Μια επισήμανση

Από giorgis , Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010 | 9:58 μ.μ.

Όταν ολοκληρωθούν οι αποκαλύψεις που κάνει το το Wikileaks –δημοσιεύοντας τα απόρρητα έγγραφα του Στέητ Ντιπάρτμεντ, που υπέκλεψε ένας Σουηδός χάκερ- θα κάνουμε ένα γενικότερο σχολιασμό σ’ αυτό το γεγονός. Προς το παρόν μια επισήμανση.


Διαβάζουμε, ανάμεσα στα άλλα ότι υπάρχει απόρρητο τηλεγράφημα λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του 2009 που αναφέρει ότι: «Η επόμενη ελληνική κυβέρνηση θα επιδείξει... ευελιξία στο Σκοπιανό».

Τι άραγε να εννοούν οι αμερικάνοι με την λέξη «ευελιξία»; Και πώς ήξεραν ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση και προεξοφλούσαν τις προθέσεις της; Ρητορικά ερωτήματα φυσικά γιατί οι απαντήσεις για τους αναγνώστες του μπλογκ μας είναι γνωστές πιστεύουμε.

Η κοινωνία υποφέρει και η κυβέρνηση ...παίρνει μέτρα

Για την απεργία των δημοσιογράφων

Γράφει ο δημοσιογράφος με μπλοκάκι.
Αγαπητοί σύντροφοι. Με αφορμή την σημερινή κινητοποίηση του κλάδου μου θέλω να γράψω κάποιες σκέψεις, οι οποίες δεν μου δημιουργήθηκαν πρόσφατα αλλά μου είναι παγιωμένες από τον πρώτο καιρό που βρέθηκα σ’ αυτό το χώρο.

Δεν θα μιλήσω για το «διευθυντικό δικαίωμα» που στέλνει εργαζόμενους 30-35 χρονών να παίρνουν τσιγάρα στον αρχισυντάκτη. Ούτε θα αναφερθώ στην εργοδοτική αυθαιρεσία που φτάνει στο σημείο να εξευτελίζει νέες κοπέλες που έχουν όνειρο να γίνουν «λειτουργοί της ενημέρωσης». Ούτε θα μιλήσω επίσης για το «χαρτζιλίκι» που παίρνουμε αντί για μισθό, τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας που επικρατούν στο επάγγελμά μας, το αβάσταχτο άγχος της δουλειάς, κ.λπ. Όλα αυτά είναι γνωστά όπως γνωστό είναι ότι σήμερα οι μεγαλοϊδιοκτήτες των ΜΜΕ εκμεταλλεύονται την καπιταλιστική κρίση με στόχο την παραπέρα συρρίκνωση των όποιων δικαιωμάτων και κεκτημένων της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Εγώ θέλω να επικεντρωθώ αλλού. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διαδηλώσαμε σήμερα είμαστε συνένοχοι στο «έγκλημα» που διαπράττετε εδώ και χρόνια σε βάρος της δημοσιογραφίας.
Μήπως τόσα χρόνια στο σινάφι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι οι «συνάδελφοι» που τσεπώνουν «τα μαύρα» για να εκτελούν διατεταγμένοι υπηρεσία;
Μήπως δεν ξέρουμε τους «τρόφιμους» του υπουργείου Εσωτερικών όπως και του Προστασίας του Πολίτη που τσεπώνουν τα «μυστικά κονδύλια»;
Ολοι μας δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που χρησιμοποιούν την πένα και τα μικρόφωνα τους για να εκτελούν, με το αζημίωτο, «διατεταγμένη υπηρεσία»;
Γιατί ποτέ δεν βγήκαμε να τα αποκαλύψουμε αυτά; Μήπως και εμείς την «βρίσκαμε» με την «δόξα» του γυαλιού, και την «επωνυμία» της υπογραφής; Ή έστω μας παραμύθιαζαν οι εργοδότες μας για «τις προοπτικές που έχουμε» και κάναμε «γαργάρα» όσα βλέπαμε να συμβαίνουν γύρω μας;

Δεν γνωρίζουμε όλοι μας ότι όλα τα σημαντικά ΜΜΕ, με δυνατότητα παρέμβασης στην κοινή γνώμη έχουν συγκεντρωθεί στα χέρια 5-6 καπιταλιστών που χρησιμοποιούν την δημοσιογραφία ως «επιχειρηματική δραστηριότητα» που αποσκοπεί στο κέρδος; Ότι χρησιμοποιούν τα τηλεοπτικά κανάλια μέσω των οποίων ασκείται η «πίεση» στους κυβερνώντες για την ανάληψη δημοσίων έργων και προμηθειών; Μήπως δεν ξέρουμε ότι τα περισσότερα ΜΜΕ έχουν μεταβληθεί οχήματα πίεσης, εκβιασμών και απειλών για να εξυπηρετούνται οι μπίζνες των ιδιοκτητών τους; Γιατί ποτέ δεν μιλήσαμε για τα παραπάνω;

Γνωρίζω ότι η αντίληψη περί «συλλογικής ευθύνης» είναι ναζιστική αρχή και δεν θέλω να τσουβαλιάσω όλους τους δημοσιογράφους. Αλλά ας μου απαντήσουν οι συνάδελφοι: Πότε αντισταθήκαμε όταν ο αρχισυντάκτης έκοβε και έραβε τα κείμενα μας για να προσαρμόζονται στην «γραμμή» του ΜΜΕ που εργαζόμαστε; Μήπως είναι ψέματα ότι όλοι μας έχουμε φτάσει στο σημείο να αυτολογοκρινόμαστε σ’ αυτά που γράφουμε και λέμε γιατί διαφορετικά ο κίνδυνος της απόλυσης είναι πάνω απ’ τα κεφάλια μας; Εμείς λοιπόν που κάθε εργατική διεκδίκηση την προβοκάραμε συνειδητά, για να είμαστε αρεστοί στα αφεντικά μας πώς τώρα έχουμε απαίτηση ο λαός να μας συμπαρασταθεί τώρα που η οικονομική κρίση άγγιξε και τον κλάδο μας;

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: Αναγκαστήκαμε να παραλείψουμε κάποια ονόματα και περιστατικά στον χώρο του ΜΜΕ, που αναφέρει το e-mail που πήραμε, πρώτον γιατί είναι ανώνυμο και δεύτερο γιατί πιθανόν να μας δημιουργούσε προβλήματα αν αναφέραμε περιστατικά την βασιμότητα των οποίων δεν μπορεί να αποδείξουμε.

Ιστορίες του… «Νέου Σχολείου»

Ιστορία 1η

Ποια είναι πραγματικά τα όρια της δημοκρατικής ανοχής στην ελληνική εκπαίδευση; Πώς παραμένει «αθόρυβα» στη διευθυντική του θέση ένας άνθρωπος που, μεταξύ άλλων, έχει υπερασπιστεί δημόσια (στην τηλεόραση της Μυτιλήνης) την πολιτική της χούντας των συνταγματαρχών και της δικτατορίας Μεταξά, που είχε στο site του στο σχολικό δίκτυο sch.gr συνδέσμους για την ακροδεξιά παρακρατική οργάνωση Χρυσή Αυγή- η οποία οργανώνει, εκτός των άλλων, πογκρόμ εναντίον των μεταναστών στην Αθήνα-, που έχει δηλώσει σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΛΜΕ Λέσβου ότι «δεν συνομιλεί με κομμουνιστές»;

Το επιχείρημα ότι οι πολιτικές-ιδεολογικές πεποιθήσεις αφορούν την προσωπική και όχι την επαγγελματική ζωή δεν μπορεί να σταθεί εφόσον, αφενός, όλες τις παραπάνω δηλώσεις ο Διευθυντής του Πειραματικού Γυμνασίου τις έχει κάνει ως καθηγητής εκλεγμένος με το ψηφοδέλτιο της ΔΑΚΕ και μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Λέσβου και, αφετέρου, το site του φιλοξενούνταν στο σχολικό δίκτυο sch.gr, το οποίο κατά τα άλλα δεν φείδεται λογοκρισίας για μη αρεστές πολιτικές σελίδες.
Με ποια κριτήρια λοιπόν τοποθετήθηκε αυτός ο άνθρωπος Διευθυντής στο Πειραματικό Γυμνάσιο και του δόθηκε η ευκαιρία να επηρεάζει με τέτοιες ιδέες ένα ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας, να διαμορφώνει ένα εργασιακό περιβάλλον, να είναι υπεύθυνος για την εκπαίδευση των παιδιών; Νόμιμα, με «αντικειμενικά κριτήρια», θα πει κάποιος…

Η περίπτωση Μακρυπούλια- ο οποίος δεν αποτελεί φυσικά το κύριο πρόβλημα της εκπαίδευσης- ακριβώς αυτό αναδεικνύει καθαρά: τι είναι η αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης· μπορεί να θεωρείς «εθνοσωτήρια» την χούντα του Παπαδόπουλου και αναμορφωτή της χώρας τον Μεταξά, μπορεί να μην κρύβεις τη λύπη σου που ο Χίτλερ δεν ολοκλήρωσε τη γενοκτονία των Εβραίων, μπορεί να θεωρείς αξιόπιστη επιστημονική παραπομπή τη Χρυσή Αυγή, θα υπάρχει όμως πάντα για εσένα μία θέση «ευθύνης» στην εκπαίδευση, εφόσον κατά τα άλλα δεν ενοχλείς την εκπαιδευτική εξουσία με… «συνδικαλισμούς και διεκδικήσεις». Οι σύλλογοι εκπαιδευτικών της Λέσβου όμως που αντέδρασαν στην περίφημη «αυτοαξιολόγηση» τον περασμένο Ιούνιο και δεν δέχτηκαν την υποταγή τους στους μηχανισμούς πειθάρχησης και χειραγώγησης δεν κρίθηκαν άξιοι να αποκτήσουν διαδραστικούς πίνακες.

Αυτή είναι η περίφημη «αξιολόγηση» του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και της ΕΕ. Άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους τιμωρεί. Ας αρχίσουμε να αμφισβητούμε τα δεδομένα γιατί το χαλί που στρώνεται κάτω από τις ζωές μας αυτά τα χρόνια είναι επικίνδυνο…

Ιστορία 2η

«Ευτυχή» κατάληξη είχε για το χώρο της εκπαίδευσης η κωμωδία «Μια καρέκλα για τον Τζιμή» που παίζεται από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Μέγα θέμα είχε γίνει η «τακτοποίηση» του τέως περιφερειακού διευθυντή εκπαίδευσης. Η τοπική πολιτική και εκπαιδευτική ηγεσία ενώ αφήνει άλυτα φλέγοντα προβλήματα των σχολείων (κενά σε καθηγητές, ελλείψεις σε βιβλία, ακατάλληλες αίθουσες κ.λπ.) ανέδειξε σε κύριο πρόβλημα τις αξιώσεις του εν λόγω κυρίου.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Στα χρόνια του Καραμανλή του νεότερου με απόλυτα κομματικά κριτήρια ο κ. Τζιμής διορίστηκε περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης Β. Αιγαίου. Η δουλειά του ήταν να εξυπηρετεί με ρουσφέτια τους οπαδούς της ΝΔ και να κυνηγάει κάθε διαφορετική φωνή στα σχολεία (ας θυμηθούμε τη στέρηση μισθού που επέβαλλε σε δάσκαλο που διαμαρτυρήθηκε δημόσια για προβλήματα του σχολείου του). Με την αλλαγή της κυβέρνησης όμως θα έπρεπε να επιστρέψει στο σχολείο του ως απλός καθηγητής. Ο ίδιος θεωρώντας μάλλον υποτιμητικό και προσβλητικό να ξαναμπεί σε τάξη, ζήτησε να γίνει Διευθυντής του 4ου Λυκείου και μόνο (το Γυμνάσιο της Μόριας που χήρευε μάλλον παρακατιανό του έπεφτε).

Την υπόθεση ανέλαβαν οι «κολλητοί» στο ΠΑΣΟΚ της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που σκέφτηκαν ως εξής: «σήμερα είμαστε εμείς στην εξουσία, αύριο μπορεί να είναι αυτοί·ας βολεύουμε ο ένας τον άλλο»· και έτσι υιοθέτησαν το αίτημα του. Αντέδρασε όμως ο δικαιωματικά τοποθετημένος Διευθυντής στο 4ου Λύκειο, που επίσης ανήκει στο ΠΑΣΟΚ. Για αυτή του την αντίδραση τιμωρήθηκε με ένα σταλινικού τύπου αποκλεισμό από το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚ για το ΠΥΣΔΕ.

Λύση στο «αδιέξοδο» δόθηκε με τον πρόσφατο Ν.3879/23-09-2010 για τη Δια Βίου Μάθηση (στις «λοιπές διατάξεις» φυσικά· μίλησε κανείς για φωτογραφική διάταξη;), σύμφωνα με τον οποίο τα κομματικά στελέχη που υπηρετούν σε υψηλόβαθμες θέσεις μετά το πέρας της θητείας τους (δηλ. με την αλλαγή της κυβέρνησης) θα μπορούν να καταλαμβάνουν προσωποπαγή θέση σχολικού συμβούλου. Δηλαδή τα κόμματα εξουσίας θα φροντίζουν τα στελέχη τους και αφού χάσουν την εξουσία. Τώρατι συμβουλές θα δίνουν στους εκπαιδευτικούς άνθρωποι που έχουν 10 και 20 χρόνια να μπούνε σε τάξη και δεν έχουν και τα απαιτούμενα επιστημονικά προσόντα μόνο η υπουργός και οι βουλευτές που το ψήφισαν ξέρουν. Όσο για μας και τους μαθητές μας, μπορεί να μην γνωρίζουμε αν θα έχουμε φέτος πετρέλαιο να ζεσταθούμε αλλά τουλάχιστον θα έχουμε την ικανοποίηση πως «δικαιώθηκε» ο κ. Τζιμής.

Ιστορία 3η

Βεβαίως η Διοίκηση δεν έδειξε αντίστοιχα αντανακλαστικά και για να δώσει μια λύση στο γνωστό πρόβλημα του ΕΠΑΛ Πλωμαρίου. Δυόμιση μήνες από το άνοιγμα των σχολείων και υπάρχουν ακόμα κενά εκπαιδευτικών (συνολικά 45 ώρες περίπου). Και αν για τον Γεωπόνο που λείπει η Διοίκηση παραπέμπει στο Υπουργείο, για τις 6 ώρες ΠΕ04 δεν μπορεί να κάνει πια τα στραβά μάτια… Γιατί υπάρχουν τρεις (3)!!! εκπαιδευτικοί της ειδικότητας αυτής στο Λύκειο του Πλωμαρίου οι οποίοι έχουν πλεόνασμα ωρών (συνολικά 13!!!) και οι οποίοι αρνούνται (!!!) να πάνε στο ΕΠΑΛ να συμπληρώσουν το ωράριό τους, παρά τη σχετική απόφαση του ΠΥΣΔΕ. Από πού αντλούν το θράσος; Ποιοι τους κάνουν πλάτες; Γιατί τους ανέχεται η Διοίκηση, την ώρα που έχει κάνει λάστιχο δεκάδες άλλους εκπαιδευτικούς, στέλνοντάς τους να συμπληρώνουν ωράριο (μέχρι τελευταίας ώρας) σε δύο, τρία και τέσσερα σχολεία; Ας βγάλουν οι συνάδελφοι τα συμπεράσματά τους…

Επίλογος

Το παραμύθι έχει και κακό λύκο και ατίθασα γουρουνάκια… Το Νέο Σχολείο που μας ετοιμάζουν χτίζεται με πολύ παλιά υλικά: από τον φασισμό- που μπαίνει στα σχολεία με κοστούμι και αντικειμενικά κριτήρια- μέχρι την αξιολόγηση, που ενώ «δικαιώνει» κάθε κολαούζο της εξουσίας, στρέφεται ενάντια στον εκπαιδευτικό της τάξης που αγωνίζεται και διεκδικεί. Κι ο μαθητής τελικά από «πρώτος» φτάνει «τελευταίος» και καταϊδρωμένος…

Μυτιλήνη, 29-11-2010

Μας κήρυξαν τον πόλεμο. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Να εκδώσουμε τώρα την ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΓΝΩΜΗ

Του δημοσιογράφου Δημήτρη Τρίμη - Συσπείρωση Δημοσιογράφων.

Μας κήρυξαν τον πόλεμο τα αφεντικά. Θέλουν μέσα από την συστηματική καταστροφή (δόγμα του ΣΟΚ) της εργασίας, των κοινωνικών και των πολιτικών μας δικαιωμάτων -καταστροφή που προκαλούν και καθοδηγούν με την πλύση εγκεφάλου του λαού-, να βγούν ξανά ισχυροί οι βαρόνοι των δικών τους Μέσων Ενημέρωσης. Θα τους αφήσουμε;

Χρειάζεται τόλμη, ενότητα και σχέδιο μαζί με τις δημιουργικές και δημοκρατικές δυνάμεις της κοινωνίας.  Οχι για να “διασωθούν” οι γνωστοί βαρόνοι και τα ”στρατευμένα” στην πολιτική και οικονομική εξουσία “προϊόντά τους”.

Πρέπει τώρα να πάμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά με το κεφάλι ψηλά, σε συνεργασία με τους ζωντανούς συναδέλφους μας, τους νέους (που οφείλουμε, χωρίς γραφειοκρατικές προφάσεις, να εγγράψουμε αμέσως στα σωματεία μας). Να πορευτούμε μαζί με ολόκληρο τον κόσμο της εργασίας. Οχι υποταγμένοι στη μοίρα του Μνημονίου, φοβισμένοι, άκλαυτοι, μικρόψυχοι και ντροπιασμένοι.

Να επιχειρήσουμε τη σύγκρουση με τον παλιό κόσμο και τις πλούσιες τάξεις που “τα φάγανε μεταξύ τους” και να δημιουργήσουμε αυτοδιαχειριστικά, συνεταιριστικά παραγωγικά πειράματα ελπίδας, παντού. Γιατί η ΕΣΗΕΑ και τα άλλα σωματεία των εργαζομένων, τα εργατικά κέντρα, οι ομοσπονδίες, τα πανεπιστήμια, οι επιστημονικοί σύλλογοι κ.ο.κ, να μην βγούν μπροστά;

Είναι η ώρα για τις δικές μας εκδόσεις, τα δικά μας ΜΜΕ. Τα μικρά πειράματα με τις καταλήψεις των συχνοτήτων από τους εργαζόμενους παλαιότερα στον PLANET, τον FLASH, τον CITY, οι εκδόσεις των αγωνιζόμενων συναδέλφων μας του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ και πρόσφατα της ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ  δεν σημαίνουν τίποτα σε καμιά συνδικαλιστική ηγεσία;

Προτείνω σε όλα τα σωματεία την άμεση έκδοση της ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ και τη δημιουργία Ραδιοφωνικού Σταθμού των Συνεργαζόμενων Ενώσεων του Τύπου, ΤΩΡΑ!

ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ Γ.Σ. ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΩΝ ΕΛΜΕ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (27/11/2010)

Σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι μικρές επιχειρήσεις πλήττονται από την πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, του ΔΝΤ, της ΕΕ  και «των συμμάχων» τους (μείωση μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, μαζικές απολύσεις ανεργία, αύξηση φορολογίας, ακρίβεια κτλ) και ενώ καταργείται το ήδη υποβαθμισμένο κοινωνικό κράτος (υποχρηματοδότηση, ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ή ξεπούλημα σε ιδιώτες σε υπηρεσίες στην Παιδεία, την Υγεία, την Πρόνοια κ.α. κοινωνικές παροχές), επιβάλλονται νέοι κεφαλικοί φόροι με την παραχώρηση και των δημόσιων δρόμων στο ντόπιο και στο πολυεθνικό κεφάλαιο (απόφαση κυβέρνησης ΝΔ με ψήφους ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ).  Στους εργαζόμενους λιτότητα και ανεργία και στο κεφάλαιο νέα προνόμια, νέες φοροαπαλλαγές, νέα κέρδη και νέες παραχωρήσεις δημόσιας περιουσίας (γη, δάση, δρόμοι, παραλίες, ενέργεια, νερό, κρατικές επιχειρήσεις και υπηρεσίες και σε λίγο και τον αέρα που αναπνέουμε).

 

 «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. Όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.»
Κωνσταντίνος Καβάφης
        Αρνούμαστε να πληρώσουμε την κρίση τους.
        Αρνούμαστε να δεχτούμε την παράνομη παραχώρηση των δημόσιων δρόμων στο διεθνές και ντόπιο κεφάλαιο και στις τράπεζες.
        Αρνούμαστε τις ΜΠΑΡΕΣ στους δρόμους και στη ζωή μας. 

            ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΠΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

Η ΓΣ των Προέδρων ΕΛΜΕ αποφάσισε να στηρίξουν οι ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ το κίνημα ενάντια στα διόδια και γιατί ένα σημαντικό κομμάτι των εκπαιδευτικών μετακινείται σε σχολεία που περικυκλώθηκαν από διόδια αλλά και για να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη της σε όλους όσους αγωνίζονται να ρίξουν τα τείχη που μας περικυκλώνουν. Καλούμε τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να σηκώσουν τις μπάρες, να μην πληρώνουν τα διόδια και να συμμετέχουν στο κίνημα για την κατάργησή τους. Η ΟΛΜΕ θα καλύψει τα έξοδα σε τυχόν νομικές απαιτήσεις. 

Ø  Κατάργηση ΟΛΩΝ των διοδίων

Ø  Να καταργηθούν οι συμβάσεις παραχώρησης που επιβάλει η ΕΕ
Ø  Ασφαλείς δρόμοι χωρίς διόδια για όλους

Από τη Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας
 
Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερμού & Κορνάρου 2
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
email: olme@otenet.gr           

Κουρελόχαρτο το χαρτί επιστράτευσης των ναυτεργατών

Από giorgis , Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010 | 9:07 μ.μ.

Οι ναυτεργάτες έχουν ανάγκη την συμπαράσταση μας. (Δέστε το βίντεο).
Η κυβέρνηση μέσω του υπουργού Θαλασσίων Υποθέσεων Γιάννη Διαμαντίδη, ανακοίνωσε την πολιτική επιστράτευση των ναυτεργατών, μετά την απόφαση της ΠΝΟ για νέα 48ωρη απεργία μέχρι τις 6 τα ξημερώματα της Πέμπτης.
Ο υπουργός για να δικαιολογήσει την απαράδεκτη κυβερνητική απόφαση απάγγειλε  την γνωστή κασέτα πως συντρέχουν λόγοι εθνικού συμφέροντος και ότι υπάρχει «επείγουσα κοινωνική ανάγκη».

Τα συνδικάτα των ναυτεργατών δηλώνουν ότι το χαρτί της επιστράτευσης είναι γ’ αυτούς ένα κουρελόχαρτο και καλούν την εργατική τάξη να τους συμπαρασταθεί στο λιμάνι του Πειραιά, για να μην περάσουν τα σχέδια του υπουργείου εφοπλιστών, όπως χαρακτήρισαν το υπουργείο στο οποίο ηγείται ο Γ. Διαμαντίδης.

Γερμανία-Ρωσία-Συμμαχία;

Σε συνέχεια των άρθρων μας Τι γίνεται με τη Γαλλία και την Κίνα; Γιατί η Κίνα «στηρίζει το ευρώ»; και Τι γίνεται με τη Γερμανία και τη Ρωσσία;




Από πού παίρνει την ενέργεια της η Ευρώπη; Που είναι οι "καταναλωτές του μέλλοντος" για τις εξαγωγές της; Όχι πάντως στις ΗΠΑ...

Κοινή αγορά Ε.Ε. και Ρωσίας προτείνει ο Πούτιν
Ως «δίδαγμα» από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008.

Ο πρωθυπουργός της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, προτείνει τη δημιουργία μιας κοινής αγοράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας, η οποία θα εκτείνεται από τη Λισαβόνα μέχρι το Βλαδιβοστόκ.

Σε ολοσέλιδο άρθρο του στην εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung (Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ 25.11.10), ο Πούτιν προτείνει Ρωσία και ΕΕ να επιδιώξουν μία «αρμονική σύνθεση των δύο οικονομιών τους, οι οποίες διαθέτουν «συμπληρωματικούς αναπτυξιακούς παράγοντες», όπως τεχνολογία, αποθέματα φυσικών πόρων και επενδυτικά κεφάλαια.

Πρόταση Ε.Ε. για δημιουργία «ενεργειακού Σένγκεν» με τη Ρωσία
Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότειναν σήμερα τη δημιουργία ενός «ενεργειακού Σένγκεν», ενός διασυνοριακού δικτύου μεταξύ των 27 μελών της ΕΕ και των κυριότερων ενεργειακών εταίρων των Βρυξελλών, δηλαδή της Ρωσίας και χωρών της κεντρικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής.

«Με ένα έξυπνο δίκτυο και καλές συνδέσεις μπορούμε να οραματιστούμε ηλεκτρική ενέργεια που θα προέρχεται από τα ρωσικά και ουκρανικά πυρηνικά εργοστάσια και το Desertec (το έργο παραγωγής ηλιακής ενέργειας) στη Σαχάρα», δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Γιέρζι Μπούζεκ, σε συνέδριο που οργανώθηκε στη Βαρσοβία από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

«Χρειαζόμαστε στην πραγματικότητα ένα είδος ενεργειακού Σένγκεν», πρόσθεσε ο Μπούζεκ, αναφερόμενος στη ζώνη ελεύθερης κυκλοφορίας μεταξύ 25 χωρών της ΕΕ.

Μιλώντας στο ίδιο συνέδριο ο Επίτροπος Ενέργειας, Γκίντερ Έτινγκερ, συμφώνησε πλήρως με την αποψη του Μπούζεκ. «Παρακινούμαι να θέσω μια προβοκατόρικη ερώτηση, εάν κατά την επόμενη δεκαετία αντί να εισάγουμε φυσικό αέριο για να το μετατρέπουμε σε ηλεκτρική ενέργεια μπορούμε να το μετατρέπουμε σε ηλεκτρισμό στη Ρωσία», είπε. «Εφόσον κάτι τέτοιο είναι εφικτό από τεχνική και οικονομική άποψη, θα αποτελούσε μια βιώσιμη λύση για όλους μας», πρόσθεσε.

Ο Έτινγκερ ζήτησε επίσης στενότερη συνεργασία της ΕΕ με τους κυριότερους παροχείς ενέργειας. «Πιστεύω ότι η Τυνησία, η Αλγερία και άλλες μεσογειακές χώρες μπορούν να ενταχθούν στις συνομιλίες για την ενέργεια. Θεωρώ ότι η Τουρκία θα μπορούσε επίσης να ενταχθεί στο ενεργειακό δίκτυό μας, όπως και η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν. Ελπίζω να συμβεί το ίδιο με τη Ρωσία και το Τουρκμενιστάν και, στο μέλλον, με το Ιράκ», κατέληξε.

Και όπως λέγαμε και στα προηγούμενα άρθρα μας επί του θέματος, η Ρωσία και η Κίνα στηρίζουν το ευρώ, ως "αντι-δολάριο", καθώς βλέπουν ότι οι ΗΠΑ έχουν πάρει την πολιτική απόφαση να το υπερπληθωρίσουν και χρειάζονται μια "εναλλακτική λύση".

Ο Πούτιν προτείνει και νομισματική ένωση Ευρώπης (Γερμανίας) - Ρωσίας, και θεωρεί ότι θα πρέπει ο ρόλος του ευρώ να αναβαθμιστεί. Πόσο; Για δείτε αυτό - "το ευρώ να γίνει παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα":


Putin "Euro Should Be World's Reserve Currency"
Russia will join the euro one day

Vladimir Putin said it is "quite possible" that Russia will one day join the eurozone and create a currency that would eclipse the US dollar as the global reserve standard.

Putin is quoted as saying that, “Can it be supposed that one day Russia will be in some joint currency zone with Europe? Yes, quite possible.” And, echoing a common worldwide sentiment these days, Putin added, “We should move away from the excessive monopoly of the dollar as the only global reserve currency.”

Speaking at a conference in Germany the Russian prime minister, who is in the country for talks with Chancellor Angela Merkel, said he was convinced the euro would stabilise and strengthen despite the current sovereign debt crisis.

He said: "Yes, there are problems. But the economic policy of the European Central Bank and of the governments of leading European economies... convinces me that the stability of the euro will be ensured."

Πηγή:
http://dailyreckoning.com/putin-sugg...erve-currency/
http://dailybail.com/home/video-puti...-currency.html

Δείτε και αυτό το σύντομο βίντεο με δηλώσεις του Πούτιν και του Max Keiser - το βίντεο είναι μικρό αλλά πολύ περιεκτικό:

Όσο για τις κινήσεις Ρωσίας-Κίνας, κατήργησαν το δολάριο ως νόμισμα για τις μεταξύ τους συναλλαγές (θα χρησιμοποιούν το γουάν και το ρούβλι, τα δικά τους νομίσματα δηλαδή), ενώ η Κίνα αρχίζει σιγά-σιγά να ζητά από τις ΗΠΑ να πουλήσουν το χρυσό τους (σε αυτούς προφανώς), προκειμένου ειρηνικά να παραδώσουν έτσι και τα "σκήπτρα" στην Κίνα, και να μην πάνε σε πόλεμο, προκειμένου να πάρουν με τη βία αυτό που θέλουν, δηλαδή την παγκόσμια κυριαρχία.

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, αλλά αυτό το διάστημα δε διαθέτω πολύ χρόνο για έρευνα και γράψιμο, οπότε δεν μπορώ να γράψω όσα θα ήθελα

Ξαναχτύπησαν οι χωροφύλακες της σκέψης

Καμιά εκτίμηση δεν έχουμε στον Μ. Τριανταφυλλόπουλο και στην γενικότερη δημοσιοκαφρική του παρουσία. Αρκετές φορές του τα έχουμε «χώσει χοντρά» σε αναρτήσεις μας.
Όμως δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την απαράδεκτη-φασιστική απόφαση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου να επιβάλλει στο τηλεοπτικό κανάλι που εργάζεται πρόστιμο 30.000 ευρώ με το «επιχείρημα» ότι στην εκπομπή του «Κίτρινος Τύπος» δεν περιορίστηκε στο να μεταδώσει μια τηλεφωνική συνέντευξη του Χριστόδουλου Ξηρού, αλλά εξέφρασε και προσωπικές απόψεις.

Ειδικότερα, για το ΕΣΡ είναι απαράδεκτο που ο Τριανταφυλλόπουλος στην ίδια εκπομπή είπε ότι: «... θεωρώ ότι τρομοκρατία είναι αυτή που ασκεί η εξουσία, αυτή φοβάται ο κόσμος και δεν φοβάται ούτε τους Ξηρούς, ούτε τον ''Επαναστατικό Αγώνα''», γιατί, σύμφωνα με το σκεπτικό του, «έγινε προσπάθεια απενοχοποιήσεως των εγκλημάτων της τρομοκρατίας».

Εδώ γίνεται ένας κακός χαμός σε όλο το ραδιοτηλεοπτικό σκηνικό που έχει κατακλυστεί από χαρτορίχτρες, και λοιπούς τσαρλατάνους, που το τρίπτυχο «αίμα, σπέρμα, πόνος» είναι αυτό που πλημυρίζει τις τηλεοπτικές οθόνες, και για τους χωροφύλακες της σκέψης του ΕΣΡ τους πείραξε μια αυτονόητη διαπίστωση ενός τηλεοπτικού παρουσιαστή.

Και συμφωνούμε απόλυτα με την διαπίστωση που εκφράζεται από την ιστοσελίδα του Τριανταφυλλόπουλου: «Με αυτή την απόφαση-όνειδος για την ελληνική Δημοκρατία, την οποία υπογράφει ο ίδιος ο πρόεδρος Ιωάννης Λασκαρίδης, το ΕΣΡ, εκτός από λογοκριτής, αποδεικνύεται και δικαστής προθέσεων, αντάξιος αυταρχικών καθεστώτων της εποχής του Μεσοπολέμου».

Προβλέπουν οδομαχίες

Όταν ακούς σήμερα την υπουργό Εργασίας Λούκα Κατσέλη να παραδέχεται ότι: «Ο ένας στους πέντε Έλληνες ζει κάτω από το όριο της φτώχειας» και όταν διαβάζεις ότι ακόμα και τα παραποιημένα στοιχεία της Κομισιόν μιλούν ότι το 2011 θα είναι χωρίς δουλειά 750.000 Ελληνες (προβλέπουν ότι η ανεργία θα φτάσει στο 15,2% ενώ στην πραγματικότητα θα έχει ξεπεράσει το 25%) καταλαβαίνεις πολύ καλά γιατί οι κατασταλτικοί μηχανισμοί παίρνουν τα μέτρα τους μπροστά στην επερχόμενη κοινωνική έκρηξη.

Ηδη δημοσιεύματα του αστικού τύπου το παραδέχονται και ξέρουν ότι τα βαρίδια της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής εργατοπατερίας όσο και τον συνδικαλιστών που έχουν σαν ευαγγέλιο τους την αστική νομιμότητα δεν θα μπορέσουν να ανακάμψουν το λαϊκό ξεσήκωμα. Και σ’ αυτό το ενδεχόμενο το αστικό πολιτικό προσωπικό και οι μηχανισμοί τους ετοιμάζονται.

Μας το είπε και ένα χθεσινό δημοσίευμα του «Πρώτου Θέματος» που το τιτλοφορεί «Οδομαχίες»:

«Από ειδική εκπαίδευση για να αντεπεξέρχονται σε οδομαχίες περνούν τις τελευταίες εβδομάδες δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας! Παρόμοια εκπαίδευση γινόταν ως έναν βαθμό ήδη στα ΜΑΤ, αλλά εσχάτως δίνεται μεγαλύτερη προσοχή και διδάσκονται προχωρημένες τεχνικές, βγαλμένες από την εμπειρία κρατών της Δυτικής Ευρώπης - και όχι μόνο. Ο φόβος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι διπλός, καθώς εκτιμάται ότι το κλίμα στην πρωτεύουσα είναι εκρηκτικό, εξαιτίας αφενός των λαθρομεταναστών, αφετέρου των κοινωνικών αντιδράσεων για την οικονομική κατάσταση. Ορισμένοι εκφράζουν την άποψη ότι ως την άνοιξη θα έχουμε ανεξέλεγκτες διαδηλώσεις που θα φτάνουν στα όρια των εξεγέρσεων και των συρράξεων...»

Αποχή Συσσιτίου ξεκίνησε σήμερα στις φυλακές

Σήμερα ξεκίνησαν ειρηνικές κινητοποιήσεις με αποχή συσσιτίου σε 21 από τις 33 φυλακές της χώρας. Η συμμετοχή είναι μεγάλη -για πρώτη μέρα- ενώ ήδη από το απόγευμα θα δηλώσουν συμμετοχή και άλλοι κρατούμενοι (επιφυλασσόμαστε να ενημερώσουμε σε επόμενο δελτίο τύπου).

Ζούμε ξανά τον Νοέμβρη του 2008, όταν χιλιάδες κρατούμενοι και κρατούμενες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου, που κλιμακώθηκε σε απεργία πείνας, διεκδικώντας το αυτονόητο: δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, δικαιώματα. Και ο τότε υπουργός δικαιοσύνης είχε χαρακτηρίσει τις κινητοποιήσεις υποκινούμενες, όπως έκανε και σήμερα, δυστυχώς, και ο κ. Καστανίδης: «Ορισμένοι ενδιαφέρονται τα πράγματα στις φυλακές να παραμείνουν στάσιμα και ακίνητα γιατί έτσι θα έχουν συμμάχους που θα τους κινητοποιούν», δήλωσε χαρακτηριστικά και στη συνέχεια έριξε ευθύνες «εντός και εκτός των φυλακών για κάποιους που δημιουργούν συνθήκες κρίσης για να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την επιτάχυνση της ποινικής δικαιοσύνης που έχει κατατεθεί στη Βουλή».

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ήδη δηλώσει ότι το νέο αυτό νομοσχέδιο κινείται σε θετική κατεύθυνση αλλά δεν αγγίζει τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι, ούτε ικανοποιεί κάποιο από τα πάγια αιτήματά τους. Οι κινητοποιήσεις έχουν απόλυτα ειρηνικό χαρακτήρα, οπότε δεν κατανοούμε γιατί ο κ. Υπουργός ζήτησε «τις επόμενες ώρες και μέρες οι εισαγγελείς, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τις φυλακές να είναι σε αυξημένη ετοιμότητα». Τίθεται κανένας λόγος επέμβασης του εισαγγελέα της φυλακής; Γιατί αν ναι ειλικρινά αναρωτιόμαστε από πότε άλλαξε το Σύνταγμα και δεν ενημερώθηκε κανένας μας. Από πότε οι χιλιάδες ψυχές που έχουν στοιβαχτεί στις φυλακές οφείλουν να σιωπούν; Από πότε η αποχή συσσιτίου θεωρείται κινητοποίηση που χρίζει παρέμβαση εισαγγελέα;

Ως Πρωτοβουλία θέλουμε να τονίσουμε τα εξής:
Οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες «υποκινούνται» αποκλειστικά από τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν, από την απόγνωση και την απελπισία τους και όχι από «συγκεκριμένες οργανώσεις», όπως ανέφερε ο κ. Χ. Καστανίδης. Η Πρωτοβουλία στέκεται, ως οφείλει, αλληλέγγυα στους αγώνες των κρατουμένων και χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις τους.

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

Στριμώχτηκε η κυβέρνηση από το κίνημα κατά των διοδίων

Στριμωγμένη η κυβέρνηση από την μαζική απειθαρχία των οδηγών να μην πληρώνουν διόδια κάνει την ανάγκη φιλοτιμία να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναθεωρηθούν κάποιες αποικιοκρατικές συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια με τους μεγαλοκατασκευαστές. Δεν μιλάει πια για ποινικά μέτρα σε όσους αρνούνται να καταβάλλουν τα υπέρογκα διόδια για να θησαυρίζουν Μπόμπολας και σία, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει ανακοστολόγηση στα διόδια. Ας δούμε τον χαρακτηριστικό διάλογο που υπήρξε σήμερα στην συνάντηση των πολιτικών συντακτών με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο:

Δημοσιογράφος: Πώς αντιμετωπίζει η κυβέρνηση το ζήτημα της ολοένα και διογκούμενης διαμαρτυρίας για τα διόδια; Θα προχωρήσει σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σ’ αυτές των Αφιδνών και της Ελευσίνας που πρόκειται για διόδια εντός του ίδιου νομού; Θα προχωρήσει, δηλαδή, σε αναθεώρηση των συμβάσεων; Γιατί εδώ βλέπουμε και αναθεωρούνται συμβάσεις που αφορούν τους εργαζόμενους, πάνε κεκτημένα 40-50 χρόνων. Επομένως, συμβάσεις ενός έτους, δηλαδή οι συμβάσεις Σουφλιά θα αναθεωρηθούν; Θα υπάρξει κάποια ειδική ρύθμιση τουλάχιστον για τους μετακινούμενους εντός νομού;

ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ: ΄Οπου μπορούν να υπάρξουν μέθοδοι, με βάση τις οποίες θα ελαφρυνθεί ο ΄Ελληνας πολίτης και μάλιστα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, το θέμα αυτό είναι προς εξέταση. Από εκεί και πέρα όμως, είναι συμβάσεις οι οποίες έχουν συγκεκριμένους όρους, έχουν συγκεκριμένες νομικές δεσμεύσεις. Συνεπώς, δεν είναι μια απλή περίπτωση.

Τι προκύπτει από τα παραπάνω; Ότι μερικές ακόμα μαζικές παρεμβάσεις με άνοιγμα διοδίων και θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να μειώσει κάπως τα χαράτσια των διοδίων.

Μια χαρούμενη οικογένεια

Είναι για να μην μείνεις άφωνος μαθαίνοντας για το ποιόν του Μητσοτακέικου; Αν αληθεύουν τα όσα κυκλοφορούν στην δημοσιογραφική "πιάτσα", τότε μένεις άναυδος από το νέο ήθος και την ηθική που φέρνει στα πολιτικά δρώμενα η παρουσία του πολιτικού μορφώματος της «Δημοκρατικής Συμμαχίας».

Σύμφωνα λοιπόν με όσα λέγονται η Ντόρα Μητσοτάκη απειλή και εκβιάζει τον αδελφό της Κυριάκο Μητσοτάκη να εγκαταλείψει την Νέα Δημοκρατία και να ενταχτεί στον δικό της πολιτικό σχηματισμό.
Διαφορετικά του διαμήνυσε –σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες- ότι η Ντόρα θα κατεβεί στις επόμενες βουλευτικές εκλογές υποψήφια στην Β’ Αθήνας, όπου πολιτεύεται και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οπότε και οι δυο τους θα απευθυνθούν στην ίδια δεξαμενή των ψηφοφόρων (τους μητσοτακικούς) και αφού η Ντόρα έχει καλύτερο εκλογικό μηχανισμό, ο Κυριάκος θα βλέπει πια την κοινοβουλευτική καρέκλα …με το μακαρόνι.

Τι να σχολιάσεις;

Νέα 48ωρη απεργία των ναυτεργατών

Οι μεθοδεύσεις κυβέρνησης και εφοπλιστών για να σπάσουν την απεργία των ναυτεργατών δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που στήθηκε –ειδικά στην Κρήτη- με εμπνευστή και οργανωτή τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Μ. Καχριμάκη- φαίνεται ότι πέφτει στο κενό.

Αν και η πλειοψηφία της Πανελλήνια Ναυτικής Ομοσπονδίας περιόριζε τα αιτήματα στην υπογραφή σύμβασης και μάλιστα με χαμηλές αυξήσεις, κάτω από την πίεση των σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΣΟΝ –ελέγχονται από το ΚΚΕ και είναι η ραχοκοκαλιά των κινητοποιήσεων- το πλαίσιο του αγώνα έχει διευρυνθεί με το σύνολο των ναυτεργατικών αιτημάτων, ασφαλιστικών και εργασιακών.

Στην τριμερή συνάντηση που έγινε σήμερα η αδιάλλακτη στάση των εφοπλιστών, οδήγησε την ΠΝΟ να κηρύξει νέα 48ωρη απεργία αδιαφορώντας για τις απειλές που είχε εκτοξεύσει εναντίον τους λίγη ώρα νωρίτερα ο υπουργός Θαλασσίων Υποθέσεων Γιάννης Διαμαντίδης, που φερόμενος σαν κολαούζος των εφοπλιστών, είχε ισχυριστεί ότι «η κυβέρνηση έχει την δύναμη να αναλάβει όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα για να λήξει αυτή η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί».
Το αν η κυβέρνηση προχωρήσει στις πολιτική επιστράτευση των απεργών. Με ότι αυτό σημαίνει, θα το ξέρουμε σε λίγες ώρες.

Ντορικά δεκανίκια

Ουτε τα προσχήματα δεν κρατάει πια το νεοσύστατο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη. Εχει μεταβληθεί ξεκάθαρα ένα δεκανίκι της κυβέρνησης του ΓΑΠ. Χτες είχε εκδώσει ανακοίνωση για να στηρίξει τις κυβερνητικές θέσεις στοχεύοντας την απεργία των ναυτεργατών.
Σήμερα έρχεται να στηρίξει τους σχεδιασμούς της Αννας Διαμαντοπούλου για μια δημόσια παιδεία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των καπιταλιστών.

«Πιστεύουμε ότι χρειάζονται μεγάλες αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα … Η Δημοκρατική Συμμαχία θα επιδιώξει να έχει ουσιαστική συμμετοχή στο διάλογο αυτό και θεσμικά ως πολιτικό κίνημα που διαθέτει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αλλά και στην κοινωνία με τις δημόσιες παρεμβάσεις και τις πρωτοβουλίες που θα αναπτύξει», καταλήγει στη δήλωσή της η Ντόρα Μπακογιάννη.

Αντι για οποιοδήποτε δικό μας σχολιασμό παραθέτουμε την εκτίμηση της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς» για το πολιτικό μόρφωμα της Μπακογιάννη: «Η ανατριχιαστική νεκρανάσταση του μητσοτακισμού, αποκαλύπτει μια αφόρητη δυσωδία από την απόπειρα αναστήλωσης του πολιτικού συστήματος με σάπια υλικά. Είναι οργανικό κομμάτι αυτού του βρόμικου και πλήρως απαξιωμένου πολιτικού προσωπικού η Ντόρα Μπακογιάννη. Διαφθορά, υποτέλεια, ίντριγκα στιγματίζουν το βιογραφικό της οικογένειας».

Το βίντεο είναι απ’ τον λαϊκιστή Στέφανο Χίο, αλλά λέει και κάποιες αλήθειες.



Όταν ένας χάκερ γελοιοποιεί όλα τα συστήματα ασφαλείας ...

Είναι καταπληκτικό αυτό που συνέβη στο Στέητ Ντιπάρτμεντ. Ενας Σουηδός χάκερ κατόρθωσε να υποκλέψει χιλιάδες απόρρητα έγγραφα κάνοντας την αμερικανική πολιτική ηγεσία και όχι μόνο να παραμιλάει. (Δέστε το βίντεο).
Η δημοσίευση τους που ξεκίνησε από το Wikileaks και θα συνεχιστεί για αρκετές μέρες – μιλάμε για 251.287 μυστικά διπλωματικά τηλεγραφήματα των ΗΠΑ- έχουν κάνει διεθνούς πολιτικούς αναλυτές να μιλούν για παγκόσμια διπλωματική κρίση, ενώ ο ιταλός υπουργός Εξωτερικών Φράνκο Φρατίνι έκανε λόγο για «την 11η Σεπτεμβρίου της παγκόσμιας διπλωματίας».

«Σοκ και αμηχανία επικρατούν σήμερα στο σιωπηλό κόσμο της διπλωματίας σε ολόκληρο τον κόσμο… Την στιγμή που οι πρώτες διαρροές του Wikileaks αφορούσαν το Αφγανιστάν και δεν ήταν μεγάλης σημασίας και οι διαρροές του Οκτωβρίου που ακολούθησαν επικέντρωναν το ενδιαφέρον στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα βασανιστήρια από όλες τις πλευρές στο Ιράκ, τα έγγραφα που διέρρευσαν χθες ρίχνουν τα φώτα των προβολέων στην αμερικανική διπλωματία και προκαλούν αμηχανία στην Ουάσινγκτον» σημειώνει τηλεγράφημα του ΑΠΕ.

«Το Wikileaks πέτυχε σε μία ημέρα περισσότερα από ό,τι κατάφεραν οι αριστεροί ριζοσπάστες και ειρηνιστές ή απλά οι αμερικανικές οργανώσεις κατά του κατεστημένου σε 50 χρόνια», γράφει η εφημερίδα Wyborcza της Βαρσοβίας, επισημαίνοντας ότι η διαρροή θα «πλήξει σοβαρά την αξιοπιστία και θα αποδυναμώσει τη θέση των ΗΠΑ».

Όταν ένας χάκερ μπορεί και γελοιοποιεί όλα τα συστήματα ασφαλείας μιας υπηρεσίας όπως είναι το Στέητ Ντιπάρτμεντ ….


Πέρα από τις αντιπαραθέσεις τις εξουσιαστικής κάστας

Η Κάτια Μακρή, σε όλες τις παρουσίες της παρουσιάζεται σαν κυβερνητική εκπρόσωπος . Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα λεγόμενα της δεν έχουν πάντα βαρύτητα ειδικά όταν αναφέρετε στα εσωκομματικά δρώμενα του ΠΑΣΟΚ. Εχει τις πηγές της μέσα στο κυβερνητικό κόμμα και ίσως έχουν μια κάποια βασιμότητα τα όσα μας είπε σήμερα απ’ τον ρ/σ του Χατζηνικολάου.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τα λεγόμενα της για πρώτη φορά παρουσιάζεται «εσωκομματική συντεταγμένη αντιπολίτευση» μέσα στο ΠΑΣΟΚ και αυτό το αποδίδει σε τάση αυτοπροστασίας των βουλευτών. «Ολη η νέα γενιά στελεχών του ΠΑΣΟΚ θα "καεί"» μας είπε, αν χρεοκοπήσει η χώρα στα χέρια του ΓΑΠ και γ’ αυτό εκφράζονται ενστάσεις από μια σειρά κυβερνητικών βουλευτών για την ασκούμενη πολιτική.

Εμείς όλα αυτά τα ακούμε βερεσέ. Ολος ο κυβερνητικός λόχος αποτελείται από ασπόνδυλα και όσα ακούσαμε για «μυστικά δείπνα» Πασόκων βουλευτών και τα σχετικά τα θεωρούμε παιχνίδια του παρασκηνίου για το μοίρασμα της εσωκομματικής τράπουλας.

Η ουσία είναι μια και το λένε τα δικά τους στοιχεία. Αφού έκοψαν μισθούς και συντάξεις, είδαμε τα λουκέτα και οι απολύσεις να αυξάνονται κατακόρυφα και όλα αυτά στο όνομα …της μείωσης τους δημόσιου χρέους…. Αυτό τραβάει την ανηφόρα.

Το περίφημο χρέος αυξήθηκε κατά 20 δις ευρώ μέσα σε ένα τρίμηνο και κατά 39 δις ευρώ μέσα σε ένα χρόνο. Στα τέλη Σεπτέμβρη 2010 το χρέος έφτασε στα 336,8 δις ευρώ από 316,9 δις ευρώ που ήταν πριν από τρεις μήνες και από 297,9 δις που ήταν πριν ένα χρόνο.
Οι τοκογλύφοι ντόπιοι και ξένοι που απομυζούν τον ιδρώτα του ελληνικού λαού είναι αδίσταχτοι και το πολιτικό προσωπικό δεν είναι παρά «οικιακοί βοηθοί» τους, οπότε όποιες διεργασίες και να γίνονται στα εσωτερικά των αστικών κομμάτων δεν πρέπει να απασχολεί τον εργαζόμενο λαό, τα λαϊκά στρώματα. Είναι σκηνικά που αφορούν την εξουσιαστική κάστα και πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους.

Η μάχη πρέπει να δοθεί στο δρόμο και με μορφές πάλης που πρέπει να ξεφύγουν απ’ τις συνηθισμένες διαδηλώσεις-παρελάσεις.

Ανοιχτή συνέλευση για τον Δεκέμβρη 2008

Η Εργατική εφημερίδα Δράση οργανώνει την Παρασκευή, 3/12 στις 7.00μμ, στο Πολυτεχνείο (κτίριο Γκίνη) ανοιχτή συνέλευση για τον Δεκέμβρη της εργατικής και κοινωνικής εξέγερσης.

Εξω η Ε.Ε, κάτω το ΠΑΣΟΚ

Από giorgis , Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010 | 10:53 μ.μ.

Βοούν τα γεγονότα. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο. Εδώ, δεν πάει άλλο με την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Με την απόφαση της να υλοποιήσει την ουσιαστική κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων και την υπερίσχυση των επιχειρησιακών, παράλληλα με τη μεθοδευόμενη κατάργηση και του κατώτερου μισθού και μεροκάματου (πράγματα που σημειωτέον έχει υπογράψει στο μνημόνιο 2 από τις 6 Αυγούστου), η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επαναβεβαιώνει για πολλοστή φορά ότι είναι το πιο τυφλό όργανο του κεφαλαίου που υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα.

Καμιά κυβέρνηση δεν ακολούθησε ποτέ πιο αντιλαϊκή πολιτική. Καμιά κυβέρνηση δεν προκάλεσε μεγαλύτερα οικονομικά δεινά στον ελληνικό λαό, καμιά κυβέρνηση δεν έδειξε με την πολιτική της μεγαλύτερο μίσος εναντίον των εργαζομένων, των νέων, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων.

Παράλληλα, πιο μίσθαρνο όργανο των ξένων από αυτή την κυβέρνηση μόνο κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής και την άμεση μετεμφυλιακή περίοδο είχαμε συναντήσει. Είναι αμφίβολο αν η πλειοψηφία των Ελλήνων έχει μισήσει τόσο βαθιά κυβέρνηση όσο αυτήν του Γ. Παπανδρέου. Δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα για τους εργαζόμενους όσο αυτή η κυβέρνηση παραμένει στην εξουσία. Η ανατροπή της αποτελεί επιτακτική αναγκαιότητα. Οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν την αντικαταστήσει, πρώτον είναι αμφίβολο αν θα ακολουθήσει τόσο αντεργατική πολιτική και δεύτερον είναι βέβαιο ότι η νέα κυβέρνηση θα είναι πιο αδύναμη πολιτικά ή κοινωνικά από αυτήν του Γ. Παπανδρέου, άρα το λαϊκό κίνημα θα μπορεί να δώσει από καλύτερες θέσεις τους αγώνες του.

Αυτό το σχήμα, βεβαίως, είναι θεωρητικό. Για να δώσει το κίνημα τους αγώνες του από «καλύτερες
θέσεις» πρέπει πρώτα απ' όλα να δίνει αγώνες - και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι στον τομέα αυτόν η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική. Ζαλισμένος, τρομαγμένος, αδρανής ο κόσμος παρακολουθεί παράλυτος με σοκ και δέος την κυβέρνηση Παπανδρέου στο καταστροφικό της έργο. Οι εργαζόμενοι χάνουν τα πάντα, αλλά δεν αντιδρούν - τουλάχιστον ακόμη. Έτσι όμως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κερδίζει χρόνο και ισοπεδώνει ανενόχλητα τα πάντα, καταλύει όλα τα εργασιακά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες δεκαετιών κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.

Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες, οι αλλαγές που προωθεί το ΠΑΣΟΚ δεν είναι όλες αντιστρεπτές από την επόμενη αστική κυβέρνηση. Οι περισσότερες θα διατηρηθούν και θα αποτελούν το πλαίσιο του νέου εργασιακού και κοινωνικού Μεσαίωνα, στον οποίο οδηγεί με επιτυχία και χωρίς αντιστάσεις ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε θα φύγει από την Ελλάδα μόλις ολοκληρώσει το αποτρόπαιο έργο του.
Θα φύγει ως ο πιο μισητός από τους εργαζόμενους πρωθυπουργός που πέρασε από αυτή τη χώρα, αλλά και ο πιο επιτυχημένος υπηρέτης των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου είναι πιο ισχυρή από όσο φανταζόμαστε, γιατί έχει πολύ ισχυρές πλάτες στις ΗΠΑ και στην ΕΕ επειδή υλοποιεί με τυφλή πειθαρχία τις εντολές τους ανά πάσα στιγμή, χωρίς φυσικά να έχει η ίδια οποιαδήποτε πολιτική ή ιδεολογική αντίρρηση με τα μέτρα που απαιτούν.
Ως κυβέρνηση δωσίλογων που εφαρμόζουν τις διαταγές των ξένων δυναστών της ΕΕ και του ΔΝΤ, αισθάνονται και με το δίκιο τους ότι πλέουν μέσα σε ένα πανευρωπαϊκό ρεύμα κυβερνήσεων που αναδιανέμουν τον κοινωνικό πλούτο υπέρ του κεφαλαίου, «γδέρνοντας» τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα.

Η επίδειξη ισχύος αυτού του υπό γερμανική ηγεμονία αντι¬δραστικού μπλοκ μέσω της εξευτελιστικής καθυπόταξης της Ιρλανδίας και την τελική υπαγωγή της σε καθεστώς υποτέλειας παρά την αρχική άρνηση της δεξιάς κυβέρνησης της, σίγουρα ενισχύει τις «κυβερνήσεις - Κουίσλινγκ» όπως αυτή του Γ. Παπανδρέου. Αν μάλιστα υπαχθούν σε μνημόνιο και οι κυβερνήσεις των σοσιαλιστών της Πορτογαλίας και ίσως της Ισπανίας, όπως εκτιμάται σχεδόν από τους πάντες, και στη συνέχεια όλες οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου συν την Ιρλανδία και ίσως το Βέλγιο ενταχθούν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης κρατών και λαών βάσει του σχεδίου «συντεταγμένης χρεοκοπίας» που προωθεί η Γερμανία, τότε θα έχει συντελεστεί ένα ποιοτικό άλμα στην εξελικτική μετάλλαξη του χαρακτήρα της ΕΕ σε γερμανικό Ράιχ.

Η διαδικασία αυτή, η οποία πέρα από τον εξανδραποδισμό από πολιτική, οικονομική και κοινωνική σκοπιά των εργαζομένων και ολόκληρων των ευρωπαϊκών λαών απαιτεί το συμβιβασμό με τη νέα, υποτελή θέση τους και των αστικών τάξεων των χωρών της ΕΕ, θα σηματοδοτήσει το μαζικό πέρασμα της Ευρώπης σε μια νέα, μεσαιωνική για τους λαούς, κατάσταση. Μένει να αποδειχθεί αν οι λαοί θα κατορθώσουν να υλοποιήσουν το σύνθημα «Έξω από την ΕΕ», το οποίο πάντως σε καμιά σχεδόν χώρα μέχρι τώρα δεν συγκεντρώνει τη λαϊκή πλειοψηφία, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται αυτό να αλλάξει στην πορεία. Οψόμεθα.

Πηγή: Γ. Δελαστίν - "Πριν"

Η Ευρώπη βράζει

Οι διεθνείς οργανισμοί είχαν μηνύσει ότι το 2011 θα είναι χρονιά εξεγέρσεων στις ανεπτυγμένες χώρες, λόγω της κρίσης. Και ήδη, καταχείμωνο, προάγγελοι της άνοιξης, σαν χελιδόνια, σε όλες της χώρες σκάνε σκόρπια αλλά με αυξανόμενο ρυθμό τα κύματα της λαϊκής οργής των εργαζομένων και της νεολαίας.
Η γενική απεργία της Ισπανίας, συνοδεύτηκε από τη γενική απεργία της Πορτογαλίας, τα ξεσπάσματα των Γάλλων μαθητών και φοιτητών τα ακολούθησαν μαζικότατες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας Άγγλων φοιτητών. Στην Ιταλία άρχισαν και καταλήψεις πανεπιστημίων από εργαζόμενους ερευνητές.

Η Ευρώπη βράζει, οι αστικές τάξεις ανησυχούν, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα σχεδιάζουν τη στρατηγική τους και, φυσικά, αδιαφορούν για τις «ισόρροπες αναπτύξεις», για τις «συγκλίσεις», για τον «ευρωπαϊκό πολιτισμό», για την «κοινοτική αλληλεγγύη». Η γερμανική μπότα ποντάρει στην αυστηρή
τήρηση των δημοσιονομικών ζητημάτων, αδιαφορώντας για το ποιος θα ακολουθήσει και ποιος θα στραγγαλιστεί. Η στάση μοιάζει με τον εκτροφέα πουλερικών που αφού σφάξει μερικά (χώρες της περιφέρειας) τα ρίχνει στον καταψύκτη για να καταναλωθούν αργότερα (τα απομυζεί μέσα από τους μηχανισμούς που έχουν δημιουργηθεί).

Η Ευρωζώνη τρίζει από την κρίση και το φταίξιμο ρίχνεται στους απείθαρχους λαούς, Έλληνες, Ιρλανδούς, Πορτογάλους, Ισλανδούς κ.λπ.
Στην Ελλάδα, το διεθνές πειραματόζωο, εφαρμόζονται οι νέες στρόφιγγες-περικοπές για την εκταμίευση νέων δόσεων από το μηχανισμό στήριξης. Το γενικευμένο, χωρίς τέλος, ξεπάτωμα του εργαζόμενου λαού ήταν αποφασισμένο από τη στιγμή που έγινε η «αίτηση» για την εισδοχή στο μηχανισμό στήριξης. Αφού μπήκαμε, μας δείχνουν διαρκώς το τι υπογράψαμε (ο δουλοπρεπής πολιτικός κόσμος) και τώρα θα διαπιστώσουμε πως παίρνουμε δάνεια όχι για να μειώσουμε το χρέος αλλά για να το αυξήσουμε στο 170% το 2013, οπότε θα μπούμε στο «διαρκές Μνημόνιο» των διεθνών τοκογλύφων...

Αίσθηση προκάλεσε στη χώρα μας το «θράσος» ορισμένων δημοσιογράφων στην Ιρλανδία που ρώτησαν, ευθέως, την πολιτική ηγεσία: «Δεν ντρέπεστε που μας καταντήσατε σε αυτήν τη θέση;». Μα δεν υπάρχει ούτε ένας εδώ στην Ελλάδα να θέσει τέτοια ερωτήματα ή να στριμώξει τους πολιτικούς
μας;
Το καλοκαίρι οι πασόκοι υπουργοί κυκλοφορούσαν μεταμφιεσμένοι για να αποφύγουν τα γιουχαίσματα. Τώρα με τις εκλογές ξεθάρρεψαν λίγο, αλλά με τα μέτρα που κυνικά παίρνουν, υπακούοντας στην τρόικα, δεν θα αποφύγουν τη γενικευμένη κατακραυγή. Οι συνταξιούχοι ήδη κλαίνε που θα πάρουν το «δώρο» σε λίγες μέρες και η απόγνωση φουντώνει.

Η δεύτερη χώρα που μπαίνει στο μηχανισμό στήριξης, με έναν πρωθυπουργό να σύρεται, κυριολεκτικά, να υποβάλλει την αίτηση ένταξης, ξεσπά μια πολιτική κρίση και ο κόσμος ζητά έκτακτες εκλογές με αίτημα να μη γίνει αποδεκτό το Μνημόνιο που θα αφορά την Ιρλανδία.

Η Ευρώπη τρίζει, η οικονομική κρίση συνοδεύεται από πολιτικά επεισόδια κρίσης και η κοινωνία βράζει συσσωρεύοντας υλικό για ξεσπάσματα και εξεγέρσεις.
Το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς που συνέρχεται σε λίγες μέρες παίρνει υπ' όψιν του όλα αυτά τα δεδομένα, αλλά πεισματικά επιμένει σε μια ουτοπική γραμμή: του βαθιού εκδημοκρατισμού της Ε.Ε., ενός μηχανισμού που έχει αποδείξει ότι είναι συνώνυμο του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού.

Πώς είπατε; Βαθιού εκδημοκρατισμού του πιο άκρατου νεοφιλελευθερισμού; Ούτε ωραίο δεν ακούγεται, ούτε έχει σχέση με το καζάνι που βράζει και άλλα ζητά...

Πηγή: "Δρόμος της Αριστεράς"

Ανθρωποι και σκουπίδια

Απ’ την μια σου σφίγγεται η καρδιά παρακολουθώντας το βίντεο που παραθέτουμε. Απ’ την άλλη όμως σε κάνει να ξεχειλίζεις από αγανάκτηση και οργή για το που μας έχει οδηγήσει η κυβέρνηση του ΓΑΠ και των ξένων συνεταίρων του.
Πραγματική η "λογική" τους γυρνάει την Ελλάδα στον 19ο αιώνα όπως έγραφε σε άρθρο του ο Δημήτρης Καζάκης. Οσοι έχουν την «τύχη» να εργάζονται βρίσκονται με το πιστόλι στον κρόταφο αφού πια νόμος είναι τα «θέλω» του εργοδότη, ενώ όσοι έχουν μείνει άνεργοι προχωρούν ολοταχώς στα τελευταία σκαλοπάτια της εξαθλίωσης. Η οργανωμένη συμμορία του κεφαλαίου αν δεν πάρει την απάντηση που τις χρειάζεται από την εργατική τάξη, τέτοιες καταστάσεις όπως αυτή που παρακολουθούμε στο βίντεο θα γίνουν καθεστώς.


Τοκογλυφία και κινεζοποίηση

Από την εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ. Κάθε φορά που η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την τρόικα και συναποφασίζουν μέτρα στραγγαλισμού του ελληνικού λαού, βρίσκουν και ένα αντικείμενο δημαγωγίας, για να παίξουν με βάση αυτό το θέατρο των αντιστάσεων. Την πρώτη φορά ήταν ο 13ος και 14ος μισθός, που τάχα έδωσε μάχη η κυβέρνηση για να τους σώσει. Τώρα είναι οι συλλογικές συμβάσεις, που η «αγωνίστρια» Λούκα κατάφερε να τις θέσει υπό προστασία, βελτιώνοντας το αρχικό κείμενο του Μνημονίου.

Αν είναι έτσι, τότε γιατί η κυβέρνηση δεν εξέδωσε μια επί-σημη ανακοίνωση, στην οποία να λέει ότι οι «κακοί» της τρόικας ήθελαν να «φάνε» τις συλλογικές συμβάσεις, αλλά η κυβέρνηση αντιστάθηκε και τις έσωσε; Γιατί η Κατσελη έστειλε μόνο ένα non paper, σημειώνοντας στην κορυφή του «παρακαλούμε, τα αναγραφόμενα να μην αποδοθούν ως επίσημες δηλώσεις της υπουργού, αλλά σε κύκλους του υπουργείου»; Γιατί απλούστατα, σ' αυτό το non paper έλεγε ψέματα. Μάλιστα την ξεμπρόοτιασε ο ίδιος ο Γ. Παpακωνσταντίνου, που την ίδια ώρα έδινε συνέντευξη Τύπου, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα του παζαριού με την τρόικα.

Γράφει το non paper της Κατσελη: «Οι όροι και οι προϋποθέσεις απόκλισης των επιχειρησιακών συμβάσεων από τις κλαδικές θα γίνει όχι ανέλεγκτα, όπως αρχικά προβλεπόταν, αλλά κάτω από όρους και διαδικασίες. Είναι, έτσι, στα χέρια του Ελληνικού Κοινοβουλίου με νομοθετική πρόταση που ετοιμάζει η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους ο προσδιορισμός αυτών των όρων».
Είπε ο Παπακωνσταντίνου: «Και είναι σαφές, επειδή αποτελεί και διαρθρωτικό ορόσημο, ότι το πώς ακριβώς θα εξειδικευτεί, θα πρέπει να συζητηθεί και με την τρόικα, έτσι ώστε το κείμενο που τελικά θα ψηφιστεί από την Ελληνική Βουλή, να είμαστε όλοι μας σίγουροι ότι είναι απολύτως συμβατό με τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει».

Ποιος, λοιπόν, θα έχει τον τελικό λόγο; Η τρόικα και όχι η ελληνική Βουλή, όπως ισχυρίζεται η Κατσελη, για να παραμυθιάσει τους εργαζόμενους. Ποιες είναι οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί; Οτι οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα υπερτερούν και των κλαδικών και της γενικής. Αυτό αναφέρει το Μνημόνιο και αυτό επικαλούνται δύο μέχρι στιγμής επιχειρησιακές συμβάσεις, που θέσπισαν μεροκάματα κάτω από τα βασικά. Συμβάσεις τις οποίες η κυβέρνηση, δια στόματος Κατσελη, χαρακτήρισε νόμιμες, παραπέμποντας στα δικαστήρια για τυχόν αμφισβήτηση της νομιμότητας τους.

Ομως ψέματα δεν λέει μόνο η Κατσελη. Λέει και ο Παπακωνσταντίνου, όταν ισχυρίζεται ότι «δεν θα πέσουμε κάτω από το "πάτωμα", το όριο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης». Ο νόμος 3845/2010 -προσοχή, όχι το Μνημόνιο, αλλά ο νόμος- στο άρθρο 2, παράγραφος 7, είναι σαφής: «Οι όροι των Ομοιοεπαγγελματικών και Επιχειρησιακών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των αντίστοιχων όρων Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, καθώς και των Εθνικών Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και οι όροι των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας μπορούν να αποκλίνουν έναντι των όρων Εθνικών Γενικών Συλ-λογικών Συμβάσεων Εργασίας».

Οι καπιταλιστές, λοιπόν, είναι απόλυτα καλυμμένοι με νόμο και δεν ένουν κανένα λόγο ν' ανησυχούν. Το ίδιο και η τρόικα. Η κυβέρνηση, όμως, έπρεπε να δώσει μια θεατρική παράσταση, μπας και μπορέσει να σπείρει σύγχυση στους εργαζόμενους. Η τρόικα δεν είχε κανένα πρόβλημα να δεχτεί και την προσθήκη ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα υπερισχύουν όλων των άλλων «υπό την αίρεση της ύπαρξης αναγκαίων περιορισμών».
Μια προσθήκη εντελώς αόριστη, που σε τίποτα δεν εμποδίζει τους καπιταλιστές να βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο των εργαζόμενων και να τους αναγκάζουν να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις, που είναι ο στόχος τους.

Την περασμένη Δευτέρα, στην εκπομπή του Χαρζηνικολάου στον Αlter, ο γνωστός Μίχαλος ρώτησε στα ίσια τον Πανογόπουλο της ΓΣΕΕ αν ξέρει ότι σε πάρα πολλές επιχειρήσεις έχουν γίνει τέτοιες συμφωνίες μεταξύ εργαζόμενων και εργοδοτών. Επειδή ο Παναγόπουλος δεν απαντούσε, ο Μίχαλος επανήλθε, διακόπτοντας τον: «Εγώ σας ρώτησα ένα απλό ερώτημα: αμφιβάλλετε ότι οι μικρές επιχειρήσεις εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχουν έρθει σε συμφωνία εργοδότης και εργαζόμενοι;».
Κυνικά ο Παναγόπουλος παραδέχτηκε ότι τέτοιες συ-φωνίες γίνονται: «Το να είναι μια στοχευμένη παρέμβαση, για να σώσουμε την επιχείρηση πολλές φορές δεν χρειάζεται ούτε τους συνδικαλιστικούς φωστήρες, ούτε τους έξυπνους νομοθέτες. Το κάνουν από μόνοι τους».
Το πρόβλημα του εργατοπατέρα ήταν «να δίνουμε το μήνυμα το λάθος στην επιχειρηματική κοινότητα» (δηλαδή να γενικευτεί αυτή η πραγματικότητα με νόμο), διότι αυτό «θα δημιουργήσει αντογωνισμό»!

Ο εργατοπατέρας παραδέντηκε ότι ξέρει επιχειρήσεις που έχουν υπογράψει μειώσεις μισθών, σε επίπεδα κάτω από αυτά των συλλογικών συμβάσεων, και δεν έχει κανένα πρόβλημα. Οπως δεν έχει πια πρόβλημα και με το νόμο 3845/2010, που προβλέπει ευθέως αυτό που ήδη γίνεται. Γι'  αυτό και η ΓΣΕΕ, κάνοντας πως δεν θυμάται το νόμο, εξέδωσε μια ανακοίνωση που έλεγε ότι «η τρόικα παρά τις έντονες διαφωνίες εργαζομένων και εργοδοτικών οργανώσεων πλην του ΣΕΒ, επαναφέρει επικίνδυνα και απαράδεκτα μέτρα καταργώντας τις κλαδικές συμβάσεις». Στο απυρόβλητο η κυβέρνηση, που έχει ήδη θεσπίσει αυτό που ζητούσε η τρόικα.

Οσο για την τρόικα, δεν είχε κανένα πρόβλημα να κάνει στην κυβέρνηση αυτό το δωράκι. Είναι χαρακτηριστικά αυτά που μετέδωσε ο ανταποκριτής της Ελευθεροτυπίας στην Ουάσιγκτον, Δ. Δήμας. Ανώτατος παράγοντας του ΔΝΤ χαρακτήρισε την εν λόγω πρόβλεψη «αοριοτολογικές διατυπώσεις που προφανώς εξυπηρετούν τις πολιτικές ανάγκες της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης». Ούτως ή άλλως, και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες «το ΔΝΤ έχει το πάνω χέρι και οποτεδήποτε χρειαστεί (καμπή διαπραγμάτευσης), επικρατεί η άποψη του». (Ελευθεροτυπία, 25.11. 2010).

Ολο αυτό το θέατρο ένα σκοπό είχε: να κρύψει από τους εργαζόμενους ότι στο στόχαστρο πλέον θα βρεθούν οι μισθοί, τα μεροκάματα και οι εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Να προωθηθεί, δηλαδή, πέρα από την απομύζηση του δημόσιου, για την εξασφάλιση της αποπληρωμής  των τοκογλυφικών χρεών, και  αυτό που εμείς έχουμε όνομασει «κινεζοποίηση» του ελληνικού προλεταριάτου.

Θυμόσαστε, τότε που γινόταν συζήτηση για το 13ο και 14ο μισθό, τι έλεγαν ο Παπακωνσταντίνου, η Κατσέλη και ο Λοβέρδος; Οτι στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι το «μισθολογικό κόστος», το οποίο δεν επηρεάζει την «ανταγωνιστικότητα». Αυτές οι δηλώσεις ήταν σκέτο θέατρο, για να δείξουν πως τάχα δίνεται μια μάχη ανάμεσα στους τροϊκανούς, που δεν καταλαβαίνουν, και την κυβέρνηση, που προσπαθεί να υπερασπιστεί τους μισθούς και τα μεροκάματα.
Διαβάστε τι δηλώνει τώρα ο Παπακωνσταντίνου:
«Γι' αυτό κι εμείς μιλάμε τόσο πολύ για το νέο πρότυπο ανάπτυξης, έχει όμως να κάνει και με τη διαφορά και το πώς εξελίσσεται το μοναδιαίο κόστος εργασίας στην Ελλάδα, σε σχέση με το πώς εξελίσσεται στους ανταγωνιστές μας. Και η σημαντικότερη παράμετρος του μοναδιαίου κόστους εργασίας, αποτελεί και το κόστος το μισθολογικό. Αρα, μια εξέλιξη μισθολογική, που συμβαδίζει με την παραγωγικότητα και συνεπώς βοηθάει στην ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητας και ήδη από φέτος αυτό αρχίζει και να φαίνεται».

Στο στόχαστρο, λοιπόν, μισθοί και μεροκάματα, διότι αυτό που ενδιαφέρει για τον «ανταγωνισμό» είναι το «μοναδιαίο κόστος εργασίας».  Γι' αυτό και δίνεται στους καπιταλιστές η δυνατότητα να ρίχνουν μισθούς και μεροκάματα κάτω από τα επίπεδα των συλλογικών συμβάσεων, προωθώντας ένα εκτεταμένο σύστημα ατομικών συμβάσεων εργασίας. Γιατί στην Ελλάδα, με τις χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, πολύ λίγες επιχειρησιακές συμβάσεις υπογράφονται.
Ο Παπακωνσταντίνου δεν δίστασε να πει, ακόμα, ότι «έχουμε τη δέσμευση για γενικότερη ενίσχυση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας». Δεν τους φτάνουν, δηλαδή, όσα έχουν κάνει μέχρι τώρα στον τομέα των εργασιακών σχέσεων, αλλά σκοπεύουν να θεσπίσουν κι άλλα αντεργατικά μέτρα. Κάτι ήξερε ο Λοβέρδος όταν έλεγε το Μάη, ότι οι εργασιακές σχέσεις της μεταπολίτευσης έλαβαν τέλος.

Αν επιβεβαιώνεται κάτι, μετα τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, είναι πως η έργατική επίθεση δεν περιορίζεται μόνο στους εργαζόμενους του δημόσιου, ούτε σ' αυτούς των ΔΕΚΟ (και οι δύο κατηγορίες θα δεχτούν σκληρή επίθεση, με νέα, μεγαλύτερη μείωση μισθών), αλλά επεκτείνεται και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού καπιταλιστικού τομέα. Στόχος είναι η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, η αύξηση του ποσοστού υπεραξίας, για να μπορούν οι κεφαλαιοκράτες όλων των κλάδων να εξασφαλίσουν τη μέγιστη κερδοφορία και στις συνθήκες της κρίσης και για να μπορεί το ελληνικό κράτος να πληρώνει στους διεθνείς τοκογλύφους όλο και περισσότερους τόκους κάθε χρόνο.

Βίντεο - φοβερή συνέντευξη του Σ.Κουβελάκη

Ο Στάθης Κουβελάκης είναι πανεπιστημιακός και διδάσκει πολιτική θεωρία και φιλοσοφία στο King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Επίσης είναι μέλος της πρωτοβουλίας «Παύση πληρωμών - Έξοδος από το ευρώ».
 Στην ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έχωσε στο μπλογκ “aformi” ανάμεσα στα άλλα δίνει την δική του εξήγηση στο γιατί είναι αναποτελεσματικοί οι εργατικοί αγώνες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα.
«Οι κορυφές του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα είναι σε μια λογική ταξικής συνεργασίας», μας λέει, ενώ χαρακτηρίζει «προδοτική την στάση της ΓΣΕΕ».

Ο Σ. Κουβελάκης στην συνέντευξη του, αφού εκτιμάει ότι θα έχουμε μεγάλη αποσταθεροποίηση του συστήματος στέκεται ιδιαίτερα στην αδυναμία των σχηματισμών της Αριστεράς που περιορίζεται απλώς σε «καταγγελτικό λόγο, στερούμενη πολιτικής πρότασης».


190 χρόνια από τη γέννησή του Ενγκελς (28/11/1820)

Ο Ένγκελς για τα οδοφράγματα (190 χρόνια από τη γέννησή του. 28/11/1820)

Του Β. Τα αποσπάσματα είναι από τον πρόλογο του Ένγκελς στην επανέκδοση του βιβλίου του Μαρξ «Οι ταξικοί αγώνες στη Γαλλία από το 1848 ως το 1850» Ο πρόλογος γράφτηκε τον Μάρτη του 1895. 45 χρόνια από το τέλος των ταξικών αγώνων στη Γαλλία, που διαπραγματεύεται το βιβλίο του Μαρξ και 24 χρόνια μετά την Κομμούνα του Παρισιού. Λίγο πριν το επαναστατικό κίνημα μπει στη μεγάλη περιπέτεια του 20ου αιώνα. Έχει σημασία για το σήμερα. Για τις συζητήσεις που γίνονται για τις διαδηλώσεις και τα χαρακτηριστικά τους. Είχε μεγάλη σημασία και για τότε. Θα την αναφέρουμε μετά τα αποσπάσματα.

Φ. Ένγκελς: «Το έργο αυτό, που ξαναεκδίδεται (δυστυχώς οι μεταφράσεις πολλών έργων, όχι μόνο του Ένγκελς, δεν είναι οι καλύτερες δυνατές) τώρα, ήταν η πρώτη προσπάθεια του Μαρξ να εξηγήσει ένα κομάτι της σύγχρονης ιστορίας με τον υλιστικό τρόπο αντίληψης, ξεκινώντας απ’ τη δοσμένη οικονομική κατάσταση…

…Έτσι, ακόμα και στην κλασική εποχή των οδομαχιών, το οδόφραγμα είχε περισσότερο ηθική παρά υλική επίδραση. Ήταν ένα μέσο για να κλονίζει τη σταθερότητα του στρατού. Αν κρατούσε ώσπου να πετύχει το σκοπό του, η νίκη ήταν κερδισμένη. Αν όχι, τότε είχαμε ήττα. Αυτό είναι το κύριο σημείο που πρέπει να έχει κανείς υπόψη του ακόμα και όταν εξετάζει τις πιθανότητες επιτυχίας σε ενδεχόμενες μελλοντικές οδομαχίες.

Από το 1849 κιόλας οι πιθανότητες αυτές ήταν αρκετά ισχνές. Η αστική τάξη είχε παντού περάσει με το μέρος των κυβερνήσεων. Οι εκπρόσωποι του «πολιτισμού και της ιδιοκτησίας» χαιρετίζανε και κερνούσανε τους στρατιώτες που ξεκινούσαν για την καταστολή των εξεγέρσεων. Το οδόφραγμα είχε χάσει τη γοητεία του. Ο φαντάρος δεν έβλεπε πια πίσω από το οδόφραγμα το «λαό», αλλά στασιαστές, ταραχοποιούς, οπαδούς της λεηλασίας και της μοιρασιάς, το απόβρασμα της κοινωνίας…

…Από τη μεριά των εξεγερμένων, αντίθετα, έγιναν χειρότεροι οι όροι. Δύσκολα θα ξαναπαρουσιαστεί μια εξέγερση που θάχει τη συμπάθεια όλων των λαϊκών στρωμάτων. Στον ταξικό αγώνα δε θα συσπειρωθούν ποτέ όλα τα μεσαία στρώματα τόσο αποκλειστικά από το προλεταριάτο που να εξαφανιστεί σχεδόν το συνταγμένο γύρω από την αστική τάξη κόμμα της αντίδρασης. Ο «λαός» θα παρουσιάζεται παντού διχασμένος….

…Μήπως αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον ο αγώνας στους δρόμους δεν πρόκειται να παίξει κανένα ρόλο; Καθόλου. Αυτό σημαίνει μονάχα ότι από το 1848 και δω οι όροι έγιναν ακόμα πιο δυσμενείς για τους πολίτες μαχητές και ακόμα πιο ευνοϊκοί για το στρατό. Στο μέλλον, ένας αγώνας στους δρόμους μπορεί λοιπόν να νικήσει μονάχα αν η δυσμενής αυτή κατάσταση αντισταθμιστεί από άλλους παράγοντες…
…Καταλαβαίνει λοιπόν ο αναγνώστης γιατί οι κυρίαρχες εξουσίες θέλουν οπωσδήποτε να μας σπρώξουν εκεί όπου λαλεί το τουφέκι κα χτυπά το σπαθί. Γιατί σήμερα μας κατηγορούν για δειλία επειδή δεν κατεβαίνουμε αμέσως στους δρόμους, όπου είμαστε από πριν βέβαιοι ότι θα νικηθούμε; Γιατί μας ικετεύουν τόσο θερμά να δεχτούμε επιτέλους να παίξουμε μια φορά το ρόλο του κρέατος για τα κανόνια;

Οι κύριοι αυτοί σπαταλούν ολωσδιόλου ανώφελα τις παρακλήσεις και τις προκλήσεις τους. Τόσο βλάκες δεν είμαστε. Θα μπορούσαν οι ίδιοι να απαιτήσουν απ’ τον εχθρό τους στον προσεχή πόλεμο να παραταχτεί απέναντί τους σε σχηματισμούς όπως στον καιρό του γερο-Φριτς ή σε φάλαγγες κατά ολόκληρες μεραρχίες, όπως έγινε στο Βαγκράμ και στο Βατερλώ, και μάλιστα κρατώντας στο χέρι τουφέκια, που παίρναν φωτιά με τσακμακόπετρα. Αν άλλαξαν οι όροι για τους πολέμους ανάμεσα στα έθνη, άλλαξαν όχι λιγότερο και για τον ταξικό αγώνα. Πέρασε ο καιρός των αιφνιδιασμών, των επαναστάσεων που γίνονταν από μικρές συνειδητές μειοψηφίες επικεφαλής όχι συνειδητοποιημένων μαζών. Εκεί όπου πρόκειται για μια ολοκληρωτική μετατροπή της κοινωνικής οργάνωσης εκεί πρέπει να πάρουν μέρος οι ίδιες οι μάζες, πρέπει οι ίδιες νάχουν κιόλας καταλάβει γιατί πρόκειται, γιατί δίνουν το αίμα τους και τη ζωή τους. Αυτό μας δίδαξε η ιστορία των τελευταίων πενήντα χρόνων…»

Ο πρόλογος αυτός του Ένγκελς γνώρισε μια «μικρή» λογοκρισία από τον Βίλχελμ Λήμπνεχτ όταν τον δημοσίευσε στο «Φόρβερτς». Ο Ένγκελς έγραφε στον Λαφάργκ, καταγγέλλοντας του το γεγονός, ότι ο Λήμπνεχτ επέλεξε από τον πρόλογο όλα «όσα μπορούσαν να τον εξυπηρετήσουν για να στηρίξει την με κάθε θυσία ειρηνική τακτική, που απόρριπτε τη χρησιμοποίηση βίας…».

Αμέσως έγραψε στον Κάουτσκι τα εξής: «…Με κατάπληξη βλέπω σήμερα στο «Φόρβερτς» ένα απόσπασμα από την εισαγωγή μου που τυπώθηκε χωρίς να ξέρω τίποτα από πριν, και που έχει κουτσουρευτεί με τέτοιον τρόπο, που εμφανίζομαι σαν ένας ειρηνόφιλος λάτρης της με κάθε θυσία νομιμότητας. Γι’ αυτό ακόμα πιο πολύ θα ήθελα να δημοσιευτεί ολόκληρη η εισαγωγή τώρα στη «Νόϊε Τσάιτ»(θεωρητική επιθεώρηση του γερμανικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος), για να σβήσει έτσι η ελεεινή αυτή εντύπωση».

Αυτός ήταν ο Φρίντριχ Ένγκελς.

Τελικά, κατά μία έννοια, "γίναμε Ιρλανδία" όπως μας ζητούσαν οι κυβερνώντες...



Τελικά, κατά μία έννοια, "γίναμε Ιρλανδία" όπως μας ζητούσαν οι κυβερνώντες...

Ιρλανδία: «Πλειοψηφία» η στάση πληρωμών, σύμφωνα με δημοσκόπηση
Μια πλειοψηφία των Ιρλανδών ελπίζει να μην αποπληρώσει το Δουβλίνο τα αστρονομικά του χρέη, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύει σήμερα η ιρλανδική εφημερίδα Sunday Indipendent.

To 57% των 500 ανθρώπων που πήραν μέρος στη δημοσκόπηση εκτιμούν ότι το Δουβλίνο θα έπρεπε να κάνει στάση πληρωμών, έναντι του 43% που πιστεύει το αντίθετο, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του ινστιτούτου Quantum Research. Αυτή η δραστική λύση ήταν μεταξύ των σλόγκαν στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες στο Δουβλίνο και στην οποία, σύμφωνα με εκτιμήσεις, πήραν μέρος από 50.000 ως 150.000 άτομα.

Βάσει της δημοσκόπησης, τα δυο τρίτα των ερωτηθέντων αντιτίθενται στα νέα μέτρα λιτότητας, τα οποία έρχονται ύστερα από τρεις προϋπολογισμούς λιτότητας. Όσον αφορά ορισμένα από τα μέτρα λιτότητας, το 66% των Ιρλανδών αντιτίθεται στη μείωση κατά 12% περίπου του βασικού μισθού, το 60% είναι κατά της μείωσης των οικογενειακών επιδομάτων και το 65% κατά της αύξησης του κόστους εγγραφής στο πανεπιστήμιο.

Την ίδια ώρα, στην Ισλανδία:

Iceland Is No Ireland as State Kept Free of Bank Debt

Iceland’s President Olafur R. Grimsson said his country is better off than Ireland thanks to the government’s decision to allow the banks to fail two years ago and because the krona could be devalued.

“The difference is that in Iceland we allowed the banks to fail,” Grimsson said in an interview with Bloomberg Television’s Mark Barton today. “These were private banks and we didn’t pump money into them in order to keep them going; the state did not shoulder the responsibility of the failed private banks.”

“How far can we ask ordinary people -- farmers and fishermen and teachers and doctors and nurses -- to shoulder the responsibility of failed private banks,” said Grimsson. “That question, which has been at the core of the Icesave issue, will now be the burning issue in many European countries.”

Μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ιρλανδία, μεγάλες...εκπτώσεις στις ΗΠΑ

Από ciaoant1 , Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010 | 6:32 μ.μ.






Μαζικές διαδηλώσεις κατά της λιτότητας στο Δουβλίνο

Χιλιάδες Ιρλανδοί κατέβηκαν στους δρόμους της πρωτεύουσας προκειμένου να διαδηλώσουν κατά του προγράμματος λιτότητας, που έχει ετοιμάσει η κυβέρνηση.

Μερικές χιλιάδες Ιρλανδοί ξεκίνησαν να διαδηλώνουν σήμερα το μεσημέρι στο κέντρο του Δουβλίνου κατά του προγράμματος σκληρής λιτότητας της κυβέρνησης, παράλληλα με την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης ΕΕ- ΔΝΤ.

«Οι περικοπές του προϋπολογισμού δεν είναι απαραίτητες. Σώζουμε τις τράπεζες, όχι την Ιρλανδία. Οι τράπεζες είναι που πρέπει να υποφέρουν» δήλωσε η Μάριαν Χάμιλτον, μία 57χρονη Ιρλανδή, που φοβάται την μείωση του επιδόματος που λαμβάνει ως άτομο με ειδικές ανάγκες.

«Πρέπει να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα προς την κυβέρνηση. Το εισόδημά μου έχει μειωθεί κατά αρκετές χιλιάδες ευρώ μέσα σε δύο χρόνια, δεν μπορώ άλλο» διαμαρτυρήθηκε ένας άλλος διαδηλωτής.

Η Garda, η ιρλανδική αστυνομία, αναμένει την συγκέντρωση περισσότερων από 50.000 διαδηλωτών.

Από την πλευρά της, η ICTU, η πρώτη συνομοσπονδία Συνδικάτων στη χώρα, η οποία διοργάνωσε την διαδήλωση αρνήθηκε να προβλέψει τον αριθμό των συμμετεχόντων.

«Συγκεντρώσαμε δύο φορές το περασμένο έτος 250.000 άτομα. Σε σύγκριση με χώρες όπως η Γαλλία και η Βρετανία, αυτό μεταφράζεται σε εκατομμύρια» δήλωσε η εκπρόσωπος της ICTU.

Την ίδια ώρα, ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών προφανώς παίρνει μαθήματα "επικοινωνιακής" διαχείρισης της κρίσης από τον "master" του γκαιμπελισμού Θ. Πάγκαλο, καθώς θεωρεί ότι οι εργάτες που τρέμει το φυλλοκάρδι τους αν θα τα βγάλουν πέρα για το μήνα "τα φάγαμε μαζί τα λεφτά" με τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους:


«Μαζί τα φάγαμε τα λεφτά» λέει (και) ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών
Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή προσπάθησε να απαντήσει στις κατηγορίες ότι το σχέδιο λιτότητας είναι άδικο. Ανέλαβε τις ευθύνες του ως μέλος του κυβερνώντος κόμματος και δέχεται τις αποτυχίες του πολιτικού συστήματος. Αλλά πρόσθεσε, «όλοι συμμετείχαμε στο πάρτι».

Παρεμπιπτόντως, στις ΗΠΑ όπου πάνω από 40.000.000 άνθρωποι ζουν πλέον με κουπόνια σίτισης (και ο αριθμός τους αυξάνεται, είχαμε μεγάλες ταραχές αυτή την Παρασκευή - δείτε πχ αυτό το χαρακτηριστικό βίντεο:



Όχι όμως, όπως έχουμε ξαναπεί εκεί ο λαός είναι φοβερά παρακμασμένος, και παρότι το αντιλαμβάνεται ότι τον ρημάζουν (πχ σε πρόσφατη έρευνα η πλειοψηφία των ερωτηθέντων απάντησε πως θεωρεί ότι η κυβέρνηση είναι "αντισυνταγματική"), δε μπορεί προς το παρόν να απαντήσει σοβαρά.

Όσο για αυτές τις "ταραχές" που είδαμε στο βίντεο, είναι ταραχές λυσσασμένων..."καταναλωτών" που τρέχουν να επωφεληθούν από τις προσφορές που είχαμε αυτή την Παρασκευή στα καταστήματα της χώρας. Ναι, καλά διαβάσατε, δεν πρόκειται για φάρσα, όντως έτρεχαν να πάρουν τη "δόση" τους από τα ψώνια στα μαγαζιά. Δεν είναι τυχαία και η επινόηση του όρου "καταναλωτές-zombie" τα τελευταία χρόνια.

Αυτή τελικά ήταν μεγάλη νίκη για την άρχουσα τάξη, που έχει τους εργάτες στην Ασία για να παράγουν (και γι' αυτό τους αποκαλεί με το πραγματικό τους όνομα, δηλαδή εργάτες), και τους εργάτες στη δύση τους αποκαλεί "καταναλωτές" ή "καταναλωτικό κοινό",, και όχι εργάτες, άσχετα με το αν και το τι παράγουν...



Πως να το κάνουμε όμως, στην Ευρώπη τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα για τους λαούς όσο στις ΗΠΑ, και οι εργάτες δεν είναι και τόοοοσο αδύναμοι - εξ ου και οι "εμβρυακές" ακόμα κινητοποιήσεις

 
Copyright © ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Powered by Blogger