“Αριστεροί” να τους φτύνεις...

Γράφει ο mitsos175.

Υπάρχει περίπτωση, να μας κάνει ολόκληρο το Σύμπαν μια απίστευτη πλάκα; Δεν είναι πλάκα; Πάμε στοίχημα; Δεν είναι για γέλια αυτός ο ανασχηματισμός; Κάθε ανασχηματισμός βέβαια είναι απλά “άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς”, αλλά αυτός ειδικά ο ανασχηματισμός καταντάει ανέκδοτο: Με Φώτη Κουβέλη, επαναλαμβάνω ΦΩΤΗ ΚΟΥΒΕΛΗ, και μάλιστα στο ίδιο υπουργείο με τον Καμμένο!!!

Αυτή η τρολλιά δείχνει πως η κυβέρνηση έχει πολύ χιούμορ. Μαύρο χιούμορ, αλλά πάντως χιούμορ. Το τι καλαμπαλίκι γίνεται, περιττό να περιγράψω. Τέτοια ξεφτίλα είχα να δω από τον πολιτικό γάμο Σαμαρά – Ντόρας, όπου κι εκεί είχαμε κάνει καινούριο συκώτι. Νομίζω πως είναι η ύστατη προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να βοηθήσει τον Κούλη, στον οποίο έχει υποχρέωση, αφού ο υιός Μητσοτάκη κάνει ό,τι μπορεί για να εξαντλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ την τετραετία.

Αλέξη, τόσο απελπισμένος είσαι πια; Μόνο ο Φώτης σου έμεινε; Μόνο αυτός; Αυτόν που έλεγες τα μύρια-όσα, όταν έκανε κυβέρνηση με το Σαμαρά και το Βενιζέλο; Κατάντια!

Αλλά δεν πέφτω από τα σύννεφα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί πιστά το Μνημόνιο που υπηρέτησε ο Κουβέλης, ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς και όλοι οι προηγούμενοι κηφήνες. Για σας ανησυχώ, γαλάζια, πράσινα και πορτοκαλί αιγοπρόβατα. Μην σας κάνει καθόλου εντύπωση, αν αύριο - μεθαύριο τους δείτε όλους μαζί στην ίδια κυβέρνηση να σας ληστεύουν πάλι τους μισθούς και τις συντάξεις σας. Αυτούς που τώρα σκοτώνονται για το ποιος θα φάει τη μεγαλύτερη μπουκιά. Και τότε θα ψάχνετε αλεξίπτωτο καθώς θα πέφτετε από τον ουρανό.

Φώτη, τέτοιο “φάρδος” δεν το έχω ξαναδεί πουθενά. Με μισό τοις εκατό να είσαι υπουργός! Ο κόσμος να σου ρίχνει κλωτσιά κι εσύ να κυβερνάς πάλι. Είναι παντός καιρού ο τύπος. Είτε ΝΔ, είτε ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ, ο Κουβέλης είναι στανταράκι. Ο μόνος σίγουρος! Κάντε τον μόνιμο, έχει τόσα ένσημά σαν υπουργός. Δώστε του το Υπουργείο Καταστροφής, θα διαπρέψει, όπως όλοι οι πολιτικοί ως τώρα.

Αλλά οι νεοδημοκράτες έχουν μεγαλύτερη πλάκα. Γιατί τώρα κοροϊδεύουν αυτόν που πριν συνεργάζονταν και τον είχαν στα “όπα – όπα”. Γαλάζια κουτορνίθια, ο Κούβελης δεν ήθελε να ρίξει το Σαμαρά. Ο Σαμαράς με τα όσα έκανε ήταν αδύνατο να κρατηθεί στην εξουσία. Προφανώς κάνετε πως δεν θυμάστε το κλίμα και τα γεγονότα εκείνων των ημερών.

Εδώ λοιπόν φαίνεται για άλλη μια φορά η “Δημοκρατία” και η “ποιότητα” των αστικών κομμάτων. Οι συμμορίες της Βουλής για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι η κουτάλα κι η καρέκλα κι όσο βόσκουν αμέριμνα τα γίδια κάποιοι τσοπάνηδες ετοιμάζουν τις σούβλες. Ψητό αρνί και σήμερα το μενού.

ΥΓ Άκουσα πως κάποιοι πλούσιοι έχουν βαρεθεί τα γίδια βραστά και θα κάνουν απεργία πείνας, αφού μάλιστα τελειώσαν οι αστακοί και το χαβιάρι. Θα τρώνε στο εξής μόνο τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζόμενων. Πείνα καταραμένη και στους εφοπλιστές... 

Ο Πόλεμος που έρχεται να θέσει τέρμα σε όλους τους πολέμους

Βαίνουμε προς έναν παγκόσμιο πόλεμο, που θα γίνει πυρηνικός εάν ένα διεθνές αντιπολεμικό κίνημα δεν ξεσηκωθεί γρήγορα για να τον σταματήσει.

Κείμενο του by Edward Curtin, Greanville Post, – Zero Hedge-
(O ΄Εντουαρντ Κάρτιν είναι συγγραφέας, με ευρύ αναγνωστικό κοινό. ΄Εχει σπουδάσει κλασσική φιλολογία, φιλοσοφία, Θεολογία και Κοινωνιολογία. Διδάσκει Κοινωνιολογία στο Massachusetts College of Liberal Arts).

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Οι κυβερνήσεις Τραμπ και Νετανιάχου έχουν ένα πρόβλημα: Πως να αρχίσουν έναν πολύ διευρυμένο πόλεμο στην Μέση Ανατολή χωρίς πειστική δικαιολογία.  Χωρίς αμφιβολία θα δουλεύουν σκληρά για να λύσουν αυτό το επείγον πρόβλημα. Εάν δεν μπορούν να βρουν μια δικαιολογία (που δεν μπορούν), θα πρέπει να δημιουργήσουν μία (επειδή το θέλουν). ΄Η, ίσως, θα βρουν αυτήν που έχουν ήδη δημιουργήσει. Όποια και να είναι η λύση, μπορεί να είμαστε σίγουροι πως δεν κάθονται άπραγοι. Η ιστορία διδάσκει αυτούς που νοιάζονται να μάθουν πώς όταν οι ληστές κρεμούν ένα τουφέκι στον τοίχο στην αρχή της παράστασης, στο τέλος της θα υπάρξει πυροβολισμός.

Αυτοί οι δόλιοι παίκτες μας έδειξαν πολύ καθαρά που το πάνε. Όλα  τα σημάδια δείχνουν προς μιαν ερχόμενη αμερικανο-ισραηλινή επίθεση μεγάλης κλίμακας στον Λίβανο και στην Συρία και όλα τα συστημικά ΜΜΕ της υπηρεσίας δουλεύουν στην κουζίνα ετοιμάζοντας το συμπόσιο.
Η Ρωσία και το Ιράν είναι το κύριο πιάτο, με τον Λίβανο και την Συρία, που θα φαγωθούν πρώτα, να είναι τα ορεκτικά. Ως συνήθως τα μίντια σεγκοντάρουν, αν δεν ξέρουν ακόμη τι έρχεται. Όλοι που ξέρουν, ξέρουν τι, απλώς δεν ξέρουν ακριβώς το πότε. Και τα μίντια περιμένουν με κρατημένη την ανάσα, μετρώντας αφαιρετικά μέχρι τη δραματική στιγμή που θα μπορέσουν να δημοσιεύσουν το «επεισόδιο» που θα αναγκάσει τους «αθώους» να επιτεθούν στους «ενόχους». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ανταγωνισμός, ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ. στο ποιος είναι ο πιο διεφθαρμένος

Γράφει ο  mitsos175

Νομίζαμε πως ήμασταν Μπανανία, από εκείνες τις χώρες που εκμεταλλεύονται οι ξένες εταιρίες. Εδώ και καιρό όμως ανακαλύπτουμε ότι είμαστε ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Ένας βόθρος χωρίς πάτο. Μια αρένα όπου τρωκτικά, ερπετά, παράσιτα κάθε λογής παθογόνοι οργανισμοί ευδοκιμούν εις βάρος των φτωχών πλην τίμιων υποζυγίων...

Το να περιμένει κάποιος τους απατεώνες του ΣΥΡΙΖΑ να τιμωρήσουν τους γαλάζιους ανθρωποφάγους της ΝΔ (Novartis Δημοπρασία) είναι Σουρεαλισμός. Πιο πολλές πιθανότητες έχω να έρθει σήμερα ο Άγιος Βασίλης να μου φέρει τα δώρα που δεν πήρα την Πρωτοχρονιά λόγω οικονομικής στενότητας.

Υπάρχει σίγουρα ανταγωνισμός, στο ποιος είναι ο πιο διεφθαρμένος. Στα Όσκαρ υποκρισίας, ψεύτικων υποσχέσεων και τζάμπα μαγκιάς.
Νομίζω πως η “Νέα Δικτατορία” προηγείται μέχρι στιγμής στο κρίσιμο ερώτημα “Ποιος τσέπωσε περισσότερα”, αλλά ο “κόβω τα πάντα ΣΥΡΙΖΑ” την ακολουθεί κατά πόδας.
Ντέρμπι το ματς, αν δεν διακοπεί από κάποιο αδέσποτο χαρτί υγείας, που θα πετάξει η Βλακεία Βούλτεψη και που θα βρει στο μπροστινό πόδι ένα από τα κυβερνητικά τετράποδα.

- Να γίνει πάλι ο αγώνας, τους πληρώσαμε ακριβά. Κι εξακολουθούμε να πληρώνουμε τις αμαρτίες τους. Αλλά μην ξεχνάμε κάτι βασικό. Όλοι αυτοί, που είναι να τους πιάνουμε με γάντια, να μη λερωνόμαστε και να τους πετάξουμε στον πλησιέστερο κάλαθο των αχρήστων, είναι ΝΟΜΙΜΟΙ. Ή τα εγκλήματά τους έχουν παραγραφεί. Άρα θεωρούν τους εαυτούς τους πεντακάθαρους κι εμάς μαλάκες.

Διότι σε αυτό το περιβάλλον που υπάρχει τόση σαπίλα είναι φυσιολογικό να αναπτύσσονται αυτοί οι οργανισμοί.
Τι περιμένεις να δεις σε ένα βάλτο, ένα τεράστιο έλος; Καθαρά νερά, μπόλικο χορτάρι, όπου αγέλες με πρόβατα βόσκουν αμέριμνα; Έλ(ε)ος!

Οι νόμοι μας είναι προσαρμοσμένοι πάνω τους. Λίγη Βιολογία του Λυκείου χρειάζεται να ξέρεις. Τι παράγει πχ ο τέτανος; - Τοξίνη. Επομένως, όταν μου ψηφίζεις κλέφτες, λωποδύτες, παλαβούς, ακόμα και κανιβάλους τι περιμένεις να κάνουν; Να μη σε κλέψουν; Να μη σε γδάρουν ζωντανό;
Μήπως καλέ μου ψηφοφόρε, έχεις ένα κρυφό μαζοχισμό και πας γυρεύοντας; Περιμένεις δηλαδή ο ίδιος ο βόθρος να κάνει αυτοκάθαρση; Να φύγει η γάγγραινα μόνη της; Μιλώντας για γάγγραινα μου ήρθε ξαφνικά στο νου η Χρυσή Πορδή. Το περιβάλλον αυτό είναι ένα κι ένα για ανάπτυξη του φασισμού. Δεν έχει σημασία, αν θα μεγαλώσει το ποσοστό των επίσημων ναζί, ή των άλλων, των κρυφών. Όταν αφήνεις τους φασίστες, τελικά άνθρωποι θα υποφέρουν.

Ξέρεις ακόμα το ανέκδοτο με δυο λέξεις: Ελληνική δικαιοσύνη. Εδώ σκάμε στα γέλια. Σήμερα μια ακόμα λαμπρή απόφαση έρχεται να προστεθεί στις τόσες άλλες. Όπως αυτές που βγάζουν συνταγματικά τα Μνημόνια αλλά αντισυνταγματικούς τους νόμους που κόβουν τους μισθούς των δικαστών, όπως εκείνες που αθωώνουν μπάτσους που σκοτώνουν και τα αφεντικά που πυροβολούν, καταδικάζουν όμως Αναρχικούς, οι οποίοι απλά είναι Αναρχικοί, νόμοι που πετάνε τον κόσμο στο δρόμο, αλλά που συλλαμβάνουν όσους διαμαρτύρονται για αυτή την μεγάλη αδικία.

Αθώοι, για δεύτερη φορά παρακαλώ, κρίθηκαν οι 36 κατηγορούμενοι, επιχειρηματίες και χρηματιστές για την υπόθεση με τις «φούσκες» του Χρηματιστηρίου το 1999.
Δεν χάθηκαν περιουσίες, δεν καταστράφηκαν άνθρωποι σύμφωνα με την πλειοψηφία των δικαστών. Εδώ όμως οι δικαστές έχουν δίκιο κι ακούστε (ψύχραιμα) το γιατί.
Αν καταδικάζονταν όλοι αυτοί τι έπρεπε να γίνει με τον εγκέφαλο του σκανδάλου; Τι έπρεπε δηλαδή να κάνουν στο Σημίτη; Να τον κάνουν όπως οι Μπολσεβίκοι τον Τσάρο; Αυτά γίνονται σε Λαϊκές Δημοκρατίες, δεν γίνονται σε Αστικές Δημοπρασίες.

Όλοι αυτοί ήταν και είναι νόμιμοι, αφού εκμεταλλεύτηκαν τις διατάξεις που ίσχυαν τότε! Όταν ο υπουργός οικονομικών πχ έδινε εντολή να χορηγούν οι Τράπεζες δάνεια, για να παίζουν τα θύματα στο Χρηματιστήριο, που ως τότε δεν επιτρέπονταν, ποιος φταίει; Νόμιμοι όλοι τους! Ηθικοί; Τι σχέση έχει η ηθική με τη νομοθεσία; Καμία απολύτως.

Ο Κουβέλης τώρα δικαιώνεται και οι χρήστες του twitter πανηγυρίζουν

Του Γ.Γ.

«Στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ για την κοινωνική, πολιτική ανατροπή και την αριστερή διακυβέρνηση θα διαφυλάξουμε τη φερεγγυότητα και αξιοπιστία μας. Πρόσωπα και δυνάμεις του χρεοκοπημένου και υπόλογου πολιτικού κόσμου, ιδίως όσοι αποδέχθηκαν την πολιτική του μνημονιακού μονόδρομου και έπαιξαν ενεργό ρόλο σε μνημονιακές κυβερνήσεις από θέσεις ευθύνης, δεν μπορεί να έχουν ρόλο στην κυβέρνηση της αριστεράς».

Από τις θέσεις του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, Ιούλης 2013

Αλλη μια απόδειξη της συνέπειας λόγων και έργων του κυβερνητικού κόμματος είχαμε σήμερα μετά την υπουργοποίηση του πρώην επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ.

Πριν από αρκετό καιρό είχα παραθέσει μια ανάρτηση την οποία τιτλοφορούσα: «Κουβέλης: Κάποτε για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν "χρήσιμος ηλίθιος" και η νεολαία του τον έστελνε "να πάει να γαμ...". Σήμερα πιθανόν να τον δούμε υπουργό».  
Τόνιζα σ' αυτή μεταξύ άλλων: Ο Φ. Κουβέλης ένα πρεζόνι της εξουσίας, ένας τύπος με τόνους αναλγησίας, και σάπιος μέχρι το μεδούλι, βρισκόμενος σήμερα στα αζήτητα της πολιτικής ζωής, βάζει πλώρη για να εξαγνιστεί κι αυτός στην κολυμπήθρα του  Σιλωάμ που διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ. (Φυσικά ούτε ο πρώτος είναι ούτε ο τελευταίος).

Σήμερα, λοιπόν. μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό ο Φώτης θα αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος.

Αντί για δικό μας σχολιασμό σ' αυτή την εξέλιξη αφήνουμε τους χρήστες του twitter να εκφραστούν:

Δίκες πολιτικών διώξεων αντιεθνικιστικού λόγου για το Μακεδονικό 1992 -1993

Το παρακάτω κείμενο έστειλε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο ο αγωνιστής δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης. Οι επισημάνσεις του κειμένου είναι του προτύπου, ενώ σ' αυτή την ανάρτηση δεν γίνονται δεκτά σχόλια.

ΔΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ 1992-1993

Α) Σε μαύρο φόντο

Η επαναφορά του Μακεδονικού στην επικαιρότητα αναβίωσε μνήμες άγριας καταστολής, την περίοδο 1992 – 1993, σε βάρος όσων, Ελλήνων ή Σλαβομακεδόνων, τόλμησαν να εκφέρουν μια διαφορετική άποψη απέναντι στον εθνικιστικό πανζουρλισμό των τότε συλλαλητηρίων, από τα οποία μόνο το Κ.Κ.Ε. και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά απείχαν.

Ηταν μία ιστορική συγκυρία παγκόσμιας ανατροπής του μεταπολεμικού κόσμου που είχε οικοδομηθεί, κατάρρευσης του «υπαρκτού» σοσιαλισμού, κυριαρχίας της Νέας Τάξης Πραγμάτων και της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αμφισβήτησης κάθε σοσιαλιστικής προοπτικής, επιβολής θεωριών για το τέλος της εργατικής τάξης και βέβαια αναβάθμισης κάθε εθνικιστικού, σκοταδιστικού, θρησκευτικού και αντιδραστικού ρεύματος. Μία μαύρη δεκαετία βρισκόταν ακόμα στην αρχή της.

Στην Ελλάδα, με πρόσφατα τα αποτυπώματα όχι μόνο από τις εισαγόμενες, αλλά και τις εγγενείς περιπέτειες της αριστεράς από τη συγκυβέρνηση Τζανετάκη, τη διάσπαση του Κ.Κ.Ε. αρχικά με την αποχώρηση του Ν.Α.Ρ. και ολόκληρης σχεδόν της νεολαίας του και στη συνέχεια την προσχώρηση της πλειοψηφίας των στελεχών του στον Συνασπισμό, ο τελευταίος, που φαινόταν να εκφράζει προοπτικά το μεγαλύτερο μέρος της, έδειξε άλλη μία φορά τη μετάλλαξή του προσχωρώντας στο μπλόκ των εθνικιστικών δυνάμεων, που βρήκαν ευκαιρία να συγκροτήσουν «εθνική πολιτική» απαγορεύοντας όχι μόνο στη γειτονική χώρα να αυτοπροσδιορισθεί με το όνομά της, αλλά και κάθε φωνή υπεράσπισης του δικαιώματός της στο όνομα.

Και όχι ότι υπήρχε κανείς που να τολμήσει να διοργανώσει αντιεθνικιστικά συλλαλητήρια. Ούτε το ασθενικότερο από ποτέ και με αβέβαιη προοπτική επιβίωσης Κ.Κ.Ε, ούτε η μικρή εξωκοινοβουλευτική αριστερά είχαν τη δύναμη να πάνε τόσο κόντρα στο ρεύμα. Ακόμα και το μοίρασμα μιας προκήρυξης αντιμετωπιζόταν ως προδοτική και βέβαια αξιόποινη πράξη.

Διώξεις και συλλήψεις λοιπόν όσων υποστήριζαν ότι υπάρχει μακεδονική μειονότητα που καταπιέζεται στην Ελλάδα, από δικαστήρια της Φλώρινας («Ουράνιο Τόξο», Μπούλεφ, Σιδηρόπουλος κ.α.), ή όσων υποστήριξαν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού στο όνομα. Δίκες και στην Αθήνα, με παρουσία ομάδων τραμπούκων που υπό την κάλυψη της αστυνομίας προπηλάκιζαν και επιτίθονταν σε κατηγορούμενους, μάρτυρες υπεράσπισης και δικηγόρους μέσα και έξω από τα δικαστήρια, και απηνής δίωξη του διαφορετικού πολιτικού λόγου μέσα από διάφορα νομικά προσχήματα.

Ευτυχώς όμως και δικαστικές αίθουσες γεμάτες μέχρι αργά τη νύχτα (τότε οι δίκες δεν σταματούσαν το μεσημέρι) από θαρραλέους συμπαραστάτες.

Β) Δίκες και αποτελέσματα

Στην Αθήνα τρεις μεγάλες δίκες έγιναν την περίοδο εκείνη, ενάντια σε μέλη οργανώσεων και συλλογικοτήτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που τόλμησαν, με διάφορους τρόπους, να αρθρώσουν ένα διαφορετικό πολιτικό λόγο, από εκείνο τον οποίο επέτρεπαν οι εθνικές προτεραιότητες της εποχής :

Η δίκη των μελών της Ο.Σ.Ε. η δίκη των μελών της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. και η δίκη των μελών της Α.Α.Σ:

1) Δίκη Ο.Σ.Ε. («Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση», πρόδρομος του σημερινού Σ.Ε.Κ.).

Όσον αφορά τη δίκη της Ο.Σ.Ε. δεν έχω να παραθέσω ιδιαίτερη πληροφόρηση, καθώς δεν ανήκα στους συνηγόρους υπεράσπισής της και δεν την έζησα από κοντά. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά άλλωστε τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την αναβίωση της επικαιρότητας. Γεγονός είναι ότι, μετά από αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη του χουντικού εισαγγελέα Ανδρεουλάκου, πέντε μέλη της Ο.Σ.Ε. δικάστηκαν τον Μάιο 1993, κατηγορούμενοι για διασπορά ψευδών ειδήσεων, δια του τύπου τελεσθείσα, για το βιβλίο με τον τίτλο «Η κρίση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η Εργατική Τάξη» που εξέδωσαν τον Μάρτιο 1992.

Παρά το ότι κατάφεραν να αθωωθούν στον πρώτο βαθμό ίσως εξ’ αιτίας του ότι το πολιτικό κλίμα είχε αμβλυνθεί και η κυβέρνηση Μητσοτάκη όδευε προς την κατάρρευση, πράγμα που δεν είχε συμβεί στις άλλες δύο  δίκες που είχαν διεξαχθεί πριν ένα χρόνο, η διωκτική και εκδικητική μανία της Εισαγγελίας ήταν τόση ώστε ασκήθηκε έφεση «υπέρ του νόμου» από τον Εισαγγελέα Εφετών κατά της απαλλακτικής απόφασης και η υπόθεση πήγε ξανά στο ακροατήριο, όπου το Νοέμβριο 1994, κάτω από νέες πολιτικές και νομοθετικές συνθήκες (βλ. παρακάτω), η ποινική δίωξη έπαυσε και η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

2) Δίκη Ο.Α.Κ.Κ.Ε. (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κ.Κ.Ε.) : 

Η δίκη αυτή, πρώτη χρονικά από τις τρεις δίκες που αναφέρονται στο παρόν, είχε ως κατηγορούμενους έξι μέλη της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. (Θόδωρος Παγωμένος, Διονύσης Γουρνάς, Σωτηρία Αδαμακοπούλου, Στέργιος Γκιουλάκης, Άννα Στάη και Κωνσταντίνος Κούτελος), οι οποίοι συνελήφθηκαν επ’ αυτοφώρω στις 10/1/1992 να κολλούν στο κέντρο της Αθήνας εφημερίδα τοίχου με την επικεφαλίδα «Όχι στο σωβινισμό, να αναγνωρισθεί η Σλαβική Μακεδονία», και διώχθηκαν, καθώς αυτή ανέγραφε μεταξύ άλλων :

«Το δύο μπλοκ των ληστών κυβέρνησης και αντιπολίτευσης… αυτοί που έχουν φερθεί με ψευτιά και θράσος απέναντι στον ελληνικό λαό, είναι εξίσου ψεύτες και θρασείς στις διεθνείς τους σχέσεις. Σκύβουν το κεφάλι στους ισχυρούς και ποδοπατούν τους αδύναμους… Έλληνες πατριώτες, δημοκράτες… τσακίστε τους πολεμοκάπηλους των τριών κομμάτων».

Το περιεχόμενο της αφίσας κρίθηκε ότι στοιχειοθετεί τα αδικήματα (όλα μετεμφυλιακά φρονηματικά πλημμελήματα) :

1. Της με πρόθεση έκθεσης σε κίνδυνο διατάραξης των φιλικών σχέσεων του ελληνικού κράτους με ξένο κράτος (Π.Κ. 141),

2. Της περιύβρισης αρχής (Π.Κ. 181),

3. Της διασποράς ψευδών ειδήσεων (Π.Κ. 191),

4. Της απόπειρας πρόκλησης διέγερσης των πολιτών σε αμοιβαία διχόνοια και βιαιοπραγίες (Π.Κ. 192), και

5. Της παράβασης του ν. 1491/1984 (παράνομη αφισοκόλληση).

Οι κατηγορούμενοι συνελήφθησαν στις 10-1-1992 και δικάστηκαν στις 27, 28 και 29-1-1992, όντας κρατούμενοι χωρίς να αφεθούν ελεύθεροι, δηλαδή 19 ημέρες για πλημμελήματα. Στη δίκη, που διεξαγόταν από το πρωί μέχρι το βράδυ τις τρεις αυτές μέρες, συνήγοροι υπεράσπισης  ήταν (αναφέρονται κατά σειρά δικηγορικής αρχαιότητας) : Κώστας Νταϊλιάνας, Παύλος Αθανασόπουλος, Αναστασία Χριστοδουλοπούλου, Γιάννα Κούρτοβικ, Μαριάννα Παπαδάκη, Κώστας Διάκος, Αλέκα Ζορμπαλά, Πολύδωρος Τακόπουλος, Κώστας Παπαδάκης.

Η δίκη ξεκίνησε με υποβολή αιτήματος αναβολής αφενός για να προσέλθουν δύο απόντες διεθνολόγοι μάρτυρες του κατηγορητηρίου (Κώστας Αιλιανός και Χρήστος Ροζάκης) και αφετέρου διότι το κλίμα δεν επέτρεπε την ομαλή διεξαγωγή της δίκης, αφού στους διαδρόμους και στους προθαλάμους τραμπούκοι και φασίστες επιτέθηκαν σε μέλη της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. Το αίτημα διατυπώθηκε και γραπτά στα πρακτικά, φυσικά απορρίφθηκε και η αποτυχημένη υποβολή του στοίχησε 10.000 δρχ δικαστικά έξοδα σε βάρος κάθε κατηγορουμένου, που επιβλήθηκαν σύμφωνα με ελεεινή διάταξη που είχε θεσπιστεί από την κυβέρνηση Μητσοτάκη (ν. 1941/1991) και επέβαλε, ως τιμωρία, ποσό δικαστικών εξόδων για κάθε αίτημα που υποβάλλεται σε ποινικό δικαστήριο και απορρίπτεται. Κυκλοφορούσε και σχετικό ανέκδοτο στη διάρκεια των δικών από τους προέδρους, όταν οι συνήγοροι άρχιζαν να υποβάλουν αιτήματα : «κ. συνήγορε, διατυπώνετε αίτημα η ευχή ; », με τους συνηγόρους έντρομους να απαντούν «ευχή φυσικά» για να γλυτώσουν το πρόστιμο.

Έτσι η δίκη ξεκίνησε με δύο μάρτυρες κατηγορίας αστυνομικούς, στους οποίους εναποτέθηκε το βάρος να στηρίξουν την εθνική πολιτική ενάντια στο περιεχόμενο της αφίσας, ενώ ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν οι Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Γιάννης Τζανετάκος, Δημήτρης Δεσύλλας, Ηλίας Ζαφειρόπουλος.

Στη συνέχεια προσήλθε ο απών στην έναρξη καθηγητής Διεθνούς Δικαίου Χρήστος Ροζάκης, ως «μάρτυρας κατηγορίας», που όμως υπεραμύνθηκε του δικαιώματος εκφοράς του πολιτικού λόγου και δεν στήριξε το κατηγορητήριο.

Ακολούθησαν και άλλοι μάρτυρες υπεράσπισης : Αλέκος Φλαμπουράρης, Νίκος Γιαννόπουλος, Άγγελος Ελεφάντης, Ελένη Λαδά, Χρήστος Μπίστης, Πέτρος Περάκης,  Κώστας Λιακόπουλος  και Γεράσιμος Σέρβος.

Ολοι υπεράσπισαν το δικαίωμα του πολιτικού λόγου και τη στάση της αριστεράς ιστορικά, ενώ έξοχα ηρωική στάση αρχής και χωρίς υποχωρήσεις επέδειξαν τόσο οι κατηγορούμενοι, όσο και οι σύντροφοί τους μάρτυρες υπεράσπισης. Η ίδια η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. κατέθεσε και έγγραφη πολιτική δήλωση, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά.

Τελικά το δικαστήριο (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών) με την υπ’ αριθμ. 7731Α/29-1-1992 απόφασή του, κήρυξε ένοχους κατά πλειοψηφία, (πράγμα που σημαίνει ότι ένας από τους τρεις δικαστές μειοψήφησε και τάχθηκε υπέρ της αθώωσής τους για όλα) για τρείς από τις πέντε κατηγορίες : περιύβριση αρχής, απόπειρα πρόκλησης αμοιβαίας διχόνοιας μεταξύ των πολιτών και παράνομη αφισοκόλληση, τους αθώωσε για τις δύο λοιπές κατηγορίες. και τους επέβαλε συνολική, κατά συγχώνευση, ποινή εξήμισυ μήνες για τις πράξεις που καταδικάστηκαν και τους άφησαν ελεύθερους αφού άσκησαν έφεση. Ηταν μία μεγάλη νίκη για τα δεδομένα που διεξαγόταν η δίκη. Και δεν θα ξεχάσω ότι ξημερώματα σχεδόν που τέλειωνε η δίκη, ώρα 4.00 π.μ. τα ταλαιπωρημένα και εξαντλημένα από την πολυήμερη δοκιμασία της δίκης μέλη της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. είχαν την ευγενή απαίτηση να συνοδεύσουν δικηγόρους και μάρτυρες μέχρι να βρούν όχημα για να τους προφυλάξουν από τυχόν επίθεση φασιστών.

3. Δίκη Α.Α.Σ - Αντιπολεμική Αντιεθνικιστική Συσπείρωση (συλλογικότητα – επιτροπή που συγκροτήθηκε από την Κίνηση για την Υπεράσπιση Πολιτικών Δικαιωμάτων και άλλες οργανώσεις – ανάμεσα σε αυτές και η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. - και ανένταχτους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς τότε)

Λίγους μήνες μετά, τη σκυτάλη της καταστολής αναλάμβαναν τέσσερα μέλη της Α.Α.Σ, τα οποία στις 4/4/1992 έκαναν το έγκλημα να μοιράζουν προκήρυξη της Α.Α.Σ. με τον τίτλο « Οι Γειτονικοί λαοί δεν είναι εχθροί μας. Όχι στον Εθνικισμό και στον Πόλεμο» και με ανάλογο περιεχόμενο.

Πρόκειται για τους Μαρία Καλογεροπούλου, Χριστίνα Τσαμουρά, Ευαγγελία Σωτηροπούλου και Στρατή Μπουρνάζο.
Δίκη και εδώ πολύ σύντομα, αλλά ευτυχώς όχι κάτω από συνθήκες κράτησης, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών στις 4-5-1992 για από κοινού παράβαση :

1. Της με πρόθεση, έκθεσης σε κίνδυνο διατάραξης των φιλικών σχέσεων του ελληνικού κράτους με ξένο κράτος (Π.Κ. 141),

2. Της διασποράς ψευδών ειδήσεων (Π.Κ. 191) και

3. Της διέγερσης των πολιτών σε αμοιβαία διχόνοια και βιαιοπραγίες (Π.Κ. 192),

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα αποδοθέντα αδικήματα εφέροντο ως τελεσθέντα δια του τύπου.

Ο χαρακτηρισμός αυτός, που ποτέ άλλοτε δεν είχε αποδοθεί σε προκήρυξη (ούτε καν στην εφημερίδα τοίχου της Ο.Α.Κ.Κ.Ε. λίγους μήνες πριν) δεν ήταν τυχαίος. Προφανώς υπηρετούσε την ανάγκη ταχείας εκδίκασης και αποφυγής αναβολών υπό την πίεση των σύντομων χρονικών ορίων παραγραφής (18 + 24 = 42 μήνες, αντί 5+3 = 8 χρόνια που ισχύει για τα λοιπά πλημμελήμματα), που προέβλεπε ο διαβόητος «μεταξικός» νόμος περί τύπου (άρθρο 47 ν. 1092/1938), που βέβαια ισχύει μέχρι και σήμερα.

Μόνο που η επινόηση αυτή, όπως θα δούμε παρακάτω, τελικά λειτούργησε αντίστροφα.

Συνήγοροί τους οι Παύλος Αθανασόπουλος, Κώστας Διάκος, Αλέκα Ζορμπαλά, Πολύδωρος Τακόπουλος και Κώστας Παπαδάκης (σύμφωνα με τα πρακτικά, αλλά ήταν και η Γιάννα Κούρτοβικ, που από παραδρομή δεν αναγράφεται).

Αποδεικτικό υλικό η προκήρυξή τους, σε συνδυασμό με τις ένορκες βεβαιώσεις των αστυνομικών, που απλώς βεβαίωναν τη διανομή της και τη σύλληψη των δραστών.

Μάρτυρες υπεράσπισης : Γιώργος Παπανδρέου, Φώτης Κουβέλης, Δημήτρης Δεσύλλας, Αντώνης Λιάκος, Γιάννης Τζανετάκος, Πάνος Κοσμάς, Τάσος Κωστόπουλος, Βασίλης Παπαστεργίου.

Η στάση των κατηγορουμένων και σε αυτή τη δίκη ήταν στάση αρχής και υπεράσπισης του πολιτικού τους λόγου.

Η δίκη, της οποίας το αποτέλεσμα φαινόταν προδιαγεγραμμένο από την αρχή κατέληξε σε μία βαριά καταδίκη και των τεσσάρων και για τα τρία αδικήματα και συνολική ποινή 19 μηνών με την υπ’ αριθμ. 36303/4-5-1992 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

4) Αλλαγή συγκυρίας και δίκες στο εφετείο

Όπως προαναφέρθηκε, οι πρώτες αυτές δύο δίκες συνέπεσαν με την κορύφωση της εθνικιστικής έξαρσης και προτού αναγκαστεί η ελληνική πλευρά να υποχωρήσει και να δεχτεί την ενδιάμεση ονομασία και όπως ήταν φυσικό διεξήχθησαν κάτω από ένα κλίμα τρομοκρατίας, ακόμα και στους περιβάλλοντες χώρους του δικαστηρίου και φυσικά κάτω από την πίεση αυτή κατέληξαν σε καταδικαστικά αποτελέσματα.

Στη συνέχεια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπεσε και στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 10 Οκτωβρίου 1993 τη θέση της πήρε ξανά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Ανδρέα Παπανδρέου. Με το  άρθρο. 33 παρ. 6 του ν. 2172/1993, ενός από τους πρώτους νόμους της νέας κυβέρνησης του εξωκοινοβουλευτικού Υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Κουβελάκη, καταργήθηκαν η διάταξη του Ποινικού Κώδικα 181 (περιύβριση αρχής) (και 191 (διασπορά ψευδών ειδήσεων).

Με τον ίδιο νόμο (άρθρο 45), παραγράφτηκαν όλα τα «δια του τύπου» τελεσθέντα μέχρι τότε αδικήματα και αποσβέστηκαν οι αστικές αξιώσεις από αυτά. Φυσικά ο νόμος δεν έγινε για τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους, αλλά για την εξυπηρέτηση των εκδοτικών συγκροτημάτων, κυρίως της Αυριανής και του Ελεύθερου Τύπου, κατά των υπευθύνων των οποίων είχαν εκδοθεί εκατοντάδες καταδικαστικές ποινικές αποφάσεις και ανάλογες αποφάσεις αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης για εκατέρωθεν δημοσιεύματα, τα προηγούμενα χρόνια της μεγάλης δικομματικής σύγκρουσης και τεράστιας πολιτικής οξύτητας (σκάνδαλο Κοσκωτά, δίκη Ανδρέα Παπανδρέου).

Αλλά κοντά στον βασιλικό, ποτίστηκε και η γλάστρα.

Όπως αναφέραμε, η δίωξη των μελών της Α.Α.Σ είχε χαρακτηριστεί ως δίωξη αδικημάτων δια του τύπου τελεσθέντων. Ετσι όταν στις 14-1-1994 εμφανιστήκαμε ενώπιον του Β΄ Τριμελούς Εφετείου Αθηνών για την υποστήριξη της έφεσης, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την παραγραφή της διάταξης αυτής και έτσι η υπόθεση τέθηκε οριστικά στο αρχείο με την υπ’ αριθμ. 458/14-1-1994 Β΄ Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών.

Παραπλήσια τύχη είχε και η κατ έφεση δίκη των μελών της Ο,.Σ.Ε. λόγω της κατάργησης των αδικημάτων της δίωξής της.

Δεν είχε την ίδια τύχη η υπόθεση της Ο.Α.Κ.Κ.Ε., που δεν είχαν χαρακτηριστεί τα αδικήματά της ως δια του τύπου τελεσθέντα και που επιπλέον δικάσθηκε πολύ αργότερα, ύστερα από επανειλημμένες αναβολές λόγω ωραρίου κ.λ.π.

Ετσι η δίκη διεξήχθη κανονικά. Συνήγοροι οι Κώστας Διάκος, Κώστας Παπαδάκης και Ιπποκράτης Μυλωνάς και μάρτυρες υπεράσπισης οι Νικόλαος Αλιβιζάτος, Δημήτρης Τρίμης, Ηλίας Ζαφειρόπουλος, Στρατής Μπουρνάζος, Τάσος Αβραντίνης, Νάσος Θεοδωρίδης και Κώστας Λιακόπουλος.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, αφού έθεσε στο αρχείο την περιύβριση αρχής, που είχε πια καταργηθεί, τους αθώωσε και για τα άλλα δύο αδικήματα με την υπ’ αριθμ. 411/15-1-1998  απόφασή του και έτσι και η μάχη αυτή απέβη νικηφόρα.

Γ) Αποτίμηση και προοπτική

Η ιστορία των δικών αυτών έχει ακόμη να μας διδάξει πολλά :

Ότι κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος, όσο και αν η συγκυρία φαίνεται ανίκητη. Ότι οι αγώνες για δημοκρατία συσπειρώνουν ευρύτερες δυνάμεις και καταξιώνουν το κίνημα. Ότι στα δικαστήρια πάμε με ψηλά το κεφάλι. Και ότι καμμία εξουσία δεν είναι ανίκητη.

Ηταν αξιοθαύμαστο το εύρος του πολιτικού φάσματος των ανθρώπων οι οποίοι προσήλθαν ως μάρτυρες υπεράσπισης στις δύο αυτές δίκες, ερχόμενοι σε εντυπωσιακή αντίθεση με το κλίμα της εποχής, ανεξάρτητα από την πολιτική εξέλιξη που είχε ο καθένας τους.

Η μικρή εξωκοινοβουλευτική αριστερά, με τις όποιες αδυναμίες και ελαττώματά της, στάθηκε όρθια και υποχρέωσε τη διανόηση του συνόλου του πολιτικού φάσματος να σταθεί αντιμέτωπη στην κρατική καταστολή, την οποία και τελικά νίκησε.

Ηταν αξιοθαύμαστοι οι κατηγορούμενοι, που τίμησαν την παράδοσή της και έδωσαν θαρραλέα τη μάχη της υπεράσπισης του πολιτικού τους λόγου κατακτώντας την εκτίμηση ακόμα και των διωκτών τους. Τιμή και δόξα !

Δεν θεωρώ ότι αυθαιρετώ απέναντί τους, θυμίζοντας ξανά τα ονοματεπώνυμά τους, που άλλωστε έχουν προ πολλού δημοσιοποιηθεί και τίτλο τιμής επιδαψιλεύουν σε αυτούς καθώς επίσης και σε όσους τους υπεράσπισαν ως μάρτυρες στο δικαστήριο. Και χρωστάμε να το αναγνωρίσουμε, ιδίως σε όσους έχουν φύγει από τη ζωή.

Ο ν. 2172/1993, πέρα από την εμφανώς πελατειακή σκοπιμότητα εξυπηρέτησης που επέβαλε – όχι δα και για πρώτη φορά στην ιστορία - την καθιέρωση του άρθρου 45 για  την παραγραφή με σφουγγάρι όλων των ποινικών και αστικών αδικημάτων του τελέσθηκαν δια του τύπου, ήταν ένας από τους τελευταίους νόμους που κατάργησαν αντιδημοκρατικές και ανελεύθερες διατάξεις που ήταν για δεκαετίες στο στόχαστρο του προοδευτικού ποινικού κόσμου, όπως το Π.Κ. 181 (περιύβριση αρχής) που ποινικοποιούσε κάθε σκληρή κριτική προς την κυβερνητική εξουσία και το Π.Κ. 191 (περί διασποράς ψευδών ειδήσεων). Ηταν από τις τελευταίες αποτυπώσεις κατακτήσεων χρόνιων διεκδικήσεων.

Άφησε δυστυχώς αλώβητα τα υπόλοιπα στοιχεία του νομικού οπλοστασίου (Π.Κ. 141, Π.Κ. 192) που μαζί με πολλά άλλα, επίσης μετεμφυλιοπολεμικά άρθρα και διατάξεις του Ποινικού Κώδικα (Π.Κ. 183, 184) απειλούν τον αντικαθεστωτικό πολιτικό λόγο, παραμένουν νομοθετικά ισχυρά, συμπληρώθηκαν με τους τρομονόμους, και από καιρού σε καιρό ανασύρονται, ως εργαλεία δικαστικής καταστολής εναντίον των αντιφρονούντων.
Ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά. Όταν ιδίως η ιστορία μας εμπνέει. Και μας καλεί στα βήματά της.

Αθήνα, 27-2-2018

Κώστας Παπαδάκης

Πρώτη δημόσια εμφάνιση όσων αποχώρησαν από ΝΑΡ και νΚΑ

Την πρώτη τους δημόσια παρουσία πραγματοποιούν τα δεκάδες μέλη και στελέχη του ΝΑΡ και της Νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση που αποχώρησαν πρόσφατα από τις συλλογικότητες που ανήκαν.

Η εκδήλωση που πραγματοποιούν  την Πέμπτη 1 Μάρτη, μπορεί να θεωρηθεί και η απαρχή δημιουργίας νέου πολιτικού μορφώματος.

Στο δελτίο τύπου που μας έστειλαν διαβάζουμε:

«Να φτιάξουμε τον τόπο όπου θα συναντηθούμε ξανά» 

Να αναμετρηθούμε με ένα νέο «εμείς» της ρήξης και της κομμουνιστικής προοπτικής και να ψηλαφήσουμε ένα νέο πολιτικό σχέδιο ανατροπής.

Να δοκιμάσουμε νέους δρόμους επαναστράτευσης στους συλλογικούς αγώνες, κόντρα στη λογική ότι δεν υπάρχει εναλλακτική απέναντι στη μνημονιακή πραγματικότητα.

Να ανιχνεύσουμε δυνατότητες ριζικής επανεκκίνησης της αριστεράς κόντρα στα αδιέξοδα της τελευταίας 3ετίας και τον κατακερματισμό. Να πιστέψουμε ότι η παρτίδα της νεολαίας δεν παίχτηκε ακόμα.

Με πρωτοβουλία των πρόσφατα αποχωρησάντων μελών του ΝΑΡ και της νΚΑ αλλά και ανένταχτων συντρόφων/ισσων από την αντικαπιταλιστική αριστερά και τον ευρύτερο αντισυστημικό χώρο διοργανώνεται συνέλευση – εκδήλωση με θέληση να ανοίξει ο διάλογος με τον κόσμο της αντίστασης, του αγώνα και των κινημάτων, ομάδες και συλλογικότητες του αντισυστημικού χώρου και οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Πέμπτη, 1η Μάρτη, στο Αμφιθέατρο Γ’ της ΑΣΟΕΕ στις 7μμ.

Ποιο λευκούς από τα σύννεφα παρέδωσε στην ελληνική κοινωνία, η αστική δικαιοσύνη τους κατηγορούμενους για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου.

Ποιο λευκούς από τα σύννεφα παρέδωσε στην ελληνική κοινωνία, η αστική δικαιοσύνη τα 36 άτομα που κατηγορούταν για την μεγαλύτερη λεηλασία που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια σε βάρος του ελληνικού λαού με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου.

Σήμερα το τριμελές εφετείο Κακουργημάτων και μετά από 19 χρόνια,  έβγαλε απόφαση ότι σκάνδαλο Χρηματιστηρίου δεν υπήρξε και αθώωσε τους πάντες.   Εδώ να μην παραλείψουμε να πούμε ότι όλοι οι κατηγορούμενοι, ανήκουν στην ελίτ του αστικού κόσμου. Εφοπλιστές, Επιχειρηματίες, Μεσάζοντες ….

Ελάχιστες παρατηρήσεις.

Για τους μαρξιστές το χρηματιστήριο είναι το μπουρδέλο του καπιταλισμού. Για τις αστικές πολιτικο-οικονομικές ελίτ, το χρηματιστήριο είναι ένας αξιόπιστος, ευγενικός και αξιοπρεπής δείκτης, ένας «καθρέφτης» για την κατάσταση της οικονομίας, όπως έλεγε και ο Σημίτης.

Με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου έγινε η μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδήματος που έχει συμβεί μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στην Ελλάδα. Καταστράφηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, ληστεύτηκαν με «νόμιμο» τρόπο όπως μας είπε σήμερα και η αστική δικαιοσύνη τους.

Ανέφερε περασμένη ανάρτησή μας τότε που σχολίαζε την πρωτόδικη απόφαση που ήταν κι αυτή αθωωτική.

Το «ριφιφί» των αιώνων ήταν «νόμιμο», ίσως και «ηθικό»!
Για να το πούμε απλά και κατανοητά: Το αποκαλούμενο και σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου συνιστά το μεγαλύτερο «ριφιφί» στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Συνολικά: Πάνω από 140 δισ. ευρώ πέρασαν από τις τσέπες του εξαπατημένου ελληνικού λαού στα «πιράνχας» του χρηματιστηριακού τζόγου. Περιουσίες και κόποι μιας ζωής έλιωσαν στο βωμό της γκανιότας του συστήματος, όπως ακριβώς έλιωσε και η καραμέλα περί «λαϊκού καπιταλισμού». Μια καραμέλα με την οποία το πολιτικό σύστημα αφιόνισε τα θύματά του, που έτρεχαν, εκτός από μισθούς και συντάξεις, να συνάπτουν δάνεια για να τα καταθέτουν στα αρπακτικά που λειτουργούσαν όχι μόνο έχοντας την ανοχή, αλλά και την αρωγή του συστήματος της πολιτικής εξουσίας.

Αλλά, κι αν όσοι αθωώθηκαν είναι όντως αθώοι (αυτά τα ξέρει η «τυφλή» δικαιοσύνη), μήπως και το πολιτικό σύστημα που διαπλέχτηκε με χίλιους τρόπους με αυτή τη φούσκα, που πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου αποτελούν και σήμερα επιφανείς εκπροσώπους του, είναι κι αυτό αθώο; Μα φυσικά! 
Τόσο, δε, πολιτικά αθώοι είναι όλοι αυτοί, όσο και το σύστημα (σσ: «Καπιταλισμός», λέγεται…) της «νόμιμης και ηθικής» εκμετάλλευσης,  το οποίο βρίσκεται σε μια διαδικασία διαρκούς… «κάθαρσης», με τους εκάστοτε διαχειριστές του να διαγωνίζονται σε «σεμνότητα και ταπεινότητα». 

Αλλά η βρώμα – βρώμα. Η σήψη – σήψη. Η διαφθορά – διαφθορά. Ο ξεπεσμός – ξεπεσμός. Και η απάτη – απάτη.  

Αντεπίθεση YPG στην περιοχή Afrin

Γράφει ο mitsos175.

Οι Κουρδικές μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) ξεκίνησαν μια μεγάλη αντεπίθεση στην περιοχή Afrin, σήμερα, στοχεύοντας στις περιοχές που κατέλαβαν πρόσφατα οι συμμορίες, οι οποίες υποστηρίζονται από την Τουρκία.
Οι δυνάμεις των YPG ξεκίνησαν την αντεπίθεση τους, που βρίσκεται στη βόρεια ύπαιθρο της περιοχής Αφρίν. Οι δυνάμεις τους μπόρεσαν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του Omarnli μετά από μια σκληρή μάχη με τους Τούρκους παρά την υποστήριξη των τελευταίων από άρματα και αεροπορία. Κατά την απελευθέρωση του Omarnli, το YPG ξαναπήρε πολλά σημεία γύρω από την πόλη, αναγκάζοντας τους αντάρτες που υποστήριζαν την Τουρκία να υποχωρήσουν προς τα βόρεια, προς τα σύνορα της.

Το YPG άλλαξε πρόσφατα την τακτική του πραγματοποιώντας ενέδρες εναντίον των εισβολέων και στη συνέχεια, υποχωρώντας πίσω στις γραμμές του. Βλέπετε ότι καμιά άμυνα δεν κατέρρευσε, όπως δήθεν έγραφαν τα ακροδεξιά φερέφωνα του ΝΑΤΟ.

Η κατοχή του 20% περίπου του Αφρίν από τους Τούρκους μετά από σχεδόν 40 μέρες σκληρότατων μαχών, οφείλεται στην σωστή τακτική ανταρτοπόλεμου του YPG, που δεν αφήνει τον εχθρό να τον περικυκλώσει. Οι Κούρδοι χτυπάνε αιφνιδιαστικά και φεύγουν. Αν όμως υπάρχει έδαφος στρατηγικής σημασίας, τότε οι ήρωες τους Αφρίν οργανώνουν αποτελεσματική άμυνα.

Οι συμμορίες των γκρίζων λυκανθρώπων μετράνε πάνω από 1300 νεκρούς σε ένα μόλις μήνα. Ήδη περίπου 70 τεθωρακισμένα έχουν διαλυθεί τις πρώτες 30 μέρες της εισβολής, ενώ δυο ελικόπτερα καταρρίφθηκαν. Οι Κούρδοι κρατάνε γερά. Είναι όμως ολομόναχοι. Οι Τούρκοι στέλνουν κι άλλες ενισχύσεις, αλλά θα έχουν ακόμα περισσότερους νεκρούς. Οι άνδρες και γυναίκες του Αφρίν ξέρουν πως, αν δεν πολεμήσουν, θα αφανιστούν, αφού οι Τούρκοι εφαρμόζουν εθνοκάθαρση. Ο ΟΗΕ από την άλλη κάνει τα στραβά μάτια για τα θηριώδη εγκλήματα πολέμου των Τούρκων εισβολέων. Αφήνει την Τουρκία να καταστρέφει συστηματικά τις λίγες αραιοκατοικημένες εκτάσεις που κατέλαβε χάρη στην τεράστια αριθμητική της υπεροχή.

Θαυμάζω τον Κουρδικό λαό για τον αγώνα που δίνει. Πρόκειται πράγματι για Έπος. Όμως δεν θα μασήσω τα λόγια μου.

Οι Κούρδοι του Αφρίν είναι λιγότεροι από 10.000 ακόμα και με τους εθελοντές που πήγαν να το ενισχύσουν και την μαζική συμμετοχή ανδρών και γυναικών του Καντονιού. Είναι σχεδόν άοπλοι ενάντια σε πενταπλάσιους αντιπάλους, με ελάχιστα αντιαρματικά απέναντι σε εκατοντάδες σύγχρονα άρματα, χωρίς καθόλου αντιαεροπορικά, όταν η Τουρκία παραθέτει πάνω από 70 F-16 και εκατοντάδες ελικόπτερα. Μόνο η εμπειρία τους, η απίστευτη επίμονη και υπομονή που έχουν δείξει, η θέληση τους να μείνουν ελεύθεροι, αντισταθμίζει την τεράστια υλική διαφορά.

Υπάρχουν όμως δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι Ανατολικά του Ευφράτη. Υπολογίζονται σε πάνω από 35.000 μόνο στη Συρία, πολύ καλύτερα εξοπλισμένοι. Προς το παρόν είναι συγκεντρωμένοι στα Νότια, απέναντι από το Συριακό στρατό, τον οποίο βομβαρδίζουν συχνά πυκνά οι Αμερικάνοι χωρίς καμία αφορμή.

Ελπίζω να βοηθήσουν αποτελεσματικά τους ήρωες του Αφρίν, γιατί χρειάζονται κάθε βοήθεια. Άλλωστε, αν το Αφρίν πέσει στα νύχια του Σουλτάνου, οι υπόλοιπες περιοχές του Κουρδιστάν θα γνωρίσουν από κοντά την βαρβαρότητα των Τούρκων πλιατσικολόγων...

«Oύτε βήμα πίσω απέναντι στους εχθρούς της ανθρώπινης κοινωνίας". Σε ηχητικό η δικηγόρος Ελ. Τομπατζόγλου περιγράφει την επίθεση των ναζί στην "Φαβέλα"

Σ’ αυτό το βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε σήμερα σχετικά με την φασιστική επίθεση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25/2 Στην «Φαβέλα».
Από εκεί ενημερωνόμαστε από τα μέλη του συγκεκριμένου κοινωνικού χώρου για την  αντιφασισιστική διαδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στον Πειραιά την Παρασκευή με σύνθημα «ούτε βήμα πίσω απέναντι στους εχθρούς της ανθρώπινης κοινωνίας, κανένας φόβος, καμία ενοχή».

Επίσης στην σημερινή ραδιοφωνική εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου, ένα από τα θύματα της δολοφονικής ναζιστικής επίθεσης, η δικηγόρος Ελευθερία Τομπατζόγλου, περιγράφει στο παρακάτω ηχητικό τον εφιάλτη που έζησε.

Η  μαχόμενη δικηγόρος  -συνήγορος πολιτικής αγωγής στην δίκη της Χ.Α- η οποία υπέστη βαρεία κρανιοεγκεφαλική κάκωση από χτύπημα με λοστό στο κεφάλι που τις προκάλεσε φασιστοειδές, αφού περιγράφει αναλυτικά την εισβολή του τάγματος εφόδου, σχολιάζει την τοποθέτηση της ναζιστικής συμμορίας ότι δεν έχει καμιά σχέση με την επίθεση, ενώ αναφέρεται στην πορεία της δίκης των στελεχών του ναζιστικού μορφώματος.

Αντιδράσεις από μέλη του ΠΑΜΕ, της ΛΑΕ και άλλων συλλογικοτήτων στους σημερινούς προγραμματισμένους πλειστηριασμούς.

Αν και η κυβέρνηση διέταξε τις δυνάμεις καταστολής να φρουρούν τα 27 συμβολαιογραφεία, που οι ιδιοκτήτες τους συνεργούν στο να περάσει η λαϊκή περιουσία στα νύχια τραπεζιτών – καπιταλιστών, οι προγραμματισμένοι για σήμερα περίπου 200 πλειστηριασμοί με επισπεύδουσες κυρίως τις τράπεζες, συνάντησαν την δυναμική αντίδραση από μια σειρά συλλογικότητες.

Αναμενόμενη και η κυβερνητική στάση. Αποφασισμένη να πραγματοποιήσει τις δεσμεύσεις της προς τους δανειστές του ελληνικού κράτους η κυβέρνηση, εξαπέλυσε τις δυνάμεις καταστολής απέναντι σε όσους/σες αντιδρούν στην αντιλαϊκή της πολιτική.
Όπως καταγγέλλει το ΠΑΜΕ, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν με χημικά και γκλομπς στους συγκεντρωμένους έξω από συμβολαιογραφικό γραφείο στην οδό Καποδιστρίου 18, στην Αθήνα.

Οι συγκεντρωμένοι οι οποίοι  φώναζαν συνθήματα όπως «Είσαστε τσιράκια των τραπεζιτών αρπάζετε τα σπίτια των εργατών» και «Με ρόπαλα και ΜΑΤ χτυπάτε τους εργάτες και στους τραπεζίτες κάνετε τις πλάτες», προσπάθησαν να ματαιώσουν προγραμματισμένο ηλεκτρονικό πλειστηριασμό.
Επίσης με ανακοίνωσή του το ΚΚΕ κατάγγειλε τον κυβερνητικό αυταρχισμό σε βάρος όσων αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς.


Σύμφωνα με την ιστοσελίδα iskra μπλοκ διαδηλωτών της Λαϊκής Ενότητας δέχτηκε βίαιη και απρόκλητη επίθεση από τα ΜΑΤ στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, η οποία πραγματοποιήθηκε σε συμβολαιογραφικό γραφείο, στην Αθήνα (Σταδίου 39), στο οποίο μεταξύ άλλων πραγματοποιούνταν πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας 89τ.μ, με τιμή εκκίνησης 85.000 ευρώ για χρέος 182.000 ευρώ.

Παρά την απρόκλητη αστυνομική καταστολή το Κίνημα κατά των πλειστηριασμών σημείωσε μεγάλη νίκη, γιατί αναστάλθηκε ο πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας στο συγκεκριμένο συμβολαιογραφείο στη Σταδίου 39.

Οπως τονίζει ο ίδιος ιστότοπος σήμερα 28/02/2018 ήταν προγραμματισμένοι περισσότεροι από 200 ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί,. Από αυτούς δεκάδες αφορούσαν πρώτες κατοικίες ή ακίνητα αξίας κάτω από 300.000 ευρώ αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τα ψέματα των Τσίπρα – Κοντονή – Τσακαλώτου οι οποίοι ισχυρίζονται ότι δεν εκπλειστηριάζονται πρώτες κατοικίες.

Οι χειρότεροι αντίχριστοι φοράνε ράσα, να το θυμάστε αυτό παπάδες...

Γράφει ο mitsos175.

“Σωκράτη εσύ Σούπερσταρ”. Δηλαδή, αν ζούσε ο Σωκράτης θα έπρεπε να παρεξηγηθεί που το 1979 τον έκαναν τραγούδι στη Εurovision; Στο κάτω κάτω “Σούπερσταρ” τον είπαν, δεν τον είπαν “καμπούρη”.

Αλλά η “θεούσα” στα “κάγκελα”! Να ωρύεται, να απειλεί, να βρίζει, να καταριέται, ακόμα και να ασκεί βία. Να καταφέρεται εναντίον καλλιτεχνών, που απλά παίζουν ένα έργο το οποίο έχει σαρώσει τα βραβεία και είναι από το 1970!

Το είδαν άραγε και το κατακρίνουν; Δεν νομίζω, τους το είπε όμως κάποιος παπάς. Σαν αυτούς που λένε ότι θα έρθει το ξανθό γένος να πάρει την Πόλη από τους Τούρκους να τη δώσει στους Έλληνες; Η σαν αυτούς που θεωρούν αμαρτία την μη υποταγή στους τοκογλύφους και τους υπόλοιπους δυνάστες;

Κατά τα άλλα “Αγαπάτε αλλήλους”, αρκεί να μην είναι αλλόθρησκοι, άθεοι, ομοφυλόφιλοι, κομμουνιστές κι ένα σορό άλλες κατηγορίες. Α! Και γυναίκες. Εκτός αν είναι θεούσες.

Έτσι τα είπε ο Ιησούς παπάδες; “Αγάπα τον πλησίον εκτός από όσους με σατιρίζουν”; Εσείς δε λέτε ότι συγχώρεσε ακόμα κι αυτούς πουν Τον σταύρωσαν; Ωραίοι “μιμητές του Χριστού” είστε!

Ταλιμπάν είσαστε. Μα πάνω από όλα υποκριτές. Γιατί μέσα στην Αγία Γραφή ο Ιησούς ταυτίζεται με τους φτωχούς, τους κατατρεγμένους. Λέει πως όποιος βοηθήσει τους αδύναμους, είναι σαν να βοηθά τον ίδιο. Κι όποιος τους κατατρέχει, ακόμα κι αν τους αγνοεί, είναι σαν Τον χτυπά.
Εμπρός λοιπόν, αντί να κάνετε πόλεμο, βοηθήστε αυτούς που έχουν ανάγκη. Όχι μόνο δεν βοηθάτε, συμμαχείτε με τους ακροδεξιούς, που σαν ναζί μισούν τον Εβραίο Ιησού ενώ κάποιοι από δαύτους λατρεύουν τον “σατανικά υπέροχο Εωσφόρο – Πάνα” κλπ.

Σας πείραξε μια όπερα που όντως δεν είναι χριστιανική. Είναι όμως χριστιανικό η βλαστήμια, η βία και τα υπόλοιπα αίσχη των δήθεν πιστών;

Κι όμως είναι! Γιατί; Επειδή οι παπάδες κάνουν εμπόριο ελπίδας. Πουλάνε θρησκεία, δεν πιστεύουν πραγματικά. Στην πράξη είναι κομματόσκυλα με ράσα. Σαν κομματόσκυλα, πρέπει να γαβγίζουν, να μαζεύουν το κοπάδι των προβάτων και των άλλων μηρυκαστικών. Για να μην καταλάβουν ποτέ τα αμνοερίφια ποιος θα τους φάει στο τέλος. Ο τσέλιγκας, ο οποίος βέβαια θα ρίξει τα κόκαλα στα σκυλιά που τον υπηρετούν πιστά.

Η μόνη θρησκεία, ο μοναδικός τους Θεός είναι η εξουσία κι ο πλούτος που έρχεται από αυτή. “Μακάριοι οι ειρηνοποιοί”. Αλλά αυτοί θέλουν τον πόλεμο και μάλιστα τον πιο ανίερο, αυτόν που βαπτίζουν “ιερό”! Είναι η πληγή της ανθρωπότητας, το στήριγμα κάθε διεφθαρμένου καθεστώτος, που εξασφαλίζει τα μεγάλα συμφέροντα τους.

Δεν πρόκειται μόνο για μια όπερα. Θέλουν να μας επιβληθούν παντού. Στο φαΐ στο ντύσιμο στο σεξ... Να συνηθίσουμε να υπακούμε σε κάθε εντολή, ακόμα κι όταν αυτή είναι εντελώς παράλογη.

Εκατομμύρια έχουν πεθάνει άδικα από τους φανατικούς. Ευτυχώς στην Ελλάδα σήμερα δεν έχουν πια τόση δύναμη, αλλιώς, να είστε σίγουροι, ότι θα άναβαν φωτιές να κάψουν τους “αμαρτωλούς”. Οι δήθεν αναμάρτητοι, που είναι οι μεγαλύτεροι και αισχρότεροι εγκληματίες όλων των εποχών: Οι φανατικοί θεομπαίχτες, οι οποίοι έχουν βαλθεί να μας κάνουν τη ζωή κόλαση, για να πάμε στον Παράδεισο! Βρε άντε στο διάολο...

Άραγε τι ήταν ο Ιησούς ο Ναζωραίος; Ένα θύμα του κατεστημένου. Της θρησκευτικής και πολιτικής εξουσίας της εποχής του. Ποιος τον Σταύρωσε; Το Ιερατείο! Γιατί; Γιατί έλεγε πράγματα που όλοι έβλεπαν, αλλά που λίγοι τολμούσαν να πουν, αφού ενοχλούσαν. Μιλούσε για υποκρισία, για αδικία, κήρυττε για κοινωνία Ισότητας, Αλληλεγγύης, Αγάπης και Ελευθερίας. Τα λόγια και τα έργα των πρώτων εκείνων χριστιανών όπως και των προηγούμενων “προφητών”, που κι αυτοί είχαν οι περισσότεροι κακό τέλος από τους ισχυρούς κάθε εποχής, φρόντισαν να τα καπελώσουν έπειτα από καιρό οι αετονύχηδες.
Κι ο Χριστιανισμός από “επαναστατική θρησκεία”, επομένως “επικίνδυνη και εγκληματική” (για τους Ρωμαίους δυνάστες), κατάντησε ο κύριος στυλοβάτης του άδικου και διεφθαρμένου συστήματος.

Οι χειρότεροι αντίχριστοι φοράνε ράσα, να το θυμάστε αυτό παπάδες... 

Ποιος είναι άραγε ο νικητής σ' ένα αγώνα;

Της  Τ. Γ.

Ποιος είναι άραγε ο νικητής σ' ένα αγώνα; Κείνος που πρακτικά οφέλη αποκόμισε η κείνος που την αξία του αγώνα γνώρισε, κείνος που τ' άδικο να πολεμά αποφάσισε;

Η υποχρεωτικότητα για την φοίτηση των 4χρόνων στα νηπιαγωγεία, ψηφίστηκε...
Η αδικία σε βάρος των παιδαγωγών των παιδικών σταθμών, συντελέστηκε...
Μα οι πρωτοφανείς σε μαζικότητα, δυναμικότητα, παλμό, κινητοποιήσεις του κλάδου σ' όλη τη χώρα είναι η δική του νίκη, η παρακαταθήκη του για το μέλλον....

Στα χρόνια του καναπέ και της ηττοπάθειας, χιλιάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν στους δρόμους, πολλοί λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, κι άλλοι που πρόσφατα ξεκίνησαν τον εργασιακό τους βίο, με το ίδιο πείσμα, την ίδια μαχητικότητα να υπερασπίζονται αυτό που σπούδασαν, αυτό που γνωρίζουν, αυτό που αγαπούν.
Το παιδί, μια σημαντικότατη ύπαρξη, που χρήζει αγωγής, και εκπαίδευσης απ' τη στιγμή της γέννησης, και όχι μόνο στα 4 - 5 του χρόνια...

Κι αν η μάχη τούτη χάθηκε, ο αγώνας συνεχίζεται... Δυναμικά, υπερήφανα, ενωτικά αισιόδοξα...

Επίθεση ναζί στην "Φαβέλα": “Μουνιά θα πεθάνετε, θα σας κάψουμε" (Ηχητικό)

Είναι συγκλονιστική η αφήγηση που ακούμε, στο ηχητικό που παραθέτουμε, –μεταδόθηκε στο δελτίο ειδήσεων του ρ/σ Realfm- από την δικηγόρο Ελευθερία Τομπατζόγλου η οποία περιγράφει τον εφιάλτη που έζησε όταν το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής εξαπέλυσε δολοφονική επίθεση στοχεύοντας στα κεφάλια των λίγων ανθρώπων που βρίσκονταν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο του Πειραιά «Φαβέλα».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μετέδωσε ο ρ/σ υπάρχει αξιοποιήσιμο υλικό που αναμένεται να οδηγήσει στην ταυτοποίηση των δραστών, ενώ η δικηγόρος της οικογένειας Φύσσα φέρετε ότι είναι σε θέση να αναγνωρίσει ένα από τα άτομα που την χτύπησαν.

Το σχετικό ρεπορτάζ του Γιάννης Μπασκάκης που υπάρχει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» είναι απόλυτα περιγραφικό και σ’ αυτό διαβάζουμε  την ανατριχιαστική αφήγηση της βαρύτατα τραυματισμένης δικηγόρου: «Μπαίνει μέσα ο πρώτος με χαμόγελο, μπαίνουν και οι υπόλοιποι και ξαφνικά αρχίζουν να πετάνε πράγματα και λένε “μουνιά θα πεθάνετε, θα σας κάψουμε σήμερα!”», λέει η δικηγόρος και συνεχίζει:

«Ρίχνουν ένα καπνογόνο δεξιά κι ένα αριστερά στον χώρο. Μας εγκλωβίζουν ουσιαστικά στον τοίχο και αρχίζουν και μας χτυπάνε με τον οπλισμό που κρατούν και με γροθιές. Εγώ έχω σηκώσει ένα τραπεζάκι και το έχω βάλει ανάμεσα σε μένα και στην άλλη κοπέλα για να προστατευτούμε».

Η επίθεση αυτή συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά του modus operandi των οργανωμένων επιθέσεων της Χρυσής Αυγής (αστραπιαίες καταδρομικές ενέργειες από πολυπρόσωπα τάγματα εφόδου με οπλισμό, με παράγγελμα έναρξης και λήξης) και επαναφέρει στη μνήμη τις επιθέσεις της οργάνωσης σε στέκια και κοινωνικούς χώρους, όπως η «Αντίπνοια», το «Συνεργείο» και το «Ρεσάλτο», αναφέρει μεταξύ άλλων το σχετικό δημοσίευμα.

Η Φαβέλα αντιστέκεται και φέγγει, στα μαύρα σκοτάδια του Πειραιά

Την Κυριακή το απόγευμα λίγο πριν τις 19:00, την προγραμματισμένη ώρα της καθιερωμένης ανοιχτής διαχειριστικής συνέλευσης της Φαβέλας, 6 άνθρωποι που βρισκόμασταν στο χώρο από νωρίς, δεχτήκαμε οργανωμένη δολοφονική επίθεση από τάγμα εφόδου της χρυσής αυγής.

Δυστυχώς δεν υπήρχε περιθώριο αντίδρασης και άμυνας, όπως την προηγούμενη φορά που μηχανοκίνητο τάγμα εφόδου απωθήθηκε από την περιφρούρηση του χώρου, καθώς στιγμιαία απερισκεψία μας έφερε πρόσωπο με πρόσωπο με τους φασίστες, οι οποίοι τρύπωσαν ύπουλα στο χώρο από την κεντρική είσοδο που ήταν ανοιχτή.

Δε χρειάζεται να περιγράψουμε εκτενώς τον τρόπο με τον οποίο έγινε η επίθεση, άλλωστε η μέθοδος της συγκεκριμένης οργάνωσης είναι πλέον γνωστή σε όλη την ελληνική κοινωνία.

Ευτυχώς, αρκετά δολοφονικά χτυπήματα δεν βρήκαν στόχο και οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που χτυπήθηκαν, αναρρώνουν και δεν κινδυνεύουν.

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Φαβέλα 

"Τι και αν σε δέρνουν δεκατρείς,αν δεν σε δέρνει ο νους σου".

Της Π. Μ.

 Βαρέθηκα να ψάχνω να ονομάσω την αδιαφορία και τον σταρχιδισμό των Ελλήνων κάπως. Έχει ειπωθεί με κάθε πιθανό τρόπο. Έχει χάσει πια το νόημα του. Έχουμε υποστεί τεράστια συντριβή. Σωματική, ηθική, πνευματική. Δεν έχουμε πλέον στόχο κάτι άλλο πέραν της επιβίωσης.

Έχουμε απωλέσει πραγματικά την ελάχιστη ηθική που μας είχε απομείνει μετά το πέρασμα του γκλάμουρους από την συνείδηση μας. Κυβερνόμαστε από απερίγραπτα γελοίους εγωπαθείς τύπους.
Η ουσία όμως είναι πως ζούμε σαν φυλή σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια την Οργουελική στροφή της ανθρωπότητας.
Αν φύγουμε από την μικρή μας γωνία και απλώσουμε την ματιά μας στο χάρτη σύντομα θα διαπιστώσουμε ότι οι όροι του παιχνιδιού που προσπαθούν να επιβληθούν εδώ, προσπαθούν να επιβληθούν παντού.

Σε πολλά μέρη με μεγαλύτερη επιτυχία και από πολύ πιο παλιά η ανθρωπότητα είναι βουτηγμένη σε μια κερδοφόρα ασυδοσία με θύμα την ίδια την ανθρώπινη φύση της.
Οικονομικές κρίσεις,πολιτικές κρίσεις,προσωπικές κρίσεις, νευρικές κρίσεις, κρίσεις συνείδησης και οι ερωτήσεις κρίσεως πουθενά. Ό,τι και να λέμε,η ένδεια είναι ολοφάνερη.

"Τι και αν σε δέρνουν δεκατρείς,αν δεν σε δέρνει ο νους σου".

Στα άκρα ο θρησκευτικός σκοταδισμός ενάντια στους συντελεστές της παράστασης «Jesus Christ Superstar»

Τις αντιδράσεις κάποιων γραφικών θρησκόληπτων τύπων, που έχοντας και την αμέριστη συμπαράσταση δυο δεσποτάδων της επικρατούσας θρησκείας, δίνουν το δικό τους σόου  έξω από το θέατρο "ΑΚΡΟΠΟΛ" όπου παρουσιάζεται η ροκ όπερα "Jesus Christ Superstar", τις σχολιάζαμε σε περασμένη ανάρτησή μας.

Ο σκοταδισμός τους όμως δεν περιορίστηκε στις άναρθρες κραυγές τους καθώς όπως καταγγέλλεται  εκδηλώνουν την "χριστιανική αγάπη" τους με βανδαλισμούς στο κτίριο του θεάτρου, και σε αυτοκίνητα συντελεστών της παράστασης, εμποδίζοντας ταυτόχρονα όσους θεατές θέλουν να την παρακολουθήσουν.
Η αστυνομία παρ' όλες τις οχλήσεις των υπευθύνων του θεάτρου "Ακροπόλ" παρακολουθεί αμέτοχη τις ακατανόμαστες βρισιές και χειροδικίες που εισπράττουν όσοι/ες θέλουν να παρακολουθήσουν την παράσταση και τις προσωπικές απειλές που δέχονται οι ηθοποιοί της.

Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί  οι εργαζόμενοι και οι συντελεστές της παράστασης καλούν την Πέμπτη 1/3 στις 18:00 σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το θέατρο Ακροπόλ, καλώντας «την πολιτεία και τους κοινωνικούς φορείς της πόλης να πάψουν να παριστάνουν τον ‘’Πόντιο Πιλάτο’’ και να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση πως ο φόβος δεν θα περάσει στην Τέχνη».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Στις 9 Φεβρουαρίου, ανέβηκε στο θέατρο Ακροπόλ το κλασικό, πολυβραβευμένο μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar» των Andrew Lloyd Webber και Tim Rice.

Πρόκειται για ένα μιούζικαλ 45 ετών που έχει παιχτεί σε πάνω από 20 χώρες παγκοσμίως. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε πως θα βρισκόμαστε εν έτει 2018 αντιμέτωποι με παραθρησκευτικές οργανώσεις και σκοταδιστικές αντιλήψεις. Από την πρώτη μέρα, οι ομάδες αυτές προσπαθούν να συγκροτήσουν έναν φανατικό όχλο ώστε να δημιουργήσουν ακραία επεισόδια, με σκοπό να κατέβει η παράσταση. Βρίσκονται καθημερινά έξω από το θέατρο δημιουργώντας έκρυθμο κλίμα.

Έχουν ήδη επιτεθεί με μπογιές στην πρόσοψη και τη μαρκίζα του θεάτρου και σε αυτοκίνητα συντελεστών της παράστασης. Με κάθε ευκαιρία εμποδίζουν απλούς θεατές που επιθυμούν να δουν την παράσταση με ακατανόμαστες βρισιές και χειροδικίες. Όλα τα παραπάνω συνοδεύονται με προσωπικές απειλές στους ηθοποιούς και με επιθετικές αναρτήσεις όπως «κάψτε το θέατρο».

Αρκετά! Ως εργαζόμενοι του θεάτρου Ακροπόλ, δηλώνουμε πως δεν θα λυγίσουμε στο φόβο που επιδιώκει να σπείρει μια αναχρονιστική ομάδα. Η καθημερινή δράση τους έξω από το θέατρο υπερβαίνει το όποιο δημοκρατικό δικαίωμα διαμαρτυρίας και γίνεται φορέας ανομίας και διοργανωτής πογκρόμ. Δυστυχώς, παρόλες τις μηνύσεις και αναφορές στην εισαγγελία δεν έχουμε ούτε μία σύλληψη ή προσαγωγή των ατόμων που καθημερινά προβαίνουν σε αυτές τις έκνομες ενέργειες, οι περισσότερες εκ των οποίων διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια των αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίες παρακολουθούν αμέτοχες.

Θα υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο το δικαίωμα της καλλιτεχνικής έκφρασης και το δικαίωμα της προάσπισης της εργασίας μας.

Την Πέμπτη 1/3 στις 18:00, έξω από το θέατρο Ακροπόλ, οι εργαζόμενοι και συντελεστές της παράστασης θα πραγματοποιήσουμε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας, καλώντας την πολιτεία και τους κοινωνικούς φορείς της πόλης να πάψουν να παριστάνουν τον «Πόντιο Πιλάτο» και να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση πως ο φόβος δεν θα περάσει στην Τέχνη

Κ. Παλαμάς: Ενας βαθιά προοδευτικός διανοούμενος. Πέθανε σαν σήμερα το 1943

Σαν σήμερα 27/02/1943, και σε ηλικία 84 ετών αφήνει την τελευταία του πνοή ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. 
Η κηδεία του, που έγινε την επόμενη μέρα, μετατράπηκε σε διαδήλωση κατά των δυνάμεων κατοχής.  

Οι συγκεντρωμένοι κάνουν στάχτη το κτίριο όπου στεγαζόταν το υπουργείο Εργασίας, ενώ άλλη ομάδα διαδηλωτών καταστρέφουν το γραφείο του δοσίλογου πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου στη Βουλή. Αστυνομικές δυνάμεις του κατοχικού καθεστώτος επιτίθενται στο συγκεκριμένο πλήθος δολοφονώντας τρεις διαδηλωτές και τραυματίζοντας δεκάδες.

Στην αργατιά, στη χωριατιά, το χιόνι, η γρίπη, η πείνα, οι λύκοι,
ποτάμια, πέλαγα, στεριές, ξολοθρεμός και φρίκη.
Χειμώνας άγριος – κι η φωτιά, καλοκαιριά στην κάμαρά μου.
Ντρέπομαι για τη ζέστα μου και για την ανθρωπιά μου.

Κωστής Παλαμάς
Από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου

Αν και ο ίδιος, ο μεγάλος αυτός ποιητής, πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας σε καμιά περίπτωση δεν δήλωσε στρατευμένος στα συμφέροντα της εργατικής τάξης διανοούμενος, όλο του το συγγραφικό έργο του είναι βαθιά προοδευτικό.

Ο Κ. Παλαμάς οραματιζόταν μια ελεύθερη, δίκαιη και ισότιμη κοινωνία και το έργο του «Δωδεκάλογος του Γύφτου», δίνει μια καθαρή εικόνα για τα πιστεύω του.

Ας δούμε τι γράφει για το αριστούργημα αυτό του ποιητή ο Νίκος Ζαχαριάδης παραθέτοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Ο αληθινός Παλαμάς» που έγραψε ο πρώην γ.γ. του ΚΚΕ όταν ήταν κρατούμενος στις φυλακές της Κέρκυρας τον Γενάρη –Μάρτη του 1937. (Κυκλοφόρησε τον Απρίλη του 1953 από το εκδοτικό της ΚΕ του ΚΚΕ «Νέα Ελλάδα»)

Στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» καθρεπτίζεται όλη η αγανάχτηση και το ξεσήκωμα του ποιητή ενάντια στην εθνικιστική αρχαιοκαπηλεία και τη βυζαντινή αποτελμάτωση, ενάντια στους πατριδέμπορους αφανιστές, που στο όνομα της «λατρείας» και της συνέχισης των αρχαίων και βυζαντινών ξεπουλούσαν και κατάστρεφαν το έθνος. Μα ο ποιητής δε σταματά εδώ. Γκρεμίζοντας τα είδωλα και μαστιγώνοντας αλύπητα τους τυμβωρύχους σαλπίζει ένα καινούργιο, όχι εθνικιστικό μα λαϊκό, ξεσήκωμα για κάτι το καινούργιο και το άφταστο, που ξεπερνά ακόμα και τα τοπικά σύνορα και ανυψώνεται σε κάτι το πιο γενικό, σε κάτι το καθολικό, το διεθνιστικό. Και δεν είναι μονάχα αυτό. 

Ο ποιητής, όσο φυσικά του το επέτρεπαν οι κοινωνικές συνθήκες και το νεοελληνικά-ξετύλιγμα στα τέλη του περασμένου αιώνα, έψαξε να βρεί τις καινούργιες κοινωνικές δυνάμεις, ένα άλλο πρωτοποριακό ανθρώπινο υλικό, για να χτίσει μ' αυτό το καινούριο οικοδόμημα, που οραματίστηκε στο πονεμένο και ξυπνημένο απ' τον εξευτελισμό μυαλό του.

Η λυρική σκέψη στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» δε στέκεται ήσυχη• περπατάει παραδέρνοντας και παίρνει τρόπους διαφορετικούς και πάει από της πικρής άρνησης τα πειράγματα και τα μοιρολόγια, στα θριαμβευτικά σαλπίσματα της πίστης κι από την αμφιβολία και το μηδενισμό, στο διαλάλημα της ενέργειας, της προκοπής, της αντρίκιας αγάπης, της πεποίθησης προς το ωραίο, κάτι που μέλλεται• «ο ήρωας μου χαλαστής και πλάστης, με την αράδα»…

Ο Παλαμάς δε λιβανίζει, μα χτυπά αμείλιχτα τους κάθε λογής εκμεταλλευτές πατριδέμπορους και όλο το οικοδόμημα τους και δείχνει στο έθνος έναν καινούργιο δρόμο.

Σαν σήμερα στις 27 Φλεβάρη του 1933 ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ

Σαν σήμερα στις 27 Φλεβάρη του 1933 πυρπολείτε το κτίριο του γερμανικού Κοινοβουλίου, το Ράιχσταγκ. Μέσα στο φλεγόμενο κτίριο η αστυνομία συλλαμβάνει τον Μαρίνους Βαν Ντερ Λούμπε.
Ο ίδιος ομολογεί, μετά από βασανιστήρια, ότι προχώρησε μόνος του στον εμπρησμό του κοινοβουλίου  αφού ενταγμένος σε μια ριζοσπαστική αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση (Internationalist Communist Group - IKG)) η οποία διακήρυττε την «προπαγάνδα μέσω της πράξης», έτσι θεωρούσε ότι θα προέτρεπε τους Γερμανούς εργάτες σε εξέγερση κατά του φασιστικού καθεστώτος.

Υπάρχει και η άποψη που ασπάζεται το ΚΚΕ καθώς και άλλα ΚΚ ότι ο Μαρίνους φαν ντερ Λούμπε ήταν προβοκάτορας και έδρασε με εντολή των ναζί.

«Το ναζιστικό καθεστώς είχε τοποθετήσει στη θέση του κατηγορούμενου και το μίσθαρνο όργανό του, τον προβοκάτορα –όπως περίτρανα αποδείχτηκε– Μαρίνους Βαν ντερ Λούμπε, τον οποίο είχε χρησιμοποιήσει για να στήσει όλη αυτή την προβοκάτσια του εμπρησμού του Ράιχσταγκ σε βάρος του γερμανικού και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος» 

(Ριζοσπάστης, 17/9/2000).

Το ίδιο βράδυ του εμπρησμού συλλαμβάνονται 1.500 κομμουνιστές. ενώ στις εκλογές που έγιναν μια βδομάδα μετά τον εμπρησμό ο Χίτλερ κατόρθωσε να κηρύξει παράνομη την εκλογή των ογδονταενός νόμιμα εκλεγμένων αντιπροσώπων του KPD (Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος) και να λάβει υπερεξουσίες με τον «Εξουσιοδοτικό νόμο» (Ermächtigungsgesetz).

Το Δεκέμβρη του 1933 ο Μαρίνους Βαν Ντερ Λούμπε, μαζί με άλλα τέσσερα ηγετικά στελέχη –ανάμεσα τους και ο μετέπειτα γραμματέας της Κομουνιστικής Διεθνούς, Γκιόργκι Ντιμιτρόφ - δικάζονται κατηγορούμενοι για κομμουνιστική συνωμοσία κατά του κράτους.  Οι 4 αθωώνονται, αλλά ο Βαν Ντερ Λούμπε καταδικάζεται σε θάνατο και έρχεται αντιμέτωπος με τη γκιλοτίνα στις 10 Γενάρη του 1934.

Διαβάστε δυο διαφορετικές εκτιμήσεις για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ. Εδώ ένα κείμενο του Ν. Μπογιόπουλου που έχει δημοσιευτεί στον «Ριζοσπάστη».
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και άρθρο που υπάρχει στην ιστοσελίδα μας με τίτλο: "Σας θυμίζει τίποτα; Ο εμπρησμός στο Ράιχσταγκ από τους Ναζί".
Eδώ η αναφορά σε ένα σχετικό βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2015 από τις εκδόσεις «Υπερσιβηρικός», με μια διαφορετική προσέγγιση του γεγονότος.

Δείτε επίσης:

Γκεόργκι Δημητρώφ: Οποιος δε θέλει να 'ναι το αμόνι, πρέπει να γίνει το σφυρί!

27 Φλεβάρη 1933, ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ

Σας θυμίζει τίποτα; Ο εμπρησμός στο Ράιχσταγκ από τους Ναζί

27/2/1933: Εμπρησμός του Ράιχσταγκ

Το θράσος των νεοναζί που ξανασηκώνουν κεφάλι (Ηχητικό από την εκπομπή του Ν. Μπογιόπουλου)

Δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε ότι καμιά «μεγάλη» ειδησεογραφική ιστοστελίδα δεν παρουσίασε σαν έκτακτη επικαιρότητα την δολοφονική επίθεση ναζιστών στον ελεύθερο κοινωνικό χώρος ''Φαβέλα'', όπου τα σκατόψυχα αποβράσματα επιτέθηκαν, τραυματίζοντας 5 άτομα, μεταξύ των οποίων και η συνήγορος της οικογένειας του Π. Φύσσα, Ελευθερία Τομπατζόγλου.

Την ίδια τακτική ακολούθησαν και οι τηλεοπτικοί δίαυλοι που δεν θεώρησαν σημαντικό να έχουν «ζωντανές συνδέσεις» με τον χώρο που συνέβη το γεγονός.
Δεν ήταν δα και καμιά είδηση η οποία έπρεπε να ιεραρχηθεί σαν κύρια όπως θεώρησαν τα ΜΜΕ τα τρικάκια και την σπασμένη τζαμαρία που υπήρξαν με την «επίσκεψη του «Ρουβίκωνα» στα γραφεία της “Novartis”.

Για το πολιτικό αστικό σύστημα ελάχιστη σημασία έχει ότι οι νεοναζί ξανασηκώκουν κεφάλι και μόλις σε ένα εικοσιτετράωρο είχαμε δυο φασιστικές επιθέσεις στον Πειραιά και στο Κουκάκι.

Και δεν είναι τυχαίο το θράσος των ναζιστικών αποβρασμάτων. «Απορρέει από το “Καστελόριζο”, τις δηλώσεις ένθεν κακείθεν περί επανένταξής της στο δημοκρατικό τόξο και περί “αποκλειστικής βίας της Αριστεράς”, τη νομιμοποίησή της στο στίβο των εθνικιστικών συλλαλητηρίων και της σκανδαλολογίας των ημερών», όπως σημειώνουν σε δήλωση τους oι συνήγοροι πολιτικής αγωγής, στην δίκη της Χ.Α., Θανάσης Καμπαγιάννης, Κώστας Παπαδάκης, και Κώστας Σκαρμέας.

Στο παρακάτω ηχητικό, από την χθεσινή ραδιοφωνική εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου, ακούμε την δικηγόρο Χρύσα Παπαδοπούλου  -η οποία είναι επίσης δικηγόρος της πολιτικής αγωγής στη δική της Χρυσής Αυγής- να περιγράφει την έφοδο των ναζιστών στον κοινωνικό χώρο «Φαβέλα» και απ’ τα λεγόμενα της γίνεται καθαρό ότι είχαμε μια σχεδιασμένη δολοφονική επίθεση από μέλη ναζιστικής συμμορίας. 

Η επίθεση που εξαπέλυσε το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, στοχεύοντας στα κεφάλια των λίγων ανθρώπων που βρίσκονταν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο του Πειραιά «Φαβέλα», ήταν δολοφονική, ήταν οργανωμένη και είχε όλα τα χαρακτηριστικά των εγκληματικών επιθέσεων της ναζιστικής οργάνωσης.

Το νέο χρυσαυγίτικο έγκλημα άφησε τέσσερις τραυματίες, με πιο βαριά χτυπημένη την Ελευθερία Τομπατζόγλου, συνήγορο πολιτικής αγωγής της οικογένειας του Παύλου Φύσσα. Οι ναζιστές τής άνοιξαν με λοστό το κεφάλι, πλημμυρίζοντάς τη στο αίμα, με την ιατρική γνωμάτευση να διαπιστώνει ότι υπέστη «βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση».

► Η Ελευθερία Τομπατζόγλου αφηγείται στην «Εφ.Συν.»:

"Μπαίνει μέρα ο πρώτος με χαμόγελο, μπαίνουν και οι υπόλοιποι και ξαφνικά αρχίζουν να πετάνε πράγματα και να λένε "θα πεθάνετε, θα σας κάψουμε σήμερα! Ρίχνουν ένα καπνογόνο δεξιά και ένα αριστερά στον χώρο. Μας εγκλωβίζουν ουσιαστικά στον τοίχο και αρχίζουν να μας χτυπάνε με τον οπλισμό που κρατούν και με γροθιές. Εγώ έχω σηκώσει ένα τραπεζάκι και το έχω βάλει ανάμεσα σε μένα και στην άλλη κοπέλα για να προστατευτούμε.

Η ατμόσφαιρα είχε γίνει αποπνικτική. Σκέφτηκα θα καούμε και προσπαθώ να ανοίξω το παράθυρο που ήταν κλειστό. Με το που κινήθηκα, όπως έχω στραφεί στο πλάι, αυτός που μου επιτίθεται φωνάζει "πουτάνες! Μουνιά! Εδώ είναι Πειραιάς!" και με χτυπάει από πίσω και μου διέλυσε το κεφάλι".

Εφαρμόζουν την απλήρωτη εργασία σε δημόσια υπηρεσία.

Του Χρήστου Αβραμίδη

Βγαλμένη απ'τα πιο τρελά όνειρα του Ρήγκαν και της Θάτσερ η απλήρωτη "εθελοντική" εργασία μπορεί να μην προβλέπεται από κάποιο μνημόνιο αλλά πάει να εφαρμοσθεί σε μια βιβλιοθήκη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, προκειμένου να καλύψει τις θέσεις εργαζομενων που χάθηκαν, λόγω των μνημονίων.

Στη βιβλιοθήκη θα έχουμε έναν φοιτητή που εργάζεται χωρίς αμοιβή, ενώ από πάνω του θα βρίσκεται ένας εργολάβος, ο οποίος κερδίζει εκατομμύρια ευρώ και δεν ψήνεται να δώσει ούτε ένα ψιχουλάκι για να βρει δουλειά ακόμα ένας εργαζόμενος.

Στην προκήρυξη, μνημείο-υποκρισίας σου λένε ότι «ο εθελοντισμός είναι στάση ζωής, βοηθάει να μένεις ενεργός να γνωρίζεις καινούρια άτομα, βοηθάει στην αυτοπεποίθηση» Δεν σου λένε όμως ότι εσύ θα δουλεύεις απλήρωτος και γύρω σου χορεύουν εκατομμύρια.

Είναι τόσο φτηνό μάρκετινγκ που ντύνουν την απλήρωτη εργασία με μια εσάνζ δημιουργικότητας, καθώς γράφουν ότι "θα είσαι ανάμεσα σε βιβλία". Όμως λίγο κάτω σου λεν ότι απλώς θα ταξιθετείς. Ψάχνουν δηλαδή απλώς για εργατικά χέρια.

Ελπίζω πραγματικά να κινητοποιηθούν οι συλλογικοί φορείς της ακαδημαϊκής κοινότητας και να μην εφαρμοσθεί τελικά αυτό το αίσχος.

Πόλεμο στον φασισμό με κάθε μέσο.

Της Π. Μ

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την μαμά Ευρώπη αλλά όχι αυτό που είχε ειπωθεί (δυστυχώς).
Η άνοδος της ακροδεξιάς και του φασισμού, είναι ένα κοινωνικο-πολιτικό φαινόμενο που δεν πρέπει να περνάει στα ψιλά.
Ας γίνει κατανοητό. Αποδέχομαι τον καπιταλισμό αλλά αποτάσσομαι τον φασισμό. Η μεγαλύτερη γελοιότητα και αναλήθεια που μπορεί να ειπωθεί ποτέ.

Κάθε μέρα, σχεδόν,το βλέπουμε απροκάλυπτα.
Δυο φασιστικές επιθέσεις μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο στον Πειραιά και στο Κουκάκι. Ο συνδυασμός δε, με έναν αυξανόμενο αντικομμουνισμό, ρατσισμό, ξενοφοβία, καθώς και μια σειρά αυταρχικά-κατασταλτικά μέτρα, τρομονόμους και ψηφίσματα, που "θωρακίζουν" τα συμφέροντα των κρατούντων ποινικοποιώντας τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, κάθε έκφραση ριζοσπαστισμού, κινήσεις και κινήματα είναι ολοφάνερος.

Στοχοποιήση κινημάτων, αριστερών, αναρχικών, κομμουνιστών, κάθε προοδευτικού ανθρώπου και κίνησης. Αυτό είναι φασισμός.
Είμαστε ένα ή μισό βήμα να ζήσουμε τις ίδιες φρίκες ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος.

Τα νούμερα της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη δείχνουν μια σαφή τάση και όχι ένα τυχαίο λαθάκι.
Ναζιστές που μπαίνουν δημοκρατικά στα κοινοβούλια, οικονομική κρίση και τεράστια ύφεση μαστίζει την κοινωνία.
Κάτι μου θυμίζει όλο αυτό έναν αιώνα μετά. Αλλά μπα μάλλον φάρσα είναι. Μην ανησυχείτε για τον πόλεμο. Έχει τελειώσει πια, εκτός από τους πυροβολισμούς.

Σημαντικό είναι να κατανοήσουμε ότι ο ναζισμός δεν άρχισε με τον Χίτλερ, για αυτό και δεν τον πήρε μαζί του, δεν εμφανίστηκε μόνο στη Γερμανία, για αυτό και δεν επανεμφανίζεται μόνο εκεί. Αλλά παντού, όπου ουσιαστικά κοινωνικά προβλήματα τον τρέφουν.
Και ο κίνδυνος τώρα δεν είναι μόνο η εμφάνιση ενός νέου Χίτλερ και η σπορά ενός άλλου μεγάλου πολέμου. Ο κίνδυνος είναι η αδιαφορία για τα αίτια που αναγεννούν τον ναζισμό και εν συνεχεία η απάθεια και η ανοχή για ένα φαινόμενο που μπορεί να εξελιχθεί σε μαζική διανοητική μόλυνση.
Η απλούστευση και η γενίκευση.Οι δύο πυλώνες του λαϊκισμού που γεννά τον φασισμό. Ο Αγών του τώρα δικαιώνεται.

Ελπίζω να γίνει κατανοητό επειδή κάθε φορά που επιλέγεις να γυρίσεις την πλάτη σου στην πραγματικότητα να ξέρεις ότι μετά από λίγο θα σε περικυκλώσει.
Πόλεμο στον φασισμό με κάθε μέσο.
Ξαναλέω.
Α Γ Ω Ν Ι Α.