Ιστορική μνήμη - Γιώργης Βρέντζος: (Τηγανίτης): Ο θρυλικός ανωγειανός εκδικητής - Σαν σήμερα το 1947....

Ένας αητός τω Βρέντζηδω σκότωσε το Μαγιάση
κι όλοι μαζί φωνάξαμε η χέρα του ν’ αγιάσει
Μέσα στο δικαστήριο γιατί ’χενε σκοτώσει
κι έπρεπε οπωσδήποτε αίμα κι αυτός να δώσει.

Στα μέσα του Απρίλη του 1947,  δικαζόταν από το Δικαστήριο των δοσιλόγων Ηρακλείου ο γκεσταπίτης-συνεργάτης των Ναζί, Μαγιάσης.

Στις 30 του μήνα ο ανωγειανός Γιώργης Βρέντζος και κατά κόσμον «Τηγανίτης» (στην Κρήτη και ιδίως στο Μυλοπόταμο, συνηθίζουν πολύ τα παρανόμια, δηλαδή τα παρατσούκλια) μπαίνει στο ακροατήριο και ορμά προς το εδώλιο, καταφέρνοντας δυο μαχαιριές στην κοιλιακή χώρα του συχαμένου προδότη! 

Αιτία; Ο Μαγιάσης κάρφωσε τον αδελφό του Τηγανίτη, Βρεντζομιχάλη, στους Ναζί, διότι είχε δώσει ψωμί και νερό στους ΕΛΑΣίτες (προφανώς πρόκειται για τα τμήματα των καπετάνιων Σμπώκου και Ποδιά).
Ο Βρεντζομιχάλης πλήρωσε την πράξη του αυτή με την εκτέλεσή του στο οροπέδιο της Νίδας, στον Ψηλορείτη, από τους Σουμπερίτες.

Να πως παρουσίασε το γεγονός η κρητική εφημερίδα «Ελεύθερη Γνώμη» της Πρωτομαγιάς 1947:

«Χθες το πρωί δικαζόταν στο Δικαστήριο Δοσιλόγων Ηρακλείου ο γνωστός προδότης Μαγιάσης για την εκτέλεση του Μιχαήλ Βρέντζου από τ’ Ανώγεια που είχε κάμει ο ίδιος στη Νίδα. Κατά την ώρα της συνεδριάσεως στις 11.30΄ περίπου και ενώ εξεταζόταν ο μάρτυρας κατηγορίας και αδελφός του εκτελεσθέντος Γεώργιος Βρέντζος γύρισε και κτύπησε δυο φορές με μαχαίρι τον κατηγορούμενο δοσίλογο στην κοιλιακή χώρα. Αμέσως δε κατέθεσε στην έδρα του δικαστηρίου το μαχαίρι και παραδόθηκε στη φρουρά της αίθουσας. Ο Μαγιάσης μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο. Τα τραύματά του είναι βαρύτατα».

 Ανασύρουμε λοιπόν στην ιστορική μνήμη –ως έχουμε χρέος-τη μοναδική συνέντευξη, που είχε παραχωρήσει στο Νίκο Ψυλλάκη το φθινόπωρο του 1982 (δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Κρητικές Εικόνες"), ο άνθρωπος που είχε πάρει εκδίκηση για την εκτέλεση του αδελφού του, ο θρυλικός «Τηγανίτης».ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πολιτική αλητεία της ΕΡΤ

Το ότι έχει καταντήσει κυβερνητική προπαγανδιστική ντουντούκα το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι δεν χρειάζεται να το συζητάμε καν. Και μόνο ότι δεν είχε την παραμικρή δημοσιογραφική εντιμότητα και πολιτική ηθική, ένας τύπος ο οποίος κατείχε τη θέση του προϊσταμένου του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, -ο Κωνσταντίνος Ζούλας- να μην αναλάβει πρόεδρο της δημόσιας τηλεόρασης, τα λέει όλα.

Για χρόνια αυτός ο δημοσιογράφος μέσα από την αρθρογραφία του στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου, έγραφε υμνολογίες για την Ν.Δ και τον… μεγάλο ηγέτη της Κυριάκο Μητσοτάκη. Τώρα που ανταμείφτηκε για τις υπηρεσίες του, αναλαμβάνοντας το τιμόνι της ΕΡΤ, δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετική συμπεριφορά.

Οπότε με αυτά τα δεδομένα δεν μας κάνει καμιά εντύπωση το λακωνικό, αλλά τόσο περιεκτικό ηλεκτρονικό μήνυμα που μας έστειλε αναγνώστρια μας, εκπαιδευτικός η οποία συμμετείχε σε σημερινή κινητοποίηση του κλάδου της.

Το παραθέτουμε:

Πολιτική αλητεία της ΕΡΤ όπου η σημερινή συγκέντρωση κατά του νομοσχεδίου της ΝΔ τιτλοφορήθηκε ως :Διαμαρτύρονται οι εκπαιδευτικοί για το άνοιγμα των σχολείων...ΝΤΡΟΠΗ

30/4/1975: Η Πτώση της Σαϊγκόν (Βίντεο)

Σήμερα συμπληρώνονται 45 χρόνια από την 30ή Απρίλη του 1975, τη μέρα που “έπεσε” η Σαϊγκόν, πρωτεύουσα τότε του Νοτίου Βιετνάμ-σημερινή Χο-Τσι-Μινχ.

Το σύνθημα «Γκιάπ-Γκιάπ –Χο-τσι-Μινχ» δονούσε τις δυτικές πρωτεύουσες στις δεκαετίες του 1960 και ’70.

Τότε που οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές καίγανε τον βιετναμέζικο λαό με τις βόμβες ναπάλμ.
Τις ναπάλμ που, μην ξεχνάμε, τις εγκαινίασαν και τις πρωτοδοκίμασαν στο δικό μας λαό, στο Γράμμο…

Οι αμερικάνοι φεύγοντας πήραν μαζί τους και κάποιους από τους συνεργάτες τους. Όμως καθώς δεν χωρούσαν όλοι, κρέμονταν σαν τσαμπιά και σπρωχνόντουσαν ποιος θα πρωτομπεί στα ελικόπτερα.

Επί δεκαετίες ολόκληρες ο λαός του Βιετνάμ πολέμησε με το όπλο στο χέρι ενάντια στο γαλλικό και στη συνέχεια τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. 

Ο ηρωικός αγώνας του βιετναμέζικου λαού έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο, σε μια εποχή μακρινή για αυτούς ίσως σήμερα, αλλά τόσο επίκαιρη…

Πηγή: Η ιστοσελίδα μας

Ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη

Μας στάλθηκε από ΕΤΕΡ

Μεταξύ 1760 – 1860 τοποθετούν οι ιστορικοί την πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση, χρειάστηκε περίπου μισός αιώνας μέχρι τον Μάιο του 1886, όταν οι εργαζόμενοι στο Σικάγο διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας με κεντρικό σύνθημα «Οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες ανάπαυση, οκτώ ώρες ύπνος».

Σήμερα μιλάμε πια για την 4η Βιομηχανική Επανάσταση, για την οποία «ειδικοί αναλυτές» και «οργανισμοί με κυρός», σαν την Παγκόσμια Τράπεζα, προβλέπουν ότι 150 εκατομμύρια εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους μέχρι το 2022, την ίδια στιγμή 300 εκατομμύρια νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας δεν θα βρίσκουν δουλειά. Εκτιμούν επίσης ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και η «είσοδος» των ρομπότ στην αγορά εργασίας θα οδηγήσει σε απώλεια 800 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας μέχρι το 2030, αριθμός που αντιστοιχεί στο 20% του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

Εδώ στην Ελλάδα ο Σ.Ε.Β. δηλώνει πως στόχος του είναι η γρήγορη και επιτυχημένη μετάβαση της οικονομίας στην νέα ψηφιακή εποχή μέσα από ένα σύγχρονο επενδυτικό περιβάλλον και τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών για την ενδυνάμωση των επιχειρήσεων. Ποια είναι η πρόβλεψη του Σ.Ε.Β. για τους εργαζόμενους; Αποδέχεται νομοτελειακά ότι μεγάλο μέρος τους θα διαβιεί σε καθεστώς μακροχρόνιας ανεργίας. Ταυτίζεται δηλαδή με την γνώμη των «ειδικών αναλυτών» παγκοσμίου εμβέλειας…

Με ποια δεδομένα όμως βγάζουν αυτό τα συμπέρασμα οι «ειδικοί αναλυτές»; Πως γίνεται η βαθύτερη γνώση του μηχανισμού λειτουργίας του περιβάλλοντος, η πρόοδος των κοινωνικών επιστημών, η κατανόηση της καταγωγής και της συμπεριφοράς του ανθρώπου αλλά και η αλματώδης πρόοδος της τεχνολογίας να στρέφονται κατά των εργαζομένων και κατ’ επέκταση κατά της ίδιας της ζωής των ανθρώπων; Γιατί άραγε μιλούν για αύξηση ανεργίας και όχι για  για μείωση των ωρών εργασίας με την χρήση των νέων τεχνολογιών;

Οι εργαζόμενοι από την μεριά τους, αντιδρώντας στα παραπάνω, δεν πρέπει να στραφούν κατά της τεχνολογικής εξέλιξης σαν σύγχρονοι λουδήτες. Το πρόβλημα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία αλλά η κατανομή του πλούτου και της ευημερίας που προκύπτει από αυτή, η οποία όμως τελικά διαμοιράζεται με αυστηρά ταξικά κριτήρια από τους «ειδικούς αναλυτές»…

Τα οφέλη από την τεχνολογική εξέλιξη πρέπει να επιστραφούν στους εργαζόμενους που μοχθήσαν για αυτά και συνεπώς σε όλη την ανθρωπότητα. Είναι αδιανόητο, για παράδειγμα, σήμερα να χάνονται ζωές και να επιλέγουμε, για οικονομικούς λόγους, να έχουμε λιγότερες Μ.Ε.Θ., λέμε εμείς οι «μη γνωρίζοντες».

Η κρίση λόγω της πανδημίας θα γίνει καταλύτης σημαντικών εξελίξεων και πολιτικών αποφάσεων με άμεση επίδραση, όπως φαίνεται, στους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Θυμίζουμε εδώ την προεκλογική δήλωση του Πρωθυπουργού πως θα σαρώσει σαν «οδοστρωτήρας»  οτιδήποτε σταθεί απέναντι στα  επιχειρηματικά συμφέροντα. Δεν μας είπε όμως τι θα κάνει όσον αφορά τα συμφέροντα των εργαζομένων. Αν η απάντηση είναι ότι αυτά ταυτίζονται τότε «πλανάται πλάνην οικτρά»!

Η Πρωτομαγιά επιμένει να μας δείχνει, ας αλλάζουν οι εποχές, τον μοναδικό δρόμο  των εργαζόμενων που δεν είναι άλλος από την διεκδίκηση για καλύτερες συνθήκες εργασίας και συνεπώς καλύτερη ζωή απέναντι στην σύγχρονη βαρβαρότητα των απανταχού οικονομικά ισχυρών.

Το Συνδικαλιστικό Κίνημα οφείλει να επιλύσει άμεσα τα δομικά του προβλήματα να γίνει πάλι θελκτικό και να ανταπεξέλθει στο κοινωνικό του καθήκον. Να μην επιτρέψει και να αποτρέψει κάθε λογής εργοδοτική αυθαιρεσία.

Οι εργαζόμενοι, από μεριάς τους, πρέπει να ενισχύσουν τις δομές αλληλεγγύης και συλλογικής δράσης, να ενταχθούν στα Κλαδικά Σωματεία και τις Ομοσπονδίες τους, να παλέψουν για να αλλάξουν τις ζωές τους προς το καλύτερο.

Τίποτα δεν είναι ανίκητο αλλά και τίποτα δεν αλλάζει χωρίς αγώνα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ νίκησε, η αλληλεγγύη θριάμβευσε!

Επιτέλους ένα καλό νέο, που όλοι/ες το είχαμε ανάγκη! Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται, ότι το κίνημα αλληλεγγύης μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά σε νίκες.

Για τον αγώνα που έδινε ο κρατούμενος φοιτητής Βασίλης Δημάκης έχουμε αναφερθεί πολλές φορές και δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβουμε τα όσα έχουμε γράψει. Η εκδικητική του μεταγωγή από τον Κορυδαλλό στις φυλακές Γρεβενών ήταν ο λόγος που άρχισε απεργία πείνας στις 21 Απρίλη για να την κλιμακώσει από τις 27 Απρίλη και με απεργία δίψας με αίτημα την επιστροφή του στον Κορυδαλλό για να μπορέσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Στο δίκαιο αίτημα του στάθηκαν αλληλέγγυα κόμματα, πολιτικές συλλογικότητες, και πάνω από 10.000 πολίτες που υπέγραψαν σχετικό ψήφισμα.

Ρισκάροντας την ίδια του την ζωή και έχοντας δίπλα του χιλιάδες αλληλέγγυους/ες ο Βασίλης ΝΙΚΗΣΕ!

Αντιγράφουμε το κείμενο που ανάρτησε στο διαδίκτυο ο συνήγορος του κρατουμένου Θ. Καμπαγιάννης:

Δεν αποδεχτήκαμε την "προφορική δέσμευση", δεν επιλέξαμε να γίνουμε αγωγοί της πίεσης προς τον Βασίλη να σταματήσει χωρίς απόφαση Συμβουλίου. Και ναι, έχουμε απόφαση του Συμβουλίου!

...Κατόπιν επικοινωνίας του συνηγόρου του Βασίλη, Θανάση Καμπαγιάννη, με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, πληροφορηθήκαμε ότι κοινοποιήθηκε έγγραφο με το ακόλουθο περιεχόμενο:

"Το Συμβούλιο των Φυλακών Γρεβενών κάνει δεκτό το αίτημα του κρατούμενου, ήτοι τη μεταγωγή του σε κατάστημα κράτησης πλησίον του ακαδημαϊκού ιδρύματος στο οποίο σπουδάζει"...

30.4.1945: Η Κόκκινη Σημαία πάνω από το Ράιχσταγκ

Της Π. Μ

"Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία,
χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα
από ό, τι μπορεί ποτέ να πληρώσει".

Έρνεστ Χέμινγουεϊ.

Η αντιφασιστική νίκη, όταν τη γνωρίζουμε στις πραγματικές της διαστάσεις έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο ως ιστορία αλλά και ως ζώσα πραγματικότητα, ως πηγή φρονηματισμού και διαμόρφωσης σύγχρονων συνειδήσεων.
Δείχνει τι ήταν αυτό που απείλησε τότε την ανθρωπότητα, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του και πως μπορούμε να το αναγνωρίσουμε σήμερα. Δείχνει ευθέως την καρδιά του καπιταλιστικού συστήματος, δείχνει τον ιμπεριαλισμό.

Δείχνει όμως και κάτι άλλο. Την ανάγκη διαμόρφωσης πλατιών αντιιμπεριαλιστικών- αντιμονοπωλιακών- δημοκρατικών μετώπων που θα ξεκινούν από το σήμερα και θα προετοιμάζουν το πέρασμα σε μια καλύτερη κοινωνική κατάσταση.

Η αντιφασιστική νίκη ήταν η νίκη των λαών με ηγέτη την ΕΣΣΔ και τα εργατικά,επαναστατικά κινήματα, σε κάθε χώρα ξεχωριστά, ενάντια στον φασισμό.
Τι είναι ο Φασισμός;  Όποιος θέλει να μάθει μπορεί να το κάνει. «Ο φασισμός (σύμφωνα με τον ορισμό της Κομμουνιστικής Διεθνούς) είναι η ανοικτή τρομοκρατική δικτατορία των πιο αντιδραστικών, σοβινιστικών και ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου».

Συνεπώς, η αντιφασιστική νίκη ήταν η νίκη των λαών με ηγέτη την ΕΣΣΔ και τα εργατικά, επαναστατικά κόμματα και κινήματα σε κάθε χώρα ξεχωριστά ενάντια στον φασισμό ενάντια στην ανοικτή τρομοκρατική δικτατορία των πιο αντιδραστικών, σοβινιστικών και ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου σε παγκόσμια κλίμακα.

Η 9η του Μάη θα παραμένει στην Ιστορία και στη μνήμη των λαών ως η επέτειος της αντιφασιστικής νίκης των λαών. Και σύμβολό της θα είναι η εικόνα του σοβιετικού στρατιώτη που καρφώνει στη σκεπή του Ράιχσταγκ την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο.
Κι επειδή τα ναζιστικά σκουλήκια ξαναβγήκαν από τους τάφους και μολύνουν τον αέρα η μνήμη και η ενημέρωση και η δράση πιο επιβεβλημένες από ποτέ.

Στερνόγραφο:

ΙΒ Στάλιν.
Γκεόργκι Ζούκοφ.
Κλίμεντ Βοροσίλοφ.
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ.
Σεμυόν Μπουντιέννυ.
Σεμιόν Τιμοσένκο.
Ιβάν Κόνιεφ.
Αζί Ασλάνοφ.
Βασίλι Τσουϊκόφ.
Χαμαζάσπ Μπαμπαντζανιάν.
Μιχαήλ Κατουκόφ.
Αλεξάντρ Βασιλιέφσκυ.

Αέναη τιμή και μνήμη για αυτούς που γνώριζαν την ουσία της ζωής και του θανάτου.

30 Απρίλη-9 Μαΐου 1945.

Διαβάστε επίσης: 30.4.1945: Η Κόκκινη Σημαία πάνω από το Ράιχσταγκ

Καταδικασμένος για απάτη ο επιχειρηματίας, φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη-Μπακογιάννη που ανέλαβε να κατασκευάζει μάσκες

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο, ότι γνωστός Λαρισαίος επιχειρηματίας, φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη-Μπακογιάννη, που έλαβε σε χρόνους αστρονομικούς άδειες και εγκρίσεις για δημιουργία βιομηχανικής μονάδας παραγωγής υγειονομικού υλικού, που κρίνεται πλέον υποχρεωτικό για τον πληθυσμό, έχει καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης 30 μηνών, χωρίς ελαφρυντικά, για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη κατ εξακολούθηση ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, ειδικότερα εις βάρος του ΙΚΑ.

Άραγε είναι πρωτόδικη η απόφαση;;;

Γιατί, αν δεν είναι, τότε ένα θεματάκι το έχει η Κυβέρνηση των αρίστων, που φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από άτομα με πολύχρωμο ποινικό μητρώο...

***

Β.Κ: Οι σχετικές πληροφορίες που δημοσιεύονται αναφέρουν: Ποινή φυλάκισης 30 μηνών χωρίς ελαφρυντικό επιβλήθηκε προ μηνών στον κ. Αχιλλέα Νταβέλη, Πρόεδρο του Δ.Σ και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Κέντρου Αποκατάστασης & Αποθεραπείας «ANIMUS» και της ιδιωτικής κλινικής «ANIMUS-ΚΥΑΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ», οι οποίες δραστηριοποιούνται στην περιοχή της Λάρισας, για τα αδικήματα της πλαστογραφίας με χρήση και απάτης κατ’ εξακολούθηση ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας.

Συγκεκριμένα οι υπάλληλοι του ως άνω Κέντρου, κατ’ εντολή του κ. Νταβέλη, υπέγραφαν και σφράγιζαν ιατρικές βεβαιώσεις για δαπάνες ασθενών ημερήσιας νοσηλείας (εκτέλεση συνεδριών-φυσικοθεραπειών από εξωτερικούς ασθενείς) τις οποίες προσκόμιζαν στο ΙΚΑ. Οι δαπάνες όμως αυτές ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν από το ανωτέρω Κέντρο, με αποτέλεσμα να παραπλανούνται οι αρμόδιοι υπάλληλοι του ΙΚΑ και να καταβάλλουν στον κ. Νταβέλη τα αιτούμενα από αυτόν ποσά δαπανών. 

Μιλάει και ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου για τον "Ρουβίκωνα"!

Του Σ.Λ.

Προσπαθώντας να διατυπώσεις σκέψεις που να μην δίνουν περιθώρια να βρεθείς στην ίδια κατάσταση όπως αυτή που βίωσε μια κοπελιά μετά από μήνυση του "δεν είναι ρουφιάνος ο Κώστας ο Μπογδάνος", ανατρέχεις στο αρχείο του blog  μας.

Εκεί, λοιπόν, διαβάζουμε ένα απόσπασμα από ανάρτηση του σ. Γιώργη:

"Η πολιτική και επαγγελματική διαδρομή του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου σε γενικές γραμμές είναι γνωστή. Από στέλεχος του "Ρήγα Φεραίου" και της "Αυγής" κατάντησε υπηρέτης του δεξιού κατεστημένου, στελέχωσε όλα τα δημοσιογραφικά μαγαζιά των καπιταλιστών, παπαγαλίζοντας την αναγκαιότητα της ταξικής -μνημονικής πολιτικής και τώρα σύμφωνα με δημοσιεύματα προορίζεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.για διευθυντής του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο Μπ. Παπαναγιώτου είναι από τις περιπτώσεις των δεξιών δημοσιογράφων που δεν μπορείς να αντιπαρατεθείς διαλεκτικά μαζί τους, όση ψυχραιμία και να διαθέτεις.
Είναι από τους «γενίτσαρους» που ανακαλύπτοντας το «φως το αληθινό», γίνονται «βασιλικότεροι του βασιλέως». Και όπως λέει μια αραβική παροιμία «μην προσπαθείς να μάθεις το γουρούνι να μιλάει ανθρώπινα. Και τον καιρό σου χάνεις και το γουρούνι ενοχλείς».

Το ήθος και την πολιτική σκέψη αυτού του δημοσιολόγου μπορεί να το διαπιστώσει κανείς μέσα από μια σειρά διαδικτυακές του τοποθετήσεις".

Μπήκα στον πειρασμό να κάνω την αναζήτηση στο αρχείο του blog μας -που πραγματικά είναι θησαυρός- μετά το ηλεκτρονικό μήνυμα που μας έστειλε αναγνώστης μας ζητώντας να σχολιάσουμε το κείμενο που έχει η ιστοσελίδα tomanifesto.gr η οποία είναι ιδιοκτησίας του Μπάμπη Παπαπαναγιώτου με τίτλο «Ο Χρυσοχοΐδης “ξεγυμνώνει” Ραγκούση και ΣΥΡΙΖΑ, για την “υιοθέτηση” του Ρουβίκωνα!: Οι "συμπτώσεις", οι "συνοδοί" και το "ύποπτο" βίντεο».

Γνώμη μου, σύντροφοι, είναι ότι πρέπει να κρατήσουμε μια στοιχειώδη σοβαρότητα και να μην ασχολούμαστε με γελοία άτομα σαν τον Μπάμπη Παπαπαναγιώτου.
Δεν γνωρίζω γιατί στον αναγνώστη που μας έστειλε το r-mail προκαλεί εντύπωση ότι η σελίδα του είναι πλήρης από διαφημίσεις "μαγαζιών" που εποπτεύουν κρατικοί οργανισμοί - ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, καμπάνια γα τον κορονοϊό κλπ- και η μόνη εξήγηση που μπορεί να δώσω είναι ότι δεν παρακολουθεί συστηματικά τον ιστότοπο μας.
Διαφορετικά θα γνώριζε ότι ο Μ. Παπαπαναγιώτου πέρα απ' το ότι ήταν (είναι;) μυστικοσύμβουλος του Κ. Μητσοτάκη, όπως έχει γραφτεί, παράλληλα εισπράττει παχυλή αργομισθία σαν "σύμβουλος επικοινωνίας και Τύπου στον διευθύνοντα σύμβουλο της Κτιριακές Υποδομές ΑΕ (ΚΤΥΠ ΑΕ)".

Είμαστε σε περίοδο νεοδημοκρατικές "κανονικότητας". Τόσο απλά είναι τα πράγματα. 😆

Η συγκέντρωση κατά των μεταναστών στην Κρήτη και ο στρατηγός “εμπνευστής” των οργανωτών! (φωτο)

  Ο άλλοτε διοικητής του Πεδίου Βολής Κρήτης που θεωρεί τον Μητσοτάκη περίπου… “αριστερό” και… “φίλο των μεταναστών” και τη ΝΔ… ως τον “ΣΥΡΙΖΑ με γραβάτα”!

  Για τη συγκέντρωση που οργανώνουν κάποιοι στη Σούδα κατά των “λαθρομεταναστών”, τα έχετε διαβάσει.

 

  Αυτό που θα πρέπει να ξέρετε είναι ότι η κινητοποίηση στηρίζεται σε κείμενα που υπογράφει ένας μέχρι πρότινος στρατηγός του ελληνικού στρατού, που φαίνεται ότι… “εμπνέει” τους οργανωτές με τα άρθρα και την ακραία ρατσιστική φρασεολογία του!

  Η άποψη του απόστρατου ανώτατου αξιωματικού, που έχει εμφανώς εθνικιστικές θέσεις, είναι πως η ΝΔ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με γραβάτα και πως με τη μεταναστευτική πολιτική της έχει στόχο “τη μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας” με τη δημιουργία μαχαλάδων και μουσουλμανικών γκέτο σε κάθε ελληνική πόλη και χωριό”! Φανταστείτε, βλέπει την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη ως… “φιλομεταναστευτική” ή “φιλοπροσφυγική”!

  Τον περασμένο Οκτώβριο δημοσίευσε άρθρο στη σελίδα emvolos.gr στην οποία ανέφερε, ανάμεσα στα άλλα:

“Η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί τον ίδιο κατήφορο της προηγούμενης. Προσπαθεί να φανεί διαλλακτική και ανοικτή με τους ισλαμιστές μετανάστες. Η απόφασή της να μεταφέρει τους μουσουλμάνους από τα νησιά στην ενδοχώρα, όχι μόνο δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα το αυξήσει. Οι μετανάστες θα συνεχίσουν να έρχονται κατά χιλιάδες, θα ξαναγεμίζουν τα νησιά και στη συνέχεια η ΝΔ θα τους μεταφέρει στην ηπειρωτική Ελλάδα. Αυτό διευκολύνει τα μέγιστα τους ισλαμιστές γιατί δεν χρειάζεται να «σκαρφιστούν» τρόπους για να φύγουν από τα νησιά μια και η ελληνική κυβέρνηση τους έχει λύσει το πρόβλημα. Όλη η Ελλάδα θα γίνει μια Μόρια, οι τζιχαντιστές θα αλωνίζουν τη χώρα και ο τρόμος θα κυριαρχήσει. Αγαπητέ κ. Μητσοτάκη οι ισλαμιστές δεν ενσωματώνονται και αυτό το έχει δείξει η ιστορία. Ζήτω η ΝΔ”.

Ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία όταν παρέδιδε τη διοίκηση του Πεδίου Βολής Κρήτης και αποχωρούσε από την ενεργό υπηρεσία, τον Απρίλιο του 2016.

  Ενώ στην ίδια σελίδα στις 2 Απριλίου 2020, έγραφε ότι οι “σύριοι λαθρομετανάστες” έρχονται στην Κρήτη για να φέρουν τον… κορονοϊό, που κάνει θραύση στις τάξεις τους:

“Στην περιοχή της Τρίπολης της Λιβύης έχουν μεταφερθεί από την Άγκυρα και πολεμούν για λογαριασμό του  Φαγέζ αλ Σαράζ, αρκετές χιλιάδες Σύριοι φανατικοί τζιχαντιστές. Ήδη ο Ερντογάν για διάφορους λόγους έχει αθετήσει τις υποσχέσεις του προς αυτούς, μη καταβάλλοντας τους μισθούς τους και άλλες παροχές. Σκοπός των συγκεκριμένων τζιχαντιστών είναι με κάθε μέσο να μεταβούν στην Ευρώπη, μέσω Ιταλίας. Τώρα ο δρόμος για αυτούς είναι ορθάνοικτος προς την Ελλάδα. Έρχονται με την έγκριση του κ. Μητσοτάκη προσκομίζοντας βία και κορωνοϊό, καθόσον γνωρίζουμε ότι η ασθένεια κάνει θραύσει στις γραμμές των πιστών του Αλλάχ στην Λιβύη. Ο Θεός δεν μπορεί πια να μας βοηθήσει γιατί μας έχει βαρεθεί. Η χώρα μας με τους άξιους κυβερνήτες της έχει επιλέξει να αυτοκτονήσει. Κανείς δεν μπορεί να την σταματήσει”.

Ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία Λάζαρος Σκυλάκης,ο οποίος αποστρατεύτηκε το 2016, ως διοικητής του Πεδίου Βολής Κρήτης.

   Το κείμενό του εμφανίζεται κάτω από το βίντεο με το κάλεσμα.

  Πιο πρόσφατα ο κ. Σκυλάκης με άρθρο από 9 Απριλίου αναφέρεται στον κορωνοϊό ως το “βιολογικό όπλο των Τούρκων” σημειώνοντας ότι:

"Ως μέσο μεταφοράς του βιολογικού αυτού όπλου αποτελούν οι παράνομοι μετανάστες. Οι τελευταίοι, αντιλαμβανόμενοι ή όχι την όλη κατάσταση, αποτελούν τυφλά όργανα της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι νέοι και υγιείς, αποτελώντας το ιδανικό μέσο για την μαζική μεταφορά του θανατηφόρου ιού στην Ελλάδα. Βέβαια η χρήση της ορολογίας μετανάστης και ακόμα περισσότερο πρόσφυγας, που χρησιμοποιούνται για να περιγραφούν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, είναι  εκτός πραγματικότητας. Είναι επικίνδυνοι παραπλανητικοί όροι, που χρησιμοποιούνται δολίως, με σκοπό να εξαγνίσουν και να απαλλάξουν από τις ευθύνες, τους νέους βάρβαρους μουσουλμάνους εισβολείς".

  Ενώ σε άλλο σημείο σημειώνει:

"Η Ελλάδα έχει συμφωνήσει για την επιχείρηση της Ε.Ε . «Ειρήνη» και θα δέχεται όλους τους αφρικανούς μετανάστες στην Κρήτη, κατά κύριο λόγο. Στην Λιβύη δραστηριοποιείται ενεργά η Άγκυρα και ελέγχει μέσω του Σάραζ τις ροές των μεταναστών προς την Ευρώπη. Είναι βέβαιο ότι πολλοί Σύριοι τουρκμένοι μισθοφόροι θα επιλέξουν την οδό διαφυγής προς την Ευρώπη, καθόσον ο Ερντογάν έχει ήδη αθετήσει τις υποχρεώσεις του προς τους Σύριους τζιχαντιστές (Πληρωμές, ιατρική περίθαλψη, κλπ). Όλοι αυτοί θα έλθουν στην Ελλάδα και θα μετατραπούν σε  συμπολίτες μας. Μάλιστα η κ. Μπακογιάννη, η βαθύπλουτη κυρία της Κρήτης, υποστήριξε ότι πρέπει  «να έλθουν οι πρόσφυγες στην Κρήτη για να μαζεύουν ελιές». Πιθανότατα όμως μαζί με τις ελιές να φέρουν και τον κορονοϊό που θερίζει στην Λιβύη".

 Αναδημοσίευση από το candiadoc.gr

Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Ιμπραήμ Κιοκτσέκ και τους Grup Yorum

Αυτονόητο έπρεπε να θεωρούν τα παιδιά που έστειλαν το μήνυμα στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, ότι θα συμβάλουμε με όποιο τρόπο μπορούμε στην καμπάνια αλληλεγγύης στον Ιμπραήμ Κιοκτσέκ μέλος του συγκροτήματος Grup Yorum στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου που κάνει, καθώς και στα υπόλοιπα μέλη του επαναστατικού μουσικού συγκροτήματος, στον αγώνα που δίνουν ενάντια στο στρατιωτικοφασιστικό καθεστώς του Ερντογάν.

Εδώ μα θυμίσουμε ότι το τελευταίο διάστημα δυο αγωνιστές της τάξης μας, πρώτα η συντρόφισσα Helin Bölek και λίγο αργότερα  ο σ. Mustafa Kocak έπεσαν ηρωικά στην μάχη που έδιναν, με μόνο όπλο την ίδια τους την ζωή, μαχόμενοι την δικτατορία, με κοινοβουλευτικό μανδύα που έχει επιβάλλει ο Ερντογάν και το κόμμα του, το ΑΚΡ, στην γειτονική χώρα.

Οι φίλοι που μας έστειλαν το e-mail μας ζητούν να κοινοποιήσουμε δυο κείμενα.

Μεγαλώνει η αλληλεγγύη στον Ibrahim Gökçek και στο Grup Yorum! -519- υπογραφές καλλιτεχνών μέχρι τώρα

53 Έλληνες διανοούμενοι στο πλευρό του απεργού πείνας Ibrahim Gökçek, μέλους του συγκροτήματος Grup Yorum.

Αφιέρωμα σε μια εμβληματική μορφή της Εθνικής μας Αντίστασης που "έφυγε" σαν σήμερα το 1991. Στον Λάκη Σάντα.

Σαν σήμερα, 30/4/2011, πλήρης ημερών και σε ηλικία 89 ετών έφυγε απ’ την ζωή μια εμβληματική μορφή της Εθνικής μας Αντίστασης. Ο Λάκης Σάντας.
Ο άνθρωπος που μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη Γερμανική σημαία από την Ακρόπολη στις 31 Μάη του 1941.

Το μπλογκ μας κάνει ένα μικρό αφιέρωμα σ’ αυτόν τον ήρωα που η ανταμοιβή του από το μετεμφυλιακό κράτος ήταν φυλακές και εξορίες, όπως και οι υπόλοιποι αγωνιστές της Εθνικής μας αντίστασης.

Το κομμάτιασμα της χιτλερικής σημαίας κατατάραξε τους χιτλερικούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους.

Στις 31 Μάη 1941 η γερμανική Κομαντατούρ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Κατά τη νύκτα της 30ης προς την 31η Μαΐου υπεξηρέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ' αγνώστων δραστών. Διενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις. Οι ένοχοι και οι συνεργοί αυτών θα τιμωρηθώσι διά της ποινής του θανάτου».

Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο τον Λάκη Σάντα να μας αφηγηθεί ένα μέρος από την ιστορία του (Το κείμενο είναι από τα αρχεία του Ηλία Πετρόπουλου. Αλλάξαμε μόνο τον τονισμό και την ορθογραφία):

Όταν το Μέτωπο της Μακεδονίας έσπασε και η Μπότα των Ναζὶ κατέβαινε και μας πλάκωνε στο στήθος, η πρώτη μου σκέψη ήταν να φύγω με τα υποχωρούντα στρατεύματα για την Αίγυπτο για να συνεχίσω εκεί τον πόλεμο. Λογάριασα όμως χωρίς τα Στούκας τα οποία δεν άφησαν ούτε καρυδότσουφλο στον Σαρωνικό Κόλπο. Κι έτσι ανάμεσα στις φλόγες και στις βόμβες των Στούκας είδα να βυθίζονται οι ελπίδες μου για την Αίγυπτο κι έμεινα.

Μπήκαν στην Αθήνα μας μια Κυριακή κι έστησαν αμέσως την πολεμική τους σημαία σ’ έναν ψηλό κοντό πάνω στα Αθάνατα Μάρμαρα της Ακρόπολης.

Άπειρα μάτια Ελληνικά δάκρυσαν το πρωινό εκείνο, βλέποντας το σύμβολο των Ούννων να λερώνει το μοναδικό μνημείο του πολιτισμού και της λευτεριάς, τον Παρθενώνα.

Ἔτσι δάκρυσαν και τα δικά μου. Μα.... ύστερα τα βλέφαρά μου σφίχτηκαν κι άστραψαν από μια φλόγα που θα μπορούσε να λιώσει και ατσάλι ακόμη, κι ήταν αυτή, η φλόγα της συγκρατημένης λύσσας εναντίον τους. Ήταν η φλόγα που μου έλεγε ότι κάτι πρέπει να τους κάνω. Κάτι μεγάλο κάτι που να τους μαστιγώσει σε εκείνα τα αγέρωχα γουρουνίσια μούτρα τους, κάτι προσβλητικό, κάτι πού να τους κάνει να κατεβάσουν εκείνα τα κρύα γαλανά, χωρίς οίκτο κτηνώδη μάτια τους. Κάτι συμβολικό που να τους χτυπήσει όλους μαζί σαν χώρα, σαν λαό και προπαντός σαν στρατό.

Την ίδια φλόγα είδα τότε στα μάτια πολλών φίλων μου, αλλά προπαντός την διέκρινα και την γνώρισα στα μάτια του Μανώλη του Γλέζου του συμμαθητή μου. Κοιταχτήκαμε στα μάτια και χωρίς κουβέντες συνεννοηθήκαμε. Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε τί θα κάναμε. Ἐν τω μεταξύ οι Ναζίδες είχαν αρχίσει επιχειρήσεις εναντίον της Κρήτης.
Πηγαίναμε στο Φάληρο μόνοι μας και μπρος στα αφρισμένα κύματα σκεπτόμαστε τί να τους κάνουμε ακούγοντας από πάνω μας την Λουτβάφφε να μεταφέρει αλεξιπτωτιστές για την Κρήτη.

Ἐν τω μεταξύ οι μέρες περνούσαν. Είχε περάσει ένας μήνας που κατέλαβαν την Αθήνα και η Κρήτη είχε λυγίσει πολεμούσαν ακόμη τα παλληκάρια μας μαζί με τούς εγγλέζους σε μερικά σημεία.

Κι έξαφνα ένα δειλινό πού ήμαστε στο Ζάππειο κι ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο Αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε το βλέμμα μας έπεσε πάνω στην Σημαία τους που περήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλὰ και η βαρειὰ σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την Αττική γη.

Να, τί πρέπει να τους κάνουμε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι την βρωμιά απ’ τον ιερό βράχο.
Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζὶ θριαμβευτικά ως τότε, στην Βαρσοβία, στην Βιέννη, στην Αμβέρσα, στην Νορβηγία στο Παρίσι και Βελιγράδι και απειλούσαν να την στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε....

Δύο παιδιά εμείς, θα προσβάλαμε το φοβερό τότε Γ Ράϊχ.

Και βάλαμε σ’ ενέργεια αμέσως το σχέδιο.

Πήραμε απ’ την Εθνική Βιβλιοθήκη την μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια και διαβάσαμε στην λέξη Ακρόπολις. Εκεί είδαμε όλες τις σπηλιές ή τρύπες που έχει ο βράχος της Ακροπόλεως από την εποχή εκείνη και καταλάβαμε ότι μόνον από ένα σπήλαιο - που είναι στο εσωτερικό του βράχου της Ακρόπολης και λέγεται "Πανδρώσειον άντρον" και στο οποίον κατά την Μυθολογία κατοικούσε ο ιερός όφις της θεάς Αθηνάς και του πήγαιναν οι ιέρειες του Ναού του Παρθενώνα και έτρωγε μελόπιτες στις εορτές των Παναθηναίων - ότι μόνον απ’ αυτήν την τρύπα που έβγαινε σε ένα βάθρο δίπλα στο Ερέχθειο θα μπορούσαμε να ανεβούμε στην Ακρόπολη χωρίς να μας δουν οι Γερμανοί φρουροί.

Την άλλη μέρα κιόλας πήγαμε και ανεβήκαμε σαν επισκέπτες στην Ακρόπολη και είδαμε που ακριβώς είναι αυτή η σπηλιά από την οποία θα ανεβαίναμε την νύκτα.
Πέρασε κι αυτή η μέρα και ήλθε η επομένη η 30η Μαΐου 1941. Είχαμε ακούσει το βράδυ απ’ το Ραδιόφωνο του Λονδίνου που μας είπε ότι η Κρήτη εγκαταλείφτηκε πια.
Πρωί-πρωί οι Ούννοι με τις Εφημερίδες τους και με προκηρύξεις μας ανήγγειλαν γεμάτοι κομπασμό και υπερηφάνεια ότι κατέλαβαν και την τελευταία γωνιά της Ελλάδας την Ηρωική Κρήτη.

Δεν ξέρω τι ήταν εκείνο που ένοιωθα μα μου φαίνεται πως ήταν ένα παράπονο μαζί με δυνατό πυρετό. Περίμενα μ’ αγωνία να βραδιάσει. Επί τέλους βράδιασε. Συναντηθήκαμε με τον Μανώλη και ξεκινήσαμε. Όπλα δεν είχαμε τότε. Είχα πάρει μαζί μου μόνον ένα φαναράκι ηλεκτρικό κι ένα μαχαιράκι.

Φτάσαμε. Κάναμε μια βόλτα στα προπύλαια μέχρι να φτάσει η ώρα 9 1/2 μ.μ. Τότε είδαμε τους Γερμαναράδες να είναι μαζεμένοι μέσα στο δωμάτιο της εισόδου και να πίνουν κρασί και μπύρες έχοντας και μερικές κακές Ελληνίδες απ’ αυτές που πουλάν τον έρωτα τους στα προπύλαια που είχαν το Φρουραρχείο.
Ακούγαμε από μακριά τα κτηνώδη χάχανά τους και τα τραγούδια τους και σφίγγαμε ακόμη περισσότερο τα δόντια μας.

Όταν έφθασε η ώρα, κοιταχθήκαμε. Ίσως να μην ξαναβλέπαμε τον ήλιο ν’ ανατέλλει. Είναι αλήθεια ότι νοιώθαμε ένα δυνατό χτυποκάρδι μα αυτό δεν ακουγόταν παρά έξω. Τα στήθη μας τα Ελληνικά το πνίγανε. Είναι γλυκός ο θάνατος όταν πεθαίνεις για τα ιδανικά σου. Σ’ αυτές τις στιγμές δεν έχεις παρά να θυμηθείς την ιστορία. Να θυμηθείς τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, να θυμηθείς τον Αθανάσιο Διάκο, ή το Μεσολόγγι ή τον Πόλεμο της Αλβανίας κι είσαι εντάξει.

Σφίξαμε τα χέρια, πηδήξαμε τα σύρματα μπήκαμε ανάμεσα στα δέντρα. Συρθήκαμε με την κοιλιά και φτάσαμε στην Σπηλιά. Μπήκαμε μέσα ψηλαφιστά κρατώντας και την αναπνοή μας ακόμη. Αρχίσαμε να σκαρφαλώνουμε απ’ τα μαδέρια της σκαλωσιάς που είχαν φτιάξει οι Αρχαιολόγοι για ανασκαφές.
Κάτω μας το βάραθρο άνοιγε το μαύρο του στόμα να μας καταπιεί στο πρώτο ξεγλίστρημα. 40 μέτρα κάτω κατέβαινε η σπηλιά και κατόπιν ανοιγόταν το χείλος ενός ξεροπήγαδου άλλα καμιά δεκαριά μέτρα. Σιγά-σιγὰ σκαρφαλώσαμε και κάνοντας μια τελευταία έλξη βγήκαμε στο πάνω βάθρο. Ανεβήκαμε μερικά μαρμάρινα σκαλιά και σηκώσαμε τα κεφάλια μας να δούμε...

Προχωρήσαμε συρτά με την κοιλιά. Μας χώριζαν περίπου 50-60 μέτρα απ’ τον κοντό που είχαν την σημαία τους. Χωριστήκαμε και πηγαίναμε ανάμεσα στα μάρμαρα. 

Πετώντας κάθε τόσο πέτρες μήπως ήταν κανένας γερμανός σκοπός κρυμμένος.
Όταν φθάσαμε κοντά στον κοντό, είδαμε την ξύλινη σκοπιά τους. Πετάξαμε πάλι κάνα-δυο πέτρες κι όταν είδαμε ότι ήταν ησυχία σηκωθήκαμε όρθιοι και προχωρήσαμε θαρρετά.
Φθάσαμε στον κοντό. Ψηλά κυμάτιζε η σημαία τους. Λύσαμε το συρματόσχοινο και τραβήξαμε για να την κατεβάσουμε. Μα την είχαν μπλέξει στην κάτω άκρη της με τα τρία συρματόσχοινα που στήριζαν τον κοντό. Κρεμιούμαστε κι οι δύο για να την κατεβάσουμε μα δεν κατέβαινε.

Αρχίσαμε τότε με την σειρά να σκαρφαλώνουμε στον σιδερένιο κοντό για να την φτάσουμε και να την κόψουμε. Μα ήταν 20 μέτρα ο κοντός και λείος κι ήταν αδύνατο να την φτάσουμε. Κουρασμένοι σταθήκαμε για λίγο κι απογοητευτήκαμε, σκεπτόμαστε τί να κάνουμε.
Να φύγουμε χωρίς την σημαία τους λάφυρο, δεν το σκεφτήκαμε ούτε μια στιγμή.

Και μέσα στην ένταση της σκέψης μας, σκεφθήκαμε ότι πρέπει να σπάσουμε τα τρία συρματόσχοινα για να μπορέσουμε να την κατεβάσουμε. Αρχίσαμε τότε με τα χέρια μας, με τα δόντια μας με ότι μπορούσαμε, να προσπαθούμε να ξεκολλήσουμε τα συρματόσχοινα απ’ τους σκουριασμένους χαλκάδες με τους οποίους κρατιόταν στα γύρω μάρμαρα.
Κραυγή ενθουσιασμού μου ξέφυγε όταν έσπασε το πρώτο. Κατόπιν έσπασε και το δεύτερο και μετά το τρίτο. Αμέσως ξεμπλέξαμε τα συρματόσχοινα και τότε το μισητό σύμβολο του φασισμού κατέβηκε. Ήταν μια τεράστια σημαία 4μ. μήκος και 2μ. πλάτος. Στην μέση είχε τον Αγκυλωτό σταυρό και στην επάνω άκρη τον Γοτθικό πολεμικό σταυρό του Κάιζερ.

Με λύσσα την κόψαμε απ’ το συρματόσχοινο και την μαζέψαμε. Σχίσαμε από ένα κομμάτι απ’ τον αγκυλωτό σταυρό. Την υπόλοιπη την κάναμε ρολό και την πήραμε.

Είχαν περάσει 3 ώρες περίπου απ’ την ώρα που είχαμε ξεκινήσει. Το φεγγάρι είχε χαθεί και μαζί μ αυτό και οι οπτασίες των προγόνων μας ευχαριστημένες. Ο αέρας μας δρόσιζε τα φλογισμένα πρόσωπά μας και μας έφερνε από μακριά τα χάχανα των Γερμαναράδων.

" Ἄ! τώρα γελάστε και τραγουδήστε όσο θέλετε, αύριο το πρωί θα τα πούμε" σκέφθηκα.

Κατεβήκαμε απ’ το ίδιο μέρος. Για να την πάρουμε μαζί μας ήταν αδύνατο γιατί η ώρα της κυκλοφορίας είχε περάσει. Τότε αποφασίσαμε να την κρύψουμε μέσα στην ίδια την σπηλιά κάτω στο ξεροπήγαδο. Κατεβήκαμε σιγά-σιγὰ μέχρι κάτω φτάσαμε στο χείλος του ξεροπήγαδου και την πετάξαμε όπως ήταν τυλιγμένη σε μπόγο μέσα. Ακούσαμε τον γδούπο της και ησυχάσαμε.

Ανεβήκαμε πάλι και φύγαμε σιγά-σιγά, πηγαίνοντας σύριζα στον τοίχο και προσέχοντας μην συναντήσουμε καμιά Γερμανική περίπολο.

Όταν βρισκόμαστε στην μέση του δρόμου περίπου για το σπίτι μας, μας σταμάτησε ξαφνικά με το πιστόλι στο χέρι ένας Έλληνας αστυνομικός που φύλαγε σκοπός σ’ ένα δημόσιο ταμείο.

Στην αρχή σκέφθηκα να του επιτεθώ με το μαχαίρι. Αλλά κατόπιν του μιλήσαμε ευγενικά και θαρρετά και του δώσαμε να καταλάβει ότι πρέπει να μας αφήσει να πάμε στα σπίτια μας χωρίς βέβαια να του πούμε τίποτε για το ζήτημα της Σημαίας. Μας άφησε και φύγαμε.
Φτάσαμε στα σπίτια μας καθησυχάσαμε τους δικούς μας που μας περίμεναν γεμάτοι αγωνία μη ξέροντας που ήμαστε. Όλη την νύχτα δεν κοιμήθηκα. Και το πρωί ήρθε ο Μανώλης και ανεβήκαμε στην ταράτσα του σπιτιού μου και κοιτούσαμε την Ακρόπολη.

Μέχρι, της 11 π.μ. της 31ης δεν υπήρχε Σημαία στην Ακρόπολη. Όπως έλεγαν τώρα τελευταία μετά την απελευθέρωση οι Έλληνες φύλακες της Ακρόπολης, η Γερμανική φρουρά η οποία αποτελείτο από 20 περίπου άνδρες τα είχε χάσει.

Πανικός στο Γερμανικό στρατηγείο. Οι κούρσες πήγαιναν κι ερχόταν. Τί έγινε η πολεμική τους σημαία; Ποιός τόλμησε να την πειράξει;

Κατά την 11η ώρα πήγαν και βαλαν μίαν άλλη στη θέση της πιο μικρή.
Με τις απογευματινές Εφημερίδες βροντοφωνήσανε οι Γερμανοί τις κυρώσεις τους. Πήραν τα δακτυλικά μας αποτυπώματα απ’ το σιδερένιο κοντό και μας καταδίκασαν αμέσως με έκτακτο στρατοδικείο σε θάνατο ερήμην (γιατί δεν μας ήξεραν).
Επίσης όλους τους τυχόν συνενόχους μας. Μας επικήρυξαν και με χρηματικό ποσόν. Περιόρισαν τις ώρες κυκλοφορίας των πολιτών και απέλυσαν τον Αρχηγό της Αστυνομίας και τους διοικητές των Αστυνομικών τμημάτων της περιφερείας της Ακρόπολης.

Επίσης συνέλαβαν όλους τους Έλληνες φύλακες της Ακροπόλεως τους οποίους όμως άφησαν ελεύθερους αφού εξέτασαν τα αποτυπώματα τους και τους ανέκριναν, την δε φρουρά τους την καταδίκασαν εις θάνατον και την εκτέλεσαν.

Μου φαίνεται πως βγήκαν λίγο ξινά τα γλέντια των Γερμαναράδων για τον θρίαμβο της Κρήτης….

Αμέσως το νέο διαδόθηκε σαν αστραπή στην Αθήνα και στον Πειραιά και στα Περίχωρα και κατόπιν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Το Λονδίνο και το Κάιρο την άλλη νύχτα έπλεξαν εγκώμια γι’ αυτό.

Θα νιώσω άραγε άλλη φορά τα συναισθήματα που ένοιωθα εκείνες τις μέρες όταν άκουγα γύρω μου παντού τούς Έλληνες με υπερηφάνεια και ειρωνεία για τους Γερμανούς να μιλούν για το γεγονός αυτό και να το χαρακτηρίζουν παίρνοντας κουράγιο για την αρχή του καινούργιου πόλεμου της αντίστασης; Έβλεπες παντού τον κόσμο να έχει αναθαρρήσει: να περπατάει με ψηλά το κεφάλι ξέροντας καλά ότι το καζάνι άρχισε να βράζει πάλι....

Κι έτσι αρχίσαμε....

Έπειτα από 8 μήνες επεχείρησα, να φύγω για την Αίγυπτο για να πάω στο στρατό να πολεμήσω πιο ενεργά μαζί με τον Μανώλη κι ένα άλλο φίλο μου. Μα ύστερα από προδοσία μας πιασαν οι Γερμανοί. Μας κλείσανε στις φυλακές. Τότε σκέφθηκα ότι αν είχαν την εξυπνάδα να παραβάλλουν τα δακτυλικά μας αποτυπώματα όλα τελείωναν. Αλλά δεν την είχαν ευτυχώς.

Καθίσαμε λίγο καιρό στις φυλακές όπου περάσαμε του κόσμου τα μαρτύρια (Ξύλο ανηλεές σχεδόν καθημερινό ντους με κρύο νερό έξω στο κρύο κ.λπ.) αποτέλεσμα των οποίων ήταν όταν βγήκαμε τον Απρίλιο του 1942 ύστερα από μια αμνηστία που μας συμπεριέλαβε να κάνει ο Μανώλης αιμοπτύσεις.

Μόλις βγήκα απ’ την φυλακή οργανώθηκα για καλά (είχε φουντώσει εν τω μεταξύ το κίνημα της Αντίστασης) κι άρχισα να κάνω χίλιες δουλειές από κόλλημα προκηρύξεων και γράψιμο στον τοίχο μέχρι μεταφορά όπλων και κρύψιμο κ.λπ.

Το καλοκαίρι του 1943 ένας χαφιές των SS με γνώρισε και κουβάλησε αρκετούς από δαύτους να με πιάσουν. Τους ξέφυγα πηδώντας από παράθυρο σε παράθυρο κι από ταράτσα σε ταράτσα και βγήκα στο Αντάρτικο. Κατατάχθηκα στον Ε.Λ.Α.Σ. και τοποθετήθηκα στην Περιοχή Στερεάς Ελλάδας.

Έλαβα μέρος σε αρκετές μάχες παρατάξεως με τους Ναζίδες και σε πολλές επικίνδυνες αποστολές κι εκανόνισα αρκετούς Γερμαναράδες, τραυματίσθηκα δε στο στήθος (αριστερό ημιθωράκιο) πάνω απ’ την καρδιά από τυφλό τραύμα βλήματος.

Αυτή είναι η ιστορία της συμβολής μου στην αντίσταση του λαού μας εν ολίγοις.

Αλλά τι είναι αυτά, μπροστά στις υπέροχες σελίδες που έχει γράψει ο Ελληνικός λαός, στα τέσσερα αυτά χρόνια, της πιο σκληρής και ανελέητης σκλαβιάς, που είδαμε ποτέ στην ιστορία μας;

Κάθε πέτρα, και κάθε αγκωνάρι, κάθε δρόμος και κάθε πεζοδρόμιο έχει γραμμένη επάνω μίαν ολόκληρη ιστορία ηρωισμού και θυσίας για την λευτεριά, από γνωστούς και άγνωστους μάρτυρες, ήρωες, ατσάλινες ψυχές, που ξεψυχάγανε προφέροντας το όνομα της Ελλάδας μας και φωνάζοντας "θάνατος στο φασισμό!!!"

Οι βουνοκορφές πάλι κι οι ράχες, αχολογούν ακόμα απ’ τις κλαγγὲς των όπλων κι απ’ τα κλέφτικα τραγούδια των λεβεντόκορμων ανταρτών και κάθε στενό και κάθε ρέμα μυρίζει μπαρούτι ακόμα, απ’ αυτό που έπεφτε καφτό επάνω στις Γερμανικές φάλαγγες κάθε λεπτό και τους έκανε αλαφιασμένοι να μην ξέρουν από που να φυλαχτούν, νομίζοντας ότι κάθε πεύκο και κάθε έλατο ζωντανεύει κι είναι αντάρτης, εκδικητής!!!

Θα μπορούσα να λέω ολόκληρα μερόνυχτα, είναι τόσα πολλά...

Λάκης Σάντας

Ο κομμουνιστής Λάκης Σάντας απ’ το 1942 οργανώθηκε στο ΕΑΜ και στην συνέχεια βγαίνει αντάρτης στο βουνό στις γραμμές του ΕΛΑΣ όπου και πολεμάει τον κατακτητή σε πολλές μάχες για να τραυματιστεί το 1944.

Η «τύχη» που του επιφυλάσσουν οι αστικές κυβερνήσεις μετά την απελευθέρωση της χώρας μας από τους Γερμανούς είναι ανάλογη με αυτή που είχαν αρκετοί κομμουνιστές που αντιστάθηκαν ένοπλα στους κατακτητές.

Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία, το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια και το 1948 καταλήγει εξόριστος στη Μακρόνησο. 
Από εκεί κατάφερε να ξεφύγει για να καταλήξει στην Ιταλία και στη συνέχεια στον Καναδά, όπου θα ζήσει έως και το 1962. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1963.

Μπορεί να έφυγε απ’ την ζωή ο Λάκης Σάντας το παράδειγμα του όμως πάντα θα μας εμπνέει.

Ο "αναξιόπιστος" Ρουβίκωνας και τα "αξιόπιστα" στοιχεία της ΓΑΔΑ

Του Σ. Λ.

Να προσθέσω και μια άλλη διάσταση, σχετικά με τα όσα αναφέρει η προηγούμενη ανάρτησή μας σχετικά με το ότι η ανακοίνωση που εκδόθηκε από την ηγεσία του υπουργείου ΠροΠο, η οποία προσπαθεί να μας βγάλει όλους τρελούς και ότι έχουμε πρόβλημα όρασης, σχετικά με το βίντεο που δημοσίευσε το μέλος του "Ρουβίκωνα".

Συμπληρωματικά με τα όσα διατύπωσε πριν ο σύντροφος, θα ήθελα να παραθέσω κάποια -ρητορικά- ερωτηματικά:

Θα επιθυμούσε κάποιο μέλος της κυβέρνησης να μας εξηγήσει πώς γίνεται να μην θεωρείτε αναξιόπιστο ένα τόσο ξεκάθαρο οπτικό υλικό και να θεωρείτε αξιόπιστο ένα ανώνυμο τηλεφώνημα στην ΓΑΔΑ;  Αυτό επικαλέστηκαν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί για να οδηγήσουν  στον ανακριτή ώστε να απολογηθούν τρία μέλη του "Ρ" -Γιώργος Καλαϊτζίδης, Θανάσης Λιακόπουλος και Θανάσης Πετράτος-, με τις κατηγορίες για αρπαγή ατόμου, χωρίς να υπάρχει απαχθέντας και για οπλοκατοχή χωρίς να έχουν βρεθεί όπλα!!!;;;

Θα μπορέσει κάποιος εξουσιαστής να μας αιτιολογήσει το γεγονός ότι μια εισαγγελέας - Αννα Καλουτά επονομαζόμενη-  επικαλούμενη στην αγόρευσή της την αξιοπιστία ενός υποτιθέμενου ανώνυμου τηλεφωνήματος, συνέβαλε ουσιαστικά στο να καταδικαστεί ο αναρχοκομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου και να χαραμίσει 5 από τα καλύτερα του χρόνια στις φυλακές μέχρι να καταρρεύσει η αστυνομικοδυκαστική σκευωρία σε βάρος του;

Υπάρχει κάποιος να μας αιτιολογήσει το πώς γίνεται ένα ανώνυμο τηλεφώνημα να στέκεται αφορμή ώστε το ελληνικό κράτος να εξαπολύει πογκρόμ σε Τούρκους και Κούρδους αντικαθεστωτικούς αγωνιστές;

Κάποιος από το υπουργείο ΠροΠο είναι διαθέσιμος για να μας ενημερώσει πώς γίνεται από ανώνυμα τηλεφωνήματα και μια ανώνυμη επιστολή που φέρεται ότι δέχτηκε η ΓΑΔΑ, να ταλαιπωρηθούν με δικαστικές περιπέτειες οι αναρχικοί Θοδωρής Σίψας και  Παύλος Αντρέεβ -κατηγορούμενος για τον φονικό εμπρησμό της MARFIN ο πρώτος, και για τη βομβιστική επίθεση στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ ο δεύτερος- μέχρι τελικά να κηρυχθούν ομόφωνα αθώοι από το Πρωτοβάθμιο Κακουργιοδικείο;

Υ.Γ: Πάλι καλά που υπήρξε βίντεο στο τελευταίο περιστατικό με τον ξυλοδαρμό του πολίτη από μπάτσο γιατί διαφορετικά θα έφταιγε κάποια ζαρντινιέρα για την βιαιοπραγία που υπέστη από τα "όργανα της τάξης".
Οσο για την ανακοίνωση του Χρυσοχοϊδη, ευκολότερο είναι να δεχθούμε σαν πραγματικότητα την εικόνα που μας περιέγραφε ο Νιόνιος την δεκαετία του '70  "ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίππυ/ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά/ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη/κι η παρθένα με τον σατανά", παρά τις μαλακίες που μας αναφέρει. 

Τα σέβη μας κυρία Φωτεινή Βελεσιώτου (Βίντεο)

«Παρότι θα έπρεπε, γιατί οι καιροί που ζούμε είναι δύσκολοι, δεν βλέπω ακόμα να αρθρώνεται ένας λόγος για όσα συμβαίνουν. Έχουν βολευτεί όλοι στον καναπέ και περιμένουν να γίνει ένα θαύμα. Δεν πρόκειται όμως να γίνει κανένα θαύμα. Ειδικά εμείς που ανήκουμε σε αυτό τον χώρο πρέπει να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, να εκτεθούμε διαδηλώνοντας την αντίθεσή μας απέναντι σε όλο αυτό το έγκλημα που συμβαίνει.
Δεν μπορώ να αντέξω να βλέπω έναν παππού και μια γιαγιά που δούλεψαν μια ολόκληρη ζωή να ψάχνουν στους κάδους. Δεν το αντέχω αυτό».

Απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει η Φωτεινή Βελεσιώτη στην εφημερίδα Χανιώτικα Νέα

Δεν είναι μόνο μια αξιόλογη καλλιτέχνης η Φ. Βελεσιώτη. Εχει κοινωνική και αγωνιστική πορεία κάτι που εκφράζεται και μέσα από την παρουσία που έχει στο facebook.  Ακούστε στο βίντεο που παραθέτουμε, πόσο εκφραστικά αποδίδει το τραγούδι του Μάνου Λοϊζου - σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη- "Ακορντεόν". Το απαλλοτριώσαμε από την σελίδα της, όπου αναφέρει ότι το αφιερώνει  απεργό πείνας, μέχρι θανάτου Ibrahim Gökçek! μέλος του συγκροτήματος Grup Yorum.


Η Φωτεινή μας, μαζί με τον Σωκράτη Μάλαμα, και ελάχιστους καλλιτέχνες ακόμα, δεν βολεύεται από την πιθανή οικονομική άνεση που μπορεί να έχει εξασφαλίσει από την επιτυχημένη επαγγελματική της διαδρομή.

Σήμερα που η αδιαφορία της κυβέρνησης απέναντι σε μια μερίδα ανθρώπων του πολιτισμού που βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, -όπως ακούμε να μας λέει και στο βίντεο που ανάρτησε η ηθοποιός, συνθέτις, casting director, Έλια Βεργανελάκη-, εξ' αιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, .θεώρησε χρέος της να κάνει δημόσια τοποθέτηση.

Σε χειρόγραφη φωτογραφία με κείμενο της που ανάρτησε στο f/b διαβάζουμε

29/4.20

Απ' τις 12 του Μάρτη, μέρα παρά μέρα σχεδόν, τραγουδούσα στο σπίτι μου. Προσπαθούσα να δίνω κι εγώ -όπως κι άλλοι συνάδελφοι- δύναμη και κουράγιο στους συμπολίτες μου. Από σήμερα ΣΙΩΠΩ. Η αναλγησία της πολιτείας για τους ανθρώπους της τέχνης κι όσους εμπλέκονται, είναι πασιφανής. Η επιστροφή στην κανονικότητα αγορά όλους μας, όσο το επιτρέπει η κατάσταση και σύμφωνα με τα δεδομένα της πορείας του κορονοϊού.

Αν παρ' όλα αυτά δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις και οι παραστάσεις του πολιτισμού και τα μέτρα παραμένουν επισφαλή για την υγεία μας, θεωρώ υποχρέωση της κυβέρνησης να στηρίξει οικονομικά και να στηρίξει τον κλάδο της τέχνης και του πολιτισμού. Οι καλλιτέχνες, οι επαγγελματίες του θεάματος και όλοι οι εργάτες του πολιτισμού, έχουν κι αυτοί δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια και όχι σε συνθήκες εξαθλίωσης.

Ολοι όσοι μας ακούτε, στηρίξτε με την δική σας φωνή τους ανθρώπους του πολιτισμού.

ΜΑΥΡΟ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ

Φωτεινή Βελεσιώτου

Τα σέβη μας κυρία Φωτεινή Βελεσιώτου

Γαλάζιοι εγκληματίες.

Γράφει ο mitsos175

Το έγκλημα είναι η ΝΔ και η ΝΔ το έγκλημα. Η γαλάζια συμμορία, η σοβαρή Χρυσή Αυγή, έχει πολιτική το έγκλημα. Όχι την απλή απάτη, όπως άλλες αστικές συμμορίες, ή μόνο το πλιάτσικο. Μιλάμε για εγκλήματα, όπως αυτό της ανθρωποφαγίας.

Μπάτσος παραβιάζει το νόμο και δέρνει από πάνω. Γιατί “αυτός είναι το κράτος”! Τα θεωρούν όλα δικά τους και κάνουν ό,τι γουστάρουν. Έδειρε, γιατί μπορεί! Γιατί ξέρει πως δεν πρόκειται να τιμωρηθεί με τις πλάτες που έχει.

Να βγούμε με ένα φανάρι στο δρόμο να βρούμε δικαστές με συνείδηση. (Δεν έχουμε αυταπάτες φυσικά για τον ρόλο της "δικαιοσύνης" σαν πυλώνας του αστικού συστήματος που είναι, αλλά εδώ έχουμε καραμπινάτες παραβάσεις του δικού τους "νομικού πολιτισμού). Μούγκα στη στρούγκα όλοι.

Ακόμα και για την αξιωματική αντιπολίτευση έπρεπε πρώτα να γίνει χαμός στο ίντερνετ από τις αντιδράσεις για να πουν μισή κουβέντα.
Το site μας ήταν από τα πρώτα που είπε τι γίνεται, αναλύοντας διεξοδικά την υπόθεση.

Άλλο μεγάλο έγκλημα από το σκάνδαλο που έδειξε την αλαζονεία και τη φασιστική νοοτροπία, είναι αυτό με τις μάσκες.

Κανονικά κάποιος που αδειάζει τον ίδιο του τον εαυτό θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο εκατομμύρια με τις κουταμάρες που λέει, οφείλει τουλάχιστο να παραιτηθεί, να μείνει ισόβια σε καραντίνα στο σπίτι του.

Το θέμα με τις μάσκες έχει πάρα πολλές προεκτάσεις.

Είπαμε και δικαιωθήκαμε 100% πως οι μάσκες είναι χρήσιμες. Πως σώζουν ζωές. Αυτό το είχαμε τονίσει από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η θανατηφόρα πανδημία.

Είναι αναλογικά σαν τις ζώνες ασφαλείας στα αυτοκίνητα. Αν -ο μη γένοιτο- να μην πάθεις τα χειρότερα.

Όμως υπάρχουν μάσκες και μάσκες. Οι αποκριάτικες της ΝΔ μάλλον δεν κάνουν. Αν είχαμε κράτος, κι όχι αυτό το χάλι που έχουμε, θα έπρεπε να δούμε ποιες προστατεύουν περισσότερο, να αρχίσουν να τις παράγουν και να τις μοιράσουν δωρεάν στον κόσμο.

Αντί γι αυτό θα βολευτούν κάποιοι φίλοι τους, θα τα οικονομήσουν προσφέροντας ποιότητα ανάλογη με των ΚΕΚ τύπου “σκοιλ ελικικού”! Το να παίζεις με τη Δημοσία Υγεία είναι έγκλημα. Με κίνητρο το κέρδος και άλλοθι τις εκλογές, όπου τα ανόητα αγελαία γίδια έβγαλαν το χασάπη Μητσοτάκη.

Είναι όμως ευκαιρία να παραθέσουμε και ένα βιντεάκι που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Ετσι. για να διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά πόσο αξιόπιστη είναι η επίσημη ενημέρωση που μας παρουσιάζεται καθημερινά.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ολοκάθαρα.

Φυσικά έγκλημα είναι τα Μνημόνια, τόσο αυτά που έφεραν, όσο και αυτά που θα φέρουν. Η ΕΕ λέει δεν έχετε πολλούς νεκρούς, δεν παίρνετε φράγκα! Άρα μας λένε πως για να πάρουμε λεφτά πρέπει να πεθάνουν κι άλλοι! Δεν φτάνουν 139!

Από την άλλη τα ΜΜΕ της Ευρώπης λένε πως στην Ελλάδα δεν κάνουν τεστ επομένως δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Τα δικά μας ΜΜΕ πήραν τουλάχιστον 20.000.000 στο χέρι (αυτά είναι που φαίνονται. Δεν γνωρίζουμε πόσα έχουν πάρει "κάτω από το τραπέζι"), οπότε έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν ενώ σκοτίστηκαν για το τι λέει πραγματικά ο κόσμος.

Στο φόρτε της πανδημίας, σύμφωνα με τον "διαπρεπή" λοιμωξιολόγο, Σ. Τσιόδρα, δεν έπρεπε να φοράμε μάσκες.
Χτες όμως μας είπε ότι είναι απαραίτητες. Τι άλλαξε;
Το βλέπουμε στην διπλανή φωτογραφία. Κάποιοι έλληνες καπιταλιστές έφτιαξαν εργοστάσια που θα παράγουν μάσκες και θα θησαυρίζουν εμπορευόμενοι ένα προϊόν που το κράτος θα έπρεπε να διανέμει δωρεάν.  

«Η μάσκα θα είναι το σοβαρό πρόσωπο της ευθύνης μας», μας είπε ο πρωθυπουργός και όποιος δεν τα ακουμπήσει στον καπιταλιστή που τις παράγει, -που σημειωτέον είναι φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη-  θα του επιβάλλεται  πρόστιμο 150 ευρώ αν βρίσκεται σε χώρο "όπου απαιτείτε", σύμφωνα με τις κυβερνητικές οδηγίες! (ΜΜΕ, επιχειρήσεις που θα αρχίσουν να λειτουργούν από τις 4 του Μάη, βιβλιοπωλεία, καταστήματα οπτικών, κομμωτήρια, γυμναστήρια, κτλ)
Κατά τ' άλλα όμως, οι μαθητές δεν χρειάζονται να παρακολουθούν τα μαθήματά τους φορώντας μάσκες. Κι αυτό γιατί διαφορετικά έπρεπε να τους τις παράσχει το κράτος.

Το μεγαλύτερο έγκλημα (κατά τη γνώμη μου) είναι το άνοιγμα των Σχολείων. Για να γίνει το χατήρι των ιδιωτικών, να πάρουν κι άλλα φράγκα, αλλά και να βάλουν στο χέρι τις διακοπές των εκπαιδευτικών. Γιατί οι κηφήνες της ΝΔ, που δεν εργάστηκαν ποτέ, αλλά παρασιτούν, δεν μπορούν να ανεχθούν να έχουν εργαζόμενοι διακοπές και αργίες.
Για μερικές μέρες λοιπόν θα κολλήσουν τα παιδιά και θα οδηγηθούμε σε ανοησία της αγέλης.

“Γεια σου, Κέβιν! Πώς είναι η γιαγιά σου;” ; Ρωτάει ο Κορονοϊός ένα παιδάκι που πάει σχολείο σε ένα Γερμανικό σκίτσο.

Δεν είναι μόνο οι αίθουσες, που σε αρκετά σχολεία είναι μικρές. Είναι το διάλειμμα όπου πρέπει να τηρούνται οι αποστάσεις. Είναι το πως θα μπουν μέσα στις αίθουσες τα παιδάκια και πως θα βγουν. Όσοι είναι δάσκαλοι καταλαβαίνουν. Γιαυτό διαμαρτύρονται από πριν.

Για να υπάρχει ασφάλεια θα πρέπει το μάθημα να γίνεται στο προαύλιο σε απόσταση 2 μέτρων το ένα παιδί από το άλλο. Είναι αυτό δυνατό για όλες τις τάξεις; Και μάσκες για όλα τα παιδιά;

Στην Ασία έκαναν εξετάσεις σε γήπεδα, γιατί; Οι προδιαγραφές στα Σχολεία δεν είχαν λάβει υπόψη το ενδεχόμενο της Πανδημίας, καθώς θεωρούσαν πως σε τέτοια σπάνια περίπτωση θα έκλειναν τα Σχολεία.

Όμως ο Βρικολακούλης θέλει να προσελκύσει ξένους τουρίστες. Οι οποίοι, ας είναι και άρρωστοι, αρκεί να φέρουν χρήμα. Παίζει με την Υγεία μας και τη Ζωή μας.

Αντιδράστε πριν είναι πολύ αργά. Οι ΜΕΘ είναι κάπου 600, δεν φτάνουν για όλους.

«Έπεσε για την Κοτζιά, την Πρωτομαγιά…»: Σιδέρης Ισιδωρόπουλος, 30/4/1976 (Βίντεο)

Σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια, στη διάρκεια της δεύτερης "Καραμανλικής οκταετίας", ένας μικρός αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς έπεφτε κοντά στην οδό Πειραιώς χτυπημένος από αυτοκίνητο.

 Ο 16χρονος μαθητής Ισίδωρος (Σιδέρης) Ισιδωρόπουλος, μέλος της Κ.Ο. Μαχητής και της Μαθητικής Πρωτοπορίας, κολλούσε αφίσες για την –απαγορευμένη από την κυβέρνηση Καραμανλή- συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς του ’76 στην πλατεία Κοτζιά που οργάνωναν συνδικαλιστές και μέλη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς της εποχής. Η επίσημη αριστερά συγκεντρώθηκε στο Πεδίο του Άρεως.

 Πλακώσανε οι μπάτσοι, τον κυνήγησαν να τον συλλάβουν και, στην προσπάθειά του να διαφύγει από τους διώκτες του παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο. Άφησε την τελευταία του πνοή την άλλη μέρα στο νοσοκομείο.

Συγκλονιστική ήταν η κηδεία του Σιδέρη που σήμερα θα έπρεπε να είναι πάνω από 55 ετών. Έγινε στα Σούρμενα μέσα σε κλίμα συγκίνησης και αγωνιστικότητας. Η μορφή του πατέρα του Σιδέρη είναι ακόμη χαραγμένη έντονα στη μνήμη όσων έζησαν τα γεγονότα.

Τρεις μέρες μετά η Κ.Ο. Μαχητής οργάνωσε μεγάλη μαχητική  διαδήλωση και πορεία στη βουλή. Η πορεία απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή που είχε παρατάξει τις αύρες.

Μπροστά στη μαχητικότητα των δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που φώναζαν συνθήματα: «Κάτω η Νέα Τρομοκρατία», «Σιδέρη ζεις, εσύ μας οδηγείς», «Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα», «Έπεσε για την Κοτζιά, την Πρωτομαγιά», οι αύρες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι στην πορεία αυτή συμμετείχαν και αγωνιστές από τις οργανώσεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς, καθώς στην εποχή εκείνη δεν είχαν υψωθεί τα "τείχη" και οι διαχωριστικές γραμμές που γνωρίσαμε αργότερα.

Το δέντρο του αγώνα, του αγώνα που συνεχίζεται, το πότισε βέβαια και το αίμα πολλών άλλων αγωνιστών στα επόμενα χρόνια. Οι "ξεχασμένοι" και άγνωστοι σήμερα νεκροί της μεταπολίτευσης… Αναστασία Τσιβίκα, Τάσος Μαγλαρίδης, ο γιατρός Τσιρώνης, η Σωτηρία Βασιλακοπούλου, η Σταματίνα Κανελλοπούλου, ο Ιάκωβος Κουμής, ο Άγγελος Μαυροειδής, ο Μιχάλης Καλτεζάς, οι τέσσερις νεκροί του Κ. Μαρούσης και δυστυχώς τόσοι άλλοι…

Το ίδιο άλλωστε βράδυ, όπως είναι γνωστό, έχασε τη ζωή του κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και ο Αλέκος Παναγούλης σε τροχαίο στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης στο ύψος της Χαραυγής. Πάγωσε το άλλο πρωί η διαδήλωση της Πρωτομαγιάς στο άκουσμα των δύο θανάτων.

Στο παρακάτω ηχητικό μπορείτε να ακούσετε την συγκλονιστική αφήγηση του σ. Τάσου Κατιντσάρου για το θάνατο του νεαρού αγωνιστή Ισιδωρόπουλου, τα όσα συνέβησαν στην κηδεία του και τα γεγονότα που επακολούθησαν.  



Το παραπάνω ηχητικό είναι απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε στον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας στη σειρά των εκπομπών «Το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο», ο Τ. Κατιντσάρος. Ολόκληρη την συνέντευξη μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ.  

Ακούστε επίσης στο βίντεο που παραθέτουμε, τον σύντροφο Τάσο Κατιντσάρο σε εκπομπή του «105,5 Στο Κόκκινο», να μιλάει όχι μόνο για τον Σιδέρη αλλά για όλη την κρίσιμη καμπή του κινήματος το 1976, για τον νόμο 330 και τον υπουργό Εργασίας Λάσκαρη που …κατάργησε την πάλη των τάξεων (!) καθώς και για τις οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς στη διάρκεια της δικτατορίας και στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.


Η ανάρτηση βασίστηκε σε δημοσίευμα του kokkiniotis στην ιστοσελίδα μας που έγινε στις 30/04/2013

Κάποιος να πληροφορήσει τον κ. Χρυσοχοϊδη ότι είναι υπουργός σε αστική δικτατορία και όχι σε κυβέρνηση στρατιωτικής χούντας

Απίστευτη η ανακοίνωση-απάντηση του υπουργείου μπάτσων και καταστολής, στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος ζήτησε να υπάρξει επίσημη ενημέρωση για τους μπάτσους που ξυλοκόπησαν πριν δυο μέρες πολίτη στη συμβολή των οδών Ξενίας και Μιχαλακοπούλου,

Εδώ ταιριάζει γάντι η λαϊκή ρήση "όταν το δάχτυλο έδειχνε το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοίταζε τα δάχτυλο". 

Και ο "αδιάβαστος", αλλά βραβευμένος απ' το FBI,  διαγραμμένος από το κόμμα που τον ανέδειξε, και "φυτευτός" στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπουργός Μ. Χρυσοχοϊδης, εκδίδει ανακοίνωση που προκαλεί κατάγματα στην νοημοσύνη μας.

Θα του απευθύναμε την κλασική φράση: "γάμα τον συγγραφέα και κοίτα το σύγγραμμα", αλλά αμφιβάλλουμε αν θα την καταλάβαινε. Μόνο τις εντολές που παίρνει από κάποια κέντρα κατανοεί και εφαρμόζει άμεσα. 

Το πρόβλημα δηλαδή του Χρυσοχοϊδη είναι ότι το βίντεο όπου διακρίνεται η βάναυση συμπεριφορά του μπάτσου, το κοινοποίησε στο διαδίκτυο ο Γ. Καλαϊτζίδης.
Λες και έχει καμιά σημασία αν αυτό το οπτικό υλικό προέρχεται από ένα μέλος του Ρουβίκωνα ή από τον ... Φούφουτο.

«Ο Γιώργος Καλαϊτζίδης, γνωστό ηγετικό στέλεχος του "Ρουβίκωνα" ανεβάζει στο Facebook βίντεο, που προφανώς "κατά σύμπτωση" περιήλθε στην κατοχή του και δείχνει αστυνομικούς να ακινητοποιούν μοτοσυκλετιστή.

Γιατί; Επειδή σύμφωνα με την εκδοχή του "Ρουβίκωνα", ο μοτοσυκλετιστής διαμαρτυρήθηκε για ένα αυτοκίνητο, με αστυνομική συνοδεία, που του έκλεισε τον δρόμο. Ο αρμόδιος Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γ. Ραγκούσης υιοθετεί την εκδοχή του Ρουβίκωνα δίχως να διερευνήσει μήπως συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Είναι αξιοσημείωτη η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ, να αναγορεύει το Ρουβίκωνα σε αξιόπιστη πηγή και συνομιλητή», μας γράφει η ανακοίνωση του υπουργείου ΠροΠο η οποία συμπληρώνει:

«Με τα μέχρι σήμερα στοιχεία το περιστατικό αφορά σε συμπλοκή αστυνομικού με δικυκλιστή. Κατά τη διαδικασία ελέγχου προέκυψε η συμπλοκή. Ούτε συνοδεία, ούτε συνοδοί.

Εξάλλου, στην έρευνα που ήδη διεξάγει για το περιστατικό η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, Υπηρεσία της οποίας προΐσταται εισαγγελεύς, τόσο ο ιδιώτης όσο και ο αστυνομικός θα καταθέσουν.

Αυτονόητα, με την ολοκλήρωση της εισαγγελικής έρευνας θα υπάρξει ενημέρωση».

Τι λες ρε πολιτικές προϊστάμενε των μπάτσων; Πας καλά; Θα μας βγάλεις τρελούς όλους/ες που παρακολουθήσαμε το βίντεο; 

 "Τι χρεία έχομεν μαρτύρων" που θα έλεγε και ένας δικηγόρος σε ακροαματική δικαστική διαδικασία. Σε ποια "διαδικασία ελέγχου προέκυψε η συμπλοκή"; Οι μπάτσοι παραβίασαν με τις μηχανές τους κόκκινο σηματοδότη και παραλίγο να σκοτώσουν άνθρωπο  που επέβαινε σε μηχανάκι και στην συνέχεια τον έσπασαν στο ξύλο.

Και στην τελική ο Συριζαίος βουλευτής ζήτησε να μάθει δυο απλά πράγματα. 

"Σε ποια συγκεκριμένη μονάδα υπηρετούν οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί που αναγνωρίστηκαν από το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας και οι οποίοι ξυλοκόπησαν τον άτυχο μοτοσικλετιστή;

-Ποια η ταυτότητα και η ιδιότητα του φυλασσόμενου προσώπου που επέβαινε στο προπορευόμενο όχημα;".

Σ' αυτά γιατί δεν απαντάς; Αφορά κάποιο κρατικό μυστικό; Μέρες πέρασαν από την στιγμή που είδε την δημοσιότητα αυτό το περιστατικό.
Τόσο βραδυκίνητες είναι οι υπηρεσίες σου κ. Χρυσοχοϊδη που ακόμα "διερευνούν" αυτό το γεγονός;

Και το δούλεμα πρέπει να έχει κάποια όρια.