Απ τον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας εκπέμπουμε ξένα και Ελληνικά ροκ τραγούδια.

Απ τον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας εκπέμπουμε ξένα και Ελληνικά ροκ τραγούδια. Εχουμε ετοιμάσει ηχογραφημένα αφιερώματα στον Νικόλα Ασιμο και την Κατερίνα Γώγου που θα ανεβάσουμε τις επόμενες μέρες. Όπως επίσης προγραμματίζουμε συνεντεύξεις με ανέργους και εργαζόμενους. Παράλληλα κάποιες φορές γίνεται και «ζωντανή» εκπομπή –είναι απροσδιόριστες οι ώρες. Οποτε έχει τον χρόνο κάποιος απ’ τους συντρόφους- για να πάρουμε τον «αέρα» αυτού του μέσου.

Αποχώρηση από την ΕΕ με πρωτοβουλία του λαϊκού κινήματος

Του Βασίλη Μηνακάκη*

 Ήρθε η στιγμή, να σκεφτούμε ως εργαζόμενοι πώς πρέπει να σταθούμε απέναντι στην ΕΕ. Με βάση την πραγματικότητα ή στρουθοκαμηλίζοντας; Σύγχρονα ή με βάση δογματικές αγκυλώσεις; Με πραγματικό διεθνισμό  ή με την καρικατούρα του; Από την σκοπιά του «έθνους των εργαζομένων» και του δικαιώματος για επιβολή της λαϊκής θέλησης και κυριαρχίας ή με βάση μια γενική και αόριστη επίκληση μιας πατρίδας, που διά στόματος του προέδρου του ΣΕΒ θεωρεί αδιαπραγμάτευτη τη συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ;

Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε; Προφανώς από την πραγματικότητα που λέει ότι η τριαντάχρονη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και η δεκάχρονη συμμετοχή στο ευρώ υπήρξε σημαντικότατος παράγοντας για την παροξυσμό της κρίσης.

Αποφασιστικότατο εργαλείο της άνευ προηγουμένου επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα στο όνομα της αντιμετώπισης της «κρίσης χρέους». Η  ΕΕ, που συμμετέχει με δύο θεσμούς της στην τρόικα, πίεσε και  πιέζει συχνά για μέτρα ακόμη πιο αντιδραστικά και από το ΔΝΤ. Αυτό πλέον γίνεται όλο και περισσότερο συνείδηση – εξ ου και η μεταστροφή της γνώμης του λαού απέναντι στην ΕΕ, με τις αρνητικές τοποθετήσεις να «παίρνουν κεφάλι» τελευταία.

Ζητούμενο πρώτο, ασφαλώς, είναι να εμπλουτιστεί η διευρυνόμενη αντιΕΕ «μέση συνείδηση», με αποκαλύψεις σχετικά με το πώς  η συμμετοχή στην ΕΕ και το ευρώ εξακόντισε το χρέος, τσάκισε τα εργατικά δικαιώματα, υπονόμευσε την αγροτική παραγωγή, έκλεισε τους ορίζοντες της νεολαίας και στήριξε το ρατσισμό, τους πολέμους και τις ‘’δημοκρατίες’’ τύπου Μπεν Άλι. Με αποκαλύψεις για το πόσο «σωτήρια» είναι η «σωτηρία μας» από την ΕΕ – σωτήρια για τον ΣΕΒ, τις πολυεθνικές, τις τράπεζες αλλά ολέθρια για τα δικαιώματα και τη δυνατότητα του λαού να ορίζει τις τύχες του στον τόπο του.

Υπάρχει, συνεπώς, θέμα ΕΕ για το κίνημα, για τους καθημερινούς του αγώνες (κι όχι μόνο ή κυρίως για την Αριστερά) και είναι άμεσο, καθημερινό. Πώς θα ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση; Μια λογική θα ήταν να καταγγείλουμε απλώς την ΕΕ, αλλά να θεωρήσουμε ότι η πάλη για αποδέσμευση από αυτή δεν είναι του σήμερα, αλλά καθήκον που θα επιλυθεί μόνο στα πλαίσια μιας «λαϊκής εξουσίας» (αυτό κάνει λαθεμένα το ΚΚΕ). Μια άλλη λογική θα ήταν να καταγγείλουμε τις αντιλαϊκές πολιτικές, την κυβέρνηση και το ΔΝΤ μόνο, και να θεωρήσουμε ότι η «ΕΕ είναι όπλο για την αντιμετώπιση της κρίσης» ή ότι η πάλη κατά της ΕΕ δεν είναι του παρόντος, αν τεθεί θα δούμε τι θα κάνουμε, το πολύ πολύ να διεκδικήσουμε κυριαρχία της πολιτικής επί των αγορών, των προοδευτικών έναντι των νεοφιλελεύθερων κ.λπ. Παραλλαγές αυτών των λογικών προβάλλονται στον  χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ανάγκη της λαϊκής πάλης, ωστόσο, και «συντονισμός» με το πνεύμα των πλατειών που απαιτούσαν «να φύγουν όλοι, κυβέρνηση, ΔΝΤ, τρόικα, ΕΕ» δεν είναι καμιά από αυτές τις λογικές. Αποτελεί σήμερα ανάγκη, μια λογική που θα  θέτει την πάλη κατά της ΕΕ στον παρόντα χρόνο, καθώς δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός αγώνας για την ανατροπή των σφαγιαστικών μέτρων χωρίς αυτός να στρέφεται κατά της ΕΕ. Ακόμη και η παραμικρή διεκδίκηση για αυξήσεις, σταθερή δουλειά, καλύτερη σύνταξη, μη συγχώνευση σχολείων και νοσοκομείων,  προσκρούει αυτόματα με την ΕΕ ως θεσμό. Θα ανταποκριθεί, λοιπόν, το κίνημα σε αυτή την πρόκληση; Θα θέσει θέμα συνολικής ρήξης και απεγκλωβισμού από την ΕΕ τώρα ή όχι;

Μήπως, όμως, θέτοντας έτσι το ζήτημα διασπούμε την Αριστερά και το κίνημα και υψώνουμε άκαιρες διαχωριστικές γραμμές εκεί που προέχει η ενότητα; Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Κριτήριό μας είναι πάνω από όλα η ενότητα του εργαζόμενου κόσμου στην πάλη για τις ανάγκες του, η συστράτευση των λαϊκών ριζοσπαστικών δυνάμεων πάνω στις διαχωριστικές γραμμές που θέτει η ζωή. Αυτό που πραγματικά ενώνει και μπορεί να διαμορφώσει τις ευρύτερες δυνατές πλειοψηφίες, είναι μια γραμμή που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες εργατικές ανάγκες και τέτοια είναι μόνο μια στάση συνολικής ρήξης με την ΕΕ και απεγκλωβισμού από το «σιδερένιο κλουβί» της. Αντίθετα, οι γραμμές που παραπέμπουν τη συνολική ρήξη με την ΕΕ στο μέλλον ή -πολύ περισσότερο- δεν θεωρούν ότι υπάρχει τέτοια ανάγκη,  αποδυναμώνουν το λαϊκό κίνημα. Αφήνουν τους εργαζόμενους αιχμάλωτους Στην κυβερνητική προπαγάνδα ή και την ακροδεξιά δημαγωγία. Οι αντιλήψεις που επιμένουν δογματικά  σε αυτές τις γραμμές διασπούν  και το κίνημα και την Αριστερά. Το  κυριότερο ωστόσο είναι ότι  απομονώνουν την Αριστερά από  τον κοινωνικό σκοπό για τον οποίο υπάρχει, που είναι η έκφραση των λαϊκών συμφερόντων.

Ας μη γελιόμαστε, όμως. Τον κόσμο, τις πλατείες, τους απεργούς τους απασχολούν κι άλλα δύο καίρια ζητήματα: Ωραία, και πες πως φεύγουμε από την ΕΕ, λύθηκαν τα προβλήματα; Μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας; Ούτε αυτά τα ερωτήματα μπορούμε να τα παρακάμψουμε ή να θεωρήσουμε ότι αφορούν το αύριο. Είτε το θέλουμε είτε όχι, αφορούν το κίνημα στο σύνολό του, το αφορούν τώρα και καθορίζουν τη στάση των αγωνιζόμενων σήμερα.

Οφείλουμε, να μη φοβηθούμε τη συζήτηση για τη σχέση της πάλης κατά της ΕΕ με την πάλη κατά του συστήματος της εκμετάλλευσης, των αγορών και των πολέμων, με την πάλη δηλαδή για την αντικαπιταλιστική επανάσταση και την εργατική εξουσία. Θαρρετά να πούμε ότι  δεν ταυτίζονται μηχανιστικά, αλλά και δεν αποσυνδέονται. Αντίθετα, ειδικά στην περίπτωση  μιας χώρας που συμμετέχει ήδη στην ευρωζώνη και την ΕΕ -όπως η Ελλάδα- και αποχωρεί από αυτήν με πρωτοβουλία του λαϊκού κινήματος,  η διεκδίκηση του δημοκρατικού δικαιώματος του λαού να καθορίζει στο εθνικό πεδίο τις τύχες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας,  συνδέεται στενά (όχι φυσικά με κάποιο αυτοματισμό), με την διεκδίκηση μιας άλλης πορείας και μιας  επαναστατικής τομής έξω από τον καπιταλισμό. Η συνολική ρήξη και η έξοδος από την ΕΕ μιας χώρας μέλους, την οποία  διεκδικούμε εδώ και τώρα για την Ελλάδα, μπορεί να  οδηγήσει σε αποφασιστικές αναμετρήσεις που θα θέσουν τέλος στο σύστημα της εκμετάλλευσης στην Ελλάδα, αλλά ενδεχομένως και στην ίδια την ΕΕ, στο πλαίσιο αλυσιδωτών εξελίξεων. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει,  η επαναστατική διαδικασία να ξεδιπλωθεί με άλλη αφετηρία και  ένα από τα πρώτα ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει να  είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ.

Αλλά και τη συζήτηση για το τι θα κάνει «μια Ελλάδα μόνη», δεν πρέπει να τη φοβηθούμε. Γιατί αυτή η Ελλάδα δεν θα είναι μόνη. Θα έχει μαζί της τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων της και όλων των εργαζομένων του πλανήτη που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και την κοινωνική χειραφέτηση, καθώς και τις παραγωγικές  δυνατότητες που καταστρέφουν η συμμετοχή στην ΕΕ και ο καπιταλισμός. Γιατί, γι’ αυτή την Ελλάδα, ο διεθνισμός δεν θα περνάει υποχρεωτικά μέσα από τις δομές της ΕΕ. Θα είναι ένας αντικαπιταλιστικός και αντιΕΕ διεθνισμός, που θα συναντιέται με την Ταχρίρ και το Ουισκόνσιν, με κάθε εξεγερτικό και αγωνιστικό λαϊκό σκίρτημα όπου γης.  Γιατί, γι’ αυτή την Ελλάδα, η έξοδος από την ΕΕ θα «πηγαίνει» πακέτο με τη μείωση της εκμετάλλευσης και την αλλαγή της σχέσης μισθών-κερδών. Η φορολογία του κεφαλαίου, η διαγραφή του χρέους, η εθνικοποίηση των τραπεζών, το γενικότερο πλαίσιο στόχων πάλης που προβάλλει η αντικαπιταλιστική αριστερά, δεν συγκροτούν κάποια -ανέφικτη άλλωστε- ενδιάμεση πολιτική λύση και πρόταση διακυβέρνησης, αλλά εκείνη μια αναγκαία βάση που ανταποκρίνεται στις λαϊκές ανάγκες και  κοντράρει τη βασική στρατηγική του αντιπάλου. Ικανή να  αλλάζει στην πράξη τους συσχετισμούς υπέρ της εργασίας και να φέρνει πιο κοντά τους «κοινωνικούς σπασμούς»  κυοφορίας   μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση,  με εργατικής εξουσία και δημοκρατία.

(*Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ στις 31/7/2011)


Πηγή

Νέες «παράπλευρες απώλειες»: Νατοϊκοί πύραυλοι κατά της λιβυκής τηλεόρασης δολοφονούν τρεις τεχνικούς!

Το NATO βρίσκεται σε τρομερό αδιέξοδο στη Λιβύη. Και για αυτό ακριβώς το λόγο γίνεται πιο παράλογο, πιο δολοφονικό, εκτελώντας αδίστακτα αμάχους. Ο βομβαρδισμός του λαού της Λιβύης με τόνους βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου δεν επέφερε το ποθητό αποτέλεσμα. Οι εξαγγελίες των ηγετών ΗΠΑ-Ε.Ε. περί άμεσου επερχόμενου τέλους του καθεστώτος Καντάφι δεν επιβεβαιώθηκαν, παρά τις συντονισμένες επιθέσεις με κάθε μέσο, που αποσκοπούσαν την εκτέλεση του αυταρχικού ηγέτη.

Σειρά πλέον έχει ο βομβαρδισμός των μέσων προπαγάνδας του καθεστώτος.  Το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε μια σειρά αεροπορικών πληγμάτων ακριβείας εναντίον τριών δορυφορικών αναμεταδοτών της λιβυκής τηλεόρασης με στόχο να «κάνει το συνταγματάρχη Καντάφι να σωπάσει».

«Πριν από μερικές ώρες, το NATO πραγματοποίησε αεροπορικά πλήγματα εναντίον τριών 'πιάτων' δορυφορικής εκπομπής της λιβυκής τηλεόρασης (. . .) προκειμένου να εμποδιστεί ο συνταγματάρχης Καντάφι να χρησιμοποιεί τα μέσα αυτά για εκφοβισμό και να υποκινεί σε πράξεις βίας εναντίον του άμαχου πληθυσμού», αναφέρει ανακοινωθέν του NATO.  «Σε αυτά τα πλήγματα χρησιμοποιήθηκαν τηλεκατευθυνόμενες βόμβες», ανέφερε ο εκπρόσωπος του Συμφώνου Ρολάντ Λαβουά.

Ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ επιχείρησε να δικαιολογήσει τις επιθέσεις  κατά πολιτικών στόχων και να διαβεβαιώσει ότι δε θα υπήρχαν απώλειες μεταξύ των εργαζομένων που βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις:  «Η επέμβασή μας ήταν αναγκαία διότι η τηλεόραση χρησιμοποιείται από το καθεστώς για την καταπίεση του άμαχου πληθυσμού. Ο Καντάφι χρησιμοποιεί τις τηλεοπτικές παρεμβάσεις του για να ενσταλάξει μίσος μεταξύ των Λίβυων και να κινητοποιήσει τους υποστηρικτές του», υποστήριξε ο εκπρόσωπος του NATO. «Όπως ορίζει η εντολή μας για την προστασία του άμαχου πληθυσμού, έπρεπε να αναλάβουμε δράση. Η επιχείρηση σχεδιάστηκε προσεκτικά για να αποφευχθεί κάθε ενδεχόμενο να υπάρξουν θύματα και με την πρόθεση να μην καταστραφούν όλες οι υποδομές της λιβυκής τηλεόρασης», πρόσθεσε.

Όμως γρήγορα διαψεύστηκαν οι νατοϊκές υποσχέσεις περί σεβασμού της ζωής των αμάχων και δη των εργαζομένων. Τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι 15 τραυματίστηκαν από τα πλήγματα του ΝΑΤΟ εναντίον της έδρας της λιβυκής τηλεόρασης στην Τρίπολη, όπως ανέφεραν οι εργαζόμενοι στην τηλεόραση σε ανακοίνωσή τους. «Τρεις συνάδελφοί μας σκοτώθηκαν και 15 άλλοι τραυματίστηκαν ενώ έκαναν τη δουλειά τους», είπε ο διευθυντής του καναλιού Αλ-Τζαμαχιρίγια, Χάλεντ Μπαζίλια, διαβάζοντας την ανακοίνωση. Ο Μπαζίλια χαρακτήρισε τη Νατοϊκή επιχείρηση «ενέργεια διεθνούς τρομοκρατίας» που παραβιάζει τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Φυσικά ο πόλεμος της προπαγάνδας είναι σκληρός και συχνά έχει ανθρώπινα θύματα. Ποιος ξεχνά ότι οι νατοϊκές δυνάμεις σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στοχοποίησαν δημοσιογράφους και επέφεραν θύματα στις τάξεις των εργαζόμενων εξαιτίας των δολοφονικών τους πληγμάτων εναντίον ραδιοτηλεοπτικών εγκαταστάσεων ή την απευθείας στόχευση των μη αρεστών εργαζόμενων στα ΜΜΕ. Από τα βρώμικα κτυπήματα εναντίον της Γιουγκοσλαβικής Τηλεόρασης (1999), έως τα πλήγματα από αμερικανικά τεθωρακισμένα κατά του ξενοδοχείου Palestain που στεγάζονταν οι δημοσιογράφοι κατά τη διάρκεια της Αμερικανοβρετανικής εισβολής στο Ιράκ (2003), τις δολοφονίες από τον ισραηλινό στρατό των μη ενσωματωμένων διαμορφωτών της κοινής γνώμης αλλά και τις δολοφονίες δημοσιογράφων που αποκάλυπταν τις βιαιότητες του ρωσικού στρατού στην Τσετσενία, το φόνο του δημοσιογράφου που αποκάλυψε την αλληλοδιαπλοκή της βρετανικής κυβέρνησης με τον Μέρντοχ και τη σκυλιασμένη επίθεση των ΜΑΤ κατά των δημοσιογράφων που κατέγραφαν τη τραμπούκικη επίθεση τους κατά των διαδηλωτών στην Αθήνα (27-28/7/11), ο κατάλογος των απωλειών συνεχώς μακραίνει.

Ο ολοκληρωτικός πόλεμος που διεξάγει η «πολιτισμένη» Δύση με τα «ανθρωπιστικά» ιδεώδη κατά του λαού της Λιβύης, που με πρόσχημα την «απελευθέρωση» του από το αδίστακτο καθεστώς Καντάφι επιδιώκει το ξαναμοίρασμα των πλουτοπαραγωγικών πηγών και την επιβολή ενός σκληρού καθεστώτος ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας που δεν θα έχει τίποτε να ζηλέψει από τα αντίστοιχα παραδείγματα του Ιράκ και του Αφγανιστάν, θα ενταθεί. Επιπλέον λόγος αποτελεί η αδυναμία  της συνεργαζόμενης λιβυκής αντιπολίτευσης με την Συμμαχία των Προθύμων Ιμπεριαλιστών να επιφέρει συντριπτικό χτύπημα στις δυνάμεις του Καντάφι. 

Αντιπολίτευση που πλέον παρουσιάζεται διχασμένη και αλληλοσπαρασσόμενη. Χαρακτηριστικό επεισόδιο αποτελεί η δολοφονία  του στρατιωτικού ηγέτη των εξεγερμένων Άμπντελ Φάταχ Γιούνες, που αρχικά αποδόθηκε στους άνδρες του Καντάφι. Γρήγορα όμως αποκαλύφθηκε ότι οι αντάρτες που είχαν σταλεί για να φέρουν στη Βεγγάζη τον στρατιωτικό ηγέτη ήταν αυτοί που τον σκότωσαν και πέταξαν το πτώμα του έξω από την πόλη, όπως αποκάλυψε ο υπουργός των εξεγερμένων Άλι Ταρχούνι, γεγονός που εντείνει τους φόβους της Δύσης για αντικρουόμενες ομάδες και συμφέροντα στους κόλπους των αντικαθεστωτικών  που μάχονται τον Μουαμάρ Καντάφι.

Ο επικεφαλής της ομάδας των ανταρτών της Λιβύης,  που είχε αναλάβει να μεταφέρει τον πρώην στρατηγό του Καντάφι και αργότερα διοικητή των εξεγερμένων, Άμπντελ Φατάχ Γιούνες από τη γραμμή του μετώπου στην Μπρέγκα, πίσω στη Βεγγάζη, συνελήφθη και ομολόγησε ότι οι άνδρες του δολοφόνησαν το στρατηγό!

Ο Γιούνες ήταν στενός συνεργάτης του συνταγματάρχη Καντάφι από το 1969 που κατέλαβε την εξουσία και διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών, θέση από την οποία παραιτήθηκε όταν προσχώρησε στον ένοπλο αγώνα των αντικαθεστωτικών. Ωστόσο, η πολύχρονη συνεργασία του με τον Καντάφι προκαλούσε ανησυχία στο στρατόπεδο των αντικαθεστωτικών, ορισμένοι εκ των οποίων θεωρούσαν ότι ενδέχεται ο Γιούνες να δρα για λογαριασμό του Καντάφι, αναφέρουν τα δημοσιογραφικά δίκτυα.  

Η Αντιπολίτευση ποτέ δεν ήταν ενιαία. Όπως κάθε αντίστοιχη κοινωνική διαδικασία περικλείει ένα άθροισμα διαφορετικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, με διαφορετικές ταξικές αφετηρίες και αντίθετες βλέψεις για το μέλλον της εξέγερσης.  Η καχυποψία όμως πλέον φωλιάζει στις γραμμές των αντικαθεστωτικών, ως γνώρισμα των αδιεξόδων και συνείδησης της στρατιωτικής τους αδυναμίας, προκαλεί έλλειψη εμπιστοσύνης στο ετερόκλητο συμμαχικό στρατόπεδο, όπου ο καθένας υποψιάζεται τις υπόλοιπες συνιστώσες για τις κρυφές και παράλληλες διαβουλεύσεις που θα καθορίσουν την επόμενη μέρα, η οποία όπως φαίνεται δε θα είναι εντελώς απογαλακτισμένη του Καντάφι.

Το βέβαιο, είναι ότι η δολοφονία του Άμπντελ Φάταχ Γιούνες εντείνει την ανησυχία του ΝΑΤΟ και της Δύσης για την έκβαση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη καθώς συμπληρώνονται ήδη πέντε μήνες εχθροπραξιών!

Επίσης, σε πολύ δύσκολη θέση βρίσκονται και όλοι όσοι εξεγέρθηκαν κατά του καθεστώτος Καντάφι διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο χωρίς δυνάστες και ανέχεια,  προσφέροντας τα πάντα σε αυτόν το δίκαιο αγώνα, ακόμη και την ζωή τους.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com

Με αφορμή την ανάγνωση ενός βιβλίου

Του Γ.Γ.

Ρούφηξα μονοκοπανιάς το βιβλίο που μου χάρισε ο σύντροφος Νίκος και τιτλοφορείται «Αλωνα Φλώρινας. Θυσίες και αγώνες». Ο συγγραφέας του, κομμουνιστής δάσκαλος, Παύλος Κούφης έχει παλέψει μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας –κάτι που του έχει στοιχίσει φυλακές, εξορίες, προσφυγιά-  με μια πένα, γλαφυρή, απολύτως περιγραφική, που μιλάει με εικόνες, αναφερόμενος σε προσωπικά του βιώματα αλλά κύρια επικεντρωμένος στις διώξεις που έχουν υποστεί οι Σλαβομακεδόνες της περιοχής του μας περιγράφει μια ολόκληρη ιστορική περίοδο.

Έχοντας ζήσει αρκετούς μήνες στην Φλώρινα, σαν μέλος του ΚΚΕ τότε, έχω γνωρίζει και δημιουργήσει φιλίες με αρκετούς Σλαβομακεδόνες, από το χωριό Αλωνα που αναφέρει το βιβλίο του Π. Κούφη αλλά και από την γενικότερη περιοχή.
Είχα γράψει μάλιστα ένα σχετικό κείμενο που δημοσιεύτηκε σε βδομαδιάτικη εφημερίδα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και το οποίο παραθέτω στο τέλος της ανάρτησης.

Από το βιβλίο, λοιπόν, που ανέφερα, παραθέτω αποσπάσματα από ένα κεφάλαιο του που τιτλοφορείται  

«Τιμή και Δόξα στους ήρωες»:

Ο αγώνας του Δημοκρατικού Στρατού χαρακτηρίστηκε εμφύλιος πόλεμος. Κατά τη γνώμη μας, είναι ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός. Εμφύλιος πόλεμος σημαίνει ότι αντιπαρατάσσονται δύο γηγενείς δυνάμεις ισότιμα. Εδώ, όμως, δεν υπήρξε τέτοια περίπτωση. Η ξενοκρατία και μάλιστα με επικεφαλής επώνυμα στελέχη πρώτης γραμμής - όπως ο Τσώρτσιλ και ο Βαν Φλητ που συνδέονται περισσότερο με τον εμφύλιο πόλεμο - σε συνεργασία με ένα μέρος της αστικής τάξης, χτύπησε κατά τον πιο απροσχημάτιστο τρόπο και με όλα τα μέσα την άλλη παράταξη την οποία - υποχρεωτικά - την έθεσε σε θέση άμυνας.

Τρία και πάνω χρόνια βάσταξε ο σκληρός, επικός αγώνας του ΔΣΕ. Στα χρόνια αυτά, έδωσε μάχες και μάχες. Στην Ρούμελη,τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία και Θράκη, την Πελοπόννησο, στην Κρήτη, τη Σάμο και άλλα νησιά, σε κάμπους και βουνά, σε πόλεις και χωριά. Πάλαιψε σε πολύ δύσκολες συνθήκες, που οφείλονταν, πριν απ' όλα, στον ίδιο το χαρακτήρα του πολέμου και την ωμή επέμβαση των ιμπεριαλιστών.

Είναι πολύ πιθανό ο ΔΣΕ να είχε νικήσει και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αν το ξεκίνημα γινότανε αποφασιστικά, αν εξασφαλιζόταν η μαζική ενίσχυση του από τις πόλεις και όχι όπως βασικά έγινε μόνο από την ύπαιθρο και αν καταφέρονταν από την αρχή συντριπτικά χτυπήματα στον αδύνατο αριθμητικά, περιορισμένο και ανοργάνωτο ακόμα τότε κυβερνητικό στρατό. Πρόκειται για βασική αρχή στην οργάνωση της ένοπλης επαναστατικής πάλης, που δεν τηρήθηκε.

Όταν, το Μάρτη του 1947, ο πανίσχυρος αμερικάνικος ιμπεριαλισμός αντικατέστησε τον εξασθενημένο από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αγγλικό ιμπεριαλισμό και προχώρησε στην οργάνωση, ενίσχυση και ολόπλευρο εφοδιασμό του κυβερνητικού στρατού με άφθονα και σύγχρονα όπλα, η έκβαση του αγώνα είχε ουσιαστικά κριθεί.

Παρόλα αυτά, οι μαχητές και τα στελέχη του ΔΣΕ αγωνίστηκαν με απαράμιλλο ηρωισμό και παραδειγματική αυτοθυσία, με ακλόνητη πίστη στα υψηλά ιδανικά τους. Ένας προς δέκα πολεμούσαν στο Γράμμο και το Βίτσι. Έγραψαν, όμως, με το αίμα και τη θυσία τους νέες σελίδες δόξας στην πλούσια αγωνιστική ιστορία του λαού. Με πρωτομάχους στον αγώνα τους κομμουνιστές, πρόσθεσαν νέους άθλους. Ανάδειξαν τους δικούς τους ήρωες και μάρτυρες. Τον Διαμαντή, τον Νίκο Τριαντάφυλλου, τον Στέφανο Γκιουζέλη, τον Μήτσο Βάμβακα, τη Βαγγελίτσα Κουσάντζα, τη Μίρκα Γκίνη, την Κατίνα Ανδρεοπούλου (Τσβέτα), την Ισμήνη Σιδηροπούλου και τόσους, τόσους άλλους γνωστούς και αγνώστους.

Ισάξια με τους άνδρες πολέμησαν στο ΔΣΕ οι γυναίκες - μαχήτριες, που για πρώτη φορά πήραν μέρος σε ένα τέτοιο μεγάλο ποσοστό (20 με 25% της δύναμης) σε ένοπλο αγώνα.
Οι μαχήτριες επιβλήθηκαν με τη μαχητικότητα τους, τον ηρωισμό τους, την προσαρμοστικότητα τους στις συνθήκες του πολέμου. Αρκετές με την επιτελική τους σκέψη ακόμα που τους έδοσε τη δυνατότητα να προωθηθούν σε διοικητικές θέσεις. Αναδείχτηκαν μέσα στη σκληρή μάχη διοικητές διμοιριών και λόχων, πολιτικοί επίτροποι λόχων και ταγμάτων. Όπως η ηρωίδα Ελευθερία Ιωαννίδου, πολιτικός επίτροπος τάγματος, η λεβέντισσα Θεανώ Πάτσιου διοικητής λόχου, η ηρωίδα και δυο φορές παρασημοφορεμένη με μετάλλια ανδρείας Κατίνα Ανδρεοπούλου «Τσβέτα». Εκατοντάδες μαχήτριες υπαξιωματικοί και αξιωματικοί παρασημοφορήθηκαν με μετάλλια ανδρείας και μετάλλια ΗΛΕΚΤΡΑΣ.

Αναγνωρίστηκαν από όλους, ακόμα και από τον εχθρό, σαν μαχήτριες. Να τι έγραψε χρονογράφος του «Βήματος»; «Όπως διηγούνταν όσοι τις γνώρισαν στη μάχη, πρόκειται για φανατισμένες ύαινες». Ο δε «Ταχυδρόμος» του Βόλου έγραψε για τις μαχήτριες στη μάχη της Καρδίτσας, ότι: «έδειξαν μαχητικότητα και ορμή εν πολλοίς ανωτέραν των ανδρών».

Ποιες όμως ήσαν αυτές οι «ύαινες;» Ήταν οι αγωνίστριες της Εθνικής Αντίστασης, οι ΕΠΟΝίτισσες, τα κορίτσια των αγωνιστών και αγωνιστριών, που γνώρισαν την πρωτοφανέρωτη μοναρχοφασιστική τρομοκρατία, τις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες. Που είδαν να δολοφονούνται και να σέρνονται στους δρόμους οι αγαπημένοι τους, τα παιδιά τους, οι άντρες τους, οι πατεράδες τους από τις μοναρχοφασιστικές συμμορίες και τους χωροφύλακες. Που γνώρισαν την κτηνωδία τους, όταν τους έκοβαν σύρριζα τα μαλλιά τους. Που έφυγαν στο βουνό για να γλιτώσουν τον ομαδικό βιασμό από τα ανθρωπόμορφα αυτά τέρατα.
Μέσα σ' ένα χρόνο από τη Βάρκιζα, βιάστηκαν 165 γυναίκες. Η κτηνωδία τους έφτασε και στις μάνες των μαχητριών και μαχητών.

Αυτές ήταν οι «ύαινες» που κατέφυγαν στο βουνό κι άδραξαν τα όπλα για να υπερασπίσουν τη ζωή τους, τη τιμή και την αξιοπρέπεια τους. 'Αδραξαν τα όπλα για τη λευτεριά και ανεξαρτησία της Πατρίδας από τους καινούριους καταχτητές, αυτή τη φορά τους Αγγλοαμερικανούς ιμπεριαλιστές.

Στις ίδιες βουνοκορφές, όπως στην κατοχή, αντιλάλησαν και πάλι τα τραγούδια των ανταρτών:
Για σε πατρίδα μας Ελλάδα ζώσαμε τ' άρματα ξανά τη λευτεριά μας για να δούμε πήραμε κάμπους και βουνά

Ο ΔΣΕ ήταν, χωρίς υπερβολή, στρατός των νέων. Νέοι ήταν το, 70-80% των μαχητών και μαχητριώντου. Οι ΕΠΟΝίτες δημιουργούσαν ειδικά τμήματα στις γραμμές του που ονομάζονταν τμήματα Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (ΔΝΕ). Πρωτοστατούσαν στη διαφωτιστική δουλειά στους φαντάρους του κυβερνητικού στρατού, διευκολύνοντας τις λιποταξίες και βοηθώντας την ένταξη τους στα τμήματα του ΔΣΕ. Ταυτόχρονα, η νεολαία έπαιζε ιδιαίτερα δραστήριο ρόλο στις απεργιακές μάχες και γενικότερα στην ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αγώνα στις πόλεις, που συνδυάζονταν με την ένοπλη δράση στα βουνά.

Στο ΔΣΕ, η νεολαία γνώρισε έναν άλλου είδους στρατό, το λαϊκοδημοκρατικό. Αυτόν όπου ο φαντάρος είναι αδελφός με τον εργάτη, τον αγρότη, όχι μόνο από την άποψη των συμφερόντων που υπερασπίζονται. Αυτόν όπου ο μαχητής και η μαχήτρια δεν πειθαρχούν απλώς, αλλά και σκέφτονται, φτάνοντας στα πιο ψηλά επίπεδα ηρωισμού, ακριβώς γιατί έχουν φτάσει στα πιο ψηλά επίπεδα συνειδητότητας. Στις συνελεύσεις των τμημάτων, που γίνονταν πριν ή μετά τη μάχη, λύνονταν τα προβλήματα που απασχολούσαν τους νέους μαχητές και μαχήτριες. Σ' αυτές, γενικεύονταν οι εμπειρίες της μάχης, έβγαιναν τ' απαραίτητα πολιτικοϊδεολογικά συμπεράσματα. Η ιδεολογικοπολιτική δουλειά δεμένη με τα καθήκοντα και τις ανάγκες του αγώνα, ήταν το πιο βασικό του στήριγμα.

Μέσα σε όλα, ξεχωρίζει ο ρόλος της κοπέλας στα πλαίσια του ΔΣΕ. Το ειδικό βάρος των κοριτσιών εδώ ήταν μεγαλύτερο από ότι στα πλαίσια του ΕΛΑΣ, κι όχι σε βοηθητικές δουλειές αλλά στις πρώτες γραμμές του ένοπλου αγώνα, στις πιο παράτολμες, πολλές από αυτές χωρίς επιστροφή, αποστολές. Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι η έκταση της συμμετοχής των γυναικών και ιδίως των νέων γυναικών στο ΔΣΕ ήταν πρωτοφανής για τα χρονικά των λαϊκών δημοκρατικών στρατών και των ανταρτικών επαναστατικών κινημάτων του αιώνα μας. Αλλά μεγάλη ήταν και η συμμετοχή τους στην παράνομη δουλειά στις ανυπόταχτες πόλεις. ' Ενας μονάχα δείκτης αυτής της συμμετοχής είναι οι εκατοντάδες νέες εργάτριες, φοιτήτριες, μαθήτριες κι αγρότισες που χόρεψαν γύρω από τον φοίνικα των γυναικείων φυλακών Αβέρωφ, πριν στηθούν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Συνολικά, η νεολαία είχε μια τέτοια προσφορά, γιατί, στη μεγάλη πλειοψηφία της, κερδήθηκε στην πορεία της πάλης του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ με την αντιιμπεριαλιστική - λαϊκοδημοκρατική προοπτική του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα.

Ο ΔΣΕ έχει να παρουσιάσει χιλιάδες αγωνιστές που εκπροσωπούν ένα νέο τύπο ανθρώπου με τα χαρακτηριστικά της πεισματικής αντίστασης σε κάθε δυσκολία, της επαναστατικής δύναμης που δίνει η πεποίθηση του δίκιου, της αλήθειας και της τελικής νίκης, ακόμα κι όταν το κοντινό μέλλον διαγράφεται με τα πιο μελανά χρώματα.

Πολλά ειπώθηκαν και λέγονται για λάθη. Είναι σκόπιμη και κακόβουλη προσπάθεια να διογκωθούν τα λάθη ή να βρεθούν ακόμα εκεί, που δεν υπάρχουν, με έναν και μοναδικό σκοπό: να συκοφαντηθεί το ΚΚΕ, να εμφανιστεί σαν κόμμα μόνο λαθών και να κλονιστεί ανεπανόρθωτα η εμπιστοσύνη των λαϊκών μαζών.
Το ΚΚΕ όμως, δεν είναι κόμμα λαθών. Στη μακρόχρονη ιστορία του, οι ηγεσίες του έκαναν και λάθη. Αλλά τα λάθη αυτά έγιναν μέσα σε μεγάλους, σκληρούς και ηρωικούς αγώνες πάντα για το συμφέρον του λαού και του τόπου. Κανένα άλλο κόμμα δεν έχει να επιδείξει μια τέτοια αγωνιστική ιστορία. Κανένα άλλο κόμμα δεν έχει δόσει τόσες θυσίες, δεν αντιμετώπισε τέτοιες φοβερές θύελλες και καταιγίδες. Κανένα άλλο κόμμα δεν ανάδειξε τόσους ήρωες και τόσες ηρωίδες, με πρωτοπανηγυριώτες, όπως λέει ο ποιητής, τον Μαλτέζο, τον Μπελογιάννη, την Ηλέκτρα, το Σουκατζίδη, τους 200 της Καισαριανής και τόσους, τόσους άλλους. Είναι, συνεπώς, το ΚΚΕ, πρώτα και κύρια κόμμα ηρωικών αγώνων και αμέτρητων θυσιών για τη λευτεριά, την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Για να απαλλαγεί η πατρίδα μας από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση και να γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του.

Και κάτι άλλο σχετικά με τα λάθη. Όσο μεγάλα κι όσο βαριά κι αν είναι αυτά που έγιναν στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης, το Δεκέμβρη και το ΔΣΕ, δεν μπορούν και δεν πρέπει να κρύψουν, να μειώσουν και, πολύ περισσότερο, να δικαιολογήσουν τις ωμές και ένοπλες επεμβάσεις των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών, τα εγκλήματα που διέπραξαν σε βάρος του λαού και τις βαριές ευθύνες της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και των πολιτικών εκπροσώπων της, που συνήργησαν και στις επεμβάσεις, και στα άλλα εγκλήματα.

Ο αγώνας του ΔΣΕ στρεφόταν ενάντια στους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές που με τις ωμές επεμβάσεις τους κατέλυσαν την εθνική μας ανεξαρτησία, επέβαλαν την κυριαρχία τους και ανέκοψαν τη δημοκρατική πορεία του τόπου. Ήταν, γι' αυτό, αγώνας αντιιμπεριαλιστικός και ταυτόχρονα, απελευθερωτικός, γιατί απέβλεπε στην απαλλαγή της Ελλάδας από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά και την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας. Στρεφόταν, οπωσδήποτε, και ενάντια στην πλουτοκρατική ολιγαρχία, που βρήκε στήριγμα στους ιμπεριαλιστές για να επανορθώσει το μεσαιωνικό θεσμό της μοναρχίας και να στεριώσει το καθεστώς της καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ήταν, συνεπώς, αγώνας δίκαιος, αγώνας υπέρ των εργαζομένων, υπέρ του λαού. Αγώνας για να δει η πατρίδα μας άσπρη μέρα, για να μπει στο δρόμο της ανάπτυξης και της κοινωνικής προόδου. ' Ηταν συνέχεια της Εθνικής Αντίστασης. Αγώνας για την εκπλήρωση των ανεκπλήρωτων ιδανικών της.
Γι' αυτό και συκοφαντήθηκε και διαστρεβλώθηκε όσο κανένας άλλος. Οι αγωνιστές και αγωνίστριες χαρακτηρίστηκαν «ληστοσυμμορίτες» και «κατσαπλιάδες», όπως ακριβώς χαρακτηρίστηκαν, στο παρελθόν όλοι οι αγωνιστές και πατριώτες από τους τυράννους «κλέφτες κι απελάτες και προδότες».

Χαμένος κόπος! Η αλήθεια δεν κρύβεται. Αυτό ακριβώς είναι τρανή απόδειξη πως και ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν αγώνας για το λαό και τον τόπο και πως οι αγωνιστές και αγωνίστριες ακολούθησαν το σωστό δρόμο. Το δρόμο της τιμής και του πατριωτικού χρέους.

Και το δικό μου κείμενο που ανέφερα αρχικά:

Σλαβομακεδόνες

Iσως κάποιοι να αγνοούν και την ύπαρξή τους. Oποιος όμως συζήτησε έστω και λίγο μαζί τους, ήπιε ποντς (βρασμένο τσίπουρο με ζάχαρη) στα καφενεία τους, τους καμάρωσε να χορεύουν Πουστσένο (λεβέντικος ορχηστικός χορός) θα κατάλαβε τι μαράζι κρύβουν στα σωθικά τους.

Oι ντόπιοι της Φλώρινας μαρτύρησαν της μάνας τους το γάλα τις τελευταίες δεκαετίες. Φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια. Θεωρήθηκαν από το κράτος και τις κυβερνήσεις του «εσωτερικός εχθρός». Aκόμα και τα ελληνικά τα μάθανε με «την βίτσα του δασκάλου και τη μαγκούρα του χωροφύλακα», όπως μας έλεγε ένας ντόπιος απ την Kάτω Yδρούσα (Nτόλνο Kόντορι στην γλώσσα τους).
Mήπως όμως τα πράγματα είναι καλύτερα σήμερα; Δυστυχώς ίδια γεύση.
Oποιον μειονοτικό έχει φακελώσει με τον χαρακτηρισμό «σλαβοσυνείδητος» και τους έχει φακελώσει σχεδόν όλους- ο Σωτηρόπουλος, δεν πρόκειται να δει στον ήλιο μοίρα. Mέχρι πριν λίγα χρόνια ούτε άδεια κυνηγιού δεν μπορούσαν να πάρουν. Σήμερα, ανεξάρτητα από τα προσόντα τους, αποκλείεται να διορισθούν στο δημόσιο και γενικά αντιμετωπίζονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Tι εστί Xαράλαμπος Σωτηρόπουλος; Tο τομάρι αυτό ήταν στέλεχος της KYΠ από το 1956. Aκλόνητος στην θέση του από όλους τους κυβερνητικούς θιάσους που μας κυβέρνησαν από τότε. Yπηρέτησε πιστά τις κυβερνήσεις EPE, Eνωση Kέντρου, αποστασία, χούντα, Nέα Δημοκρατία, ΠAΣOK, Ν.Δ. Πάντα την ίδια πολιτική. O τύπος αυτός πήρε σύνταξη το 1986. Eνα τέτοιο κελεπούρι όμως θα τα άφηναν αναξιοποίητο; Tι διάολο κράτος έχουμε. Bρέθηκε λοιπόν ο στομαχόφρονας σαν σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών (1990-1993) δίπλα σε ένα άλλο μπουμπούκι τον Σαμαρά.

Oταν πριν μερικά χρόνια ο «αλητήριος πολιτικός εμποράκος» (κατά τον χαρακτηρισμό συναδέλφου του) Γιώργος Λιάνης βρέθηκε, για να πάρει καμιά ψήφο, στο πανηγύρι του προφήτη Hλία στο χωριό Mελίτη (Bοσταράνι για τους ντόπιους) τον παρακολουθούσαν κατ' εντολή του Σωτηρόπουλου οι Kυπατζήζες. Oταν ο πολικάντης έκανε το «λάθος» να χορέψει μαζί με τους ντόπιους το τραγούδι «Eλενο Mόμε» (Kόρη Eλένη) τον κινηματογράφησαν και έδωσαν την κασέτα στο TELE CITY. Oχι με το αζημίωτο φανταζόμαστε. Hθελαν να παρουσιάσουν το Λιάνη και μέσω αυτού το ΠAΣOK σαν «ενδοτικό». Για τέτοιο φρούτο μιλάμε. Aκόμα και τώρα, που έχει γίνει ένα χούφταλο, το όνομα του προκαλεί τρόμο στους ντόπιους κατοίκους της Φλώρινας.

Φυσικά στο πογκρόμ που έχει ξεσπάσει εναντίον των Σλαβομακεδόνων δεν θα μπορούσε να λείψει το παπαδαριό. O σκοταδιστής πρώην δεσπότης της Φλώρινας Kαντιώτης έδινε ρέστα σε αυτό. Mέχρι και ραδιοφωνικό σταθμό είχε φτιάξει με την ονομασία «Iερός Xρυσόστομος» και κάθε μέρα έχυνε ποτάμια δηλητήριο ενάντια στους ντόπιους. Nα φανταστείτε ότι γκρέμισε μέχρι εκκλησίες γιατί οι «άγιοι» στις εικόνες γράφονταν στην τοπική διάλεκτο. Σήμερα, φυσικά, έχουν αλλάξει στο καλύτερο τα πράγματα αλλά η καχυποψία του ελληνικού κράτους σε όσους επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται σαν Μακεδόνες παραμένει.

Aν κάνει κανείς μια βόλτα στα μεγαλύτερα χωριά που ζουν οι Σλαβομακεδόνες, Aκρίτας (Mπούφι), Aλωνα (Aρμένσκο), Mελίτη (Bοσταράνι), κ.λ.π. θα δει το μεγαλύτερο ντέρτι που τους βασανίζει. Tόσα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου κι ακόμα δεν τους επιτρέπουν να 'ρθουν σε επαφή με τους συγγενείς τους πολιτικούς πρόσφυγες που βρέθηκαν καταδιωκόμενοι σε άλλες χώρες. O νόμος (N. 106841/29-12-82) το λέει ξεκάθαρα: «επιτρέπεται ο επαναπατρισμός μόνο των Eλλήνων το γένος πολιτικών προσφύγων». M αυτόν τον τρόπο απαγορεύεται ακόμα σε χιλιάδες παλιούς κατοίκους των περιοχών και η απλή επίσκεψη στην Eλλάδα. H μισαλλοδοξία σ' όλο της το μεγαλείο.

Δηλαδή κατά την λογική τους κάποιοι είναι Eλληνες ανταμ παπαντάμ κάποιοι άλλοι μπασταρδεμένοι Eλληνες και πάει λέγοντας. Kαι εμείς τους λέμε: άει στο διάολο λεχρίτες.

«Θα στείλω σπίτι σου τη Χρυσή Αυγή»

Του Μάριου Διονέλλη -  "Δρόμος της Αριστεράς"

Παραλήρημα από όργανο του κ. Παπουτσή εις βάρος μεταναστών. Ύβρεις και απειλές προς τον αντιπρόεδρο της Μαροκινής Κοινότητας.

Το παραλήρημα ενός αστυνομικού οργάνου αντιμετώπισαν Μαροκινοί μετανάστες στην Αθήνα, που έτυχε να βρεθούν στο δρόμο του το βράδυ της 25ης Ιουλίου, στην Πλατεία Βάθης. Σε μια έξαρση τσαμπουκά ο αστυνομικός του τμήματος Ομονοίας (σ.σ. τα στοιχεία του είναι στη διάθεση του Δρόμου) θεώρησε καλό να υποβάλει σε έλεγχο μια ομάδα μεταναστών που βρίσκονταν συγκεντρωμένοι σε καφενείο στην οδό Μάγερ 29, προετοιμάζοντας τη γιορτή τους για το Ραμαζάνι, που ακολουθούσε σε λίγες μέρες.

Όπως καταγγέλλει στον Δρόμο ο αντιπρόεδρος της Μαροκινής Κοινότητας, Αμπντεραχίμ Ζούχρι, ξαφνικά ένα περιπολικό σταμάτησε έξω από το καφενείο και οι δύο αστυνομικοί άρχισαν να ελέγχουν τα χαρτιά των μεταναστών. Ο ένας εκ των δύο, με ιδιαίτερα έντονο ύφος, άρχισε να κλοτσάει τις καρέκλες του καφενείου φωνάζοντας στους μετανάστες. Το παραλήρημά του, όμως, ξεκίνησε όταν διαπίστωσε πως μία νεαρή γυναίκα που βρισκόταν εκεί, είχε, όπως προέκυπτε από τα χαρτιά της, την υποχρέωση να δίνει το «παρών» σε αστυνομικό τμήμα μία φορά το μήνα, εξαιτίας κάποιου αδικήματος για το οποίο είχε προσαχθεί παλαιότερα.

Ο «ράμπο» αστυνομικός απαίτησε να του πει δημοσίως το λόγο για τον οποίο δίνει «παρών», ενώ εκείνη του απάντησε πως είναι σαφώς γραμμένο στα χαρτιά της, τα οποία ήδη του είχε παραδώσει προς έλεγχο. Ο αστυνομικός επέμεινε να πει δημοσίως το λόγο και από εκεί ξεκίνησε η περιπέτειά της. Βρίζοντάς την (καριόλα) ο αστυνομικός της πήρε τα χαρτιά, της πέρασε χειροπέδες και την έβαλε στο περιπολικό. Ο κ. Ζούχρι, ως αντιπρόεδρος της Κοινότητας παρενέβη επιδεικνύοντας την ελληνική του ταυτότητα (είναι Ελληνομαροκινός, διαμένει και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά επί 27 χρόνια στην Ελλάδα).


Κόκκινο πανί η ταυτότητα

Όπως καταγγέλλει ο ίδιος στον Δρόμο, το γεγονός αυτό ήταν που εξόργισε το αστυνομικό όργανο. Συνέλαβε και τον ίδιο τον αντιπρόεδρο και τον έβαλε στο περιπολικό, ενώ έσκισε τις κάρτες τού νυν και του τέως γενικού αστυνομικού επιθεωρητή Νοτίου Ελλάδας Γρηγόρη Μπαλάκου και Γιώργου Γαλιάτσου αντίστοιχα, τις οποίες ο κ. Ζούχρι είχε στην κατοχή του. «Τις βρισιές που άκουσα μέσα στο περιπολικό, δεν τις έχω ξανακούσει στα 51 χρόνια της ζωής μου», λέει στον Δρόμο ο κ. Ζούχρι και απαριθμεί: «Θα σας γαμήσω όλους του Μαροκινούς, θα σας ανοίξουμε τις τρύπες, να ποιο μουνόπανο σου έδωσε ελληνική ταυτότητα» και άλλα τέτοια ωραία, σε όλη τη διαδρομή από την Πλατεία Βάθης μέχρι το Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας.

Όποιος μιλάει συλλαμβάνεται

Εκτός από τον Αμπντεραχίμ Ζούχρι και την κοπέλα, συνελλήφθησαν ακόμα ένας Μαροκινός που τόλμησε να μιλήσει από το παράθυρο του περιπολικού στους συλληφθέντες, αλλά και ο γιος του κ. Ζούχρι που μετέβη στο τμήμα μαζί με τη μητέρα του. Το παραλήρημα του αστυνομικού, με την ανοχή των συναδέλφων και των ανωτέρων του, φυσικά, συνεχίστηκε και στο Τμήμα, ενώ «φιλοδώρησε» με δύο σπασμένα δάχτυλα την αρχικώς συλληφθείσα Μαροκινή. Επέμενε, μάλιστα, στην κράτηση και του κ. Ζούχρι, από τον οποίο απαίτησε ακόμα και να γδυθεί εντελώς πριν μπει στο κρατητήριο. Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στη μήνυση, το μενού των ύβρεων εμπλουτίστηκε με απειλές του τύπου: «Θα έρθω αύριο με πολιτικά στο καφενείο μαζί με 6-7 Χρυσαυγίτες και θα σας γαμήσουμε όλους».

Στο νοσοκομείο με χειροπέδες

Το κλίμα στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας άλλαξε μόνο μετά την άφιξη της δικηγόρου Ιωάννας Κούρτοβικ, παρουσία της οποίας υποβλήθηκαν εκατέρωθεν μηνύσεις, ενώ ο κ. Ζούχρι αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας και με πίεση 22 μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, όπου προσήλθε σιδηροδέσμιος στους γιατρούς για να τον εξετάσουν.


«Οι φίλοι μου οι Χρυσαυγίτες»

«Όση ώρα ήμασταν στο Τμήμα δεν μου έδωσαν ούτε ένα ποτήρι νερό, μας έβαλαν σε ένα κρατητήριο όπου υπήρχαν 12 άντρες και 1 γυναίκα, όλοι στο πάτωμα και μόλις 7 κουβέρτες. Είναι η χειρότερη εμπειρία μου στην Ελλάδα μετά από 27 χρόνια, ενώ ο αστυνομικός δεν φάνηκε να πτοείται ούτε όταν του είπα ότι θα ενημερώσω τους ανώτερούς του, των οποίων τις κάρτες έσκισε επιδεικτικά ενώ τσαλάκωσε και την (ελληνική) αστυνομική μου ταυτότητα», λέει στον Δρόμο ο κ. Ζούχρι.

Ο αντιπρόεδρος της Μαροκινής Κοινότητας προαναγγέλλει την υποβολή αγωγής για ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του αστυνομικού, καθώς οι απειλές δεν έχουν τελειώσει: «Φεύγοντας από το Τμήμα μου είπε πως πλέον ξέρει τη διεύθυνση του σπιτιού μου και θα στείλει τους φίλους του Χρυσαυγίτες, ενώ και τις επόμενες μέρες περνούσε επιδεικτικά με το περιπολικό έξω από το καφενείο των Μαροκινών στην Πλατεία Βάθης».

Συλλήψεις, βιαιότητα, αστυνομοκρατία, με τις ευλογίες του Γ. Καμίνη

Ότι θα είχε αντιδράσεις ενός κοινού φασίστα ο δήμαρχος Αθήνας δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε. Επίσης μας είχε κάνει εντύπωση η ανασφάλεια που νιώθει κι έτσι υποχρεώνει τους πολίτες της Αθήνας να πληρώνουν –μέσω του προϋπολογισμού του Δήμου- 45.000 ευρώ τον μήνα για να έχει πολυάριθμη προσωπική φρουρά από μπάτσους να τον φυλάνε (από ποιους άραγε);
Επίσης μείναμε άφωνοι διαβάζοντας την αγωγή που κατέθεσε και απαιτεί από το κράτος 289.220,08 ευρώ (το δεκαδικό προσέξτε που δείχνει τον άνθρωπο που ούτε δεκάρα δεν αφήνει να πέσει κάτω..) γιατί, λέει έπαιρνε λιγότερα ως συνήγορος του Πολίτη που τον είχε διορίσει το ΠΑΣΟΚ....

Ερχόμαστε, λοιπόν στα σημερινά. Αφού ουσιαστικά είχε προαναγγείλει με ραδιοφωνικές του συνεντεύξεις ότι θα χρησιμοποιηθούν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί για να «αποκατασταθεί η εικόνα» της πλατείας Συντάγματος, και αφού σε συνεννόηση, προφανώς με τον Παπουτσή, δήλωσε στην τηλεόραση του Αλαφούζου, ότι "αυτή η ιστορία μέσα στις επόμενες ημέρες θα τελειώσει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο", έστειλαν τα ξημερώματα τα «καμάρια» του υπουργού Καταστολής και Μπάτσων να επιβάλουν την «τάξη και την ασφάλεια» στην πλατεία Συντάγματος.

Το σκηνικό που διαδραματίστηκε γνωστό. Συλλήψεις, βιαιότητα, αστυνομοκρατία.
Φυσικά βαθιά νυχτωμένος είναι ο Γ. Καμίνης και οι πάτρωνες του αν έχουν την αίσθηση ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα καταστείλουν το κίνημα των λεγόμενων «Αγανακτισμένων Πολιτών». (Είναι ένα άλλο θέμα πόσο αποτελεσματικές είναι οι μορφές αγώνα που επιλέγουν για να αντιμετωπίσουν την επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, οι οποίοι οργανώουν σήμερα στις 6 το απόγευμα συγκέντρωση στο Σύνταγμα).





Ας αφήσουμε καλύτερα να μας περιγράψει όλο το σκηνικό η ανακοίνωση των "Αγανακτησμένων":


"Η Πλατεία Είμαστε Εμείς

Και Είμαστε Παντού

Συγκέντρωση στις 6μ.μ στην Πλατεία Συντάγματος

Σαν τους κλέφτες, που τρέμουν τη δημόσια αιδώ και κατακραυγή λίγο μετά τις 4 το πρωί αστυνομικές δυνάμεις, εισαγγελέας και συνεργεία του Δήμου Αθηναίων εισέβαλαν στην πλατεία Συντάγματος, άρχισαν να καταστρέφουν τη μία σκηνή μετά την άλλη, αλλά και τις υποδομές των ομάδων. Προέβησαν σε 13 προσαγωγές από τις οποίες τουλάχιστον 8 έχουν μετατραπεί σε συλλήψεις. Όπως ακριβώς οι “γαλατάδες” της εποχής του αστυνομικού κράτους και της χούντας. Καταγγέλουμε την απαγόρευση της επικοινωνίας με τους δικηγόρους όσων κρατούνται στο Α.Τ. Ομόνοιας (για αυτό και δεν υπάρχει ακόμα ακριβής εικόνα για τον αριθμό και τα στοιχεία των συλληφθέντων).

Από τα χέρια τους οι αγωνιστές που παρεβρίσκονταν εκεί, αντιστεκόμενοι, έσωσαν ότι μπορούσαν και κινηματογράφησαν τις “σκηνές απείρου κάλλους” μιας σιδερόφραχτης και δειλής δημοκρατίας και μιας δικαιοσύνης που λειτουργεί με βάση τους νόμους της νύχτας.

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους:

Η πλατεία είμαστε όλοι εμείς, οι χιλιάδες καθημερινοί άνθρωποι που στέκονται όρθιοι απέναντι σε μια κυνική, αντιλαϊκή, αντιδημοκρατική, διεφθαρμένη οικονομική και πολιτική εξουσία που απελπισμένη μπροστά στην αποτυχία της προσπαθεί να σωθεί με κάθε τρόπο.

Δεν θα γίνουμε εμείς τα θύματα της.

Δεν φοβόμαστε, δεν υποκύπτουμε.

Τους πληροφορούμε πως πλανούνται οικτρά αν νομίζουν ότι “καθαρίζοντας” και κάνοντας φρούριο την πλατεία Συντάγματος θα προφυλαχτούνε. Υπάρχουν δεκάδες πλατείες πλέον παντού στην Αθήνα, εκατοντάδες πλατείες πλέον παντού στην Ελλάδα. Είμαστε σε κάθε γειτονιά, μαζί με κάθε κάτοικο αυτής της χώρας.

Είμαστε τα εκατομμύρια της κοινωνίας κόντρα σε μία χούφτα διεφθαρμένους και υποτελείς εντολοδόχους που πουλάνε τζάμπα μαγκιά με τους μισθοφόρους της εξουσίας.

Είμαστε παντού. Και ότι και να κάνουν δεν μπορούν να μας διώξουν. Οι δρόμοι και οι πλατείες, όπως οι δουλειές, οι παραγωγικές δομές, ο πλούτος αυτής της χώρας και τα δικαιωμάτα μας ανήκουν σε εμάς. Αυτά δεν τα χαρίζουμε σε κανέναν. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε να τα πάρουμε στα χέρια μας. Το είπαμε, το ξαναλέμε και το εννοούμε: Δεν θα φύγουμε αν δεν φύγουν.

Όλοι στην πλατεία Συντάγματος σήμερα Σαββάτο 30 Ιουλίου, στις 6 μ.μ.

Η τρομοκρατία της Χούντας κυβέρνησης – τρόϊκας – μνημονίου δεν θα περάσουν.

Δεν μας φοβίζετε. Μας εξοργίζετε.

Συνεχίζουμε ειρηνικά – αποφασιστικά – δημιουργικά".

Τεμαχίζουν και χαρίζουν τη ΔΕΗ

Των Φλώρας  Παπαδέδε και Σπύρου Κοντομάρη*

 Οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες επέβαλλαν τα μαύρα χρόνια του ’50 στη ΔΕΗ την υποχρέωση να αντιμετωπίζει το ηλεκτρικό ρεύμα ως κοινωνικό αγαθό και να το παρέχει «εις την εφθηνοτέραν τιμήν». Σήμερα που μετατρέπεται σε εμπόρευμα με στόχο «να προσφέρει αξία στους μετόχους», το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει την επανακατοχύρωσή του ως δημόσιου κοινωνικού αγαθού. Να διεκδικήσει την εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ώστε να αποτελέσουν την ατμομηχανή της παραγωγικής ανασυγκρότησης, τη βάση για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Να αναδείξει τη μοναδική πρόταση διεξόδου που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας: Την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Την άρνηση αναγνώρισης και πληρωμής του χρέους προκειμένου να εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι. Οι συνασπισμένες κατοχικές δυνάμεις ΕΕ, ΔΝΤ, κυβέρνηση σε συνεργασία με ΝΔ και ΛΑΟΣ αξιοποιούν το χρέος που οι ίδιοι δημιούργησαν για να αποδιαρθρώσουν και να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία.

Μετά τον Εφαρμοστικό νόμο και την ίδρυση του Ταμείου Αξιοποίησης, το υπό ψήφιση «σχέδιο νόμου για τη λειτουργία ενεργειακών αγορών ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου, για έρευνα – παραγωγή και δίκτυα μεταφοράς υδρογονανθράκων» παραχωρεί πλέον στους επιχειρηματικούς κολοσσούς και στους διεθνείς τοκογλύφους ακόμα και το τυπικό κυριαρχικό δικαίωμα της χώρας να χαράζει δική της ενεργειακή πολιτική.

Το νομοσχέδιο ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία την Οδηγία 2009/72 (άρθρο 1, παρ.1), με την οποία:

Πρώτον, κάθε εθνική ρύθμιση στον τομέα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας των κρατών-μελών καθίσταται εξ ορισμού επιζήμια για τη διαμόρφωση της ενιαίας πανευρωπαϊκής αγοράς και πρέπει να καταργηθεί.

Δεύτερον, αναγνωρίζονται ως πάροχοι υπηρεσιών «κοινής ωφέλειας» οι μεταπράτες που μεσολαβούν ανάμεσα στη χρήση των δημοσίων υποδομών και τον τελικό καταναλωτή, επιβαρύνοντας με επιπρόσθετο κόστος την τελική τιμή του προϊόντος. Δηλαδή, το κέρδος του μεταπράτη μετακυλύεται στον καταναλωτή (άρθρο 56, παρ.2).

Η εποπτεία κάθε είδους ενεργειακών δραστηριοτήτων παραδίδεται στον υπουργό Περιβάλλοντος, Eνέργειας και Kλιματικής Aλλαγής και στην «ανεξάρτητη» Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (PAE). Μόνο που η δεύτερη θα εποπτεύεται και θα λογοδοτεί μόνο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, (άρθρα 3 και 6) ενώ ταυτόχρονα συγκεντρώνει σημαντικές νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές αρμοδιότητες. Αυτό το εγκάθετο όργανο που απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των μονοπωλιακών ομίλων και διορίζεται από το συλλογικό εκφραστή τους, την Κομισιόν, είναι ανεξάρτητο μόνο από το λαό, από τον κοινωνικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο και το δημόσιο συμφέρον! Ένα στόχο έχει: Nα εξασφαλίσει την κερδοσκοπία του κεφαλαίου, τη λεηλασία του λαού και της χώρας.

Ο στόχος αυτός προϋποθέτει πριν απ’ όλα την απαξίωση και τη διάλυση των στρατηγικών εργαλείων που γύρω και πάνω τους εδράστηκε η όποια ανάπτυξη γνώρισε αυτός ο τόπος και βασίστηκε το μέλλον του. Αυτά τα εργαλεία είναι οι δημόσιες επιχειρήσεις και η υποδομή που χτίστηκε με το υστέρημα του ελληνικού λαού. Ο διαμελισμός, η ιδιωτικοποίησή τους και η «απελευθέρωση» των αγορών είναι όρος για την αχαλίνωτη, ασύδοτη κερδοσκοπία ντόπιων και ξένων επιχειρηματικών ομίλων σε αγαθά πρώτης και ζωτικής ανάγκης όπως το ρεύμα, το νερό, το φυσικό αέριο. Η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ κ.ο.κ. πρέπει να εξαφανιστούν. Γιατί όσο υπάρχουν θυμίζουν στον ελληνικό λαό ότι η ενέργεια, οπως και το νερό, οι συγκοινωνίες, η παιδεία, η υγεία, είναι κοινωνικό αγαθό κι όχι εμπόρευμα.

Έτσι, στον ηλεκτρενεργειακό τομέα προωθείται, πρώτον, η διάσπαση και η απόσχιση των δικτύων μεταφοράς και διανομής που θα ενταχθούν σε ανεξάρτητες θυγατρικές και θα οδεύσουν άμεσα σε παράδοση του μετοχικού τους κεφαλαίου, της περιουσίας και του μάνατζμεντ σε ιδιώτες και στρατηγικούς εταίρους. Οι νέες θυγατρικές θα λειτουργούν και θα αναπτύσσουν το δίκτυο με αποκλειστικό κριτήριο «τις επενδυτικές ανάγκες» των ιδιωτικών μονοπωλίων που ετοιμάζονται να καταπιούν και την ηλεκτροπαραγωγή. Σύμφωνα με τα άρθρα 108 και 122 του νομοσχεδίου, η ΡΑΕ αφού «διαβουλευθεί» με τους επιχειρηματικούς ομίλους, θα μπορεί να επιβάλει την εκτέλεση οποιουδήποτε έργου δικτύου, όσο αντιοικονομικό, ανορθολογικό και περιβαλλοντικά καταστροφικό κι αν είναι, εφόσον το απαιτούν οι «παράγοντες της αγοράς». Οι εργαζόμενοι κι ο ελληνικός λαός δεν δικαιούνται βέβαια να έχουν λόγο, έχουν όμως την υποχρέωση να χρηματοδοτούν τα υπέρογκα κόστη τέτοιων «έργων». Αυτό και μόνο εννοεί η κυβέρνηση όταν μιλά για «δημόσιο έλεγχο» των δικτύων.

Δεύτερον, προωθείται η απόσχιση των υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ και των υδατικών αποθεμάτων, που σύμφωνα με το αναθεωρημένο Mνημόνιο θα ενταχθούν σε «ανεξάρτητο διαχειριστή» για να ιδιωτικοποιηθούν με τη σειρά τους. Ταυτόχρονα, βγαίνει στο σφυρί το 40% της λιγνιτικής παραγωγής της χώρας. Ξένα και ντόπια μονοπώλια, με πρώτη και καλύτερη την γερμανική RWE, έχουν ήδη γνωστοποιήσει τι επιθυμούν να αρπάξουν τώρα που «το μαγαζί ξεπουλάει». Κι όπως δήλωσε ο υπουργός ΠEKA, Γ. Παπακωνσταντίνου, στο τέλος Αυγούστου θα έχει έτοιμα τα πακέτα εκποίησης με ορυχείο, σταθμό, υδροηλεκτρικό για να διαλέξουν. Ο εγχώριος ενεργειακός πλούτος, τα εγχώρια καύσιμα (νερά, λιγνίτες) που εξασφάλιζαν μέχρι και πριν λίγα χρόνια τις χαμηλότερες τιμές οικιακού ρεύματος στην ΕΕ, άρδευση και ύδρευση σε ολόκληρες περιοχές και που μπορούν να αποτελέσουν τη μοναδική στέρεα βάση για την ανάπτυξη της χώρας, υφαρπάζονται από το νόμιμο ιδιοκτήτη τους, τον ελληνικό λαό, για να μετατραπούν σε ακριβά εμπορεύματα, πανάκριβα τιμολόγια και μονοπωλιακά υπερκέρδη.

Τρίτον, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ό,τι απομείνει στη ΔΕΗ, θα εκποιηθεί το πρώτο τρίμηνο του 2012 με την πώληση επιπλέον 17% των μετοχών. Οι ιδιώτες θα ελέγχουν πλέον το 66% και το μάνατζμεντ.

Στον τομέα του φυσικού αερίου προωθούνται τα ακόλουθα τρία μέτρα:

Πρώτον, η ανάπτυξη του δικτύου φυσικού αερίου προς τους καταναλωτές αποφασίζεται στη βάση επιχειρηματικών κριτηρίων κόστους – ωφέλειας (άρθρο 69, παρ. 2αα), καθιστώντας την επωφελέστατη ενεργειακά και περιβαλλοντικά οικιακή χρήση του φυσικού αερίου «όνειρο θερινής νυκτός». Τα δίκτυα θα αναπτύσσονται μόνο προς τις επιχειρηματικά συμφέρουσες και όχι προς τις κοινωνικά αναγκαίες καταναλώσεις. Στους παλιούς και νέους παρόχους χαρίζεται η εμπορική εκμετάλλευση των κατασκευασμένων από το κράτος υποδομών, χωρίς να αναλαμβάνουν καμία ουσιαστική υποχρέωση ανάπτυξης, συντήρησης και λειτουργίας των δικτύων.

Δεύτερο, διαλύεται το μονοπώλιο της ΔΕΠΑ ως αποκλειστικού προμηθευτή του Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Φυσικόθ Αερίου (ΔΕΣΦΑ). Από την μέχρι πρότεινος Δημόσια Εταιρεία Παροχής Αερίου, δεν αφαιρείται μόνο η κυριότητα των δικτύων που η ίδια κατασκεύασε, αλλά και η δυνατότητα να εφοδιάζει τα δίκτυα, αν δεν πληροί τους αντίστοιχους όρους με τους ιδιώτες προμηθευτές.

Τρίτον, ο ΔΕΣΦΑ, ήδη διαχωρισμένος από τη ΔΕΠΑ, ήδη έτοιμος να δεχτεί τους νέους ενεργειακούς «παίκτες» πάνω στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου, οδεύει προς ιδιωτικοποίηση (άρθρο 67, παρ. 4), αφού εκτός από το δικαίωμα της κερδοσκοπίας πάνω σε δημόσιες υποδομές, παρέχεται και το δικαίωμα της εξαγοράς τους.

Στον τομέα των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, συστήνεται η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων, με σκοπό να παραχωρεί σε ιδιώτες δικαιώματα αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων (άρθρο 146, παρ. 1ε) σε περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί κυρίαρχα ή κυριαρχικά δικαιώματα (άρθρο 146, παρ. 1ε). Επιδιώκεται έτσι να αφαιρεθεί κάθε μελλοντική δυνατότητα ενεργειακής αυτάρκειας ή έστω προσπάθειας δημόσιας εκμετάλλευσης του εγχώριου ενεργειακού δυναμικού της πατρίδας μας.

Η παράδοση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο σηματοδοτεί τη λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας. Ο «Eφαρμοστικός νόμος» άλλωστε, είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του ξεπουλήματος αυτών και άλλων πηγών στο όνομα του «ξαλαφρώματος» του χρέους. Ενός χρέους που δεν μας ανήκει και που χρησιμοποιείται όπως όλα δείχνουν για να αφαιρεθεί από τον ελληνικό λαό κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας.

Οι δημόσιες επιχειρήσεις οδεύουν κομμάτι-κομμάτι στο ταμείο εκποίησης, τα έσοδά τους –είτε από τη λειτουργία τους, είτε από την πώλησή τους– στα πανωτόκια των διεθνών τοκογλύφων, οι εργαζόμενοι στην ανεργία και ο λαός στην «ενεργειακή φτώχεια».

Ήδη 190.000 νοικοκυριά μπήκαν στον «ενεργειακό Τειρεσία» και δεν τους πουλά κανείς ρεύμα και φυσικό αέριο. Είναι η πρώτη φορά από το 1960 που τα νοικοκυριά χάνουν το στοιχειώδες δημοκρατικό δικαίωμα της πρόσβασης στο ενεργειακό αγαθό!

* Ο Σπύρος Κοντομάρης είναι Χημικός Μηχανικός ΕΜΠ, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Φυσικού Αερίου Αττικής και η Φλώρα Παπαδέδε είναι Πολιτικός Επιστήμονας – Οικονομολόγος, Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ.

(Δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα ΠΡΙΝ Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011) 

Σπρίντ στα σπρέντ, καύσωνας στα επιτόκια δανεισμου στην Ευρώπη

Του Γιώργου Σαρρή

Πως το είπε εκείνο το καταπληκτικό ο απίθανος Μόσιαλος;
"Οι οίκοι αξιολόγησης δεν θα έχουν δουλειά για πολύ καιρό" είπε μετά τη "νίκη" και την τελειωτική "λύση" που έβαζε τερμα στην αναταραχή του χρέους Πανευρωπαικά.
Ειναι να αναρωτιέται κανείς σε ποιο ποσοστό απλά λένε ό,τι τους διατάξουν και σε ποιό πραγματικά δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Κανονικά μετά από τέτοια τραγική διάψευση μέσα σε λίγες μόνο  μέρες, θα έπρεπε να είναι αυτός που δεν θα είχε δουλεια αλλά τέτοια πράγματα δεν συμβαίνουν εν Ελλάδι. Γιατί τελικά οι οίκοι το πηραν στραβά και για να μην τους απολύσει ο Μόσιαλος τόριξαν στις υπερωρίες και σε 3-4 συνεδριάσεις έχουν στείλει Ιταλία και Ισπανία στην κόλαση. Σχεδόν 20% είναι η άνοδος στα σπρεντ(335μ. σήμερα) και στα επιτόκια δανεισμού για την Ιταλία από την περασμένη εβδομάδα και η γετόνισά μας δανείζεται πια με σχεδόν 7% δηλαδή καθαρό επιτοκιο χρεωκοπίας! Ηταν που η "λύση" θα ηρεμούσε τις αγορές.
Μόνο που τονίζοντας πως η "χάρη" 'ηταν μόνο για την Ελλάδα ήταν σαν να 'ελεγαν "σας ικετεύουμε μην προχωρησετε σε πίεση σε μεγάλες οικονομίες, γιατί λεφτά δεν υπάρχουν". Άλλο που δεν ήθελαν οι οίκοι, άρχισαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά. Να ανησυχούν. Και φυσικά να υποβαθμίζουν ή να απειλούν με υποβαθμίσεις.
Οπότε τι να κάνουν και τα σπρέντ, άρχισαν το τρέξιμο κι αντί για πέντε πέντε δέκα, ανεβαίνουν τα σκαλιά τριάντα τριάντα!

Το άλλο που έχει γίνει και δεν το έχουμε καταλάβει είναι οτι οι ηγέτες της ΕΕ ανέθεσαν στο EFSF να συγκεντρώσει τα χρήματα για την επόμενη δόση προς την Ελλάδα, με τους γνωστους τοξικούς κανονισμούς του Ταμείου που χρεώνουν παραπάνω επιτόκιο στη συμμετοχή των  χωρών που έχουν  μεγαλύτερα προβλήματα με το δανεισμό τους. Μόνο που εδώ τα πράγματα μπλέκουν πλέον πολύ.
Γιατί σήμερα ακούσαμε κάτι φωνές από την Ιταλία που έλεγαν πως ίσως να μην μπορέσει η Ιταλία να συνεισφέρει το κομμάτι της στη δόση εφ όσον πλέον δανείζεται με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο διάσωσης της Ελλάδας.

Σκούρα τα πράγματα για διασώστες και διασωζόμενους.
Η πυρκαγιά μένεται ακάθεκτη και σχεδόν ανεξέλεγκτη την ώρα που οι πανηγυρισμοί μολις αρχίζουν να κοπάζουν και οι πανηγυρίζοντες κοιτάζονται αμήχανα μεταξύ τους...

Στις κατασταλτικές αυτές πρακτικές θα μας βρίσκουν πάντοτε απέναντι τους

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μετά την επιστολή του Δημάρχου της Πάτρας Γ. Δημαρά μόνο στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη για τη λύση του προσφυγικού προβλήματος στη Πάτρα, ο Υπουργός  Χ. Παπουτσής ανταποκρίθηκε αμέσως στο αίτημα του Δημάρχου με το μόνο τρόπο που ξέρει να λύνει τα προβλήματα: την καταστολή. Ο κος Δημαράς ποιες άλλες προτάσεις θα μπορούσε να περιμένει από τον υπουργό, όταν έχoυν προηγηθεί αστυνομικές επιχείρησεις σκούπα σε Ηγουμενίτσα, Αθήνα και Πάτρα (αμαξοστάσιο ΟΣΕ Αγ. Διονύσιου);

Έτσι στις 26/7 και 27/7 στις 6 η ώρα το πρωϊ στήθηκε μια επιχείρηση “καθαρισμού” του χώρου του αμαξοστασίου του ΟΣΕ στον Αγ. Αντρέα, όπου είχαν βρει καταφύγιο οι πρόσφυγες.
Από τη μια η αστυνομία προέβη σε μαζικές συλλήψεις ΟΛΩΝ όσοι βρίσκονταν στο χώρο, σκορπίζοντας και καταστρέφοντας τα λιγοστά υπάρχοντά τους, απαραίτητα όμως για τη διαβίωσή τους (ρούχα, στρώματα, κουβέρτες, προσωπικά αντικείμενα, τρόφιμα) και αρπάζοντας χρήματα και κινητά τηλέφωνα. Από την άλλη το συνεργείο καθαρισμού του Δήμου ολοκλήρωσε το έργο της αστυνομίας μαζεύοντας και πετώντας στα σκουπίδια ό,τι είχε απομείνει ανέπαφο από το "ζήλο" της ΕΛΑΣ.

Μάταια στις 26/7 απευθυνθήκαμε στην αρμόδια Αντιδήμαρχο, στο Γενικό Γραμματέα του Δήμου, στον Περιφερειάρχη (ο Δήμαρχος θα μας δεχθεί την επόμενη εβδομάδα!!), προκειμένου να σταματήσουν οι διώξεις των μεταναστών. Την επόμενη μέρα η αστυνομία και το συνεργείο καθαρισμού του Δήμου συνέχισαν το έργο τους.

Είναι γεγονός ότι αστυνομία και λιμενικό έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα άγριο κυνηγητό στους πρόσφυγες της πόλης, με συνεχείς συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, τραυματισμούς, καταστροφή των πρόχειρων καταλυμάτων τους, κόψιμο νερού και κλοπές των κινητών τους τηλεφώνων και των χρημάτων τους.

Το μόνο έγκλημα που διέπραξαν, είναι ότι τόλμησαν να φύγουν από την πείνα, την εξαθλίωση, το θάνατο, τους πολέμους που η "πολιτισμένη" Ε.Ε. παρέα με το ΝΑΤΟ διεξάγουν για τα δικά τους πολιτικοοικονομικά συμφέροντα και οι δικές μας κυβερνήσεις φυσικά ποτέ δεν αρνήθηκαν τη “συνδρομή” της χώρας μας.

Εν τέλει οι πρόσφυγες μεταφέρονται με λεωφορεία της ΕΛΑΣ και αφήνονται ελεύθεροι στην Αθήνα, στο Ξυλόκαστρο στο Κιάτο και αλλού, απ’ όπου αναγκάζονται να επιστρέψουν με τα πόδια μη έχοντας άλλη επιλογή.

Το σκηνικό το έχουμε ξαναζήσει τον Ιούλιο του 2009 όταν η ΕΛΑΣ προέβη σε συλλήψεις και σε εκκένωση, καταστροφή και εμπρησμό του καταυλισμού των Αφγανών προσφύγων. Οι άνθρωποι όπως και τότε, έτσι και τώρα δεν εξαφανίζονται δια μαγείας.Το μόνο σίγουρο είναι πως ξαναγίνονται για πολλοστή φορά θύματα με τους χειρότερους όρους και τις ανάλογες συνέπειες για τους κατοίκους της πόλης.

Ζητούμε από το Δήμο, την Περιφέρεια και την κυβέρνηση ν' απαντήσει στην κοινωνία ποιά πολιτική θα λύσει το πρόβλημα των προσφύγων και παράλληλα των τοπικών κοινωνιών.
Το έργο της καταστολής το έχουμε ξαναδεί και το βιώνουμε όλο και συχνότερα.  Αυτό που δεν έχουμε δει είναι τα αποτελέσματα που υπόσχονται μέσα από αυτή τη πολιτική. Η λύση δεν βρίσκεται σε καμία περίπτωση στην καταστολή. Η λύση βρίσκεται στην αναγνώριση της προσφυγικής ιδιότητας, στη δημιουργία δημόσιων υποστηρικτικών δομών στέγασης, στην κάλυψη των επισιτιστικών και ιατροφαρμακευτικών αναγκών τους και στην παροχή ταξιδιωτικών έγγραφων σε όσους το επιθυμούν.

Στις κατασταλτικές αυτές πρακτικές θα μας βρίσκουν πάντοτε απέναντι τους.

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ
ΑΝΟΙΚΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ
ΧΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ “ΣΚΟΥΠΑ”

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ

Tα αυθαίρετα νομιμοποιούνται. Οι σκηνές ξηλώνονται.

Το καθεστώς νομίζει πως έκαμε κατόρθωμα. Ή νομίζει πως ζούμε με σύμβολα και συμβολισμούς.

Τι κι αν χάθηκε ο Λουκάνικος ή ξηλώθηκαν οι σκηνές;

Έρχεται. Είμαστε λεγεώνα. Δεν ξεχνάμε. Δεν συγχωρούμε.

-Για την λευτεριά της πατρίδας  και τη δημοκρατία.

-Για τη ζωή, τον έρωτα και τα παιδιά.

-Για την αξιοπρέπεια και τη γιορτή.

-Για την παγκόσμια επανάσταση ενάντια στους τοκογλύφους, που θα ξεκινήσει από την Ελλάδα.

Τόχουμε κάμει μερικές φορές ως τώρα στην ιστορία μας και δε μας χαλάει να το ξανακάνουμε. Δεν είμαστε περήφανοι για αυτά που έκαναν οι προγόνοι μας, αλλά για αυτά που θα κάνουμε εμείς. (Αλλιώς θα σκάσουμε). Η ιστορία μας, απλώς, διδάσκει κι εμείς ξέρουμε να μαθαίνουμε κι ας την κρύβετε πίσω από την βυζοδιασκέδαση και τους "πανηγυρισμούς" της τηλεόρασης.

Εσείς "παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση" (των τοκογλύφων), εμείς δημοκρατία, δίχως επίθετα και προαπαιτούμενα.  (Όταν πετάτε αυτή την επιθυμία και ταυτόχρονα ανοησία σας, γιατί φοβάστε να βάλετε τη λέξη "τοκογλύφων"; )

Όσοι νομίζουν πως μπορούν να κάμουν τα εξουσιαστικά παιχνίδια τους, πάνω σε "εκφυλισμένες" πλατείες, έχουν γελαστεί.

Ο τρόπος που σκέφτονται είναι ο τρόπος που δημιούργησε τα προβλήματα. Όσοι δεν μπορούν να ξεφύγουν από το μονότονο, δραχμοβίωτο, ρηχό τρόπο σκέψης τους, είναι απλώς μέρος του προβλήματος.  Είναι η Μαρία Αντουανέττα στα τελευταία της.

 Ο δικός μας τρόπος είναι αλλιώτικος. Αρχαίος, κλασσικός και σύγχρονος. Είναι η δημιουργία ιδεών και πράξεων, που στηρίζεται στην ελεύθερη και ανεμόεσσα σκέψη.

Εμείς πάμε, όπως μας το έμαθαν εκείνοι. Όπως το κάναμε πράξη ως τώρα, στις πλατείες  και το συνεχίζουμε. Οι πλατείες ήταν χουνέρι για σας και αξιοπρέπεια για μας. Ήταν και είναι μια prova generale. Και συνεχίζουμε. Έχουμε την εμπειρία. Έχουμε τη θέληση. Έχουμε τον τρόπο. (Σιγά, μη σας τον πούμε από τώρα).

Επειδή δε μας βλέπετε, νομίσατε πως τελειώσαμε; Είμαστε πολλοί. Είμαστε παντού.

Προχωράμε, με δεδομένο πως η εντολοδόχος επιτροπή που "κυβερνά", έχει μοναδικό σκοπό την επιβολή, με κάθε τρόπο. Σας ξέρουμε και ξέρουμε το ρόλο σας.

Τώρα, που τις αποφάσεις τις παίρνει η διεθνής αριστοκρατία του χρήματος, η μόνη δουλειά που σας απόμεινε είναι να νομιμοποιείτα τα αυθαίρετα του Παπακωνσταντίνου και να βιάζετε το λαό.

Ξέρουμε πως η μόνη εντολή και ο μόνος σκοπός της ύπαρξης σας είναι άσκηση βίας, πάση δυνάμει, με στρατό, χημικά, όπλα και ελικόπτερα, πραιτωριανούς, κουκουλοφόρους και αστυνομία ,πάνω σε πολίτες που αγωνίζονται.

Ξέρουμε τις ανειλλημμένες υποχρεώσεις σας, ξέρουμε  και ποιοι είναι οι πράχτορες σας, μέσα στα κινήματα.



Να ξέρετε, επίσης, πως η λεύτερη σκέψη ξέρει πολλά περισσότερα από σας κι ας μας παρακολουθείτε,  όπως ο νέος μεγάλος αδελφός.

Είμαστε πολλοί. Είμαστε παντού και τίποτα δε μας σταματά. Πόσες φορές να σας το πούμε , ως ότου να το καταλάβετε; Είστε εχθροί και δεν θέλετε να καταλάβετε. Είστε στρατός κατοχής και "κυβέρνηση νορβηγών Κουίσλιγκς και ελλήνων Τσολάκογλου". Θα χρειαστείτε πολλούς οπαδούς και νοσταλγούς των ιδεολογιών του μίσους, για να βάψετε με αίμα την ήττα σας.



Ετοιμαστείτε να υποδεχτείτε τον ελληνικό λαϊκό Αρμαγεδώνα. Ετοιμαστείτε να ρίξετε και το τελευταίο φύλλο συκής που σας απομένει για να νομιμοποιείτε το ξεπούλημα, την προδοσία και τη βία σας:

Θα κάνουμε επίθεση στις εκλογές σας. Ετοιμαστείτε να τις κηρύξετε παράνομες, γιατί ο τρόπος μας, και το μέγεθος μας δεν θα σας αφήσει κανένα περιθώριο.

Το σύνθημα που μας εμπνέει:

"Οι εκλογές αν άλλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες". Επειδή το ακούμε χρόνια, είναι καιρός να το δοκιμάσουμε στην πράξη.

Ή θα τις κηρύξετε παράνομες ή θα αλλάξουμε την πατρίδα και θα φέρουμε αξιοπρέπεια στους ανθρώπους της. Τους τούρκους, μόνο εσείς οι υποτελείς, φοβάστε. (Το πιάσατε το υπονοούμενο;)

ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ  "αντιστασιακά" τσιράκια σας δεν θα μας διαιρέσουν. Τους είδαμε, τους γνωρίσαμε και τους νικήσαμε. Κι ας χρειάστηκε να διαλύσουμε μερικά δικά μας κινήματα. Ανασυγκρότηση, τώρα. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Οι "διαιρέτες" και οι διαιρέσεις στα σκουπίδια.

Εμείς έχουμε τον τρόπο. Έχουμε την ελεύθερη σκέψη και τις ιδέες. Εσείς έχετε το χρήμα της τοκογλυφικής, κορπορατικής  και μηντιακής ολιγαρχίας.

Για να δούμε ποιος θα κερδίσει τούτο τον πόλεμο:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ;

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ;

Σας θυμίζουν τίποτα τα συνθήματα και τα διλήμματα; Μικρά διλήμματα - μεγάλα νοήματα.

Εμείς έχουμε διαλέξει τη δική μας πλευρά σε τούτα τα  διλήμματα. Όλα εδώ μετριούνται. Εσείς οι "απέναντι" να φοβάστε. Είστε λίγοι. Είστε "ελάχιστοι", από κάθε άποψη. Είστε νενέκοι και τσανακογλύφτες, για μια χούφτα δολάρια ή ευρώ. Είστε έτοιμοι να σκοτώσετε ειρηνικούς και φιλήσυχους ανθρώπους, που ζητούν ζωή και αξιοπρέπεια. Είστε αδίστακτοι, αλλά είμαστε αποφασισμένοι.

"Καλύτερα μιας ώρα  ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιάς και φυλακής"

Κάματε το Θούριο του Ρήγα, περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Δημοκρατική Επανάσταση το λέμε. Με τον τρόπο των σοφών ανθρώπων.


ΥΓ: Ταξιτσήδες και συντεχνίες, ελάτε μαζί μας. Η δημοκρατία δεν αφήνει κανέναν να πεινάσει. Δεν αφήνει κανέναν να χρωστά.  Εμείς, ο καθένας μας,  δεν φτιάχνουμε ανθρώπους - σκουπίδια. ΑΛΛΗΛΛΕΓΓΥΗ και ΠΟΛΕΜΟΣ, ως τη νίκη. "Κατ' έριν και κατά Λόγον", οι πράξεις μας για την ειρήνη και την αρμονία. (Λόγια του αριστοκράτη Ηράκλειτου).  Είναι πολλές και ανεξάντλητες οι πηγές από όπου πίνουμε νερό.

Πηγή: Δίκτυο Ιθάκη

Κτηνώδικη μπατσάδικη βία

Είναι συγκλονιστική η καταγγελία που κάνουν οι Γιατροί του Κόσμου και αφορά την κτηνώδικη βία που ασκούν τα ένστολα καμάρια του Παπουτσή στους μετανάστες στην Πάτρα. Συγκλονιστική και ανατριχιαστική συνάμα η καταγγελία του.

Παραθέτουμε το Δελτίο Τύπου τους

Βία κατά μεταναστών στην Πάτρα

Οι Γιατροί του Κόσμου επισημαίνουν με ιδιαίτερη ανησυχία τη συνεχιζόμενη χρησιμοποίηση βίας κατά μεταναστών – νομίμων και μη – που βρίσκονται απελπισμένοι στο λιμάνι της Πάτρας, εγκλωβισμένοι στην προσπάθειά τους να φύγουν από την Ελλάδα. Χτυπήματα από γκλόπ σε άκρα, σε γεννητικά όργανα, βαριάς φύσης κακώσεων κεφαλής είναι μερικά παραδείγματα ένστολης φυσικής βίας που έχουν καταγραφεί από τους ιατρούς της Οργάνωσης. Η χρήση φυσικής βίας, χωρίς να ακολουθείται η «δικαιολογία» της σύλληψης, αποτελεί παράνομη και απάνθρωπη κατάχρηση εξουσίας.

Επιπρόσθετα, οι Γιατροί του Κόσμου καταγγέλλουν τον «έντεχνο» αποκλεισμό των προσφύγων και όσων χρήζουν βοήθειας από την κινητή ιατρική μονάδα της Οργάνωσης, αποκλεισμό που συνιστά παράβαση του δικαιώματος στην ιατρική περίθαλψη. Επισημαίνουμε την αντίφαση, όργανα του κράτους να υπονομεύουν δράσεις που πληρώνονται από το Ελληνικό Κράτος.

Οι Γιατροί του Κόσμου διαθέτουν μαρτυρίες που αποδεικνύουν όλα τα παραπάνω και δηλώνουν ότι θα υπερασπιστούν το δικαίωμα της αξιοπρεπούς επιβίωσης και θα πράξουν ό,τι χρειαστεί μέχρι αυτό για να γίνει πράξη.


ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Επείγον! Κατάληψη των εγκαταστάσεων της Πυρκάλ από τους εργαζόμενους!!

Σε κατάληψη των εγκαταστάσεων προχώρησαν προχτές οι εργαζόμενοι της Πυρκάλ την οποία θα συνεχίσουν  μέχρι την Παρασκευή 7 Αυγούστου!

Στο σχετικό Δελτίο Τύπου αναφέρουν:

Η κοροϊδία και ο εμπαιγμός από τη μεριά της διοίκησης της εταιρείας (Πρόεδρος Στ. Αδριάνης και Διευθύνων Σύμβουλος Παναγ. Τρυφιάτης) και του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας (κ.κ Μπεγλίτης – Σπηλιόπουλος) ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Προχωρούν ολοταχώς:

1.     Στη διάλυση και το ξεπούλημα της τελευταίας αμυντικής βιομηχανίας (ήδη σήμερα «δεξιώθηκαν» του Αμερικανούς)!!

2    Μεθοδεύουν να μας απολύσουν για ένα κομμάτι ψωμί, περικόπτοντας τις αποζημιώσεις μας, αφού ήδη έχουν προχωρήσει στην άγρια περικοπή των μισθών μας και μάλιστα δεν μας πληρώνουν τα δεδουλευμένα μας. Τα σωματεία μας αρνούνται να συναινέσουν σε αυτό το έγκλημα και στη συνεχιζόμενη κοροϊδία.

Σήμερα προχωρήσαμε στην κατάληψη των γραφείων της κεντρική διοίκησης φοβούμενοι τις «μελέτες» που γίνονται στο υπουργείο για μας χωρίς εμάς.

Εμείς οι εργαζόμενοι των ΕΑΣ (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ), δεν είμαστε αναλώσιμα υλικά που μπορούν η διοίκηση και η κυβέρνηση να μας πετάνε στο καλάθι στων αχρήστων.

Τα Σωματεία Εργαζομένων ΕΑΣ ΑΒΕΕ

ΥΜΗΤΤΟΥ
ΑΙΓΙΟΥ
ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
ΛΑΥΡΙΟΥ
ΜΑΝΔΡΑΣ
ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

ΠΑΜΕ πρός δικαστές: Υπερασπίζεστε με πάθος την τάξη των εκμεταλλευτών, γιατί αποτελείτε μέρος του μηχανισμού τους.

«Προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τους δικαστές και Εισαγγελείς όλης της χώρας
Για άλλη μια φορά ενεργοποιηθήκατε και επιχειρείτε να τρομοκρατήσετε, να ποινικοποιήσετε τους αγώνες των λαϊκών στρωμάτων, των εργαζομένων.
Στρέφεστε ενάντια στον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων στα ταξί.
Χρησιμοποιείτε την εξουσία σας για να περάσει η πολιτική της κυβέρνησης
με την οποία είστε σε αγαστή συνεργασία. Για να περάσει η πολιτική ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΕΕ, ΔΝΤ που δημιουργεί μεγάλες εταιρείες και πετάει στο δρόμο της ανεργίας εκατοντάδες αυτοαπασχολούμενους.

Οταν όμως πρόκειται για απολύσεις εργαζομένων, για μειώσεις μισθών, για δολοφονίες εργατών, όπως του συναδέλφου μας από το εργοστάσιο στην Κομοτηνή που κάηκε ζωντανός και κατέληξε προχτές, από την ασυδοσία της εργοδοσίας, την πολιτική της κυβέρνησης, τότε η πλειοψηφία σας ή τηρεί "σιγήν ιχθύος" ή αθωώνει τον εργοδότη, τον "φτωχό βιομήχανο".
Υπερασπίζεστε με πάθος την τάξη των εκμεταλλευτών, γιατί αποτελείτε μέρος του μηχανισμού τους.

Το ΠΑΜΕ θέτει μερικά από τα δεκάδες ερωτήματα δημόσια προς όλους σας
Μήπως έχετε ακούσει για τους εργαζόμενους που κάθε μέρα δολοφονούνται στα εργοστάσια, στα γιαπιά, στους χώρους εργασίας από την εντατικοποίηση της δουλειάς, την έλλειψη μέτρων ασφαλείας;
Μήπως έχετε ακούσει για τους χιλιάδες εργάτες και εργάτριες που είναι απλήρωτοι για μήνες ολόκληρους. Ενα από πάρα πολλά παραδείγματα, φρέσκο, είναι η επιχείρηση SPRIDER που μείωσε τους μισθούς των εργαζομένων κατά 17 και 20%.
Μήπως έχετε ακούσει για χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων στις επιχειρήσεις;

Ακόμα δίνουμε μια απάντηση προς τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
Τα διαφυγόντα κέρδη του Δημοσίου δεν βρίσκονται στο άνοιγμα των διοδίων από τα αγωνιζόμενα λαϊκά στρώματα. Να τα αναζητήσει ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης στα δισ. που βρίσκονται στις ελβετικές τράπεζες, στις off-shore εταιρείες, στην εισφοροδιαφυγή, στα δισ. των μεγαλοκατασκευαστών που τσεπώνουν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και ληστεύουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα.
Για να υπάρχει έστω και ένας εισαγγελέας ή δικαστής που θα βάλει πάνω από το συμφέρον των μονοπωλίων το εργατικό συμφέρον, την ανθρώπινη ζωή, πρέπει αποφασιστικά να δυναμώσει το ταξικό εργατικό κίνημα, το ΠΑΜΕ.
Να δυναμώσει η αλληλεγγύη.
Η λαϊκή συμμαχία των εργατών με τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τη νεολαία, τις γυναίκες.

Το ΠΑΜΕ τονίζει ότι ο λαός πρέπει και μπορεί με τους αγώνες του να "καθίσει" στο "σκαμνί του κατηγορουμένου" την πολιτική η οποία συνθλίβει δικαιώματα, την ίδια τη ζωή της εργατικής τάξης.
Η δραματική επιδείνωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, στην οποία οδηγεί η πολιτική ΔΝΤ - ΕΕ - ΠΑΣΟΚ - ΝΔ χιλιάδες λαού, επιβεβαιώνει ότι αυτή η πολιτική είναι και το μεγαλύτερο έγκλημα που πρέπει να "δικαστεί" και "καταδικαστεί" από το λαό με τους αγώνες του».

ΠΑΜΕ

Αγαστή συνεργασία της νεοναζιστικής συμμορίας Χρυσή Αυγή και επισήμων φορέων

Στις 26 Ιουλίου, στην επέτειο της μάχης στα Δερβενάκια, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση τιμής στον Θ. Κολοκοτρώνη, από τις τοπικές πολιτικές, στρατιωτικές και θρησκευτικές αρχές. Όμως, όπως φαίνεται στο σχετικό βίντεο, ο πυρήνας Κορίνθου της νεοναζιστικής συμμορίας Χρυσή Αυγή, αρχικά στέκεται απέναντι από το στρατιωτικό άγημα φωνάζοντας τα γνωστά εμετικά της συνθήματα και στη συνέχεια παραθέτει επισήμως στεφάνι στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη με τους υπόλοιπους φορείς.

Βέβαια δεν μας προκαλεί έκπληξη η αγαστή συνεργασία επίσημων φορέων με τη Χρυσή Αυγή. Χαρακτηριστικά να υπενθυμίσουμε το περιστατικό της 27ης Ιουνίου, όταν την ώρα που από τη μία τα ΜΑΤ έσερναν αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα και αιματοκυλούσαν τον αγωνιζόμενο λαό μας, από την άλλη φυγάδευαν φασίστες που είχαν παρεισφρήσει στην απεργιακή διαδήλωση.

Σε αυτό το περιστατικό παρατηρούμε όμως μια αναβάθμιση των σχέσεων της Χρυσής Αυγής με τις αρχές, αφού ξεκάθαρα αποκαλύπτεται η αλληλοδιαπλοκή και η συνεύρεση τους. Χαρακτηριστικό είναι πως οι νεοναζί συμμετέχουν κανονικότατα στην επίσημη εκδήλωση, αφού κάνουν επίσημη κατάθεση στεφάνου!

Ουσιαστικά επιβεβαιωνόμαστε με τον οδυνηρότερο τρόπο.  Αφενός μεν οι νεοναζιστικές συμμορίες επιχειρούν να «ξεπλυθούν» πολιτικά-ιστορικά για το δολοφονικό, δοσίλογο παρελθόν τους που τους βρήκε συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών ως Ταγματασφ-αλήτες, αφετέρου αποδεικνύουν ότι η ακροδεξιά αποτελεί συστατικό κομμάτι του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού, συνεργάτη των κεντροδεξιών και κεντροαριστερών κυβερνήσεων στην επιβολή του εργασιακού και κοινωνικού Μεσαίωνα. Όπως όμως απέδειξαν και τα δραματικά γεγονότα της Νορβηγίας η ακροδεξιά και οι νεοναζιστές δεν αργούν να αποκαλύψουν και το πραγματικό πρόσωπο της μαύρης τρομοκρατίας και του Ολοκληρωτισμού,  που έντεχνα καμουφλάρουν με την συνδρομή των ΜΜΕ που τους δίνουν βήμα προπαγάνδισης των αντιδραστικών τους απόψεων. 

Σε μια περίοδο που κυβέρνηση- ΕΕ- ΔΝΤ στραγγαλίζουν την εργαζόμενη πλειοψηφία και το αστικό πολιτικό σύστημα χρησιμοποιεί βίαιες κατασταλτικές μεθόδους ενάντια στον εχθρό λαό, αποκαλύπτεται πως οι νεοφασιστικές συμμορίες αποτελούν προνομιακό σύμμαχο του συστήματος. Αυτή η συνεργασία έρχεται σαν συνέχεια των κοινών πογκρόμ κράτους και ακροδεξιάς ενάντια στους μετανάστες του Αγ. Παντελεήμονα και της κοινής πολιτικής ατζέντας για το μεταναστευτικό συνολικά.

Καλούμε του εργαζομένους, Έλληνες και μετανάστες, να απομονώσουν αυτές τις συμμορίες, να αντισταθούν στην επίσημη κρατική ρατσιστική πολιτική και να δώσουν κοινούς απελευθερωτικούς- ταξικούς αγώνες.

http://www.youtube.com/watch?v=ZD8tcQUEO24&feature=player_embedded

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437     Diktiospartakos.blogspot.com

Όλοι σήμερα στις 19:00 στην πλατεία Συντάγματος - Απαντάμε στις απειλές και την τρομοκρατία

“Σκηνές” απείρου κάλλους  από την ελληνική δικαιοσύνη

Επιτέλους, επιτέλους,επιτέλους!!!

Η Δικαιοσύνη δεν σταμάτησε να δουλεύει ούτε το καλοκαίρι.
Αφού έλυσε το πρόβλημα του χρόνου απονομής δικαίου στις διαδικασίες της.
Αφού σταμάτησε να αποφασίζει για μεγαλύτερους μισθούς για τον εαυτό της.
Αφού αποκάλυψε και συνέτριψε την διαφθορά στους κόλπους της με το παραδικαστικό.
Αφού κινήθηκε με αποφασιστικότητα για την υπόθεση Βατοπεδίου.
Αφού διαλεύκανε τα σκάνδαλα με τους χρηματισμούς (χορηγίες) των κομμάτων και των κομματικών στελεχών από τη Siεmens
Αφού επέβαλε το νόμο και την τάξη στην οικονομική ελίτ στην Ελλάδα.
Αφού διευρεύνησε τις σχέσεις του Νορβηγού τρομοκράτη Άντερς Μπρέιβικ με την ελληνική ακροδεξιά

Αφού έδειξε όλη της την επιείκια σε 20χρονα παιδιά δίνοντάς τους 130 χρόνια κρατικής φροντίδας.

Αφού φροντίζει να εφαρμόζει τους νόμους για την ανευθυνότητα των υπουργών.

Αφού έλαβε υπ' όψιν το κοινό περί δικαίου αίσθημα στην Ελληνική κοινωνία.
Eπιχειρεί να επιβάλει τον νόμο στην πλατεία Συντάγματος, την τελευταία γωνία ανομίας στη χώρα,
Στις “αυθαίρετες” σκηνές, όσων τολμούν να σκέφτονται αυθαίρετα.

Επιχειρεί να πράξει, όπως πράτει χρόνια τώρα για όλα τα αυθαίρετα κτίσματα σε δάση και παραλίες.

Από τις 25 Μαϊου στην πλατεία Συντάγματος, σε όλες τις πλατείες της χώρας, δίνουμε μια μεγάλη μάχη νομιμότητας, ενάντια: στις αυθαιρεσίες της πολιτικής εξουσίας, στο παράνομο χρέος, που δεν θα πληρώσουμε.

Ενάντια στο παράνομο μνημόνιο, τη δανειακή σύμβαση και το μεσοπρόθεσμο, ενάντια στις παράνομες τράπεζες. Όλο αυτό το διάστημα, και πιο πριν, κανένας λειτουργός της Δικαιοσύνης δεν έπραξε τα αυτονόητα, δεν κίνησε τις απαραίτητες διαδικασίες.

Από τις 25 Μαϊου δεν μας έχουν τρομοκρατήσει οι απειλές της κυβέρνησης, δεν μας έχουν τρομοκρατήσει η αστυνομική βαρβαρότητα, τα 3.000 χημικά, δεν μας έχουν τρομοκρατήσει η μεθοδευμένη σπίλωση από την πλειοψηφία των ΜΜΕ. Δεν μας τρομοκρατεί ούτε το πρωτοφανές γεγονός να διακόψουν απόψε τον φωτισμό στην κεντρικότερη πλατεία της χώρας.

Μετά από δύο μήνες και τρεις μέρες, δεν τρομοκρατούμαστε. Και αυτό γιατί είμαστε αποφασισμένοι. Και το επαναλαμβάνουμε σε όλους τους τόνους, για να το καταλάβουν και όσοι κάνουν πως δεν βλέπουν και πως δεν ακούν.

Είμαστε εδώ, παραμένουμε εδώ, θα είμαστε εδώ και στις νέες μεγάλες κινητοποιήσεις του λαού. Είμαστε εδώ, με τις συνελεύσεις και τις δράσεις μας, γιατί η χρήση των δημοσίων χώρων ανήκει σε όλους.


Υ.Γ. Αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτή η ανακοίνωση η πλατεία Συντάγματος βρίσκεται σε συσκότιση θυμίζοντας μέρες κατοχής.

Καλούμε το Λαό της Αθήνας την Παρασκευή 29 Ιουλίου από τις 7 μ.μ στην Πλατεία Συντάγματος.

ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΟΥΝ.

ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.

28 Ιουλίου 2011,  Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος

Εφημερίδα "ΔΡΑΣΗ"

Με επιτυχία η πρώτη δημόσια συνάντηση της “Πρωτοβουλίας κατά του ευρώ και της ΕΕ” στην Αθήνα

 Την Τετάρτη 27/7/11 έγινε η ανοιχτή ιδρυτική συνέλευση και πρώτη παρουσίαση της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ» σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20).

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό, όπως τονίστηκε και σε κάποια ομιλία, ήταν το γεγονός ότι κανείς από τους παρισταμένους δε γνώριζε περισσότερους από τους μισούς που συμμετείχαν στη διαδικασία.

Πέρα από τη μαζικότητα – οι μισοί περίπου από τους παρόντες δε χώρεσαν στην αίθουσα, ενθαρρυντικό στοιχείο ήταν και η συμμετοχή αγωνιστών μη ενταγμένων σε οργανώσεις καθώς και συνδικαλιστών από σωματεία και ομοσπονδίες. Έντονη, ζωντανή και πλούσια  ήταν και η συζήτηση που ακολούθησε τις δύο βασικές εισηγήσεις που έκαναν ο Θοδωρής Βουρεκάς και ο Χρήστος Τουλιάτος. Παρεμβάσεις έγιναν από μέλη οργανώσεων της  αντικαπιταλιστικής αριστεράς, του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής καθώς και από μη ενταγμένους σε οργανώσεις αγωνιστές. Στο τέλος της διαδικασίας συγκροτήθηκε προσωρινή ανοιχτή συντονιστική επιτροπή της Πρωτοβουλίας, ανοιχτή και ως προς την παρακολούθησή της από όλους αλλά και ως προς τη συμπλήρωσή της με νέα μέλη που έλειπαν και θα καταθέσουν ενδεχομένως διαθεσιμότητα.

Από τις εισηγήσεις και τη συζήτηση αναδείχτηκε η αναγκαιότητα της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας, καθώς η ΕΕ είναι ο βασικός πυλώνας της φοβερής αντεργατικής επίθεσης που εξαπολύει πανευρωπαϊκά το κεφάλαιο. Τονίστηκε ότι σήμερα το ζήτημα της ρήξης με το ευρώ και την ΕΕ μπορεί να μπει με πολιτικούς αλλά και άμεσα υλικούς όρους στην κοινωνία, καθώς σχετίζεται ευθέως με βασικές πλευρές της ζωής των εργαζομένων (παιδεία, υγεία, εργασιακές σχέσεις, κινεζοποίηση του επιπέδου των μισθών αλλά και του πλαισίου των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων).

Παρουσιάστηκαν οι πρώτες σκέψεις που υπάρχουν για πρωτοβουλίες διαλόγου και κοινής δράσης από τον Σεπτέμβρη. Αναφέρθηκε ότι η Πρωτοβουλία ορίζεται στο έδαφος της αντί-ΕΕ δράσης χωρίς να αποτελεί πρόκριμα για εκλογικές συνεργασίες πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν και στηρίζουν την κοινή προσπάθεια. Καταγγέλθηκε ακόμα ο έντονα αντιδημοκρατικός χαρακτήρας τέτοιων υπερεθνικών ολοκληρώσεων.
Η συζήτηση «ζωήρεψε» κυρίως γύρω από δύο θέματα για τα οποία ακούστηκαν ενδιαφέρουσες απόψεις: Το πρώτο ήταν η αναγκαιότητα και ο τρόπος ανάδειξης του ζητήματος της εθνικής κυριαρχίας, ενώ το δεύτερο ήταν το κατά πόσον η συγκρότηση της Πρωτοβουλίας ήταν βεβιασμένη ή άργησε χαρακτηριστικά.

Αναφέρθηκε ακόμα ότι στα χρόνια της ένταξής μας στην ΕΕ το δημόσιο χρέος επταπλασιάστηκε, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.  Η  ανεργία διευρύνθηκε στις εποχές της «ανάπτυξης» και γιγαντώθηκε τώρα στις συνθήκες της κρίσης. Οι μισθοί, ιδιαίτερα μετά την είσοδο στην ΟΝΕ, μειώνονται διαρκώς ως ποσοστό επί του ΑΕΠ και φυσικά βίαια και απόλυτα σήμερα. Ότι ο καπιταλιστικός-ιμπεριαλιστικός  χαρακτήρας της ΕΕ δεν αλλάζει, ούτε μεταρρυθμίζεται  σε  προοδευτική κατεύθυνση. Η λύση των λαϊκών προβλημάτων βρίσκεται στη συνολική ρήξη με την ΕΕ. Η πορεία για την κοινωνική απελευθέρωση, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καπιταλιστικό κέρδος, αγορές και καταπίεση περνάει μέσα από την πάλη ενάντια στην ΕΕ και όχι μέσα από το πλαίσιό της.

Ότι «κίνδυνος»  και «καταστροφή» για το λαό δεν  είναι η έξοδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, αλλά η παραμονή σε αυτή την «κρεατομηχανή» των λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων.
Τονίστηκε τέλος ότι συμπορεύονται σε αυτή την κατεύθυνση αγωνιστές με διαφορετική πολιτική καταγωγή και οπτική. Αγωνιστές που παλεύουν για την αποδέσμευση πριν απ’ όλα της χώρας μας, αλλά και των άλλων χωρών στην πορεία μιας τέτοιας ρήξης. Αγωνιστές που παλεύουν για τη συνολική διάλυση της ΕΕ ως ολοκληρωτικού μορφώματος του κεφαλαίου και αγωνιστές που παλεύουν ενάντια στις συνέπειες της πολιτικής  της ΕΕ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 29/7/2011

Με σημαντική επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 27/7, στην αίθουσα  της ΕΣΗΕΑ   η πρώτη επίσημη παρουσίαση της “Πρωτοβουλίας κατά του ευρώ και της ΕΕ”. Ενδεικτικό στοιχείο για την επιτυχία της συνάντησης ήταν η συμμετοχή εργαζομένων από πολλούς εργασιακούς και άλλους κοινωνικούς χώρους, ευρύτατης πολιτικής προέλευσης, καθώς και  η  παρουσία πολλών εκλεγμένων συνδικαλιστών σε Δ.Σ σωματείων και ομοσπονδιών, αλλά και επιτροπών αγώνα από διάφορα μέτωπα.   Ο καθηγητής  Θ. Βουρεκάς στην εισηγητική του παρουσίαση, τόνισε ότι η άμεση έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ, είναι ζωτική προϋπόθεση για την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων, αλλά και δρόμος για μια άλλη αντικαπιταλιστική πορεία στην Ελλάδα, που θα προτάσσει τα συμφέροντα της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας και όχι του κεφαλαίου και των πολυεθνικών. Η Πρωτοβουλία-συνέχισε- φιλοδοξεί να συμβάλλει στην συμπόρευση όλων όσων θέλουν να δράσουν για την έξοδο από την ευρωζώνη και την  συνολική ρήξη με την ΕΕ.

Στη συνέχεια ο Χ. Τουλιάτος, μηχανικός  παρουσίασε τις πρώτες σκέψεις που υπάρχουν για δραστηριότητες  της Πρωτοβουλίας, με αφετηρία μία μεγάλη συνάντηση διαλόγου με την συμμετοχή όλων των ρευμάτων της αριστεράς και του εργατικού κινήματος, με αντικείμενο συζήτησης τον αγώνα ενάντια  στο ευρώ, την ΕΕ και την διαγραφή του ληστρικού χρέους τον Σεπτέμβρη.

Στο τέλος  συγκροτήθηκε προσωρινή επιτροπή λειτουργίας της Πρωτοβουλίας.

http://stopeuroee.wordpress.com/

e-mail:  stopee2011@gmail.com

  Τηλέφωνα  Επικοινωνίας

Αρχοντής Χαρίλαος 6977409149
Βερναδάκης Αλέκος 6977206251
Βουρεκάς Θοδωρής 6947366722
Γάτσιος Βασίλης 6977678575
Γιαννακόπουλος Παναγιώτης 6984612185
Καραμάνος Χρήστος  6972326808
Μαυροειδής Παναγιώτης 6973494850

Συνέντευξη στον διαδικτυακό μας ρ/σ με μια εργαζόμενη στον Ιππόδρομο

Στα πλαίσια των ηχογραφημένων εκπομπών μας, στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του μπλοκ μας παραθέτουμε συνέντευξη που πήραμε από την εργαζόμενη –με σύμβαση μιας μέρας (!!!) στον ιππόδρομο Ελένη Καλαμπόκα. Με απλά σταράτα λόγια η αγωνίστρια εργαζόμενη μας περιγράφει τον κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα που βιώνει στον εργασιακό της χώρο. Δυστυχώς τα όσα μας περιγράφει επικρατούν σε αρκετούς χώρους δουλειάς.

Για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα Ταξί

Στο βίντεο που παραθέτουμε βλέπουμε πώς παρουσίασε το μεσημβρινό δελτίο του Mega τις κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων. Εδώ να γράψουμε κάποια πράγματα.
Δεν ξέρουμε τι αποτέλεσμα θα έχει η αυριανή συνάντηση του Ραγκούση με την Πανελλήνια Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί που πραγματοποιείται μετά την προτροπή του τύποις πρωθυπουργού κατά την χθεσινή ομιλία του στην βουλή.
Δυο γεγονότα θέλουμε να υπογραμμίσουμε πριν παραθέσουμε την ανακοίνωση που μας ήρθε από την «Πρωτοβουλία Αυτοαπασχολούμενων στα Ταξι από τα κάτω».

Ότι απέναντι στις κινητοποιήσεις των ταξιτζήδων στέκεται όλο το αστικό πολιτικό σκηνικό. Από το κόμμα της Μπακογιάννη μέχρι το πολιτικό μόρφωμα του Κουβέλη. Ξεκάθαρη θέση υπέρ των κινητοποιήσεων έχει πάρει μόνο το ΚΚΕ με δήλωση της Α. Παπαρήγα:
«Στηρίζουμε τους αγώνες των ταξιτζήδων γιατί αυτοί οι αγώνες στρέφονται αντικειμενικά εναντίον των μεγάλων εταιρειών που θα επικρατήσουν στον κλάδο σε βάρος των μικρών αυτοαπασχολουμένων».

Το δεύτερο είναι ο τρόπος που παρουσίασε το Mega –το βλέπουμε στο βίντεο που έχουμε αναρτήσει- το επεισόδιο που προκάλεσαν οι απεργοί στο κτίριο που στεγάζεται το συγκρότημα ΜΜΕ του Αλαφούζου. (Πιθανόν ξέροντας ότι έρχεται και η σειρά τους).
Ανέφεραν ότι οι απεργοί προκάλεσαν «βανδαλισμούς και καταστροφές στις εγκαταστάσεις του Σκάϊ», προφανώς περιμένοντας να ρίξουν ροδοπέταλα στο κτίριο που σταβλίζονται οι δημοσιοκάφροι που συκοφαντούν, προβοκάρουν, διαστρεβλώνουν, κάθε εργατική κινητοποίηση. Το ίδιο έγινε και στην απεργία που αναφερόμαστε. Ολες αυτές  τις μέρες που οι ταξιτζήδες βρίσκονται στον δρόμο τα ΜΜΕ του Αλαφούζου  δεν τους αρκούταν  να στηρίζουν με κάθε τρόπο την άγρια επίθεση που έχει εξαπολύσει η μνημονική κυβέρνηση του ΓΑΠ, στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, στην απεργία των ταξιτζήδων  προχωρούσαν και στην ολοφάνερη παραποίηση γεγονότων σε τέτοιο βαθμό που η διατεταγμένη υπηρεσία που εκτελούν γίνεται ολοφάνερη.
Όχι ότι τα άλλα καθεστωτικά ΜΜΕ είχαν διαφορετική τοποθέτηση, αλλά κάποια προσπάθησαν να κρατήσουν τα προσχήματα και να μην γίνουν ανοιχτά φερέφωνα της κυβερνητικής πολιτικής όπως έκανε ο Σκάϊ.




Ας αφήσουμε όμως καλύτερα να μιλήσουν οι εργαζόμενοι στα ταξί που συσπειρώνονται στην «Πρωτοβουλία Αυτοαπασχολούμενων στα Ταξι από τα κάτω».

Ούτε βήμα πίσω, απεργία διαρκείας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

H δωσίλογη κυβέρνηση Παπαντρέου-Θαθαντρέου βρισκόμενη σε διατεταγμένη υπηρεσία εξαπέλυσε πόλεμο σε άλλη μία κοινωνική ομάδα, στους αυτοαπασχολούμενους στα ταξί. Αφού διέλυσαν τους εργαζόμενους στα φορτηγά πέρυσι την ίδια εποχή και τους υπάλληλους στις δημόσιες συγκοινωνίες, αφού παρέδωσαν το εθνικό δίκτυο (τρενα, αεροδρόμια, ΟΑ, λιμάνια, εθνικούς δρόμους κλπ) σε ιδιωτικές εταιρείες που απαρτίζονται από τυχοδιώκτες και τζάμπα μάγκες αποφάσισαν να βάλουν χέρι και στο ταξί για να τελειώνουν με το φιλέτο που λέγεται ‘Μεταφορές’ παραδίδοντάς τα σ’ αυτούς που τους καθοδηγούν δηλαδή στη ντόπια και υπερεθνική ελίτ. Στρατηγό αυτού του εγχειρήματος ο Παπαντρέας όρισε τον ηττημένο από τη Μάχη της Κερατέας, το σοβαρό και αποφασισμένο παιδί από την Πάρο, τον Γ. Ραγκούση.

Άλλωστε ο Γιωργάκης Παπαντρέου πρέπει να πλασάρεται από τα Μέσα Μαζική Εξαπάτησης ως ο Πρωθυπουργός που δίνει σκληρή μάχη στο εξωτερικό για τη σωτηρία της πατρίδας, για το καλό του τόπου, για το εθνικό συμφέρον. Σ αυτό το σημείο είναι που οι ιδιοκτήτες καναλιών ενεργοποιούν τα παπαγαλάκια τους και τους τηλε-κανίβαλους αστέρες τους για να παραπληροφορήσουν, να δημιουργήσουν σύγχυση και φόβο στο τηλεοπτικό κοινό που κάθε μέρα όλο και περισσότερο καταλαβαίνει τον ρόλο τους. Είναι το σημείο που το συμφέρον του ντόπιου κεφαλαίου βαφτίζεται εθνικό συμφέρον από τους πολιτικούς και τα παπαγαλάκια τους, η σωτηρία των ελληνικών και ξένων τραπεζών ταυτίζεται με τη σωτηρία της πατρίδας, το καλό των πλουσίων μετονομάζεται σε καλό του τόπου, η παράδοση των ταξί στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο βαφτίζεται με την εύηχη λέξη της δήθεν «απελευθέρωσης» ή με τον ωραίο στο άκουσμα χαρακτηρισμό του «ανοίγματος κλειστών επαγγελμάτων» θυμίζοντάς μας τον περίφημο «Eκσυγχρονισμό» Σημίτη και την πρωτοπόρα «Επανίδρυση του Κράτους» του Καραμάν-Αλή.

Η απάντηση μας σε αυτή την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, μέσω των πολιτικών του πιονιών, ήταν να προβούμε σε απεργία διαρκείας για να αποφευχθεί η παράδοση των ταξί στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο. Και η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε τόσο από την μαζικότητα και την αποφασιστικότητα των κινητοποιήσεων όσο και από το ότι αυτές οι κινητοποιήσεις είναι πολύπλευρες, διαφορετικές και ακομμάτιστες. Πόνταραν και ποντάρουν στον κοινωνικό αυτοματισμό δηλαδή στο να ταχθεί η κοινή γνώμη εναντίον μας αλλά και στο ότι γρήγορα θα κουραστούμε.

Αφού συμπέραναν ότι αυτοί οι μηχανισμοί δεν μας πτοούν, έθεσαν σε λειτουργία την «δικαιοσύνη» τους, προκειμένου να μας εκφοβίσουν με διώξεις, δήθεν για παρακώλυση συγκοινωνιών, όπως έχουν πράξει και με το κίνημα «Δεν Πληρώνω».Και αυτό όταν τόσο εμείς όσο και το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ανοίγουμε τις μπάρες για να περνάνε ελεύθερα τα αυτοκίνητα, μη παρεμποδίζοντας φυσικά κανένα.

Από την άλλη σε μια τακτική ελιγμού και για να κερδίσουν χρόνο τώρα που η τουριστική κίνηση (ποιος ωφελείται άραγε από τον τουρισμό; ο απλός πολίτης ;) είναι στο ζενίθ, μας καλούν σε δήθεν διάλογο. Σε διάλογο του στυλ «Σφάξε με αγά μου να αγιάσω».Θέλουν να διακόψουμε την απεργία τώρα που «πλήττεται» ο τουρισμός (δηλαδή το ξενοδοχειακό κεφάλαιο που φορολογείται όλως τυχαίως με 6,5% φ.π.α ) και από Σεπτέμβριο να μας τελειώσουν άνετα χωρίς να έχουν παράπλευρες απώλειες.

Τώρα λοιπόν που η κυβέρνηση αναδιπλώνεται και προσπαθεί να μας διασπάσει με εκφοβισμούς και απειλές είναι η κατάλληλη στιγμή στην οποία έχουμε χρέος απέναντι στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας αλλά και απέναντι στην κοινωνία να αντεπιτεθούμε και να κλιμακώσουμε τον αγώνα. Να εντείνουμε την αντιπαράθεση μας με αυτό το τερατούργημα της κοινοβουλευτική διδακτορίας που όχι μόνο παίρνει πίσω κεκτημένα δικαιώματα και κατακτήσεις ολόκληρου του 20ου αιώνα αλλά διαλύει τον κοινωνικό ιστό και οδηγεί το λαό και κυρίως τη νεολαία στην εξαθλίωση και στη φτώχεια, βορρά στια άγριες διαθέσεις του παγκοσμιοποιημένου πλέον κεφαλαίου που θα έρθει στη χώρα σαν Ευεργέτης και Μεσσίας( όπως οι επιφανείς Έλληνες εφοπλιστές) να επενδύσει σε μια κοινωνία με κινεζοποιημένο εργατικό δυναμικό αφού πρώτα με το Μεσοπρόθεσμο όλος ο δημόσιος πλούτος περάσει στα χέρια του.

Θα πρέπει όλοι οι συνάδελφοι να συνειδητοποιήσουν ότι το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας προβληματίζεται έντονα για τις διαστάσεις που μπορεί να λάβει η απεργία διαρκείας γι αυτό και θα επιστρατεύουν όλο τον κρατικό μηχανισμό τους. Σήμερα οι εισαγγελείς, αύριο οι δυνάμεις καταστολής. Φοβούνται ότι αν συνεχίσουμε την απεργία θα ενταχθούμε από Σεπτέμβριο και με τα άλλα κοινωνικά κινήματα και θα συμπαραταχθούμε και με άλλους εργατικούς κλάδους και θα τους κάνουμε να ψάχνουν για ελικόπτερα. Γι αυτό η συνέχιση της απεργίας είναι επιτακτική ανάγκη για μια νίκη του κλάδου μας. Μια νίκη που επί της ουσίας θα αποτελέσει νίκη ολόκληρου του εργατικού κινήματος αλλά και ολόκληρου του λαού. Εφαλτήριο για την ολοκληρωτική καταστροφή αυτού του σάπιου και διεφθαρμένου συστήματος που ωφελεί τους λίγους και συνθλίβει τους πολλούς.


Ούτε βήμα πίσω, απεργία διαρκείας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!


Πρωτοβουλία Αυτοαπασχολούμενων στα Ταξι από τα κάτω
www.protaxi2011.blogspot.com