ΣΑΠΙΟΙ ...

Πηγή: Του Νίκου Μπογιόπουλου – «Unfollow»

Η βρωμιά έχει βγει στο γιακά αλλά είναι τόσο χαλασμένοι που ακόμα και τη σαπίλα τους προσπαθούν να την εμφανίσουν σαν κολυμπήθρα του Σιλωάμ!

Αλλά: Και οι Τσοχατζόπουλοι δικοί τους είναι. Και οι Τομπούλογλου δικοί τους είναι. Και ο Λιάπης με τις πλαστές πινακίδες δικός τους είναι. Και οι «λίστες Λαγκάρντ», και τα υποβρύχια που γέρνουν, και τα Βατοπέδια, και οι Βαβύληδες, και οι φούσκες του χρηματιστηρίου, και τα δομημένα ομόλογα, και τα διπύθμενα που βαφτίζονται μονοπύθμενα. Δικά τους είναι. Όπως δικές τους είναι και οι ΜΚΟ. Δικοί τους -κατάδικοι τους- είναι φυσικά κι εκείνοι που, τώρα, μετά τις… αποκαλύψεις για το πάρτυ των ΜΚΟ, άρχισαν να «πέφτουν (ξανά) από τα σύννεφα»…

Όσο για τους υπόλοιπους, που δεν παριστάνουν τους κατοίκους της Νεφελοκοκκυγίας, ποτέ δεν ξεχάσανε την εδώ και τριάντα χρόνια αποδιδόμενη στον Ανδρέα Παπανδρέου φράση, που αποτελεί τη σταθερά και το σήμα κατατεθέν της αλαζονείας και του φιλισταϊσμού τους: «Έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του»!

Αυτό είναι το «αξιακό» τους μοντέλο. Αυτή είναι και η τακτική τους: Να βαφτίζουν το ανήθικο «νόμιμο» και το «νόμιμο» να το πουλάνε για ηθικό. Κι όταν πιάνονται «με τη γίδα στην πλάτη», οι ίδιοι που δεν έχουν αφήσει αρνί για αρνί αμαρκάλευτο, μεμιάς μεταλλάσσονται σε τάχα μου Ιαβέρη- δες, σε κυνηγούς του εγκλήματος, σε προφέσορες του «πνεύμα και ηθική»!
Αυτό είναι το κράτος και αυτή είναι η πολιτική τους. Που εξαγοράζει, που εκβιάζει, που εκμαυλίζει, που διαφθείρει. Που όχι μόνο δεν ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ναι, έχουμε «χρέος»

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος – «Unfollow»

Το ευγενέστερο των «χρεών» του λαού, συνώνυμο της ίδιας της ύπαρξης, είναι να οργανωθεί, να αντισταθεί και να επιβάλει μονομερώς -πως αλλιώς- εκείνες τις πολιτικές αποφάσεις που θα διαγράψουν το χρέος …

Tο 2009 το δημόσιο χρέος ήταν στο 129% του ΑΕΠ και σε απόλυτα μεγέθη 298 δισ. Το 2014 (σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2014), μετά από τέσσερα χρόνια αδιάκοπης βαρβαρότητας, μετά από δύο μνημόνια, μετά από διαρκείς εφαρμοστικούς, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα λεηλασίας, μετά από χαράτσια, φοροληστείες και «κουρέματα», το χρέος αναμένεται να έχει εκτιναχτεί στο 175% του ΑΕΠ και σε απόλυτα μεγέθη πάνω από 320 δισ. ευρώ (Προϋπολογισμός 2014, Πίνακας 4.2, σ. 139).

Συμπέρασμα πρώτο: Η πολιτική αυτή όχι μόνο δεν μειώνει το χρέος, αλλά το μεγαλώνει. Λένε ότι παίρνουν δάνεια για να ενισχύσουν το κράτος και τον λαό. Ψέματα. Μέχρι τώρα από το πρώτο και δεύτερο μνημόνιο τα συνολικά δάνεια που έχουν εκταμιευτεί είναι 215 δισ. ευρώ (εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού). Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με τα στοιχεία
τόσο του Στουρνάρα που κατατέθηκαν στη Βουλή έπειτα από ερώτηση του Μανώλη Γλέζου, όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος, οι τράπεζες με τη μορφή πακέτων και ενισχύσεων έχουν λάβει πάνω από 250 δισ. ευρώ.

Συμπέρασμα δεύτερο: Τα δάνεια, που αυξάνουν και δεν μειώνουν tc χρέος, όχι μόνο δεν πάνε στον λαό και στην ενίσχυση της ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σαμαροταλιμπάν

Πηγή: "Unfollow"

Η συμβατική σοφία λέει ότι είναι προτιμότερος κάποιος που έχει ιδέες και τις υποστηρίζει από κάποιον που είναι εύπλαστος κι αλλάζει κάθε τόσο τις πεποιθήσεις του. Ίσως να είναι έτσι αλλά υπάρχει τουλάχιστον μία προφανής –όσο και αποτρόπαιη- εξαίρεση: ο φανατικός.

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά ελέγχεται από μια δράκα φανατικών. Οι άνθρωποι αυτοί στ’ αλήθεια θεωρούν ότι κατέχουν την εξουσία δικαιωματικά, έχουν μια αίσθηση αποστολής μεταφυσική – σαν εκείνους που τρέχουν ημίγυμνοι στους δρόμους φωνάζοντας «μετανοείτε»!

Σε αυτούς τους φανατικούς έχει εναποθέσει τις ελπίδες του να παραμείνει γαντζωμένο στην εξουσία όλο το διευθαρμένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, παλαιοεκσυγχρονιστές και παλαιοδεξιοί, επιχειρηματίες-πελάτες και τα ετοιμόρροπα ΜΜΕ τους,  ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Αυτούς τους φανατικούς έχρισαν τόσο οι ευρωπαίοι «εταίροι» μας όσο και οι εγχώριες «φιλοευρωπαϊκές» δυνάμεις της «ευθύνης» και της «κοινής λογικής», θεματοφύλακες της «ευρωπαϊκής προοπτικής» και «σωτήρες» της χώρας. Αυτοί οι φανατικοί έχουν τώρα απαξιώσει τη νομοθετική εξουσία και υποτάξει τη δικαστική, δημιουργώντας ένα κράτος που έχει πλέον διολισθήσει στον απροκάλυπτο αυταρχισμό και τις φρονηματικές διώξεις.

Οι φανατικοί ως εντολοδόχοι οπορτουνιστών είναι ολέθριος συνδυασμός. Και, δυστυχώς, τον φανατικό δεν μπορεί να τον πείσει κανείς, δεν μπορεί να τον συνετίσει εξηγώντας του ότι καταστρέφει τη δημοκρατία στη χώρα, ο φανατικός δεν καταλαβαίνει άλλο πράγμα από τη δική του «αλήθεια».

Η μεταπολίτευση τελείωσε πράγματι. Κι έδωσε τη θέση της σε άλλη μια περίοδο όπου μια χούφτα ακραίων εξουσιαστών κατόρθωσε –με τις ευλογίες του «δημοκρατικού» κόσμου και των ευρωπαίων «συμμάχων» του– να σφηνώσει την ελληνική δημοκρατία στο δικό της αρρωστημένο όραμα.

Σαμαράς, Δένδιας και γόνος Βαρβιτσιώτη οι ηθικοί αυτουργοί για το Φαρμακονήσι

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Άντε πάλι, να πέφτουμε από τα σύννεφα! Δεν ξέραμε ότι πνίγονται μετανάστες στο Αιγαίο, μέχρι που ακούσαμε για εννιά πνιγμένα παιδιά στο Φαρμακονήσι. Δεν είχαμε ξανακούσει για βασανιστήρια από τους λιμενικούς, μέχρι που βγήκαν στην επιφάνεια οι απίστευτες καταγγελίες των μεταναστών για τη συμπεριφορά των ανδρών του Λιμενικού Σώματος. Αλλά πιο πολύ μας σόκαρε η συνειδητοποίηση ότι ζούμε σε μια χώρα που με τα συντεταγμένα όργανά της πνίγει ανθρώπους στα χωρικά της ύδατα. Πού ζούσαμε τόσον καιρό;

Η πικρή αλήθεια είναι πως το ελληνικό κράτος έχει μια άκρως φασίζουσα συνέπεια και συνέχεια. Έχει πρωθυπουργό, έχει υπουργούς, έχει βουλευτές, έχει όργανα, αστυνομία, λιμενικό… Όταν ο Αντώνης Σαμαράς πολιτεύεται με κεντρικό σύνθημα «να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας από τους μετανάστες», όταν υπερηφανεύεται ότι εισήγαγε στην ευρωπαϊκή ατζέντα τον όρο «λαθρομετανάστευση» (sic) και δηλώνει στη Βουλή ότι η Ελλάδα εφαρμόζει «τακτικές «αποτροπής» που μέχρι σήμερα απαγορεύονταν», τι μήνυμα παίρνει ο λιμενικός;  Ότι μπορεί κάλλιστα να πνίγει ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή δεν είναι Έλληνες ή επειδή δεν έχουν χαρτιά. Αντιστοίχως, όταν ο υπουργός Ναυτιλίας Αδόλφος Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης έχει το θράσος να μιλά για «αντικείμενο χαζής εκμετάλλευσης» αντί να αποδίδει ευθύνες για τους νεκρούς, τότε ο λιμενικός προφανώς αισθάνεται ότι, τελικά, έπραξε το καθήκον του…

Κι όμως, ο Βαρβιτσιώτης τόλμησε να μιλήσει για πολιτική εκμετάλλευση πριν καν βρεθούν όλες οι σοροί των πνιγμένων ανθρώπων στο Αιγαίο. Ο άνθρωπος που μας έχει απασχολήσει κυρίως για το επώνυμό του, για τη συνάντησή του με τους εφοπλιστές προκειμένου να ρίξει τα μεροκάματα των ναυτικών και για το… αν άναψε ή δεν άναψε καπνογόνο στην Πάολα, μιλά ανενόχλητος πάνω από πτώματα ανθρώπων για πολιτική και σκοπιμότητες. Για να αποδειχθεί, για μια ακόμη φορά, η πραγματική ανυπαρξία ενός παιδιού που έφτασε να γίνει βουλευτής και μετά υπουργός λόγω του ονόματός του. Δυστυχώς οι… γόνοι βλάπτουν σοβαρά τη δημοκρατία! Πολλές φορές δε περισσότερο και από τους γονείς.

Βλέποντας, λοιπόν, όλα αυτά να διαδραματίζονται στη σύγχρονη Ελλάδα, τι περιμένατε να κάνει ο λιμενικός; Τι διαφορετικό από αυτό που κάνει και ο αστυνομικός που έλαβε την εσωτερική εντολή από τον αντιστράτηγο Νίκο Παπαγιαννόπουλο να κάνει «το βίο αβίωτο» στους μετανάστες για να μην σκέφτονται να πλησιάσουν τη χώρα – κι όταν η «εντολή» αποκαλύφθηκε από το περιοδικό HOT DOC δεν είχε καν την ευθιξία να παραιτηθεί; Τι διαφορετικό από αυτό που έκανε ο αστυνομικός όταν διαπίστωσε ότι μετά τις ντροπιαστικές αποκαλύψεις για βασανισμούς, ακόμη και βιασμούς κρατουμένων στα αστυνομικά τμήματα, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας δήλωσε πως θα μηνύσει την εφημερίδα Guardian!

Η αλήθεια είναι ότι στην προσπάθεια να επαναπατρίσει ψήφους από τη Χρυσή Αυγή, η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά έχει μετατρέψει τη χώρα σε ένα σύγχρονο κολαστήριο για τους μετανάστες. Παριστάνει ότι αγνοεί πως βασικός λόγος που οι ψηφοφόροι της ΝΔ (ακόμη και οι πιο παραδοσιακοί) την εγκαταλείπουν, δεν είναι το μεταναστευτικό αλλά η οικονομική πολιτική που έχει εξαθλιώσει τους ίδιους. Σε αυτή τη διαδικασία, όμως, μεγάλο μέρος της κοινωνίας αποδέχθηκε τις Αμυγδαλέζες ως «αναγκαίο κακό», έμαθε να μην συζητά για τους βασανισμούς της αστυνομίας και σιγά σιγά αποδέχεται και τα… ατυχήματα στο Αιγαίο.

Γενάρης μήνας είναι, που είπε και ο έγκριτος Πρετεντέρης, συμβαίνουν αυτά. Ε, προφανώς δεν θα έλειπε ο Μάρτης από τη Σαρακοστή! Πώς να επιβιώσει μια τέτοια κυβέρνηση χωρίς τα σταθερά δεκανίκια της, τα ΜΜΕ που την πλαισιώνουν; Καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια για να θαφτεί η τραγική είδηση του Φαρμακονησίου από τα ΜΜΕ, ακόμη και μετά την ευρωπαϊκή κατακραυγή που προκλήθηκε. Αλλά είπαμε. Αυτά είναι αντικείμενο χαζής εκμετάλλευσης, που λέει και ο γόνος.

Για να παραφράσουμε τη λαϊκή ρήση: Αυτή η ακροδεξιά στάνη, αυτές τις φασιστικές κυβερνητικές μεθόδους χρησιμοποιεί… Ντροπή μας!

Το μαγαζί-γωνία και η μετανάστευση της Αλ Σάλεχ

Αυτές τις τράπεζες ποιός θα τις πάρει; Τα σαλόνια της Αθήνας έχουν έρθει τούμπα προσπαθώντας να απαντήσουν σ” αυτό το πανάρχαιο ερώτημα. Η κυβέρνηση μετράει εβδομάδες και ο Στουρνάρας σπεύδει να ολοκληρώσει το έργο του που είναι η ανακεφαλαιοποίηση των μαγαζιών και βουρ πίσω στην πιάτσα για να παίξουν μπάλα κάποιοι καινούριοι νταβατζήδες που είδαν πρώτοι το φως στο τούνελ του Σαμαρέλου…

ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ-ΓΩΝΙΑ

Μπήκαν οι Γερμανοί και σπάσαν το μαγαζί του Έλληνα γιατί δεν έδινε όσα είχε συμφωνήσει, ανέλαβαν το πρόγραμμα και το ωράριο, έδειραν την παλιά διεύθυνση, έφυγαν, βάζοντας καινούρια, και έρχονται τώρα και τι να δουν; Στο μαγαζί μπαινοβγαίνουν κάτι ζόρικοι Αμερικάνοι που δεν καταλαβαίνουν από «Γιάννη, ξέχνα το», «the party is over» και άλλα τέτοια κουβελικά. Πάνω δηλαδή που γλιτώσαμε το ευρώ, στρώσαμε επιτέλους τα εργασιακά και πάμε γερά με ξύλο και τσαμπουκά να σώσουμε ό,τι σώζεται πάμε να χάσουμε το καλό το μαγαζί-γωνία που γεννούσε τα χρυσά αυγά, το τραπεζομάγαζο που έστησε ο Άγιος Σημίτης και μοίραζε αβέρτα και βόλεψε τους πάντες. Γιατί; Γιατί, αυτός ο λαουτζίκος δεν βγάζει τον σκασμό και παρασύρεται από τα κωλόπαιδα του ΣΥΡΙΖΑ και κάνει σαματά κάθε τρεις και λίγο. Και ενώ τα λέμε εμείς, έρχεται ξανά ο μαλάκας ο Γερμανός και πιέζει. Τι πιέζεις ρε; Θα χαθώ εγώ, θα χαθείς κι εσύ. Γιατί δεν αφήνεις λίγο λάσκα να μπορέσω να τα βρω με το ΔΝΤ που θέλει να κανονίσει μια συνάντηση μαζί σου; Και μετά πιέζει και ο Αμερικάνος που σου λέει, τραπεζική ενοποίηση-ξενοποίηση, κάνε ό,τι θες με την προεδρία σου, εγώ το μαγαζί-γωνία το θέλω ανοιχτό και για τους δικούς μου κι ας βαράνε τα κανόνια των Γερμανώνε όσο θέλουν, εμένα το ντολάρο έχει νταούλια, έχει και τρουμπέτες.

Απηύδισαν που λέτε με όλα όσα συμβαίνουν τα Νέα του Δανειολήπτη και Μέγα Νοταρίου και τα δίνουν όλα σήμερα στο σαββατοκυριακάτικο πρωτοσέλιδό τους. «Κινούμενη άμμος: Η Ελλάδα παγιδευμένη ανάμεσα στην τρόικα και τους δανειστές της – Οι τρικλοποδιές του ΔΝΤ και οι απειλές του ΣΥΡΙΖΑ».

Αν ήταν Καθημερινή, ο τίτλος θα έβγαινε ως «Οι δανεισταί και οι λαϊκισταί». Αλλά, όχι. Εδώ είναι τα Νέα, δεν είναι παίξε γέλασε:

«Παγιδευμένη ανάμεσα στις απαιτήσεις της τρόικας και τις απειλές της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκεται η χώρα, με την κυβέρνηση να δυσκολεύεται στα τελευταία βήματα για την έξοδο από την κρίση».

Αυτά είναι τα Νέα που αγαπάμε, τα λεβέντικα, τα αδούλωτα. Όπως καταλάβατε, για άλλη μια φορά, στη Μιχαλακοπούλου ταυτίζουν τη χώρα με την κυβέρνηση του Σαμαρέλου, του Δένδια και του Άδωνι. Και, ενώ η χώρα έχει φάει τον γάιδαρο και της μένει η ουρά, της βάζει εμπόδιο το ΔΝΤ και ο Σκουρλέτης!

Κατάλαβες σε τι απόγνωση βρίσκονται οι δόλιοι; Πάνω που πίστευαν ότι θα παίρνουν τα δανεικά κι αγύριστα όπως τον παλιό καλό καιρό, άντε να πρέπει να λένε κανά γερμανικό παραπάνω -όχι τίποτα σπουδαίο δηλαδή, αυτά που ήξευρε να λέγει και ο σύντροφος Τσουκάτεν – τώρα θα πρέπει να απαντούν σε κάτι περίεργους Τζόνιδες Αλφρέντιδες από Νιου Γιορκ που βλέπουν το κατακόκκινο το δανειάκι σου ως το τέλειο επιδόρπιο μετά από πέντε χρόνια dinner-party στα ταμπλό.



Αλλά, πριν φτάσουμε εκεί θα πρέπει να πέσουν τα ρημάδια τα warrants, γιατί οι Τζόνιδες τα βρίσκουν ακριβά. Έλα, όμως, που τότε θα φωνάζουν οι Γιόχαν και θα φωνάζει και ο Τσίπλερ και θα γίνει τουρλουμπούκι η φάση γιατί ποιος τούς είπε όλους αυτούς τους ξεφτιλισμένους ότι εμείς δεν θέλουμε την τράπεζά μας ελληνική και καθαρή και ποιος τους είπε ότι θέλαμε να μπλέξουμε με τα ΤΤ(Ε) απ” τη μια και τα ΚΚ(Ε) απ” την άλλη;

ΟΛΑΝΤ, ΡΟΝΑΛΝΤΟ, ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Κάπου εκεί τα Νέα σκιτσάρουν κι έναν Προβόπουλο «Φωνή βοώντος για το ΤΤ», αλλά και τον απαραίτητο, βεβαίως, Καμμένο «Μεταξύ ανταρσίας και ΣΔΟΕ» (όχι τίποτα άλλο αλλά για να ξεμπουκώνει η διεύθυνσις με τα τόσα βάσανα που έχει στο κεφάλι). Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Ολαντρέου ούτε σήμερα. Από το προηγούμενο Σάββατο μόνο μία μέρα δεν έπαιξαν Ολάντ τα Νέα, την Πέμπτη. Από Σάββατο σε Σάββατο οι δόλιοι χτύπησαν στο πρωτοσέλιδο έξι φορές τους έρωτες του γάλλου Προέδρου, τέσσερις φορές το σίριαλ Ρονάλντο-Χρυσή Μπάλα και τρεις φορές τα ζοριλίκια των ΑΝΕΛ. Όλα τα άλλα, Ταχυδρομικά Ταμιευτήρια, τράπεζες, Στουρνάρες πήραν λιγότερα χτυπήματα. Αυτό θα πει να έχεις προτεραιότητες, να έχεις νταούλια, να έχεις και τρουμπέτες.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ

Όπως, λοιπόν, όλα δείχνουν οδεύουμε προς ένα θεαματικό φινάλε με πολλά μπαμ μπουμ που δεν θα ξέρεις από πού θα σκάνε. Αυτό το έχει καταλάβει εδώ και καιρό η Καθημερινή. Η ωριμοτέρα φυλλάς δέχεται με αξιοπρέπεια αυτά που φέρνει κάθε νέα μέρα και καταγράφει στο ημερολόγιό της με απλές και λιτές προτάσεις το απευκταίο. «Σύγκρουση με φόντο την Προεδρία – “Αναλαμβάνεις την ευθύνη για τις εκλογές”, η απάντηση Σαμαρά στον Τσίπρα». Παραδίπλα «ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΜΕ ΤΖΟΝ ΚΕΡΙ – Εύσημα από ΗΠΑ για την ανάκαμψη της οικονομίας». Τραγωδία και μόνο ως εικόνα. Πόσο μάλλον να καταλαβαίνεις ότι αυτές είναι οι τελευταίες στιγμές του Ευάγγελου στην πολιτική.

Πιο φόρα παρτίδα το Έθνος του Σαββάτου πετάει ένα «ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ για το μέλλον των τραπεζών – ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΙΔΙΩΤΩΝ – ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ Ο ΣΥΡΙΖΑ». Από κάτω περιγράφει σαν καλός ωτακουστής: «Οι τράπεζες, και ιδιαίτερα η ανακεφαλαιοποίησή τους, αποτέλεσαν το πεδίο της χθεσινής σκληρής κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε σε υψηλούς τόνους ότι θα διερευνηθούν πολιτικές και ποινικές ευθύνες. Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας αντεπιτέθηκε, επισημαίνοντας τη νομιμότητα των διαδικασιών και τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος».

Και κερασάκι στην τούρτα: «ΤΡΟΙΚΑ Σκληρή στάση και απόρριψη των ισοδύναμων – Σκληρή γραμμή υϊοθετούν οι δανειστές. Με e-mail ενημέρωσαν την κυβέρνηση για τα βέτο στις ελληνικές προτάσεις». Να “χεις νταούλια, τρουμπέτες και τουμπερλέκια να παίζεις για δέκα μνημόνια.

Γιατί, όπως το θέτει η σημερινή Ελευθεροτυπία «Η ΤΡΟΙΚΑ ανεβάζει το λογαριασμό στα 6 δισ. για το 2014-15 και συνεχίζει να απορρίπτει το ένα μετά το άλλο τα ισοδύναμα μέτρα – ΞΑΝΑΠΙΑΝΟΥΝ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ».

Μάλλον, η Εφημερίδα του Αγίου Ιωάννη θεωρεί ότι δεν πιάσαμε το υπονοούμενό της και βάζει επιπλέον «ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΑΛ ΣΑΛΕΧ – “Θα μεταναστεύσω αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ” – Στεναχωρημένη από τις επιθέσεις που δέχεται, το μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ φοβάται επιστροφή στη δραχμή».

Κατ” αρχάς ένα μεγάλο μπράβο στην Ελευθεροτυπία που χάρισε στην Αφροδίτη ένα τέτοιο πρωτοσέλιδο χτύπημα εκεί που άλλοι δεν τόλμησαν. Κατά δεύτερον, ποιος ενδιαφέρεται πραγματικά τι θα κάνει η Αλ Σάλεχ αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ; Να πάει στις ΗΠΑ, όπως πήγε το μικρό αφεντικό, να πάρει εύσημα από τον κέτσα. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.

 Πηγή: Σύντροφος Κέιν - "Unfollow"

Μαζί με τον «Παστίτσιο» γιατί δεν διώκεται και ο Σεραφείμ;

Πηγή: Νίκος Κραουνάκης - "Unfollow"

Είναι προφανές ότι η Δικαιοσύνη νοιάζεται αρκετά για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ώστε να την προστατεύσει από την «καθύβριση». Μέχρι εδώ -ας πούμε- καλά. Γιατί τότε δεν διώκεται ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ;

 Η ελληνική Δικαιοσύνη καταδίκασε χτες τον Φίλιππο Λοϊζο ή «Γέροντα Παστίτσιο», όπως έγινε γνωστός μέσα από τη σατιρική σελίδα του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, σε 10 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή. Η κατηγορία είναι «κατ” εξακολούθηση καθύβριση θρησκεύματος» και εδράζεται στα άρθρα 198 και 199 του Ποινικού Κώδικα. Πιο συγκεκριμένα τα παρακάτω άρθρα αναφέρουν:

«Άρθρο 198- Κακόβουλη βλασφημία

1. Με φυλάκιση μέχρι δύο ετών τιμωρείται όποιος δημόσια και κακόβουλα βρίζει με οποιονδήποτε τρόπο το Θεό.

2. Όποιος, εκτός από την περίπτωση της παρ. 1, εκδηλώνει δημόσια με βλασφημία έλλειψη σεβασμού προς τα θεία, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών μηνών.



Άρθρο 199 – Καθύβριση θρησκευμάτων

Όποιος δημόσια και κακόβουλα καθυβρίζει με οποιονδήποτε τρόπο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ή άλλη θρησκεία ανεκτή στην Ελλάδα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών.»

Είναι προφανές λοιπόν ότι η Δικαιοσύνη νοιάζεται αρκετά για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού ώστε να την προστατεύσει από την επιβουλή ενός ανθρώπου ο οποίος με το άσχημο χιούμορ του θέλει να μειώσει το θρησκευτικό συναίσθημα των Ορθόδοξων συμπολιτών μας. Μέχρι εδώ καλά. Υπάρχει όμως μια ακόμα παράμετρος, την οποία δεν μπορούμε να αφήσουμε απαρατήρητη. Η Δικαιοσύνη ούτε τυφλή είναι, ούτε κουφή, ούτε ενεργεί ανεξάρτητα. Για την ακρίβεια, το κατηγορητήριο για τον «Γέροντα Παστίτσιο» προήλθε από ανθρώπους όπως ο Χρήστος Παππάς, βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο οποίος σήμερα βρίσκεται προφυλακισμένος και ο οποίος πολλάκις έχει καταφερθεί ενάντια στη χριστιανική θρησκεία ως «εβραιοσιωνιστικό κατασκεύασμα». Ένα το κρατούμενο.

Το δεύτερο κρατούμενο που δείχνει ότι η καταδίκη αυτή ήταν υπαγορευμένη είναι το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία και αντίστοιχα η ελληνική Δικαιοσύνη ουδέποτε κινήθηκαν νομικά ενάντια σε κάποιον θρησκευτικό λειτουργό ο οποίος «κατά την ενάσκηση των έργων του ή δημόσια και με την ιδιότητά του προκαλεί ή διεγείρει τους πολίτες σε εχθροπάθεια κατά της πολιτειακής εξουσίας ή άλλων πολιτών»  (Ποινικός Κώδικας, άρθρο 196). Κι αν αναρωτιέστε πού αναφερόμαστε, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ πολλάκις και αντικανονικά (κατά το εκκλησιαστικό δίκαιο) έχει αναθεματίσει το αναγνωρισμένο από το ελληνικό κράτος θρήσκευμα άλλων πολιτών. Όμως εκεί δεν ιδρώνει το αυτί κανενός δικαστικού.

Συγκεκριμένα, βίντεο που είχε αναρτήσει το Romfea.gr τον Μάρτιο του 2012 δείχνει τον Μητροπολίτη Πειραιώς να διαβάζει δημόσια τα Αναθέματα της Ζ” Οικουμενικής Συνόδου, κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Μέχρι εδώ -πάλι- καλά, συμβαίνει πάντα την Κυριακή της Ορθοδοξίας, σε ανάμνηση τόσο της Εικονομαχίας όσο και των Οικουμενικών Συνόδων, να διαβάζονται τα αναθέματα,  για να υπενθυμίζεται ότι η Εκκλησία στάθηκε όρθια παρά τις επιθέσεις από τις αιρέσεις, τις αποσχίσεις και την καταδίωξη. Τα αναθέματα βέβαια είναι 7 και συγκεκριμένα, όπως έχουν αποτυπωθεί στις Συνόδους, δεν έχουν προστεθεί -ούτε αφαιρεθεί- άλλα, και αναφέρονται στον σχετικό Συνοδικό Όρο, τον οποίο όλοι οι χριστιανοί σέβονται και επικυρώνουν κατά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, φωνάζοντας τρεις φορές τη λέξη «ανάθεμα».

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς, όμως, μέσα στο πάθος του να καταδικάσει τους «εχθρούς της Εκκλησίας» αναθεματίζει επιπρόσθετα: τον Πάπα, τους Καθολικούς, τον Σβίγγλιο, τον Καλβίνο και τους Προτεστάντες, τους Εβραίους, το Ισλάμ,  τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και όσους γενικά  προωθούν τον διαθρησκειακό και διαθρησκευτικό διάλογο και την «παναίρεση του Οικουμενισμού». Αυτό όχι μόνο είναι κατάφωρη παραβίαση της Ορθόδοξης Χριστιανικής διδασκαλίας και των αποφάσεων των Οικουμενικών Συνόδων.  Αυτό, αγαπημένοι μου αναγνώστες, το ψευδές, προσβλητικό και αντικανονικό τελετουργικό που λαμβάνει χώρα συχνά στη Μητρόπολη Πειραιά είναι ο ορισμός της «κατ” εξακολούθηση καθύβρισης θρησκεύματος»…

Εκδικούνται τους συγγενείς του Ξηρού

Πηγή: Του Χρήστου Αβραμίδη και του Αντώνη Γαλανόπουλου - "Unfollow"

Από την Τρίτη 7 Ιανουαρίου, οι αστυνομικές αρχές της Θεσσαλονίκης ξεκίνησαν να καλούν συγγενείς του Χριστόδουλου Ξηρού να καταθέσουν ως μάρτυρες για την φυγή του. Άλλωστε, οι γνωστοί σχολιαστές στο δελτίο του Mega είχαν βγάλει την ετυμηγορία από τη πρώτη στιγμή: στην απόδραση συνέπραξε ενεργά το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον του…

Χθες, 9 Ιανουαρίου νωρίς το απόγευμα, άνδρες της αστυνομίας χωρίς ένταλμα εισαγγελέα ουσιαστικά προσήγαγαν 13 συνολικά μέλη του συγγενικού και οικογενειακού περιβάλλοντος του Χριστόδουλου Ξηρού, τα περισσότερα εκ των οποίων είχαν ήδη καταθέσει. Οι εμπλεκόμενοι κρατήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης (Δ.Σ.Θ.) για ολόκληρο το βράδυ κι αφέθηκαν ελεύθεροι στις εφτά το πρωί.

«Κάποιοι από αυτούς βρέθηκαν για τουλάχιστον 16 ώρες σε αυτό το ιδιότυπο καθεστώς προσαγωγής και μαρτυρικής κατάθεσης. Εμάς μας έδιναν πολύ συγκεχυμένες πληροφορίες. Όντας μάρτυρες δεν είχαν το δικαίωμα να έχουν μαζί τους ούτε και να ενημερώσουν τους συνηγόρους τους. Δεν ξέραμε καν που βρίσκονται, τους ψάχναμε για να τους μιλήσουμε» δήλωσαν στο UNFOLLOW οι συνήγοροι Κατερίνα Τάτση και Κωνσταντίνα Κάτσια, που εκπροσωπούν ορισμένους από τους μάρτυρες.

Μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (Δ.Σ.Θ.) κινητοποιήθηκαν άμεσα στο άκουσμα της είδησης και έφτασαν στην ΓΑΔΘ τα μεσάνυχτα. Συγκεκριμένα, η Αρετή Σκουνάκη, μέλος του Δ.Σ. του Δ.Σ.Θ., και ο Γιώργος Τζαμαδάνης, πρόεδρος της Επιτροπής Λειτουργίας Δημοκρατικών Θεσμών του Δ.Σ.Θ. συναντήθηκαν με τον υπεύθυνο αξιωματικό της αντιτρομοκρατικής προκειμένου να ενημερωθούν για την προσαγωγή μιας ολόκληρης οικογένειας. «Ζητήσαμε να μας πει τον αριθμό των προσαχθέντων, καθώς επίσης και να τους δούμε για να παράσχουμε νομική βοήθεια. Αυτός μας δήλωσε ότι ο αριθμός υπερβαίνει τους 10 και στην συνέχεια μας αρνήθηκε την επίσκεψη λόγω του ότι καμία τις προσαγωγές δεν είχε μετατραπεί σε σύλληψη» δηλώνει η Αρετή Σκουνάκη.



Οι αντιδράσεις των δικηγόρων ήταν έντονες. «Πρέπει να δούμε το ζήτημα με τις προσαγωγές. Ο νόμος αναφέρει ότι μία προσαγωγή μπορεί να κρατήσει για το αναγκαίο και εύλογο διάστημα, ένα διάστημα που χωρίς να είναι καθορισμένο εμπίπτει σε κάποια λογικά κριτήρια. Δεν μπορεί να κρατούνται άνθρωποι για 10, 20, 50 ώρες. Δεν είναι αυτό ο «αναγκαίος» και «εύλογος» χρόνος. Ιδιαίτερα αν αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσοι πολλοί» δηλώνει ο Γιώργος Τζαμαδάνης.

Μάλιστα, σύμφωνα με την κ. Σκουνάκη: «Tου αναφέραμε πως ένας από τους λόγους που θέλουμε να έρθουμε σε επαφή με τους προσαχθέντες είναι οι πληροφορίες που είχαμε ότι κακοποιούνται. Αφού επιμείναμε, μας απάντησε ότι όλοι είναι καλά στην υγεία τους και όταν αφεθούν, εάν παρουσιάζουν κάποιο σημάδι, μπορούμε να υποβάλουμε μήνυση.»

Οι προσαχθέντες καταγγέλλουν, μέσω των δικηγόρων Κατερίνα Τάτση και Κωνσταντίνα Κάτσια, ένα καθεστώς εκβιασμών και απειλών με άσκηση σωματικής βίας με στόχο να τους τρομοκρατήσουν. «Θα κινηθούμε νομικά μέσω των αρμόδιων αρχών» συμπληρώνουν οι ίδιες. Σε τηλεφωνική μας επικοινωνία, ο Φραγκίσκος Ραγκούσης, δικηγόρος του Χριστόδουλου Ξηρού, δήλωσε ότι διαμαρτυρήθηκε για τον τρόπο προσαγωγής και ανάκρισης στην Θεσσαλονίκη στον διευθυντή της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας στην Αθήνα, ο οποίος είναι και ο εποπτεύων της έρευνας. Ο τελευταίος δεσμεύτηκε να ερευνήσει σε βάθος την υπόθεση και θα φροντίσει ώστε κατά την άσκηση της έρευνας να μην καταπατούνται δικαιώματα των πολιτών.

Όλα τα προαναφερθέντα επιβεβαιώνουν μέλη της οικογένειας που χθές κρατήθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση αλλά μετά τη χθεσινοβραδινή τους εμπειρία δεν θέλησαν να μιλήσουν δημοσίως επώνυμα. «Υποβλήθηκαν σε συναισθηματική και ψυχολογική βάσανο. Είναι παράνομο και αντισυνταγματικό» λέει ο Γιώργος Τζαμαδάνης. «Αυτό είναι εφαρμογή της επαίσχυντης και σχετικά πρόσφατης μεθόδου της «ανακριτικής διείσδυσης» καθώς πλέον δεν στοχοποιείται ο ύποπτος ή φερόμενος ως δράστης για τη πράξη, αλλά και το ευρύτερο φιλικό και συγγενικό περιβάλλον» καταλήγει η Αρετή Σκουνάκη.

Μοιάζει ξένο προς κάθε έννοια δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάποιοι άνθρωποι να υφίστανται αυτές τις συνθήκες και συμπεριφορές απλώς και μόνο επειδή έτυχε να είναι συγγενείς ή φίλοι του Ξηρού και του εκάστοτε κατηγορούμενου.

Μετά τα χθεσινά συμβάντα, παρά τη δημοσιότητα που πήρε το θεμα, οι αρχές σήμερα έχουν προσαγάγει ένα ακόμα παιδί, νεαρό συγγενή του Ξηρού.

«Καμία παραβίαση των όρων αποφυλάκισης του Κ. Σακκά δεν έχει συντελεστεί»

Πηγή: Ντίνα Ιωακειμίδου - "Unfollow"

«Καμία παραβίαση των όρων της αποφυλάκισης του Κώστα Σακκά δεν έχει συντελεστεί» τονίζει στο UNFOLLOW η δικηγόρος του Μαρίνα Δαλιάνη. «Ο Κώστας Σακκάς διαμένει μόνιμα στην οικία που έχει δηλωθεί. Το γεγονός ότι ένα βράδυ κοιμήθηκε σε φιλικό του σπίτι δεν ακυρώνει τα περί μόνιμης διαμονής του στην οικεία που έχει δηλωθεί» συμπληρώνει, κάνοντας λόγο για σαθρά επιχειρήματα που υποκρύπτουν σκοπιμότητες…

Στο νέο αφήγημα της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν ακυρώνονται μόνο οι θεσμοί. Το  νέο αφήγημα της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν περιορίζεται στον εξοστρακισμό κάθε ίχνους κράτους δικαίου. Στο νέο αφήγημα περιλαμβάνονται και προαναγγελίες συλλήψεων και δημόσια αποδοκιμασία της Δικαιοσύνης, καθώς δεν εμφανίζεται τόσο συνεργάσιμη όσο  εν προκειμένω θα επιθυμούσε  ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας.

«Η Ελληνική Αστυνομία έχει οδηγήσει στη Δικαιοσύνη δεκάδες τρομοκράτες τα τελευταία χρόνια. Αρκετοί όμως από αυτούς, αυτή τη στιγμή είναι ελεύθεροι» δήλωσε ο κ. Δένδιας στο Προεδρικό Μέγαρο, κατά τη διάρκεια της συνάντησης του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος έτεινε ευήκοα ώτα προς τον συντετριμμένο, μετά την εξαφάνιση του Χριστόδουλου Ξηρού, υπουργό Δημόσιας Τάξης. Κι ευθύς αμέσως η αντιτρομοκρατική υπηρεσία προέβη στην εκ νέου σύλληψη του Κώστα Σακκά για παραβίαση των  περιοριστικών όρων που του είχαν επιβληθεί για την αποφυλάκισή του και ειδικότερα για την παραβίαση του περιοριστικού όρου της υποχρεωτικής διαμονής.

«Καμία παραβίαση των όρων της αποφυλάκισης του Κώστα Σακκά δεν έχει συντελεστεί» τονίζει στο UNFOLLOW η δικηγόρος του Μαρίνα Δαλιάνη. «Ο Κώστας Σακκάς διαμένει μόνιμα στην οικία που έχει δηλωθεί. Το γεγονός ότι ένα βράδυ κοιμήθηκε σε φιλικό του σπίτι δεν ακυρώνει τα περί μόνιμης διαμονής του στην οικεία που έχει δηλωθεί» επισημαίνει η κ. Δαλιάνη, κάνοντας λόγο για σαθρά επιχειρήματα που υποκρύπτουν σκοπιμότητες.

Ο Κώστας Σακκάς παρέμεινε προφυλακισμένος επί 31 μήνες χωρίς να δικαστεί. Προφυλακίστηκε στις 4-10-2010 για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς. Στη συνέχεια, του απαγγέλθηκαν νέες κατηγορίες  για συναφείς υποθέσεις, με αποτέλεσμα να παραταθεί η προφυλάκισή του. Αν και ο ανώτατος χρόνος της δεύτερης προσωρινής κράτησης δεν επιτρεπόταν να υπερβεί τους 12 μήνες, όταν συμπληρώθηκε το χρονικό διάστημα το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την παράταση  για ακόμη έξι μήνες. Χρόνος προφυλάκισης που παραβίαζε κάθε έννοια νομιμότητας και δικαίου. Αποφυλακίστηκε δε ύστερα από απεργία πείνας 38 ημερών που έθεσε τη ζωή του σε σοβαρό κίνδυνο, καθώς είχε υποστεί μεγάλη απώλεια βάρους. Σύμφωνα με το βούλευμα της αποφυλάκισής του, ο Κ. Σακκάς κατέβαλε εγγύηση 30.000 ευρώ (που συγκεντρώθηκε από αλληλέγγυους), του αφαιρέθηκαν όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα, του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα αλλά και από τον νομό Αττικής. Επίσης, στους όρους αποφυλάκισης περιλαμβανόταν και η υποχρέωση εμφάνισης μια φορά την εβδομάδα στο οικείο αστυνομικό τμήμα, η υποχρεωτική διαμονή του στο σπίτι των γονιών του στον Πειραιά, ενώ του απαγορεύτηκε και οποιαδήποτε επικοινωνία με τους συγκατηγορούμενούς του.

Ο Κώστας Σακκάς ουδέποτε δικάστηκε, έχοντας περάσει 2 χρόνια και επτά μήνες μέσα στη φυλακή. Ωστόσο αυτό για την κυβέρνηση ουδεμία σημασία έχει καθώς για αυτήν είναι ένοχος. Για την κυβέρνηση, ο Σακκάς είναι αναρχικός και τρομοκράτης και αυτό μόνο μετράει.  Όταν είχε αποφυλακιστεί ο Κώστας Σακκάς ο Υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου είχε δηλώσει: «Η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών είναι μια απάντηση σε όλους, που όλο αυτό το διάστημα υποστήριζαν ότι η Πολιτεία είχε συμφέρον στη συνέχιση της προσωρινής κρατήσεως του κατηγορουμένου Κώστα Σακκά στις φυλακές». Όπως και επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά ότι κανένα συμφέρον δεν έχουν από την προφυλάκιση του. Ο εχθρός βρέθηκε και συνελήφθη εκ νέου. Κανένας λόγος ανησυχίας.

Ο Σταύρος Ψυχάρης και τα δωράκια στον Άκη

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Ορισμένες φορές τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά και δεν χρειάζονται ευφάνταστοι πρόλογοι για να καταλάβει κανείς σε ποιο σημείο είναι ικανό να φτάσει το σύστημα, όταν αισθάνεται ότι απειλείται η κυριαρχία του. Ο λόγος για τη φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Το Βήμα, στιγμιότυπο από παλαιότερη παρουσίαση βιβλίου του Αντώνη Κάντα, όπου ο Νίκος Κωνσταντόπουλος βρίσκεται ανάμεσα στον συγγραφέα και τον Άκη Τσοχατζόπουλο, ενώ έχει εξαφανιστεί ο Γιάννης Στουρνάρας. Αν τη φωτογραφία την έκοψε ο ΔΟΛ ή ήρθε κομμένη κατευθείαν από τη μονταζιέρα της κυβέρνησης, δεν έχει τόση σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι δεν έχουμε πάθει όλοι αμνησία. Και ρωτάμε: Αφού ο Σταύρος Ψυχάρης στοχοποιεί τώρα τον Ν. Κωνσταντόπουλο για σχέσεις με τον Άκη, σαν να μην γνώρισε ο ίδιος ποτέ τον πρώην ισχυρό άνδρα του ΠΑΣΟΚ, μήπως υπάρχει κανένας άλλος να μας πει τι δουλειά είχαν οι άνδρες της προσωπικής ασφάλειας του Α. Τζοχατζόπουλου στον τέταρτο όροφο του ΔΟΛ και τι περιείχε η μαύρη σακούλα που κουβαλούσαν καθώς έφευγαν;

Ξεκινάμε από τη φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στη στήλη του κορυφαίου στην ιστορία της προπαγάνδας δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη, στην τελευταία έκδοση της μεγαλύτερης εφημερίδας καλυμμένης -υποτίθεται- προπαγάνδας, του Βήματος. Πρόκειται για ένα στιγμιότυπο από παλαιότερη παρουσίαση βιβλίου του Αντώνη Κάντα, στην οποία ο Νίκος Κωνσταντόπουλος βρίσκεται ανάμεσα στον συγγραφέα και τον Άκη Τσοχατζόπουλο.

Ο στόχος προφανής: Στη λογική «μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις», ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού και πατέρας της Ζωής Κωνσταντοπούλου στοχοποιείται, χωρίς να χρειάζεται καν λεζάντα. «Να ποιος ήταν με τον Κάντα και τον Άκη. Είναι όλοι ίδιοι». Για όποιον όμως δεν καταλαβαίνει με τη μία το γκεμπελικό υπονοούμενο, παρατίθεται και λεζάντα: «Σκηνή του 2002. Αριστερά γελαστός ο Κάντας με τις μίζες. Δεξιά ξαπλωμένος ο Άκης με τις μίζες. Στο κέντρο αριστερός πολιτικός που δεν έχει σχέση με μίζες αλλά παρουσιάζει το βιβλίο του Κάντα “Αμυντική Οικονομία: Μια πολύπλευρη προσέγγιση”» – η έμφαση, υποθέτω, στις λέξεις “οικονομία” και “πολύπλευρη”», γράφει ο Γιάννης Πρετεντέρης στο έντυπο του Σ. Ψυχάρη. Νομίζουν, άραγε, ότι στη χώρα αυτή έχουμε πάθει ομαδική αμνησία;

Ας προσπεράσουμε το γεγονός ότι, κατά τον δημοσιογράφο του ΔΟΛ, προφανώς το να παρευρίσκεσαι σε μια παρουσίαση βιβλίου είναι το ίδιο και το αυτό με το να είσαι το ίδιο το σύστημα που στήριξε με κάθε μέσο το κόμμα που εξέθρεψε τους μιζαδόρους και έριξε μια ολόκληρη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας. Για αρχή, ας μείνουμε στην ίδια τη φωτογραφία: Για ποιο λόγο λοιπόν η φωτογραφία είναι κομμένη; Γιατί έχει πειραχτεί; Πώς εξαφανίστηκε από το κάδρο ο Γιάννης Στουρνάρας, που μίλησε επίσης για το βιβλίο του Α. Κάντα; Ποιος αποφάσισε να τον κόψει για να παρουσιάσει μισή αλήθεια, και μάλιστα την ίδια μέρα που στην ίδια εφημερίδα υπάρχει μια (ακόμη) συνέντευξη του υπουργού των Οικονομικών;

Τώρα, αν τη φωτογραφία την έκοψε ο ΔΟΛ ή ήρθε κομμένη κατευθείαν από τη μονταζιέρα της κυβέρνησης, λίγη σημασία έχει… Άλλωστε, όπως έχουμε ξαναγράψει, οι πειραγμένες φωτογραφίες είναι η καταφυγή όσων δεν έχουν ούτε επιχειρήματα ούτε ρεπορτάζ. Όσων αρέσκονται σε φωτογραφικά τρικ για να στοχοποιήσουν πρόσωπα, κόμματα, κινήματα πολιτών και καταστάσεις. Αντιθέτως, στο UNFOLLOW έχουμε και μνήμη και ρεπορτάζ και διάφορες ιστορίες που θα δημοσιοποιήσουμε. Μπορούν να τις διαψεύσουν εξάλλου. Ή μάλλον όχι, δεν μπορούν.

Τολμά λοιπόν ο Σ. Ψυχάρης να «στοχοποιεί» τον Ν. Κωνσταντόπουλο για σχέσεις με τον Άκη, σαν να μην γνώρισε ο ίδιος ποτέ τον πρώην ισχυρό άνδρα του ΠΑΣΟΚ. Μιας και εμείς δεν έχουμε απωλέσει τη μνήμη μας, όμως, ας φρεσκάρουμε λίγο και τη δική του: Ας γυρίσουμε στα χρόνια όπου ο Άκης Τσοχατζόπουλος ήταν υπουργός Ανάπτυξης – σκηνές του 2002, που γράφει και ο Γ. Πρετεντέρης. Τότε, το υπουργείο στεγαζόταν σε ένα κτίριο στη Μιχαλακοπούλου –μα τι σύμπτωση!–, στο οποίο σήμερα στεγάζεται το συγκρότημα του ΔΟΛ.

Ποιος υπουργός ήταν αυτός που υπέγραψε να μετεγκατασταθεί το υπουργείο Ανάπτυξης από τη Μιχαλακοπούλου για να μετακομίσει εκεί ο ΔΟΛ από τη Χρήστου Λαδά; Μήπως ο Άκης Τσοχατζόπουλος; Αληθεύει ότι, πριν κλείσει η δουλειά, ανέβηκαν στον τέταρτο όροφο της επιχείρησης άντρες της προσωπικής ασφάλειας του υπουργού; Είναι αλήθεια ότι έφυγαν κρατώντας μια πλαστική μαύρη σακούλα; Είναι αλήθεια ότι μέσα στη σακούλα υπήρχαν 300.000 ευρώ «φιλικής» –τα 150.000 για την επόμενη διευκόλυνση που θα ακολουθούσε– μίζας; Είναι αλήθεια ότι ο φρουρός του υπουργού ζήτησε και δεύτερη σακούλα και μάλιστα ο κιμπάρης Άκης αργότερα τον δικαιολόγησε, λέγοντας «αφήστε και τα παιδιά να πάρουν κάτι»; Και άντε, έφυγε από εκεί το υπουργείο Ανάπτυξης, πόσα πήρε επίσης ο Άκης από τη Χρήστου Λαδά για να μεταστεγαστεί το υπουργείο σε κτίριο της εταιρείας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ; Μήπως άλλα τόσα;

Ούτε πειραγμένες φωτογραφίες, ούτε τίποτα. Απλές, ρητορικές ερωτήσεις. Άλλωστε, για τον Σ. Ψυχάρη δεν χρειάζονται φωτοσοπιές, λίγη μνήμη χρειάζεται – όπως, επίσης, έχουμε ξαναγράψει:

Είναι γνωστό ότι στο Συγκρότημα του πρώην διοικητή του (αυτοδιοίκητου) Αγίου Όρους, οι γιοι και κόρες στελεχών της πολεμικής βιομηχανίας ή αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων είχαν πάντοτε αυξημένη μοριοδότηση προσόντων για πρόσληψη. Γιατί άραγε;

Είναι γνωστό ότι ο Σ. Ψυχάρης έγινε κουμπάρος του υπουργού Τύπου της χούντας Βύρωνα Σταματόπουλου, που βάφτισε τον πρώτο του γιο, τον Παναγιώτη. Γιατί άραγε;

Είναι γνωστό ότι ήταν μέλος εκείνης της φοβερής κάστας που συνόδευσε τον Μακαρέζο στην Κίνα το 1973, σε ένα από τα πλέον διαβόητα ταξίδια της ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Γιατί άραγε;

Είναι γνωστό ότι είναι εξέχον μέλος του καταλόγου που κυκλοφόρησε το 1974 με τους δημοσιογράφους που συνεργάστηκαν με τους Συνταγματάρχες. Γιατί άραγε;

Στο UNFOLLOW δεν θα διαβάσατε κανιβαλισμούς. Το ρεπορτάζ μάς προστατεύει. Τις γκεμπελικές τακτικές του τύπου «ρίχνε λάσπη, κάτι θα μείνει» θα τις βρείτε στις στήλες του Γιάννη Πρετεντέρη και στα έντυπα του Σταύρου Ψυχάρη. Όσο οι δημοσκοπήσεις τούς απειλούν, θα πέσουν και πιο χαμηλά. Τους περιμένουμε.

ΥΓ Ο υπογράφων είναι στη διάθεση της δικαιοσύνης και κάθε αρχής για οποιαδήποτε διευκρίνιση σχετικά με ό,τι γράφει και υποστηρίζει. Επίσης στη διάθεση των αρχών είναι και άλλοι, οι οποίοι έχουν γίνει γνώστες των γεγονότων εξαιτίας των εκμυστηρεύσεων του υπογράφοντα τα προηγούμενα χρόνια.

ΥΓ1 Όσοι ήταν παρόντες στη συναλλαγή και ενδεχομένως αρνηθούν ότι έχουν γνώση, να τους υπενθυμίσω ότι αυτοί πρώτοι υποστήριζαν ότι για ένα φιλότιμο ζούμε. Σεισάχθεια.  Ο Σόλωνας από τον 6ο αιώνα π.Χ. έβαλε τέλος στον θεσμό της υποδούλωσης για…  χρέη. Όποιος δεν το αντιληφθεί θα πεθάνει δούλος. 

Ευρώ ή δραχμή; Ένα αφιέρωμα του περιοδικού "Unfollow"

Πηγή: Unfollow

Στο UNFOLLOW Ιανουαρίου ανοίγουμε μια συζήτηση που πρέπει να γίνει: Με όση προσχηματική αυτοπεποίθηση κι αν διατρανώσει η κυβέρνησή μας τη σημασία της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το βέβαιο είναι πως η συμμετοχή της χώρας μας στην ευρωζώνη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ευαγγέλιο. Στο τεύχος 25, αφιερώνουμε 48 σελίδες σε ένα εκτενές αφιέρωμα σε αυτό το δίλημμα που επιτέλους πρέπει να τεθεί με θάρρος και δίχως ιδεοληψίες: Ευρώ ή δραχμή;

Η διαμάχη ανάμεσα σε όσους πιστεύουν ότι η παραμονή της Ελλάδας στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να τεθεί υπό αμφισβήτηση και σε όσους θεωρούν ότι μόνο μια επιστροφή σε εθνικό νόμισμα μπορεί να σημάνει βελτίωση των συνθηκών ζωής για τους έλληνες πολίτες μαίνεται καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης. Μαίνεται ωστόσο με όρους που για οποιονδήποτε δεν έχει ήδη διαμορφωμένη άποψη είναι απαράδεκτοι: η σχεδόν καθολική παράδοση των καθεστωτικών ΜΜΕ στην «ορθόδοξη» βεβαιότητα ότι οι πολιτικές της ΕΕ, της τρόικας και των ελληνικών κυβερνήσεων ήταν και εξακολουθούν να είναι μονόδρομος, έχει οδηγήσει στο φαινόμενο να κυριαρχείται ο δημόσιος λόγος από ένα ντουέτο στερεότυπων και γκροτέσκων ρόλων, σε έναν από τους οποίους υποχρεώνεται να μπει καθένας που μιλάει δημόσια για το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή»: Είτε το ρόλο του «ευρωλάγνου», που μοναδικό του επιχείρημα είναι πως οτιδήποτε θέτει σε κίνδυνο την παραμονή στο ευρώ οδηγεί σε κάτι ασυζητητί χειρότερο από αυτό που βιώνουμε τώρα, τόσο χειρότερο μάλιστα που ούτε η ίδια η κόλαση δεν αποτελεί ικανή παρομοίωση. Είτε το ρόλο του «δραχμολάγνου», ο οποίος θέλει να βάλει τη χώρα σε «περιπέτειες» επειδή είναι ασόβαρος και παλαβοαριστερός ή ακόμη και ύποπτος εξυπηρέτησης σκοτεινών, μη κατονομαζόμενων συμφερόντων.

Εμείς, πάλι, πιστεύουμε ότι αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνει. Κι ότι έχει αργήσει πολύ. Ζητήσαμε λοιπόν από ορισμένους συντάκτες του περιοδικού, καθώς και από προσκεκλημένους αρθρογράφους, να ξετυλίξουν κατά το δυνατόν το κουβάρι: Πώς μπήκαμε στο ευρώ, ποιοι ήταν οι όροι και οι εξαγγελίες, ποια ήταν η αρχιτεκτονική; Υπάρχουν άλλα ενιαία νομίσματα και πώς λειτουργούν; Η συνειδητοποίηση ότι οι μνημονιακές πολιτικές αποτυγχάνουν συνεπάγεται και την αμφισβήτηση του ευρώ ή είναι δύο ξεχωριστά θέματα και η παραμονή στο ευρώ πρέπει να διαφυλαχθεί; Ποιοι πίεσαν για τη δημιουργία του ευρώ; Τι είδους αντιδράσεις κατά της ευρωζώνης παρατηρούνται σε άλλες χώρες; Πώς θα έμοιαζε ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας με παραμονή στο ευρώ και τι αιτήματα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα περιλάμβανε; Αν επιλέγαμε την έξοδο από το ευρώ, ποιες θα ήταν οι συνοδές κινήσεις, η πολιτική που θα έπρεπε να ακολουθηθεί και τι θα έπρεπε να γίνει ώστε η έξοδος να αποβεί προς όφελος των πολιτών;

Αυτά τα ερωτήματα κι άλλα ακόμη προσπαθούν να αντιμετωπίσουν οι αρθρογράφοι στο εκτενές αφιέρωμα του UNFOLLOW Ιανουαρίου. Διαβάζοντάς το, ας έχει ο αναγνώστης υπόψη του ότι ο μόνος πραγματικά ολέθριος φόβος σε αυτήν τη συζήτηση είναι το να μη γίνεται.

Ο εκΣαλεχισμός της δημόσιας συζήτησης

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Η τεχνική των άσφαιρων ειδήσεων δεν είναι καινούργια. Εφαρμόζεται όμως ακόμη στις μέρες μας με θρησκευτική ευλάβεια. Και για να επιτευχθεί ο αντικειμενικός σκοπός τους, πρέπει να διογκωθούν ειδήσεις που ουσιαστικά και πρακτικά δεν αφορούν σχεδόν κανένα, ώστε να θαφτούν τα πραγματικά σημαντικά. Και, πιστέψτε μας, υπάρχουν πολλές σημαντικές ειδήσεις τον τελευταίο καιρό…

Κι αν η αιθαλομίχλη, που ως πρόβλημα τώρα γιγαντώνεται, μοιάζει με την τελευταία καυτή πατάτα στα χέρια μιας κυβέρνησης ανίκανης να κάνει τα αυτονόητα για να προστατεύσει τους πολίτες της, η φτώχεια, τα σπίτια χωρίς ρεύμα, οι άστεγοι και τόσα άλλα προβλήματα που προέρχονται από την απότομη φτώχεια στην οποία υποβλήθηκε μια χώρα, εξακολουθούν να συνθέτουν μια ιδιαιτέρως προβληματική μνημονιακή καθημερινή ατζέντα για τους Έλληνες.

Όμως συμβαίνουν και άλλα πολύ σημαντικά. Η απολογία του Κάντα για τα εξοπλιστικά, για παράδειγμα, αποδεικνύει ότι η πραγματικότητα της διαφθοράς και του μαύρου χρήματος στη δημόσια ζωή δεν ήταν όπως την υποψιαζόμασταν: είναι πολύ πολύ χειρότερη. Ο επί σειράν ετών νούμερο τρία του υπουργείου Εθνικής Αμύνης μίλησε για μίζες πολλών εκατομμυρίων, δήλωσε βέβαιος ότι τα έπαιρναν κάτω από το τραπέζι σχεδόν όλοι, ενώ, άκουσον άκουσον, μόνο ο ίδιος υπολογίζει (αφού δεν θυμάται και όλες τις μίζες) ότι έχει λάβει περί τα 16 εκατ. ευρώ ως προμήθειες. Μόνο ο ίδιος. Οι συνειρμοί για τις διαδρομές του μαύρου χρήματος, αλλά και το πραγματικό μέγεθος της διαφθοράς, σοκάρουν. Πόσο αχόρταγοι πια;

Το σκάνδαλο των εξοπλιστικών, βάσει και των απολογιών, είναι ασύλληπτου μεγέθους, αλλά φαίνεται ότι δεν συμφέρει να μιλάμε και πολύ για αυτό. Αφορά το ΠΑΣΟΚ, αφορά μεγάλες εταιρείες και πιθανότατα «επιφανείς» επιχειρηματίες της χώρας που πλούτιζαν πουλώντας την πραμάτεια τους στις πλάτες του έλληνα φορολογούμενου, με την απλή μέθοδο της πατροπαράδοτης δωροδοκίας στους κρατικούς λειτουργούς.

Όμως το σύστημα στην ανάγκη του να αυτοπροστατευτεί από την λαϊκή κατακραυγή και την οργανωμένη αντίδραση, πρέπει για να φουσκώσει άλλες ειδήσεις για να θάψει τις πραγματικές. Πρέπει να βρεθούν άλλα ζητήματα που θα απασχολήσουν τις παρέες μας στις συζητήσεις μας.

Έτσι λοιπόν ο εκβιασμός του Τομπούλογλου μετατρέπεται σε τεράστιο θέμα, παρότι δεν αφορά αμύθητα ποσά όπως συμβαίνει στα εξοπλιστικά, ο Μιχάλης Λιάπης ανάγεται σε περσόνα νον γκράτα για τα media επειδή ουσιαστικά ξεφτιλίζει την ίδια τους την κοινωνική τάξη με την ελαφρότητά του και ο τσακωμός του Νάσου Αθανασίου με την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ ανάγεται σε μείζον ζήτημα της ελληνικής πραγματικότητας. Διότι, όπως διαβάσαμε στα ρεπορτάζ, στο περιθώριο μιας κοινής τους τηλεοπτικής εμφάνισης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ της επιτέθηκε φραστικά. Φοβερό θέμα, άμεσα συνδεδεμένο με την καθημερινότητά μας άλλωστε. Προπηλάκισε ο Αθανασίου την Αλ Σάλεχ!

Όχι, αυτός ο τόπος δεν χρειάζεται τον εκτσογλανισμό του ΣΥΡΙΖΑ για να σωθεί, όμως σε κάθε περίπτωση δεν μας έφερε ο «τσογλανισμός» ενός κόμματος που δεν έχει κυβερνήσει ποτέ σε αυτό το τραγικό σημείο. Σε αυτό το σημείο μας έφεραν οι πολιτικές δύο πολύ συγκεκριμένων κομμάτων που ξαφνικά έγιναν ένα και το αυτό. Κι αν απαιτείται κάτι στη χώρα για να βγούμε από την στενωπό, αυτό είναι μάλλον ο αποΒενιζελισμός της πολιτικής ζωής και όχι ο εκΣαλεχισμός της δημόσιας συζήτησης.

Ο Σταθάκης, ο Τσακαλώτος και το πλυντήριο των ΜΜΕ στον Μηταράκη

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Και να που μέχρι και ο ΣΚΑΪ, αλλά και τα υπόλοιπα μνημονιακά Μέσα, έμαθαν τη σχέση της BlackRock με την Eldorado Gold. Όχι, δεν προσχώρησαν στο κίνημα των κατοίκων των Σκουριών ο «έγκυρος» σταθμός και τα ΜΜΕ των εργολάβων. Σε ρεπορτάζ που αναφερόταν στο πόθεν έσχες των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κκ Σταθάκη και Τσακαλώτου αναφέρθηκε αυτή η είδηση. Και μάλιστα λειψή. Γιατί άραγε;

Όπως γράψαμε στο UNFOLLOW 23, η Eldorado Gold, που κατέχει τα μεταλλεία της Χαλκιδικής και του Περάματος Έβρου, έχει περάσει στα χέρια μιας κοινοπραξίας στην οποία συμμετέχουν δύο μεγάλα αμερικανικά funds: η Blackrock, που κατέχει συνήθως από 10% έως 16%, και η Fidelity, που κατέχει συνήθως από 4% έως 15% των μετοχών και ασκεί και μέρος του ελέγχου στην εταιρεία Eldorado Gold. Άλλωστε, η Fidelity είναι και ο τέταρτος μέτοχος της BlackRock, όπως φαίνεται και από το Bloomberg.

Αυτά το UNFOLLOW τα έχει αποκαλύψει εδώ και δύο μήνες, αναδεικνύοντας το πολιτικό ζήτημα που εγείρεται από τη σχέση του Νότη Μηταράκη, πρώην υπαλλήλου της Fidelity, ο οποίος σήμερα από τη θέση του υφυπουργού Ανάπτυξης επιβλέπει και προωθεί τις επενδύσεις των πρώην αφεντικών του. Σε αυτούς τους δύο μήνες η κυβέρνηση ποιείται την νήσσαν, ο κ. Μηταράκης προσπαθεί να θολώσει τα νερά, ενώ η είδηση δεν έπαιξε ποτέ στον «έγκριτο» ΣΚΑΪ ούτε και σε κανένα άλλο μεγάλο κανάλι, άλλωστε…

Μέχρι σήμερα, που όλη η Ελλάδα έπρεπε να μάθει για τη σχέση της Blackrock με τα μεταλλεία χρυσού και τα χαρτοφυλάκια των κκ Σταθάκη και Τσακαλώτου. Περιέργως, όμως, δεν χρειαζόταν κανείς να μάθει για το αμοιβαίο κεφάλαιο του κ. Μηταράκη στη Fil UK Pension Plan, τη θυγατρική της Fidelity Fund, αλλά και ότι ήταν υπάλληλος της Fidelity και το αποκρύπτει από το βιογραφικό του.

Ταμήλος: ο Άδωνις του κάμπου

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

Αυτά κάνει και δεν μας αφήνει άλλη επιλογή: ο Μιχάλης Ταμήλος αναδεικνύεται με το σπαθί του στη νέα μεγάλη μας αδυναμία. Στο πρόσωπό του βλέπουμε έναν πολιτικό που έχει όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ σοβαρό παίκτη της τρολ σκηνής του ελληνικού κοινοβουλίου. O βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ αποδεικνύεται το νέο επικοινωνιακό πουλέν της κυβέρνησης, καθώς δεν διστάζει, ως άλλος Άδωνις του κάμπου, να προτάξει τα στήθη του, και με καμιά χοντράδα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, απομακρύνοντάς τα από την κυβέρνηση, τα προβλήματα της κοινωνίας και τους διαβόητους «αντάρτες» που στο μεταξύ αποδείχθηκαν αρνάκια.

Μιχάλης Ταμήλος. Ο άνθρωπος που δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν θέλει να πηγαίνει στις ειδικές επιτροπές της Βουλής αν δεν αμείβεται για κάθε συνεδρίαση. Ότι δεν θέλει να χάνει το χρόνο του, καθώς δεν βρίσκεται στη Βουλή για επιστημονική επιμόρφωση. Ο άνθρωπος που, με αφορμή τον θάνατο της 13χρονης στη Θεσσαλονίκη, κατηγόρησε τους πολίτες που δεν ξέρουν ότι τα μαγκάλια είναι επικίνδυνα. Ε, λοιπόν, ο Ταμήλος ξαναχτύπησε.

Μιλώντας στο radio1d.gr, το τρολ των Τρικάλων, σχετικά με το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, δήλωσε: «Πάνω από 1,5 εκατομμύριο Έλληνες είναι άνεργοι. Αυτό δεν μπορεί να το λύσει το κράτος. Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλειά και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο. Δεν υπάρχει περίπτωση για τα επόμενα πέντε χρόνια το κράτος να ασκήσει κοινωνική πολιτική μέσω προσλήψεων. Πρέπει πρώτα να ορθοποδήσουμε και να αποκτήσουμε ξανά την αξιοπιστία μας».

Αφού πρώτα εκφράσουμε τη συμπαράσταση, την κατανόηση και την αμέριστη στήριξή μας στη θέση «πρώτα η αξιοπιστία μας στις αγορές και έπειτα οι άνεργοι πολίτες της χώρας», ας υπερθεματίσουμε στην άποψή του.

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς, αυτό είναι σίγουρο: Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να έχουμε ένα και μόνο κόμμα που να κυβερνά τη χώρα τόσα χρόνια. Έχουμε δύο, ασχέτως που αποδείχθηκαν ένα και δεν μπορούμε πλέον να τα ξεχωρίσουμε!

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να έχουμε κρατική τηλεόραση. Κι όμως έχουμε μια άθλια και την (χρυσο)πληρώνουμε. Να την κλείσουμε κι αυτή, άλλωστε αν θέλουμε… αντικειμενική ενημέρωση υπάρχει και το Mega.

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να έχουμε πανεπιστήμια για όλους: όποιος θέλει να πάει στο πανεπιστήμιο, να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει δίδακτρα. Τι διάολο, κλέφτες θα γίνουν στο Γέηλ;

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να αποφασίζει το κράτος ποια θα είναι η κατώτερη σύνταξη: να παίρνουμε ό,τι έχει το Ταμείο, χωρίς να φορτώνεται το κράτος τα βάρη των αποθεματικών που τόσα χρόνια έκλεβε.

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να σας πάρουμε τα σπίτια. Θα σας τα πάρουν οι τράπεζες, που, όπως και να το κάνουμε, είναι πιο γκλαμουράτο. Ίσα κι όμοια είναι να σου πάρει το σπίτι ένας τραπεζίτης και το ίδιο να στο πάρει ο Λαφαζάνης και ο Παφίλης;

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς, συνεπώς οι εκκλησίες και οι δήμοι θα πρέπει να σταματήσουν να διοργανώνουν συσσίτια. Όποιος θέλει να φάει, δόξα τω Θεώ του νεοφιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς, υπάρχουν και τα ντελίβερι, που μένουν ανοικτά μέχρι αργά.

Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να κυνηγάμε τη διαφορετική άποψη. Το πολύ πολύ να την απειλήσουμε, να την κοροϊδέψουμε, να τη διαστρεβλώσουμε, να της στείλουμε τον Εισαγγελέα, να τη συλλάβουμε, να της κόψουμε τη συχνότητα στον αέρα…

Πράγματι, εσείς δεν είσαστε κομμουνιστικό καθεστώς, αγαπητέ Άδωνι του κάμπου. Έχετε καταφέρει να είστε κάτι πολύ χειρότερο από αυτό.

ΥΓ: Διαπιστώνω τελευταία ότι συνεχίζει να φοριέται πολύ η άποψη πως ο ίδιος ο κόσμος φταίει που δεν έχει τις απαιτούμενες γνώσεις για την… ορθή χρήση του μαγκαλιού. Και μάλιστα με το φοβερό επιχείρημα ότι «παλιότερα δεν συνέβαιναν τέτοια πράγματα» να ακούγεται ακόμη και από… προοδευτικά (κατά δήλωσή τους) χείλη. Ναι, είναι αλήθεια ότι παλιότερα ο κόσμος γνώριζε τους κινδύνους από την καύση των ξύλων, γιατί αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ζέσταιναν τα σπίτια τους. Στο μεταξύ, όμως, εκεί που νομίζαμε ότι είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί αυτές τις εποχές, μας γυρίσατε 50 χρόνια πίσω… 

Ο (αφ)ορισμός της λαϊκής δεξιάς

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - Unfollow

Έχουμε κι εμείς ένα βήμα και γράφουμε δύο κουταμάρες, ενίοτε κάνουμε και πλάκα ή ειρωνευόμαστε αυτά που μας τρελαίνουν στην καθημερινή ζωή αυτής της χώρας, αλλά υπάρχουν και όρια. Και η αγωνία των «παραδοσιακών» δεξιών της ΝΔ είναι ένα από αυτά τα όρια…

Ξέρετε για ποιους δεξιούς μιλάω. Για αυτούς, τους παραδοσιακούς. Τους καραμπινάτους δεξιούς. Αυτούς της περιβόητης λαϊκής δεξιάς. Που ο ένας θείος τους ήταν λίγο βασιλικός (εντάξει, μωρέ, και τι έγινε;), ο μπαμπάς τους πίστευε ότι η χούντα, ωραία, ήταν μεν χούντα, αλλά δεν ήταν και ό,τι χειρότερο έχει γνωρίσει η χώρα, τουλάχιστον είχαμε ανάπτυξη και οι φιλήσυχοι πολίτες δεν κινδύνευαν. Αυτοί οι εκπρόσωποι του λαϊκού δεξιού καφενείου, την καρδιά των οποίων διεκδικεί επάξια να κερδίσει με τις επιπέδου (δεξιού) καφενέ αναλύσεις του για «καραμούζες και φτερά» ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Φαήλος Κρανιδιώτης. Έλα σου όμως που όλοι αυτοί, που αποτελούν την περήφανη δεξιά πτέρυγα της ΝΔ, αλλά και οι ΠΑΣΟΚοι του (πάλαι ποτέ) «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» συναποτελούν, σύμφωνα με τον σύγχρονο αστικό μύθο, τις «φιλοευρωπαϊκές» δυνάμεις αυτού του τόπου.

Όμως και η αγάπη για την Ευρώπη μπορεί να φτάσει μέχρι ένα σημείο για τον παραδοσιακό δεξιό της κυβέρνησης. Σύμφωνοι, μπορεί να ψηφίζει το ένα μνημόνιο μετά το άλλο, μπορεί να συντελεί στη διάλυση κάθε κοινωνικού ιστού με την επιβολή ακαριαίας φτώχειας στους πολίτες, αλλά όχι και να τον αφορίσει ο Σεραφείμ! Τι θα ’χουν μετά να διηγούνται τα εγγόνια του; Από τη μια για τον προπάππου τον δεξιό, τον αριστεροφάγο του Εμφυλίου, κι από την άλλη τον παππού που τον αφόρισε η  Εκκλησία; Τι πάει να πει τον αφόρισε; Η Εκκλησία δεν αφορίζει ποτέ τους καλούς δεξιούς. Οι καλοί δεξιοί είναι άνθρωποι της Εκκλησίας. Και καλά τα εγγόνια – οικογένεια είναι, κάτι θα βρισκόταν. Αλλά οι ψηφοφόροι;

Και κάπως έτσι η «φιλοευρωπαϊκή» ΝΔ της «φιλοευρωπαϊκής» δικομματικής κυβέρνησης προσπέρασε τις καταδίκες της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έκρινε ότι ο αποκλεισμός ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης που ισχύει στη χώρα μας από το 2008 συνιστά ουσιαστική παραβίασης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Προσπέρασε και τα πρόστιμα που θα κληθούμε να πληρώσουμε. Προσπέρασε και το «είναι συμβατική υποχρέωση της χώρας». Δεν ήταν δα και πλειστηριασμοί της πρώτης κατοικίας – εδώ θίγονταν τα ιερά και τα όσια του οικογενειάρχη…

Τι να σου κάνει και ο καλός δεξιός του Κυρίου, όταν ο Σεραφείμ μιλάει για την ομοφυλοφιλία με όρους «θανάσιμου αμαρτήματος»; Λέτε να ξυπνήσει μέσα του ο Διαφωτισμός; Μάλλον οι μνήμες από τότε που η Εκκλησία, με μπροστάρη τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, έδινε μάχη για την υποχρεωτική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, θα ξυπνήσουν. Κι από πίσω, πλήθος ψηφοφόροι. Mήπως κι ο Κώστας Καραμανλής πρώτος πρώτος δεν υπέγραψε – και μετά έγινε πρωθυπουργός; Πού να τρέχεις τώρα με διαφωτισμούς, δικαιώματα κι άλλες δυσνόητες λέξεις…

Βέβαια, για να είμαστε τίμιοι –και γιατί να μην είμαστε, δηλαδή;– ούτε ο Περισσός έχει ξεκάθαρη άποψη για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. Αλλά ούτε κι από αυτούς δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό. Άλλωστε σε πολλά ζητήματα, ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς να υπερασπιστεί το ΚΚΕ είναι: εντάξει, τουλάχιστον αυτοί δεν μας κυβερνάνε… Και όντως δεν μας κυβερνάνε αυτοί. Μας (συγ)κυβερνά η παραδοσιακή λαϊκή δεξιά!

Και για αυτούς η Ευρώπη δεν ταυτίζεται με τη Γαλλική Επανάσταση, το Μάη του ’68 και τους παρτιζάνους, αλλά με το σχέδιο Μάρσαλ, την ισλαμοφοβία και τα σύνορα της Frontex. Και δεν είναι μόνοι τους: ποιος να το περίμενε ότι την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα, η χώρα που επαίρεται ότι γέννησε τη δημοκρατία, οι εκλογές θα βαφτίζονταν «επικίνδυνη περιπέτεια», στην Γαλλία, τη χώρα που καυχιέται για το Διαφωτισμό, θα διαδήλωναν δεκάδες χιλιάδες κατά του δικαιώματος στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών; Εμ, δεν είναι κι η «ευρωπαϊκή ιδέα» μία, ενιαία και αδιαίρετη. «Ενιαία και αδιαίρετη» είναι μόνο η πίστη του Σεραφείμ, ίσως κι η δεξιά που μας κυβερνάει…

Έτσι φτάσαμε οι βουλευτές της Δεξιάς του Κυρίου να απειλούν ότι «αυτό δεν περνάει!», ορίζοντας –επιτέλους κι αυτοί!– τις δικές τους κόκκινες γραμμές. Διυλίζοντας τον κώνωπα του συμφώνου συμβίωσης και καταπίνοντας την κάμηλο της μετατροπής μιας ολόκληρης χώρας σε Ειδική Οικονομική Ζώνη. Αλλά για το τελευταίο δεν τους απείλησε κανείς με αφορισμό…

Το μεγάλο παζάρι των βουλευτικών ψήφων

Πηγή: Κώστας Γυφτοδήμος - "Unfollow"

O πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ενόψει της ανάγκης να ψηφιστεί όχι μόνο ο προϋπολογισμός, αλλά και ο νόμος για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, το νομοσχέδιο που θα άρει την απαγόρευση των κατασχέσεων, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της περιόδου 2014-2016 και οι συμπληρωματικοί προϋπολογισμοί που θα ακολουθήσουν, κάθονται και μετράνε τα «κουκιά».
Ο Αντώνης Σαμαράς γνωρίζει ότι η συνοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ είναι εύθραυστη. Μετά το «ναι» της Θεοδώρας Τζάκρη στην πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ και τη διαγραφή της από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, στο Μέγαρο Μαξίμου σήμανε συναγερμός. Οι πληροφορίες που φτάνουν στα αυτιά του πρωθυπουργού -παρότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιχειρεί να τον καθησυχάσει- είναι ότι υπάρχει ομάδα πράσινων βουλευτών που προτίθεται να διαφοροποιηθεί.

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι οι συγκεκριμένοι βουλευτές -που αυτοχαρακτηρίζονται «παπανδρεϊκοί» δεν διαφωνούν με τον πυρήνα των αντιλαϊκών μέτρων, ούτε θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση και να προκαλέσουν πρόωρες εκλογές. Τα κίνητρα της διαφοροποίησης τους έχουν να κάνουν με τους χειρισμούς του Ε. Βενιζέλου και την πρόθεση τους να τον εξωθήσουν σε παραίτηση από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Το εκρηκτικό εσωκομματικό σκηνικό στο ΠΑΣΟΚ το γνωρίζει και ο Αλέξης Τσίπρας. Το κάλεσμα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της συνέντευξης του στην Αυγή, προς τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας να μην ψηφίσουν τα μέτρα και να ρίξουν την κυβέρνηση αφορούσε, σύμφωνα με στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σχεδόν αποκλειστικά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ε. Βενιζέλος έσπευσε αμέσως να κατηγορήσει τον Α. Τσίπρα για «προσκλητήριο αποστασίας».

Οι εξελίξεις έχουν θορυβήσει το Μέγαρο Μαξίμου και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος φρόντισε ωστόσο να λάβει άμεσα τα μέτρα του. Η κίνηση της Ντόρας Μπακογιάννη να προτείνει την επάνοδο της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση και να καλέσει τον πρωθυπουργό να αναλάβει προσωπικά τους χειρισμούς, ώστε να «πειστεί» ο Φώτης Κουβέλης, προσφέροντας του ακόμα και τη σύναψη μιας νέας προγραμματικής συμφωνίας, δεν αποτελεί προσωπική πρωτοβουλία της. Παρότι επιχειρήθηκε από τμήμα των ΜΜΕ να φανεί ως προσπάθεια υπονόμευσης του πρωθυπουργού και να συνδεθεί με σενάρια που κυκλοφορούν για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης -«τύπου Παπαδήμου» ή με άλλο πρωθυπουργό από το υπάρχον κοινοβούλιο-, στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου διαβεβαιώνουν σε όλους τους τόνους ότι ο Α. Σαμαράς είναι αυτός που κινεί τα νήματα και ότι η πρωτοβουλία της κ. Μπακογιάννη ήταν στρατηγική του επιλογή.

Οι προσπάθειες αναβίωσης της τρικομματικής κυβέρνησης και η ένταξη ακόμη και βουλευτών που έχουν διαγράψει από τη ΝΔ στο πρόσφατο παρελθόν είναι για τον πρωθυπουργό υπόθεση κομβικής σημασίας. Ο Α. Σαμαράς έχει διαβεβαιώσει τους αξιωματούχους της ΕΕ, του ΔΝΤ, αλλά και τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, ότι η κυβέρνηση, πέραν των 154 βουλευτών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, διαθέτει «εφεδρείες» στο κοινοβούλιο που θα αποτρέψουν οποιοδήποτε «ατύχημα» και θα εξασφαλίσουν την υπερψήφιση των μέτρων.

Μιλώντας το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στο Βερολίνο, στο συνέδριο της γερμανικής εφημερίδας Suddeutsche Zeitung, ο Α. Σαμαράς διαβεβαίωσε τους παριστάμενους γερμανούς αξιωματούχος, μεταξύ αυτών και τον Β. Σόιμπλε, ότι: «Ακόμη κι αν υπάρχει διαρροή ενός βουλευτή, υπάρχει πάντοτε ένα "μαξιλάρι" καθώς υπάρχουν άλλοι έτοιμοι να βοηθήσουν».
Φαίνεται, μάλιστα, ότι οι «δεσμεύσεις» του πρωθυπουργού προς τους δανειστές δεν είναι έωλες.

Παρότι ο Φ. Κουβέλης αρνείται προς το παρόν την επάνοδο του κόμματος του στην κυβέρνηση, βουλευτές και στελέχη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής καλοβλέπουν την επιστροφή τους στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αφού επί της ουσίας συνεχίζουν με έμμεσο τρόπο να στηρίζουν τις κυβερνητικές αντιλαϊκές πολιτικές. Σ' αυτή την κατεύθυνση, οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ Βασίλης Οικονόμου και Γρηγόρης Ψαριανός υιοθέτησαν απόλυτα την πρόταση της Ντ. Μπακογιάννη. Ο Ψαριανός μάλιστα κάλεσε τον πρωθυπουργό να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες «διότι αυτή η κυβέρνηση δεν αντέχει όχι με 154, αλλά ούτε με 160 ή 170 βουλευτές»!

Υπέρμαχοι της επιστροφής στην κυβέρνηση, εμφανίζονται και ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ Ανδρέας Παπαδόπουλος, αλλά και ο Δημήτρης Χατζησωκράτης. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο πρωθυπουργός δεν αποκλείεται στο επόμενο διάστημα να αναλάβει την πρωτοβουλία και να καλέσει τον Φ. Κουβέλη σε κατ' ιδίαν συνάντηση, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία και να ανοίξουν οι πόρτες για την επάνοδο της ΔΗΜΑΡ. Το ενδεχόμενο της εκ νέου συμμετοχής της ΔΗΜΑΡ στον κυβερνητικό συνασπισμό, εκτιμά το πρωθυπουργικό περιβάλλον, θα εκτονώσει και την ένταση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, αφού θα μειώσει τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις ηγεσίες των δύο κομμάτων για την πρωτοκαθεδρία στην απόπειρα συγκρότησης του χώρου της κεντροαριστεράς.

Έτερη δεξαμενή για την εξεύρεση πρόθυμων να ψηφίσουν τα νέα σφαγιαστικά μέτρα είναι για το Μέγαρο Μαξίμου οι ανεξάρτητοι βουλευτές. Με εντολή του πρωθυπουργού, στενό μαρκάρισμα δέχονται οι πρώην βουλευτές της ΝΔ Γ. Κουράκος και Γ. Κασαπίδης. Παράλληλα, συνεργάτες του πρωθυπουργού, σε δημοσιογραφικά πηγαδάκια, σημειώνουν ότι ο Α. Σαμαράς έχει λάβει διαβεβαίωση από τον πρόεδρο του κόμματος Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα Ανδρέα Λοβέρδο ότι δεν είναι στις προθέσεις του να «αφήσει την κυβέρνηση να πέσει»... Πέραν αυτών, υπάρχουν άλλοι επτά βουλευτές, οι διαθέσεις των οποίων ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού και των υπόλοιπων αντιλαϊκών μέτρων αναμένονται με ιδιαίτερη αγωνία από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Την ίδια στιγμή στους διαδρόμους της Βουλής, παλιές καραβάνες της πολιτικής θυμίζουν την ιστορία με τις «βαλίτσες» του Τομ Πάπας, που οδήγησαν στα γεγονότα της αποστασίας το 1965, κατά τη διάρκεια των οποίων φημολογείται ότι ο ελληνοαμερικανός μεγιστάνας εξαγόρασε τη στήριξη βουλευτών. Κάποιοι σήμερα κάνουν λόγο για «ταρίφα» ενός εκατομμυρίου ευρώ, δεδομένης της κρισιμότητας των στιγμών. Αυτά βέβαια είναι σενάρια που μάλλον δεν πρόκειται να δουν το φως της δημοσιότητας.
Ωστόσο, με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προαναγγείλει ότι θα ζητήσει ονομαστικές ψηφοφορίες για όλα τα επίμαχα νομοσχέδια που θα κατατεθούν στη Βουλή, αν υπάρξουν βουλευτές πέραν της κυβερνητικής πλειοψηφίας που θα τα υπερψηφίσουν, θα πρέπει να δικαιολογήσουν την ψήφο τους.

Το έντονο παρασκήνιο και οι υπόγειες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα μέσα στους κόλπους του πολιτικού συστήματος οφείλονται ακριβώς στη σφοδρότητα των μέτρων που θα ακολουθήσουν.

Παρά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού και του Ε. Βενιζέλου ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα, οι βουλευτές θα κληθούν να ψηφίσουν περικοπές μισθών και συντάξεων, υπέρογκους φόρους, περικοπές στην υγεία και ταυτόχρονα την άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών, που θα δημιουργήσει στη χώρα μια νέα γενιά αστέγων. 

Ήδη το πρώτο δεκάμηνο του 2013 έχουν διενεργηθεί 13.597 προγράμματα πλειστηριασμού ακινήτων για οφειλές στο δημόσιο, ενώ οι τράπεζες έχουν στήσει φάμπρικα με την έκδοση διαταγών πληρωμής, προκειμένου να αρπάξουν τα σπίτια των λαϊκών νοικοκυριών μόλις ανάψει το πράσινο φως η κυβέρνηση.

Την ίδια στιγμή, μόνο μέσω του προϋπολογισμού που κατέθεσε η συγκυβέρνηση στη Βουλή, φορτώνει στις πλάτες του ελληνικού λαού νέα βάρη ύψους 6 δισ. ευρώ. Μέσα στο 2014 θα επιβληθούν επιπλέον φόροι 2,48 δισ. ευρώ στα εισοδήματα και στην ακίνητη περιουσία και θα περικοπούν περαιτέρω οι κοινωνικές παροχές κατά 3,14 δισ. Συγκεκριμένα, από το φόρο εισοδήματος η κυβέρνηση προβλέπει να εισπράξει 1,3 δισ. ευρώ (11,5%) περισσότερους φόρους από το 2013, ενώ από τους φόρους περιουσίας και κυρίως από τον νέο φόρο ακινήτων, επιπλέον 1,1 δια ευρώ (41,5%) σε σχέση με πέρυσι. Ταυτοχρόνως, έρχονται δραστικές περικοπές σε συντάξεις, κοινωνικές παροχές, μισθούς, ακόμα και στα επιδόματα των ανέργων. 

Συγκεκριμένα ο προϋπολογισμός προβλέπει: Τη διακοπή της χορήγησης του ΕΚΑΣ από την 1/1/2014 σε περίπου 60.000 χαμηλοσυνταξιούχους που δεν έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος ηλικίας. Την περικοπή των επιδομάτων ανεργίας μέσω της θέσπισης ακόμη πιο αυστηρών εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων. Τον δραστικό περιορισμό των τριτεκνικών και πολυτεκνικών επιδομάτων, μέσω της εφαρμογής αυστηρότατων εισοδηματικών κριτηρίων. Την περικοπή των παροχών υγείας του ΕΟΠΥΥ κατά 538 εκ. ευρώ, καθώς και την περικοπή της φαρμακευτικής δαπάνης του οργανισμού κατά 1,057 δισ. ευρώ. Επιβολή φόρου 26% από το πρώτο ευρώ στα εισοδήματα που αποκτούν ελεύθεροι επαγγελματίες και εμποροβιοτέχνες. Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου των 5.000 ευρώ. Κατάργηση όλων σχεδόν των φοροαπαλλαγών που υπήρχαν για ενοίκια, δίδακτρα, τόκους στεγαστικών δανείων, νοσήλια, φροντιστήρια κ.ά.

Με δεδομένο ότι η κυβέρνηση δεν έχει καταλήξει σε οριστική συμφωνία με την τρόικα για το ύψος του δημοσιονομικού κενού του 2014, είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν συμπληρωματικοί προϋπολογισμοί, που θα εξειδικεύσουν τα νέα μέτρα ύψους άνω των 2 δια ευρώ, που σχεδιάζει από κοινού η κυβέρνηση με τους εκπρόσωπους των δανειστών, και θα προβλέπουν μεταξύ άλλων: Ψαλίδι 5-10% στις επικουρικές συντάξεις και κούρεμα 10% στα εφάπαξ. Μείωση κατά 20-35% στους μισθούς των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων και πιθανή μείωση των θεωρούμενων «υψηλών» συντάξεων. Πρόσθετους φόρους και περαιτέρω περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες.

Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί ότι μέσα στο 2014 η κυβέρνηση σχεδιάζει να απολύσει 15.000 εργαζομένους, να ξεπουλήσει μεγάλο τμήμα της δημόσιας περιουσίας και ταυτόχρονα να ξεκινήσει μέσα στην Άνοιξη τη συζήτηση με την τρόικα για νέο δάνειο προκειμένου να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό της διετίας 2014-2015. Νέο δάνειο, που θα οδηγήσει σε νέο μνημόνιο και αναπόφευκτα σε νέα μέτρα. Ένα νέο μνημόνιο, που μαζί με τα πολλά δεινά που θα φέρει δεν αποκλείεται να επιβάλει και κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων αλά Κύπρος...

Με βάση τα παραπάνω και την καταιγίδα που ετοιμάζεται, εξηγείται και η αγωνία του πρωθυπουργού να εξασφαλίσει βουλευτές αποφασισμένους να συντρίψουν τον λαό και να κρατήσουν ζωντανή την κυβέρνηση μέχρι τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου. Οι κυβερνώντες μάλιστα θεωρούν ότι οι «πρόθυμοι» θα βρεθούν είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο...

Οι στατιστικές, τα μικρά ψέματα και τα μεγάλα ψέματα…

Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος - "Unfollow"

 Πού πήγαν όλες εκείνες οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που μεσουρανούσαν στο μιντιακό σκηνικό;
Πού πήγαν όλες εκείνες οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που μεσουρανούσαν στο μιντιακό σκηνικό;

_ Λάμδα Research, παρακαλώ;

_ Γεια σας, από το Mega καλούμε, θέλουμε να παραγγείλουμε μια δημοσκόπηση.

_ Βεβαίως, πώς τη θέλετε μαγειρεμένη;

Σιγή ασυρμάτου έχει πέσει τελευταία… Πού πήγαν όλες εκείνες οι εταιρίες δημοσκοπήσεων που μεσουρανούσαν στο μιντιακό σκηνικό; Γιατί τα κανάλια δεν μας παίρνουν πλέον τα αυτιά κάθε βδομάδα με το ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός, ποια είναι η πρόθεση της ψήφου μας και ποιο κόμμα προηγείται;

Όχι ότι μας έλειψαν βέβαια… Για να πούμε και την αλήθεια, οι περισσότεροι από μας είναι σίγουροι ότι οι κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις «μαγειρεύονται». Καταγράφεται μεν μια τάση από τη σχετική έρευνα που διεξάγεται, αλλά τα στατιστικά στοιχεία ερμηνεύονται κατά το δοκούν. Για παράδειγμα, η διαχείριση των «αναποφάσιστων»: πλέον καταγράφονται σε τόσο υψηλά ποσοστά που καθιστούν τα όποια συμπεράσματα αναξιόπιστα. Όπως και η διαχείριση των ερωτήσεων ή των προσφερόμενων απαντήσεων.

Δεν τα λέμε εμείς, η έκθεση της Ελεγκτικής Εταιρίας Δημοσκοπήσεων και Ερευνών Κοινής Γνώμης τα λέει, αναφερόμενη στην έρευνα της εταιρείας Κάπα-research για τους -υποτίθεται- «δημοφιλέστερους» περιφερειάρχες και δημάρχους της χώρας εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014. Η έρευνα χτύπησε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής στις 15 Σεπτεμβρίου, ενώ -σύμφωνα με την ταυτότητά της- διεξήχθη διαδικτυακά μεταξύ 3 και 18 Ιουλίου 2013, σε δείγμα 30.249 ατόμων. Η έκθεση ελέγχου παραθέτει μια σειρά παραλήψεων και λαθών κατά τη διεξαγωγή της έρευνας για να συμπεράνει τελικά ότι η εν λόγω δημοσκόπηση «δεν πληροί τις προϋποθέσεις μιας αντιπροσωπευτικής έρευνας». Είδατε εσείς καμιά επανόρθωση;

Έτσι και αλλιώς κανείς δεν ζητά ευθύνες από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων ή τα ΜΜΕ για πιθανά… «λάθη» ή παραλείψεις. Πριν από τις εκλογές του Μάη 2012, οι δημοσκοπήσεις που έβλεπαν το φως της δημοσιότητας έδιναν υψηλά ποσοστά σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (πολύ παραπάνω από αυτά που τελικά πήραν), ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ έδιναν ποσοστό αισθητά πιο χαμηλό από αυτό που κατέγραψε. Την ίδια εποχή είχα στα χέρια μου μια αντίστοιχη έρευνα από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, οι προβλέψεις της οποίας επιβεβαιώθηκαν πλήρως στις εκλογές. Να επισημάνουμε, βέβαια, ότι η έρευνα του Παντείου έγινε χωρίς τη χρηματοδότηση κάποιου από τα μεγάλα κόμματα ή των μίντια που τα στηρίζουν.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι οι δημοσκοπήσεις είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο. Τόσο σημαντικό, ώστε οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ήταν ένας από τους δύο βασικούς λόγους που οδήγησαν την κυβέρνηση στην απόφαση να «τελειώσει» με τη Χρυσή Αυγή. Ο ένας ήταν η επίδειξη δύναμης των ακροδεξιών ταγμάτων ασφαλείας στους συγγενείς των θυμάτων στο Μελιγαλά και ο δεύτερος η δυναμική της Χρυσής Αυγής όπως αυτή καταγραφόταν, πριν τη δολοφονία του Κερατσινίου, στις κρυφές δημοσκοπήσεις που έχουν τα κόμματα και την έφερνε να ανταγωνίζεται σε ποσοστά ακόμη και τη ΝΔ.

Ασφαλώς όμως οι δημοσκοπήσεις αποτελούν και ένα –με επιστημονική τεκμηρίωση ενδεδυμένο– χαλινάρι που χρησιμοποιούν τα καθεστωτικά μέσα και οι κυβερνώντες για να κρατούν σε λήθαργο τους πολίτες. Φανταστείτε, ας πούμε, να δημοσιεύονταν δημοσκοπήσεις που θα εμφάνιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ με επτά ποσοστιαίες μονάδες μπροστά ή την κυβέρνηση να καταρρέει, πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση και η ψυχολογία του κόσμου.

Φημολογείται έντονα ότι τέτοιες δημοσκοπήσεις υπάρχουν, αλλά δεν δημοσιεύονται. Να υποθέσουμε ότι δεν τις αφήνει να βγουν στο φως η κυβέρνηση για να μη διαλυθεί; Ή ότι δεν τις «κυνηγά» ούτε η αντιπολίτευση για να μην σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και πέσει η κυβέρνηση πριν το σωστό τάιμιγκ; Το ψέμα είναι βολικό από πολλές πλευρές…

Πάντως, στην «ελεύθερη αγορά» κανείς δεν χάνεται. Κι αν δεν ακούτε τόσο συχνά τις δημοσκοπήσεις τους, δεν σημαίνει ότι οι οκτώ πιο διάσημες στο κοινό εταιρείες ερευνών κοινής γνώμης (ALCO, GPO, Κάπα-Research, MARC, Metron Analysis και MRB) δεν κάνουν χρυσές δουλειές, πληρωμένες από το ελληνικό δημόσιο βεβαίως.

Μαγειρεύουν, άραγε, τις δημοσκοπήσεις οι εταιρίες που έχουν υπογράψει συμβάσεις με το δημόσιο και έχουν λάβει κονδύλια πολλών εκατομμυρίων ευρώ; Μια έρευνα που θα μέτραγε τι πιστεύουν οι πολίτες για τις ίδιες τις δημοσκοπήσεις και την αξιοπιστία τους θα είχε, νομίζω, εξαιρετικό ενδιαφέρον…

"Ο μόνος σίγουρος και δίκαιος τρόπος"

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - "Unfollow"

H εμπειρία από την κρίση του '29, μια κρίση που έθρεψε το φασισμό, διδάσκει ότι δεν είναι ούτε η φτώχεια, ούτε η δυστυχία, ούτε η μιζέρια που χειραφετούν τις συνειδήσεις. Αντίθετα, είναι η επιμονή για τη διάνοιξη έστω και μιας χαραμάδας, είναι το αίσθημα της προοπτικής για ένα καλύτερο αύριο που τροφοδοτούν την ελπίδα και που, με τη σειρά τους, όλα αυτά εκφράζονται με τη μορφή μιας νέας αυτοπεποίθησης που σπρώχνει τις μάζες στο προσκήνιο της Ιστορίας.

Δεν είναι η κρίση που επιφέρει τη συνειδητοποίηση και τη χειραφέτηση του καταπιεσμένου κόσμου της εργασίας. Είναι η άνοδος της διεκδίκησης, των αγώνων, της ταξικής πάλης μέσω της οποίας οι εργαζόμενοι αποκτούν συνείδηση της δύναμης τους. Είναι η ταξική πάλη, που σε αντίθεση με το ρεφορμισμό, επιτρέπει στους εργάτες, όπως σημείωνε ο Λένιν, να καταλαβαίνουν πως «σε συνθήκες διατήρησης του καπιταλισμού οι μεταρρυθμίσεις δεν μπορούν να είναι ούτε σταθερές ούτε σοβαρές» και να «παλεύουν για βελτιώσεις για να συνεχίσουν πιο επίμονη πάλη ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά».

Στις συνθήκες που διανύουμε, η οικονομική κρίση χρησιμοποιείται από τους τηλεβόες της κυρίαρχης προπαγάνδας ως τρομολαγνικό χαρτί του συστήματος, ως αναισθητικό που θα παραλύσει τα αντανακλαστικά των λαϊκών μαζών. Οι εργαζόμενοι βιώνουν την κρίση και ως θύματα, αλλά και ως παθητικοί θεατές ενός θρίλερ που, ενώ το έχουν ξαναδεί, εντούτοις τους κρατά εγκλωβισμένους στα όρια που έχουν σκηνοθετήσει οι υπαίτιοι της κρίσης. Όμως, όσο λογικό είναι τα στραπάτσα να φέρνουν απογοήτευση, κατάθλιψη και μοιρολατρία, άλλο τόσο πιθανό και δυνατό είναι να γεννήσουν το αντίθετο τους, που δεν θα ξεστρατίσει στην τυφλή οργή, δεν θα υποκύψει στις σειρήνες της παραίτησης, δεν θα επιτρέψει οι δυνάμεις των δημιουργών της Ιστορίας να αποδειχτούν ανεπαρκείς, να αφομοιωθούν, να ζαλιστούν από την «απότομη στροφή της Ιστορίας», να μην παρεμβαίνουν παρότι «η κοινωνία σαπίζει» και να παρακολουθούν «αυτό το σάπισμα (να) παρατείνεται κάποτε για ολόκληρες δεκαετίες» (Λένιν, Άπαντα, εκδ. Σύγχρονη Εποχή τ. 11, σ. 368).

Επανάσταση, λοιπόν; Ανεπιφύλακτα ναι, αφού «η επανάσταση σε μερικούς μπορεί να μην αρέσει/ μα είναι ο μόνος σίγουρος και δίκαιος τρόπος/ να καθαρίσεις απ' το ρίπος τους ανθρώπους» («Λόρδος Μπάιρον», στο Αρης Αλεξάνδρου, Διάλεξα, εκδ. Κείμενα).

Αλλά όταν μιλάμε για επανάσταση, για κοινωνική επανάσταση, και όχι για «επανάσταση στην καταπολέμηση της πιτυρίδας», όχι για «επανάσταση στις νέες μάρκες απορρυπαντικών», όταν μιλάμε για άλλου τύπου κοινωνία, όταν μιλάμε για λαϊκή εξουσία, που ποτέ στην Ιστορία δεν προέκυψε και δεν θα προκύψει σαν ένα σκηνοθετημένο στο πόδι μονόπρακτο, τότε όσο απεχθής είναι ο «τυφλοσούρτης» των «έτοιμων λύσεων», άλλο τόσο χρήσιμο είναι το «ξαναδιαβάσμα», στο φως των νέων συνθηκών, των απόψεων των «ειδικών», στην προσπάθεια άντλησης γνώσεων από το θησαυροφυλάκιο της εμπειρίας.

Ας πάρουμε, λοιπόν, τη γνώμη ενός «ειδικού» της επανάστασης: «[...] δεν υπάρχει αμφιβολία -έγραφε ο Λένιν-ότι η επανάσταση είναι αδύνατο να γίνει χωρίς επαναστατική κατάσταση, μα κάθε επαναστατική κατάσταση δεν οδηγεί σε επανάσταση. Ποια είναι, μιλώντας γενικά, τα γνωρίσματα μιας επαναστατικής κατάστασης; Ασφαλώς δεν θα πέσουμε έξω αν υποδείξουμε τρία βασικά γνωρίσματα, τα παρακάτω:
1) Η αδυναμία των κυρίαρχων τάξεων να διατηρήσουν σε αναλλοίωτη μορφή την κυριαρχία τους. Η μια είτε η άλλη κρίση των "κορυφών", η κρίση της πολιτικής της κυρίαρχης τάξης που δημιουργεί ρωγμή απ' όπου εισχωρεί η δυσαρέσκεια και ο αναβρασμός των καταπιεζόμενων τάξεων. Συνήθως, για να ξεσπάσει η επανάσταση, δεν είναι αρκετό "τα κάτω στρώματα να μη θέλουν", μα χρειάζεται ακόμη και "οι κορυφές να μην μπορούν" να ζήσουν όπως παλιά.
2) Επιδείνωση, μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη, της ανέχειας και της αθλιότητας των καταπιεζόμενων τάξεων.
3) Σημαντικό ανέβασμα για τους παραπάνω λόγους της δραστηριότητας των μαζών, που σε "ειρηνική" εποχή αφήνουν να τις ληστεύουν ήσυχα, ενώ σε καιρούς θύελλας τραβιούνται τόσο απ' όλες τις συνθήκες της κρίσης, όσο και από τις ίδιες τις "κορυφές", σε αυτοτελή ιστορική δράση.

Χωρίς αυτές τις αντικειμενικές αλλαγές, που δεν εξαρτώνται ούτε από τη θέληση ορισμένων χωριστών ομάδων και κομμάτων, αλλά ούτε και από τη θέληση "ορισμένων χωριστών τάξεων, η επανάσταση, κατά γενικό κανόνα, δεν μπορεί να γίνει».

Δικαιοσύνη

 (Το εντιτόριαλ του UNFOLLOW 24)

Ο λόγος περί συλλογικής ευθύνης καλά κρατεί. Οι δημοσιολογούντες στο ευρύ μέτωπο του δημοσίου λόγου που ελέγχει η κυβέρνηση δεν σταματούν να στηλιτεύουν τις κραυγές για «λαμόγια επιχειρηματίες» και «προδότες πολιτικούς» και τις εκκλήσεις για «λαϊκά δικαστήρια» και «κρεμάλες», και να προειδοποιούν ότι η καθολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος είναι υπόθεση επικίνδυνη και οδηγεί στον φασισμό. Θα είχαν αναντίρρητα δίκιο, αν δεν παρέλειπαν τεχνηέντως να διευκρινήσουν ότι είναι άλλο πράγμα το πολιτικό σύστημα με τη θεσμική έννοια κι άλλο με την έννοια της συμπαιγνίας επαγγελματιών πολιτικών που ευθύνονται για την εξαθλίωση των πολιτών επειδή υπερασπίζονται μόνο τα συμφέροντα τα δικά τους και μιας μικρής ομάδας ολιγαρχών, που ελέγχει σχεδόν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας. Όσο απαραίτητο είναι για τη δημοκρατία να προστατευτεί το πρώτο τόσο ζωτικό είναι να βρεθεί το δεύτερο ενώπιον της δικαιοσύνης.

 Στην πραγματικότητα, η ίδια η προστασία του πολιτικού συστήματος –με την έννοια εκείνου του μηχανισμού που διαμεσολαβεί τα αντικρουόμενα συμφέροντα των κοινωνικών ομάδων– είναι που δημιουργεί την τόσο επείγουσα ανάγκη να λογοδοτήσουν όχι ένας-δυο αποδιοπομπαίοι τράγοι αλλά οι κορυφαίοι αρχιτέκτονες της ασυδοσίας της εξουσίας. Αν κάτι τέτοιο δεν συμβεί, τότε στ’ αλήθεια είναι το πολιτικό σύστημα με τη θεσμική έννοια που κινδυνεύει – και γι΄αυτόν τον κίνδυνο η ευθύνη όχι μόνο δεν είναι συλλογική αλλά είναι απολύτως επιμερισμένη. Διότι ούτε ο «λαϊκισμός» γενικώς και αορίστως, που τα φερέφωνα της κυβέρνησης δεν ξέρουν καν τι σημαίνει, ούτε οι «πλατείες» και οι «αγανακτισμένοι», ούτε η νεόκοπη αξιωματική αντιπολίτευση του πρώην 4%, ευθύνονται για την ασυδοσία αυτή. Αντιθέτως ευθύνονται πρωτίστως τα πολιτικά πρόσωπα και οι κύκλοι που, όσο κι αν αλλάζουν κάθε τόσο τη ρητορική τους, δεν έχουν απαγκιστρωθεί από την εξουσία εδώ και δεκαετίες, ενώ με θράσος αποφεύγουν την υποχρέωση να λογοδοτήσουν.

 Ο κίνδυνος για το πολιτικό σύστημα είναι το έλλειμμα δικαιοσύνης. Τα υπόλοιπα είναι στάχτη στα μάτια.

 UNFOLLOW