά και άλλων φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας που τονίζουν πως τα σχολεία που θα χτιστούν με τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) όχι μόνο θα τα πληρώσει πολύ ακριβά ο λαός, μα θα είναι περιουσία της κατασκευαστικής εταιρείας που θα έχει λόγο για όλα τα θέματα της σχολικής λειτουργίας.

  Συμβολή στη συζήτηση και τον προβληματισμό γύρω από το ζήτημα της ανέγερσης των σχολείων μέσω ΣΔΙΤ αποτελεί και το κείμενο του συναδέλφου Δημήτρη Δαμασκηνού, μέλους του ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων και εκπροσώπου της παράταξης "Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!". Αν και έχει δημοσιευθεί  το 2007 στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, όταν ο συντάκτης του ήταν μέλος του ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ, νομίζουμε πως διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την επικαιρότητα του και μπορεί να συμβάλει στον αναγκαίο αγώνα για να ιδρυθούν και να ανεγερθούν ΑΜΕΣΑ μέσω του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων όλες οι σχολικές μονάδες που απαιτούνται στο νομό Χανίων.

Λίγοι μήνες απομένουν μέχρι να αρχίσουν οι πρώτες κατασκευές σχολείων βάσει των συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και ακόμη το καθεστώς της νέας αυτής πρακτικής παραμένει ασαφές. Ωστόσο, ήδη μεγάλοι τραπεζικοί και κατασκευαστικοί όμιλοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τα πρώτα έργα σε 81 σχολεία, συνολικού προϋπολογισμού 343 εκατ. ευρώ.  Το ποσό αυτό θα πληρωθεί σε δόσεις την επόμενη 25ετία από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) ως ενοίκιο στους ιδιώτες που θα αναλάβουν αρχικά να χτίσουν τα σχολεία και στη συνέχεια να τα ασφαλίσουν, να τα συντηρούν και να τους παρέχουν φύλαξη. Το 60% του προϋπολογισμού αφορά το κόστος κατασκευής και το υπόλοιπο τις άλλες υπηρεσίες. Για τους ακριβείς όρους των συμβάσεων που θα υπογράψει το Δημόσιο με τους ιδιώτες κατασκευαστές, υπάρχουν ακόμα πολλές λευκές σελίδες […]» (Βλ. Κυριακάτική Ελευθεροτυπία, «Πρώτο κουδούνι για συμπράξεις», 22/04/07».)

Ι. «Εν αρχή ήν» η θατσερικής έμπνευσης νεοφιλελεύθερη τομή που θεσμοθέτησε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παραμονές της τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, για την κατασκευή των λεγόμενων «μεγάλων έργων» (βλ. Αερολιμένας Ελ. Βενιζέλος, Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και Αττική Οδός). Με πρόσχημα τη σύνθετη –τεχνικά- φύση, το επείγον του χαρακτήρα και το δυσβάστακτο κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό, αν το εγχείρημα χρηματοδοτούνταν αποκλειστικά από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, η κυβέρνηση Σημίτη, με τη συναίνεση επί της ουσίας της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης της ΝΔ[1], παρέδωσε με φωτογραφικούς διαγωνισμούς ή ακόμα και με απευθείας ανάθεση[2] στο μεγάλο κατασκευαστικό και χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο αυτά τα «μεγάλα έργα» στο σύνολό τους και από κάθε άποψη. Ιδιωτική χρηματοδότηση, μελέτη, κατασκευή, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση ήταν η «προίκα» που δόθηκε από τους τότε κυβερνώντες στις ηγεμονικές εργοληπτικές επιχειρήσεις και το τραπεζικό κεφάλαιο για την εκτίναξη των κερδών τους σε βάρος φυσικά των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων και των χρηστών των έργων που κλήθηκαν να πληρώσουν πολύ ακριβά τις υπηρεσίες που τους προσφέρονταν.

  Η νέα πρακτική των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) που εγκαινιάστηκε τότε, ακολουθώντας την ψευδώνυμη μεθοδολογία της «αυτοχρηματοδότησης» των έργων, δημιούργησε έναν κερδοφόρο πακτωλό για τους «χρυσοκάνθαρους» της καπιταλιστικής οικονομίας, όπως αποκαλύπτεται στην περίπτωση της Αττικής Οδού: «Ενώ το αρχικό ύψος της Σύμβασης Παραχώρησης ήταν 432 δισεκ. δρχ. από τα οποία το δημόσιο προβλεπόταν να διαθέσει τα 144 δισεκ. δρχ. (33%), η κοινοπραξία τα 54 δισεκ. δρχ. (13%) και τα πιστωτικά ιδρύματα τα 235 (54%), το τελικό κατασκευαστικό κόστος έφτασε τα 900 δισεκ. δρχ., από τα οποία το δημόσιο κάλυψε τελικά τα 612 (68%), ενώ η συμμετοχή της κοινοπραξίας παρέμεινε στα 54 δισεκ. δρχ. (6%) και τα τραπεζικά δάνεια στα 234 δισεκ. δρχ. (26%). Αποτέλεσμα είναι ηγεμονικές εργοληπτικές επιχειρήσεις και τραπεζικό κεφάλαιο με τον υποπολλαπλασιασμό της συμμετοχής τους (έναντι του διπλασιασμού της κρατικής συμμετοχής στο συνολικό κόστος του έργου) με την σημερινή ιδιωτική εκμετάλλευση του Αυτοκινητοδρόμου να εισπράττουν μεικτά ετήσια έσοδα της τάξης των 100 δισ. δρχ. (τα στοιχεία αφορούν στο 2005), τα οποία στο μεγαλύτερο μέρος τους αντιπροσωπεύουν καθαρή κερδοφορία του τεχνικού-τραπεζικού κεφαλαίου για τις επόμενες 10ετίες»[3]. Δηλαδή δουλειές με φούντες και παράς με ουρά, σε μια κόλαση υπερεντατικοποίησης της εργασίας και ελαστικών εργασιακών σχέσεων που δημιούργησαν οι υπεργολάβοι κατά την εκτέλεση των έργων, υποχρεώνοντας τους εργαζομένους με το αίμα και τα κορμιά τους να χτίσουν τα μεγάλα αυτά τεχνικά έργα[4].

ΙΙ. Μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων και την καταχρέωση της ελληνικής οικονομίας για πολλές δεκαετίες, η κυβέρνηση της Ν.Δ., ζηλεύοντας τη δόξα των προκατόχων της, ψήφισε τον Αύγουστο του 2005, κατά τη διάρκεια μάλιστα του 2ου θερινού τμήματος διακοπής των εργασιών της βουλής, το νομοσχέδιο για τις «Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) παραδίδοντας τους βασικούς τομείς του δημοσίου στην ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δραστηριότητα του ιδιωτικού τομέα. Από τούδε και εφεξής δρόμοι, αεροδρόμια, λιμάνια, νοσοκομεία, γέφυρες, μουσεία, σχολεία, μαρίνες φυλακές, ύδρευση, αποχέτευση, βιολογικοί καθαρισμοί μπορούν να κατασκευάζονται από τις ΣΔΙΤ, ενώ οι υπηρεσίες καθαρισμού, φύλαξης, κέτερινγκ, διοίκησης λιμανιών, αεροδρομίων, μαρινών, νοσοκομείων καθώς και είσπραξης ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο μπορούν επίσης να αποτελέσουν αντικείμενο ΣΔΙΤ σε μια προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του κράτους που όμοιά της δεν έχει γνωρίσει ο ελληνικός καπιταλιστικός κοινωνικός σχηματισμός, ώστε να βρουν κερδοφόρα, εγγυημένη και υψηλής απόδοσης διέξοδο ιδιωτικά κεφάλαια ύψους 2,4 δισεκ. ευρώ στη δημιουργία υποδομών και στην παροχή υπηρεσιών για λειτουργίες δημόσιου χαρακτήρα!

  Μέχρι την ψήφιση αυτού του νόμου το σύστημα παραγωγής δημοσίων έργων στην Ελλάδα βασιζόταν στην αποκλειστική χρηματοδότηση από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους. Η διόγκωση των ελλειμμάτων του κρατικού προϋπολογισμού, το μεγάλο έλλειμμα που προέκυψε από το φαγοπότι της Ολυμπιάδας οδήγησε στη μεγάλη περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, όπως αποτυπώνεται  στον προϋπολογισμό του 2007 με την υποχώρηση της δημόσιας κατανάλωσης[5].

  Με το θεσμό των ΣΔΙΤ η κυβέρνηση διατυμπανίζει ότι θα οδηγήσει σημαντικά ιδιωτικά κεφάλαια στην εκτέλεση έργων υποδομών και υπηρεσιών, στην ουσία, όμως, με τη συναίνεση της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ (που χαρακτηρίζει το νόμο υπουργοκεντρικό, δηλαδή αποδέχεται τη φιλοσοφία του και ζητά επιμέρους αλλαγές), δημιουργεί αποκλειστικά και μόνο ένα εργαλείο καταλήστευσης του δημόσιου χρήματος και της τσέπης των πολιτών σε όφελος εξασφαλισμένων ιδιωτικών υπερκερδών στην κατασκευή υποδομών και στην παροχή υπηρεσιών σ’ ό,τι αφορά κυρίως την Παιδεία, τον αθλητισμό, την κατοικία, την εργασία, το περιβάλλον, σε τομείς δηλαδή που αποτελούν –ακόμη- συνταγματική υποχρέωση της αστικού κράτους να καλύπτει.

  Οι ΣΔΙΤ αποτελούν, στην ουσία, έναν μηχανισμό αθρόας δανειακής επιβάρυνσης του δημοσίου και μάλιστα με τους πιο δυσβάσταχτους όρους, η οποία δεν θα εμφανίζεται στο δημόσιο χρέος. Οι εργαζόμενοι, όμως, και τα πλατιά λαϊκά στρώματα θα πληρώσουν «χρυσάφι» την παράδοση των πλέον νευραλγικών κρατικών υποδομών και δημόσιων υπηρεσιών στην ιδιωτική υπερεκμετάλλευση με τη συνεχή αύξηση των κρατικών δαπανών τα επόμενα χρόνια και τις πανάκριβες υπηρεσίες, για να εξασφαλιστούν τα εξαιρετικά και αδιαφανή κέρδη και υπερκέρδη που θα αποκομίσουν κύρια το μεγάλο κατασκευαστικό κεφάλαιο αλλά και οι τράπεζες που το χρηματοδοτούν.

  Η κυβέρνηση επιχειρεί μέσω των ΣΔΙΤ να πλαστογραφήσει τον προϋπολογισμό και να εμφανίσει τεχνητά μειωμένο το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος, αποκρύπτοντας ωστόσο ότι αυτού του είδους οι Συμπράξεις με ιδιώτες υποκαθιστούν στην ουσία τρέχουσες δαπάνες, οι οποίες (με τη μέθοδο της «ενοικίασης» και του αντίτιμου για την «παροχή υπηρεσιών») μετατίθενται προς εξόφληση στα επόμενα χρόνια επιβαρύνοντας συσσωρευτικά μελλοντικούς προϋπολογισμούς.

  Οι ΣΔΙΤ, επίσης, όπως δείχνει και το παράδειγμα της Μ. Βρεττανίας, στην οποία το 11% των δημοσίων επενδύσεων έχει ήδη υποκατασταθεί από ΣΔΙΤ (ΡΡΡ τις ονομάζουν οι Άγγλοι), θα αποτελέσουν μοχλό για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στον δημόσιο τομέα και τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, αφού το κομμάτι των εργαζομένων που θα απασχολεί ο ιδιώτης (π.χ. συντηρητές, καθαριστές, μαγειρεία, διοικητικό προσωπικό, λογιστήρια κ.α. σ’ ένα νοσοκομείο ΣΔΙΤ) θα απασχολείται με όρους ιδιωτικού τομέα (με ελαστικές εργασιακές σχέσεις δηλαδή και με συμβάσεις ορισμένου χρόνου), ενώ το κομμάτι των εργαζομένων (π.χ. γιατρών στα ίδια νοσοκομεία ΣΔΙΤ) θα απασχολείται με συμβάσεις δημόσιου τομέα, έχοντας τουλάχιστον κατοχυρωμένη τη μονιμότητα.

  Συμπερασματικά για τις ΣΔΙΤ: η γενίκευση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης των κοινωφελών έργων υποδομής και των αντίστοιχων υπηρεσιών (ΣΔΙΤ)  αντιπροσωπεύει εκείνο το θεσμικό, οικονομικό και κοινωνικό τόπο όπου συναντώνται και τέμνονται τρεις θεμελιώδεις παράμετροι της σημερινής κεφαλαιοκρατικής οικονομίας και πολιτικής που κινείται στον αστερισμό του νεοφιλελευθερισμού: αστικό κράτος, τεχνικές επιχειρήσεις, τραπεζικό κεφάλαιο δημιουργούν ένα αξεδιάλυτο κουβάρι κοινών συμφερόντων και επιδιώξεων που εγγυώνται τεράστια κέρδη και υπερκέρδη στους ιδιώτες με παράλληλη ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την ίδια ώρα που δυναμιτίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας των κοινωφελών υποδομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών.

  Με αυτόν τον τρόπο το αστικό κράτος, με τη σημερινή κυβερνητική εκδοχή της Ν.Δ. αλλά και την ουσιαστική στήριξη της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ,  απαλλάσσεται από οποιαδήποτε διαδικασία προώθησης των δημόσιων επενδύσεων, επιτυγχάνει τη δημοσιονομική "εξυγίανση" μέσα από την περιστολή θεμελιωδών κοινωνικών του λειτουργιών, μειώνει τα δημοσιονομικά ελλείμματα σε επίπεδα κάτω του 3% (Σύμφωνο Σταθερότητας), αποφεύγει οποιαδήποτε φορολογική επιβάρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας (την οποία άλλωστε μειώνει σταδιακά),  εμφανίζει την είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου ως έκφραση μιας "αναπτυξιακής" (κεφαλαιοκρατικής) διαδικασίας, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για αντικατάσταση των δημόσιων κοινωφελών επενδύσεων από την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα (κυρίως τις τεχνικές εταιρείες Ζ’ και ΣΤ’ τάξης και τις μεγάλες τράπεζες), πράγμα που αντιπροσωπεύει μια ιστορικών διαστάσεων μετάλλαξη του σύγχρονου καπιταλιστικού κράτους στη νεοφιλελεύθερη εποχή.

ΙΙΙ. Όσον αφορά ειδικά στην εκπαίδευση συχνά στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί στην έλλειψη σχολικών κτιρίων και αιθουσών, ιδιαίτερα στην περιοχή της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον υφυπουργό Παιδείας Γ. Καλό στα όρια του Δήμου της Αθήνας το 27% των σχολείων λειτουργούν με διπλοβάρδια, ενώ συνολικά για την Αττική το ποσοστό αυτό φτάνει στο 21,6%. Μισθώνονται 105 κτίρια που στεγάζουν 150 σχολεία, στα οποία φοιτούν πάνω από 15.000 μαθητές. Το κόστος ενοικίασης φτάνει τα 4,5 εκατ. ευρώ ετησίως. Συνολικά στην Αττική έχουν καταγραφεί 230 μισθωμένα κτίρια, όπου στεγάζονται 295 σχολεία[6]. Εκτός όμως από το υπέρογκο τίμημα, 40 σχολεία της Αθήνας και των γύρω δήμων κινδυνεύουν με έξωση, γιατί έχουν λήξει ή λήγουν τα μισθωτήριά τους...

  Ίδια και χειρότερη είναι η κατάσταση και στη συμπρωτεύουσα, στην οποία το πρόβλημα της σχολικής στέγης παραμένει εκρηκτικό: Από τις 1.064 σχολικές αίθουσες του νομού με μαθητικό δυναμικό 142.387 μαθητές, το ποσοστό διπλοβάρδιας προσεγγίζει το 21,14% (244 σχολεία λειτουργούν σε διπλοβάρδιες), ενώ ειδικά στο δήμο Θεσσαλονίκης φτάνει στο 37,63%. Το 2001 οι απαιτούμενες αίθουσες για την εξάλειψη της διπλής βάρδιας ανέρχονταν σε 1.957 και σήμερα έχει παραδοθεί το 25%. «Στα πρωινά σχολεία των Αμπελοκήπων τα 21 από τα 59 τμήματα έχουν από 25 μαθητές και πάνω»[7].

  Οι δαπάνες στο πρόγραμμα των δημοσίων επενδύσεων του 2006 για τη σχολική στέγη ήταν μόλις 850 εκατ. ευρώ και έχουν καθηλωθεί εδώ και χρόνια στα ίδια επίπεδα, με αποτέλεσμα να μην επαρκούν. Η πολιτική της υποχρηματοδότησης της σχολικής στέγης προκαλεί προβλήματα και σε άλλους νόμους, όπως π.χ. της Μαγνησίας, της Εύβοιας, της Χίου, του Ηρακλείου[8] κλπ. Εκατοντάδες ακόμα οικόπεδα που έχουν δεσμευτεί για σχολική χρήση κινδυνεύουν να αποχαρακτηρισθούν, καθώς το υπουργείο Παιδείας δεν έχει χρηματοδοτήσει ως τώρα είτε τη Νομαρχιακή είτε την Τοπική Αυτοδιοίκηση για την αγορά τους[9].

  Πατώντας πάνω σ’ αυτήν την άσχημη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η σχολική στέγη και αρνούμενη η κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για την ανέγερση, φύλαξη, συντήρηση και λειτουργία των σχολικών μονάδων μέσω της αύξησης των δαπανών του προϋπολογισμού για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, παραδίδει και αυτό το «φιλέτο» στους ιδιώτες: Αυτή την στιγμή ο ΟΣΚ βρίσκεται σε φάση επιλογής συμβούλων για τις πρώτες ΣΔΙΤ σχολείων που έχουν εγκριθεί από την κυβέρνηση. Οι ενδιαφερόμενοι είναι μεγάλοι τραπεζικοί όμιλοι (Πειραιώς, Alpha, Εθνικής, Αγροτικής κ.λπ.), που ενδιαφέρονται να πουλήσουν στο Δημόσιο τεχνογνωσία αλλά και τραπεζικά δάνεια.

  Σε λιγότερο από τρεις μήνες αναμένεται να έχει επιλεγεί ο σύμβουλος για το πρώτο έργο, της περιφέρειας Αττικής (27 σχολεία, προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ). Ενα μήνα αργότερα θα επιλεγεί και ο σύμβουλος του δεύτερου έργου, που αφορά την περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (31 έργα, προϋπ. 116 εκατ. ευρώ). Σύντομα αναμένεται και η προκήρυξη πρόσληψης τρίτου συμβούλου για το τελευταίο έργο που εγκρίθηκε προ ημερών και αφορά τις περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, Δυτικής Μακεδονίας, Ηπείρου και Ιονίων Νήσων (23 σχολεία, προϋπ. 77 εκατ. ευρώ).

  Πέντε μήνες μετά την επιλογή κάθε συμβούλου, θα προκηρύσσεται διεθνής διαγωνισμός με προθεσμία 52 ημερών για την υποβολή προτάσεων από τους υποψήφιους κατασκευαστές. Έτσι, στον ΟΣΚ εκτιμούν ότι οι πρώτοι ανάδοχοι θα μπουν στα σχολεία σε περίπου ένα χρόνο[10].

  Η ανέγερση σχολείων με τη μεθοδολογία ΣΔΙΤ προωθεί την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της σχολικής λειτουργίας , όχι μόνο ζητώντας αύριο πληρωμή της σχολικής στέγης που έχουν στην κατοχή τους οι ιδιώτες άμεσα από τους γονείς των μαθητών[11] που έτσι κι αλλιώς θα πληρώνουν ακριβά τη σχολική στέγη ως φορολογούμενοι, μα και μετατρέποντας σήμερα τα σχολεία σε επιχειρήσεις: ήδη εγκαινιάστηκε από τον ιδιωτικοποιημένο πλέον Ο.Σ.Κ. που λειτουργεί σαν Α.Ε. το πρώτο σχολείο - επιχείρηση που μετά τη λήξη των μαθημάτων λειτουργεί ως γκαράζ, internet cafe, προσφέροντας επί πληρωμή υπηρεσίες κλπ. Άλλωστε η νομοθεσία περί ΣΔΙΤ προβλέπει δυνατότητα του αναδόχου να αναπτύξει άλλες δραστηριότητες όπως η ενοικίαση χώρων του σχολείου για εμπορικές χρήσεις ως αντίτιμο για τις υπηρεσίες του.

  Η γενίκευση αυτής της νεοφιλελεύθερης αποδιάρθρωσης του σχολικού χώρου (που πρώτο εισηγήθηκε στο τελευταίο προεκλογικό του πρόγραμμα το ΠΑ.ΣΟ.Κ κάνοντας λόγο για «ανοιχτό σχολείο»[12] και ως ιδέα «σεμνά και ταπεινά» υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση της Ν.Δ.) θα υπονομεύσει βαθιά το δημόσιο χαρακτήρα του σχολείου, θα κλείσει σχολεία σε «άγονες» περιοχές, θα φέρει τους ιδιώτες μέσα στα πόδια των παιδιών του ελληνικού λαού με ό,τι αυτό σημαίνει για τη διαπαιδαγώγησή τους από την ηθική του κεφαλαίου, θα εξοντώσει, τέλος, τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, όπως άλλωστε έγινε σε H.Π.A. - Aγγλία, τινάζοντας στα ύψη τον αποκλεισμό και τον αναλφαβητισμό[13].

  Για όλους αυτούς τους λόγους έχει εξαιρετική σημασία το εκπαιδευτικό κίνημα στο σύνολό του ενόψει μάλιστα και των συνεδρίων σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ άμεσα να απαιτήσει:

• Aύξηση των δημόσιων δαπανών για την Παιδεία στο 5% του AEΠ ή στο 15% του προϋπολογισμού.
• Eκπαίδευση δημόσια και δωρεάν σε όλα τα επίπεδα και τις βαθμίδες με αφετηρία την αντίληψη ότι η εκπαίδευση είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Kατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Έξω οι επιχειρήσεις από τα σχολεία. Όχι στο νομοθετικό πλαίσιο των Συμπράξεων Δημόσιου - Iδιωτικού Tομέα που αναθέτει σε ιδιώτες και εταιρείες την ανέγερση σχολείων κι άλλων δημοσίων υποδομών και οδηγεί στην ανοιχτή εμπορευματοποίηση της λειτουργίας των δημόσιων σχολείων.

Σημειώσεις-Παραπομπές 

1. που ξεσήκωνε έναν δημαγωγικό θόρυβο για τους ρυθμούς μόνο εκτέλεσης των έργων, για τις υπερβάσεις του προϋπολογισμού και μερικούς από τους σκανδαλώδεις –πράγματι- όρους των Συμβάσεων Παραχώρησης – Συγχρηματοδότησης.

2. βλ. τα συμπληρωματικά έργα της Αττικής Οδού.

3. Βλ. άρθρο του Ανέστη Ταρπάγκου, MΕ ΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ (ΣΔΙΤ) Γενικεύεται η ιδιωτικοποίηση των κοινωφελών έργων υποδομής, εφημ. Εποχή, 10/04/2005.

4. Για τις εργασιακές σχέσεις στα μεγάλα έργα μα και στα υπόλοιπα που κατασκευάστηκαν ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, ενδιαφέρουσες πληροφορίες μπορεί να βρει κανείς στο αφιέρωμα του περιοδικού: «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης» , Φάκελος: «Αθήνα 2004», επιμέλεια: Δημήτρης Δαμασκηνός, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.paremvaseis.org/olympiada%20afieroma.htm

5. Από ρυθμό αύξησης της δημόσιας κατανάλωσης 2% το 2006, η εισηγητική έκθεση για τον προϋπολογισμό του 2007 προβλέπει ρυθμό αύξησης 1,1% για το 2007. Aυτό σημαίνει και περιορισμό του Προγράμματος Δημοσίων Eπενδύσεων και του προγράμματος προμηθειών του Δημοσίου, με αρνητικό αντίκτυπο στο ρυθμό αύξησης του AEΠ. (Βλ. Δημήτρη Δαμασκηνού, Kρατικός προϋπολογισμός 2007: Kοινωνικά άδικος μηχανισμός αναδιανομής εισοδημάτων από τους εργαζόμενους στους «έχοντες και κατέχοντες», http://www.paremvaseis.org/yliko13febr2007.htm

6. βλ. εφημερίδα Έθνος, 04/09/2005.

7. βλ. εφημερίδα Αγγελιοφόρος, 10/03/2006.

8. βλ. άρθρο του Μάρκου Λάζαρου, προέδρου τότε της Ε.Λ.Μ.Ε. Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πατρίς στις 10/10/2005. Χαρακτηριστικό των προβλημάτων είναι το γεγονός ότι στο νομό Ηρακλείου ανάδοχοι εργολάβοι διέκοψαν τις εργασίες, ακόμα και σε περιπτώσεις κτιρίων που θα ολοκληρώνονταν σε λίγες μόλις εβδομάδες, όπως συνέβη στο 2ο Λύκειο, που λίγο πριν τη μετεγκατάστασή του σε νέο κτίριο, διακόπηκαν οι εργασίες και το σχολείο λειτουργεί μέχρι και σήμερα σε λυόμενες αίθουσες.

9. Βλ. άρθρο του Δημήτρη Δαμασκηνού, «Πλήρης υποβάθμιση και απαξίωση της σχολικής στέγης με στόχο την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης», http://www.paremvaseis.org/domi174apr.htm

10. Βλ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, «Πρώτο κουδούνι για συμπράξεις», 22/04/07».

11. Μπορεί ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΚ κ. Παταριάς να διαβεβαιώνει ότι «αυτό δεν θα συμβεί, γιατί ο ιδιώτης δεν θα έχει την εκμετάλλευση του σχολείου, όπως συνέβη στα μεγάλα έργα, π.χ. στη ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου», ωστόσο δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα, με το επιχείρημα να μην επιβαρυνθεί ο κρατικός προϋπολογισμός για τις υπερβάσεις και τις υπερβολικές αυξήσεις ενοικίων που θα απαιτήσουν να εισπράττουν οι ιδιώτες, σε κάποιον μέλλοντα χρόνο οι γονείς μερικών «ευγενών σχολείων» στα μεγάλα αστικά κέντρα να κληθούν να πληρώσουν άμεσα ένα αντίτιμο ως χρήστες των υψηλής ποιότητας(;) υπηρεσιών που θα προσφέρουν οι ιδιώτες στα παιδιά τους.

12. Όπως περιγράφεται στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ: « Το Ανοικτό σχολείο αποτελεί τη νέα γενιά σχολείων που, εκτός από τις αίθουσες διδασκαλίας και τα εργαστήρια, θα διαθέτει επίσης…χώρους αναψυχής, internet café, μικρά βιβλιοπωλεία και υπόγειους χώρους στάθμευσης».

13. Ολόκληρα σχολικά κτίρια μετατρέπονται πλέον σε διαφημιστικές πινακίδες των χορηγών τους, όπως τα σχολεία της Δωδεκανήσου που έχουν αναλάβει την προώθηση της «Καϊρ», εταιρείες οδοντόκρεμας διδάσκουν Αγωγή Υγείας και άλλες παραγωγής προφυλακτικών Σεξουαλική Αγωγή, ενώ στελέχη του ΣΕΒ παραδίδουν στα μικρά παιδιά μαθήματα υποταγής στην καπιταλιστική αγορά. Αποκαλυπτική για τα τραγικά αποτελέσματα του όλου εγχειρήματος είναι η πείρα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, που προηγήθηκαν στην εφαρμογή του, όπως η Ιρλανδία και η Βρετανία. Στην τελευταία εφαρμόζεται από το 1985 το πρόγραμμα «Σκέπτομαι Επιχειρηματικά». Ένα πρόγραμμα που υποχρεώνει τα σχολεία να ιδρύσουν μικρές επιχειρήσεις από τα έσοδα των οποίων εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Σήμερα, μετά από είκοσι περίπου χρόνια υλοποίησης του προγράμματος αυτού, το 75% των σχολείων της Βρετανίας έφτασε να λειτουργεί κάτω από άθλιες συνθήκες, ενώ ο μέσος όρος αμόρφωτων αποφοίτων στη χώρα αυτή είναι από τους υψηλότερους στην Ε.Ε. (Βλ. Δημήτρη Δαμασκηνού, «Από τον Προμηθέα στο Σίσυφο, Η τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση στην Ελλάδα», εκδ. «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, Φεβρουάριος 2006, σελ. 79).

Δημήτρης Δαμασκηνός, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων
(Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης, τεύχος 82, καλοκαίρι 2007, σελ. 29-32)
 

Αναδημοσίευση από τον Αγώνα της Κρήτης

Χανιά: Απίστευτο περιστατικό σε δημοτικό σχολείο-Πατέρας φέρεται να χτύπησε δασκάλα

Κλείνει το σχολείο ο Σύλλογος Γονέων. Συμπαράσταση στη δασκάλα που δέχτηκε επίθεση και από το ΣΕΠΕ Χανίων

Την «αναίτια επίθεση στην εκπαιδευτικό» του 14ου Δημοτικού Σχολείου από πατέρα μαθητή καταγγέλλει με σημερινή του ανακοίνωση ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΕΠΕ) Ν. Χανίων.

  Στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:

  «Με έκπληξη ενημερωθήκαμε από συναδέλφους του 14ου Δημοτικού Σχολείου στην περιοχή της  Νέας Χώρας ότι εκπαιδευτικός, κατά την προβλεπόμενη ώρα αποχώρησης των μαθητών με το πέρας του ολοήμερου προγράμματος, προπηλακίστηκε από γονέα μαθητή με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά και να διακομισθεί στο νοσοκομείο Χανίων ενώ η αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του πατέρα.

  Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων καταγγέλλει απερίφραστα την απροκάλυπτη δολοφονική επίθεση προς την εκπαιδευτικό που σημειώθηκε έπειτα από καυγά που είχε ο πατέρας με τη μητέρα μαθητή στον προαύλιο χώρο του σχολείου.

  Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εκπαιδευτικοί του νομού πέφτουν θύματα παρόμοιων επιθέσεων. Οποιαδήποτε επιθετική συμπεριφορά είναι κατακριτέα πόσο μάλλον όταν συμβαίνει εντός του σχολικού περιβάλλοντος και με παρουσία μαθητών.

   Μια τέτοια επίθεση προφανώς και επηρεάζει αρνητικά και ανεπανόρθωτα τους μαθητές. Διαταράσσει το ειρηνικό κλίμα του σχολικού περιβάλλοντος, δημιουργεί ανασφάλεια και διασπείρει το φόβο στους μαθητές και τους γονείς τους. Όλοι μπορούν να φανταστούν τον τρόμο των μαθητών, οι οποίοι αντικρίζουν την εικόνα της τραυματισμένης από τον τραμπούκο πατέρα, δασκάλας τους.

  Οι εκπαιδευτικοί κατ’ επανάληψη έχουμε αναδείξει το ζήτημα της ασφάλειας των σχολικών χώρων τόσο για μας τους ίδιους αλλά κυρίως και για τους μαθητές μας. Δεν μπορεί να είμαστε απροστάτευτοι, εκπαιδευτικοί και μαθητές, στις διαθέσεις κακοπροαίρετων.

  Απέναντι στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα (ελλείψεις προσωπικού-επιστάτες, καθαριστές, τραπεζοκόμοι- σχολική στέγη, αναλυτικά προγράμματα, κ.ά.) αλλά και σε αυτά που έρχονται (αξιολόγηση, πολυνομοσχέδιο, νέο λύκειο, κ.ά), το μεγαλύτερο όπλο μας είναι το ενιαίο μέτωπο εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών. Ο ενιαίος αγώνας όλων είναι η μοναδική απάντηση σε όλους αυτούς που επιχειρούν να απαξιώσουν το δημόσιο σχολείο.

  Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων εκφράζει την συμπαράστασή του στη δασκάλα, το σύλλογο διδασκόντων αλλά και στο σύλλογο γονέων, που απομόνωσαν, καταδίκασαν και στάθηκαν απέναντι στο συγκεκριμένο γονιό και σήμερα στην εισαγγελία. Χαιρετίζουμε την απόφαση του Συλλόγου Γονέων του σχολείου να κρατήσει το σχολείο κλειστό τη Δευτέρα.

  Καλούμε όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας να καταδικάσουν το γεγονός.

  Το Διοικητικό Συμβούλιο καλεί σε παράσταση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα στις 12μμ στο Δικαστικό Μέγαρο Χανίων όπου θα πραγματοποιηθεί η δικάσιμος του κατηγορούμενου για τον ξυλοδαρμό της συναδέλφου.

  Για τον λόγο αυτό το ΔΣ του Συλλόγου μας προκηρύσσει 3ωρη στάση εργασίας από 8 π.μ. – 11 π.μ. και 2ωρη στάση εργασίας από 2 μ.μ. – 4 μ.μ., ενώ η ΔΟΕ έχει προκηρύξει για την μέρα εκείνη 3ωρη στάση εργασίας 11 π.μ. – 2 μ.μ.».

  Εν τω μεταξύ η "Παρέμβαση Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!", όταν ρωτήθηκε  ο εκπρόσωπός της στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων το πρωί της Κυριακής 20 Οκτωβρίου 2019 για το θέμα κι ενόψει της αυτόφωρης διαδικασίας τη Δευτέρα στις 12μμ στο Δικαστικό Μέγαρο εις βάρος του κατηγορούμενου για τον ξυλοδαρμό της συναδέλφου, συμφώνησε να βγει μία λιτή ανακοίνωση της ΕΛΜΕ στο πνεύμα της ανακοίνωσης του ΣΕΠΕ Χανίων με την παρακάτω απαραίτητη προσθήκη: 

  "Μεγάλες είναι, επίσης, οι ευθύνες των κυβερνήσεων διαχρονικά που απαξίωσαν και συνεχίζουν να απαξιώνουν τη δημόσια εκπαίδευση, το εκπαιδευτικό έργο και τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, διαμορφώνοντας το περιβάλλον μέσα στο οποίο παρόμοιες συμπεριφορές βρίσκουν γόνιμο έδαφος για να εκδηλωθούν. Η επιμονή όλων των ηγεσιών του υπουργείου παιδείας στις πολιτικές αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού, η διαρκής προσπάθεια έμμεσης ιδιωτικοποίησης της δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, οι ελλείψεις εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού, η διαρκής μετακύλιση του κόστους της εκπαίδευσης στους εργαζόμενους γονείς, οδηγούν σε τέτοιου είδους τραμπούκικες επιθέσεις". (βλ. την ανακοίνωση που εξέδωσε τελικά το απόγευμα της Κυριακής 20 Οκτωβρίου το ΔΣ της ΕΛΜΕ Χανίων ΕΔΩ).

  Κλειστό, τέλος, θα παραμείνει το 14ο Δημοτικό σχολείο Χανίων, με απόφαση του Συλλόγου Γονέων του σχολείου, σε ένδειξη συμπαράστασης στη δασκάλα που δέχθηκε επίθεση από πατέρα μαθητή, το απόγευμα της Παρασκευής.

  Σε σχετική ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων αναφέρει τα εξής:

  «Στα περιστατικά βίας οφείλουμε όλοι να σταθούμε απέναντι. Πόσο μάλλον όταν αυτά είναι επαναλαμβανόμενα.

  Έχουμε υποχρέωση να κάνουμε ότι περνάει απ’ το χέρι μας για να διασφαλίσουμε ένα ήρεμο και ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά μας και τους δασκάλους του, ώστε να μπορούν να ασκούν αναπόσπαστα το λειτούργημα τους.

  Οτιδήποτε λιγότερο, είναι απλά ανεπίτρεπτο.

  Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του 14ου Δημοτικού σχολείου Χανίων, σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους δασκάλους αλλά και διαμαρτυρίας και αφύπνισης προς την πολιτεία, αποφάσισε να κρατήσει κλειστό το σχολικό συγκρότημα την Δευτέρα 21/10 που θα δικαστεί η αυτόφωρη διαδικασία για το περιστατικό βίας που έγινε στον χώρο του σχολείου μας την Παρασκευή 18/10 με θύμα μια Δασκάλα του σχολείου μας.

  Θεωρούμε αυτονόητη την συμμετοχή και την συμπαράσταση και των υπολοίπων γονέων του σχολείου μας προκειμένου να μην επιτρέψουμε να ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο.»

Αναδημοσίευση από το blog της "Παρέμβασης Εκπαιδευτικών για τη Ρήξη και την Ανατροπή!"