Home » , » 28 χρόνια από την κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού της «ΕΣΣΔ». Το «τέλος της ιστορίας» δεν ήρθε ακόμα

28 χρόνια από την κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού της «ΕΣΣΔ». Το «τέλος της ιστορίας» δεν ήρθε ακόμα

Από giorgis , Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2019 | 1:46 π.μ.

Του Γ.Γ.

Σήμερα κλείνουν 28 χρόνια από την ημέρα. που υπήρξε υποστολή της «κόκκινης σημαίας µε το σφυροδρέπανο» από τον κεντρικό πύργο του Κρεµλίνου, σφραγίζοντας την ολοκληρωτική επικράτηση που καπιταλισμού στην "ΕΣΣΔ".

Ηταν η μέρα που ο πρώην πρόεδρος της «Σοβιετικής Ενωσης» Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αναγνώρισε επίσημα το τέλος του συστήματος που συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες επαναστατικές παραδόσεις της εργατικής τάξης παγκόσμια.

Στις 26 Δεκέμβρη του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο κατέβηκε από το Κρεμλίνο και ο Γκορμπατσόφ υπέβαλε την παραίτησή του, παραδίδοντας την εξουσία στον Μπορίς Γέλτσιν.

Ο Γέλτσιν ήταν επίσης πριν από μερικά χρόνια μέλος του πολιτικού γραφείου του «ΚΚΣΕ», όμως παραιτήθηκε για να πρωτοστατήσει στην αποκατάσταση ενός καπιταλισμού δυτικού τύπου στην «ΕΣΣΔ». Αυτό ήταν το κύκνειο άσμα της περιβόητης «Περεστρόικα», που είχε ξεκινήσει λίγα χρόνια πριν και κατέληξε στο τέλος της «Σοβιετικής Ενωσης».

Εδώ θα μου επιτρέψετε μια προσωπική αναφορά. Το 1992 αντιμετωπίζοντας ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, ανέλαβαν οι σύντροφοι του TDKP -Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας- να με στείλουν στην Μόσχα, όπου εκεί η τοπική οργάνωση του κόμματος τους, φρόντισε να καταλήξω σε νοσοκομείο και να με χειρουργήσει ο καλύτερος νευροχειρούργος που υπήρχε στον κόσμο αυτή την εποχή.

Μετά από κάποιο καιρό και αφού είχε αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα υγείας μου, αποκτώντας οικειότητα -μέσω της συντρόφισσας μεταφράστριας- με γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, άρχισαν να διατυπώνω ερωτήσεις.

Με είχε προβληματίσει αφάνταστα το γεγονός, ότι ενώ εγώ και όλοι όσοι βρισκόμαστε στον συγκεκριμένο όροφο του νοσοκομείου, είχαμε το δικό μας δωμάτιο, με τηλεόραση, ψυγείο, προσωπική τουαλέτα και αμέριστη παρακολούθηση από ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, στον αμέσως αποκάτω όροφο τα πράγματα  ήταν εντελώς διαφορετικά.
Αρκετοί ασθενείς στον ίδιο θάλαμο και γενικά η φροντίδα τους δεν ήταν ότι το καλύτερο.

Στον όροφο που νοσηλευόμουνα βρισκόταν οι ασθενείς από την νομενκλατούρα του καθεστώτος και οι ξένοι που είχαν την δυνατότητα να πληρώσουν -σε δολάρια- τους διάσημους γιατρούς του νοσοκομείου, ενώ στον προηγούμενο όροφο βρισκόταν οι ασθενείς, απλοί κάτοικοι της Μόσχας.

Αυτό ήταν το ερέθισμα για να αρχίσω να συζητάω με Ρώσους για την πολιτική κατάσταση της χώρας τους, να διαπιστώσω πόσο αναπολούσαν το περασμένο καθεστώς που υπήρχε και ταυτόχρονα να αρχίσω να μελετάω την ιστορία της ΕΣΣΔ.

Ας αφήσουμε όμως δυο κείμενα της εφημερίδας "ΚΟΝΤΡΑ" -μιας συλλογικότητας της οποίας υπήρξα για χρόνια μέλος, όταν αποχώρησα αό το ΚΚΕ το 1989- να μας μιλήσουν για το πώς επήλθε η ολοκληρωτική επικράτηση του καπιταλισμού στην χώρα του Λένιν: 

"27 χρόνια από την κατάρρευση του παλινορθωμένου καπιταλισμού της «ΕΣΣΔ». Το «τέλος της ιστορίας» δεν ήρθε ακόμα".
Μοιράσου το :

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger