Το κεφάλαιο εκπαιδεύει αυτούς που ΘΕΛΕΙ να εκμεταλλευτεί.Οι υπόλοιποι ας "συγχωνευτούν"

Μαθητές στην Κίνα (που βέβαια δεν κάνει συγχωνεύσεις)


Λουκέτο σε σχολείο στο Ντιτρόιτ, όπου έχουμε περισσότερες συγχωνεύσεις και από την Ελλάδα, και πλέον οι μαθητές θα συνωστίζονται σε τάξεις ακόμα και των 60 μαθητών/τμήμα...

Σημαντικό "θόρυβο" προκάλεσε μια έρευνα της βρετανικής Βασιλικής Ακαδημίας, σύμφωνα με την οποία "η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε επιστημονικές ανακαλύψεις σε δύο χρόνια". Ας δούμε καταρχήν αυτή την είδηση, και μετά σχολιάζουμε:

Κίνα: Θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε επιστημονικές ανακαλύψεις σε δύο χρόνια

Είναι γνωστό ότι η Κίνα αναμετράται στα "ίσια" με τις ΗΠΑ για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία σε πάρα πολλά επίπεδα. Πλέον, ένα από αυτά είναι και ο επιστημονικός τομέας, καθώς η Ασιατική υπερδύναμη θα ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε επιστημονικές ανακαλύψεις το 2013 - πολύ νωρίτερα απ' όσο αναμενόταν. Αυτό είναι το συμπέρασμα κατέληξε της βρετανικής Βασιλικής Ακαδημίας, η οποία χαρακτηρίζει «ιδιαιτέρως εντυπωσιακή» την άνοδο των κινεζικών επιστημών. Μέχρι τώρα, οι ερευνητές θεωρούσαν ότι η Κίνα θα ξεπερνούσε τις ΗΠΑ μετά το 2020. Όμως η νέα αυτή έρευνα δείχνει ότι η Κίνα, αφού εκτόπισε τη Βρετανία από την δεύτερη θέση στην παραγωγή επιστημονικής γνώσης, ενδέχεται να ξεπεράσει και τις ΗΠΑ σε λιγότερο από δυο χρόνια. Στόχος της έρευνας, που έχει τον τίτλο "Γνώση, δίκτυα και έθνη", ήταν να βρεθεί ποιος μπορεί να στερήσει τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνίας από την κυριαρχία τους στον τομέα των επιστημών. Το 1996, την πρώτη χρονιά που εξέτασε η έρευνα, οι ΗΠΑ δημοσίευσαν 292.513 εργασίες - υπερδεκαπλάσιες από τις 25.474 της Κίνας. Αλλά το 2008, οι ΗΠΑ εμφάνισαν ελάχιστη αύξηση για να φθάσουν τις 316.317 εργασίες, ενώ η Κίνα επταπλασίασε την παραγωγικότητά της στο συγκεκριμένο τομέα, φθάνοντας τις 184.080. Ο καθηγητής σερ Κρις Λουέλιν Σμιθ, υπεύθυνος για την έρευνα, δήλωσε ότι το συμπέρασμα «δεν τον εκπλήσσει» λόγω της τεράστιας αύξησης των επενδύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη στην Κίνα. Η Κίνα δαπανά, πλέον, στην έρευνα πάνω από 100 δισ. δολάρια το χρόνο!

Καταρχήν, μια απαραίτητη διευκρίνηση, καθώς δε συμφωνούμε με τον τρόπο αυτό "ποσοτικοποίησης και μέτρησης της επιστημονικής γνώσης με βάση τον αριθμό των δημοσιεύσεων. Η μόρφωση είναι κάτι που λείπει σήμερα "πιο πολύ από ποτέ" - η δυνατότητα του λαού να κατανοήσει τι γίνεται, να να δράσει για να βελτιώσει τα πράγματα.

Αυτό που φαίνεται όμως από την είδηση, είναι ότι η αστική έστω εκπαίδευση, που κυρίως δίνει στους νέους επαγγελματικά εφόδια, για να γίνουν παραγωγικοί αργότερα ως εργαζόμενοι, αναπτύσσεται στην Κίνα. Και απο-αναπτύσσεται στη Δύση.

Όταν ο καπιταλισμός αναπτυσσόταν στη Δύση, με την παραγωγή του πλούτου να γίνεται εκεί, τότε εκπαίδευε όσο μπορούσε τους νέους της Δύσης, προκειμένου αργότερα, όταν γίνουν εργάτες, να είναι πιο παραγωγικοί, και άρα να αποκομίσει μεγαλύτερα κέρδη όταν τους βάζει να δουλεύουν και ο κεφαλαιοκράτης αποσπά την υπεραξία από την εργασία τους.

Πλέον, το κεφάλαιο δεν αναπτύσσεται στη Δύση. Οι μόνες συνθήκες που ευδοκιμεί πλέον είναι οι συνθήκες "από Βουλγαρία και κάτω". Δηλαδή συνθήκες τεράστιας φτώχειας για το λαό. Και βέβαια, οι "αγαπημένες" του συνθήκες, οι συνθήκες δηλαδή που μεγιστοποιούν το κέρδος του κεφαλαιοκράτη, είναι γενικά αυτές της Κίνας, που πλέον αποτελεί το "μέτρο σύγκρισης" για τους υπόλοιπους.

Και επειδή στη Δύση δεν ισχύουν αυτές οι συνθήκες, λόγω μεγάλων εργατικών αγώνων του παρελθόντος, οι εργάτες της Δύσης κρίνονται όλοι λίγο-πολύ ως "μη ανταγωνιστικοί" σε σχέση με τον Κινέζο/Ινδό/Ταιβανέζο εργάτη (μοναδική εξαίρεση η Γερμανία, που πετυχαίνει καλύτερη ποιότητα στα προιόντα της, και έτσι ναι μεν το εργατικό κόστος είναι υψηλό, αλλά παρόλα αυτά ο κόσμος πληρώνει το "κάτι παραπάνω" για την ανώτερη "made in Germany" ποιότητα).

Ως εκ τούτου, οι κεφαλαιοκράτες δεν επενδύουν εκεί, και δεν πρόκειται να επενδύσουν μέχρι ότου οι άνεργοι εργάτες της δύσης, απελπισμένοι καθώς θα είναι, θα δεχτούν να "κινεζοποιηθούν" όσο το δυνατόν περισσότερο. Έως τότε, γιατί να εκπαιδεύσουν την επόμενη γενιά των εργατών της δύσης; Καλύτερα να μην ξοδεύουν χρόνο, χρήμα και άλλους πόρους σε αυτούς, προκειμένου να μείνουν άνεργοι, και να δεχτούν μια ώρα αρχύτερα την "κινεζοποίηση" τους - όσοι βέβαια από αυτούς επιβιώσουν, καθώς κάμποσοι θα πεθάνουν από την πείνα. Και αν είναι "καλά παιδιά" και δεν εξεγερθούν, τότε κάποια στιγμή στο (αρκετά μακρινό) μέλλον, θα ξαναγυρίσουν τα εργοστάσια, και θα τους προσλάβουν ως εργάτες.

Αντίθετα, το κεφάλαιο επενδύει, όταν επενδύει, στην Κίνα. Οι Κινέζοι εργάτες είναι οι πιο "ανταγωνιστικοί", το όνειρο κάθε κεφαλαιοκράτη, καθώς τον αφήνουν να αρπάζει σχεδόν όλο τον πλούτο για πάρτι του. Γι' αυτό και τους εκπαιδεύει, επενδύοντας διαρκώς σε σχολεία, ερευνητικά προγράμματα, κτλ.

Η όποια καπιταλιστική ανάπτυξη υπάρχει στην Κίνα, και για όσο υπάρχει, σημαίνει πως οι καπιταλιστές θα χρειαστούν και τη νέα φουρνιά των Κινέζων εργατών. Και γι' αυτό τους εκπαιδεύουν. (Παρεμπιπτόντως βέβαια, και η Κίνα θα περάσει από κρίση - είναι στη φύση του καπιταλισμού, καθώς η ανάπτυξη του παράγει ανισότητα, και άρα αργά ή γρήγορα το χάσμα πλούσιων-φτωχών είναι τόσο μεγάλο, οι φτωχοί είναι τόσο ξεζουμισμένοι, που...αδυνατούν να αγοράζουν όλα όσα παράγουν, και ξεσπά κρίση. Ήδη στην Κίνα μιλούν για "στεγαστική φούσκα", μιας και οι εργάτες δε μπορούν να αγοράσουν τα σπίτια που έχουν χτίσει).

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι όταν πρωτοενσωματώθηκε η Κίνα στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, πριν δύο περίπου δεκαετίες, οι πρώτοι που πήγαν εκεί για μπίζνες ήταν οι εταιρίες που χρησιμοποιούν ανειδίκευτους εργάτες (πχ σε εργοστάσια ρούχων, παπουτσιών, κτλ). Οι Κινέζοι εργάτες ήταν βέβαια πολύ "ανταγωνιστικοί" (=αμείβονταν με ψίχουλα), αλλά πέρα από αυτό δεν είχαν καμία εκπαίδευση, και άρα ήταν αδύνατο π για μία εταιρεία τηλεπικοινωνιών να πάει στην Κίνα.

Καθώς όμως η παραγωγή μετακομίζει εκεί, και επενδύονται κεφάλαια, το κράτος αναλαμβάνει με τα χρήματα που εισέρχονται στα ταμεία του να χτίσει σχολεία, πανεπιστήμια, κτλ. Και έτσι εκπαιδεύει τους εργάτες και σε νέες δεξιότητες που ανεβάζουν την παραγωγικότητα του, κάνοντας τους κατάλληλους να εργασθούν πχ ως προγραμματιστές, μηχανικοί, κτλ. Για παράδειγμα, σήμερα μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες τηλεπικοινωνιών στον κόσμο είναι η Κινεζική Huawei.

Για ποιο λόγο λοιπόν το κεφάλαιο να εκπαιδεύσει του εργάτες στη Δύση, όταν έχει στη διάθεση του πολύ ανταγωνιστικότερους εργάτες στην Κίνα; Αυτούς θα προτιμήσει.

Όσο για εσάς και τα παιδιά σας, εντάξει, μερικοί κάπως θα τα κουτσοβολέψετε, μερικοί θα πεινάσετε, μερικοί θα πεταχτείτε "στο καλάθι των αχρήστων", και μερικοί θα ψοφήσετε στην κυριολεξία από την πείνα ή άλλες συναφείς αιτίες.

Δεν είστε αρκετά "ανταγωνιστικοί" - πρέπει να "κινεζοποιηθείτε" πρώτα, και μετά τα ξαναλέμε για επενδύσεις και ανάπτυξη καπιταλιστικού τύπου. Ως τότε, "άντε γεια".

Συνέχεια...

Ουμπέρτο Έκο - Μια φορά και έναν καιρό...

Στις αρχές Μαρτίου διάβασα ένα σύντομο άρθρο σχετικά με μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε στη Βρετανία, η οποία κατεδείκνυε ότι το ένα τέταρτο των Αγγλων θεωρεί πως ο Γουίνστον Τσόρτσιλ είναι ένα φανταστικό πρόσωπο, όπως επίσης ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Τσαρλς Ντίκενς. Από την άλλη πλευρά, πολλοί από τους ερωτηθέντες- δεν διευκρινιζόταν πόσοι- δήλωσαν ότι ο Σέρλοκ Χολμς, ο Ρομπέν των Δασών και η Εleanor Rigby (τίτλος τραγουδιού των Μπιτλς) ήταν όλοι τους αληθινά πρόσωπα.

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να μην το πάρω κατάκαρδα. Δεν εκπλήσσομαι που πολλοί πιστεύουν ότι ο Χολμς και ο Ρομπέν υπήρξαν στην πραγματικότητα. Εξάλλου έχει στηθεί μια ολόκληρη «επιχείρηση Χολμς» και ο κόσμος μπορεί να επισκεφθεί το διαμέρισμα στην Μπέικερ Στριτ, όπου υποτίθεται ότι έζησε ο φανταστικός ντετέκτιβ.

Παράλληλα ο άνθρωπος πάνω στον οποίον βασίστηκε ο θρύλος του Ρομπέν των Δασών υπήρξε πραγματικά, αν και σήμερα ίσως φαίνεται εξωπραγματικό κατά τη φεουδαρχική εποχή να κλέβουν από τους πλούσιους για να δώσουν στους φτωχούς, καθώς στη σύγχρονη οικονομία γίνεται ακριβώς το αντίθετο.

Από την άλλη πλευρά, εγώ προσωπικά όταν ήμουν παιδί πίστευα ότι ο Μπάφαλο Μπιλ ήταν ένας φανταστικός ήρωας, ώσπου ο πατέρας μου μού εξήγησε ότι όχι μόνο υπήρξε στην πραγματικότητα αυτός ο υπέροχος καουμπόι, αλλά ότι ο ίδιος τον είχε δει επάνω στη σκηνή, όταν ο θίασός του έκανε περιοδεία στην πόλη μας. Από τη θρυλική Αγρια Δύση στις επαρχίες του Πιεμόντε στην Ιταλία.

Η εικόνα για το παρελθόν, ακόμη και το πρόσφατο, παραμένει πολύ θολή. Το καταλαβαίνουμε όταν ρωτάμε νέους ανθρώπους. Εδώ στην Ιταλία, έχω διαβάσει για διαγωνίσματα από τα οποία φαίνεται ότι ορισμένοι φοιτητές πιστεύουν πως ο πρώην πρωθυπουργός Αλντο Μόρο (ο οποίος δολοφονήθηκε το 1978) ήταν μέλος των Ερυθρών Ταξιαρχιών (της τρομοκρατικής οργάνωσης που τον σκότωσε) και ότι ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι, πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας καθώς και ένας από τους «πατέρες» της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ήταν στέλεχος των φασιστών. Είναι πιθανό να σκεφτεί κάποιος ότι έχει περάσει πολύς καιρός από τότε: Γιατί ένας 18χρονος θα πρέπει να γνωρίζει ποιος βρισκόταν στην εξουσία 50 χρόνια προτού γεννηθεί;

Προσωπικά- ίσως επειδή τα σχολεία κατά την περίοδο του φασισμού στην Ιταλία μας έβαζαν τέτοιες πληροφορίες στο κεφάλιγνώριζα σε ηλικία 10 ετών ότι ο πρωθυπουργός στα χρόνια της Πορείας προς τη Ρώμη, η οποία έφερε στην εξουσία τον Μπενίτο Μουσολίνι 20 χρόνια νωρίτερα, ήταν ο Λουίτζι Φάκτα. Στα 18 μου γνώριζα για τους ιταλούς πολιτικούς, όπως ο Ουρμπάνο Ρατάτσι και ο Φραντσέσκο Κρίσπι. Και όλοι αυτοί ανήκαν στον προηγούμενο αιώνα.

Το θέμα είναι ότι η σχέση μας με το παρελθόν έχει αλλάξει. Υπήρχε μια εποχή που μας ενδιέφερε πολύ το παρελθόν, διότι οι πληροφορίες για το τότε παρόν ήταν μάλλον ελάχιστες- οι παλιές εφημερίδες έλεγαν ό,τι είχαν να πουν μέσα σε οκτώ μόνο σελίδες. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σύγχρονο φαινόμενο, μας τροφοδοτούν με μια τεράστια ποσότητα πληροφοριών για το παρόν και αν «σερφάρω» στο Διαδίκτυο μπορώ να μάθω για εκατομμύρια πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο σήμερα.

Το παρελθόν για το οποίο μας μιλούν τα μέσα ενημέρωσης μέσω του Χόλιγουντ και άλλων βιομηχανιών- ιστορίες για τους ρωμαίους αυτοκράτορες, τον άγγλο βασιλιά της μεσαιωνικής εποχής Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο και για τις μάχες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου- μας αποκαλύπτεται μαζί με τη ροή των πληροφοριών για το παρόν, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται κανείς να συλλάβει τη χρονική απόσταση μεταξύ του Σπάρτακου και του Ριχάρδου Α΄. Η διαφορά μεταξύ του φανταστικού και του πραγματικού μπερδεύεται ή τουλάχιστον χάνει την ουσία της. Γιατί πρέπει ένα παιδί που βλέπει μια ταινία στην τηλεόραση να πιστεύει ότι ο Σπάρτακος υπήρξε στην πραγματικότητα, ενώ ο Βινίσιος του «Quo Vadis» όχι; Ή ότι ο Ιβάν ο Τρομερός ήταν αληθινό πρόσωπο, ενώ ο τυραννικός αυτοκράτορας Μινγκ του πλανήτη Μόνγκο όχι, από τη στιγμή που οι δυο τους μοιάζουν πολύ μεταξύ τους;

Στον αμερικανικό πολιτισμό, αυτή η σύγχυση μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος αντιμετωπίζεται με επιδεικτική αδιαφορία. Είναι επίσης πιθανό να συναντήσει κανείς καθηγητές Φιλοσοφίας, οι οποίοι πιστεύουν ότι δεν έχει καμία αξία να γνωρίζουμε τι είπε ο Καρτέσιος σχετικά με τον τρόπο του σκέπτεσθαι, δεδομένου ότι αυτό που μας ενδιαφέρει σήμερα είναι τι λένε οι γνωστικές επιστήμες για το θέμα αυτό. Οι άνθρωποι αυτοί ξεχνούν όμως ότι οι γνωστικές επιστήμες έφτασαν στο σημείο που είναι σήμερα, ειδικά χάρη στον προβληματισμό που ξεκίνησε από τους φιλοσόφους του 17ου αιώνα. Εγκαταλείψαμε τη συνήθεια να χρησιμοποιούμε την εμπειρία του παρελθόντος για να κατανοήσουμε καλύτερα το παρόν.

Πολλοί πιστεύουν ότι το παλιό ρητό που λέει ότι η ιστορία είναι σοφή δασκάλα της ζωής αποτελεί μια κοινοτυπία. Δεν υπάρχει, ωστόσο, αμφιβολία ότι αν ο Χίτλερ είχε μελετήσει προσεκτικά την επιχείρηση του Ναπολέοντα στη Ρωσία, δεν θα έπεφτε στην ίδια παγίδα. Και αν ο πρόεδρος Μπους είχε μελετήσει τους βρετανικούς πολέμους στο Αφγανιστάν τον 19ο αιώνα (ή και τον πολύ πρόσφατο πόλεμο μεταξύ των Σοβιετικών και των Ταλιμπάν), θα είχε οργανώσει διαφορετικά τη στρατιωτική επιχείρηση εκεί.

Εκ πρώτης φαίνεται να υπάρχει μια άβυσσος μεταξύ του βρετανού ανόητου που πιστεύει ότι ο Τσόρτσιλ ήταν ένα φανταστικό πρόσωπο και του προέδρου Μπους, ο οποίος εισέβαλε στο Ιράκ πεπεισμένος ότι τα στρατεύματά του θα «τέλειωναν τη δουλειά» μέσα σε δύο εβδομάδες. Δεν είναι όμως έτσι. Εχουμε να κάνουμε με την ίδια θολή αντίληψη της ιστορικής διάστασης.

©2008 Umberto Εco/ L΄ Εspresso (Distributed by Νew Υork Τimes Syndicate) Το πιο πρόσφατο βιβλίο του Ουμπέρτο Εκο είναι το «Ιστορία της ασχήμιας». Είναι επίσης ο συγγραφέας των μπεστ σέλερ «Μπαουντολίνο», «Το όνομα του ρόδου» και «Το εκκρεμές του Φουκώ».

Αναδημοσίευση από το "Βήμα"

Συνέχεια...

Τα ένστολα καθάρματα στην Κερατέα (Βίντεο)

Απ’ ότι μας λένε απ’ το τηλέφωνο σύντροφοι, το πάθος η μαζικότητα και η οργή είναι αυτό που χαρακτήριζε την σημερινή συγκέντρωση των κατοίκων της Κερατέας η οποία έγινε για να διαμαρτυρηθούν στην άνανδρη δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν σήμερα τα ξημερώματα από τα ένστολα καθάρματα του Παπουτσή.

Το βίντεο που παραθέτουμε από την τηλεόραση του Αντέννα και σε αντίθεση με τον τρόπο που παρουσίασαν τα γεγονότα τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων Μέγκα και Σκάι, (το Μέγκα δεν αναλήφθηκε το παραμικρό για την δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ ενώ το κανάλι του Αλαφούζου στον γνωστό προβοκατόρικο ρόλο του έκανε λόγο ότι «πληροφορίες αναφέρουν ότι οι συγκρούσεις μεταξύ κατοίκων και ΜΑΤ συνεχίστηκαν και την νύχτα»).δίνει τον λόγο και στα θύμα βίας από τους μπάτσους για να περιγράψουν την απάνθρωπη, βάρβαρη συμπεριφορά των ένστολων καθαρμάτων.

Συνέχεια...

Λαμόγια και "απόρρητες δαπάνες"

  Μόλις πριν μερικές μέρες μάθαμε ότι και το υπουργείο του Γ. Πεταλωτή διαχειρίζεται κονδύλια «απόρρητων δαπανών». Το μάθαμε από την γνωστή αντιπαράθεση του κυβερνητικού εκπροσώπου προπαγάνδας με τον γραφικό δημοσιοκάφρο του Kontra chanel, Στέφανο Χίο (λεπτομέρειες εδώ).

Σήμερα  από το «Ποντίκι» που κυκλοφορεί πληροφορούμαστε τα θηριώδη ποσά «μαύρου χρήματος» που διακινούνται από το  ΥΠΕΞ με την αιτιολογία των «μυστικών κονδυλίων».  Όπως αναφέρει το δημοσίευμα «Περισσότερα από 200 εκατ. Ευρώ μοίρασε η παρεούλα του υπουργείου Εξωτερικών την τελευταία πενταετία» ενώ το «προβλεπόμενο για το 2011 "λάδι" το οποίο έχει στα χέρια του ο σημερινός ΥΠΕΞ, Δημήτρης Δρούτσας, είναι 34 εκατ. Ευρώ, για αρχή, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό για το 2011, τα οποία διατίθενται "για εθνικούς σκοπούς" με τη διαμεσολάβηση "γνωστών και φίλων"».

Αν και είναι ευνόητο ποια είναι αυτά τα γατόνια που παντελωνιάζουν αυτά τα τεράστια ποσά, εκτός από την κλίκα που τα διαχειρίζεται κανείς δεν ξέρει με ονόματα και διευθύνσεις τους αποδέκτες τους. Όπως καταλήγει το άρθρο της εφημερίδας «Οσοι από τους διπλωμάτες (συνδικαλιστές και άλλοι) ζητούν έλεγχο στον τρόπο διαχείρισης των μυστικών κονδυλίων διώκονται ανηλεώς από το σύστημα είτε με πειθαρχικές ποινές είτε – το κυριότερο- με υπηρεσιακή περιθωριοποίηση (ψυγείο)».

Και το πάρτι που κάνουν μερικά λαμόγια με τις απόρρητες δαπάνες δεν προέρχεται μόνο από το ΥΠΕΞ. Όλα τα υπουργεία έχουν απόρρητες δαπάνες –λεφτά του σκληρά φορολογούμενου πολίτη- και αν δεν κάνουμε λάθος τα μεγαλύτερα ποσά των «μυστικών κονδυλίων» διακινούνται από το Υπουργείο Προστασίας του Συστήματος ή αλλιώς υπουργείο μπάτσων και καταστολής.

Συνέχεια...

Μην ανησυχείτε για τίποτα, ο Πεταλωτής μας διαβεβαίωσε ότι "η ύφεση υποχωρεί"

Πεταλωτής: Η ύφεση υποχωρεί

Το βαθύτερο σημείο της υφεσιακής πορείας της οικονομίας ανήκει στο παρελθόν, το 2012 θα έχουμε ανάπτυξη και η όποια παρέκκλιση σε οικονομικά μεγέθη, αντιμετωπίζεται, εκτίμησε σήμερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Γράφημα του Υπ.Οικονομικών: Η Ελλάδα, από το 2011 μέχρι και το 2021, θα πρέπει να έχει καταβάλει σε τόκους και χρεολύσια για τα δάνεια (στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα δάνεια της τρόικας) πάνω από 480 δισ. ευρώ, σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο (και αυτά δεν είναι παρά οι επίσημες προβλέψεις), ποσό μεγαλύτερο από δύο ολόκληρα ΑΕΠ της χώρας! (πηγή γραφήματος: "Ριζοσπάστης")

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση συνεχίζει να μοιράζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα "πακέτα σωτηρίας" ύψους πολλών δισεκατομμυρίων προς τις τράπεζες, προκειμένου αυτές να μη χρεωκοπήσουν. Άλλωστε, από τη στιγμή που τα δανεικά που έχουν δώσει οι τράπεζες σε κράτη, εταιρείες, μικροαστούς, εργάτες, κτλ ΔΕΝ μπορούν να αποπληρωθούν, οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες. Και γι΄ αυτό και όλη η άρχουσα τάξη αρνείται να σταματήσει, παρά το ότι η κοινωνία την νατιμετωπίζει με ολοένα και μεγαλύτερη εχθρικότητα. Είναι ένας αγώνας επιβίωσης, και δε θα σωθούν όλοι. Η άρχουσα τάξη το ξέρει αυτό, και παλεύει "μέχρι τέλους". Αν οι εργάτες ξεσηκωθούν και την ανατρέψουν, "κρίμα". Αλλιώς, θα καταφέρουν να περάσει τα μέτρα που θέλει για να έχει οι ίδιοι την επιθυμητή κερδοφορία, οι τράπεζες δε θα χρεωκοπήσουν, και θα μας γυρίσουν πίσω σε εποχές ανισότητας που έχουμε να δούμε στη δύση από την εποχή του μεσαίωνα (μιας και με αυτό είναι πλέον ικανοποιημένοι: Μισθοί ακόμα και 1-2 δολάρια/μέρα για τον εργάτη, όλος ο υπόλοιπος πλούτος στους κεφαλαιοκράτες).

Τι και αν η σωτηρία των τραπεζών περνά μέσα από τη χρεωκοπία αμέτρητων εργατών, μικροαστών, κτλ; Τι και αν η "κινεζοποίηση" των εργατών σημαίνει πως πολλοί εργάτες θα μείνουν άνεργοι και θα ψοφήσουν, ενώ όσοι επιβιώσουν θα ζήσουν τις ζωές τους στη φτώχεια; Οι βιομήχανοι μακροπρόθεσμα θα ξαναεπενδύσουν, όταν κρίνουν ότι τους συμφέρει (όταν η "κινεζοποίηση" φτάσει σε όσο το δυνατόν πιο υψηλά επίπεδα). Ως τότε, "άντε γεια".

Στο παρακάτω λινκ, βλέπουμε πως μερίδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, αφού πρώτα ψήφισαν τα μέτρα (και συνεχίζουν να τα ψηφίζουν), τώρα αναρωτιούνται "που πάνε τα λεφτά" που δίνουν στις τράπεζες. Μερικοί βέβαια ξέρουν, μερικοί από δαύτους είναι ομολογουμένως εντελώς άσχετοι, μαριονέτες που απλά τους λένε "θα ψηφίσεις αυτό" και το ψηφίζουν. Όπως και να έχει, βλέπουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, και προσπαθούν όσο μπορούν να διαχωρίσουν τη θέση τους. Επιπλέον, οι τράπεζες όντως δε δίνουν πολλά δάνεια, όπως παραδέχονται πλέον και οι βουλευτές αυτοί - το λόγο τον έχουμε πει πολλές φορές: Οι τράπεζες απλά "ρουφάνε" τα λεφτά που παίρνουν κυρίως για να καλύψουν τις "τρύπες" των ισολογισμών τους (είναι χρεωκοπημένες). Δεν πρόκειται δηλαδή να δώσουν δάνεια για να "κινηθεί η αγορά". Εξάλλου, αυτό ΔΕΝ ήταν ποτέ ο σκοπός της κυβέρνησης. Αν όντως ήθελε να "κινήσει την αγορά", θα μπορούσε να δώσει πχ αυτά τα χρήματα των "πακέτων σωτηρίας" για κατασκευή δρόμων, λιμανιών και άλλων υποδομών.

Όμως, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα τέτοιο, και ούτε πρόκειται. Και αυτό διότι σκοπός της είναι να σώσει καταρχήν τις χρεωκοπημένες τράπεζες (ντόπιες και ξένες). Έτσι, χρεωκοπούν όλοι οι υπόλοιποι, η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση καθημερινής εξόντωσης, ώστε να τη σκαπουλάρουν οι τραπεζίτες. Ανάμεσα μάλιστα σε αυτούς που χρεωκοπούν είναι και εργολάβοι, έμποροι, κτλ, στρώματα δηλαδή που έως τώρα στήριζαν τους κυβερνώντες και παιρνούσαν καλά, αλλά πλέον ζορίζονται και άντε να δούμε που θα στραφούν, καθώς στην πραγματικότητα μόνο η εργατική τάξη (που έως τώρα τη ρήμαζαν) μπορεί να κάνει μια στάση πληρωμών και να τους γλιτώσει και αυτούς από τα νύχια των πιστωτών:

«Τι νόημα ύπαρξης έχουν οι ιδιωτικές τράπεζες;»
Ερώτηση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για την ρευστότητα και τον ρόλο των τραπεζών

Την άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης ώστε ή να αναγκαστούν οι τράπεζες να διοχετεύσουν ρευστότητα στην αγορά με δικά τους κεφάλαια ή να παρακαμφθούν οι ιδιωτικές τράπεζες και να εισρεύσει τουλάχιστον το δημόσιο χρήμα στην αγορά, είτε μέσω των κρατικών τραπεζών που έχουν απομείνει, ζητούν με ερώτησή τους προς τον υπουργό Οικονομικών οκτώ βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος Ν.Γιαννακοπούλου, Π.Κουρουμπλής, Γ.Αρβανιτίδης, Λ.Γρηγοράκος, Λ.Μίχος, Χ.Κεφαλίδου, Ιω.Μιχελογιαννάκης και Α.Τόλκας επισημαίνουν ότι σε διαφορετική περίπτωση δεν πρόκειται να αναπνεύσει η αγορά και η οικονομία, δεν θα υπάρξει σύντομα ανάπτυξη και η χώρα θα βυθίζεται σε μεγαλύτερη ύφεση, ανεργία, φτώχεια και οπισθοδρόμηση. Οι βουλευτές θέτουν στον υπουργό Οικονομικών τα ερωτήματα: - εάν η Πολιτεία μέσα σε δύο μόλις χρόνια χρηματοδοτεί τις τράπεζες, ιδίως με ζεστό χρήμα και εγγυήσεις ύψους 100 δισ. τι νόημα ύπαρξης έχουν οι ιδιωτικές τράπεζες, εκτός από το να πλουτίζουν και να κερδοσκοπούν οι τραπεζίτες; - τι εγγυώνται τελικά οι ιδιωτικές τράπεζες στους καταθέτες τους και τι προσφέρουν στην οικονομία της χώρας; - ποια συμμετοχή έχουν με ίδια κεφάλαια στην αντιμετώπιση της κρίσης, στην οποία τουλάχιστον με την τακτική τους συνέβαλαν καθοριστικά; - πώς χειρίστηκαν το θέμα της αθρόας ανάληψης και φυγάδευσης κεφαλαίων στο εξωτερικό και πως διαχειρίστηκαν τα δικά τους κεφάλαια το διάστημα αυτό; - τι έκανε και τι κάνει ελεγκτικά για όλα τα παραπάνω η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος και οι αρμόδιες αρχές της Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος; Ποιες είναι οι όποιες ευθύνες τους; Πώς και πότε θα καταλογιστούν, αν όντως υπάρχουν;

Ζημιές ρεκόρ

Πρωτοφανείς ζημιές (3,1 δις ευρώ) με αντίστοιχο ρεκόρ στο πλήθος (62%) ζημιογόνων εταιριών για το 2010. "Νικήτριες" οι εξωστρεφείς επιχειρήσεις, ενώ η μικρομεσαίοι δέχθηκαν το μεγαλύτερο πλήγμα απ' την κρίση.

«Λουκέτο» σε ένα χρόνο έβαλαν 1.300 οικοδομικές εταιρείες

SOS εκπέμπουν οι παράγοντες της αγοράς ακινήτων εξαιτίας της μεγάλης βουτιάς των αγοραπωλησιών ακινήτων τα τελευταία τρία χρόνια. Οι προβλέψεις για έξοδο από την κρίση είναι δυσοίωνες, την ίδια στιγμή που εκατοντάδες εργολάβοι οικοδομών και μεσίτες βάζουν λουκέτο, αφού δεν μπορούν να αντέξουν την παρατεταμένη ύφεση. Ζητούν δε από την πολιτεία να λάβει επειγόντως μέτρα τόνωσης της κτηματαγοράς και της οικοδομής. Μόλις το 2,2% των πολιτών δηλώνει ότι θα αγοράσει σπίτι την επόμενη διετία

FT: Απειλή για τις αγορές ομολόγων η αναδιάρθρωση χρέους στην Ευρωζώνη

Η δυνατότητα αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους που θα εκδοθεί μετά τον Ιούλιο του 2013 - όπως προβλέπεται από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της περασμένης Παρασκευής - απειλεί με κλείσιμο τις αγορές ομολόγων των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times. Το δημοσίευμα, με τίτλο: «Οι διαπραγματευτές ομολόγων είναι σκεπτικοί για τα σχέδια της Ευρωζώνης», αναφέρει ότι η συγκεκριμένη απόφαση συνεπάγεται τη συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στο κόστος ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης και ότι ήταν αυτή που οδήγησε στις χθεσινές ανακοινώσεις του οίκου Standard & Poor's για υποβάθμιση του αξιόχρεου της Ελλάδας και της Πορτογαλίας. Ο επικεφαλής της διεύθυνσης σταθερού εισοδήματος της εταιρίας Evolution Securities κ. Γκάρι Τζένκινς δήλωσε ότι «η απόφαση μπορεί να σκοτώσει τις περιφερειακές αγορές ομολόγων». Με απλά λόγια, οι τράπεζες δε μπορούν να αντέξουν το κόστος από μια χασούρα, και γι' αυτό δε θέλουν αναδιάρθρωση με δική τους συμμετοχή, διότι θα χρεωκοπήσουν. Πρώτα θέλουν να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν μέσω των "πακέτων σωτηρίας", ώστε να γεμίσουν τα ταμεία τους, και μετά τα ξαναλέμε

Χρεοκοπία της Ελλάδας βλέπουν Ευρωπαίοι οικονομολόγοι

Την πιθανότητα να κηρύξει στάση πληρωμών των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το δημόσιο χρέος της αντιμετωπίζει η Ελλάδα, σύμφωνα με την πλειονότητα των οικονομολόγων που πήραν μέρος σε έρευνα του BBC. Στάση πληρωμών προβλέπουν τα δύο τρίτα όσων συμμετείχαν στην έρευνα, παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι πιστεύουν ότι το ευρώ θα συνεχίσει να υφίσταται ως το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Ο λ΄γοος για τον οποίο το πιστεύουν αυτό, είναι διότι αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι ότι συμφέρει περισσότερο η λύση της στάσης πληρωμών - και σου λέει "δε μπορεί, θα το καταλάβουν και οι ίδιοι". Το θέμα είναι πότε ακριβω΄ς θα το καταλάβουμε; Τώρα, ή όταν θα είναι ετνελώς αργά, καθώς πλέον θα μας έχουν ρημάξει μέχρι τέλους, και θα αφήσουν από μόνοι τους να χρεωκοπήσει και επίσημα η Ελλάδα;

Η χρεοκοπία είναι όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά αποτελεί και… ιστορική παράδοση

...Μέχρι σήμερα, οι πραγματικές συνέπειες της κρίσης της ευρωζώνης δεν έχουν γίνει πλήρως γνωστές, κι αυτό οφείλεται σε μεγάλο μέρος στον οικονομικό αναλφαβητισμό των δημοσιογράφων. Οι περισσότεροι δεν έχουν την ικανότητα να αμφισβητήσουν τα λεγόμενα των οικονομολόγων, των πολιτικών, ή να διαβάσουν ανάμεσα στις γραμμές των παραπλανητικών τραπεζικών ισολογισμών. Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μοιράζονται το ισχυρό αίσθημα για το ευρώ, που έχουν και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι η άγνοια της ιστορίας. Εκεί βλέπουμε μια επανάληψη των γεγονότων. Για παράδειγμα, η Πορτογαλία αθέτησε το εθνικό της χρέος πέντε φορές από το 1800, η Ελλάδα επίσης πέντε φορές, η Ισπανία επτά, (και δεκατρείς φορές από το 1500). Σε αντίθεση, τα αγγλοσαξονικά κράτη σπάνια κάνουν κάτι τέτοιο. Η Βρετανία δεν αθέτησε χρέος της εδώ και 1.000 χρόνια, αν και κόντεψε αρκετές φορές. Το ίδιο ο Καναδάς, η Αυστραλία, και οι ΗΠΑ. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν δέχονται μια αθέτηση χρέους, βάσει των πολιτισμικών τους αρχών. Η Ελλάδα όμως, έχει διανύσει τη μισή της ιστορία ως ανεξάρτητο κράτος (182 χρόνια) σε κατάσταση χρεοκοπίας, και συνεπώς σε αδυναμία να προσφύγει στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, κάτι που μάλλον θα επαναληφθεί σύντομα. Τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως η πεποίθηση των γραφειοκρατών, των σχολιαστών, και των αξιωματούχων, ότι δύσκολα θα δούμε πτώχευση σε χώρα της ευρωζώνης, είναι απλά λάθος. Ισχύει μάλλον το αντίθετο. Η παραδοσιακή φυσιολογική αντίδραση της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας, και πολλών άλλων ευρωπαϊκών κρατών σε οικονομικές κρίσεις όπως η σημερινή, είναι να κηρύξουν πτώχευση. Για αυτό, το περίεργο θα ήταν να μην αθετήσουν το χρέος τους για μια ακόμη φορά. Δυστυχώς, το πείραμα της σύγκλισης οικονομιών τόσο διαφορετικών μεταξύ τους όπως είναι της Ελλάδας και της Γερμανίας, αποδείχθηκε λάθος. Η οικονομία της Γερμανίας, ευνοημένη από μια τεχνητά χαμηλή νομισματική ισοτιμία *σε σχέση με την ισοτιμία που θα είχε αν βρισκόταν στο μάρκο, που θα ανέβαινε πολύ ψηλότερα από το ευρώ, μιας και δε θα το κρατούσαν κάτω η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία, κτλ και χαμηλά επιτόκια, ανθίζει. Οι οικονομίες όμως της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ελλάδας και άλλων, καταστρέφονται. Επιχειρήσεις κλείνουν, η ανεργία καλπάζει, και στηριζόμενες σε πακέτα διάσωσης, οι χώρες αυτές βλέπουν πως ο αυτοσεβασμός και η ανεξαρτησία τους εξαφανίζονται. ...Βραχυπρόθεσμα, το ίδιο θα διασωθεί και η Πορτογαλία. Οι Γερμανοί ταμίες, και η ΕΚΤ δεν έχουν άλλη επιλογή, πλην της καταστροφής τους. Όμως αυτή η διάσωση θα οδηγήσει νομοτελειακά σε μια νέα τραπεζική κρίση που θα οδηγήσει ολόκληρη την ήπειρο σε νέα ύφεση, πολύ χειρότερη από τη τρέχουσα. The Telegraph

Συνέχεια...

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη στην δίκη για την υπόθεση των "Πυρήνων'

Δεν φτάνει το Βατερλό που έπαθαν πριν μερικές μέρες οι «αξιόπιστοι» μπάτσοι της αντιτρομοκρατικής όταν βρέθηκαν να αντιμετωπίζουν την εξέταση από τους δικηγόρους υπεράσπισης στην δίκη για την υπόθεση των «Πυρήνων της Φωτιάς», ήρθε σήμερα και η κατάθεση της Αφροδίτης-Νίνας Χατζημιχελάκη, μητέρας του Μάνου Γιόσπα, που απειλεί να τινάξει στον αέρα όλο το σκηνικό που έστησαν τα σαϊνια της αντιτρομοκρατικής.

Σύμφωνα, λοιπόν με τα όσα επικαλέστηκε στην κατάθεση της η μάρτυρας είναι ψέμα το ήταν παρoύσα, στην έρευνα που έκαναν οι άντρες της αντιτρομοκρατικής, όπως αναφέρει η έκθεση έρευνας και κατάσχεσης που συνέταξαν οι μπάτσοι μετά την έφοδο που έκαναν στο σπίτι του Χατζημιχελάκη, (αυτό που παρουσίασαν μετά σαν «γιάφκα» της οργάνωσης).

Σύμφωνα με την ίδια ήταν παρούσα μόνο της πρώτες ώρες της έρευνας και στην συνέχεια πήγε σπίτι της, που βρίσκεται πάνω απ’ το επίμαχο διαμέρισμα, καθώς βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Συμπλήρωσε στην κατάθεση της ότι όσο ήταν παρούσα η ίδια είδε μόνο μπάτσους και κανέναν από τους εννέα εισαγγελείς οι οποίοι, όπως αναφέρονται στην έκθεση, ήταν παρόντες κατά την έρευνα.

Όταν τέλειωσε όλο αυτό το σκηνικό και μετά δύο ημέρες μπάτσος της αντιτρομοκρατικής πήγε σπίτι της και της ζήτησε να υπογράψει ένα  δακτυλογραφημένο κείμενο 73 σελίδων το οποίο έφερε ως ημερομηνία την μέρα που είχαν μπουκάρει οι μπάτσοι στο σπίτι, δηλαδή δύο ημέρες νωρίτερα, και το οποίο κείμενο ήταν η έκθεση κατάσχεσης, δηλαδή τα «τεκμήρια» με τα οποία παραπέμπονται οι κατηγορούμενοι. Φυσικά η ίδια αρνήθηκε να το υπογράψει. (Εδώ καλό είναι να θυμηθούμε μια παλιά μας ανάρτηση για το πώς οι μπάτσοι κατασκευάζουν «γιάφκες»).

Με αυτά τα δεδομένα οι συνήγοροι των κατηγορουμένων υπέβαλαν ένσταση πλαστότητας του εγγράφου, κάτι που αν γίνει δεκτό απ’ το δικαστήριο τινάζει στον αέρα όλη την δίκη. (Κάτι που το βλέπουμε χλωμό).
Γι’ αυτό αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η συνέχεια της δίκης, την Δευτέρα, καθώς οι δικηγόροι των κατηγορουμένων έχουν υποβάλει αίτημα να ‘ρθουν στο δικαστήριο και να καταθέσουν οι εννέα εισαγγελείς που φέρονται να υπογράφουν την έκθεση έρευνας και κατάσχεσης.

Συνέχεια...

Κοινωνία στα πρόθυρα έκρηξης

Οδόφραγμα στην λεωφόρο Λαυρίου που έχουν κατασκευάσει κάτοικοι της Κερατέας

Σε πρόσφατο άρθρο του, το tvxs.gr γράφει:

Κοινωνία στα πρόθυρα έκρηξης Καταλήψεις δημαρχείων, σχολείων, νοσοκομείων, αποδοκιμασίες πολιτικών... Η οργή ξεχειλίζει, οι πολίτες αρνούνται πλέον να παραμένουν θεατές απέναντι στις εξελίξεις και προχωρούν σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας τα δικαιώματά τους.

Στη συνέχεια το άρθρο περιγράφει πιο αναλυτικά και με παραδείγματα όλες αυτές τις κινητοποιήσεις, στις οποίες θα μπορούσαμε να προσθέσουμε το κίνημα "Δεν Πληρώνω" στα διόδια και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ή τις πρωτόγνωρες ίσως για τη σύγχρονη εποχή μορφές λαϊκής πάλης και αυτοάμυνας στην Κερατέα απέναντι στο κράτος, τους εργολάβους και τα ΜΑΤ που τους έχουν στείλει.

Αυτά που όμως δε μας λέει το άρθρο είναι κυρίως δύο:

1) Ο κόσμος ναι μεν δεν καταπίνει πλέον αμάσητη την ψεύτικη προπαγάνδα των κυβερνώντων για την "ανάκαμψη", ή τον "μονόδρομο της λιτότητας" για το λαό, κτλ, ωστόσο αυτό δεν οδηγεί μόνο σε συμπεριφορές κινητοποίησης απέναντι στην άρχουσα τάξη:

Κάθε μέρα που περνά, ο λαός δέχεται έναν καταιγισμό "πυρών" - τη μία μία μέρα δίνονται δισεκατομμύρια στις τράπεζες ως "πακέτα σωτηρίας", την άλλη του ανακοινώνουν νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, την επόμενη νέους φόρους για αυτόν, και νέες φοροαπαλλαγές για τους κεφαλαιοκράτες (αν και αυτές δεν τις πολυλένε είναι η αλήθεια), μετά τους ανακοινώνουν ότι ιδιωτικοποιούν...τα πάντα, κτλ, κτλ, κτλ. Και στο τέλος, δειλά-δειλά έχουν αρχίσει να του λένε πλέον ανοιχτά ότι η χρεωκοπία είναι αναπόφευκτη.

Λογικό και αναμενόμενο είναι ο κόσμος να "ενεργοποιείται" λοιπόν - ας μην ξεχνάμε όμως πως μιλάμε για έναν κόσμο που έχει να αγωνιστεί για κάτι εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό. Ούτε μεγάλη εμπειρία έχει, ούτε γνώσεις λοιπόν από τέτοια πράγματα.

Έτσι, πολλοί καταφεύγουν στην ακροδεξιά, πέφτοντας στην πιο κλασσική παγίδα να κατηγορήσουν για όλα τα κακά της μοίρας τους τους "νέους Εβραίους", τους μετανάστες, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους εφοπλιστές/τραπεζίτες/βιομήχανους/δεσποτάδες, κτλ.

Είναι οι πιο αδύναμοι εξάλλου, και πολλοί εξ αυτών είναι τόσο εξαθλιωμένοι που δεν είναι καν εργάτες, αλλά λούμπεν προλεταριάτο (ζητιάνοι, μικροκακοποιοί, κτλ). Οπότε είναι οι πρώτοι υποψήφιοι προς εξολόθρευση από το σύστημα, προκειμένου να τη σκαπουλάρουν οι καπιταλιστές, και να συνεχίζουν να πλουτίζουν ακόμα περισσότερο εις βάρος των εργατών, που είναι απασχολημένοι με τους πιο αδύναμους, την ίδια ώρα που οι πιο δυνατοί απ' όλους, αυτοί που καταδυναστεύουν όλη την κοινωνία μάλλον θα τα βλέπουν όλα αυτά και θα βάζουν τα γέλια με τα χάλια μας.

Σε αυτό βέβαια έχει ευθύνη και η αριστερά, ειδικά η "ροζ" αριστερά, που από τη μία φωνάζει διαρκώς περί "πάλης των τάξεων" (και καλά κάνει βέβαια), αλλά από την άλλη όταν έρχεται η ώρα να συζητήσει για το θέμα, τότε η ταξική ανάλυση πάει περίπατο, και "είμαστε με τους μετανάστες" (αντί για: "είμαστε με τους εργάτες" - αυτό θα επέτρεπε να γίνει μια ταξική ανάλυση, να δούμε ότι υπάρχει το προλεταριάτο και υπάρχει και το λούμπεν προλεταριάτο και να χαράξουμε και μια αντίσοιχη πολιτική που θα έβαζε τους εργάτες, ντόπιους ή αλλοδαπούς σε πορεία σύγκρουσης με την άρχουσα τάξη που μας έχει πάρει και τα σώβρακα).

2) Το δεύτερο πράγμα που δεν αναφέρεται ούτε στο tvxs ούτε και (σχεδόν) πουθενά, είναι πως ναι μεν ο κόσμος προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί κινηματικά, πολιτικά, κτλ, και έχουν γίνει βήματα προς τα εκεί, ωστόσο "έχουμε πολύ δρόμο ακόμα":

Οι κινητοποιήσεις ναι μεν "φουντώνουν" και υπάρχει και μια σχετική άνοδο της πολιτικοποίησης των αγώνων, αλλά ακόμα απέχουμε πολύ από το να πούμε πως έχουμε μια σαφή και ξεκάθαρη στόχευση, ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Οι κινητοποιήσεις στοχεύουν συνήθως σε επί μέρους ζητήματα, όχι σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, καθώς ο κόσμος αδυνατεί να συλλάβει ένα πλήρες όραμα για την κοινωνία, μια πλήρη εικόνα για το τι γίνεται και το τι πρέπει να γίνει. Οι εξεγέρσεις θα είναι λοιπόν "τυφλές" αν δεν αναλάβει τις ιστορικές ευθύνες της και η αριστερά, που είναι φανερό ότι είναι προς το παρόν "πίσω από τις εξελίξεις", έστω και αν ευτυχώς έχουν γίνει κάποια βήματα προόδου.

Ο κόσμος εξαθλιώνεται («κινεζοποιείται» - γίνεται πιο «ανταγωνιστικός» δηλαδή), και κάθε μέρα μπροστά στα μάτια του του ρημάζουν τη ζωή, για χατήρι μιας μικρής ολιγαρχίας που ξεδιάντροπα πλουτίζει ολοένα και περισσότερο, αφήνοντας τους λαούς να πεινάσουν. Εδώ λοιπόν είναι που φαίνεται πόσο ανοργάνωτος και "ακέφαλος" είναι ο κόσμος και η αριστερά, καθώς δεν υπάρχει μια πολιτική δύναμη οργανωμένη, που να μπορεί να καλέσει το λαό σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα στάσης πληρωμών-εξόδου από το ευρώ, εθνικοποιήσεις αντί ιδιωτικοποιήσεων, και να είναι πειστική και έμπιστη.

Έτσι, ναι μεν βλέπουμε μια ανάταση των κοινωνικών αγώνων, σε αντίθεση με τη διαρκή υποχώρηση που βιώναμε ένα προηγούμενο διάστημα, και επίσης βλέπουμε και μια προσπάθεια πολιτικής ανασυγκρότησης, αλλά ακόμα είμαστε πίσω. Ο κόσμος είναι φοβισμένος για το μέλλον του, αλλά δεν εμπιστεύεται μαζικά κάποια πολιτική δύναμη. Τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Σε αυτό βέβαια θα παίξει ρόλο και το αν και το πότε θα ξεπεράσει ο κόσμος τις αυταπάτες του, με τη βοήθεια της αριστεράς, ώστε να κατανοήσει ότι δεν υπάρχει σωτηρία από πουθενά εκτός από αυτόν τον ίδιο: Θα πρέπει να παλέψει "μέχρι τέλους", και αυτό είναι κάτι για το οποίο ο κόσμος δεν ήταν προετοιμασμένος, ούτε εμπιστεύεται μέχρι τώρα τις δυνάμεις του αρκετά για να το κάνει αυτό.

Συνέχεια...

Και το δούλεμα έχει όρια (Βίντεο)

«Στη Βουλή διαβιβάζεται από την εισαγγελία της Αθήνας η δικογραφία που αφορά την υπόθεση των υποβρυχίων, προκειμένου να διερευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες για πρώην υπουργούς από το 2002 έως το 2009.
Ήδη έχει διαβιβαστεί το κομμάτι της δικογραφίας που αφορά σε ευθύνες πολιτικών προσώπων για την ίδια υπόθεση από το 1998 έως το 2002».

Η παραπάνω είδηση είναι πανομοιότυπη σε όλες της σημερινές φυλλάδες. Εχει σχέση για την υποτιθέμενη «διερεύνηση» της μίζας των 300 εκατομμυρίων ευρώ που τσέπωσαν κάποια λαμόγια γ’ αυτή την περίπτωση των πολεμικών δαπανών κάτι που σύμφωνα και με δημοσιεύματα του αστικού τύπου πιστοποιείται και από στοιχεία που προέρχονται από τις γερμανικές Αρχές και έχουν αποσταλεί με δικαστική συνδρομή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών.
Και για να έχουμε ένα μέγεθος της μίζας, γιατί μιλάμε για εκατομμύρια λες και είναι στραγάλια να πούμε ότι τα 300 εκατ. ευρώ μεταφράζονται σε 103 δισεκατομμύρια 500 εκατομμύρια δραχμές!!! Διανοείστε το μέγεθος της ληστείας σε βάρος του ελληνικού λαού; (Και εγώ μιλάμε μόνο για μια περίπτωση απ’ τις πολεμικές δαπάνες).

Στην ουσία έχουμε άλλο ένα καραγκιοζλίκι με κοινοβουλευτική σφραγίδα. Οι ποινικές ευθύνες όλων των εμπλεκομένων έχουν παραγραφεί. Εδώ παραγράφηκαν οι ευθύνες για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που αφορούν την περίοδο 2004-2007. Δεν θα είναι παραγεγραμμένες εκείνες των υποβρυχίων που αφορούν την περίοδο 1998-2002; Αφού τα έχουν μεθοδεύσει έτσι οι εθνονταβατζήδες μας τι ψάχνουν τώρα να βρουν;
Εκτός από να τσεπώσουν πρόσθετα μπακίρια οι βουλευτές που θα συμμετέχουν στις σχετικές επιτροπές το αποτέλεσμα θα είναι μηδέν εις το πηλίκιο.

Και μην μας πουν τώρα ότι θα απαξιωθούν στα μάτια της λεγόμενης κοινής γνώμης αν αποδειχτούν κάποια καμένα χαρτιά, σαν τον Α. Τσοχατζόπουλο ότι συμμετείχαν σ’ αυτές τις λαμογιές.

Και το δούλεμα έχει όρια.

Με την ευκαιρία ας θυμηθούμε ένα σχετικό βίντεο.

Συνέχεια...

Απόλυση του Άρη Χατζηστεφάνου από τον ΣΚΑΙ

Από τους λίγους που πραγματικά έκανε κάτι σοβαρό και προωθητικό - τον έκοψαν και αυτόν

Απόλυση του Άρη Χατζηστεφάνου από τον ΣΚΑΙ

Μία επιλεκτική απόλυση δημοσιογράφου, αυτή του Άρη Χατζηστεφάνου, πραγματοποιήθηκε πριν από λίγο στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ. Ο συνάδελφος ήταν από τους ελάχιστους που αρνήθηκαν να υπογράψουν τις περιβόητες περικοπές μισθών στις οποίες είχε προχωρήσει προ καιρού ο όμιλος Αλαφούζου. Ο δημοσιογράφος παρουσίαζε την εκπομπή “Infowar” ενώ είναι και ένας εκ των δύο συντελεστών του ντοκιμαντέρ για την κρίση με τίτλο “Deptocracy”. Η αιτιολογία που προκρίθηκε ήταν οι περικοπές του προγράμματος. Και η επίθεση δεν σταμάτησε εκεί. Πριν από λίγο απολύθηκαν και διοικητικοί υπάλληλοι καθώς και τεχνικοί από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ. http://diakladikimme.wordpress.com http://athens.indymedia.org

Συνέχεια...

Γκεμπελική προπαγάνδα από το Mega

Δεν είναι κάτι καινούργιο ότι τα καθεστωτικά ΜΜΕ μας παρουσιάζουν μια εικονική πραγματικότητα. Κάποιες φορές όμως είναι εμετική η Γκεμπελική προπαγάνδα στην οποία επιδίδονται παρουσιάζοντας το μαύρο άσπρο, το θύμα θύτη, τον παθών δράστη.

Αυτό ακριβώς έκανε σήμερα το Megaλο κυβερνητικό προπαγανδιστικό κανάλι παρουσιάζοντας τα χθεσινά γεγονότα της Κερατέας. (Δείτε το βίντεο). Και αν δεν υπήρχε το διαδίκτυο θα είχαμε την αίσθηση ότι η πραγματικότητα είναι όπως μας την παρουσιάζουν τα φερέφωνα του Μπόμπολα.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Τα ξημερώματα σήμερα οι κάτοικοι της Κερατέας που βρισκόταν σε μπλόκο δέχτηκαν οργανωμένη καταδρομική επίθεση από τα ΜΑΤ. Οι δυνάμεις καταστολής τους ξυλοκόπησαν άγρια –τους χαρακτηρισμούς με τους οποίους συνόδευαν την βάρβαρη ενέργεια τους είναι περιττό να αναφέρουμε- ενώ τους απείλησαν ακόμα και την ζωή τους. Πέντε άνθρωποι, μετά απ’ αυτοί την «περιποίηση» από τους πραίτορες του Παπουτσή, τραυματίστηκαν εκ των οποίων οι δυο μεταφέρθηκαν στο κέντρο υγείας και ένας στο νοσοκομείο.

Απ’ όλα αυτά το Mega στο ρεπορτάζ του δεν είδε τίποτα. Απλώς παπαγάλισε την κασέτα του .. Μπόμπολα. Και φυσικά δεν είναι μόνο το Mega. Την ίδια ρότα ακολουθούν και όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Να προσθέσουμε ότι με συγκέντρωση στις 6 το απόγευμα στην κεντρική πλατεία του Λαυρίου απαντούν οι κάτοικοι της περιοχής στην απρόκλητη επίθεση που δέχτηκαν από τα ΜΑΤ. 

Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε περισσότερο στα ΜΜΕ. Μόνο να παραθέσουμε μια παράγραφο από τα γραφόμενα ενός μεγάλου θεωρητικού που γράφτηκε μια πολλά χρόνια και όμως είναι απόλυτα επίκαιρη στις μέρες μας:

«Ως τώρα πιστεύαμε ότι η εξάπλωση των χριστιανικών μύθων στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οφειλόταν αποκλειστικά στο ότι δεν είχε εφευρεθεί ακόμη η τυπογραφία. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει. Ο καθημερινός Τύπος και ο τηλέγραφος, που μέσα σε μια στιγμή διαχέει τις επινοήσεις του σε όλη τη γη, κατασκευάζει περισσότερους μύθους μέσα σε μια μέρα (και το αστικό κοπάδι τους πιστεύει και τους διαδίδει ακόμα παραπέρα) από όσους θα μπορούσαν να παραχθούν παλιότερα μέσα σε έναν αιώνα».

Καρλ Μαρξ («Απαντα», τόμος 44, σελ. 176).

Συνέχεια...

Internet: Πνευματικά δικαιώματα και στα links;

"Ωτοστόπ"

Η εμφάνιση του internet "άλλαξε τα δεδομένα", και δημιουργεί τις προυποθέσεις για να αλλάξει κατά πολύ η "σκέψη" της ανθρωπότητας" - μια διαδικασία που ήδη συμβαίνει άλλωστε, και τη ζούμε καθημερινά. Η προσπάθεια της άρχουσας τάξης να μη "χάσει τον έλεγχο" είναι λυσσασμένη - Διαβάζουμε στην "Καθημερινή" το νεότερο επεισόδιο του "σίριαλ":

Πνευματικά δικαιώματα και στα links;
Διαμάχη της ΑΕΠΙ με ιστότοπους για τη διάχυση πληροφοριών στο Διαδίκτυο

Με πιθανότητα που αγγίζει το 100%, είναι η μοναδική πράξη που δεν μπορείς να αποφύγεις όταν μπεις στο Ιντερνετ: να «κλικάρεις» πάνω σε links. Για να «μεταφερθείς», να παραπέμψεις, να προτείνεις, να μοιραστείς. Οι σύνδεσμοι υπερκειμένου (ελληνιστί) είναι οι «νευρώνες» του Διαδικτύου· μέσω αυτών γίνεται ο διαμοιρασμός και η διάχυση πληροφοριών, ειδήσεων και πολιτιστικών προϊόντων. Μπορεί όμως ένα link να γυρίσει «μπούμερανγκ» σ’ αυτόν που το αναρτά; Πού ξεκινούν και πού τελειώνουν τα όρια της πνευματικής ιδιοκτησίας; Εντοπίσαμε μια δικαστική διαμάχη η οποία αφορά links που παραπέμπουν σε έργα τα οποία προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Πρόσφατα, η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας (www. aepi. gr) κατέθεσε μήνυση εναντίον του ιδιοκτήτη του site www. livemovies. gr («ευρετήριο» ελληνικών εκπομπών και ταινιών) για ηθική βλάβη, διεκδικώντας αποζημίωση πολλών χιλιάδων ευρώ. Η υπόθεση προχώρησε, με αποτέλεσμα ο εισαγγελέας να διατάξει την έναρξη προκαταρκτικής εξέτασης για κακούργημα. Ο ισχυρισμός της ΑΕΠΙ εδράζεται στο ότι ορισμένα από τα links του livemovies καθιστούν «προσιτά στο κοινό» έργα για τα οποία η ΑΕΠΙ έχει δικαιοδοσία – και άρα νομιμοποιείται να ζητήσει άδεια, καθώς και το προβλεπόμενο αντίτιμο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον δικηγόρο του livemovies. gr, Βασίλη Σωτηρόπουλο, η αξίωση της ΑΕΠΙ δεν είναι βάσιμη. «Το livemovies. gr είναι ένα καθαρά ευρετηριακό site, το οποίο σέβεται τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και μάλιστα καλύπτεται από τον νόμο 2121/1993 (άρθρο 2, παρ. 2-α) περί “βάσης δεδομένων”». «Πρόκειται για απλή παράθεση links», εξηγεί ο κ. Σωτηρόπουλος. «Δεν συνιστά παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας, αφού δεν αποτελεί αναπαραγωγή ούτε μετάδοση στο κοινό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισοδυναμεί με την παραπομπή σ’ ένα βιβλίο. Δεν υπάρχει κανένα έννομο συμφέρον για είσπραξη δικαιωμάτων». Η υπόθεση ξεκινάει το 2008, όταν η ΑΕΠΙ είχε πρωτοεπικοινωνήσει με τον διαχειριστή της ιστοσελίδας ζητώντας ενημέρωση για το καθεστώς λειτουργίας της. Παρά τις εξηγήσεις από την πλευρά του livemovies. gr, η Εταιρεία επέμεινε στη διεκδίκηση αντιτίμου. Σημειώνεται πως τα επίμαχα links «ανοίγουν» σε ιστοσελίδες τηλεοπτικών σταθμών οι οποίες νόμιμα φιλοξενούν το οποιοδήποτε οπτικοακουστικό έργο. «Από το 2008 μέχρι σήμερα, έχω χάσει τον ύπνο μου και μερικές χιλιάδες ευρώ», λέει ο ιδιοκτήτης του livemovies. gr. «Δεν θεωρώ ότι παραβιάζω πνευματικά δικαιώματα – υπάρχουν εκατοντάδες ιστοσελίδες που παραπέμπουν με link σε διαθέσιμα οπτικοακουστικά έργα. Μάλιστα, θεωρώ εξωφρενική την απαίτηση της ΑΕΠΙ, όταν τα ίδια τα τηλεοπτικά κανάλια έχουν το κουμπί “share” για διαμοιρασμό του οπτικοακουστικού υλικού». Πρόκειται για μια υπόθεση που έχει πολλές προεκτάσεις, καθώς αφορά και τους χρήστες των social media, τους bloggers, αλλά και τα διαδικτυακά ραδιόφωνα. Η συχνή χρήση links για τραγούδια, φωτογραφίες και κείμενα, το live-streaming και η οn demand αναπαραγωγή έργων αποτελούν παγιωμένες συμπεριφορές στο Διαδίκτυο. Την τελευταία τριετία, μάλιστα, με την αυξανόμενη διείσδυση του Twitter στην ελληνική διαδικτυακή σφαίρα, η τοποθέτηση links αφορά σε μεγάλο ποσοστό το καθημερινό «τιτίβισμα». Ο διαμοιρασμός οπτικοακουστικών αρχείων είναι ένα εγγενές στοιχείο της διαδικτυακής δομής, ωστόσο, όπως εξηγεί ο Νίκος Σμυρναίος, λέκτορας της Επιστήμης της Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζ, στο blog του (smyrnaios. net) αναφερόμενος στους περιορισμούς που θέτει η πολιτιστική βιομηχανία στους χρήστες. «Το ζήτημα είναι κατά πόσον το ισοζύγιο αυτών των μέτρων μεταξύ προσδοκώμενων αποτελεσμάτων και ανεπιθύμητων παρενεργειών είναι θετικό ή αρνητικό». Επικοινωνήσαμε με την ΑΕΠΙ προκειμένου να φιλοξενήσουμε την άποψή της για τη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά αρνήθηκε να σχολιάσει, «δεδομένου ότι η υπόθεση εκκρεμεί στη Δικαιοσύνη». Τις τελευταίες ημέρες, μια παρόμοια υπόθεση που αφορά την τοποθέτηση συνδέσμων που οδηγούν σε άλλο δικτυακό τόπο ήρθε στη δημοσιότητα από την ιστοσελίδα XanthiPress. gr. Η υπόθεση αφορά τον 22χρονο διαχειριστή του tainies. org, στον οποίο έχει επιβληθεί απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Ο νεαρός συνελήφθη πρόσφατα έπειτα από διαδικασίες που κίνησε εναντίον του η Εταιρεία Προστασίας Οπτικοακουστικών Eργων, ενώ, μεταξύ άλλων, κατηγορείται για διαφυγόντα κέρδη της τάξεως των 15 - 25 εκατ. ευρώ. Aπό την πλευρά του, ο 22χρονος υποστηρίζει ότι μέσω της ιστοσελίδας του παρέπεμπε σε τρίτο διαδικτυακό τόπο, όπου οι χρήστες έβρισκαν οδηγίες για να δουν ταινίες μέσω file sharing· διευκρίνιζε, μάλιστα, ότι δεν επρόκειτο για downloading.

Η ΑΕΠΙ έχει κάνει κι άλλες μηνύσεις - και το ίδιο έχουν κάνει και άλλες παρόμοιες κρατικές υπηρεσίες και μεγάλες εταιρείες και στο εξωτερικό. Μερικές επιτυχημένες, μερικές αποτυχημένες.

Εννοείται πως θα πρέπει να πάρουμε θέση και να αγωνιστούμε απέναντι σε αυτή την κίνηση, που βέβαια δημιουργεί και "δικαστικό προηγούμενο", με ευρύτερες προεκτάσεις και για το μέλλον.

Ωστόσο, οι προεκτάσεις είναι έτσι κι αλλιώς ευρύτερες.

Η έννοια του "διαμοιρασμού δεδομένων", όπως το ονομάζουν στο internet, είναι στην πραγματικότητα μια κίνηση κομμουνιστικού χαρακτήρα- άλλο αν το πεις αυτό το ρπάγμα στους περισσότερους, αυτοί θα βάλουν τα γέλια και δε θα σε πάρουν και πολύ στα σοβαρά. Αυτό απλά δείχνει ότι η πλειοψηφία των λαών σήμερα είναι από πολιτικής άποψης σε "βρεφική" κατάσταση: Ούτε ξέρουν πολλά, ούτε καταλαβαίνουν εύκολα πολλά πράγματα. Μπορούν όμως να καταλάβουν, και σίγουρα μπορούν να "μεγαλώσουν". Αυτό άλλωστε κάνουν τα παιδιά, μεγαλώνουν. Βέβαια το ότι μεγαλώνουν, δε σημαίνει ότι μεγαλώνουν απαραιτήτως προς μια "σωστή" κατεύθυνση, αλλά πάντως η δυνατότητα υπάρχει.

Αυτό που διαφοροποιεί τα πράγματα στην περίπτωση πάντως του internet, είναι πως ο κομμουνιστικός τρόπος σκέψης όχι απλά υπάρχει, αλλά είναι ουσιαστικά κυρίαρχος στο μυαλό των περισσότερων (έστω και σε μια μη επεξεργασμένη-μη συνειδητοποιημένη μορφή).

Τέτοια παραδείγματα κομμουνιστικής σκέψης υπάρχουν και υπήρχαν πάντοτε - ο καπιταλισμός γεννά το "σπόρο" του κομμουνισμού, ειδικά όταν πλέον σαπίσει, και είναι "ιστορικά ξεπερασμένος", όπως σήμερα. Για παράδειγμα, υπάρχει η λύση του ταξί αν θες να πας κάπου, αλλά υπάρχει και το ωτοστόπ, ή το να μπεις στο αυτοκίνητο ενός φίλου και να πάτε μαζί. Και τα δύο είναι αποδεκτές καταστάσεις στο μυαλό του κόσμου.

Ωστόσο, η πρώτη επιλογή είναι ας που΄με "καπιταλιστικού χαρακτήρα", με την έννοια ότι ο ταξιτζής είναι επαγγελματίας και ο τρόπος που έχει βρει για να τρώει ένα πιάτο φαί στη ζωή του, είναι να εκμεταλλεύεται την ανάγκη του κόσμου να μετακινείται. Αν δε μπορεί να το κάνει αυτό, αν δε μπορεί να ζήσει ως ταξιτζής. Ο δεύτερος τρόπος βασίζεται στο "διαμοιρασμό δεδομένων", για να χρησιμοποιήσουμε και την ιντερνετική ορολογία. Ωστόσο, δεν έγινε ποτέ ο "κανόνας" - αντίθετα πάντα ήταν κάτι το "ασυνήθιστο" (βέβαια γνώρισε μια άνθιση σε παλαιότερες δεκαετίες, όταν υπήρχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους σε σχέση με τώρα, αλλά και πάλι ποτέ δεν έγινε ο κυρίαρχος τρόπος μετακίνησης).

Στην περίπτωση του ίντερνετ, δεν είναι έτσι τα πράγματα: Ο "διαμοιρασμός δεδομένων" είναι ο κυρίαρχος τρόπος σκέψης στα μυαλά των περισσότερων ανθρώπων, που μπορεί να είναι είναι πολιτικά βρέφη, αλλά από την άλλη καταλαβαίνουν 100% το ότι αν περιοριστεί ο "διαμοιρασμός δεδομένων", θα βγουν χαμένοι. Η πλειοψηφία τους βέβαια δε μπορεί να προεκτείνει αυτή τη σκέψη, ούτε να κατανοήσει την πλήρη σημασία της - πόσο μάλλον να
συνθέσει μια πλήρη και συγκροτημένη εικόνα του κόσμου με βάση της αρχή του "διαμοιρασμού δεδομένων", αντί για τον κόσμο των "πνευματικών δικαιωμάτων" (δηλαδή: της συλλογικής ιδιοκτησίας αντί για την ατομική ιδιοκτησία).

Αυτό βέβαια προκαλεί τρομερές αναταράξεις: Καταρχήν, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι καπιταλιστές, αλλά και καλλιτέχνες, κτλ προσπαθούν να προστατέψουν την ατομική τους ιδιοκτησία, και τα λεφτά που βγάζουν απ' αυτή. Άλλωστε, στον καπιταλισμό ζούμε, και άρα είναι εντελώς αντιφατικό ο καλλιτέχνης να πληρώνει πχ το φούρναρη για το ψωμί που αγοράζει, αλλά ο φούρναρης να μην πληρώνει τον καλλιτέχνη για τη μουσική του που την ακούει μέσω internet. Όσο για τις εταιρείες, μεγάλες και μικρές, οι μηνύσεις πέφτουν βροχή, προσπαθώντας "να επαναφέρουν την τάξη".

Πώς μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ο κόσμος, όταν ο κόσμος αποδέχεται να πληρώνει για μερικά από τα εμπορεύματα, αλλά όχι για μερικά άλλα;

Ο καπιταλισμός όλα τα βλέπει ως εμπορεύματα, ή τουλάχιστον αυτή είναι η τάση. Ως εκ τούτου, επιζητά να πληρώνει κανείς για ταινίες, βίντεο, μουσική, βιβλία,άρθρα, εικόνες και ότι άλλο υπάρχει τέλος πάντων στο internet.

Έλα όμως που η σκέψη του κόσμου για το internet είναι διαφορετική. Η ιδέα ότι θα πρέπει να πληρώσει για να δει ένα βίντεο στο youtube είναι κάτι το οποίο δύσκολα θα δεχτεί η πλειοψηφία του κόσμου. Όπως θα έλεγε και η -πάντα ενθουσιώδης στα συνθήματα της- αριστερά "το ποτάμι πίσω δε γυρνά". Άντε να πείσεις τον κόσμο να πληρώνει για τα βίντεο του youtube.

Από την άλλη όμως, βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι: Ο κόσμος δηλώνει ότι υποστηρίζει τον καπιταλισμό, την ατομική ισοκτησία, αλλά από την άλλη...δεν τη δέχεται (ειδικά στο ιντερνετ).

Και επειδή ακριβώς δεν μπορεί να αντιληφθεί τις ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις της σκέψης του, αδυνατεί να συνθέσει και μια "άλλη κοινωνία", όπου εγώ ως φούρναρης δε θα πληρώνω για τα βίντεο ενός καλλιτέχνη στο youtube, αλλά και αυτός δε θα πληρώνει για το ψωμί που χρειάζεται για να φάει.

Πόσο καιρό μπορεί η κοινωνία να βρίσκεται σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση, όπου ισχύει η ατομική ιδιοκτησία και οι νόμοι την προστατεύουν, ενώ ο κόσμος δεν τη δέχεται, ή τέλος πάντων "την αμφισβητεί";

Προφανώς αυτή είναι μια κατάσταση που δε μπορεί να διαρκέσει για πολύ. Θα πρέπει ο κόσμος να επιλέξει τι θέλει, και να παλέψει για την κοινωνία που θέλει να φτιάξει. Οι καπιταλιστές ήδη το κάνουν πολύ πιο οργανωμένα (διότι αντιλαμβάνονται καλύτερα την πολιτική πραγματικότητα, είναι πιο "συνειδητοποιημένοι" σε σχέση με την πλειοψηφία του κόσμου, που δυσκολεύεται να ορίσει το πια είναι τα πολιτικά του συμφέροντα, πόσο μάλλον να παλέψει γι' αυτά).

Η σαπίλα τους πάντως φαίνεται - όπως φαίνεται όμως, έστω και σε "βρεφική" μορφή το πως ο καπιταλισμός μόνος του οδηγεί στην αμφισβήτηση και τελικά στην ανατροπή του, αν ο κόσμος παλέψει, καθώς ειδικά στο internet, είναι ξεκάθαρη η υπεροχή ενός συστήματος "διαμοιρασμού δεδομένων", σε σχέση με ένα σύστημα "πνευματικής ιδιοκτησίας", που ναι μεν μας έφερε ως εδώ από ιστορικής άποψης, βγάζοντας μας από τη φεουδαρχία, αλλά πλέον δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο πέρα από τα συμφέροντα μιας μικρής ολιγαρχίας, που θα πρέπει να θεωρείται ω "ξένο σώμα" για την κοινωνία, ως κάτι το εχθρικό που θα πρέπει να αποβληθεί, ώστε εμείς να συνεχίσουμε μπροστά, αντί να γυρίσουμε πίσω σε μεσαιωνικές καταστάσεις αντίστοιχες με αυτές από τις οποίες κάποτε κατάγγελναν και ανέτρεψαν οι σημερινοί "μοντέρνοι φεουδάρχες".

Συνέχεια...

Ενστολες παρακρατικές συμμορίες

Παραθέτουμε την είδηση όμως ακριβώς την αναφέρει η ιστοσελίδα της Λαυρεωτικής και το μόνο σχόλιο που μπορεί να κάνουμε είναι ότι η όλη δράση των ΜΑΤατζήδων μας παραπέμπει σε δραστηριότητα παρακρατικών συμμοριών της μετεμφυλιακής περιόδου. Να χαίρεστε κ. Παπουτσή –πρώην πρόεδρε της ΕΦΕΕ- τους υφισταμένους σου:

Επίθεση από διμοιρία των ΜΑΤ που σταθμεύουν στην περιοχή του Οβριοκάστρου δέχθηκαν λίγο μετά τις 3 και μισή τη νύχτα 8 άτομα τα οποία βρίσκονταν ως ομάδα περιφρούρησης στο μπλόκο του Λαυρίου. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των πολιτών της Λαυρεωτικής, περίπου 25 αστυνομικοί των ΜΑΤ που έφτασαν με λεωφορείο της ΕΛ.ΑΣ. εισέβαλαν ουρλιάζοντας στα δύο προκατασκευασμένα κιόσκια και άρχισαν με απίστευτα βίαιο τρόπο να ξυλοκοπούν τους κατοίκους, ηλικιωμένους στο σύνολό τους, ενώ προκάλεσαν σημαντικές υλικές ζημιές στο μπλόκο.

Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, οι αστυνομικοί τους οδήγησαν όλους σε ένα ξύλινο παράπηγμα που λειτουργεί ως κυλικείο και έμπαιναν μέσα δύο – δύο για να εκτονώσουν την οργή τους στα σώματα των κατοίκων.
Ο ένας από τους κατοίκους του Λαυρίου, λίγο έλειψε να πάθει ανακοπή καθώς αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά του. Όταν αποχώρησαν οι αστυνομικοί, οι 8 τραυματίες κάλεσαν σε βοήθεια και μεταφέρθηκαν στο κέντρο υγείας για να τους παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.

Συνέχεια...

3o Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ, 8-9 Απρίλη, Πολυτεχνείο, Αμφ. ΜΑΧ

Από το 1ο στο 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ

Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια περίοδο όπου η εξουσία και οι μηχανισμοί καταστολής εξαπολύουν ολομέτωπη επίθεση απέναντι στα κινήματα αντίστασης και ανατροπής. Το δόγμα της «ασφάλειας» και του «εσωτερικού εχθρού» και το ιδεολόγημα της «πάταξης της τρομοκρατίας», έχοντας εισαχθεί στην ιδεολογική προπαγάνδα του κράτους εδώ και πολλά χρόνια, παραμένουν ενεργά και ενισχύονται με την υιοθέτηση τρομονόμων και ευρωπαϊκών συμφωνιών, καθώς και τη σκλήρυνση του νομοθετικού και κατασταλτικού πλαισίου.

Από την ψήφιση του πρώτου τρομονόμου το 2001 και τις συλλήψεις για την υπόθεση της 17Ν το καλοκαίρι του 2002, το κίνημα αλληλεγγύης αγωνίστηκε για την αναχαίτιση της τρομολαγνείας και της «εγκληματοποίησης» των ένοπλων οργανώσεων, για την κατάργηση των ειδικών δικών και των ειδικών συνθηκών κράτησης, για το ξεσκέπασμα σωρείας φρονηματικών διώξεων. Και μπορεί να μην πέτυχε τη συνολική ανατροπή των σχεδιασμών, αποκάλυψε όμως σε πολλές περιπτώσεις τις μεθοδεύσεις των διωκτικών μηχανισμών, ανέδειξε τον πραγματικό χαρακτήρα των τρομονόμων και κατοχύρωσε σε ευρύτερα ακροατήρια τον πολιτικό χαρακτήρα των συγκεκριμένων διώξεων καθώς και την αναγνώριση της ιδιότητας του πολιτικού κρατούμενου.

Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ γίνεται σε μια εποχή διευρυμένων συλλήψεων αγωνιστών/ριών, πολιτικών διώξεων και κατακόρυφης αύξησης του αριθμού των πολιτικών κρατούμενων.
Η αλληλεγγύη απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους είναι υποχρέωση όλων όσοι παλεύουν ενάντια στην υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, όλων όσοι κατανοούν ότι η σύγχρονη βαρβαρότητα στηρίζεται πάνω στην εξόντωση των αντιπάλων της.

Το 3ο Αντιτρομοκρατικό Φεστιβάλ, θέλουμε να αποτελέσει, εκτός από χώρο κατάθεσης συλλογικών εμπειριών αντίστασης και αλληλεγγύης από την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, και μια ευκαιρία συζήτησης και προβληματισμού για τη συγκυρία. Η παρουσία και συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, αλλά με κοινή επιλογή και επιδίωξη η αλληλεγγύη να αποτελεί πάντα οργανική συνιστώσα του ευρύτερου ανατρεπτικού κινήματος, περιμένουμε να συμβάλει σημαντικά στη διεύρυνση του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους.

Απέναντι στην κρατική καταστολή και στη σύγκρουση με το κράτος, η θέση μας είναι με τους πολιτικούς κρατούμενους.

Tο πρόγραμμα του φεστιβάλ

Παρασκευή 8 Απρίλη
Aμφ. ΜΑΧ, ΕΜΠ

6.00 μ.μ. Προβολή ντοκιμαντέρ
για την καταστολή στη χώρα των Βάσκων, «Το σπασμένο παράθυρο»

7.00μμ Εκδήλωση –συζήτηση
«Πολιτικοί κρατούμενοι, ειδικά καθεστώτα, κινήματα αλληλεγγύης» με τους:

Andreas Vogel, πρώην πολιτικός κρατούμενος του Κινήματος 2 Ιούνη.
Ο Andreas Vogel ήταν μέλος του κινήματος 2 Ιούνη. Συλλαμβάνεται το 1976
και καταδικάζεται σε 10 χρόνια κάθειρξη, λόγω του νεαρού της ηλικίας του.
Κρατήθηκε σε ειδικό καθεστώς των γερμανικών φυλακών και μετά από μακροχρόνια
απομόνωση αποφυλακίστηκε το 1986. Έκτοτε, συμμετέχει ενεργά στο κίνημα.

Ainara Esteran Cruz και Gabriel Saez Totorikaguena, πρώην πολιτικοί κρατούμενοι της ΕΤΑ

Νίκο Γιαννόπουλο, Δράση για την Ελευθερία

Τηλεφωνικές παρεμβάσεις από πολιτικούς κρατούμενους

Έκθεση πολιτικής αφίσας από όλο τον κόσμο

Ρεμπέτικο γλέντι

Σάββατο 9 Απρίλη
Aμφ. ΜΑΧ, ΕΜΠ

5.00μμ Προβολή της ταινίας
«...Και ξαφνικά αντικρίσαμε τον ουρανό»
Μόναχο/Μοντεβιδέο 1994-97, γυναίκες από τη Γερμανία κινηματογραφούν
στην Ουρουγουάη γυναίκες από το εμβληματικό αντάρτικο των Τουπαμάρος.
Γυναίκες από την Ουρουγουάη κινηματογραφούν στη Γερμανία γυναίκες από
το χώρο της ριζοσπαστικής αντίστασης και της ένοπλης πάλης στη Γερμανία.

7.00 μ.μ. Εκδήλωση – συζήτηση
«Κοινωνικοί αγώνες και πολιτικοί κρατούμενοι»
με τους:
Irma Leites, πρώην πολιτική κρατούμενη, μέλος των Τουπαμάρος
Η Irma Leites σε ηλικία 15 ετών εντάχθηκε στο Κίνημα Εθνικής Απελευθέρωσης
(Τουπαμάρος). Συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε 9 χρόνια
φυλάκιση σε στρατιωτικές φυλακές, ενώ μετά την αποφυλάκισή της εξορίζεται
στη Σουηδία και επιστρέφει το 1985 στην Ουρουγουάη. Έκτοτε, συμμετέχει
ενεργά στο κίνημα, ενώ από το 2000 και μετά συμμετέχει στην οργάνωση
«Μνήμη και Δικαιοσύνη», ενάντια στη λήθη και την καταστολή.

Γιάννη Κέλογλου, Δράση για την Ελευθερία

Τηλεφωνικές παρεμβάσεις από πολιτικούς κρατούμενους

Έκθεση πολιτικής αφίσας από όλο τον κόσμο

Πάρτι

ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συνέχεια...

Γιατί συγχωνεύουν σχολεία-νοσοκομεία; Γιατί όχι εκκλησίες;

Την ίδια ώρα που οι εργάτες πληρώνουν ολοένα και μεγαλύτερο φόρο, η (πάμπλουτη) εκκλησία παραμένει αφορολόγητη (αλλά αυτού του είδους τα προνόμια δεν ακούγονται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ).

Την ίδια ώρα που οι εργάτες μένουν άνεργοι ή τους πετσοκόβουν το μισθό και τα δικαιώματα, η εκκλησία επιδοτείται από το κράτος, που πληρώνει τους μισθούς των παπάδων και δίνει ένα σωρό επιδοτήσεις (κρατικές ή ευρωπαικές) στην εκκλησία.

Και την ίδια ώρα που "συγχωνεύονται" σχολεία και νοσοκομεία, οι ναοί δε συγχωνεύονται, και κανένας δεσπότης δε χάνει τη δουλειά του.

Φαίνεται πως ο λαός, και ειδικά η νέα γενιά (που ήδη την αποκαλούν "χαμένη γενιά") δε χρειάζεται να λάβει ιδιαίτερη εκπαίδευση. Άλλωστε, οι περισσότεροι προορίζονται να μείνουν άνεργοι, ή να κάνουν όποια δουλειά βρίσκουν, όταν βρίσκουν. Γιατί να ξοδέψουν λεφτά για να τους εκπαιδεύσουν; Πρώτα θα τους "κινεζοποιήσουν", και μετά τα ξαναλέμε. Όσο για την μόρφωση, πέρα δηλαδή από την εκπαίδευση σε βασικές δεξιότητες που τους χρειάζονται ως αυριανοί εργαζόμενοι για να είναι παραγωγικοί, αυτή είναι εξαιρετικά επιβλαβής, ειδικά σε συνθήκες όπως αυτές που επικρατούν σήμερα: Αν οι νέοι αποκτήσουν κριτική σκέψη, ιστορική γνώμη και κατανόηση, κτλ σήμερα, τότε εύκολα θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι αναγκαία η ανατροπή-επανάσταση. Καλύτερη λοιπόν να μην αποκτήσουν μόρφωση.

Όσο για τα νοσοκομεία, "περιττή πολυτέλεια". Εξάλλου, και να πεθάνουν και μερικοί εργάτες από την έλλειψη περίθαλψης, ή να υποφέρουν λόγω έλλειψης φαρμάκων, "δεν τρέχει και τίποτα". Θα μειωθεί και η ανεργία αν πεθάνουν και μερικοί εργάτες, και επειδή η ανεργία διαρκώς σκαρφαλώνει, και οι εργάτες έχουν αρχίσει να μην τη δέχονται και να γκρινιάζουν, "καλό" είναι που θα πεθάνουν και μερικοί.

Οι εκκλησίες όμως χρειάζονται και δεν κλείνουν (ούτε τα θρησκευτικά καταργούνται). Που αλλού θα βρει το κράτος τέτοιο σύμμαχο, που γεμίζει το κεφάλι των ανθρώπων με σκέψεις υποταγής, αυτομαστιγώματος, κτλ, που τον εμποδίζουν να δει καθαρά την πραγματικότητα, και να πολεμήσει εναντίον των εκμεταλλευτών του; Άσε που η εκκλησία είναι όχι μόνο ένας πολύτιμος σύμμαχος, αλλά και ισχυρός σύμμαχος, με πολύ χρήμα και μεγάλες δυνατότητες επηρεασμού των μαζών. Έτσι, ακόμα και αν κάποιοι θέλουν πχ να τη φορολογήσουν, κτλ, δεν τολμούν να το κάνουν τώρα, γιατί τη χρειάζονται στο πλευρό τους στο δύσκολο αγώνα που κάνουν να "κινεζοποιήσουν" την κοινωνία σύμφωνα με τις απαιτήσεις των κεφαλαιοκρατών, χωρίς να έχουν λαικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις.

Να κλείσουν ναοί
Όχι Δήμοι-νοσοκομεία-σχολεία-ΙΚΑ

Το Κράτος κάνει οικονομίες κλείνοντας Δήμους, σχολεία, νοσοκομεία, υποκαταστήματα του ΙΚΑ. Τα καταστήματα όμως της κρατικής υπηρεσίας “Ορθόδοξη Εκκλησία”, παραμένουν αλώβητα. Κι όμως είναι οι πλέον άχρηστες και αντιπαραγωγικές δημόσιες υπηρεσίες, μάλιστα δε και επιβλαβείς για τους νέους. Ελπίζω πως η Αριστερά θα φιλοτιμηθεί να ζητήσει το κλείσιμο κάποιων ενοριών και τη συνένωσή τους με άλλες. Τα κτίρια μπορεί να κατεδαφιστούν και να γίνουν στη θέση τους πάρκα, ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Οι ιερείς τους θα απολυθούν και θα εργασθούν μερικοί από αυτούς, επίσημα πλέον, ως ιερόδουλοι και οι υπόλοιποι ως έκτακτοι οδοκαθαριστές των Δήμων, διδάσκοντας έμπρακτα τις χριστιανικές αρετές της πενίας και της ταπείνωσης. Ελπίζω πως η πρότασή μου δεν θα πεταχθεί στον κάλαθο των αχρήστων (είναι απολύτως βέβαιο) αλλά θα αξιοποιηθεί δεόντως από την ανατρεπτική ριζοσπαστική Αριστερά μας (αποκλείεται).

Μειώνουν τα κονδύλια στα πανεπιστήμια κατά 50%!

Στο μισό κόβει τα κονδύλια για τα πανεπιστήμια η κυβέρνηση προκαλώντας οικονομική ασφυξία στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας. Στα μουλωχτά, μέσα από άτυπα έγγραφα του ειδικού γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης προς μέλη της Συνόδου των Πρυτάνεων, ανακοινώθηκε πρόσθετη μείωση των κονδυλίων κατά 17%-19%. Αν συνυπολογιστούν οι περικοπές που έγιναν πέρυσι και με την αύξηση του ΦΠΑ φτάνουν το 33%, τα Πανεπιστήμια σε σχέση με το 2009 θα λάβουν επιχορήγηση μειωμένη κατά 50%! Είναι αδιανόητες αυτές οι μειώσεις. Στην ουσία μάς κλείνουν χωρίς να το λένε, τονίζουν οι πρυτάνεις που συζήτησαν τρόπους αντίδρασης στις περικοπές σε άτυπη συνάντησή τους την προηγούμενη Πέμπτη. Οι συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολών γίνονται μονόδρομος για τα περιφερειακά, ενώ τα ιστορικά ιδρύματα εξαναγκάζονται να βάλουν χέρι στα αποθεματικά τους για να καλύψουν λειτουργικές ανάγκες. αργότερα, θα εξωθηθούν να επιβάλλουν δίδακτρα για να μην κλείσουν, ή και να βρουν ιδιώτες "χορηγούς", που πλέον θα ελέγχουν ακόμα περισσότερο την εκπαίδευση των νέων Για τα κεντρικά ιστορικά ιδρύματα οι συγχωνεύσεις και τα λουκέτα θα έρθουν σε δεύτερη φάση. Όταν, δηλαδή, η οικονομική δυσπραγία τα οδηγήσει να διαθέσουν τα αποθεματικά τους για να καλύψουν λειτουργικές ανάγκες. Σύμφωνα με την απόφαση του υπουργείου Παιδείας, η ύπαρξη αποθεματικών επιφέρει μείωση της κρατικής χρηματοδότησης. ΄Οσο μεγαλύτερο το αποθεματικό τόσο μειώνονται τα κρατικά κονδύλια. Αυτό σημαίνει ότι τα ιδρύματα θα εξαναγκαστούν να βάλουν χέρι στα αποθεματικά τους και την περιουσία τους για ανάγκες που δεν έχουν σχέση με την ανάπτυξή τους και τη στήριξη των φοιτητών τους.

Σχολείο έως τις 4 το απόγευμα σε ποιες υποδομές θα γίνουν αυτά; Από μικροί στα βάσανα - για να συνηθίσουν σε αυτά τα ωράρια. Και την ίδια ώρα, οι γονείς των μικρότερων μαθητών βρήκαν το ιδανικό "πάρκινγκ" για τα παιδιά τους. Δε θα μαθαίνουν βέβαια τίποτα, αλλά εντάξει, ας μην ασχολούμαστε με αυτά

Σχολείο έως τις 4 το απόγευμα με διάλειμμα μιας ώρας για γεύμα, με ενοποίηση μαθημάτων και με έμφαση στην διδασκαλία ξένων γλωσσών, αλλά και σε εξωσχολικές δραστηριότητες περιλαμβάνει η πρόταση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου για το Ολοήμερο γυμνάσιο και Δημοτικό. Η πρόταση αυτή και θα παρουσιαστεί την Τετάρτη σε συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ).

Συνέχεια...