Home » , » Βιωσιμότητα του χρέους και μη βιωσιμότητα του λαού

Βιωσιμότητα του χρέους και μη βιωσιμότητα του λαού

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 28 Μαΐου 2016 | 3:05 μ.μ.

Πηγή: Λεωνίδας Βατικιώτης – «Επίκαιρα»

Αποκαλυπτική είναι η έκθεση βιωσιμότητας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το ελληνικό δημόσιο χρέος που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 23 Μαΐου 2016. Και καταρχάς είναι αποκαλυπτική για όσα τεχνηέντως, οφείλουμε να ομολογήσουμε, αποκρύπτει.

Οι συντάκτες της έκθεσης κρύβουν, φέρ' ειπείν, ότι το ΔΝΤ χαρακτήριζε βιώσιμο το ελληνικό χρέος μέχρι το 2015. Πέρσι ξεκίνησαν να συνοδεύουν τη διαπίστωση ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο με μια σειρά από αιρέσεις και όρους, που στην πράξη κατέληγαν στο ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Κι αυτό, μάλιστα, συνέβη αφού προηγήθηκαν οι αποκαλύψεις στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους της Βουλής.

Από το 2010, ωστόσο, μέχρι και το 2014 οι εκθέσεις βιωσιμότητας στηρίζονταν σε μια σειρά από παραδοχές, με σημαντικότερη την πρόβλεψη για μελλοντική αύξηση του ΑΕΠ και υψηλό πληθωρισμό, που μετέτρεπε τις προβολές τους σε φούσκα. Τις δε αναλύσεις βιωσιμότητας, σε εκθέσεις ιδεών και ευφάνταστα σενάρια. Όλα αυτά προφανώς δεν ήταν τυχαία λάθη. Οι τεχνοκράτες του Ταμείου έκαναν το άσπρο μαύρο επειδή ήθελαν να εξασφαλίσουν τη διάσωση των γερμανογαλλικών τραπεζών. Σε αυτό τον βωμό εξαπατούσαν τα άλλα κράτη-μέλη του Οργανισμού, παρουσιάζοντας μια επίπλαστη εικόνα, που πόρρω απείχε από την πραγματικότητα.

Επίσης, έχοντας ως προτεραιότητα την προώθηση και εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου προγράμματος (μείωση μισθών, απελευθέρωση απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.), αδιαφορούσαν παντελώς για τις επιπτώσεις που θα είχαν τα Μνημόνια στους ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Το έργο τους κρινόταν από την υλοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών. Κανένας Πολ Τόμσεν ή Μπομπ Τράα δεν κρίθηκε από το αν θα προκαλέσει ύφεση και αποπληθωρισμό και γι' αυτό τον λόγο ουδέποτε ενδιαφέρθηκε.
Για να μην τους πάρουν, μάλιστα, με τις πέτρες, ωραιοποιούσαν συστηματικά την κατάσταση. Κι όταν αυτή η μαγική εικόνα ενσωματωνόταν, με τη μορφή των παραδοχών, στην έκθεση βιωσιμότητας, τότε η δυναμική του ελληνικού χρέους υποβαθμιζόταν σε βαθμό οι τότε μελέτες του ΔΝΤ σήμερα να προκαλούν γέλιο. Παρ' όλα αυτά, δεν επρόκειτο για λάθη, αστοχίες ή αποτυχίες. Όλα έγιναν όπως έπρεπε να γίνουν, με κριτήριο τα συμφέροντα που εκπροσωπούν το ΔΝΤ και οι πιστωτές, εννοείται...

Να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι

Κατά τ' άλλα, η έκθεση του ΔΝΤ πράγματι χαρακτηρίζει το χρέος μη βιώσιμο και καλεί τους Ευρωπαίους να προχωρήσουν σε μια σειρά από μέτρα ελάφρυνσής του ώστε να γίνει βιώσιμο.

Συγκεκριμένα, προτείνουν έναν συνδυασμό των ακόλουθων τριών μέτρων:

Πρώτο, επέκταση λήξεων. Οι ειδικοί του Ταμείου προτείνουν ειδικότερα επιμήκυνση των αποπληρωμών στα δάνεια του EFSF και του ESM μέχρι 14 και 10 χρόνια αντίστοιχα (σε αυτούς τους δύο οργανισμούς οφείλουμε το 49% του δημόσιου χρέους) και μέχρι 30 χρόνια για τα διμερή δάνεια (GLF) που αναλήφθηκαν με την πρώτη δανειακή σύμβαση του 2010, αποτελώντας το 17% του χρέους. Το συγκεκριμένο μέτρο θα μπορούσε να μειώσει τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες και το χρέος κατά 7% και 25% αντίστοιχα μέχρι το 2060.

Το πρώτο προς εξέταση μέγεθος (ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες) εισήχθη πέρσι για πρώτη φορά από το ΔΝΤ ως κριτήριο βιωσιμότητας. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και τεκμήριο απάτης, για να μην χρησιμοποιήσουμε τον όρο κριτήριο αποτυχίας! Όταν έστειλαν το ελληνικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στη στρατόσφαιρα και κατάλαβαν ότι η επαναφορά του σε λογικά επίπεδα είναι αδύνατη τις επόμενες λίγες δεκαετίες, τότε εισήγαγαν αυτό το μέγεθος για να καλύψουν τα οικονομικά τους εγκλήματα. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες θα πρέπει να παραμείνουν όχι μόνο κάτω από 15%, αλλά κάτω κι από 10% του ΑΕΠ μέχρι το 2040 και να αυξηθούν στο 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Αναγνωρίζεται, ωστόσο, ότι από μόνο του αυτό το μέτρο δεν αρκεί για να επαναφέρει τη βιωσιμότητα.

• Δεύτερο, περίοδο χάριτος. Παρότι ήδη έχουν τα δάνεια στην Ελλάδα περίοδο χάριτος, οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ προτείνουν την περαιτέρω επέκτασή της. Για την ακρίβεια, εισηγούνται η περίοδος χάριτος από 6 χρόνια στα δάνεια του ESM να φτάσει στα 17 και στα δάνεια του EFSF και τα διμερή στα 20, ενώ η πληρωμή τόκων να αναβληθεί για 17 χρόνια επιπλέον στα δάνεια του EFSF και 24 χρόνια στα δάνεια του ESM και τα διμερή. Αν δέχονταν οι Ευρωπαίοι αυτές τις προτάσεις, τότε οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες θα μειώνονταν κατά 17% του ΑΕΠ μέχρι το 2040 και κατά 24% μέχρι το 2060. Ακόμη κι έτσι όμως οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2050 θα ξεπερνούσαν το 20% και δεν θα επέτρεπαν στο χρέος να γίνει βιώσιμο.

• Τρίτο, «πάγωμα» επιτοκίων. Το ΔΝΤ προτείνει τα επιτόκια δανεισμού να σταθεροποιηθούν στα σημερινά πολύ χαμηλά επίπεδα και μέχρι το 2040 να μην ξεπεράσουν το 1,5%. Στην πράξη ζητά τα επιτόκια από κυμαινόμενα να μετατραπούν σε σταθερά. Αυτή η πρόταση όμως θα σημάνει ζημιές για τον ESM! «Η σταθεροποίηση των επιτοκίων θα απαιτούσε στην πράξη μια δέσμευση των κρατών-μελών να αποζημιώσουν τον ESM για τις απώλειες που συνδέονται με τα σταθερά επιτόκια δανεισμού στα ελληνικά δάνεια. Αυτό σαφώς θα ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο μεταξύ των κρατών-μελών εξαιτίας των πολιτικών και νομικών εμποδίων που έχουν τέτοιες δεσμεύσεις εντός της Νομισματικής Ένωσης. Αν προσθέταμε αυτό το μέτρο στα δύο προαναφερόμενα, θα βοηθούσε να μειωθεί το χρέος κατά 53% του ΑΕΠ μέχρι το 2040 και κατά 151% μέχρι το 2060 και οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες κατά 22% μέχρι το 2040 και 39% μέχρι το 2060. Θα ικανοποιούνταν έτσι οι στόχοι βιωσιμότητας που τέθηκαν νωρίτερα»!

Φαίνεται πεντακάθαρα έτσι ότι το μοναδικό μέτρο που θα επέφερε κάποια μείωση (υπολογίζεται σε 18%-24% σε όρους Καθαρής Παρούσας Αξίας) σκοντάφτει στις αρχές λειτουργίας της ΟΝΕ. Κινδυνεύει πιθανά να χαρακτηριστεί μεταβίβαση. Λειτουργία απαγορευμένη διά ροπάλου, καθώς στο πλαίσιο του ελεύθερου ανταγωνισμού κάθε κράτος-μέλος οφείλει μόνο του να αντιπαλεύει το Δ' γερμανικό Ράιχ. Έτσι ώστε η συντριβή του να είναι βέβαιη...

Καμία διαγραφή

Αξίζει όμως να τονιστεί ότι η συζήτηση για τη μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους δεν αφορά στη διαγραφή ποσών που συμπεριλαμβάνονται ήδη στην αξία του. Η συζήτηση αφορά στο πώς θα γλιτώσουμε επιπλέον ποσά που με μαθηματική βεβαιότητα θα κληθούμε να πληρώσουμε στο μέλλον, όταν θα αρχίσουν να αυξάνονται τα σημερινά πολύ χαμηλά έως αρνητικά επιτόκια.

Επιπλέον, η έκθεση του ΔΝΤ επ' ουδενί μπορεί να αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση ή από οποιονδήποτε άλλο, γιατί κριτήριο των προτάσεών της δεν είναι η ανακούφιση του ελληνικού λαού.Ύψιστο κριτήριο βιωσιμότητας του χρέους για τους πιστωτές είναι η ομαλή και έγκαιρη αποπληρωμή τους. Σε αυτό τον βωμό, το ΔΝΤ δεν διστάζει να προτείνει κι άλλα αντιλαϊκά μέτρα απ' όσα έχουν ήδη εφαρμοστεί.

Εισηγείται, για παράδειγμα, την περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου ορίου μέσα από κομψές διατυπώσεις, όπως, π.χ., τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Είναι ένα μέτρο που θα φέρει περαιτέρω φτώχεια, μιας και επί της ουσίας προβλέπει να πληρώνουν φόρο εισοδήματος ακόμη και οι μισθωτοί που αμείβονται με λίγα κατοστάρικα τον μήνα. Το ΔΝΤ εισηγείται ακόμη την περαιτέρω μείωση των συντάξεων και επίσης την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, που από την έκθεση μαθαίνουμε ότι θα αποφασιστεί το φθινόπωρο.

Εν κατακλείδι, η έκθεση του ΔΝΤ είναι χρήσιμη για την αποκάλυψη των όσων απλών μέτρων μπορούν να αποφασίσουν οι Ευρωπαίοι για να αποφύγουμε τα χειρότερα, αλλά δεν πρόκειται να δεχτούν, όπως φάνηκε και στη συνεδρίαση της Ευρωομάδας στις 24 Μαΐου. Από κει και πέρα, το ΔΝΤ, μακρύ χέρι των τραπεζιτών και των πιστωτών, τους οποίους έσωσε με τις παρεμβάσεις του βυθίζοντας τον ελληνικό λαό στη φτώχεια, αν ήθελε να μας σώσει θα μπορούσε το ίδιο να παραιτηθεί από τα ληστρικά επιτόκια που επιβάλλει στα δάνειά του και να παραιτηθεί κι απ' όσα του οφείλουμε, ως ελάχιστη αναγνώριση των ευθυνών του! 
Μοιράσου το :

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger