«Θα ’ρθει η δική μας ώρα» (Βίντεο)

Ένα επίκαιρο, αισιόδοξο τραγουδάκι, σε ζεϊμπέκικο ρυθμό, ακούσαμε από τον Κώστα Μακεδόνα σε σημερινή εκπομπή της ΝΕΤ.

Ας ευχηθούμε, λοιπόν, ότι το 2012 «θα ’ρθει η δική μας ώρα», όπως λένε οι στίχοι του τραγουδιού, γιατί μέχρι τώρα μιλούν και πράττουν άλλοι για μας χωρίς εμάς και ενάντια σε μας.

Ακούστε στο βίντεο που παραθέτουμε το τραγούδι που αναφέραμε.

Συνέχεια...

Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για αυταπάτες

 Κάναμε χτες μια τηλεγραφική ανασκόπηση για τον χρόνο που πέρασε. Σήμερα ακούσαμε στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα που απεύθυναν στον ελληνικό λαό οι ηγέτες της συγκυβέρνησης του μαύρου μετώπου ότι σχεδιάζουν πιο ολομέτωπη βάρβαρη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Ο τραπεζίτης Παπαδήμιος, ένας δοτός πρωθυπουργός, που προϊσταται μιας κυβέρνησης «μιας χρήσης», με ιδιαίτερη αποστολή, εντείνει τα εκβιαστικά διλήμματα και στο όνομα μιας άτακτης χρεοκοπίας (τίνος άραγε, αφού ο λαός έχει χρεοκοπήσει;) ζητάει από το λαό να συνεχίσει να υπομένει την εξαθλίωση του και να συνεχιστεί η ίδια πολιτική παραπέμποντας … στις καλύτερες μέρες που θα ‘ρθούν .. στο άγνωστο μέλλον.

Απ’ την πλευρά του ο πολιτικός απατεώνας και οικονομικός δολοφόνος του λαού μας ΓΑΠ εξακολουθεί να ζητάει νέες θυσίες από τα λαϊκά στρώματα για την διάσωση της πλουτοκρατίας,  γιατί, λέει, «έχουμε βάλει τις βάσεις και τις προϋποθέσεις για να βγούμε από την κρίση». (Αυτή την καραμέλα την πιπιλίζει μόνιμα και δεν λέει να λιώσει. Καμιά δεκαριά φορές μέχρι τώρα έχει βάλει τις "βάσεις και προϋποθέσεις" για να μας "σώσει").

Ο Σαμαράς από την πλευρά του βλέποντας ότι η κωλοτούμπα του να στηρίξει την μνημονιακή επιλογή του στοιχίζει και εκλογικά –η αυτοδυναμία της Ν.Δ ήδη έχει καταντήσει άπιαστο όνειρο- προσπαθώντας να περιορίσει την εκλογική φθορά του κόμματος του ζητάει εκλογές πριν το Πάσχα.

Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του ο Καρατζαφύρερ ζήτησε από ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ να στηρίξουν συντεταγμένα την κυβέρνηση Παπαδήμου για να ολοκληρώσει απρόσκοπτα την επίθεση που έχει εξαπολύσει στον κόσμο της εργασίας. Ζητάει να «υπάρξει απόλυτη ταύτιση απόψεων και αλληλοσυγκάλυψη ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς» που στηρίζουν την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου για να μην «αποτύχουν» στο έργο που τους έχει ανατεθεί από την αστική τάξη της χώρας μας και τους ξένους συνεταίρους της, στο να γυρίσουν το βιοτικό επίπεδο του λαού μας δεκαετίες πίσω.  

Τις επόμενες βδομάδες ο λαός μας θα υποστεί νέα ψυχρολουσία αφού θα ανακοινωθούν τα μέτρα του νέου μνημονίου. Τι μας περιμένει το 2012 το διαπιστώνουμε με μια ματιά στα πρωτοσέλιδα των αστικών Κυριακάτικων φυλλάδων. 

Ενδεικτικά κάποιοι πρωτοσέλιδοι τίτλοι του:

 «Ορατότης μηδέν στην οικονομία, μαρτύριο χωρίς τέλος για τους πολίτες. Κοινωνία σε απόγνωση, κυβέρνηση σε αφασία».
«Η τρόικα απαιτεί μέτρα 14 δισ., απολύσεις με λουκέτο σε υπουργεία και οργανισμούς». «Φορολογούν ακόμη και άνεργους».
«2012: Ετος εξαθλίωσης με απολύσεις, φόρους, Περικοπές. 27 Μέτρα-σοκ έρχονται με πρόσχημα την εξοικονόμηση 5,5 δις ευρώ».
«Την έξοδο 150.000 δημοσίων υπαλλήλων και την ανάθεση εργασιών σε ιδιώτες ζητούν ΕΕ και ΔΝΤ. Εσωτερικοί ελεγκτές θα τοποθετηθούν σε όλα τα υπουργεία για να εξοικονομήσουν 25 δις ευρώ έως το 2015»
«Χρονιά εφιάλτης το 2012! Προβλέπεται καταστροφική «βουτιά» 6% για την οικονομία. Καμιά επικουρική σύνταξη δεν θα ξεπερνάει τα 50 ευρώ! Στα σχέδια η επιβολή νέου έκτακτου φόρου αλληλεγγύης»,
«Ανοίγει το ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων στα 67 έτη. Μειώνονται κι άλλο οι συνταξιοδοτικές αποδοχές».

Δεν υπάρχουν πια περιθώρια για αυταπάτες. ‘Η θα δεχθούμε να οδηγηθούμε σαν πρόβατα στην σφαγή για να ποτιστεί με το αίμα μας ο κήπος στον οποίο ανθίζουν τα τεράστια κέρδη των πλουτοκρατών, ή θα οργανωθούμε και θα παλέψουμε μαζικά και δυναμικά –με μορφές πάλης που εμείς θα επιλέξουμε και θα ανταποκρίνονται στην βαρβαρότητα της ταξικής επίθεσης που δεχόμαστε- και θα ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς που κάνουν άλλοι για μας χωρίς εμάς και εναντίων μας.

Συνέχεια...

Η νέα γενιά των 500 ευρώ

Ξαναγυρίζουν την Ελλάδα μισό αιώνα πίσω η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ και οι κατοχικές δυνάμεις της ΕΕ και του ΔΝΤ που ασκούν την εξουσία στη χώρα μας. Στις δεκαετίες του ’60, του 70 και νωρίτερα, τότε που οι νέοι που δούλευαν δεν έπαιρναν ποτέ μισθό ίσο με τους μεγάλους που έκαναν την ίδια δουλειά. Οι «προωθητικές μεταρρυθμίσεις» του 21ου αιώνα που προωθεί αυτό το σκυλολόι, εκεί μας οδηγούν πάλι.

Μόλις το 80% του κατώτατου μισθού –δηλαδή 600 ευρώ μικτά, γύρω στα … 500 καθαρά- θα αμείβονται οι νέοι από 18 μέχρι 25 ετών για διάστημα μέχρι 24 μήνες, βάσει νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Βαρέθηκαν δηλαδή να μας ακούν σχεδόν μια δεκαετία τώρα να διαμαρτυρόμαστε για τη «γενιά των 700 ευρώ» και προώθησαν την … Αλλαγή για να μας υποχρεώσουν να μιλάμε για τη «γενιά των 500 ευρώ»!

Εννοείται βεβαίως ότι οι εργοδότες μπορούν έτσι να απολύουν όσους εργαζόμενους θέλουν και να τους αντικαθιστούν με νέους του πεντακοσάρικου.

Μέσω των μειωμένων αποδοχών των νέων επιχειρείται δηλαδή η ουσιαστική κατάργηση του κατώτατου μισθού για όλους γενικά τους εργαζόμενους. Γι’ αυτό και η σχετική εγκύκλιος του υπουργού Εργασίας Γιώργου Κουτρουμάνη, υπογραμμίζει ότι για την κατάρτιση αυτών των συμβάσεων δεν απαιτείται προηγούμενη συμφωνία του εργοδότη με τη συνδικαλιστική οργάνωση της επιχείρησης –ούτε καν αυτά τα συνδικαλιστικά εκτρώματα εργοδοτικών σωματείων ή επιτροπών που προωθεί το ΠΑΣΟΚ, η συγκυβέρνηση και η τρόικα.

Αυτοί είναι αποφασισμένοι να λιώσουν τους εργαζόμενους. Το ζήτημα είναι αν οι εργαζόμενοι θα τους αφήσουν.

Πηγή: Εφημερίδα "Πριν"

Συνέχεια...

Οι πραγματικές δυνατότητες του Ιρανικού Πολεμικού Ναυτικού

Είναι σαφές ότι καθώς ενισχύονται οι φόβοι εκδήλωσης επίθεσης κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, θα οξύνεται και ο πόλεμος προπαγάνδας.

Τον λόγο πλέον έχουν οι πύρινοι λόγοι, οι βαθυστόχαστες αναλύσεις για το πώς και το πότε της επίθεσης, οι επιδείξεις οπλικών συστημάτων, οι ασκήσεις. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα ειπώθηκαν σχετικά με τη μεγάλη άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού του Ιράν και τις απειλές που διατυπώθηκαν από όλες τις πλευρές.

Για να έχουμε μια εικόνα των πραγματικών δυνατοτήτων των εμπλεκόμενων δυνάμεων στρεφόμαστε σε έναν «ουδέτερο» παρατηρητή, που η εμπειρία του, αλλά και η εμπλοκή της χώρας του επιτρέπουν μια πρώτη εκτίμηση. Σύμφωνα με τον υποδιοικητή του ρωσικού Ναυτικού ναύαρχο Ivan Kapitanets το ιρανικό Ναυτικό δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει κανενός είδους απειλή για τον αμερικανικό 5ο Στόλο, όταν κλήθηκε να σχολιάσει τα ιρανικά γυμνάσια που λαμβάνουν χώρα στα στενά του Χορμούζ.

«Οι μαχητικές ικανότητες του ιρανικού Ναυτικού δεν είναι συγκρίσιμες με αυτές της ομάδας μάχης του αμερικανικού αεροπλανοφόρου, η οποία εισήλθε στα στενά του Χορμούζ και είναι αδύνατο να την αντιμετωπίσει», είπε ο Ρώσος ναύαρχος αναφερόμενος στην παρουσία της ομάδας μάχης του 5ου Στόλου με επικεφαλής το αεροπλανοφόρο USS John C. Stennis.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως οι αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις θα μπορούσαν να διαλύσουν την ιρανική δύναμη: «Το ιρανικό Ναυτικό είναι μια παράκτια δύναμη και μπορεί να προστατέψει τα συμφέροντα του Ιράν μόνο σε ότι αφορά τις παράκτιες περιοχές. Σε ότι αφορά τους Αμερικανούς αυτοί έχουν πλήρη ικανότητα επιχειρήσεων σε ανοικτές θάλασσες. Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει καμία συσχέτιση των δύο αυτών δυνάμεων. Ένα αεροπλανοφόρο με τα μαχητικά του αεροσκάφη και τα συνοδά του σκάφη θα μπορούσε να διαλύσει τις παράκτιες αμυντικές εγκαταστάσεις και σκάφη επιφανείας του ιρανικού Ναυτικού» συμπλήρωσε ο υποδιοικητής του ρωσικού Ναυτικού.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

Συνέχεια...

"Η χρονιά της μεγάλης σφαγής στο Δημόσιο"

Από την εφημερίδα "Πριν"

Εφιαλτικό είναι το μέλλον που σχεδιάζει για όλους τους εργαζόμενους η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ υπό τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο.

Αρχίζοντας από το κυριολετικά και μεταφορικά δίσεκτο 2012, οι εργαζόμενοι τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα θα υποστούν τα πάνδεινα. Στο στόχαστρο είναι πρώτοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς η κυβέρνηση απεργάζεται την απόλυση πολλών δεκάδων χιλιάδων, ίσως και εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων που εργάζονται στο δημόσιο τομέα.

Για να διευκολυνθεί η σφαγή και να περιοριστούν οι πολιτικές συνέπειες από το έγκλημα αυτό, το ΠΑΣΟΚ προωθεί την ιδέα αφενός της κατάργησης πολλών δημόσιων φορέων και αφετέρου της ανάθεσης των απολύσεων σε ...ιδιωτικούς(!) φορείς. Οι φορείς αυτοί θα προσποιηθούν ότι δήθεν κάνουν «αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά η κυβέρνηση θα τους έχει πει από την αρχή πόσες δεκάδες χιλιάδες θα πρέπει να απολύσουν, οπότε όλη η κομπίνα θα στηρίζεται στο πώς θα διωχτούν από το Δημόσιο όσοι δεν είναι ΠΑΣΟΚτζήδες ή στενά συνδεόμενοι με τον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ, καθώς και οι «χρήσιμοι» ακροδεξιοί του ΛΑΟΣ!

Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ προωθεί παράλληλα το νέο Μνημόνιο που θα συνοδεύει τη δανειακή σύμβαση με στόχο όχι μόνο να υπαγορεύσει η ΕΕ μέσω της τρόικας τα μέτρα που θα ληφθούν εναντίον των εργαζομένων το 2012, αλλά και τα μέτρα του 2013 και του 2014, ακυρώνοντας εκ των προτέρων ουσιαστικά και την όποια κυβέρνηση κερδίσει τις εκλογές, αν υποτεθεί ότι αυτή θα ήθελε να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Όλοι τώρα ομολογούν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον δέκα (!) χρόνια συνεχούς υλοποίησης αυτής της πολιτικής οικονομικής εξαθλίωσης των εργαζομένων και των μεσαίων στρωμάτων προκειμένου να επιτευχθεί η κολοσσιαία ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ του κεφαλαίου που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Και ενώ στον ιδιωτικό τομέα θα συνεχιστεί και το 2012 με εντεινόμενους ρυθμούς τόσο η μείωση των μισθών όσο και το πογκρόμ απολύσεων, η συγκυβέρνηση των αστικών κομμάτων εξαπολύει φορολογική λαίλαπα εναντίον των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων. Με το κόλπο των αντικειμενικών κριτηρίων που τα αύξησαν ως και 100%, σε συνδυασμό με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 5.000 ευρώ, υπολογίζεται ότι περίπου 3.000.000 από τους φτωχότερους Έλληνες που μέχρι τώρα δεν πλήρωναν φόρους, φέτος θα κληθούν να πληρώσουν – συχνά μάλιστα για ανύπαρκτα εισοδήματα!

Συνέχεια...

Καλή αγωνιστική και ανατρεπτική χρονιά

Όσες μολότωφ ρίχτηκαν,

σ΄ όλη τη χώρα φέτος,

τόσες ευχόμαστε χαρές, 

να ΄χει το νέο έτος!

Συνέχεια...

Τα Δεκεμβριανά του 1944 της Καβάλας

Γράφει ο Γιάννη Φ.

Σύντροφοι, μετά τα αφιερώματα που κάνατε για τα Δεκεμβριανά του 1944 στην Αθήνα, σκέφτηκα να γράψω ένα κείμενο για τα Δεκεμβριανά της Καβάλας, που έγιναν την πρωτοχρονιά το βράδυ  (1944), το οποίο και σας το στέλνω.

               Τα δεκεμβριανά της Καβάλας

Με τον όρο δεκεμβριανά στην Καβάλα εννοούμε την ένοπλη δολοφονική επίθεση των εθνικιστικών ομάδων του Αντώνη Φωστηρίδη (Αντών Τσαούς), ενάντια στους αντάρτες του ΕΛΑΣ, που έγινε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς (1944) στα βουνά της Λεκάνης (Τσαλ Νταγκ) κι έχασαν τη ζωή τους 17 άτομα (16 ελασίτες και 1 εθνικιστής). Πρόκειται για ένα ύπουλο κι απάνθρωπο έγκλημα («προβοκατόρικη, δολοφονική παγίδα»), που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τον Αντών Τσαούς σε συνεργασία με τους Αγγλους.

Όπως αναφέρει ο Καβαλιώτης αντιστασιακός Γιώργος Πέγιος, «τις παραμονές, της γιορτής της αγάπης και της ειρήνης, ο αρχηγός των εθνικών ανταρτικών δυνάμεων Φωστηρίδης, έστειλε μήνυμα στον αρχηγό των ανταρτικών δυνάμεων του ΕΛΑΣ, τον Καπετάν Τζαβέλα (Ρόμτσος), ότι ο ίδιος και πολλοί άνδρες τους επιθυμούσαν τον κοινό γιορτασμό των Χριστουγέννων. Το μήνυμα έλεγε, πως η κοινή γιορτή θα γιορτάζονταν στα λημέρια των ελασιτών».

«Από την προηγούμενη μέρα», όπως γράφει ο Τάσος Ακοκκαλίδης που πήρε μέρος στα γεγονότα, «ανύποπτοι όλοι οι άνδρες, είχαμε ετοιμάσει διάφορα φαγώσιμα και μερικά ποτά. Κοιμηθήκαμε το βράδυ ήσυχα αφού είχαμε καθορίσει πως θα περιποιούμασταν όσο μπορούσαμε καλύτερα τους επισκέπτες μας. . . Οι άνδρες του Αντών Τσαούς, παρακινούμενοι από τον ξένο δαίμονα, όρμησαν στο λημέρι μας και με απανωτές ριπές πολυβόλου εξόντωσαν όλη την ομάδα μας. Η μέρα της αγάπης, μεταβλήθηκε σε μέρα φρίκης. . .»

Ο αντάρτης Κώστας Τσιατμάς που έφθασε λίγο αργότερα στον τόπο της τραγωδίας με την ομάδα του αναφέρει : «Ω ! Θεέ μου, τι να δούμε; Οι δεκαέξι σύντροφοί μας σκοτωμένοι από τους εγκληματίες του Αντών Τσαούς.  Όπως διαπιστώσαμε αμέσως μετά . . . ξεγέλασαν το σκοπό, τον πλησίασαν με κόλπο, τον αφόπλισαν, τον φίμωσαν για να μη φωνάξει και τον έδεσαν σε μια οξιά. Σε συνέχεια σκοτώσαν εν ψυχρώ τα δεκάξι παλικάρια. Την ώρα εκείνη ο γερο-Σπάρτακος τράβηξε το μπιστόλι και έριξε νεκρό έναν από τους εγκληματίες, αλλά κι ο ίδιος έπεσε νεκρός με μια σφαίρα στην καρδιά. Νεκροί ήταν ο Νταβέλης, ο καπετάν Διάκος, ο Δράκος, ο Τάσος, ο Καρατσόλης, ο Τσελέγκας, ο Φλώρος, ο μικρός επονίτης των άλλων δεν θυμάμαι τα ονόματα. . . »

Για την «επιβράβευση αυτού του εθνικιστικού (!) «ηρωϊσμού» του Αντών Τσαούς», ένας άλλος αντάρτης, ο Γιάννης Χατζηκαλογιάννης λέει ότι,  «όταν παρουσίασαν τα τρόπαιά τους, τα κεφάλια των ηρωϊκών Ελασιτών, στο Βούλγαρο πρόεδρο της Πλατανιάς, εις αντάλλαγμα αυτός τους χάρισε δύο μικρά αυτόματα και 700 χιλιάδες λέβα. . . Αυτά σχεδίασαν πριν από το Δεκέμβρη της Αθήνας, οι αιώνιοι προστάτες και σύμμαχοί μας, οι Αγγλοι με τα ντόπια τσιράκια τους. . .»

Οι δύο διαφορετικές αντιστασιακές οργανώσεις δρούσαν διάσπαρτα σε δικιές τους περιοχές (λημέρια) στα όρη (Παγγαίο,  Φαλακρό ,  Μενοίκιο, Λεκάνη), στα δάση της Ελατιάς (Καρά -Ντερέ) και του Κοτζά - Ορμάν και είχαν συνεργαστεί περιστασιακά μέχρι τα τέλη του 1943.

Ο ΕΛΑΣ από το Σεπτέμβριο του 1943 άρχισε να οργανώνεται και να συγκροτείται στην περιοχή ως (26ο Σύνταγμα)  επιζητώντας την ένταξη όλων των αντιστασιακών ομάδων στη δύναμή του. Παράλληλα οι αντιεαμικές οργανώσεις άρχισαν να δυσανασχετούν και να αμφισβητούν την πολιτική κυριαρχία του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Αναζήτησαν στηρίγματα  στη βασιλική κυβέρνηση και στους Αγγλους.

Οι Αγγλοι, ενώ στην αρχή εφοδίαζαν με όπλα και χρήματα όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις,  την περίοδο (1943-44) όταν ο πόλεμος άρχισε  να γέρνει υπέρ των συμμάχων, ενίσχυαν με κάθε μέσο μόνο τις εθνικιστικές, με σκοπό να εξουδετερώσουν τον ΕΛΑΣ και να εμποδίσουν μετά τη λήξη του πολέμου το ρεύμα προς τα αριστερά. Ο Αγγλος ταγματάρχης Μίλερ, που ήταν σύνδεσμος του στρατηγείου της Μέσης Ανατολής με τον ΕΛΑΣ Ανατολικής Μακεδονίας, το Δεκέμβριο του 1943 μετεπήδησε στο τμήμα του Αντών Τσαούς.

Οι εμφύλιες συγκρούσεις ξεκίνησαν πρώτα στη νότια Ελλάδα και άρχισαν λοιπόν οι ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις. Στις 16 Δεκεμβρίου 1943 ο ΕΛΑΣ έχασε τον αντάρτη  Γνωστόθεο Παπαδόπουλο. Στη συνέχεια το σχέδιο των εθνικιστικών ομάδων ήταν να απομακρύνουν τις ελασίτικες ομάδες («Ρήγας Φεραίος») από τη Λεκάνη (Τσαλ Νταγκ) και το Μενοίκιο (Μποζ Νταγκ). Έτσι πραγματοποιήθηκε το φοβερό δράμα του Τσαλ Νταγκ.

 «Η εξόντωση της αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στο Τσαλ – Ντακ ήταν η αρχή του εμφυλίου πολέμου πανελλαδικά», όπως  σημειώνει ο Γιώργος Πέγιος.

                                                                          Γιάννης Φ.



Βιβλιογραφία

«Η βουλγαρική κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη», Ιστορία Ελλην. Έθνους

«Το σκληρό πρόσωπο της Κατοχής», του Σπύρου Καλογερά στο περιοδικό της Ελευθεροτυπίας «Ιστορικά».

«Κατοχή – Αφελληνισμός – Εθνική Αντίσταση (1941 – 1944)», του Γιώργου Πέγιου (προσωπική μαρτυρία γεγονότων στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

«Αντάρτης στα βουνά της Ανατολικής Μακεδονίας», του Κώστα Τσιατμά στο περιοδικό «Εθνική Αντίσταση»

«Ιστορικές μνήμες», του Γιάννη Χατζηκαλογιάννη στο περιοδικό «Εθνική Αντίσταση».

Συνέχεια...

«Πείνα στην Αθήνα» κι όμως η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου οδηγεί πλατειά λαϊκά στρώματα από την ανέχεια στην εξαθλίωση (Βίντεο)

Την στιγμή που όντως έχει πέσει «πείνα στην Αθήνα» και «μακραίνουν οι λίστες της ντροπής», απελπισμένων ανθρώπων που ψάχνουν ένα πιάτο φαϊ –όπως γράφει το ρεπορτάζ του σημερινού «Ριζοσπάστη» που παραθέτουμε παρακάτω- οι εξωφρενικές αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος έρχονται να δώσουν άλλο ένα χαστούκι στα εισοδήματα των λαϊκών στρωμάτων που τώρα πια μαζικά τμήματα του λαού παιρνούν καθημερινά από την ανέχεια στην εξαθλίωση. Και όπως βλέπουμε και στο βίντεο που παραθέτουμε είναι εντελώς προσχηματικοί οι λόγοι που επικαλείται η διοίκηση της ΔΕΗ για να επιβάλλει αυτές τις αυξήσεις αφού μόνο πέρυσι τα κέρδη της επιχείρησης ξεπέρασαν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.




Ας πάρουμε όμως μια γεύση που έχει οδηγήσει τον λαό η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου που έχει ισοπεδώσει όλη την κοινωνία διαβάζοντας ένα άρθρο από το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ

ΠΕΙΝΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 

Μακραίνουν οι λίστες της ντροπής 

Ολοένα περισσότερα σχολεία ζητούν μερίδες φαγητού για να ταΐσουν υποσιτισμένα παιδιά. Σύλλογοι γονέων απευθύνονται στο Δήμο να εξασφαλίσει τροφή για μαθητές που πεινάνε. Πυκνώνουν οι ουρές σε όλα τα συσσίτια.

« Διακοπές των Χριστουγέννων». Υποτίθεται ότι χαροποιούν το κάθε παιδί και μόνο που διακόπτεται η ρουτίνα του σχολείου. Τι συμβαίνει όμως, όταν το σχολείο είναι το μόνο μέρος που βρίσκει τροφή; ...
Στην Αθήνα της κρίσης δεκάδες μαθητές περιμένουν πώς και πώς πότε θα ξανανοίξουν τα σχολεία μόνο και μόνο γιατί είχαν εκεί ένα πιάτο φαΐ. Τα δεδομένα είναι αμείλικτα, σημάδια της πείνας που αρχίζει να θεριεύει δείχνοντας τα δόντια της σε όλες τις λαϊκές γειτονιές. Κολωνός, Μεταξουργείο, Ακαδημία Πλάτωνα, Βοτανικός, Λόφος Στρέφη, Θησείο, Εξάρχεια, Τρεις Γέφυρες, πλ. Κολιάτσου, Ανω και Κάτω Πατήσια, Γκράβα.

Ολο και μακραίνει η λίστα της ντροπής από περιοχές, όπου δάσκαλοι απευθύνουν εκκλήσεις προς όποιον φορέα βρουν μπροστά τους να τους στείλει μερίδες φαγητού για να ταΐσουν υποσιτισμένα ανήλικα. Το πρόβλημα φαίνεται κυρίως στα παιδιά νηπιαγωγείου και δημοτικού (ηλικίες 5 - 12 χρόνων) που μένουν στα ολοήμερα τμήματα, μέχρι περίπου τις 4 μ.μ.

Ετσι, με υπομνήματα όπως "θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι μετά από επικοινωνία που είχαμε με την διευθύντρια (...) υπάρχουν οκτώ παιδιά του σχολείου των οποίων οι οικογένειες αντιμετωπίζουν σοβαρό οικονομικό πρόβλημα με συνέπεια τον υποσιτισμό των παιδιών. Σας παρακαλούμε θερμά για τις δικές σας ενέργειες, ώστε να εξασφαλιστεί βοήθεια του δήμου μας, για τους μικρούς μαθητές που την έχουν ανάγκη», έχουν κατατεθεί στο Δημοτικό Βρεφοκομείο της Αθήνας (έχει την ευθύνη για τους παιδικούς σταθμούς του δήμου, έχει μαγειρεία απ' όπου στέλνει φαγητό στα νήπια) αιτήματα από τα ακόλουθα Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία να στείλει κι εκεί φαγητό για τα παιδιά τους:
• 36ο Δημοτικό Σχολείο (στο Λόφο Στρέφη), αίτημα για 6 μερίδες.
• 49ο Δημοτικό (Θησείο), αίτημα για 25 μερίδες.
• 66ο Δημοτικό (Ακαδημία Πλάτωνα), 20 μερίδες.
• 127ο Δημοτικό (Κολωνός), 6 μερίδες.
• 74ο Νηπιαγωγείο και 24ο Δημοτικό (Κάτω Πατήσια), 4 μερίδες.
• 110ο Νηπιαγωγείο και 44ο - 152ο Δημοτικό (Τρεις Γέφυρες), 3 με 4 μερίδες.
• 62ο Νηπιαγωγείο και 48ο Δημοτικό (Κάτω Πατήσια), 10 μερίδες.
• 38ο - 81ο Νηπιαγωγείο και 65ο - 112ο Δημοτικό (Γκράβα), 10 μερίδες.
• 142ο Νηπιαγωγείο και 79ο Δημοτικό (πλατεία Κολιάτσου), 10 μερίδες.
• 109ο Δημοτικό (Κάτω Πατήσια), 3 μερίδες.
• 35ο Δημοτικό (Εξάρχεια), 8 μερίδες.
• Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις αιτημάτων, όπως από το Κέντρο Συμπαράστασης Παιδιών και Οικογένειας στον Κολωνό (καλύπτει ανάγκες παιδιών που κατοικούν σε Μεταξουργείο, Κολωνό, Βοτανικό). Το Δημοτικό Βρεφοκομείο έστελνε και από πριν εκεί μερίδες φαγητού για τα παιδάκια που σιτίζονται στο Κέντρο. Τώρα του ζήτησε επιπλέον δέκα.
• Μια άλλη τέτοια Οργάνωση, η «Κιβωτός του κόσμου» έστειλε στο Βρεφοκομείο αίτημα για «είκοσι τεμάχια ψωμί ακόμα, μαζί με τις άλλες ποσότητες που παραμένουν ως έχουν», αποτυπώνοντας «μία επιπρόσθετη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στο συσσίτιό μας».

Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η Διεύθυνση Σχολικής Μέριμνας του Δήμου και η Διοίκηση του Βρεφοκομείου ψάχνουν πώς και πού θα ξεκινήσουν οργανωμένα συσσίτια για τους μαθητές. Μια σκέψη που ακούστηκε να ορίσουν ένα αντίτιμο συμμετοχής (τάχα μικρό, συμβολικό) δεν πρέπει ούτε να συζητείται.

Συσσίτια παντού 

Πρόβλημα υποσιτισμού υπάρχει και στα παιδάκια που φιλοξενούνται στους παιδικούς σταθμούς του δήμου. Οι αρμόδιοι δηλώνουν επισήμως ότι έρχονται υποσιτισμένα από το σπίτι τους περίπου 200 μικρά.

Μάλιστα, σύμφωνα με άλλη λίστα που καταρτίζεται στο Βρεφοκομείο, τα μεγαλύτερα προβλήματα εντοπίζονται σε Πετράλωνα, Μεταξουργείο, Θησείο, Πατήσια, Κυψέλη, με δεκάδες παιδιά στους εκεί σταθμούς να προέρχονται από οικογένειες «με οικονομικά προβλήματα», όπως γράφεται χαρακτηριστικά.

Γενικά, η πείνα έχει αρχίζει να θερίζει στην Αθήνα. Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης (ΚΥΑΔΑ) του Δήμου Αθήνας, τον Οκτώβρη του 2011 αυξήθηκαν κατά 26% οι αιτήσεις για συσσίτιο σε σχέση με τον Οκτώβρη 2010. Το ΚΥΑΔΑ έφτασε να παρέχει καθημερινά περίπου 2.500 - 3.000 μερίδες φαγητού σε άπορους και άστεγους. Η Διοίκηση του ΚΥΑΔΑ διαπιστώνει ότι ανάμεσα στους άστεγους είναι συνταξιούχοι, «νεόπτωχοι» (πτωχευμένοι επαγγελματίες, επιχειρηματίες κ.λπ.) και πολύτεκνοι.

Εξάλλου, το δεύτερο εξάμηνο του 2011 αυξήθηκαν κατά 200 (σε σχέση με το πρώτο) οι αιτήσεις στο λεγόμενο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου. Σύλλογοι γονέων απευθύνονται στο ΚΥΑΔΑ για να δώσουν φαγητό σε μαθητές που πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν να φάνε. Το Κεντρο τους παραπέμπει στο Δημοτικό Βρεφοκομείο, το οποίο διαθέτει 1.200 μερίδες τη μέρα σε διάφορες φτωχές οικογένειες. Ακόμα 600 οικογένειες προμηθεύονται από την Τράπεζα Τροφίμων του Δήμου.

Τέλος, πυκνώνουν οι ουρές και στα συσσίτια που οργανώνουν ενορίες. Η εικόνα που έρχεται, π.χ., από την εκκλησία του Αγ. Μάρκου στην περιοχή του Αγ. Νικολάου, τον Αγ. Αιμιλιανό στον Λόφο Σκουζέ, τον Αγ. Μελέτιο στα Σεπόλια είναι ότι το τελευταίο διάστημα έχουν υπερδιπλασιάσει τις μερίδες που διανέμουν. Ενδεικτικά στον Αγ. Αιμιλιανό, από τις σαράντα μερίδες που έδινε μέχρι πρότινος, πλέον μετρά εκατό, ενώ το 80% των απόρων που προσέρχονται για τροφή είναι ημεδαποί.

Συνέχεια...

Ούτε γάτα ούτε ζημιά- Ανούσιες ενδοεξουσιαστικές αντιπαραθέσεις

Το γράφαμε και σε προηγούμενες αναρτήσεις. Όλα όσα είχαν πει οι δυο οικονομικοί εισαγγελείς που αρχικά παραιτήθηκαν και σήμερα ανακάλεσαν τις παραιτήσεις τους, ήταν ένα πυροτέχνημα.

Η μεθόδευση η συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις ενδοεξουσιαστικών αντιπαραθέσεων. Σε χρόνο ρεκόρ ολοκληρώθηκε η κατεπείγουσα προκαταρτική εξέταση που είχε διατάξει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για τις καταγγελίες των εισαγγελέων που είχαν προηγηθεί και ανέφεραν παρεμβάσεις στο έργο τους.
Οι εισαγγελείς έδωσαν προφορικές εξηγήσεις αλλά και υπέβαλαν γραπτό υπόμνημα στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτη Μακρή ανασκευάζοντας τις αρχικές δηλώσεις τους. Μετά απ’ όλα αυτά ο Φ. Μακρής, έθεσε την υπόθεση στο αρχείο, το υπουργείο οικονομικών τους διαβεβαίωσε ότι η επίμαχη ρύθμιση που αντικαθιστούσε τους δυο οικονομικούς εισαγγελείς με αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου θα αποσυρθεί, και οι εισαγγελείς παραμένουν στην θέση τους.

Απ’ ότι γράφει αιτιολογώντας την ταφόπλακα που ρίχνει στην υπόθεση ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτης Μακρής   «δεν προέκυψε προσπάθεια παρέμβασης στο έργο τους» και ότι «η ενέργεια της αίτησης αντικατάστασης τους ήταν παρορμητική … από τις έγγραφες διευκρινίσεις των δυο αντιεισαγγελέων, προκύπτει ότι μοναδικός λόγος για την αίτηση αντικατάστασής τους, ήταν η προώθηση σχεδίου νόμου με το οποίο η αντιμετώπιση του οικονομικού εγκλήματος ανατίθετο σε αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου».

«Παρορμητικά» δηλαδή οι οικονομικοί εισαγγελείς Πεπόνης και Μουζακίτης έγραφαν στην επιστολή παραίτησης ότι:   «δεν δεχόμαστε να είμαστε εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ' υπαγόρευση, πολλώ μάλλον δε δεν δεχόμαστε να αποτελέσουμε ένα άλλοθι και μία θεσμική κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα πολυποίκιλα οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους που δραστηριοποιούνται και αναπτύσσονται στην γκρίζα ζώνη του οικονομικού εγκλήματος».

Μάλιστα. Ούτε γάτα ούτε ζημιά δηλαδή. (Κάποιοι αφελείς που μέσα από μπλοκ και ιστοσελίδες περίμεναν «συγκλονίστηκες αποκαλύψεις» για κάποιες από τις σοβαρές υποθέσεις που έχουν ανατεθεί σ’ αυτούς τους εισαγγελείς –σκάνδαλο υποβρυχίων,  του φακέλου των CDS και των υπεράκτιων εταιρειών που κρύβονταν πίσω από αυτά, τις αλχημείες του ελλείμματος του 2009 που έκανε το ΠΑΣΟΚ για να μας οδηγήσει στην πολιτική του μνημονίου κ.α-  τώρα θα σφυρούν … κλέφτικα. Και μπορεί να μην έχουν το πολιτικό κριτήριο για να αντιληφθούν ότι σε ένα κράτος της δικτατορίας των μονοπωλίων, κάποιες φορές θα υπάρξουν αντιπαραθέσεις ανάμεσα στην νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Όπως επίσης, αυτοί οι δημοσιολόγοι να μην μπορεί ή να μην θέλουν να καταλάβουν ότι αυτές οι αντιπαραθέσεις που έχουν σχέση με την νομή της εξουσίας σε ένα αστικό κράτος είναι ελεγχόμενες και πολύ σπάνια υπάρχει περίπτωση να πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Δεν υπάρχει περίπτωση όμως να μην γνωρίζουν ότι όσες αποκαλύψεις για σκάνδαλα έχουν βγει στην επιφάνεια εδώ και δεκαετίες σ’ αυτές μπήκε ταφόπλακα όταν ανατέθηκε να τις «ερευνήσει» η «ανεξάρτητη και τυφλή», αστική «δικαιοσύνη». Για να μην αναφέρουμε ότι οι «λειτουργοί» της αστικής «δικαιοσύνης» συντελούν ώστε Σύνταγμα και αστικοί νόμοι να γίνονται κουρελόχαρτο, για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα-όπως γράφαμε και σε προηγούμενη ανάρτησή μας- την στάση που κράτησαν, οι δικαστές νομιμοποιώντας κάθε πραξικοπηματική –ακόμα και μα τα δικά τους δεδομένα-  κυβερνητική απόφαση από το Μνημόνιο του 2010 μέχρι σήμερα).

Συνέχεια...

2011-2012: Ανατρέποντας το ημερολόγιο…

Αύριο φεύγει το 2011 αφήνοντας την Ελλάδα να βουλιάζει στην οικονομική κρίση και τον ελληνικό λαό να έχει υποστεί τη μεγαλύτερη αντεργατική επίθεση και τη βιαιότερη πτώση του βιοτικού του επιπέδου τα τελευταία εξήντα χρόνια.

Μια περιήγηση στις αναρτήσεις του μπλογκ και της ιστοσελίδας μας φέρνει στη μνήμη όλα τα μεγάλα γεγονότα που σφράγισαν τη χρονιά που φεύγει. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι για τους Έλληνες το 2011 ήταν η χειρότερη χρονιά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου και του Εμφυλίου Πολέμου.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου υπηρέτησε όσο καμιά άλλη κυβέρνηση στη σύγχρονη ιστορία του τόπου τα συμφέροντα του πιο επιθετικού κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου, καταλύοντας όλες τις εργατικές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα, σφαγιάζοντας μισθούς και συντάξεις, διαλύοντας παράλληλα όποιο κοινωνικό κράτος υπήρχε.

Τα αφεντικά έχουν ξεσαλώσει! Ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι θα ερχόταν στιγμή που οι εργάτες, γ’ αυτούς, δεν θα ήταν παρά «ομιλούντα εργαλεία». Χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα, με μισθούς πείνας, και την ανασφάλεια μαζί με την εργοδοτική τρομοκρατία να βασιλεύει. Κι όλα αυτά να αποτελούν επίσημη κυβερνητική πολιτική.

Από την άποψη αυτή, το 2011 με τα αλλεπάλληλα επαίσχυντα μνημόνια, ήταν «δίσεκτο» για την εργατική τάξη και συνολικά για τον κόσμο της εργασίας.

Η ραγδαία αύξηση των απολύσεων και το μπαράζ λουκέτων στις επιχειρήσεις εκτινάσσουν το ποσοστό της ανεργίας και είναι χαρακτηριστικό πως μόνο στην περιοχή της Αττική 250.000 άτομα είναι εκτός αγοράς εργασίας με βάση τα επίσημα στοιχεία (στην πράξη ο αριθμός αυτός είναι πολύ μεγαλύτερος).

Πρωτοφανείς διαστάσεις έχει πάρει το φαινόμενο των αστέγων στην Αθήνα και τα άλλα αστικά κέντρα. Σε 20.000 υπολογίζονται σήμερα οι άνθρωποι που κοιμούνται στους δρόμους της Αθήνας, σε εγκαταλειμμένα σπίτια ή σε άδειες αποθήκες. Πολύ περισσότεροι βρίσκονται μόλις ένα βήμα πριν την τραγική αυτή κατάσταση. Νοικοκύρηδες μόλις χτες, φτάνουν στην απόλυτη εξαθλίωση λόγω της κλιμακούμενης ανεργίας, των ανύπαρκτων ή συρρικνωμένων εισοδημάτων.

Επίσης πρόσφατα στατιστικά στοιχεία από τους πέντε πρώτους μήνες του 2011 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι δείχνουν σημαντική αύξηση αυτοκτονιών που αγγίζει το 40%!

Παράλληλα η κρατική καταστολή εντείνεται και κλιμακώνεται. Οι δυνάμεις καταστολής το 2011 ευθύνονται για τον θάνατο ενός διαδηλωτή, του Δημήτρη Κοτζαρίδη στις 20 Οκτώβρη. Ένας άλλος, ο  δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, έχει χάσει παντελώς την ακοή του από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που δέχτηκε στο πρόσωπο από αστυνομικούς. Ένας τρίτος, ο Γιάννης Καυκιάς, από το πανό της συνέλευσης Πατησίων βρέθηκε στην εντατική σε κρίσιμη κατάσταση και κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του. Εκατοντάδες είναι οι διαδηλωτές που βρέθηκαν στα νοσοκομεία με σπασμένα χέρια, κεφάλια και πόδια από τις «επιδόσεις» των αστυνομικών δυνάμεων.

Οι ομιλούσες γραβάτες στα γυάλινα δελτία, στις σπάνιες περιπτώσεις που αναφέρονται σε εργατικές κινητοποιήσεις, διαβάζουν υπηρεσιακά και μονότονα,  σαν κάτι φυσιολογικό, την είδηση ότι «οι εργαζόμενοι απεργούν ζητώντας τα δεδουλευμένα τους και την καταβολή του δώρου των Χριστουγέννων». Τα δεδουλευμένα τους! Και δεν εξανίστανται, αυτοί οι τόσο «ευαίσθητοι», που όταν πάρει φωτιά κανένας κάδος σκουπιδιών στην πνιγμένη από τα χημικά (απαγορευμένα σε καιρό πολέμου) Αθήνα, παίρνουν φωτιά και οι ίδιοι…
                                                                          Δυστυχώς, η απάντηση του εργατικού κινήματος δεν ήταν πάντα αντίστοιχη της κλίμακας της πρωτοφανούς επίθεσης από τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Οι αδυναμίες αυτές βέβαια, σε μεγάλο βαθμό οφείλονται στο ρόλο τροχοπέδης που παίζουν οι ξεπουλημένες και προδοτικές ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ των εργατοπατέρων. Δυσάρεστη είναι και η διαπίστωση πως δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς, έχοντας σαν ευαγγέλιο την αστική νομιμότητα, αντί να μπολιάσουν το αυθόρμητο με το συνειδητό, λειτουργούν αρκετές φορές σαν βαρίδι σε κάθε ξέσπασμα της λαϊκής αγανάκτησης, υποτάσσοντας τη δυναμική του κινήματος στις κοινοβουλευτικές προτεραιότητες.

Ακόμα χειρότερα, εγκλωβίζουν το όραμα για μια άλλη κοινωνία στα πρότυπα των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» που κατέρρευσαν με πάταγο έχοντας ευτελίσει τα ευγενικά ιδεώδη του κομμουνισμού, είτε, δέσμιες της καθήλωσης στον «ευρωπαϊσμό» και την ευρωλαγνεία,  το φαλκιδεύουν στην επιδιόρθωση του «υπαρκτού καπιταλισμού».
 

Το 2011 σημαδεύτηκε όμως και από τις τεράστιες συγκλονιστικές διαδηλώσεις που έγιναν σε όλη την Ελλάδα με χαρακτηριστικό τα εκατομμύρια εργαζομένων και ανέργων που συγκεντρώνονταν στις πλατείες των μεγάλων πόλεων ζητώντας την απομάκρυνση της κυβέρνησης.

Σημαδεύτηκε από τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις όλου του χρόνου, με κορυφαίες στιγμές στις 15 Ιούνη, τις δύο 48ωρες, στις 28-29 Ιούνη και στις 19-20 Οκτώβρη και τις μεγάλες μάχες που έδωσαν οι εργαζόμενοι.

Από τις προσπάθειες να «ενωθούν οι δρόμοι με τις πλατείες»…

Από τον συγκλονιστικό αγώνα της Κερατέας και τα πολύτιμα διδάγματά του.

Από τους αγώνες των ναυτεργατών και τις καταλήψεις σχολών από τους φοιτητές που αγωνίζονται για την ανατροπή του «νόμου Διαμαντοπούλου», όπως κομψά έχει ονομαστεί ο νόμος του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ για την παιδεία.

Από την περήφανη απεργία πείνας των «300» μεταναστών.

Από την μαζική εισβολή του λαού στο προσκήνιο στις 28 Οκτώβρη που ματαίωσε τις παρελάσεις ή «παρέλασε» ο ίδιος!

Από τον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών που δεν σκύβουν το κεφάλι απεργώντας από τις 31/10. Η Πρωτοχρονιά θα τους βρει στην πύλη του εργοστάσιου την 63^η μέρα της συγκλονιστικής απεργίας τους!

Μεγάλης σημασίας βέβαια είναι και οι πρωτοβουλίες που παίρνονται τοπικά για την αυτοοργάνωση των ανέργων και εκφράστηκαν κεντρικά με την συγκέντρωση και πορεία στις 15 Δεκέμβρη.

Το αστικό πολιτικό σκηνικό βρισκόμενο σε κρίση προχώρησε στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας που την στηρίζουν τα αστικά κόμματα Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ μαζί με το ακροδεξιό πολιτικό μόρφωμα ΛΑΟΣ τοποθετώντας πραξικοπηματικά πρωθυπουργό έναν  τραπεζίτη, εκλεκτό των ξένων μονοπωλιακών ομίλων και του ντόπιου κεφαλαίου. Κυβέρνηση του μαύρου μετώπου κεφάλαιου- Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΔΝΤ. Ο νέος πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος έχει αναλάβει να περάσει μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων –χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος αφού η κυβέρνησή του είναι «μιας χρήσεως»- ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα κοινωνικής έκρηξης.

Οι δημοσκοπήσεις απεικονίζουν πρωτοφανή άνοδο των κοινοβουλευτικών κομμάτων της αριστεράς –συγκεντρώνουν συνολικά ποσοστό πάνω από 32%- ενώ είναι σίγουρο ότι το 2012 θα σημαδευτεί από μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις που θα προσπαθήσουν να ανακόψουν τον κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα στον οποίο οδηγούν τον ελληνικό λαό για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα μιας κλίκας ελλήνων και ξένων δανειστών –τοκογλύφων του ελληνικού κράτους. Ήδη η πρώτη μεγάλη παναττική απεργία έχει εξαγγελθεί για τις 17 Γενάρη.

Μεθαύριο υποδεχόμαστε το 2012. Οι απεργοί της Χαλυβουργίας, του ALTER, της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, οι άνεργοι, όλος ο κόσμος της εργασίας,  το υποδέχεται αγωνιστικά, με ψηλά το κεφάλι. Ψηλά τις σημαίες του αγώνα για μια άλλη κοινωνία χωρίς την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Δίσεκτο καθώς είναι ημερολογιακά, ας το κάνουμε με νέους αγώνες ανατρεπτικούς  «δίσεκτο» για το κεφάλαιο και την αστική τάξη.

2012 αγωνιστικές-ανατρεπτικές ευχές για τον καινούργιο χρόνο!

ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΗ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ!

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Συνέχεια...

O Eλληνικός Στρατός Δολοφονεί συστηματικά Μετανάστες με νάρκες στον Έβρο.

Την ώρα που το σύστημα προσπαθεί να επιβάλει την κυβέρνηση Παπαδήμου ως κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», η έννοια της «εθνικής ενότητας» φαίνεται να εμφανίζεται ως το απόλυτο κριτήριο άσκησης πολιτικής. Από τη μία όλες οι αντιδράσεις από τη μεριά του λαϊκού - εργατικού κινήματος βαφτίζονται προδοτικές, από την άλλη οι μετανάστες  χάνουν ακόμη και την ανθρώπινη υπόστασή τους.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αξιωματικοί στον Έβρο προσπαθούν να αναβαθμίσουν το ρόλο του στρατού στο κυνήγι μεταναστών ακόμη και του εφεδρικού τμήματος. Είναι γνωστό γενικότερα ότι ενέδρες και περιπολίες γίνονται από μεικτά τμήματα ΕΠΟΠ-εφέδρων στρατιωτών και συμπληρώνουν τη δράση των συνοριοφυλάκων. Αυτό που αλλάζει τον τελευταίο καιρό είναι η ένταση των διαταγών. Ο ίδιος ο Μέραρχος της 16ης Μεραρχίας τόνισε πως είναι καθήκον του σκοπού «αν δει μετανάστη που δεν σταματάει να βαράει στο ψαχνό».

 Ξέρει φυσικά ότι αυτές τις μέρες ακόμα και ο θάνατος ξένου από πυρά φαντάρου να μην είναι καν είδηση. Ο συνασπισμός εξουσίας έχει τη δικιά του Ομερτά.

Αυτό που δεν υπολόγισαν στην ιεραρχία του Έβρου είναι πως η θλιβερή πραγματικότητα των σύγχρονων κολασμένων ξεπερνά το φανατισμό τους.

Πολλοί μετανάστες που περνάνε τα σύνορα μετά από απίστευτες κακουχίες, φτάνουν στα όρια της εξάντλησης. Εξουθενωμένοι πέφτουν με τη θέλησή τους πάνω στα περίπολα για να μην πεθάνουν από την πείνα. Έτσι πολλοί αξιωματικοί για να αποφύγουν τις ευθύνες κρύβονται από τους μετανάστες στις ενέδρες και σβήνουν το βράδυ τα φώτα στα φυλάκια για να μην φαίνονται.

Ας περάσουν, για να τους αναλάβουν καλύτερα οι νάρκες στα πολυάριθμα ναρκοπέδια του Έβρου. Ναρκοπέδια που παρά τις διεθνείς συνθήκες συνεχίζουν να αυξάνονται. Για παράδειγμα στο φυλάκιο Πετράδες φαντάροι διατάχθηκαν και τοποθέτησαν εκατοντάδες νάρκες δίπλα στο ποτάμι. Νάρκες με ημερομηνία κατασκευής το 1956, χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας.

Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε πολλές σελίδες για την έκθεση φαντάρων σε κίνδυνο και για την καταστροφή του περιβάλλοντος αν δεν ξέραμε ότι σε αυτές τις νάρκες κομματιάζονται άνθρωποι ξεριζωμένοι από τον τόπο τους, που ψάχνουν να βρουν μια καλύτερη ζωή.

Αυτή είναι η σύγχρονη ειρήνη τους. Αυτή είναι η «εθνική ενότητα».

Αυτός είναι ο σύγχρονος Κοινοβουλευτικός Ολοκληρωτισμός. Το ελληνικό κράτος κομματιάζει μετανάστες στα παράνομα ναρκοπέδια του, την ίδια στιγμή που η τουρκική πολεμική αεροπορία βομβαρδίζει και δολοφονεί δεκάδες παιδιά που παλεύουν να βγάλουν το ψωμί της οικογένειας τους.

Αλήθεια, Έλληνας-Τούρκος εργαζόμενος και μετανάστης τι έχουν να χωρίσουν;

Αντιθέτως, πόσα πολλά τους ενώνουν έχοντας απέναντι τους τυραννικές κυβερνήσεις, ανθρωπιστικές εισβολές των ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-Ε.Ε. και τα φασιστικοποιημένα κυβερνητικά ανδρείκελα της Δύσης, τους μιζαδόρους υπαλλήλους των τραπεζών, εφοπλιστών και εργολάβων;

Οι φαντάροι δεν έχουν κανένα καθήκον και κανένα συμφέρον σε αυτό τον πόλεμο χαμηλής έντασης.

Αντίθετα έχουν κάθε συμφέρον να αμφισβητήσουν και να αρνηθούν σχετικές διαταγές, σκεπτόμενοι πρώτα από όλα και τη δική τους ασφάλεια.


ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

diktiospartakos.blogspot.com 

Συνέχεια...

"Μνημόνιο 2" για εκμηδένιση της χώρας

Του Λάμπρου Καλαρρύτη- "Επίκαιρα"

Στόχος του δεν είναι να βγάλει την ελληνική οικονομία από την κρίση, αλλά να την βυθίσει περισσότερο στην ύφεση.

* Λιγότερα χρήματα για τον κόσμο

* Λιγότερα δικαιώματα

* Λιγότερη εθνική κυριαρχία

* Λιγότερη Δημοκρατία
 
Το «Μνημόνιο 2», το οποίο θα συνοδεύσει τη νέα δανειακή σύμβαση και αποτελεί προϋπόθεση για την ανταλλαγή ομολόγων (PSI), είναι ένα οικονομικό πρόγραμμα πρωτοφανούς σκληρότητας, το οποίο ξεπερνά σε ένταση και εύρος μέτρων το πρώτο Μνημόνιο.

Είναι τόσο επαχθές, που κυβερνητικές πηγές έκαναν λόγο για μεγάλο πολιτικό κόστος που αναπόφευκτα θα επωμιστούν όλα τα κόμματα της κυβέρνησης συνεργασίας, τα οποία θα το υπερψηφίσουν. Νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, που θα ωθήσουν κάτω από το όριο της φτώχειας περισσότερους εργαζομένους και χιλιάδες ακόμα ελληνικές οικογένειες, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις στα ακίνητα, που θα οδηγήσουν σε απώλεια ιδιοκτησίας κατόχους μεσαίας και μικρής ακίνητης περιουσίας λόγω αδυναμίας διατήρησής της, δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στο Δημόσιο, διεύρυνση της κατάργησης φοροαπαλλαγών, που θα σημάνει απώλεια επιπλέον ενός ή και δύο μισθών, κόψιμο επιδομάτων σε ευπαθείς ομάδες (ανάπηροι, πολύτεκνοι κ.λπ.), οι οποίες θα πεταχτούν σε ένα σύγχρονο κοινωνικό Καιάδα, νέα απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, που θα ολοκληρώσει το σκηνικό εργασιακής ζούγκλας, χιλιάδες νέα «λουκέτα» και απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα λόγω της ύφεσης.

Ο στόχος του νέου Μνημονίου δεν είναι φυσικά να βγάλει την ελληνική οικονομία από την κρίση. Αντιθέτως, θα τη βυθίσει ακόμα περισσότερο στην ύφεση και θα οδηγήσει σε εξαθλίωση και αδυναμία επιβίωσης εκατομμύρια Έλληνες. Ό,τι έγινε με το «Μνημόνιο 1» θα επαναληφθεί επί τα χείρω. Είναι προφανές πλέον ότι ο στόχος δεν είναι στενά οικονομικός• είναι ευρύτερος και πολυεπίπεδος. Είναι η γεωοικονομική και γεωστρατηγική εξουδετέρωση της Ελλάδας και του πληθυσμού της, ώστε να μην αποτελούν ενεργό παράγοντα στα τεκταινόμενα στην περιοχή. Μια χώρα με κατεστραμμένη Οικονομία, αποδεκατισμένη κοινωνία, η οποία δεν θα έχει την «πολυτέλεια» να σκέφτεται και να λειτουργεί πολιτικά και εθνικά επειδή θα προσπαθεί να επιβιώσει, διαλυμένη Άμυνα λόγω περικοπών, καταρρακωμένη Παιδεία, ανύπαρκτη κοινωνική πρόνοια, διαρρηγμένη κοινωνική συνοχή, υποθηκευμένη δημόσια περιουσία έχει στην πράξη εκμηδενιστεί.

Ποιος θα υπερψηφίσει τα νέα μέτρα;

Το ερώτημα που προκύπτει άμεσα είναι «από ποιους θα υπερψηφιστεί το "Μνημόνιο 2";». Η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένη, αν και μένει να διαπιστωθεί η τελική στάση ορισμένων βουλευτών του, όπως ξεκάθαρη είναι και η στάση του ΛΑΟΣ. Θα στηρίξουν τα νέα μέτρα. Η βούληση της ΝΔ, όμως, είναι αμφίσημη. Ο Αντώνης Σαμαράς έχει διαμηνύσει ότι το κόμμα του δεν θα υπερψηφίσει νέα μέτρα, στην ανακοίνωση της Συγγρού, ωστόσο, μετά τη συνάντηση Σαμαρά - Παπαδήμου στο Μέγαρο Μαξίμου, αναφέρονταν, μεταξύ άλλων: «...ισχύουν τα όσα συμφωνήθηκαν στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Δηλαδή, η ολοκλήρωση του κυβερνητικού έργου και κυρίως του προγράμματος εθελοντικής ανταλλαγής των ομολόγων (PSI) και του νέου οικονομικού προγράμματος που θα εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους».

Η φράση «και του νέου οικονομικού προγράμματος» δημιούργησε ερωτήματα για το τι εννοεί και, παρά τις εκ των υστέρων διαρροές ότι αφορά στα μέτρα που ήδη έχουν αποφασιστεί, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα θολό τοπίο. Σε περίπτωση που η ΝΔ στηρίξει με την ψήφο της στη Βουλή το «Μνημόνιο 2», είναι σαφές ότι θα πρόκειται για μείζονα εξέλιξη και για κολοσσιαία μεταστροφή, η οποία, εκτός από εσωκομματικές αναταράξεις με άδηλη έκβαση όσον αφορά στην ενότητα του κόμματος, θα προκαλέσει μεγάλο αντίκτυπο στην εκλογική βάση, που το τελευταίο διάστημα παρακολουθεί μια διαρκή διολίσθηση της Συγγρού από τις αρχικές της θέσεις. Θα είναι περίπλοκο για τον Αντώνη Σαμαρά να εξηγήσει πώς, ενώ κατήγγειλε -και ορθώς- το «Μνημόνιο 1», στηρίζει το «Μνημόνιο 2», που είναι ακόμα χειρότερο. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να καλυφθεί χωρίς δραματικές εκλογικές απώλειες, που θα απειλήσουν την αυτοδυναμία της ΝΔ, η απόσταση από τον αντιμνημονιακό λόγο στην υπερψήφιση ενός προγράμματος που θα αποτελέσει «ταφόπλακα» για τη χώρα και για τα περιθώρια του ίδιου του Αντώνη Σαμαρά ως μελλοντικού πρωθυπουργού να ασκήσει βιώσιμη πολιτική. Άρα, λογικά, οι τακτικοί ελιγμοί του προέδρου της ΝΔ δεν θα φτάσουν σε σημείο αποδοχής του «Μνημονίου 2» και προκαταβολικής ψήφισης όλων των μέτρων μέχρι το 2015, παρά τις περί του αντιθέτου διαρροές από το Μέγαρο Μαξίμου.

Ξανάρχισαν οι εκβιασμοί...

Η τρόικα, βέβαια, έχει ήδη αρχίσει τους εκβιασμούς στο γνωστό πλαίσιο: Ή τα νέα μέτρα θα στηριχθούν απ' όλα τα κόμματα της κυβέρνησης συνεργασίας ή δεν θα προχωρήσουν η νέα δανειακή σύμβαση και το PSI. Οι δανειστές πηγαίνουν, μάλιστα, ένα βήμα παραπέρα και διαμηνύουν ότι αν προκηρυχθούν εκλογές η Ελλάδα θα πτωχεύσει την ίδια ώρα. Προχωρούν πλέον σε ωμές παρεμβάσεις στη δημοκρατική λειτουργία της χώρας. Εκβιάζουν ώστε μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση να δεσμεύσει τη χώρα για τις επόμενες δεκαετίες σε μια αδιέξοδη πολιτική. Διότι όσο ξεκάθαρο είναι ότι οι εκβιασμοί, άπαξ και τους αποδέχτηκαν τα δύο μεγάλα κόμματα, δεν θα έχουν τέλος, άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι αυτή η πολιτική για την οποία εκβιάζουν οι δανειστές δεν θα έχει αποτέλεσμα. Δοκιμάστηκε και απέτυχε.

0 Αϊνστάιν είχε πει ότι «ο ορισμός της τρέλας είναι το να κάνεις συνέχεια το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα». Δεν πρόκειται, όμως, για τρελούς. Αυτό είναι το αποτέλεσα που επιδιώκουν. Στόχος τους είναι να μεταβάλουν το οικονομικό και βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού, καθώς και τους δημοκρατικούς κανόνες, και να ωθήσουν και τα δύο σε ένα χαμηλότερο παρονομαστή. Λιγότερα χρήματα για τον κόσμο, λιγότερα δικαιώματα, λιγότερη εθνική κυριαρχία, λιγότερη Δημοκρατία. 

«Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση της Ευρωζώνης παλεύουν νυχθημερόν να την επαναπροσδιορίσουν κατά τρόπο που θα τους αποφέρει πολιτικά οφέλη. Τα ΜΜΕ μιλούν για σπάταλα κράτη, τα οποία στοχοποιήθηκαν από τους κερδοσκόπους των αγορών. Αυτό στα οικονομικά λέγεται ψέμα. Η κρίση της Ευρωζώνης δεν είναι αυτή που μας σερβίρουν... Είναι μια κρίση που αφορά σε κράτη τα οποία έπεσαν θύματα της ΕΚΤ... Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει τι ακριβώς συνέβη: Ένας ακόμη πόλεμος των τάξεων. Οι πλούσιοι χρησιμοποιούν τον έλεγχο που έχουν επί της ΕΚΤ για να αποσυναρμολογήσουν το κοινωνικό κράτος πρόνοιας που απολαμβάνει μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Ευρώπης...» (του Mike Whitney).

Συνέχεια...

Οι ακροδεξιοί «ιππότες» του γέροντα...

Από το "Ποντίκι" 

Σαν να τους τσίμπησε μύγα τσε-τσε εκεί στο ΛΑΟΣ και έσπευσαν να βγουν στα κεραμίδια υπερασπιζόμενοι τον ηγούμενο Εφραίμ. Όλες οι θεωρίες συνωμοσίας άρχισαν να εκτοξεύονται δεξιά και αριστερά και οι θεοσεβούμενοι αθεόφοβοι βουλευτές της Ακροδεξιάς άρχισαν να εκστομίζουν ασύμμετρες ανοησίες, καταρρακώνοντας έναν θεσμό, του οποίου αυτοί θέλουν να είναι θεματοφύλακες: τη Δικαιοσύνη. Μέχρι και ο τρομερός κωλοτούμπας πρόεδρος τους Καρατζαφεύγας βγήκε να μας πει ότι η απόφαση για την προφυλάκιση αποτελεί συνωμοσία των Αμερικανών κατά του Πούτιν, τον οποίο θέλουν να πλήξουν προεκλογικά: «Οι Αμερικανοί δεν θέλουν τον Πούτιν στη Ρωσία, θα τον κατηγορήσουν ότι ήταν επί έναν μήνα αγκαλιά με έναν λωποδύτη» βγήκε και μας είπε σε έξαλλη κατάσταση.

Κανείς δεν έχει καταλάβει πώς το ΛΑΟΣ από απηνής διώκτης του σκανδάλου του Βαιοπεδίου άπλωσε την προστατευτική του φτερούγα πάνω από τον Εφραίμ. Προφανώς, εκτός του έντονου παρασκηνίου που έχει να κάνει με τις πολιτικές διασυνδέσεις των Βατοπεδινών, υπάρχουν και ψηφοθηρικοί λόγοι καθώς επιχειρούν να αλιεύσουν από τις θεούσες που φρύαξαν ακούγοντας ότι θα προφυλακιστεί μοναχός. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με τη στάση του το ΛΑΟΣ δέχεται ότι όχι μόνο υπάρχει παρέμβαση των Αμερικανών στο ελληνικό δικαστικό σύστημα το 2011, αλλά και ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης ορίζει ποιος και γιατί θα προφυλακιστεί.

Οι Άδωνις Γεωργιάδης, Θανάσης Πλεύρης, Κυριάκος Βελόπουλος, ως άλλοι ιππότες της ελεεινής τραπέζης, ξεσήκωσε τον τόπο ζητώντας την παραίτηση του Γιώργου Πεταλωτή, επειδή ήταν πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής και είχε, σου λένε, εμπλακεί στην υπόθεση ως δικηγόρος και υπήρξε ο βασικός κατήγορος στην υπόθεση που εξετάζει η Δικαιοσύνη. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει απόπειρα παρέμβασης στο έργο της Δικαιοσύνης, αλλά δεν μπορεί έτσι κανείς, χωρίς στοιχεία, να εκτοξεύει λάσπη στον ανεμιστήρα. Η αλήθεια είναι ότι η παρέμβαση των Ρώσων στην ιστορία αυτήν ήταν πολύ χοντρή και ότι όσοι έσπευσαν να χύσουν κροκοδείλια δάκρυα για τη χριστουγεννιάτικη περιπέτεια του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου θέλουν να ξεχνάνε ότι, σύμφωνα με το παλιό εορτολόγιο, Χριστούγεννα έχουμε στις 7 Ιανουαρίου. Ουαί ημίν, Φαρισαίοι υποκριτές....

ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΕΦΡΑΙΜ

Ακόμη ένα σίριαλ.

Με τη ρωσική κυβέρνηση να παρεμβαίνει ανεπίτρετπα στο έργο της ελληνικής Δικαιοσύνης, επιχειρώντας να προστατέψει τον μοναχό Εφραίμ, και θεούσες με κεριά να ψάλλουν το «Τη υπερμάχω» έξω από τον Κορυδαλλό, έληξε και το σίριαλ της προσωρινής κράτησης του ηγούμενου.

Τριάμισι χρόνια μετά τη δικαστική διερεύνηση μιας υπόθεσης που συνέβαλε στη θορυβώδη πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή και τη χειρότερη εκλογική επίδοση της ΝΑ τα τελευταία 20 χρόνια, ο ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, ως ηθικός αυτουργός στις «ιερές ανταλλαγές», κρίθηκε προφυλακιστέος, αφού το δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι είναι ύποπτος τέλεσης και νέων εγκλημάτων. Το οξύμωρο είναι ότι κανένας φυσικός αυτουργός των ανταλλαγών δεν έχει ακόμα αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη, ενώ οι πολιτικοί υπεύθυνοι κοιμούνται ήσυχοι κάτω από το «πάπλωμα» της παραγραφής. Άλλωστε το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής τον Ιούνιο του 2008 συνέβαλε ώστε να πάψουν οι ποινικές ευθύνες όσων υπουργών ενεπλάκησαν.

Το σίριαλ «Εφραίμ», εκτός της πληγής που άνοιξε στις ελληνορωσικές σχέσεις, ανέδειξε ένα ακόμα ζήτημα: το πόσο σάλο μπορεί να ξεσηκώσει μια δικαστική απόφαση. Γιατί προφανώς και οι δικαστικοί μετά το κράξιμο που έφαγαν από μια σειρά αποτυχιών, όπως η απόδραση Χριστοφοράκου και Καραβέλα, βασικών υπόπτων της υπόθεσης «Siemens», και η εξαφάνιση του «αγαπούλα» Ψωμιάδη, αποφάσισαν να είναι πιο αυστηροί, τουλάχιστον απέναντι σε υποθέσεις που απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη.

Η «υπόθεση Εφραίμ» έφερε στην επιφάνεια πάλι τον θεσμό της προφυλάκισης, όμως κι αυτό συζητείται επιφανειακά και θα ξεχαστεί μόλις σβήσουν τα κεριά έξω από τον Κορυδαλλό και τα «Τη υπερμάχω» επιστρέψουν στις εκκλησίες. Ετσι κι αλλιώς όλα μοιάζουν μαγικά, είναι μαζικά και εμφανώς επικοινωνιακά, για να παραφράσουμε και τον ποιητή ...

Συνέχεια...

Να ο φασισμός να η βαρβαρότητα (2 Βίντεο)

Σε ένα ακόμα φρικιαστικό έγκλημα προχώρησε σήμερα το στρατιωτικοφασιστικό –με κοινοβουλευτικό μανδύα- το καθεστώς της Αγκυρας.

Το κείμενο και οι συγκλονιστικές φωτογραφίες είναι από το μπλοκ των Τούρκων και Κούρδων Πολιτικών προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα, ενώ τα δυο βίντεο που παραθέτουμε το ένα είναι από το δελτίο ειδήσεων του «902» και το άλλο το βρήκαμε στην ιστοσελίδα της ημερήσιας Τούρκικης εφημερίδας Evrensel.

Να ο φασισμός να η βαρβαρότητα 

Στο Κουρδιστάν κοντά στην πόλη Σιρνάκ δολοφονήθηκαν 35 αγρότες ύστερα από το βομβαρδισμό τεσσάρων πολεμικών αεροσκαφών. Ένας αγρότης είναι βαριά τραυματισμένος.

Στην πόλη Σιρνάκ, μια ομάδα αγροτών αποτελούμενη από περίπου 50 άτομα, δέχτηκαν επίθεση από πολεμικά αεροσκάφη την ώρα που γυρνούσαν από το Ιράκ. Η επίθεση έγινε μέσα στο Ιρακινό Κουρδιστάν που συνορεύει με την πόλη Σιρνάκ του Τουρκικού Κουρδιστάν. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αγρότες σχεδόν καθημερινά κατέβαιναν στο Ιρακινό Κουρδιστάν για εμπόριο.

Όπως ανακοινώνει το υπουργείο Εσωτερικών της Τουρκίας η ηλικία των δολοφονημένων αγροτών είναι μεταξύ 15-20 χρονών. Η πλειοψηφία τους είναι μαθητές λυκείου όπου λόγω της φτώχειας ασχολούνταν με το εμπόριο.
Το υπουργείο Εσωτερικών της Τουρκίας σε σχετική ανακοίνωση που έκανε για το γεγονός αναφέρει ότι ήταν ένα ατύχημα την ώρα της στρατιωτικής επιχείρησης. Ενώ, το επιτελείο του τουρκικού στρατού, υποστήριξε ότι, μη επανδρωμένα αεροπλάνα κατασκοπίας διαπίστωσαν μια ομάδα εν κινήσει προς τα σύνορα της Τουρκίας η οποία θεωρήθηκε ότι είναι Κούρδοι αντάρτες και πραγματοποιήθηκε στρατιωτική επιχείρηση με μαχητικά αεροπλάνα.

Φυσικά, οι δολοφονίες, που πραγματοποίησε το κράτος της Τουρκίας δεν έχουν καμία βάσιμη εξήγηση. Το καθεστώς εδώ και καιρό έχει ξεκινήσει μια τεράστια επιχείρηση σε όλο το μήκος των συνόρων Ιράκ-Ιράν-Συρία. Τις τελευταίες μέρες δεκάδες άμαχοι έχουν δολοφονηθεί εν ψυχρώ από τις ένοπλες δυνάμεις. Τις επιχειρήσεις αυτές τις είχαμε γράψει στο blog μας τις προηγούμενες μέρες. Φαίνεται ότι θα κοστίσουν ακόμα την ζωή πολλών ανθρώπων. Γιατί το κράτος με τις δολοφονίες αυτές προσπαθεί να τρομάξει τον Κουρδικό λαό και απειλεί ανοιχτά ότι δεν θα διστάσει ακόμα και για ομαδικές δολοφονίες.

Ο πρόεδρος του κόμματος Ειρήνη και Δημοκρατία μαζί με βουλευτές έφτασαν στον τόπο της δολοφονίας και δήλωσαν ότι δεν θα επιτρέψουν να θάψουν αυτή την απάνθρωπη και βάρβαρη δολοφονία και κάλεσαν τον Κουρδικό λαό για μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Δεκάδες χιλιάδες κούρδοι στις πόλεις του Κουρδιστάν κατέβηκαν σε διαμαρτυρίες. Ενώ στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες τουρκικές πόλεις οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις.

Η δολοφονία αυτή δείχνει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης του Ερντογάν. Να υπενθυμίσουμε ότι ο Ερντογάν πρόσφατα έλεγε ότι ένα καθεστώς που δολοφονεί τους πολίτες του δεν είναι νόμιμο.

Το καθεστώς της Τουρκίας δεν είναι νόμιμο. Αργά ή γρήγορα θα λογοδοτήσει. 

Συνέχεια...

Πυροτεχνήματα

 Το γράφαμε και χτες. Πρέπει να είναι εντελώς αφελής κάποιος για να πιστέψει ότι οι οικονομικοί εισαγγελείς Σπύρος Μουζάκης και Γρηγόρης Πεπόνης, που παραιτήθηκαν από το πόστο τους το έκαναν από «ευαισθησία» μη «δεχόμενοι παρεμβάσεις στο έργο τους». Η κίνηση τους αυτή ήταν στα πλαίσια της ενδοεξουσιαστικής αντιπαράθεσης που υπάρχει μεταξύ δικαστών και αστικού κράτους. Και αν ισχύουν όσα είπε σήμερα η Ιωάννα Μάνδρου (η επονομαζόμενη «κυρία, φως, νερό, τηλέφωνο» εξ αιτίας ότι κάποιο χρονικό διάστημα «εργαζόταν» ταυτόχρονα στα γραφεία τύπου της ΔΕΗ, του ΟΤΕ και της ΕΥΔΑΠ), στο δελτίο ειδήσεων του Σκάι,  οι εισαγγελείς ανασκεύασαν τις χθεσινές δηλώσεις τους κάνοντας λόγο σήμερα για «παρεμπόδιση και όχι παρεμβάσεις στο έργο τους». Ετσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα σε αυτή την περίπτωση το πιο πιθανόν είναι να αποδεχθούν πυροτέχνημα τα όσα σοβαρά κατάγγειλαν στην αρχική τους δήλωση οι δυο εισαγγελείς.

Αλλωστε θα ήταν σαν να «διυλίζουν τον κώνωπα και να καταπίνουν την κάμηλο», όταν προσπαθούν να μιλήσουν για «ανεξάρτητη και αντικειμενική δικαιοσύνη» όταν οι ίδιοι εισαγγελείς όπως και η υπόλοιπη εξουσιαστική κλίκα των δικαστών δέχτηκε αδιαμαρτύρητα να παραβιαστούν  κατάφωρα οι ρητές διατάξεις των άρθρων 28 και 36 του Συντάγματος, και να μην ρθει προς κύρωση στη Βουλή η εκτρωματική δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΓΑΠ με τους ξένους δανειστές-τοκογλύφους του ελληνικού κράτους. (Για να αναφέρουμε μόνο μια καραμπινάτη περίπτωση)

Συνέχεια...

Σφαγείο το 2011, Καιάδας το 2012

Βαρύς, πολύς βαρύς είναι για τους Έλληνες και τους περισσότερους Ευρωπαίους ο απολογισμός της χρονιάς που τελειώνει. Φρικτό έτος το 2011, σίγουρα το χειρότερο που έζησε η χώρα μας τα τελευταία εξήντα χρόνια, μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου και του Εμφυλίου Πολέμου. Βίαιη η πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων. Πολιτικά και οικονομικά υποτελής στους ξένους και πάλι η Ελλάδα, χειρότερα ίσως ακόμη και από τα επαίσχυντα χρόνια της αμερικανοκρατίας της δεκαετίας του 1950 και του 1960, που κατέληξαν στην αμερικανόδουλη χούντα της 21 ης Απριλίου 1967.

Τώρα είμαστε υπόδουλοι και πάλι στους Γερμανούς. Όπως πριν από εβδομήντα χρόνια. Αυτός ο χειμώνας του 2011 προς 2012, τηρουμένων των αναλογιών της εποχής, θυμίζει ιστορικά το χειμώνα του 1941 προς 1942 της ναζιστικής Κατοχής. Οι Γερμανοί έχουν κυριαρχήσει σε όλη την Ευρώπη, έχουν καταβάλει όλους τους λαούς. Φως δεν φαίνεται από πουθενά. Η αντίσταση των υπόδουλων πληθυσμών δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί, η αντεπίθεση δεν έχει αρχίσει, ο Χίτλερ μιλάει για Ράιχ που θα κρατήσει χίλια χρόνια...
Όπως το 1942, έτσι και το 2012 όλοι αισθάνονται πως θα είναι χειρότερο ακόμη και από την προηγούμενη καταστροφική χρονιά.

Στόχος, οι μισθοί 

Κατά τη διάρκεια του 2011 αποδείχτηκε ότι ο ιδεολογικός βομβαρδισμός πως δήθεν η λιτότητα είναι το αναγκαίο φάρμακο για να θεραπευτεί η ασθένεια του δημόσιου χρέους και του ελλείμματος δεν είναι τίποτα περισσότερο από παραπλανητική προπαγάνδα.

Η πολιτική που μέσω της EE επ-βάλλει το Βερολίνο σε όλη την Ευ-ρώπη δεν έχει στόχο τη μείωση του δημόσιου χρέους. Στόχο έχει μόνο τη μείωση των μισθών και των συντάξεων όλων των Ευρωπαίων πολιτών - και πρωτίστως, φυσικά, όσων δεν είναι Γερμανοί!

Όσον αφορά δε στα ελλείμματα, στόχο έχει να μειωθούν μόνο εκείνες οι δαπάνες των προϋπολογισμών που αφορούν στα κοινωνικά επιδόματα, στην παιδεία, στην υγεία των λαϊκών στρωμάτων. Γι'αυτό και η κατοχική διοίκηση της χώρας μας επιδεικνύει λυσσώδη επιμονή κατάλυσης όλων των εργασιακών δικαιωμάτων - από την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων ως την κατάργηση του κατώτατου μισθού. Γι'αυτό και επιτίθεται με τόση μανία εναντίον των συντάξεων, απαιτώντας τη διαρκή μείωσή τους.

Αναδιανομή υπέρ του κεφαλαίου

Η ασκούμενη πολιτική δεν έχει στόχο να παράξει αυξημένο κοινωνικό πλούτο, γι' αυτό και αδιαφορεί για αναπτυξιακά μέτρα, με αποτέλεσμα να έχουμε και πάλι πτώση του ΑΕΠ της Ελλάδας.

Στόχος της γερμανικής πολιτικής σε αυτή τη φάση, πάνω στην οποία οικοδομεί και τις συμμαχίες της με τις οικονομικές ελίτ των ευρωπαϊκών χωρών, είναι να πετύχει μια κολοσσιαίας κλίμακας αναδιανομή του υφιστάμενου κοινωνικού πλούτου στο εσωτερικό κάθε χώρας παίρνοντας από τους πολλούς, τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα, και δίνοντάς τα στο μεγάλο κεφάλαιο κάθε κράτους.
Όταν κάθε Έλληνας εργαζόμενος διαπιστώνει ότι στη διάρκεια του 2011 έχασε το 20%, το 30%, το 40% ή και περισσότερο του εισοδήματος του, τα λεφτά αυτά δεν «εξατμίστηκαν». Παρέμειναν στην τσέπη του εργοδότη του, ο οποίος του μείωσε το μισθό και αρπάχτηκαν από το κράτος μέσω της ληστρικής πρόσθετης φορολόγησης, όταν αναφερόμαστε σε εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα. Στους δημοσίους υπαλλήλους, όπου το κράτος λειτουργεί και ως εργοδότης, τόσο τα κέρδη από τη μείωση των μισθών όσο και τα έσοδα της φορολογίας κατέληξαν στα δημόσια ταμεία.

Τα τεράστια αυτά ποσά, όμως, δεν παρέμειναν στο κράτος ούτε ξοδεύτηκαν για τους πολίτες. Κατευθύνθηκαν στα θησαυροφυλάκια των ξένων δανειστών και δόθηκαν επίσης ως «ενίσχυση» σε ελληνικές τράπεζες.

Η βάση της συμμαχίας

Σε αυτή την αναδιανομή του υφιστάμενου κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων οφείλεται και η συστράτευση του κατεστημένου όλων των ευρωπαϊκών χωρών με τη γερμανική επικυριαρχία στην ήπειρο μας.

Μέσω της πολιτικής της EE δίνει το Βερολίνο σε όλους τους μεγάλους καπιταλιστές της Ευρώπης αυτό που ούτε στα πιο γλυκά όνειρά τους δεν μπορούσαν να πετύχουν μόνοι τους: τη διαρκή μείωση μισθών των υπαλλήλων και των εργατών τους, την κατάλυση των εργασιακών δεσμεύσεων, τη μείωση των συντάξεων, εν ολίγοις την πλήρη εργασιακή ασυδοσία του κεφαλαίου. Τους επιτρέπει, δηλαδή, να αρπάζουν τα λεφτά που μέχρι τώρα πήγαιναν στους εργαζομένους τους!

Καθώς, μάλιστα, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης και της EE αυτός ο νέος κόσμος της «καπιταλιστικής απολυταρχίας» αποκτά και θεσμικά χαρακτηριστικά μέσω των διακρατικών συμφωνιών και των συνθηκών της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το δέλεαρ για τους Ευρωπαίους επιχειρηματίες είναι πολύ μεγάλο. Τα κέρδη πολλά και πολλαπλά.

Παράλληλα, με την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, οι πλούσιοι των φτωχότερων χωρών μεταφέρουν τα χρήματά τους σε τράπεζες ισχυρών κρατών και έτσι είναι διασφαλισμένοι ακόμη και στην περίπτωση που οι χώρες τους χρεοκοπήσουν υπό το βάρος της ασφυκτικής δημοσιονομικής πίεσης που ασκεί στα κράτη της Ευρωζώνης και της EE η Γερμανία.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό εύκολα και πρόθυμα αποφασίζουν να μετατραπούν σε «δοσίλογους μαυραγορίτες» του 21ου αιώνα, αντί να κάθονται και να προσπαθούν να ηγηθούν της οικονομικής ανόρθωσης της χώρας τους.

Δεν υπάρχει σωτηρία

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής δεν υπάρχει σωτηρία για τους εργαζόμενους. Η επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής θέσης τους θα είναι διαρκής, ανεξαρτήτως του αν η κατάσταση της Ελλάδας βελτιώνεται από τη σκοπιά των μακροοικονομικών δεικτών. Το ίδιο ισχύει πανευρωπαϊκά.

Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι επικυρίαρχοι της EE και του ΔΝΤ πέτυχαν απολύτως στην πραγματική αποστολή τους. Με την πολιτική που ακολούθησαν πετσόκοψαν τους μισθούς και τις συντάξεις μέσα σε δύο μόλις χρόνια κατά 20% ή 40% ή και παραπάνω, αύξησαν δραματικά την ανεργία, κατάργησαν σε ικανό βαθμό τις συλλογικές συμβάσεις και αδιαφόρησαν εντελώς για το γεγονός ότι αυτή η πολιτική εκτίναξε το δημόσιο χρέος από το 115% στο 165% σε μία διετία!
Τι μεγαλύτερη απόδειξη χρειάζεται για να αντιληφθεί κανείς ότι όλη η φιλολογία περί δημόσιου χρέους είναι ένα παραμύθι αποβλάκωσης του αδαούς πληθυσμού;

Οι Γερμανοί λιώνουν σαν σκουλήκια τις χώρες και τους λαούς της Ευρώπης, αρνούμενοι να επιτρέψουν στην ΕΚΤ να τους δανείσει, και επιβάλλουν εφιαλτικούς όρους λιτότητας μέσω Μνημονίων για να χορηγήσουν δάνεια με υψηλότατα επιτόκια. Εν ριπή οφθαλμού, όμως, η ΕΚΤ χορήγησε στις ευρωπαϊκές τράπεζες δάνεια του ιλιγγιώδους ύψους του μισού... τρισεκατομμυρίου ευρώ με επιτόκιο 1 %!

Μας εμπαίζουν ασύστολα και προκλητικά. Ισχυρίζονται ότι αν η ΕΚΤ δανείσει σε ένα κράτος 50 δις ευρώ, η Ευρωζώνη απειλείται με πληθωρισμό. Αν, όμως, η ΕΚΤ δανείσει στις τράπεζες 500 δις και, μάλιστα, με γελοίο επιτόκιο, τότε δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος πληθωρισμού. Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα!

Ποιος ποιον;

Το 2011 απέβη σφαγείο για τους μισθούς, τις συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα. Το 2012 προοιωνίζεται ακόμη πιο ζοφερό.
Το ζήτημα μπαίνει ωμά: Ή οι εργαζόμενοι θα ξεσηκωθούν και πάλι και θα αλλάξουν αυτή την πολιτική, είτε ειρηνικά είτε δυναμικά, ή οι εργοδότες θα πετάξουν τους εργαζόμενους στον κοινωνικό Καιάδα. Μέση λύση δεν υπάρχει. Η εποχή της ειρηνικής συμβίωσης οδεύει προς το βίαιο τέλος της.

Δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, καθώς εξελίξεις σημειώνονται σε τρία αλληλοεπηρεαζόμενα επίπεδα.
Το πρώτο είναι η διάλυση ή η επιβίωση της ίδιας της Ευρωζώνης με τη σημερινή της μορφή, εξαιτίας των φυγόκεντρων τάσεων που έχουν ήδη γίνει ορατές.
Το δεύτερο είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας και η έξοδος της από το ευρώ, με τους όρους χρεοκοπίας της και την κυβέρνηση που θα τη διαχειριστεί να έχουν εξαιρετική σημασία για τη σωτηρία ή την καταστροφή της χώρας.
Το τρίτο επίπεδο είναι εκείνο των κοινωνικών συγκρούσεων στην Ελλάδα και το πόσο αποτελεσματικές υπέρ των εργαζομένων θα αποβούν.

Το 2012 θα είναι εξαιρετικά σκληρή χρονιά. Μόνο αν σημειωθεί κάποια σημαντική εξέλιξη σε οποιοδήποτε από τα τρία επίπεδα, οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι έχουν ελπίδα σωτηρίας. Σε διαφορετική περίπτωση, η αδράνεια θα σηματοδοτήσει την πτώση τους στον Καιάδα.

Πηγή: Γ. Δελαστίκ -"Επίκαιρα" 29/12/2011 

Συνέχεια...

Η νέα γενιά και οι... πρόθυμοι

Από το "Ποντίκι"

Το 2011 τελειώνει όπως ακριβώς άρχισε: ύφεση, λιτότητα, ανεργία, ξεπούλημα, μέτρα κι άλλα μέτρα, ακόμη περισσότερα μέτρα. Παρ' όλα αυτά, όμως, παρά τις θυσίες, η ελληνική κοινωνία διαπιστώνει ότι δεν προχώρησε ούτε ένα βήμα προς μια διέξοδο. Αντιθέτως, είναι πια κοινή η διαπίστωση ότι η πολιτική που επιβάλλεται από τους «απ' έξω» και εφαρμόζεται από τους εγχώριους πολιτικούς εντεταλμένους τους οδηγεί βαθύτερα στο χάος.

Το διαφαινόμενο αποτέλεσμα όλων αυτών έχει εγκαταστήσει στην Ελλάδα φόβο και απόγνωση. Ακριβώς σε αυτά τα συναισθήματα «επενδύουν» οι εγχώριοι επιτελάρχες της καταστροφής προκειμένου να διασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση.

Φαίνεται ότι οι περισσότεροι απ' αυτούς εξακολουθούν να υποτιμούν τη νοημοσύνη του κόσμου καινα θεωρούν πως, παρά την καταστροφή που προκάλεσαν, υπάρχει η πιθανότητα να σώσουν τα πολιτικά... τομάρια τους. Η εκτίμηση αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, καθώς προέρχεται από ανθρώπους που έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Το μόνο στήριγμά τους, ό,τι τους κρατά προσδεδεμένους στην εξουσία, είναι πια τα καθημερινά διαπιστευτήρια που υποβάλλουν στους πραγματικούς κυβερνήτες, τους επίτροπους της τρόικας...
Όλοι αυτοί, πρόθυμοι υποτελείς, αποκτούν πια στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας το πραγματικό μέγεθος και σχήμα τους: μικρές και άβουλες μαριονέτες.

Όμως οι μαριονέτες δεν μπορούν για πολύ να εκβιάζουν και να φοβίζουν καμία κοινωνία, ειδικά μια απελπισμένη κοινωνία. Η απόγνωση και η απελπισία - κάτι που λησμονούν οι επιτελάρχες της καταστροφής - δεν προκαλεί μόνο φόβο. Κινητοποιεί δυνάμεις ανατροπής, οι οποίες είναι σε θέση να καθαρίσουν το σκηνικό από τους κάθε λογής δωσίλογους. Τους παρόντες και όσους φιλοδοξούν να τους διαδεχθούν για να συνεχίσουν το έργο τους.

Αυτοί οι τελευταίοι, οι οποίοι φαίνεται να ποντάρουν στην καταστροφή του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού προκειμένου να πάρουν τη θέση τους ως οι εκλεκτοί των τροϊκανών εποπτών, καλό θα είναι να έχουν κατά νου ότι, εκτός από τους παλαιότερους, και η νέα γενιά των Ελλήνων έχει μάθει πια τι σημαίνει η φράση «κυβέρνηση Τσολάκογλου»... Είναι συνώνυμη με μια κυβέρνηση «προθύμων».

Συνέχεια...

ΒΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΡΗΓΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ

Σοκ προκάλεσαν στο τουρκικό αστικό κατεστημένο οι δηλώσεις  στην  Κουρδική ειδησεογραφική ιστοσελίδα Rudaw της Λειλά Ζανά, που είναι βουλευτής του φιλοκουρδικού Κόμματος «Ειρήνης και Δημοκρατίας»: «ναι είναι αλήθεια πως στην αρχή ζητήσαμε την αυτονομία μας. Όμως στην Τουρκία oı Kούρδοι πιστεύουν πως η αυτονομία δεν είναι πια αρκετή. Ως Κούρδοι ζητούμε τα δικαιώματα ενός έθνους, ενός λαού». Επικαλέστηκε το παράδειγμα του Κεμπέκ, που έκανε δυο φορές δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία του και προτείνει δημοψήφισμα στην Τουρκία, τονίζοντας «ότι αποτέλεσμα βγει, όπως αυτονομία, ομοσπονδία ή ακόμη και ανεξαρτησία θα μπορεί να εφαρμοστεί». Η Ζανά μεταξύ άλλων είπε τα εξής:

- Το Ιράν, η Τουρκία, η Συρία και το Ιράκ, ανεξάρτητα με τα προβλήματα που έχουν μεταξύ τους, σε ένα πράγμα είναι πάντα σύμφωνοι: Να κρατήσουν τους δικούς τους Κούρδους υπό τη δική τους κατοχή.

- Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν στα έθνη το δικαίωμα να ορίσουν τα ίδια τη μοίρα και το μέλλον τους. Η πολιτική των απειλών εναντίο των Κούρδων επιτέλους πρέπει να τελειώσει. Θα πρέπει να είναι σε θέση οι Κούρδοι να ορίσουν οι ίδιοι το μέλλον τους στα δικά τους εδάφη. Η ανεξαρτησία, η αυτονομία, η ομοσπονδία, είναι δικαίωμα των Κούρδων.

- Ο λαός της περιφέρειας του Κεμπέκ, κάθε τέσσερα χρόνια πηγαίνει στις κάλπες και εκφράζεται, αποφασίζει για την τύχη και το μέλλον του. Άλλοι ψηφίζουν υπέρ της ανεξαρτησίας, άλλοι υπέρ της αυτονομίας και άλλοι υπέρ της ομοσπονδίας. Ο λαός του Κεμπέκ αποφασίζει με την ψήφο του για το δικό του μέλλον. Αυτό είναι η φωνή του λαού και στη φωνή του λαού κανείς δεν πρέπει να δείχνει ασέβεια. Κατά την άποψή μου, ήλθε η ώρα οι Κούρδοι να αποφασίσουν για το μέλλον τους με δημοψήφισμα.

- Κάποιοι από τους Κούρδους που ζουν στην Τουρκία, θέλουν αυτονομία. Πόσοι είναι αυτοί, ξέρουμε; Θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα.  Στην αρχή θέλαμε αυτονομία, όμως τώρα αυτό για πολλούς από τους Κούρδους της Τουρκίας δεν είναι αρκετό.

- Η Τουρκία μπορεί να επιλέξει ένα ομοσπονδιακό σύστημα, όπως αυτό της Γερμανίας. Οι Άγκυρα θα αποφασίζει για τα ομοσπονδιακά θέματα και οι Κούρδοι θα πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν για τα δικά τους τοπικά-περιφερειακά θέματα. Οι Κούρδοι πρέπει να πάνε σε δημοψήφισμα και όλος ο κόσμος θα πρέπει να αναγνωρίσει και να αποδεχτεί τα αποτελέσματα αυτού του δημοψηφίσματος.

Πρόκειται για κρίσιμη τομή στην πορεία του Κουρδικού κινήματος. Η Λειλά Ζανά μια σημαντικότατη προσωπικότητα. Ως  εκλεγμένη το 1991 βουλευτής του τουρκικού κοινοβουλίου καθαιρέθηκε τον Δεκέμβριο του 1994 μαζί με τρία ακόμα μέλη του Κοινοβουλίου λόγω χρήσης της κουρδικής γλώσσας στο Κοινοβούλιο και στη συνέχεια καταδικάσθηκε σε δεκαπενταετή κάθειρξη και αφέθηκε ελεύθερη μετά από δέκα έτη, χάρη, μεταξύ άλλων, στην ανακήρυξή της από τη Διεθνή Αμνηστία το 1994 ως κρατουμένης λόγω πεποιθήσεων, στη βράβευσή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1995 με το Βραβείο Ζαχάρωφ, σε μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 2001 και στην έναρξη της προετοιμασίας για την προσχώρηση της Τουρκίας στην ΕΕ. Καταδικάστηκε εκ νέου στις 4-12-2008 σε δεκαετή κάθειρξη, με την κατηγορία ότι μέσω των δηλώσεών της για το τέλος της βίας στη Νοτιανατολική Τουρκία και για την αναγνώριση της κουρδικής γλώσσας ως ισότιμης γλώσσας στη διοίκηση και την εκπαίδευση, έδρασε «σαν μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης». Της έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι βάσει του άρθρου 53/1 του τουρκικού ποινικού κώδικα. Τέλος, τον Απρίλιο του 2011, το τουρκικό Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρεψε σε 12 υποψηφίους, μία εκ των οποίων ήταν η Λειλά Ζανά,  να κατέβουν στις γενικές εκλογές του Ιουνίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι ακύρωσε την υποψηφιότητα των 12 επειδή είχαν προηγουμένως κατηγορηθεί για πολιτικό ακτιβισμό!

Οι εξελίξεις στην περιοχή αναμένονται ραγδαίες, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στο αντιπολεμικό κίνημα.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437   diktiospartakos.blogspot.com

Συνέχεια...

Εξουσιαστικές αντιπαραθέσεις (Βίντεο)

Πρέπει να είναι κανείς πολύ αφελής για να πιστέψει τα όσα επικαλούνται οι δυο εισαγγελείς που παραιτήθηκαν. (Τα παρακολουθούμε στο βίντεο που παραθέτουμε). Τώρα τους έπιασε η «ευαισθησία» για την «σωστή λειτουργία της δικαιοσύνης»; Εδώ και χρόνια Σύνταγμα και αστικοί νόμοι έχουν γίνει κουρελόχαρτα να οδηγηθούμε στην «μνημονιακή εποχή» και είναι δεδομένο ότι πάντα η αστική δικαιοσύνη αποδίδεται αλά καρτ. Όμως λέει και μια κινέζικη παροιμία «ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Τα μικρά έντομα συλλαμβάνονται ενώ τα μεγάλα διαφεύγουν».

Τι όμως συμβαίνει πραγματικά με την αντιπαράθεση που προέκυψε μεταξύ του κοινοβουλευτικού κυβερνητικού θιάσου και της εξουσιαστικής κλίκας των δικαστών; Οι ίδιοι οι οικονομικοί εισαγγελείς Σπύρος Μουζακίτης και Γρηγόρης Πεπόνης, υποστηρίζουν ότι παραιτήθηκαν επειδή παρεμβάσεις στο έργο τους, χωρίς να δίνουν λεπτομέρειες. Παραμύθια.

Θα επανέλθουμε με αναλυτική ανάρτησή μας σ’ αυτό το θέμα αφού παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις. (Αυτή την στιγμή έχουμε μόνο την ανακοίνωση των εισαγγελέων και την τοποθέτηση Βενιζέλου-Παπαϊωάννου).

Αυτό που μπορούμε να υπογραμμίσουμε προς το παρόν είναι ότι η εξουσιαστική κάστα των δικαστών έχει μια άλλη σχέση διαχρονικά απέναντι στην πολιτική εξουσία. Δεν είναι π.χ όμως οι «Ανεξάρτητες Αρχές» που υπακούουν τυφλά κάθε εντολή της πολιτικής ηγεσίας Αυτή η συντεχνία, διαχρονικά αισθάνεται παντοδύναμη και θεωρείται βασικός πυλώνας του αστικού καθεστώτος. (Αυτή η κάστα έχει διαπρέψει στο παρελθόν, στις πιο μαύρες περιόδους της νεοελληνικής ιστορίας. Στελέχωσε τα έκτακτα στρατοδικεία του εμφύλιου και του μετεμφυλιακού μοναρχοφασισμού, υπηρέτησε χωρίς κανένα πρόβλημα τη χούντα και ήταν το μόνο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού που δεν υπέστη αυτή την κουτσουρεμένη και υποκριτική «αποχουντοποίηση»). Σήμερα που όλοι οι θεσμοί του συστήματος (δεσμά για το προλεταριάτο) περνούν κρίση είναι επόμενο να προκύψουν και τέτοιες αντιπαραθέσεις που κάποιες φορές μπορεί να πάρουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Συνέχεια...

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά......

Καλοτάξιδη η Ιντερνετική παρουσία του συντρόφου Βασίλη. Το μπλοκ που δημιούργησε το ονόμασε "Ονειροτάξιο" και από εκεί παραθέτουμε την τελευταία ανάρτησή του.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά......

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη,
απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζώ κόντρα στην αλήθεια μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος
με το να του επιβάλλω τις επιθυμίες μου, παρότι ήξερα ότι
ούτε ήταν κατάλληλη η στιγμή ούτε ο άνθρωπος ήταν έτοιμος,
ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και μπόρεσα να δω
ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα ότι βρίσκομαι πάντα και σε όλες τις περιστάσεις,
την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος και ότι όλα όσα γίνονται
είναι σωστά. Από τότε κατάφερα να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΟΔΟΧΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου
και σταμάτησα να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ό,τι με ευχαριστεί και με γεμίζει χαρά,
ό,τι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά,
με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα.
Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και από ό,τι
με τραβούσε συνεχώς μακριά από τον ίδιο μου τον εαυτό.
Στην αρχή το ονόμαζα “υγιή εγωισμό”.
Αλλά σήμερα ξέρω ότι είναι ΑΥΤΑΓΑΠΗ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να θέλω να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα κατάλαβα ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
αρνήθηκα να συνεχίσω να ζώ στο παρελθόν και να ανησηχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζώ περισσότερο τη στιγμή όπου ΟΛΑ συμβαίνουν.
Έτσι σήμερα, ζώ την κάθε μέρα και αυτό το λέω ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.

Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο.
Όταν όμως επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου,
η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο.
Αυτή τη σχέση την ονομάζω σήμερα ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.

Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις
και τα προβλήματα με τον εαυτό μας και τους άλλους γιατί καμιά φορά,
ακόμα και τα άστρα εκρήγνυνται και δημιουργούνται νέοι Γαλαξίες.
Σήμερα ξέρω ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ !

Τσάρλι Τσάπλιν
Ομιλία στα 70στά γενέθλια του.

Συνέχεια...

Εκβιασμοί, απειλές και τρομοκρατία στα μαγαζιά παραπληροφόρησης του Αλαφούζου

Πολύ κατατοπιστικό το άρθρο του Νίκου Ταυρή που δημοσιεύεται στο «Δρόμο της Αριστεράς» για τις συνθήκες, τους μισθούς, τις συνθήκες δουλειάς και το γενικότερο εργασιακό κλίμα που υπάρχει στα μαγαζιά μαζικής παραπληροφόρησης που ελέγχει ο εφοπλιστής Αλαφούζος.
Επίσης αναφέρονται τα ονόματα των δημοσιοκάφρων που αποτελούν το «βαρύ πυροβολικό» της Κάντζας και τα οποία στελεχώνουν τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που έστησε το επιτελείο του καπιταλιστή-καναλάρχη για να πειθαναγκάσει τους εργαζόμενους του σε τηλεόραση και ρ/σ να αποδεχθούν να εργάζονται σε συνθήκες γαλέρας και με μισθούς πείνας.

Με την ευκαιρία αυτή καλό είναι να θυμηθούμε τα κοσμητικά επίθετα που απέδωσε στον Αλαφούζο ένα άλλο «μπουμπούκι» -πρόσφατα αναφερθήκαμε σ’ αυτό- ο Γ. Κουρής όταν για ένα διάστημα είχε αντιπαράθεση μαζί του που μάλιστα κάποιες φορές είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. (Δείτε το βίντεο).

Εκβιασμοί, απειλές και φόβος νίκησαν τους εργαζόμενους

Ιδιαίτερη και σε βάθος ανάλυση τόσο από τους εργαζόμενους όσο και από τα σωματεία του κλάδου χρίζουν τα γεγονότα στον Όμιλο Σκάι, εκεί όπου ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, πέτυχε -εκβιάζοντας- να αποσπάσει την υπογραφή των ατομικών συμβάσεων από τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ούτε η οριζόντια περικοπή κατά 19% από τους μισθούς των εργαζομένων, ούτε η επ’ αόριστον διάρκεια της ατομικής σύμβασης, ούτε καν η 24ωρη απεργία που κήρυξαν τα σωματεία του κλάδου στάθηκαν ικανά να θωρακίσουν με θάρρος τους εργαζόμενους και να τους δώσουν τη δύναμη να ορθώσουν το ανάστημά τους και να αντιταχθούν στο σχέδιο ομηρίας και υποταγής που ζητούσε ο Αλαφούζος.

Έτσι, για πρώτη φορά στον κλάδο, καταγράφηκαν εργαζόμενοι να βρίσκονται σε απεργία (που οι ίδιοι ζήτησαν με ομόφωνο ψήφισμά τους) με αίτημα την απόσυρση των ατομικών συμβάσεων και κατά τη διάρκεια αυτής της κινητοποίησης να υπογράφουν την ατομική σύμβαση που οι ίδιοι -νωρίτερα- ζητούσαν να αποσυρθεί!

Τα γεγονότα, που εξελίχθηκαν με μορφή χιονοστιβάδας στο Νέο Φάληρο, ήταν μια κλασική αντιπαράθεση. Στη συνέλευση με στάση εργασίας, η εργοδοσία απάντησε με ιδιότυπο lock-out. Στο εκβιαστικό dead-line για υπογραφές που τέθηκε, τα σωματεία απάντησαν με 24ωρη απεργία. Ο όμιλος ανταπαντά με απεργοσπαστικό μηχανισμό και εκστρατεία εκφοβισμού και προπαγάνδας, φθάνοντας να προαποφασίζει για λογαριασμό της Δικαιοσύνης και να ενημερώνει πως «η απεργία είναι παράνομη και ο σταθμός λειτουργεί κανονικά».

Η συγκέντρωση του διασωματειακού του Τύπου δεν μπόρεσε να υπερνικήσει το βαρύ πυροβολικό του Αλαφούζου, που παίρνει θέση μπροστά από τις κάμερες και τα μικρόφωνα. Άρης Πορτοσάλτε, Μπάμπης Παπαδημητρίου, Κατερίνα Ακριβοπούλου, Δημήτρης Γιατζόγλου, Μάνος Βουλαρίνος, Λία Παρασκευά, Γιώργος Ψάλτης, Νίκος Υποφάντης, Σία Κοσιώνη, Κώστας Μπογδάνος, Εύα Αντωνοπούλου, Δημήτρης Οικονόμου και το παρ’ ολίγον μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ Βασίλης Λυριτζής συμμετέχουν στον απεργοσπαστικό μηχανισμό την πιο κρίσιμη στιγμή.

Ο φόβος υπερνικά το στόχο. Η ατομικότητα το συλλογικό καλό. Τα 800 ευρώ μισθός υπερισχύουν της απόλυσης. Κατά δεκάδες, συρρέουν στο λογιστήριο του ομίλου. Οι ίδιοι άνθρωποι που απεργούσαν, που βρίσκονταν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τη πύλη του ομίλου, παραδίδουν τα όπλα...
Πέρυσι έμειναν περίπου 30 που δήλωσαν την άρνησή τους στους εκβιασμούς. Φέτος δεν ξεπερνούν τους 15...

Συνέχεια...

Ομολογία πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας για εμπρησμό δασών και ανασυγκρότηση του τουρκικού κράτους

Από το Κίνημα Τούρκων και Κούρδων Εργαζομένων στην Ελλάδα

Ο πρώην Πρωθυπουργός της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ στη συνέντευξη που παραχώρησε σε τουρκική ημερήσια εφημερίδα, ομολόγησε ότι τη δεκαετία του ’90 και μετά, τούρκοι πράκτορες έβαλαν φωτιά σε ελληνικά δάση με μυστικά κονδύλια του κράτους.

Οι δηλώσεις του Γιλμάζ ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων στα ΜΜΕ της Ελλάδας και αντίδραση της κοινής γνώμης. Ήδη γίνονται μία σειρά από πολιτικά και διπλωματικά βήματα γύρω απ’ το συγκεκριμένο ζήτημα. Φυσικά όλη αυτή η κατάσταση δημιουργεί μία σειρά ερωτηματικά, όπως: Γιατί αυτή η ομολογία; Τι σκοπό έχει; Τι γίνεται στην Τουρκία; κ.λ.π.

Για να απαντηθούν αυτές οι ερωτήσεις πρέπει πρώτα να ρίξουμε μία ματιά στην πρόσφατη ιστορία των κυβερνήσεων της Τουρκίας.

Καταρχήν, η πιο σκοτεινή περίοδος στην πρόσφατη ιστορία της Τουρκίας ξεκινά απ’ αυτή τη δεκαετία. Σε αυτή τη χρονική περίοδο υπάρχουν 20.000 αγνοούμενοι, ειδικές μυστικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων, δολοφονίες ατόμων ξένων υπηκόων στο εξωτερικό, εμπόριο ναρκωτικών, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, επιθέσεις κάθε είδους εναντίων δημοκρατών, κομμουνιστών, κούρδων αγωνιστών, διανοούμενων κ.λπ.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 πρώτη η κυβέρνηση Ντεμιρέλ και Ινονού, ύστερα η κυβέρνηση της Τανσού Τσιλέρ σε συνεργασία με το επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας είχαν πάρει μία σειρά αποφάσεων που ονομαζόταν «πολιτική για εθνική ασφάλεια». Σύμφωνα στις αποφάσεις, έπρεπε να μπει σε εφαρμογή οποιοσδήποτε τρόπος και μορφή τρομοκρατίας ενάντια στον κουρδικό λαό αλλά και ενάντια σε οποιαδήποτε αντιπολίτευση που αμφισβητούσε την κυριαρχία του καθεστώτος.

Εκείνα τα χρόνια ο αγώνας των κούρδων ανταρτών παρ’ όλες τις δολοφονίες και συστηματικές άγριες στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχώς δυναμωνόταν και στα βουνά υπήρχε μία κυριαρχία των κούρδων ανταρτών. Απ’ την άλλη μεριά, μεγάλες μαζικές διαδηλώσεις στις κουρδικές πόλεις αλλά και ο αγώνας των τούρκων εργατών και εργαζομένων απειλούσε το κράτος και έτσι αυτό εξαπέλυε σε κάθε κατεύθυνση επιθέσεις. Σύμφωνα στις κυβερνήσεις και τους στρατηγούς εσωτερικοί εχθροί ήταν οι κούρδοι και εξωτερικοί εχθροί ήταν οι νότιες χώρες που συνόρευαν με την Τουρκία. Επίσης η Τουρκία κατηγορούσε τη Γερμανία, την Ελλάδα ότι υπέθαλπε εχθρικές πράξεις ενάντια στην Τουρκία.

Το 1992 σε μία σύσκεψη του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας αποφασίστηκε να φτιαχτεί ένας ειδικός στρατός τύπου αγγλοαμερικανικής μορφής ενάντια στην τρομοκρατία. Διορίστηκε επικεφαλής αυτού του ειδικού στρατού το ανώτερο στέλεχος του τουρκικού στρατού και της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας Κορκούτ Εκέν. Ο Εκέν δημιούργησε έναν στρατό με 10.000 άντρες, οι αξιωματικοί του οποίου εκπαιδεύτηκαν στην Αμερική. Η Τσιλέρ γι’ αυτόν τον ειδικό στρατό δήλωνε: «από κει και πέρα θα απαντήσουμε στους τρομοκράτες με τον τρόπο που καταλαβαίνουν» και ο ίδιος ο Εκέν επίσης υπογράμμιζε ότι θα πολεμήσουν ενάντια στους αντάρτες με μορφές ανταρτοπόλεμων.

Εκείνο το χρονικό διάστημα, η πρωθυπουργός Τασνού Τσιλέρ, σε μία δήλωσή της είχε αναφέρει τα ονόματα των κούρδων επιχειρηματιών που υποστηρίζουν οικονομικά το ΡΚΚ και θα λογοδοτήσουν. Αμέσως μετά, δεκάδες κούρδοι επιχειρηματίες βρέθηκαν νεκροί μεταξύ Κων/πολης και Μπόλου. Επίσης δεκάδες διανοούμενοι βρέθηκαν σ’ αυτή την περιοχή με δεμένα χέρια και μία σφαίρα φυτεμένη στο κεφάλι.
Ο γνωστός διανοούμενος, Μουσά Αντέρ, και ο δικηγόρος Βεντάτ Αϊντίν ήταν απ’ τα πρώτα ονόματα που δολοφονήθηκαν και ακολούθησαν χιλιάδες άλλοι ώσπου να συμπληρωθούν οι 20.000. Επίσης, το ίδιο χρονικό διάστημα πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον δύο επιχειρήσεις για τη δολοφονία του Οτζαλάν, δολοφονία των Αρμενίων στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες, εμπρησμό δασών μέσα κι έξω απ’ τη χώρα. Οι πόλεις Λίτζε και Σιρνάκ επί μέρες σφυροκοπήθηκαν απ’ τον τουρκικό στρατό με εκατοντάδες θύματα.

Περίπου δέκα χρόνια πριν, σε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, που πέθαναν δύο άτομα και ένα βαριά τραυματίας, διαπιστώθηκε η σχέση του κράτους με παρακρατικές οργανώσεις. Μέσα στο αυτοκίνητο ήταν ο πρώην Γενικός Διευθυντής Ασφάλειας της Τουρκίας, μέλος οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων Αμπντουλάχ Τσατλί και ο βουλευτής του κόμματος της Τσιλέρ Τζελάλ Μπουτζάκ.

Τότε, η κυβέρνηση είχε αναγκαστεί να δημιουργήσει μία ερευνητική επιτροπή για το γεγονός κατόπιν έντονης και μαζικής αντίδρασης των κούρδων και τούρκων πολιτών. Μήνες αργότερα, η επιτροπή ανακοίνωσε την έκθεσή της η οποία ανάφερε στους αγνοούμενους, τη σχέση του κράτους με τους μαφιόζους και τις παρακρατικές οργανώσεις αλλά και εκτελεστικές παράνομες ομάδες του κράτους. Η ίδια η επιτροπή δήλωνε ότι λείπουν οι τελευταίες 3 σελίδες που δεν μπορούν να δημοσιευτούν γιατί αυτό το κομμάτι αφορά την ασφάλεια του κράτους και έχει σχέση με τις γειτονικές χώρες και δολοφονίες συγκεκριμένων ατόμων.
Μάλιστα, η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τσιλέρ, είχε αντιδράσει ενάντια στην έκθεση λέγοντας ότι είναι τίμιος αυτός που έχει ρίξει σφαίρα για το κράτος όπως και αυτός που έχει δεχτεί σφαίρα.

Το ίδιο χρονικό διάστημα, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας ήταν ο Μεχμέτ Αγάρ, πιστός στο στρατό και στην κυβέρνηση. Ο Αγάρ ακόμα κατηγορείται ότι βρίσκεται μαζί με την Τανσού Τσιλέρ πίσω απ’ όλες αυτές τις βρωμιές. Μάλιστα είχε απειλήσει τους πάντες λέγοντας πως αν τραβήξει ένα τούβλο θα πέσει όλο το κτίριο και όλοι θα μείνουν κάτω απ’ τα συντρίμμια.

Οι επικεφαλείς του ειδικού στρατού του Εκέν την ώρα που έπραξε όλα αυτά τα εγκλήματα είχαν ήδη ξεκινήσει να μοιράσουν την πίτα των παράνομων διακινήσεων, είτε ναρκωτικά, είτε μοίρασμα των καζίνων, είτε κρατικών κονδυλίων. Μάλιστα, είχαν ξεκινήσει να καθαρίζουν τους ιδιοκτήτες των καζίνων που βρίσκονται στην Κύπρο.
Όλα αυτά, εδώ και χρόνια, είναι αρκετά γνωστά στην Τουρκία και πολλά από αυτά έχουν αποδειχτεί με ισχυρά στοιχεία. Ακόμα και το κράτος τα έχει ομολογήσει. Δηλαδή τα περισσότερα γεγονότα έχουν βγει στη φόρα και οι υπεύθυνοι είναι γνωστοί.

Η κυβέρνηση του Ερντογάν όταν ξεκίνησε να δυναμώνει μέσα στο κράτος και οι απαιτήσεις του τουρκικού κεφαλαίου υπερέβαιναν πια την παραδοσιακή πολιτική του κράτους της Τουρκίας, άρχισε το ξεκαθάρισμα λογαριασμών, χρησιμοποιώντας αυτά τα γεγονότα. Δηλαδή, απ’ τη μία μεριά μπορούσε να φανεί δημοκράτης, μεταρρυθμιστής και χαρισματικός λαϊκός ηγέτης, απ’ την άλλη μπορούσε να χτυπήσει τους αντιπάλους και να αποδυναμώσει την κυριαρχία τους μέσα στο κράτος.

Οι επιχειρήσεις του Εργκενεκόν, η φυλάκιση των στρατηγών και τα άπλυτα που βγήκαν στη φόρα των προηγούμενων κυβερνήσεων χρησιμοποιούνται καθαρά απ’ την κυβέρνηση εναντίων των εκπροσώπων της παραδοσιακής πολιτικής. Δηλαδή είναι μία επιχείρηση μίας δύναμης του κράτους ενάντια στην άλλη. Ποιος θα κυριαρχήσει στο κράτος. Φυσικά αυτό σημαίνει ταυτόχρονα αναδιάρθρωση του τουρκικού κράτους ώστε αυτό να ταυτίζεται πλήρως με τη σημερινή πολιτική και απαιτήσεις του τουρκικού κεφαλαίου. Η κυβέρνηση Ερντογάν δίνει μάχη για την πλήρη κυριαρχία στο κράτος αλλά και ανασυγκρότηση των παρακρατικών οργανώσεων απ’ την αρχή.

Είναι περιττό να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι μέσα στη τουρκική ΚΥΠ τα δύο στρατόπεδα έρχονται σε σύγκρουση και ο ένας βγάζει τα άπλυτα του άλλου στη φόρα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό, είναι ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ του πρώην επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας Μεχμέτ Εϊμούρ και Κορκούτ Εκέν. Επίσης η ομολογία του Αϊχάν Τσαρκίν επικεφαλής μίας δολοφονικής ομάδας του ειδικού στρατού του Εκέν. Ο Τσαρκίν ήδη βρίσκεται στη φυλακή και συνεχώς ομολογεί δολοφονίες εκατοντάδων ατόμων και δείχνει το σημείο όπου τους έθαψαν.

Σήμερα όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι στις σκοτεινές πλευρές της πρόσφατης ιστορίας της Τουρκίας, είναι η εποχή της Τσιλέρ και οι κυβερνήσεις συνασπισμού. Ο Μεσούτ Γιλμάζ σαφώς υποστηρίζει ένα απ’ τα δύο στρατόπεδα. Γι’ αυτό δε διστάζει να ομολογήσει ένα ελάχιστο στοιχείο για εκείνο το χρονικό διάστημα.

Καταρχήν ο εμπρησμός των δασών στην Ελλάδα δεν βγήκε τώρα στη φόρα. Εδώ και χρόνια διάφορες πηγές και άτομα ομολογούσαν ότι πραγματοποιήθηκαν επιχειρήσεις στις γειτονικές χώρες. Αλλά βρήκε περισσότερο το φως της δημοσιότητας όταν το ομολόγησε ένας πρώην πρωθυπουργός.
Και όχι μόνο αυτό. Φαίνεται πως εκτός απ’ τον εμπρησμό των δασών υπάρχουν και άλλες επιχειρήσεις των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο εξωτερικό. Μεγάλη πιθανότητα και στην Ελλάδα. Όπως δολοφονίες Αρμενίων, μέλη της οργάνωσης Ασάλα.

Τις επόμενες μέρες θα αναφερθούμε σ’ αυτά τα ζητήματα με άλλα κείμενα.

Συνέχεια...