
Ισως μόνο ειρωνικά και χλευαστικά σχόλια -όπως κάνουν οι χρήστες του twitter- να αξίζουν στα όσα είπε ο "εντυπωσιασμένος" από την υποδοχή που είχε από το αναγνωστικό κοινό της Λάρισας το βιβλίο του ο Αρης Πορτοσάλτε.

Προηγουμένως αναφερθήκαμε στο σημερινό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην "Καθημερινή". Το στέλεχος όμως του εκδοτικού ομίλου του Φιλιππάκη, Μανώλης Κοττάκης έχει βάλει στην πριονοκορδέλα τον απόφοιτο του Χάρβαρντ, φτάνοντας τον σημείο να αμφιβάλλει αν έχουμε στην Ελλάδα ένα δημοκρατικό καθεστώς και να εκτιμάει ότι προχωράμε σε εγκατάσταση ιδιότυπου "Μακαρθισμού"!
Δεν διαβάσαμε το πόνημα του Μ. Κοττάκη που πέρα απ' την εφημερίδα που διευθύνει, την "Εστία" αναδημοσιεύεται αυτούσιο και στην "Κυριακάτικη Δημοκρατία".
Ξέρουμε όμως τι έλεγε ο ίδιος πριν δυο μέρες σε ραδιοφωνικό σταθμό. όταν εκτιμούσε ότι είναι σε διωγμό ο διάλογος, και στην εποχή της διακυβέρνησης Μητσοτάκη έχουμε εγκατάσταση ιδιότυπου "Μακαρθισμού"
Για το πόσο έχουν τα κόμματα, «Κυριακή κοντή γιορτή», θα γελάμε με τις φάτσες των δημοσκόπων όταν θα εξηγούν τα αποτελέσματα και τις 20 μονάδες που έπεσαν έξω για κάποιους. Είναι όπως τις συσκευασίες που νομίζεις πως ζυγίζει 10 κιλά, κι έχει μέσα 10 γραμμάρια…
Αλλά το εξοργιστικό στο παραμύθι της MRB είναι για τον Κοκό και το σόι του. «Άποψη για τον τέως βασιλιά: Μάλλον θετική εικόνα 31,6%, μάλλον αρνητική 45,2% ΔΞ ΔΑ 23,2%»!
Είναι ο ορισμός της προπαγάνδας, του ψέματος. Γιατί πρώτον ο Κοκός είναι μακαρίτης. Τον έχει το διαολάκι στη Κόλαση και του κάνει ό,τι έκανε στο λαό. Άντε να τον πούνε «έκπτωτο».
Το 31% είναι περίπου το ποσοστό των βασιλοχουντικών το 1974. Είναι και λίγο τσιμπημένο στη δημοσκόπηση. Θα περίμενε κανείς αρνητική γνώμη να έχει το υπόλοιπο 69%. Όμως τι έκαναν; Έβαλαν το ποσοστό των φιλοβασιλικών ατόφιο, ενώ έβαλαν 23% να μην απαντάνε, για να δημιουργηθούν εντυπώσεις. «Ναι μεν οι περισσότεροι έχουν αρνητική γνώμη αλλά όχι η πλειοψηφία»!
Ρε παραμυθάδες, νομίζετε πως ξεχάσαμε ότι η χούντα και ο Κοκός συνεργάστηκαν; Νομίζετε ξεχάσαμε την Κύπρο; Ξεχάσαμε μήπως τα αίσχη και τους διωγμούς που γίνονταν «εν ονόματι του βασιλέως», την καμαρίλα, τους αυλοκόλακες, το παρακράτος;
Γιατί δε ρωτάνε ευθέως «Πόσοι θέλετε βασιλεία»; Αν γίνει πάλι δημοψήφισμα ούτε 10% δε θα πάρει η μοναρχία. Εκτός, αν έχουν σκοπό να κάνουν νοθεία για να χάσουν πάλι κανένα κομμάτι της Ελλάδας.
Να σας πω λοιπόν τη γνώμη μου για τον Κωνσταντίνο. Συνέχισε αυτό που έκανε ο συνονόματος του. Ο Κωνσταντίνος ο Α’ ήταν ο υπεύθυνος της Μικρασιατικής καταστροφής. Ο Κοκός έφερε τη χούντα και χάσαμε την Κύπρο.
Να πούμε και για τον παλιό τον Κωνσταντίνο, γιατί δε διευκρινίζουν για ποιον βασιλιά πρόκειται.
Σε ηλικία 29 ετών ανέλαβε τη διοίκηση του Ελληνικού στρατού κατά τον πόλεμο του 1897, όπου τον ήπιαμε κανονικά.
Έκανε το διχασμό γιατί ήθελε να πάμε με τη Γερμανία στο Α΄ Παγκόσμιο.
«Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, ο Κωνσταντίνος επανέρχεται στο θρόνο μέσω δημοψηφίσματος». Όταν λέμε «δημοψήφισμα» δεν εννοούμε κανονικό. Έγινε Η νοθεία. 99,0% υπέρ της επιστροφής του Κωνσταντίνου! Το δημοψήφισμα χαρακτηρίστηκε νόθο, «τόσο κυρίως λόγω του ποσοστού υπέρ της επιστροφής, όσο και διότι ο αριθμός των ψηφοφόρων που ανακοινώθηκε ήταν κατά 30% αυξημένος σε σχέση με τις εκλογές του προηγούμενου μήνα και το υψηλό ποσοστό που ανακοινώθηκε προϋπέθετε ότι όλοι οι βενιζελικοί ψηφοφόροι (το μισό του εκλογικού σώματος) ψήφισαν να επανέλθει ο Κωνσταντίνος»! Λίγο αργότερα χάναμε τη Μικρά Ασία.
Ας κάνουν κανονικό δημοψήφισμα, να γελάσουμε. Γιατί λένε το ζήτημα έχει λυθεί οριστικά; Γιατί ξέρουν. Θα βγει 90% κατά των μοναρχοφασιστών, κι άμα τολμάνε, ας πάνε γυρεύοντας...
Το ότι ένας από τους συλληφθέντες στην Πάτρα είναι γιος ανθρώπου, που καταδικάσθηκε ως μέλος της 17Ν παίζει κανένα ρόλο για τα αδικήματα, που πιθανόν διέπραξε (αν διέπραξε) ο νεαρός;
Καμία διάταξη δεν προβλέπει κάτι τέτοιο.
Αλλά κατ' αυτόν τον τρόπο και με τις διαρροές αυτές, που μόνον από τους κόλπους της Αστυνομίας μπορούσαν να προέλθουν, δημιουργείται ένα άτυπο, πλην όμως καθόλα υπαρκτό, τεκμήριο ενοχής εις βάρος του ατόμου αυτού, που "παίρνει η μπάλα" και όλους τους υπόλοιπους..
Και αντε να το ανατρέψει κανείς αυτό το τεκμήριο, αφού κυρίαρχη θα είναι η αντίληψη
"το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει".
Και τι να πει κανείς για τον πατέρα, που δικάσθηκε, καταδικάσθηκε, εξέτισε την ποινή του, αφέθηκε, όπως προβλέπεται ελεύθερος και τώρα βλέπει τη ζωή του να κρέμεται στα μανταλάκια και το παιδί του βορά στα κανάλια και στις φασιστοσυνάξεις.
Γελάω, όταν μιλάμε για Κράτος Δικαίου.
Δεν θα μας αποδίδατε, τουλάχιστον κακοήθεια, αφού έμμεσα θα αποδίδαμε στον Κ. Μητσοτάκη, την ναζιστικής έμπνευσης αρχή της "οικογενειακής και συλλογικής ευθύνης;
Πώς θα σχολιάσατε κείμενο μας η εισαγωγή του οποίου θα ανέφερε: "Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παναγιώτης Πικραμμένος, ο γεννήτορας του οποίου Οθωνας, θησαύρισε την περίοδο της Γερμανικής κατοχής της χώρας μας, αφού χρημάτισε προνομιακός συνεργάτη των ναζί έχοντας αναλάβει την αποκλειστική διακίνηση των προπαγανδιστικών εντύπων του κατακτητή σε όλη την κατεχόμενη Ελλάδα, προέβη στην παρακάτω δήλωση: μπλα ... μπα .. μπλα...".
Υποθέτουμε ότι θα μας χρεώνατε δημοσιογραφική αλητεία το να προσάπτουμε, έστω και μ' αυτό τον τρόπο σε ένα κάθε άλλο παρά ιστορικό κείμενο -είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα οι ιστορικές αναφορές σε σχετικά άρθρα- υπονοούμενα για την πολιτική συγκρότηση του κυβερνητικού στελέχους.
Ποια θα ήταν η αντίδρασή σας αν διαβάζατε κείμενο μας που ξεκινούσε ως εξής: ¨Με δηλώσεις της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, ο αείμνηστος πατέρας της οποίας, Νικόλαος, υπηρέτησε πιστά την Απριλιανή χούντα των συνταγματαρχών, ως ανώτατος δικαστικός ,,, μπλα μπλα μπα ...";
Δεν θα νιώθατε απέχθεια και αηδία, για τον τρόπο που παρουσιάζουμε την ειδησεογραφία; Και πολύ καλά θα κάνατε. Ευτυχώς όμως εμείς δεν είμαστε "έγκριτοι", και δεν θα μιμούμασταν τον τρόπο των δημοσιογράφων που εργάζονται στην ΕΡΤ, στον Χατζηνικολάου στον Μαρινάκη ...
Υ.Γ: Παρόμοια παραδείγματα για τις οικογενειακές καταβολές κυβερνητικών στελεχών θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αρκετά.
Υ.Γ2;: ΕΣΗΕΑ υπάρχει;
Πηγή: Θανάσης Καμπαγιάννης - f/bΌσο πιο πηχυαίοι ήταν οι τίτλοι κατά τις συλλήψεις τον Νοέμβρη του 2019, τόσο πιο απόλυτη είναι η σιγή εκείνων των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τη χτεσινή αθώωση του Βαγγέλη Σταθόπουλου.
Το "αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι" είναι μια λαθεμένη γενίκευση, που πέραν των άλλων αγνοεί τη "λεπτομέρεια" της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων ενημέρωσης.
Πατάει όμως σε μια πραγματικότητα μέσων που επιλέγουν να μετατραπούν σε αντηχεία της ΕΛΑΣ και της Αντιτρομοκρατικής και φυσικά σιωπούν όταν τα μυθιστορήματα των κρατικών υπηρεσιών καταρρέουν.
Θα δημοσιεύσετε τουλάχιστον την είδηση;
***
Και πάλι από ανάρτηση του Θανάση Καμπαγιάννη:
Ένα χαστούκι στην αλαζονεία της εκτελεστικής εξουσίας
Η κατάρρευση ενός ακόμα αφηγήματος της Αντιτρομοκρατικής με τη χτεσινή αθώωση του Βαγγέλη Σταθόπουλου είναι και ένα προσωπικό χαστούκι στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, που την επομένη των συλλήψεων,στις 10/11/2019, σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ, είχε σπεύσει να μιλήσει για “δεμένη δικογραφία”.Οι “δεμένες δικογραφίες” της ΔΑΕΕΒ ξεγυμνώνονται στα ακροατήρια και γελοιοποιούν τους πολιτικούς της πάτρωνες.
Φυσικά, παρόμοιες δηλώσεις επί ανοιχτών υποθέσεων από τα χείλη εν ενεργεία Πρωθυπουργού καθιστούν ακόμα δυσκολότερη την απόδοση δικαιοσύνης, καθώς οι δικαστές – που αυτονόητα τις γνωρίζουν – καλούνται να κάνουν ακόμα μία υπέρβαση (πέραν της υπηρεσίας τους): να δυσαρεστήσουν και να συγκρουστούν με την πολιτική εξουσία.
Ευτυχώς χτες οι δικαστές της σύνθεσης έπραξαν το καθήκον τους.
Ακούς εκεί, “δεμένες δικογραφίες”…. Γελάει ο κόσμος...
Ενας 47χρονος Σουηδός βρέθηκε νεκρός χθες το μεσημέρι σε φωταγωγό πολυκατοικίας στην Αθήνα. Επεσε στο κενό από τον 6ο όροφο πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό Λάμπρου Κατσώνη 65.
Η είδηση αναπαράχθηκε ως εξής στα περισσότερα ΜΜΕ: «Εξάρχεια: Νεκρός 47χρονος...». Ομως το σημείο είναι πολύ κοντά στο γήπεδο της Λεωφόρου και η περιοχή δεν έχει καμία σχέση με τα Εξάρχεια, ούτε καν με τη Νεάπολη, είναι Λυκαβηττός κοντά στους Αμπελόκηπους.
Αλλά γιατί να μην ενοχοποιήσουμε λίγο ακόμα τα Εξάρχεια;
Εν τω μεταξύ ούτε κουβέντα δεν ακούστηκε για τη θεατρική παράσταση της ομάδας ΛΕΣΤΡΕΦ kids που έγινε κανονικά το Σάββατο στο γεμάτο από παιδάκια θεατράκι του Στρέφη, υπό την παρουσία φυσικά των δελτάδων του δημάρχου. Στα Εξάρχεια.
Κ.ΖΑΦ.
Αλλεπάλληλα είναι τα δημοσιεύματα του ξένου Τύπου για το ότι η κυβέρνηση των "αρίστων" έχει αναγάγει τις λαμογιές σε επιστήμη, έχοντας κατακτήσει μεταπτυχιακό από το κολέγιο της διαφθοράς. και όλα αυτά με την έγκριση της αστική δικαιοσύνης.
Ενα μικρό απόσπασμα από άρθρο της γερμανικής εφημερίδας Τageszeitung (ΤΑΖ), όπως το παραθέτει σήμερα ο Γιώργος Πασσάς στην ιστοσελίδα dw.com
Αυτό δεν είναι σύμπτωση. Κάθε φορά που πολιτικοί ή υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου εμπλέκονται σε σκάνδαλα ή βρίσκονται ακόμη και στο επίκεντρο αυτών, η ποινική δικαιοσύνη δυσκολεύεται εμφανώς να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις με την απαραίτητη επιμέλεια και αποτελεσματικότητα, για να μη μιλήσουμε για λογοδοσία και επιβολή ποινών στα εμπλεκόμενα πρόσωπα.
Ακόμα και στην περίπτωση των πιο σοβαρών κατηγοριών, όπως η κατασκοπεία, το ξέπλυμα χρήματος ή η διαφθορά μεγάλης κλίμακας, οι έφοδοι δεν πραγματοποιούνται καθόλου ή πραγματοποιούνται μόνο μετά από μήνες ή χρόνια – αφ’ ότου οι υποθέσεις έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας», σχολιάζει το γερμανικό μέσο, υπενθυμίζοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν την αθώωση των εμπλεκομένων στο σκάνδαλο της Siemens, λόγω παραγραφής του εγκλήματος μετά από 16 χρόνια.
Για το σκάνδαλο των υποκλοπών και τη στάση του εισαγγελέα Ντογιάκου, η Τageszeitung αναφέρει δηκτικά πως «σύμφωνα με τους επικριτές του, πρωταρχικό του μέλημα είναι να βρεθεί η πηγή πληροφόρησης των μέσων ενημέρωσης και όχι να διαλευκανθούν οι υποθέσεις». Επιπλέον «ο Ντογιάκος, ο οποίος στις 4 Ιουλίου ορίστηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ελλάδα, πρόσφατα επιτέθηκε φραστικά στα ερευνητικά μέσα ενημέρωσης της Αθήνας και τα απείλησε απροκάλυπτα με φορολογικούς ελέγχους».
Αναφορικά με τον ρόλο του πρωθυπουργού Μητσοτάκη, η εφημερίδα του Βερολίνου καταλήγει πως «δηλώνει ότι δεν γνώριζε τίποτα – παρ’ ότι μία από τις πρώτες ενέργειές του, τον Ιούλιο του 2019, ήταν να θέσει υπό την αρμοδιότητά του την ΕΥΠ, ενώ ο ίδιος ορίζει και τον διευθυντή της».
Αλλά ρασοφόρος είναι αυτός, θαυματουργά εργαλεία κατέχει. παρτίδες με λιβάνια έχει και που ξέρεις ... μπορεί να λέει ότι απέκτησε και νταλαβέρια με επουράνιους θαμώνες. Αυτοί οι αγύρτες μπορεί να ισχυρίζονται οτιδήποτε.
Αλλά να παρουσιάζεται τώρα ένας δημοσιογράφος του Μαρινάκη, όχι απλώς να επαναφέρει στην ζωή τον Γάλλο οικονομολόγο και διπλωμάτη Ζαν Μονέ, που έχει εγκαταλείψει τα επίγεια εδώ και 44 χρόνια, (πέθανε στις 16 Μάρτη του 1979). αλλά να τον τοποθετεί και στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, παραπάει.
Υ.Γ: Αναδημοσιεύτηκε πλατιά στο διαδίκτυο η είδηση από τα "ΝΕΑ" μέχρι να την εντοπίσουν και να την αποσύρουν. Είπαμε οι φυλλάδες του Μαρινάκη να παρουσιάζουν face news αλλά όχι και τόσο ολοφάνερα.
Και αναφερόμαστε στο άρθρο που υπογράφει σήμερα στα "Νέα", ο Μιχάλης Μητσός για το fake news που δημοσίευσε πριν δυο μέρες η εφημερίδα του -όπως έκαναν και όλα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά - ertnews, protothema, skai, efimerida κ.α-. Μιλάμε για την "είδηση" ότι το γερμανικό περιοδικό Spiegel, ζήτησε δήθεν συγνώμη για το πώς παρουσίασε τα γεγονότα στην υπόθεση των εγκλωβισμένων προσφύγων του Εβρου.
Οχι απλώς το Spiegel δεν ζήτησε καμιά συγνώμη για τα δημοσιεύματά του, αλλά στην πρόσφατη εκτενή έρευνα της δημοσιογραφικής του ομάδας, πουθενά δεν αναφέρει σε «δήθεν θάνατο» της μικρής Μαρίας στη νησίδα.
Στο κείμενο του υπογραμμίζει ότι «δεν υπάρχει καθοριστική απόδειξη» για το θάνατο του κοριτσιού και συμπληρώνει ότι «υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι κάποιοι από τους πρόσφυγες θα μπορούσαν να έχουν επινοήσει το θάνατο μέσα στην απελπισία τους. Ισως νόμισαν ότι θα διασώζονταν»,
Ετσι καταλήγει στο συμπέρασμα: «Οι νησίδες καλύπτονται μερικά από νερό το χειμώνα. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να βρεθεί ένα σώμα. Αυτός είναι ο λόγος που πιθανόν αυτή η ιστορία δεν θα καταλήξει ποτέ σε συμπέρασμα πέραν κάθε αμφιβολίας».
Τα κυβερνητικά στελέχη όμως με πρώτους τον Θεοδωρικάκο και τον Μηταράκη, (ήταν αυτός ο ανεκδιήγητος υπουργός Μετανάστευσης που δήλωνε μπροστά στις κάμερες ότι "ένα παιδί πέντε ετών έχασε την ζωή του σε Τουρκικό έδαφος"), όπως και όλα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, διαστρέβλωσαν και παραχάραξαν την εκτενή έρευνα. του Spiegel, και μας την σερβίρισαν με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί το κυβερνητικό αφήγημα.
Ας δούμε ολόκληρο το σημερινό κείμενο του Μ. Μητσού
ΕΡΕΥΝΑ
ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ επιδοθήκαμε με πάθος σε ένα από τα αγαπημένα μας εθνικά σπορ: την αξιολόγηση των ξένων μέσων ενημέρωσης ανάλογα με το αν συμφωνούμε ά διαφωνούμε με τις απόψεις τους. Οταν συμφωνούμε είναι αξιόπιστα κι όταν διαφωνούμε. αναξιόπιστα. Το φαινόμενο δεν γνωρίζει εθνικότητα ούτε αφορά μόνο λαϊκά φύλλα όπως η Bild: συνέβη με τους Financial Times, την Guardian, τους Sen· York Times, το Spiegel.
Συχνά μάλιστα δημιουργείται σύγχυση, καθώς τη μια μέρα ένας πολιτικός ή ένα κόμμα επικαλείται προς επίρρωση των θέσεων του ένα έντυπο και μια άλλη μέρα καταγγέλλει το ίδιο έντυπο ως φερέφωνο του αντιπάλου.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ των προσφύγων στον Εβρο, το Spiegel δέχθηκε σφοδρές επιθέσεις από το κυβερνητικό στρατόπεδο και χρησιμοποιήθηκε για μικροκομματικούς λόγους από την αξιωματική αντιπολίτευση. Μια ανθρωπιστική κρίση έγινε για άλλη μια φορά αντικείμενο εγχώριας πολιτικής αντιπαράθεσης.
Οι Γερμανοί, πάντως, έκαναν τη δουλειά τους. Οταν έκριναν ότι η ιστορία είχε κενά, απέσυραν τα σχετικά άρθρα για να τα ελέγξουν. Και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς δημοσίευσαν το πόρισμά τους - που, και πάλι, μικρή σχέση έχει με τις ανακοινώσεις των δικών μας κομμάτων.
Η ΕΡΕΥΝΑ ΕΓΙΝΕ για δυο επίμαχα ζητήματα. Το ένα είναι σε ποια χώρα ανήκει η νησίδα όπου είχαν αποκλειστεί οι πρόσφυγες. Εδώ, το περιοδικό κατέληξε ότι οι πρόσφυγες, είτε εκουσίως είτε ακουσίως, μετακινούνταν επί έναν μήνα διαρκώς. Κάποιες ημέρες, πάντως, βρίσκονταν στην ελληνική πλευρά του ποταμού, απείχαν μόλις μερικά μέτρα από τις ελληνικές ακτές και ο ισχυρισμός της ελληνικής κυβέρνησης ότι δεν μπορούσε να τους σώσει «μοιάζει κυνικός».
ΤΟ ΑΛΛΟ ΖΗΤΗΜΑ είναι ο φερόμενος θάνατος της μικρής Μαρίας από σκορπιό. Το περιοδικό έκανε κι εδώ εξαντλητική έρευνα. Μίλησε με τους γονείς του κοριτσιού, απευθύνθηκε σε άλλους πρόσφυγες που ήταν παρόντες. έφτασε ως τα ληξιαρχεία της Συρίας, εξέτασε ακόμη και ποια είδη σκορπιών ενδημούν στην Ελλάδα. Και διαπίστωσε, πρώτον, ότι ο έλληνας ανταποκριτής έστελνε τα σχετικά ρεπορτάζ του παίρνοντας αποστάσεις (η Μαρία «φέρεται νεκρή», «η ομάδα λέει ότι η Μαρία πέθανε»), ο συνάδελφός του στο Αμβούργο τα μετέφραζε στα γερμανικά σαν να επρόκειτο για γεγονότα και το αρμόδιο τμήμα δεν τα επαλήθευε λόγω φόρτου εργασίας. Δεύτερον, ότι οι αφηγήσεις για τον θάνατο του κοριτσιού περιέχουν τόσες ασάφειες και αντιφάσεις, ώστε κανείς δεν μπορεί να ξέρει την αλήθεια.
Και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα τη μάθει ποτέ. «ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ οριστική απόδειξη», καταλήγει το «Spiegel», - «υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις ότι μερικοί από τους πρόσφυγες ότι μπορούσαν μέσα στην απελπισία τους να έχουν εφεύρει τον θάνατο. Ισως να νόμιζαν ότι αυτό θα τους βοηθούσε να σωθούν».
Είναι άραγε περίεργο αυτό και, πολύ περισσότερο, εγκληματικό: Δικαιολογεί μια πολύμηνη ανταλλαγή ειρωνικών και φανατικών σχολίων μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΛ: Αξίζει την έκρηξη μίσους στα κοινωνικά δίκτυα;
Και φυσικά, αυτή η κατάσταση δεν προέκυψε μόνη της. Είναι επιλογή των κομμάτων εξουσίας. Εγραφαν οι "τυπολογίες": "Όπως αναμενόταν η συμμαχία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ απέφυγε να εκδώσει επικριτική ανακοίνωση ή έστω να αναφέρει στην περίπτωση της ΕΣΗΕΑ, την 108 θέση στην οποία περιήλθε η χώρα στην κατάταξη για την Ελευθερία του Τύπου που δημοσίευσαν για το 2022 οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα. Η συμμαχία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ όπως εκφράζεται στην ΠΟΕΣΥ, τον ΕΔΟΕΑΠ και το ΕΣΡ (με άλλο τρόπο) πέτυχε να μην υπάρχει η παραμικρή θεσμική αντίδραση".
Η ξεφτίλα του ΕΡΣ, σήμερα, πια, χτύπησε κόκκινο. Το άρθρο που υπογράφει σήμερα ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, στην "ΕφΣυν" κάνει λόγο για "απίστευτα προκλητική απόφαση από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης σχετικά με την αντικειμενική ενημέρωση και πολιτική πολυφωνία των 6 ιδιωτικών καναλιών". Ο συντάκτης του δημοσιεύματος παραθέτει τα ποσοστά χρόνου που κατανάλωσαν οι τηλεοπτικοί δίαυλοι στα δελτία ειδήσεων, στις πολιτικές και ενημερωτικές εκπομπές για κάθε κόμμα, για ένα δίμηνο, από 11 Μάρτη 2020 έως και 11 Μάη 2020, απ' τους πίνακες των οποίων προκύπτει η παντοκρατορία της κυβέρνησης καθώς και η εξαφάνιση κάθε φωνή της αντιπολίτευσης.
Αξίζει να παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το άρθρο που αναφέραμε
«Ξεπλένει» τα κανάλια το ΕΣΡ κι ας δέχεται ότι παραβιάζουν την πολιτική πολυφωνία
Το ΕΣΡ συμφωνεί πως «κρίνεται αποδεδειγμένο ότι δεν προβλήθηκαν από τα 6 κανάλια οι πολιτικές δραστηριότητες και οι απόψεις των κοινοβουλευτικών κομμάτων της μειοψηφίας σε χρόνο –έστω και κατά προσέγγιση για ορισμένα εξ αυτών– ανάλογο προς την εκλογική δύναμη εκάστου». Και δέχεται πως «έχουν υποχρέωση να παρουσιάζουν σε βάση αναλογικής ισότητας τις δράσεις και τις απόψεις των κοινοβουλευτικών κομμάτων».Κοιτάξτε όμως πως παίρνει τη νομικίστικη στροφή το ΕΣΡ «ξεπλένοντας» τη μονοφωνία των καναλιών: «Με δεδομένο ότι δεν βαρύνονται με θεσπισμένη ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να αναζητούν με δική τους πρωτοβουλία και δικά τους μέσα τις δράσεις αυτές, κρίνεται αναπόδεικτο ότι είχαν τεθεί υπόψιν των καναλιών συγκεκριμένες δράσεις και απόψεις των κομμάτων και ότι αυτά (υπαιτίως) παρέλειψαν να τις προβάλουν ή να τις προβάλουν προσηκόντως».
Βέβαια, τα κόμματα ενημερώνουν τα ΜΜΕ για τις δράσεις και τις απόψεις τους πολλές φορές μέσα στη μέρα, κάθε μέρα. Πώς επομένως τα κανάλια δεν πήραν χαμπάρι; Και πώς το ΕΣΡ δεν το γνωρίζει; Επομένως το αναπόδεικτο του ΕΣΡ είναι στην πραγματικότητα αποδεδειγμένο 100%.
Για να την κάνει ακόμα πιο αντιφατική την απόφασή του το ΕΣΡ δέχεται πως «βεβαίως, κατά τα δεδομένα της κοινής πείρας, είναι πρακτικώς αδύνατο οποιοδήποτε κοινοβουλευτικό κόμμα να μην έχει αναπτύξει πολιτική δράση "άξια μεταδόσεως" επί ένα ολόκληρο δίμηνο».
Κι ερχόμαστε στην απόφαση: «Κατά συνέπεια, κρίνεται, κατά πλειοψηφία, ότι τα 6 ιδιωτικά κανάλια πρέπει να απαλλαγούν της κατηγορίας που τους αποδόθηκε. Κατά τη γνώμη, όμως, δύο (2) μελών του Συμβουλίου τα κανάλια παραβίασαν τις διατάξεις περί αντικειμενικής ενημέρωσης και πολιτικής πολυφωνίας. Το ΕΣΡ απαλλάσσει κατά πλειοψηφία τα 6 ιδιωτικά κανάλια».
Βρισκόμαστε στην 108η θέση παγκοσμίως στην Ελευθερία του Τύπου και με τη βούλα του ΕΣΡ. Του ΕΣΡ αυτού που σταμάτησε να ενημερώνει τους δημοσιογράφους από το καλοκαίρι που ανέβηκε στην κυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία. Καλά, σύμπτωση θα είναι.
Φανταζόμαστε ότι κάποια κυβερνητικά στελέχη θα καταφύγουν σε υπογλώσσια, ο Λούης Μητσοτάκης θα χάσει τον ύπνο του, οι λογογράφοι του θα πέσουν σε απελπισία και τα γαλάζια τρολ θα είναι για λύπηση.
"Ικανοποιούμε την επιθυμία του Κυριάκου Μητσοτάκη και αποκαλύπτουμε ντοκουμέντα από την παρακολούθηση υπουργού από την ΕΥΠ", διαβάζουμε στην Ιντερνετική παρουσία του εντύπου, απ' όπου και πληροφορούμαστε, ότι αύριο το απόγευμα, από την βδομαδιάτικη εφημερίδα θα γνωστοποιηθούν "οι αποδείξεις της συνταγματικής εκτροπής και της ντροπής".
Υ.Γ: Μετά απ' αυτή την εξέλιξη να περιμένουμε μπαράζ δημοσκοπήσουν, στις οποίες θα εμφανίζεται το εκλογικό σώμα, ως προς την πρόθεση ψήφου, να δίνει κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο κυβερνητικό κόμμα από την πρώτη Κυριακή των προσεχών εκλογών;
Πηγή: Δημήτρης Κανελλόπουλος - "ΕφΣυν"
Πότε πρόλαβε κι έγινε καλά ο αστυνομικός;
Οι τίτλοι σε διάφορα site από χθες το βράδυ αλλά και σήμερα το πρωί ήταν δραματικοί: «Σε κρίσιμη κατάσταση ο διοικητής της ΟΠΚΕ» το ένα, «Μενίδι: Σε κρίσιμη κατάσταση ο διοικητής της ΟΠΚΕ» το άλλο, «Επεισόδια με Ρομά στο Μενίδι: Σε κρίσιμη κατάσταση ο διοικητής της ΟΠΚΕ - Τον πυροβόλησαν στο πρόσωπο» ένα τρίτο.
Αυτά το πρωί σήμερα. Διότι, λίγο αργότερα, πριν το μεσημέρι, οι τίτλοι στα site άλλαξαν: «Πήρε εξιτήριο από το 401 ο τραυματίας αστυνομικός» το ένα, «Εξιτήριο από το 401 πήρε ο διοικητής της ΟΠΚΕ Αθηνών» ένα άλλο, «Επεισόδια στο Μενίδι: Πήρε εξιτήριο ο διοικητής της ΟΠΚΕ» ένα τρίτο.
Τι σημαίνει αυτό; Πως αν δεν έχουμε κάποιο σπουδαίο ιατρικό θαύμα, τότε μάλλον οι πληροφορίες περί κρίσιμης κατάστασης του αστυνομικού ήταν εντελώς μούφα και ήταν πληροφορίες που έδωσε η ίδια η αστυνομία ως αντιπερισπασμό για τον 16χρονο στη Θεσσαλονίκη.
Είναι η προπαγάνδα της αστυνομίας, γνωστή ως copaganda (από το cops), προπαγάνδα που αναπαράγουν με άνεση και προθυμία πολλά ΜΜΕ. Ιδίως εκείνα, τα κανάλια κυρίως, που έχουν πάντοτε στα πάνελ τους έναν συνδικαλιστή της αστυνομίας.
Αλλά εγώ δεν τα πιστεύω αυτά, πιστεύω πως είχαμε ένα ιατρικό θαύμα. Μην σας πως και σκέτο θαύμα. Δάκρυσε ο διοικητής της ΟΠΚΕ.

Το μοναδικό "προσόν" της Λίνα Κλείτου, η οποία βρέθηκε να έχει δημόσιο λόγο, είναι η οικογενειακή της καταγωγή - είναι κόρη του επί χρόνια βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Νικόλαου Κλείτου- και έτσι βρέθηκε για χρόνια κρατικοδίαιτη, και σήμερα προκαλεί για μια ακόμα φορά.
Οι δυο απαντήσεις που πήρε από χρήστες του twitter, μας απαλλάσσουν εμάς να σχολιάσουμε τις ανεκδιήγητες απόψεις της. Μια επισήμανση μόνο. Η "κ" αυτή δεν βρήκε μια λέξη συμπόνιας για το μικρό παιδί που δίνει μάχη να κρατηθεί στην ζωή και να μην μείνει χήρα μια νέα κοπέλα και ορφανό ένα βρέφος.
Αφορμή γι΄ αυτή την τοποθέτηση του δημοσιογράφου, αποτέλεσε ένα κείμενο του υπαλλήλου του Μαρινάκη στα σημερινά "Νέα" όπου στην στήλη του αναφέρει μεταξύ άλλων:
"AN TON ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ TOY 1944 (του οποίου χθες ήταν η επέτειος) είχαμε τίποτα κωλοφεράντζες απέναντι στους κομμουνιστές, αν δεν υπήρχαν ο Τσόρτσιλ. ο Παπανδρέου και μετά ο Πλαστήρας, αν είχαμε ανήσυχους ναυάρχους κι όχι άγγλους στρατηγούς μαζί με τον (σωστό) Τσακαλώτο, η Αθήνα θα είχε σαλπάρει για Τίρανα.
ΚΙ ΑΝ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ δεν πολεμούσε με τον ηρωισμό που όλοι της αναγνωρίζουν, ο Πούτιν θα έκοβε σήμερα βόλτες με την Μποφίλιου στο Λονδίνο".
Εξυπακούεται ότι ο Γιάννης Πρετεντέρης δεν είναι ο μοναδικός δημοσιοκάφρος με "Χίτικη λεβεντιά", αλλά ίσως είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση απ' τους γραφιάδες που προσπαθούν να παραχαράξουν την πρόσφατη ιστορία μας.
Ηταν το μακρινό 1947, όταν ο "Ριζοσπάστης" δημοσίευε άρθρο του Μανώλη Γλέζου, στο οποίο χαρακτήριζε "κυράτσα του φασισμού" η οποία "διαστρεβλώνει γκαιμπελικότατα τα γεγονότα, για να χύσει το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο" την φυλλάδα "Εστία".
Διαβάζοντας κάποια κείμενα της που δημοσιεύονται στην εποχή μας, διαπιστώνουμε ότι ως προς την αντικομμουνιστική της κατεύθυνση δεν άλλαξε στο παραμικρό και εξακολουθούν να ισχύουν απολύτως οι χαρακτηρισμοί που της απέδιδε ο ήρωας της Εθνικής μας Αντίστασης.
Αρχικά δεν καταλαβαίνω σε τι μπορεί να αποσκοπεί η προσπάθεια αναβίωσης αντικομουνισμού και μάλιστα της μορφής που υπήρχε στην δεκαετία του '50. Μια εύκολη εξήγηση είναι ότι είναι εύπεπτες οι δόσεις αντικομμουνισμού στους οι αναγνώστες στους οποίους απευθύνεται το έντυπο και γι' αυτό ο διευθυντής του Μανώλης Κοττάκης αισθάνεται την ανάγκη στις δημόσιες παρουσίες του, να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία μια πτυχή του βιογραφικού του, η οποία αναφέρεται στις "μάχες που έχει δώσει εναντίον του κομμουνισμού".
Ας προσπεράσουμε όμως τον ανιστόρητο, αντικομμουνιστή, Μ. Κοττάκη και να σταθούμε στο σημερινό πρωτοσέλιδο κείμενο της "Εστίας", που πέρα απ' το ότι μπορείς να υποθέσεις ότι ανασύρθηκε από τα συρτάρια της εποχής του ψυχρού πολέμου, μπορείς να το χαρακτηρίσεις και φαιδρό.
Να κάνουμε όμως μια προσπάθεια να το αντιμετωπίσουμε σοβαρά. Αντιγράφουμε την εισαγωγή του:
«Κάποτε ήταν η σοβιετική προπαγάνδα. Μετά ήρθε η ρωσική προπαγάνδα. Ο στόχος σταθερός. Η αντί πάσης θυσίας απόκρυψη των εγκλημάτων του κομμουνισμού, η συκοφάντηση αυτών που τα αποκαλύπτουν και εν τέλει η συσκότιση και η παραπληροφόρηση. Ετσι αργήσαμε πάρα πολύ να μάθουμε για το Holodomor, τον μεγάλο λιμό που επέβαλε ο Στάλιν στους Ουκρανούς το 1930-32. Στις μέρες μας, δυστυχώς, που όλα αυτά θα έπρεπε να αποκαλύπτονται, βλέπουμε το facebook του "καπιταλιστού" Μαρκ Ζούκερμεργκ να "ξεπλένει" το έγκλημα του Στάλιν».
Προσπερνάμε τις γελοιότητες περί "ξεπλύματος" των "εγκλημάτων" του Στάλιν, από το Ζούκερμεργκ και στεκόμαστε στην ουσία του ιστορικού γεγονότος που αναφέρεται στην "Εστία". Για να μην γινόμαστε κουραστικοί να πούμε ότι όντως υπήρξε λιμός στην Ουκρανία το 1932-1933. Αλλά αυτός προκλήθηκε κατά κύριο λόγο από τον μέχρις εσχάτων αγώνα που η ουκρανική άκρα Δεξιά διεξήγαγε κατά του σοσιαλισμού και κατά της κολεκτιβοποίησης της γεωργίας. Και για να το τεκμηριώσουμε αυτό παραθέτουμε στην ιστοσελίδα μας ολόκληρο το σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του Λ. Μάρτενς: “Μια άλλη ματιά στον Στάλιν”. Σ' αυτό υπάρχουν πλήθος αναμφισβήτητων ιστορικών στοιχείων που τεκμηριώνουν αυτή την εκτίμηση.
Αλλά πέρα απ' αυτό ας χρησιμοποιήσουμε την απλή λογική. Ηταν ανόητοι ο Στάλιν και οι Μπολσεβίκοι να στρέφουν εναντίον τους και μάλιστα στα πρώτα βήματα της εγκαθίδρυσης του σοσιαλιστικού καθεστώτος τους μικρούς και μεσαίους αγρότες;
Αυτό το αντικομμουνιστικό εμετικό μυθιστόρημα, της "Εστίας", όπως και τα ανάλογα που υπάρχουν σε μια σειρά έντυπα, δεν αποσκοπούν πουθενά άλλο παρά να ρίξουν λάσπη στον Στάλιν και στον σοσιαλισμό. Αλλωστε όποιος γνωρίζει ιστορία μπορεί να αντιληφθεί ότι αν είχε δημιουργηθεί μια τέτοια κατάσταση όπως αυτή που περιγράφει η φυλλάδα του Κοττάκη, το πρώτο που θα έκανε ο Ουκρανικός λαός όταν η σοβιετικής τους πατρίδα δεχόταν επίθεση από τα ναζιστικά στρατεύματα το πρώτο που θα έκανε ήταν να στραφεί ενάντια στον Στάλιν και στο σοβιετικό καθεστώς. Αντίθετα, όμως, δημιούργησε μαζικό αντάρτικο στην κατεχόμενη Ουκρανία, με πάνω από 150.000 μαχητές, που εκτός από τους κατακτητές είχε να αντιμετωπίσει και τους ντόπιους φασίστες του Μπαντέρα, ο οποίος έχοντας την υποστήριξη των ναζί είχε ιδρύσει τον Ιούνη του 1941 το "ουκρανικό κράτος".
Και για να επανέλθουμε στον λιμό του 1932-33. Οποιος/α διαβάσει το κείμενο από το βιβλίο Λούντο Μάρτενς που έχουμε παραπάνω παραπομπή, αντιλαμβάνεται ότι όλη αυτή την κατάσταση την δημιούργησαν "οι κουλάκοι, οι πιο χτηνώδεις, οι πιο ωμοί, οι πιο άγριοι εκμεταλλευτές, ... οι αιματορουφήχτρες που πλούτισαν απ’ τη δυστυχία του λαού ... οι αράχνες που πάχαιναν σε βάρος των κατεστραμμένων απ’ τον πόλεμο αγροτών, σε βάρος των πεινασμένων εργατών. Οι βδέλλες που ρουφούσαν το αίμα των εργαζομένων, πλουτίζοντας τόσο περισσότερο όσο περισσότερο πεινούσε ο εργάτης στις πόλεις και στα εργοστάσια. Οι βρικόλακες αυτοί που μάζευαν και μαζεύουν στα χέρια τους την τσιφλικάδικη γη, υποδουλώνουντας ξανά και ξανά πάλι τους φτωχούς αγρότες» (Λένιν, Απαντα, τόμος 23).
Ηταν μια εγκληματική προσπάθεια των κουλάκων να εκβιάσουν το σοβιετικό καθεστώς για να εξακολουθούν να διατηρούν την προνομιακή κατάσταση που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της ΝΕΠ, και να εξακολουθούν να πλουτίζουν, εκμεταλλευόμενοι την εργατική δύναμη των φτωχών αγροτών. Ηταν οι ίδιοι που συνεργάστηκαν στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο με τους Ναζί ενάντια στη σοβιετική εξουσία,
Γιατί άραγε πολλοί αστοί δημοσιογράφοι αρκούνται να φωτογραφίζουν καταστάσεις και να αφήνουν υπονοούμενα, χωρίς να γράφουν τα πράγματα με το όνομα τους;
Αυτή είναι μια τακτική που την λάνσαρε στην δημοσιογραφική πιάτσα ο Γιώργος Τράγκας. Αυτός είχε συγκεκριμένη στόχευση, αλλά τώρα έχει παγιωθεί, για διαφορετικούς λόγους, απ' αυτούς που επιδίωκε ο μακαρίτης δημοσιογράφος -εκδότης.
Δείτε κάποια πρόσφατα παραδείγματα.
Εμφανίζεται άρθρο του "Βηματοδότη" και αφήνει σοβαρά υπονοούμενα για τον Τάκη Θεοδωρικάκο.
Δημοσιεύονται μια σειρά άρθρα στα "Νέα" όπου οι συντάκτες τους, σου δίνουν την αίσθηση ότι γνωρίζουν πολύ περισσότερα απ' όσα γράφουν για την εμπλοκή του πρωθυπουργικού ανιψιού, Γρηγόρη Δημητριάδη, στο σκάνδαλο των ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων.
Χτες ο Κώστας Βαξεβάνης δημοσιεύει στον λογαριασμό του στο twitter: "Σύμφωνα με την παρακολούθηση από το predator ο πόλεμος φιλοκυβερνητικού δημοσιογράφου με το περιβάλλον του Μαξίμου ξεκίνησε, όταν ισχυρός παράγοντας από το Μέγαρο, μπλόκαρε συνάντηση ξένων "επενδυτών" που είχε κλείσει ο δημοσιογράφος με υπουργό, έναντι 15.000 ευρώ. Μεροκάματο". Εύλογα αναρωτάτε κανείς: Αφού γνωρίζει ένα τέτοιο γεγονός γιατί δεν γνωστοποιεί το όνομα του συναδέλφου του;
Σήμερα ο διευθυντής της "Εστίας" αναρωτιέται στην στήλη του: "Θα αποκαλυφθεί κάποια στιγμή επισήμως ότι κάποιος έδωσε εντολή να κλείσει πάση θυσία ο Ομιλος «Εστία Επενδυτική» και να πεταχθούν στον δρόμο 200 εργαζόμενοι, με πρακτικές που θυμίζουν «αποφασίζομεν και διατάσσομεν»;". Μας γράφει δηλαδή ο Μανώλης Κοττάκης, ότι γνωρίζει ποιος επιδίωξε να βάλει λουκέτο στο συγκρότημα ΜΜΕ που εργάζεται και να αφήσει άνεργους τόσους ανθρώπους, αλλά δεν τον κατονομάζει!
Μιλάμε για μια φυλλάδα απ' τα πιο κραγμένα κυβερνητικά φερέφωνα στην οποία βασικοί αρθρογράφοι είναι ο Φώτης Καρύδας, έμμισθος του Μαξίμου με "αρμοδιότητα να προωθεί στα μέσα ενημέρωσης ειδήσεις και παραπολιτικά που αφορούν το lifestyle της συζύγου του πρωθυπουργού Μαρέβα Γκραμπόφσκι - Μητσοτάκη", ο Γιάννης Παπαγιάννης, ο Μάνος Βουλαρινός και το γνωστό γαλάζιο τρολ του twitter GeorghyZhukov, αρθρογράφοι που αρκούν για να μας δείξουν την "ποιότητα" του εντύπου. Σ' αυτό δεν θα συναντήσεις τίποτε άλλα παρά εμετικό γλύψιμο στον αρχηγό της Ν.Δ και μύδρους για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγορώντας τον Τσίπρα για "τοξικότητα, διχασμό, απειλές προς τους πολιτικούς του αντιπάλους και μπόλικα face news".
Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα της "Δημοκρατίας:
Αυτό δεν ξανάγινε! Ο πρόεδρος και διευθυντής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ) Αιμίλιος Περδικάρης εργάζεται παράλληλα στη νεοδημοκρατική εφημερίδα «Manifesto» και υπογράφει με το ψευδώνυμο «Μάρκος Παλαιολόγος», σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατίας».
Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να πάρει θέση (το ΑΠΕ είναι στην άμεση εποπτεία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως η ΕΡΤ και η ΕΥΠ), γιατί ο πρόεδρος και διευθυντής του ΑΠΕ έχει αποκλειστική απασχόληση και οφείλει αυτός πρώτος απʼ όλους να διαφυλάττει την αξιοπιστία του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο… Μάρκος Παλαιολόγος έγραψε χθες ένα άρθρο με τίτλο «Το… πουλί του twitter σε περιδίνηση». Ομως, ο κ. Περδικάρης έχει αποδείξει κι άλλες φορές στο παρελθόν πως το τελευταίο που τον ενδιαφέρει είναι η αξιοπιστία και η πολυφωνία που πρέπει να έχει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, αρκεί να εξυπηρετεί την κυβέρνηση.
Πριν λίγες μέρες η εφημερίδα του ομίλου ΜΜΕ του Φιλιππάκη, "Δημοκρατία", κυκλοφόρησε με ολοσέλιδο τίτλο "Βρόμικο σκηνικό! Τα βρήκαν Μαρινάκης και Μητσοτάκης", ένα γεγονός που σχολιάζαμε εδώ.
Σήμερα στην "ΕφΣυν" σε άρθρο που υπογράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος Διαβάζουμε: "Αλλαγές θα έχουμε λίαν συντόμως στο «ΒΗΜΑ», που θα λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα ηνία του δημοσιογραφικού ομίλου του Βαγγέλη Μαρινάκη αναλαμβάνουν ο διευθυντής των «ΝΕΩΝ» Γιώργος Μαντέλας και ο Γιάννης Πρετεντέρης, επιφανής αρθρογράφος και σχολιαστής. Η δεξιά στροφή του ομίλου θα είναι πλέον ολοκληρωτική".
Ταυτόχρονα μαθαίνουμε ότι ο Ν. Χατζηνικολάου απέλυσε από το συγκρότημά του Real group τον δημοσιογράφο Φοίβο Καυδιανό.
Πάγια τακτική μας είναι να μην παραθέτουμε πληροφορίες που δεν μπορεί να τεκμηριώσουμε και έτσι αποφεύγουμε να αναπαράγουμε σχετικές φήμες που αποκομίσαμε από ένα τηλεφωνικό ρεπορτάζ,
Μπορούμε όμως να προσθέσουμε δυο πράγματα με αφορμή τις διαδόσεις που υπάρχουν και για άλλες εξελίξεις σε ΜΜΕ. Τα "προσόντα" που πρέπει να διαθέτει ένας δημοσιολόγος για να εργαστεί σε αστικό ΜΜΕ και κάποιες πληροφορίες σχετικά άγνωστες για την συμπεριφορά του Νίκου Χατζηνικολάου σαν εργοδότη.
Πριν κάποια χρόνια, έτυχε να βρεθώ σε μια παρέα δημοσιογράφων. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και δυο που είχαν απολυθεί, προσωπικά από τον Χατζηνικολάου, μετά από αποτυχημένα εκδοτικά εγχειρήματα που είχε κάνει.
Ο πρώτος είχε χάσει την δουλειά του, όταν έκλεισε η βδομαδιάτικη οικονομική εφημερίδα "Αγορά", νομίζω το 2014 και ο δεύτερος απολύθηκε όταν έβαλε λουκέτο η καθημερινή εφημερίδα του Χατζηνικολάου "Αληθινές Ειδήσεις", λίγα χρόνια αργότερα. (Απολυμένος κόσμος απ' αυτόν τον εκδότη υπήρξε και όταν "κατέβασε" την αθλητική του ιστοσελίδα pamesportς.gr).
Είχα, λοιπόν σχηματίσει μια άποψη, καθόλου κολακευτική για τον εκδότη - δημοσιογράφο, που δεν επικεντρωνόταν στην αναμενόμενη συμπεριφορά του σαν εργοδότη-καπιταλιστή, αλλά στα προσωπικά στοιχεία του χαρακτήρα του.
Τυχαίνει στην πορεία να γνωρίσω άλλο ένα δημοσιογράφο που έχει και προσωπικές φιλικές σχέσεις με τον Χατζηνικολάου, δουλεύει στο μαγαζί του και είναι απ' τους υψηλότερα αμειβόμενος σ' αυτό. Σε σχετική συζήτηση που είχαμε και αφού του είπα την γνώμη μου για τον εργοδότη του, αναφέροντας περιστατικά που γνώριζα για την συμπεριφορά του, έλαβα την απάντηση: "Ξέρεις κανέναν καλύτερο εργοδότη να πάω να δουλέψω; Ολοι τα ίδια σκ ... είναι. Τουλάχιστον σε μένα ο Χατζηνικολάου φέρεται άψογα".
Ολα τα παραπάνω τα έγραψα για δυο λόγους. Για να γίνει καθαρός ο εργασιακός μεσαίωνας που υπάρχει σ' αυτά τα μαγαζιά, και για να επαναλάβω την άποψη μου ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εργαστεί κάποιος σ' αυτά τα ΜΜΕ χωρίς να αυτολογοκρίνεται. Η εικόνα πλουραλισμού που πάνε να εμφανίσουν ορισμένα αυτά είναι ψευδεπίγραφη.
Τον πουλημένο και σαπισμένο κοινοβουλευτισμό της αστικής κοινωνίας η Κομμούνα τον αντικαταστάνει με θεσμούς, όπου η ελευθερία της γνώμης και της συζήτησης δεν εκφυλίζεται σε απάτη, γιατί οι βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται οι ίδιοι, οι ίδιοι να εφαρμόζουν τους νόμους τους, οι ίδιοι να ελέγχουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους, οι ίδιοι να φέρνουν άμεσα την ευθύνη απέναντι στους εκλογείς τους.
Ο μαρξισμός μου έχει βαθιές ρίζες και έχει εξαγνισθεί. Πιστεύω στην ένοπλη πάλη σαν μοναδική λύση για τους λαούς που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους και είμαι συνεπής με τις πεποιθήσεις μου. Πολλοί θα με πουν τυχοδιώκτη και είμαι, μόνο που είμαι άλλου είδους τυχοδιώκτης, ένας από εκείνους που προβάλλουν τα στήθη τους για να αποδείξουν τις αλήθειες τους.
Οι κομουνιστές δεν καταδέχονται να κρύψουν τις απόψεις τους και τις βλέψεις τους. Δηλώνουν, λοιπόν, ανοιχτά ότι ο σκοπός τους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη βίαιη ανατροπή της σημερινής καθεστηκυίας τάξης. Ας τρέμουν την επανάσταση οι άρχουσες τάξεις. Οι προλετάριοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους. Έχουν, όμως, να κερδίσουν έναν ολόκληρο κόσμο.