Αυτή είναι η διαφορά της ποινικής μεταχείρισης των πολιτικών αντιπάλων του κράτους.

Της Αλέκας Ζορμπαλά

 Μιχαλολιάκος και οι λοιποί διευθύνοντες της Χρυσής Αυγής καταδικάζονται σε 13 χρόνια κάθειρξη.

Ο Χρήστος Τσιγαρίδας και οι λοιποί κατηγορούμενοι στην δίκη του ΕΛΑ καταδικάσθηκαν σε 1ο βαθμό σε κάθειρξη 1.174 ετών έναντι 972 ετών που είχε προτείνει ο εισαγγελέας (πριν τη συγχώνευση)

Η Πόλα Ρούπα του Επαναστατικού Αγώνα καταδικάσθηκε σε ποινή καθείρξεως 25 ετών για επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδας (χωρίς να υπάρχει ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο για την συμμετοχή της στην ενέργεια αυτή).

Αυτή είναι η de facto διαφορά του 187 και του 187Α, 

η διαφορά της εγκληματικής οργάνωσης από την “τρομοκρατία”, 

αυτή είναι η διαφορά της ποινικής μεταχείρισης των πολιτικών αντιπάλων του κράτους. 

Απλά είναι τα πράγματα

Καταστολή στην μπλοκόσφαιρα

 Δεν πιστεύαμε ότι θα δικαιωνόταν τόσο σύντομα η ανάρτησή μας που την τιτλοφορούσαμε «Και ο Αλαφούζος ... διέταξε ...». Είχε σχέση με την ληφθείσα κυβερνητική απόφαση για την απόπειρα καταστολής της μπλοκόσφαιρας. Κι αυτό το λέμε με αφορμή τα ονόματα που ανακοινώθηκαν και θα είναι οι άνθρωποι της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που συγκρότησε η κυβέρνηση οι οποίοι θα εισηγηθούν τον τρόπο για την ταυτοποίηση διαχειριστών με ιστολόγια. Ο μοναδικός δημοσιογράφος που συμμετέχει είναι ο Πάσχος Μανδραβέλης, υπάλληλος του Αλαφούζου και γνωστός για την πολεμική που έχει ασκήσει κατά καιρούς, με την αρθρογραφία του και την τηλεοπτική του παρουσία ενάντια στην ανωνυμία της μπλοκόσφαιρας.

Θα ήταν πλεονασμός να επαναλάβουμε όσα γράφουμε στην ανάρτηση που παραπέμπουμε. Η βασική μας απορία όμως παραμένει. Απ’ ότι γνωρίζουμε ανάλογη νομοθεσία δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Ακόμα και να υποθέσουμε ότι η υπηρεσία του Σφακιανάκη –η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος- έχει την δυνατότητα, που την έχει, να ταυτοποιήσει τον διαχειριστεί ενός μπλοκ. Οι δυο μεγάλες ιδιωτικές πλατφόρμες για μπλοκ, (wordpress και blogspot) που είναι απολύτως ιδιωτικές υπάγουν την λειτουργία τους στην Αμερικανική νομοθεσία, η οποία διώκει μόνο κακουργηματικές παραβάσεις που γίνονται μέσα στην μπλοκόσφαιρα. Με δικηγόρο που μιλήσαμε μάθαμε ότι μια προσφυγή στα διεθνή δικαστήρια, απ’ την στιγμή που στην χώρα μας πάνε να επιβληθούν ξεχωριστοί όροι στην λειτουργία των μπλογκ, απ’ αυτούς που ισχύουν σε όλο τον κόσμο, θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση.

Είναι ένα θέμα που θα παρακολουθήσουμε και θα επανέλθουμε.  

Και ο Αλαφούζος ... διέταξε ...

 «Διαδίκτυο με κανόνες
Το Διαδίκτυο έχει καταστεί παγκοσμίως σημαντικό μέσο έκφρασης των πολιτών και στοιχείο κάθε ώριμης δημοκρατίας. Στην Ελλάδα δυστυχώς εξετράφη τα τελευταία χρόνια ένα άρρωστο φαινόμενο ανώνυμων ιστοσελίδων, οι οποίες επιδίδονται σε προσωπικές επιθέσεις, απειλές, ακόμη και εκβιασμούς. Ο μέσος πολίτης δεν μπορεί όμως ποτέ να γνωρίζει ποιος, ή μάλλον ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από τις διάφορες ιστοσελίδες, σε αντίθεση με τις εφημερίδες και τα άλλα μέσα ενημέρωσης, που έχουν όνομα και διεύθυνση. Καιρός είναι, λοιπόν, να υπάρξει σχετική νομοθετική ρύθμιση που θα επιβάλει στο Διαδίκτυο τους κανόνες και τους νόμους που διέπουν την ενημέρωση σε όλα τα υπόλοιπα μέσα».

Καθημερινή 28/7

«Νέα νομοθετικά μέτρα όσον αφορά τη λειτουργία των blog εξήγγειλε σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Μ. Παπαϊωάννου, κατά την εμφάνισή του στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Τα μέτρα κινούνται προς την κατεύθυνση της ταυτοποίησης των διαχειριστών, αλλά και την άρση του απορρήτου για περισσότερα εγκλήματα απ' όσα επιτρέπει ο νόμος».

Καθεστωτικά ΜΜΕ 2/8

«Λέτε να δίνει ιδέες στην μνημονική μας κυβέρνηση η μεθόδευση που προχώρησε η Τουρκία για να φιμώσει το Ιντερνέτ;» γράφαμε σε περασμένη ανάρτησή μας. Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν «πήρε ιδέα» η μνημονική κυβέρνηση του ΓΑΠ, αλλά εντολή από το συγκρότημα ΜΜΕ που ελέγχει ο Αλαφούζος. Φυσικά θα δούμε αναλυτικά τις προθέσεις του υπουργού δικαιοσύνης, Παπαϊωάννου και θα επανέλθουμε.

Επειδή όμως αυτό το θέμα δεν είναι η πρώτη φορά μου έρχεται στην δημοσιότητα ας παραθέσουμε μια προηγούμενη ανάρτησή μας:

Σχεδιάζει η κυβέρνηση να προσπαθήσει να φιμώσει την μπλοκόσφαιρα;

Για μια νομοθετική ρύθμιση που «παρόμοια της δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο» και αφορά την μπλοκόσφαιρα, σχεδιάζει να πάρει η κυβέρνηση σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα του «Ποντικιού».

Ερέθισμα πήρε η κυβέρνηση, κατά τα γραφόμενα της εφημερίδας, απ’ αυτά που έχουν διαδραματιστεί μεταξύ του τηλεοπτικού καναλιού Μέγκα και του μπλογκ fimotro. (Εχουμε κάνει σχετικές αναρτήσεις εδώ και εδώ, παίρνοντας θέση στο συγκεκριμένο θέμα).

Η εφημερίδα του Α. Δελλατόλα αφού κάνει μια αναδρομή σε αγωγές και έρευνες που προηγήθηκαν σε βάρος μπλόγκερς κάνει λόγο ότι «είναι αντικειμενικό γεγονός ότι πολλές φορές και στον ελληνικό χώρο δημοσιεύτηκαν πρώτα στα μπλογκ πληροφορίες που στη συνέχεια έτυχαν αναπαραγωγής από τα επίσημα ΜΜΕ, ενώ είναι ένα θέμα το γεγονός ότι ορισμένα blogs έχουν μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από τα παραδοσιακά portals. Είναι επίσης γεγονός ότι η ενημέρωση για θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος, όπως οι φυσικές καταστροφές ή οι πόλεμοι, διοχετεύτηκαν μέσα από τα μπλογκ και τα social network επειδή η εξουσία "φίμωσε" τις "κανονικές" πηγές πληροφόρησης».

Αναφερόμενη η εφημερίδα στην «πρωτοφανή ρύθμιση» όπως την χαρακτηρίζει, και σχεδιάζει η κυβέρνηση για την μπλοκόσφαιρα αναφέρει: «Το βασικό στοιχείο της ρύθμισης θα είναι η υποχρεωτική αναγραφή σε κάθε ιστολόγιο, του προσώπου που θα είναι υπεύθυνο σύμφωνα με τον νόμο. Η επιχειρηματολογία υπέρ αυτής της ρύθμισης στέκεται στο αναφαίρετο δικαίωμα του οποιοδήποτε θιγόμενου από αναρτήσεις να μπορεί να ζητήσει την τιμωρία του διαχειριστή, του μπλογκ, όπως γίνεται στα παραδοσιακά ΜΜΕ, που υποχρεούνται να απαντήσουν σε μηνύσεις, αγωγές κ.λ.π».

Καταλήγοντας στο άρθρο του το «Ποντίκι» για τις προθέσεις τις κυβέρνησης, σχετικά με την μπλοκόσφαιρα και τα όσα διέρρευσαν για τους σχεδιασμούς της που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο κράτος στον κόσμο γράφει: «Ελπίζουμε αυτές οι πληροφορίες να μην είναι ευσεβείς πόθοι ή προϊόν ασχετοσύνης κάποιων από την κυβέρνηση, που δεν έχουν λάβει καν υπόψη ότι οι δύο μεγαλύτερες (και απολύτως ιδιωτικές) πλατφόρμες στον κόσμο για μπλογκ (wordpress και blogspot) δεν έχουν κανένα λόγο να φτιάξουν ξεχωριστούς όρους για να καλύπτουν μόνο τη χώρα μας … Ελπίζουμε επίσης ότι δεν πρόκειται απλώς για διοχέτευση πληροφοριών με στόχο να δημιουργήσουν πολεμικό κλίμα και εντυπώσεις στο διαδίκτυο».

Είναι νωρίς να τοποθετηθούμε αφού δεν ξέρουμε τους ακριβείς όρους της επερχόμενης νομοθετικής ρύθμισης για την μπλοκόσφαιρα. Θα θελήσει να προσπαθήσει η «σοσιαλιστική» μας κυβέρνηση να προσπαθήσει να φιμώσει με «νόμους και διατάγματα» του μπλόγκερς;

Θα δούμε τις εξελίξεις και θα επανέλθουμε.

Για μια δικαστική δίωξη στην μπλοκόσφαιρα

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι τα νταλαβέρια που έχουν κλίκες δημοσιοκάφρων δεν μας αφορούν καθόλου. Τομάρια του «λευκού κολάρου» είναι όλοι τους. Από την άλλη όμως κάθε κατασταλτική δραστηριότητα απέναντι στην μπλοκόσφαιρα μας βρίσκει αντίθετους ειδικά όταν δεν προέρχεται από απλούς πολίτες αλλά από άτομα που έχουν διευθυντικά πόστα σε κεντρικά καθεστωτικά ΜΜΕ.

Το λέμε αυτό με αφορμή την τροπή που πήρε η μήνυση που είχε καταθέσει ο διευθυντής ειδήσεων του Mega, Χρήστος Παναγιωτόπουλου, για αναρτήσεις στην ιστοσελίδα Fimotro. Η Google έδωσε τα στοιχεία του διαχειριστή του μπλογκ και έτσι ταυτοποιήθηκε σαν ιδιοκτήτης του ο Γιάννης Παπαγιάννης. Κατηγορείτε, λοιπόν τώρα για σειρά υβριστικών και απειλητικών αναρτήσεων με στόχο τον Χ. Παναγόπουλο, ενώ εκρεμούν σε βάρος του αγωγές από αλλους δημοσιοκάφρους του Mega. Παράληλα σε βάρος του Fimotro εκκρεμούν και άλλες μηνύσεις για αδικήματα, όπως της εκβίασης, της απειλής και της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του Τύπου. Λογικά είναι τώρα θα πάρουν κι αυτές τον δρόμο τους για τακτική δικάσιμο με κατηγορούμενο τον Γιάννη Παπαγιάννη.

Το έχουμε ξαναγράψει. Στην μπλοκόσφαιρα ανθούν κάθε είδους «φρούτα», Κυπατζήδες, -όπως είχε αποκαλύψει έναν το Indymedia- «πρακτορίσκοι δεύτερης κατηγορίας» όπως γράφαμε σε παλαιότερη ανάρτησή μας, αναφερόμενοι σε συγκεκριμένη περίπτωση μπλόκερ,  λαμόγια κάθε είδους που χρησιμοποιούν τον ιστότοπο τους για να εξυπηρετήσουν προσωπικές βρόμικες επιδιώξεις.  Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι χρειαζόμαστε χωροφύλακα για να βάλει «τάξη» στην μπλοκόσφαιρα. Κι απ’ ότι γνωρίζουμε δεν υπήρξε ποτέ απλώς πολίτης να στραφεί δικαστικά εναντίον μπλοκ. Με αυτό το σκεπτικό είμαστε κάθετα αντίθετοι στην δικαστική δίωξη του Γ. Παπαγιάννη.

Κι αυτό το υποστηρίζουμε με δεδομένο ότι έχουμε την χειρότερη άποψη γ’ αυτόν τον δημοσιοκάφρο. Τι να πρωτοθυμηθούμε απ’ τα πεπραγμένα του; Ότι έδωσε συνέντευξη στο Κουρδιστό Πορτοκάλι (τότε που ήταν μπλοκ και πριν γίνει ιστοσελίδα)  στην οποία προανήγγελλε ότι θα δημοσιεύσει στο blog του μια λίστα από 12 δημοσιογράφους που εργάζονται στην ΕΥΠ και φυσικά το θέμα το έκανε μετά γαργάρα; (Δεν νομίζουμε ότι η κίνησή του αυτή ήταν τυχαία). Το ότι όταν το απέλυσε κάποια στιγμή ένας απ’ τους εργοδότες του –ο Ν. Χατζηνικολάου στον ρ/σ του οποίου εργαζόταν τον αποκαλούσε στο μπλοκ του ότι είναι «γλύφτης σε όποιον τον πληρώνει» και κάνει «σπέκουλα στα μεγάλα αφεντικά», ενώ όταν τον ξαναπροσέλαβε –αντε να βρεις τι μεσολάβησε- του έκανε την αγιογραφία του;

Αλλωστε δεν θέλει ιδιαίτερη φαντασία να καταλάβεις ποιον «φωτογραφίζει» δημοσίευμα του «Βήματος» που κάνει λόγο για άτομο που έχει δικό του διαδικτυακό στέκει και το οποίο, άτομο, διαθέτει: «ταλέντο στα φαντασιοκοπήματα και στις άνανδρες επιθέσεις». Μάλιστα το ίδιο δημοσίευμα που κάνει λόγο ότι «Ο χολερικός μπλόγκερ είναι γνωστός εκβιαστής, που θα γίνει μελίρρυτος με λίγα χιλιαρικάκια …  Ο συγκεκριμένος μπλόγκερ είναι ένα κατακάθι της ενημέρωσης και οι ομόλογοί του βρίσκονται σε ρυπαρά έντυπα και βρωμοκάναλα».

Όμως το επαναλαμβάνουμε. Αν ανοίξει φάμπρικα δικαστικών διώξεων μπλοκερς, πιθανόν να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και με πρόσχημα την ιστορία με τον Παπαγιάννη η μνημονική κυβέρνηση θελήσει να βάλει «χέρι» στον μόνο χώρο –ή μάλλον απ’ τα λίγα μέσα- πληροφόρησης που δεν ελέγχει. Την μπλοκόσφαιρα.

Καταστολή και στο χώρο του διαδικτύου

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που σε ανάρτησή μας γράφαμε ανάμεσα σε άλλα:
«Η είδηση είναι απόλυτα καρατσεκαρισμένη, αν και δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως, απ’ ότι ξέρουμε.
Ο Χρυσοχοϊδης, αποδέχτηκε εισήγηση των πρακτόρων του κλιμακίου του FBI, που βρίσκετε στην Αθήνα για να "συνδράμει στις έρευνες κατά της τρομοκρατίας" και ιδρύει στο υπουργείο του υπηρεσία … χάκερς.

Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες στην υπηρεσία αυτή θα προσληφθούν 42 άτομα, πολύ καλά γνώστες του διαδικτύου, θα εκπαιδευτούν από ξένους πράκτορες και θα έχουν αντικείμενο την συλλογή πληροφοριών και την παρέμβαση σε ιστότοπους (blogs και ιστοσελίδες αντιπληροφόρησης)».
Αφού αναφέραμε πώς θα στελεχωθεί αυτή η υπηρεσία καταλήγαμε στην ανάρτησή μας: «το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, σύμφωνα με τον Χρυσοχοϊδη και τους πράκτορες του FBI, είναι η έλλειψη αστυνόμευσης στα blog και στις ιστοσελίδες αντιπληροφόρησης …..».

Είμαστε απόλυτα βέβαιοι για την βασιμότητα της πληροφορίας μας (αν είμαστε αστική εφημερίδα θα γράφαμε «αποκλειστικό») αλλά δεν περιμέναμε ότι θα έπιανε τόσο γρήγορα δουλειά, ο νέος κατασταλτικός μηχανισμός.

Η τακτική τους γνωστή.
Απ’ ότι διαβάζουμε στην φυλλάδα του Τριανταφυλλόπουλου θα εντοπίζουν «όσους διακινούν υβριστικά ή απειλητικά κείμενα στο Ιντερνέτ», και στην περίπτωση αυτή όταν «υπάρχουν υπόνοιες για την διάπραξη αδικήματος», όπως γράφει η φυλλάδα, θα ζητείται η «άρση της ανωνυμίας των bloggers από τους πάροχους υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών».

Με έναν εντελώς νεφελώδη ορισμό – με ποια κριτήρια, ας πούμε θα καθορίζεται ένα κείμενο σαν «υβριστικό» και «απειλητικό»; Με την «λογική» τους και την φράση του Μαρξ που έχουμε στο μπλογκ μας: «Οι κομουνιστές δεν καταδέχονται να κρύψουν τις απόψεις τους και τις βλέψεις τους. Δηλώνουν, λοιπόν, ανοιχτά ότι ο σκοπός τους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη βίαιη ανατροπή της σημερινής καθεστηκυίας τάξης» μπορεί να θεωρηθεί απειλητική- πάνε να φιμώσουν όσους ιστότοπους δεν γουστάρουν.

Και σ’ αυτή την κατεύθυνση πιέζουν όσους αντιδρούν στην κατάργηση της ελευθερίας έκφρασης.
Απ’ ότι διαβάζουμε στο ίδιο δημοσίευμα «Η εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών έχει ασκήσει ποινικές διώξεις εναντίων υπευθύνων παροχής τηλεπικοινωνιών υπηρεσιών για την άρνησή τους να αποκαλύψουν στοιχεία συνδρομητών τους για αδικήματα που φέρεται να διαπράχτηκαν μέσω ανωνύμων blogs».

Ακόμα και η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών –ένας καθαρά αστικός δεσμός- αντιδράει σε μια τέτοια μεθόδευση καταλαβαίνοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά πάνω στην παραπέρα φασιστικοποίηση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής.
Γι’ αυτό έβαλαν την «θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ», όπως χαρακτήριζε την αστική «Δικαιοσύνη» ο μακαρίτης σύντροφος μας, δικηγόρος, Γ. Γκουντούνας, να προσφέρει τις υπηρεσίες της.
Με ακροβατικούς νομικίστικους ισχυρισμούς ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ι. Τέντες, όπως και ο προκάτοχος του Γ. Σανιδάς, πάνε να δώσουν άλλοθι στο αστικό σύστημα να εντείνει την αστυνόμευση του και στο χώρο του διαδικτύου.

Και μπορεί αυτή την στιγμή να παρουσιάζουν τον φερετζέ τις πάταξης «απειλητικών» και «υβριστικών» φαινομένων που είναι μια εύπεπτη για την λεγόμενη κοινή γνώμη επιδίωξη.

Η όλη μεθόδευση τους όμως έχει άλλο στόχο. Αυτόν που γράψαμε απ’ την αρχή: την συλλογή πληροφοριών και την παρέμβαση σε ιστότοπους blogs και ιστοσελίδες αντιπληροφόρησης.

Το πολύ το τάκα τάκα ....

Ένα εύστοχο σχόλιο που αφορά τους μπλόκερς που δημοσίευσαν δημοσκοπήσεις και την διαδικασία που κινήθηκε εναντίων τους έχει σήμερα ο Π. Μανδραβέλης στην «Καθημερινή».

«Οι μπλόγκερς είναι του χεριού όσων θέλουν να το παίζουν νόμος και εξουσία. Ευτυχώς υπάρχει η ανωνυμία που προσφέρει η φιλελεύθερη παράδοση των ΗΠΑ και ο αμερικανικός νόμος, για να μπορούν να προστατευτούν. Διότι είναι δεδομένο ότι κάθε παράλογος νόμος που περιορίζει ελευθερίες των πολιτών, καταλήγει να περιορίζει την ελευθερία μόνον εκείνων που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς», σημειώνει ανάμεσα στα άλλα.

Μάλλον ειρωνική πρέπει να είναι η διαπίστωση του Π.Μ. ότι «οι μπλόγκερς είναι του χεριού όσων θέλουν να το παίζουν νόμος και εξουσία». Κανονικά θα έπρεπε να γράψει ότι οι τύποι στους οποίους αναφέρετε δεν «παίζουν νόμος και τάξη» κάτι άλλο παίζουν. Και ως γνωστόν το πολύ τα τάκα τάκα …
Υ.Γ Η φώτο είναι απ’ το κουτί της Πανδώρας

Για την κρατική διαφήμιση στα blogs

Μας ήρθε ένα e-mail από φίλο αναγνώστη του μπλογκ μας που μας γνωστοποιεί ορισμένα blogs που λαμβάνουν κρατική διαφήμιση και μας ζητάει να το σχολιάσουμε.

Πολύ ενδιαφέρον θέμα και θα το «αδικούσαμε» αν το σχολιάζαμε εμείς αφού ο σύντροφος που είναι πιο «αρμόδιος» σ’ αυτά τα θέματα απολαμβάνει τις διακοπές του σε ένα νησί του Αιγαίου.

Το μόνο που μπορεί να αναφέρουμε είναι ότι ανάμεσα στα blogs που μας επισημάνει ο φίλος αναγνώστης είναι και το antinews, που ανήκει στον δημοσιογράφο Β. Ζήση. Σύμφωνα, λοιπόν, με παλαιότερη ανάρτηση μας ο είναι «πρακτοράκος δεύτερης κατηγορίας» και ο συνάδελφος του Δ. Ρίζος έχει γράψει γι' αυτόν άρθρα στα οποία τον λούζει με όλα τα «κοσμητικά» που διαθέτει η δημοσιογραφική πιάτσα: ρουφιάνος της ΚΥΠ, πρακτορίσκος της CIA, πλαστογράφος, άνθρωπος για όλες τις βρόμικες δουλειές κ.λπ. («Αδέσμευτος», 12.12.1994)».

Για την κρατική διαφήμιση στα blogs θα επανέλθουμε.

Απ' τον Ρουσόπουλο στην Κατεχάκη

Από το blog Sibilla παρακολουθήσαμε την περιπέτεια που πέρασε και είπαμε να το ψάξουμε λίγο το θέμα. Και ποιον τρακάραμε λέτε;
Τον Θ. Ρουσόπουλο.
Όχι δεν κάνουμε πλάκα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.

Στην εποχή της παντοδυναμίας του ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε την «φαεινή» ιδέα να παρακολουθεί για να αστυνομεύει όσα γράφονται στα blogs. Είχανε κάνει τότε μια σκωπτική ανάρτηση στην οποία ανάμεσα στα άλλα σημειώναμε:

«Ο κυβερνητικός μας εκπρόσωπος προφανώς επηρεασμένος από την «θεία χάρη» που εκπέμπει ο πνευματικός του πατέρας σκέφτηκε κάτι απλό. Σου λέει ο άνθρωπος, δεν γίνετε κάθε μπαγλαμάς και κάθε αλανιάρα να παρουσιάζετε στο διαδίκτυο και να γράφει στο μπλοκ του/της ότι του/ης καυλώσει.

Ετσι λοιπόν ο Ρουσόπουλος θα έχει στο υπουργείο του μια ειδική ομάδα «Ράμπο» οι οποίοι κάθε μέρα θα παρακολουθούν τι γράφετε στα blogs.
Και φυσικά όταν διαπιστώνουν ότι αυτά που γράφονται θίγουν την υπουργάρα μας θα γίνεται «παρέμβαση της υπηρεσίας» για να υπάρξει βελτίωση. (Με ποιο τρόπο θα γίνετε αυτή η «παρέμβαση» το φαντάζεστε υποθέτουμε).

Μας έχει αφήσει άναυδους τι ιδέες κατεβάζει η γκλάβα του υπουργού προπαγάνδας».

Από τότε κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι και δεν γνωρίζαμε πώς έχει εξελιχθεί αυτή η φάση.
Τώρα μαθαίνουμε ότι οι εξελίξεις δεν είναι ακριβώς όπως τις φανταζόταν ο Ρουσόπουλος και το καθήκον να παρακολουθεί τα blogs έχει ανατεθεί (από ποιους άραγε;)στο «ευαγές» ίδρυμα που στεγάζεται στην Κατεχάκη.

Ποιο συγκεκριμένα έχει αποσπαστεί ένα άτομο απ’ την υπό τον Σφακιανάνη υπηρεσία «Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος» στο οποίο έχει ανατεθεί εδώ και κάτι μήνες –αφού του έχει παραχωρηθεί όλος ο απαραίτητος τεχνολογικός εξοπλισμός- να οργανώσει μια ομάδα με στόχο τον «έλεγχο» όσων γράφονται στα ενημερωτικά μπλογκ.

Ο συγκεκριμένος τύπος είναι πολύ καλός γνώστης της Πληροφορικής. Υπήρξε ένα απ’ τα ιδρυτικά μέλη της Ενωσης Ελλήνων Χρηστών Ιντερνέτ, που τώρα έχει θέσει τις γνώσεις του στις υπηρεσίες των μηχανισμών καταστολής.

Το ονοματάκι του το γνωρίζουμε αλλά για ευνόητους λόγους δεν μπορεί να το δημοσιεύσουμε.
Στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε και πιθανόν να υπάρξει δημοσίευμα σε Κυριακάτικη εφημερίδα.

Εφημερίδες και blogs

Αρχίζουν να το συνειδητοποιούν οι μεγαλοεκδότες ότι οι φυλλάδες τους έχουν πέσει πια σε τόση ανυποληψία ώστε ο καιρός που παραμύθιαζαν τους αναγνώστες τους έχει ημερομηνία λήξεως που πλησιάζει.

Μοναδική τους διέξοδο να ποντάρουν στον Κυριακάτικο .. τζόγο. Γιατί την Κυριακάτικη φυλλάδα την αγοράζει κάποιος με την ελπίδα ότι θα κερδίσει αυτοκίνητο .. χρηματική επιταγή …

Θα στραφούν, λέει, παρέχοντας την «πληροφόρησή» τους μέσω Ιντερνέτ.
Μα ήδη δεν το έκαναν;
Αν εννοούν ότι θα «εμπλουτίσουν» τις ήδη υπάρχουσες παρουσίες τους –ήδη κάποιες φυλλάδες το έχουν κάνει- πάλι τα αποτελέσματα που θα διαπιστώσουν θα είναι απογοητευτικά.

Πέρασε ανεπιστρεπτί ο καιρός που μεγαλοκατασκευαστές και καπιταλιστές έπαιζαν μόνοι τους στο γήπεδο της πληροφόρησης.
Τώρα η αναγνωσιμότητα πολλών ενημερωτικών blogs (παρ’ όλο τα προβλήματα που υπάρχουν στην μπλοκόσφαιρα) είναι πολλαπλάσια απ’ την αναγνωσιμότητα ημερήσιων εφημερίδων με πολυετή παρουσία.

Ερχετε η εποχή που η αμεσολάβητη πληροφόρηση των blogs θα στείλει για απόσυρση τα οχήματα-εφημερίδες των καπιταλιστών που τα χρησιμοποιούν για να υλοποιούν τις δικές τους επιχειρηματικές-πολιτικές σκοπιμότητες.

Η παρέμβαση των bloggers στην πολιτική και κοινωνική ζωή μας

Η παρέμβαση των blogs στην πολιτική ζωή είναι όσο πάει και πιο εμφανής.
Κι αυτό είναι πάρα πολύ καλό. Απέκτησε φωνή –έστω και σε κάποιο βαθμό, για να μην υπερβάλουμε- δημόσια παρέμβαση και ο απλώς πολίτης και η γνώμη του δεν περνάει αδιάφορη, όπως στο παρελθόν από πολιτικάντηδες και πολιτικά κόμματα.

Μετά τις αστειότητες που είπε στην βουλή ο Καραμανλής –ότι τα blogs συντονίζουν τις ενέργειες των κουκουλοφόρων, σήμερα βλέπουμε σε δυο ημερήσιες εφημερίδες αναφορές σχετικά με τις τοποθετήσεις που έχουν κάνει μπλογκ.

Η πρώτη αναφορά είναι από τον «Ριζοσπάστη» -και είναι εντυπωσιακό το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ να αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει σε ένα blogs- κατηγορώντας το press.gr για «προβοκατόρικη αντιΚΚΕ αναφορά».
Η επίθεση του «Ριζοσπάστη» είχε αφορμή ανάρτηση του μπλογκ το οποίο σχολίαζε την στάση της εκπροσώπου του ΚΚΕ στην επιτροπή προανακριτικής εξέτασης που διερευνά την υπόθεση Παυλίδη.

Η δεύτερη αναφορά που συναντήσαμε είναι στην ηλεκτρονική έκδοση της «Ελευθεροτυπίας» όπου παραθέτονται αποσπάσματα από δημοσιεύματα των blogs σχετικά με το τραγικό περιστατικό του Ρέντη.

Η απήχηση που έχουν τα blogs αναγκάζουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ να μην στέκονται αδιάφορα στον νέο δρόμο ενημέρωσης που άνοιξαν οι bloggers.

Ο "Ναύτιλος" και τα blog

Με τα blog ασχολείται σήμερα ο Στάθης στην καθημερινή του στήλη στην «Ελευθεροτυπία».
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι το κείμενο του βγάζει εμπάθεια απέναντι στα μπλογκ, και σχεδόν τα αντιμετωπίζει σαν αντίπαλους του έντυπου τύπου.

Κάποιες απ’ τις επισημάνσεις του είναι σωστές και θα μας βρουν σύμφωνους, αλλά οι ενστασεις μας σ' αυτό το κείμενο είναι πολλές.

Προς το παρών μια ερώτηση προς τον Στάθη.
Γιατί τόσα χρόνια ο Στάθης, απ’ το δημόσιο βήμα που διαθέτει, δεν αναφέρθηκε ονομαστικά στους καπιταλιστές που χρησιμοποιούν τις εφημερίδες τους και τα άλλα ΜΜΕ που διαθέτουν σαν οχήματα που οδηγούν τις μπίζνες τους με το δημόσιο;

Εξυπνος τύπος είναι, δεν μπορεί να μην γνωρίζει ότι σε αρκετές περιπτώσεις εκδοτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα είναι προσανατολισμένα στην ίδια κατεύθυνση.
Οι εκδότες-επιχειρηματίες δηλαδή να χρησιμοποιούν τις εφημερίδες τους για να πιέζουν ώστε να παίρνουν δουλειές του δημοσίου ή άλλες επιχορηγήσεις.
Όπως αυτές που παίρνει ο Λαμπράκης για το «Μέγαρο» π.χ.

Και στην τελική, απ’ ότι ξέρουμε κανένας/μια απ’ όσους ασχολούνται με τα blog δεν έχει οικονομικό όφελος αλλά κάνει την καύλα του.
Οι δημοσιογράφοι όμως είναι έμμισθα φερέφωνα των αφεντικών τους και σε πολλές περιπτώσεις παίξουν τα δικά τους προσωπικά παιχνίδια που δεν είναι πάντα καθαρά.

Αυτό, όμως είναι ένα θέμα που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα το δούμε σε άλλη ανάρτηση μας αναλυτικά.

Προς το παρόν παραθέτουμε το κείμενο του Στάθη:
« …Οχι όμως και οι κατσαρίδες. Αυτές που ευδοκιμούν στα μπλογκ (όσον και στον Τύπο άλλωστε). Κάτι χολερικές ψυχές που δεν κάνουν ποτέ κριτική σε ιδεολογικούς φίλους τους (ή απλώς στις παρέες τους), περιμένοντας με το δίκαννο όλους τους άλλους
κάπου να την πατήσουν για να τους βγάλουν το μάτι.

Στόχο έχοντας πάντα τον λέοντα, του βρίσκουν ψεγάδια στο νύχι. Ομως κι αυτό δεκτό. (Ομιλώ ως νύχι κι όχι ως λέων). Πάντα μαθαίνεις όταν έχεις κάνει λάθος, ακόμα κι αν αυτός που σου το επισημαίνει στο κρεμάει απ' τα αυτιά, αντί με διακριτικότητα να σε ωφελήσει - αλλά τι ψάχνω τώρα; καλλιγραφίες στις ανορθογραφίες μου;

Ομως το θέμα (πάντα για τα blogs) είναι ευρύτερο. Πολλοί ιστότοποι που παραπέμπουν ο ένας στον άλλον στοχοποιούν άλλους κι αλληλοξεκατινιάζονται. Αντί για την προσδοκώμενη ελεύθερη και δημοκρατική διακίνηση ιδεών, απόψεων και πληροφοριών το πράγμα εκφυλίζεται όλο και πιο πολύ σε ένα στενόκαρδο και μισερό τοπίο, όπου κυριαρχούν κόμπλεξ και ιδιοτέλειες. Οχι πως δεν υπάρχουν αντιστάσεις αλλά το φαινόμενο αυτό τείνει να υπερκεράσει το ζητούμενο κι εν τέλει να το πνίξει. Ισως αναπόφευκτο, ίσως σύμφυτο με τα ανθρώπινα, τους χαρακτήρες μας, τις αδυναμίες μας κι άλλα σχετικά, αλλά έτσι χάνεται αυτό που περιμένουν πολλοί από τα blogs: ένα πρόταγμα για τον κεντρικό Τύπο, ένα αντίπαλο δέος που θα του καθαιρεί τις συνέπειες από τη δικήν του παθογένεια, που θα τον αναγκάζει να γίνει καλύτερος έστω για να μη μείνει πίσω.

Δεν ξέρω αν ορισμένοι μπλογκίστες πιστεύουν ότι αυτό το τελευταίο δεν τους ενδιαφέρει. Σε αυτήν την περίπτωση τα μπλογκ ξεπέφτουν σε μια ελιτίστικη (ή τουναντίον χυδαία) αντίληψη μιας παρέας που επικοινωνεί μεταξύ της και με τους αναγνώστες της σε κύκλο στενότερο από εκείνον που θα ήθελε και θα μπορούσε να επηρεάσει τα δημόσια πράγματα. Κι αυτό το επίσης ζητούμενο δεν είναι συνάρτηση αριθμών, επισκεψιμότητας, αλλά μάλλον αξίας, ειδικού βάρους, ενδιαφέροντος όσων λέγονται - πολιτικής δηλαδή. Εκτός κι αν όλα εξαντλούνται σε μια αριστοκρατική αποστασιοποίηση των ηλεκτρονικών ρητόρων ή στη μόνη φιλοδοξία των χαμερπών να κοροϊδεύει ο ένας τον άλλον».

Μπλόγκερ σε ρόλο "αγανακτισμένων πολιτών"

Οι «αγανακτισμένοι πολίτες» δεν είναι καινούργιο φρούτο στην χώρα μας.
Είναι τα καθάρματα που στελέχωσαν μετεμφυλιακά την ΕΚΟΦ, είναι τα τομάρια που έδρασαν στους κόλπους παρακρατικών φασιστικών οργανώσεων εκτελώντας τις «βρόμικες δουλειές» των αστικών κυβερνήσεων.

Σήμερα, προσαρμοζόμενοι στις απαιτήσεις της εποχής εμφανίζονται σε άλλο σκηνικό.

Συνήθως παρουσιάζονται κατά προτίμηση ως σχολιαστές στα τηλεοπτικά παράθυρα, αλλά όχι μόνον- για να εκφράσουν την ιερή αγανάκτησή τους άλλοτε επειδή μια ομάδα απεργών διαδηλώνει, λένε, στους κεντρικούς δρόμους και "αναστατώνει τη ζωή της πρωτεύουσας" και άλλοτε επειδή οι απεργίες σε κρίσιμους τομείς, "στερούν από τους καταναλωτές βασικά αγαθά και υπηρεσίες".

Ο στόχος τους ολοφάνερος. Αντί να μπαίνει σε συζήτηση το δίκαιο ή άδικο των αιτημάτων των απεργών, αυτοί επιδιώκουν να αλλάξουν θέμα και συνήθως "οδύρονται για την ταλαιπωρία των καταναλωτών".

Με την άνθηση της μπλοκόσφαιρας παρουσιάστηκαν και «αγανακτισμένοι πολίτες» στο διαδίκτυο.
Κλασικό παράδειγμα το «τρωκτικό».

Με αλλεπάλληλες και κατ’ ουσία ασυνάρτητες αναρτήσεις μιλάει για «τα φασιστοειδή αριστερά μέλη του ΠΑΜΕ και του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των κομμάτων;» που « έβγαζαν τον κόσμο έξω από τα μαγαζιά και ΔΕΝ σεβάστηκαν τους εργαζόμενους που πήγαν να δουλέψουν;».
Συνεχίζοντας το παραλήρημα του ο τύπος που κάνει τις αναρτήσεις στο «τρωκτικό» δίνει και μια τζούρα λαϊκισμού: «Τι κατάλαβαν τώρα που δεν θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι και έχασαν τζάμπα την Κυριακή τους».

Και άντε να υποθέσουμε ότι ο τύπος που κάνει τις δημοσιεύσεις στο «τρωκτικό» στερείτε την αντίληψη να καταλάβει ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει και μεθοδεύει να υλοποιήσει μέχρι κεραίας τις αξιώσεις των μεγαλεμπόρων και των εντεταλμένων τους Εμπορικών Συλλόγων, που επιδιώκουν ένα καθοριστικό χτύπημα στην αργία της Κυριακής.

Δεν παρακολουθεί όμως ούτε τις ανακοινώσεις των πιο μαζικών οργανώσεων εργαζομένων, που τα Δ.Σ τους δεν ελέγχονται ούτε απ’ το ΚΚΕ ή τον Σύριζα, - Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά, ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων ΑΕ και Γραφείων κ.λ.π- που εξέφρασαν την πλήρη αντίρρηση τους στο να ανοιχτούν τα καταστήματα σήμερα και χαρακτηρίζουν την απόφαση της κυβέρνησης προάγγελο στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας;

Αλλο ένα "παπαγαλάκι" στην μπλοκόσφαιρα

Το ερέθισμα για να το «ψάξουμε» λίγο περισσότερο το θέμα μας το έδωσε ένα σχόλιο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο «Ποντίκι».
Με τίτλο «Ποιοι είστε ρε παιδιά…» η εφημερίδα σχολίαζε: «Όταν βλέπουμε δημοσιογράφους να οργανώνουν, και μάλιστα ανώνυμα, μια άψογη σελίδα στο διαδίκτυο (blog) για να την πέφτουν σε όσους …την πέφτουν στην κυβέρνηση, τότε οι αγνές προθέσεις ενδεχομένως οδηγούν και στην Κόλαση της στρατευμένης –για να μην πούμε μισθοφορικής – δημοσιογραφίας».

Επισκεφτήκαμε το συγκεκριμένο blog όπου είδαμε τους δημιουργούς του να αυτοπαρουσιάζονται σαν «μια ομάδα από δημοσιογράφους που δεν δεχθήκαμε να "προσαρμοστούμε" στο σύστημα της παραπολιτικής και παραπληροφόρησης» και παράλληλα να μας λεν ότι «Στον μπαξέ της δημοσιογραφίας υπάρχουν (κι όχι πάντοτε ευδιάκριτα) τα... εύοσμα άνθη: Προκλητικά “βαποράκια” της κατευθυνόμενης πληροφόρησης, τα αποκαλούμενα και ως “παπαγαλάκια”, τρωκτικά των μυστικών κονδυλίων, χυδαίοι εκβιαστές που λειτουργούν ως θεραπαινίδες της αποκάλυψης , πράκτορες και χαφιέδες...».

Με την τελευταία τους εκτίμηση θα συμφωνήσουμε απόλυτα. Είναι σαν να φωτογραφίζουν τον εαυτό τους!

Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαίτερη πολιτική αντίληψη για να διαπιστώσει ότι το συγκεκριμένο blog λειτουργεί σαν φερέφωνο του Μαξίμου.
Η κυβερνητική προπαγάνδα ξεχειλίζει από κάθε κείμενο του αν και καταβάλετε προσπάθεια – αποτυχημένη όμως- να μην γίνει με την πρώτη ματιά αντιληπτή.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο τρόπος γραφής και τα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιούνται στα κείμενα του blog είναι πανομοιότυπα γνωστής δημοσιογράφου της Ε.Τ που παράλληλα εργάζεται σε μεγάλη ημερήσια εφημερίδα και οι επαγγελματικές ασχολίες της ολοκληρώνονται με την παροχή υπηρεσιών της στο Γραφείο Τύπου παραγωγικού υπουργείου. (Δεν θεωρούμε σκόπιμο να αναφέρουμε το όνομα της αν και οι δικές μας πληροφοίες αναφέρουν ότι είναι η δημιουργός του blog. Δεν έχουμε όμως τον τρόπο να το αποδείξουμε)

Δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό να χρησιμοποιείς μια διαδικτυακή παρουσία για να προβάλεις μια κομματική παράταξη ή μια πολιτική ιδεολογία. Είναι όμως πολιτική απάτη να επικαλείσαι ότι σκοπός σου είναι η αντικειμενική και έγκυρη πληροφόρηση όταν έχεις μετατραπεί σε ένα κυβερνητικό έμισθο (πιθανότατα) παπαγαλάκι όπως είναι αυτό το blog.

Κουίζ 2

Είναι δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικού. Κυκλοφορεί με τον μανδύα του «αριστερού».

Στο περιοδικό του, κατά καιρούς έχουν παρουσιαστεί έγγραφα που είναι κατασκευάσματα της Ε.Υ.Π .

Αν και ο ίδιος δεν διαθέτει προσωπικό blog –έχει την ιστοσελίδα του περιοδικού του- στέλνει συνεχώς κείμενα του που δημοσιεύονται σε κάποια blog.

Για τον ρόλο του και τις σκοπιμότητες που εξυπηρετεί υπάρχουν δημοσιεύματα του «Ιου» της «Ελευθεροτυπίας» και εφημερίδων της Εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Η συλλογικότητα του Indymedia σβήνει κάθε κείμενο που ανεβάζει αυτός.

Ατομο που υπήρξε για χρόνια συνεργάτης του –χωρίς να γνωρίζει τον ρόλο του- τον κατήγγειλε επώνυμα σε ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης σαν «συνεργάτη της ασφάλειας».

Ποιος είναι;

Υ.Γ Επαναλαμβάνουμε ότι σε εύθετο χρόνο θα δημοσιεύσουμε ονόματα και γεγονότα.

Κουίζ

Είναι δημοσιογράφος και διαχειρίζεται ένα «ενημερωτικό» blog.

Για όσους γνωρίζουν είναι ξεκάθαρο ότι κι αυτό εντάσσετε στα πλαίσια των «καθηκόντων» του.

Επώνυμος συνάδελφος του τον έχει αποκαλέσει δημόσια: «ρουφιάνο της ΚΥΠ, πρακτορίσκο της CIA, πλαστογράφο, άνθρωπο για όλες τις βρόμικες δουλειές».

Ποιος είναι;

Και για να σας βοηθήσουμε. Ο συνάδελφος του που τον έχει «στολίσει» μ’ όλα αυτά τα κοσμητικά επίθετα είναι ο εκδότης-δημοσιογράδος Δημήτρης Ρίζος.

Υ.Γ. Περιστασιακά θα βάζουμε παρόμοια κουίζ και κάποια στιγμή θα γράψουμε γεγονότα και ονόματα. Κι αυτό γιατί στην μπλογκόσφαιρα έχει παραγίνει το κακό με κάποιους αλητάμπουρες δημοσιοκάφρους που χρησιμοποιούν αυτό το μέσον για να παίξουν τα βρόμικα παιχνίδια τους.

Μπλόκερ και μηχανισμοί

Τον κακό χαμό που γίνετε ανάμεσα σε κάποιους μπλόκερ μόνο για φραμπαλά μπορείς να τον παρακολουθήσεις.
Με δεδομένο ότι στόχος των περισσοτέρων απ’ αυτών είναι να υπερασπίσουν τα δημοσιογραφικά μαγαζιά που δουλεύουν και να απαξιώσουν – συκοφαντήσουν όσους θεωρούν αντιπάλους έπρεπε να περιμένουμε μια τέτοια κατάληξη.

Αλλά μιας και το θέμα πήρε διαστάσεις αφού σ’ αυτή την διαμάχη εμπλακήκαν επώνυμοι δημοσιογράφοι και ραδιοφωνικοί παραγωγοί να πούμε δυο κουβέντες.

Να αναφέρουμε πρώτα δυο πρόσφατες τέτοιες παρεμβάσεις.

¨Γέμισαν και πάλι οι στήλες του μίσους στα πολυσύχναστα ανώνυμα μπλογκ που κινούνται μεταξύ τσόντας και παραπληροφόρησης («τρωκτικά», «χάλια», κ.λπ.). Αυτή τη φορά, «πηγή» τους ήταν ο φιλοχουντικός «Στόχος»¨¨ έγραψε το Σαββάτο ο «Ιος» της «Ελευθεροτυπίας».

Είχε προηγηθεί ο Γρηγόρης Ψαριανός που από την συχνότητα του ρ/σ BEST είχε χαρακτηρίσει «κωθώνι», «τυφλοπόντικα», «χαμουρογαμόσαυρο», «δοσίλογο», «μαριονέτα του συστήματος», «τσιράκι του Εφραίμ και του Βουλγαράκη» «ρεμάλι» και «ρεμπεσκέ» αυτόν που επιμελείται τις αναρτήσεις στο μπλοκ του «τρωκτικού».

Δεν πρέπει να μένει καμιά αμφιβολία σε κανέναν ότι κομματικοί, και κρατικοί μηχανισμοί προσπαθούν να ποδηγετήσουν την πληροφόρηση του υπάρχει στο διαδίκτυο. (Ισως αυτό να μην είναι τυχαίο με το γεγονός που είδε την δημοσιότητα μέσα από το Indymedia ότι στην ΓΑΔΑ έχει στηθεί μηχανισμός για να παρακολουθεί της συνομιλίες χρηστών του msn).

Αλλωστε υπάρχει δημοσίευμα της εφημερίδας του Καρατζαφέρη «Αλφα Ένα» στο οποίο ο πρόεδρος της νεολαίας του ΛΑΟΣ δηλώνει ότι ««συντονίζει ένα δίκτυο μπλόγκερ».

Στην ίδια κατεύθυνση και ο υπουργός προπαγάνδας της κυβέρνησης έβαλε σε εφαρμογή ένα σχέδιο -«Αναδιοργάνωση της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης», λέγετε,- που το πληρώσαμε 700.000 ευρώπουλα με στόχο ανάμεσα στ’ άλλα να παρακολουθεί καθημερινά τα blogs και όπου διαπιστώνουν ότι αυτά κριτικάρουν την κυβερνητική πολιτική να γίνεται «παρέμβαση της υπηρεσίας».

Ότι είναι πρόσφορο του έδαφος της μπλοκόσφαιρας για να ανθίζουν κομματικά, κυβερνητικά και παπαγαλάκια που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργοδοτών τους το ξέρουμε όλοι/ες. Απ’ το .. ποντίκι μας εξαρτάτε αν θα απομονώσουμε αυτά τα γλοιώδη υποκείμενα.

Οργουελινές καταστάσεις

Πενήντα έλληνες μπλόγκερ ταξιδεύουν αύριο για τις Βρυξέλλες καλεσμένοι των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ Στ. Λαμπρινίδη και Μαίρης Ματσούκα.
Δεν μας αφορά και δεν σχολιάζουμε ποιους μπλόγκερ κάλεσε το ΠΑΣΟΚ.
Στεκόμαστε μόνο στην είδηση ότι τα άτομα αυτά θα έχουν επαφές με τεχνοκράτες των Βρυξελλών για να εκφράσουν την αντίθεσή τους και τις απόψεις τους για την έκθεση που αφορά το e-privacy και πρόκειται να ψηφιστεί σε 3 βδομάδες στο Ευρωκοινοβούλιο.
Αν ψηφιστεί αυτή η έκθεση
οι μπάτσοι των χωρών της Ε.Ε θα μπορούν
χωρίς περιορισμούς να παρακολουθούν τους μπλόγκερ (!), ενώ οι μεγάλες ιδιωτικές
εταιρείες, με πρόσχημα την πνευματική ιδιοκτησία θα εποπτεύουν ανεξέλεγκτα κάθε
σελίδα που επισκέπτεται ένας χρήστης

Οργουελινές καταστάσεις σε έκδοση Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Σημ: Προσφάτως, δικαστήριο της Σικελίας καταδίκασε συγγραφέα-μπλόγκερ, που δίνει το δικό του αγώνα εναντίον της Μαφίας, διότι θεωρήθηκε το μπλογκ ως "παράνομος τύπος"!
Η αλληλεγγύη στον μπλόγκερ, συγγραφέα Carlo Ruta, παίρνει ευρωπαϊκές διαστάσεις:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2008/09/carlo-ruta_06.html

Για τους Μπλόγκερς

Δεν είχαμε τοποθετηθεί για το χθεσινό κάλεσμα της συγκέντρωσης που είχαν καλέσει κάποιοι μπλόγκερς. Επειδή για μας ήταν αναμενόμενη η κατάληξη που θα είχε ας επαναλάβουμε κάποια πράγματα για τον ρόλο και την δυναμική των blog.

Σύμφωνα με τις έρευνες στην μπλογκόσφαιρα κάνουν πιάτσα οι πιο δυναμικές ηλικίες 18-44 χρονών. Το καπιταλιστικό σύστημα επιδιώκει να έχει τον εργάτη να δουλεύει σαν ρομπότ, χωρίς καμιά ουσιαστική επαφή με τους συναδέλφους του, και μετά να κάθεται με τις ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του έχοντας την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχει σε κοινωνικές, ακόμα, κάποιες φορές, και σε κινηματικές δραστηριότητες. Και σε ένα βαθμό το έχει καταφέρει. Όπως διαβάζουμε σε ένα τηλεγράφημα του Reuters : « Σύμφωνα με την μελέτη, του πανεπιστημίου Swinburne της Μελβούρνης μετά από συστηματική χρήση των blogs επί δυο μήνες, οι χρήστες τους αισθάνονται λιγότερη μοναξιά, περισσότερο ενσωματωμένοι στην κοινωνία και βελτιώνονται οι σχέσεις τους τόσο στην καθημερινή τους επαφή, όσο και με αυτούς που επικοινωνούν ηλεκτρονικά.».

Τον ίδιο ενθουσιασμό εκδήλωσε και η «Αυγή»: «Το ίντερνετ δημιουργεί ένα νέο πεδίο δημιουργικότητας, έκφρασης και συντονισμού ενεργειών σε όλα τα πεδία με ορατά ήδη αποτελέσματα στην οικονομία, την κοινωνία, την επικοινωνία και αναπόφευκτα την πολιτική…Το καλοκαίρι, blogs και κινητά λειτούργησαν καταλυτικά στην οργάνωση της πρώτης πραγματικά αυθόρμητης και ακηδεμόνευτης πολιτικά διαδήλωσης που έχουμε δει τα τελευταία 20 χρόνια». Μαλακίες.

Σίγουρα το Ιντερνέτ είναι ένα καλό εργαλείο αν το αξιοποιείς σωστά. Αυτό είναι δεδομένο, δεν το συζητάμε.
Πέρα απ’ αυτό όμως μπορείς να κάνεις χαβαλέ με τα ξεκατινιάσματα που κάνουν μέσα απ’ τα blog τους τα τσιράκια του Τριανταφυλλόπουλου και του Αναστασιάδη, ακόμα και να γελάς με τα ρασοτραβήγματα που έχουν κάποιοι παπάδες μέσα απ’ τα ιστολόγια τους. Μέχρι εκεί όμως. Είναι βαθιά νυχτωμένος όποιος/α έχει την εντύπωση ότι απέκτησε κοινωνική ή πολιτική δραστηριότητα περιοριζόμενος να γράφει τις σκέψεις ρου σε ένα blog.

Οσο για την κινητοποίηση των bloggers του Σεπτέμβρη που επικαλούνται κάποιοι, εκεί σκόπιμα ξεχνάν κάτι βασικό. Ηταν η εποχή που η οργή του κόσμου ξεχείλιζε απ’ την ανικανότητα των κρατικών μηχανισμών που σαν συνέπεια είχε να χαθούν δεκάδες ζωές και να καεί η μισή Ελλάδα απ’ τις πυρκαγιές.
Στην κατεύθυνση της εκτόνωσης του κόσμου επιστρατεύτηκαν τα ΜΜΕ και με την βοήθεια μερικών μπλόγκερς οργάνωσαν ένα περίπατο –«βουβή διαμαρτυρία» τον ονόμασαν- προβάλλοντας «οικολογικές ευαισθησίες» αφήνοντας εντελώς στο απυρόβλητο τα συμφέροντα της κυρίαρχης πολιτικής και της συνέπειες τους.

Και κάτι τελευταίο, Ασχετα τι επιδιώξεις έχει ο κυβερνητικός θίασος για την «φίμωση» των blog,κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο, -λόγω της φύσης του μέσου- να το πετύχουν νομοθετικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί. Σ’ αυτό το θέμα θα επανέλθουμε.

Σκέψεις για τα blogs

Πριν λίγους μήνες είχε ξεσπάσει χοντρό νταβαντούρι σχετικά με το τι νταλγκά βαρούσαν κάποια άτομα που διαχειριζόταν ένα blogs. To prees.gr. Το τι παπαριές για τους blogers και την διαδικτυακή τους παρουσία είχαν ακουστεί και γραφτεί τότε το θυμώστε, φαντάζομαι. Ειδικά τότε που τύλιξαν τον δημοσιογράφο Καψαμπέλη –τον παρουσίασαν σαν υπεύθυνο αυτού του ιστιότοπου- σε μια κόλα χαρτί και του φόρτωσαν κατηγορίες για «απόπειρα εκβίασης, συκοφαντικής δυσφήμισης και προσβολής προσωπικότητας», μαρκουτσοφόροι και «σοβαροί πολιτικοί αναλυτές» είχαν ξεσαλώσει εντελώς ενάντια στην «ανωνυμία και ασυδοσία» του Ιντερνέτ.

Από τότε κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Σήμερα υπολογίζονται σε 40.000 τα blogs με κοινό 500.000 Ελληνες χρήστες και η αντιμετώπιση που έχουν από πολιτικούς και παραδοσιακά ΜΜΕ είναι εντελώς διαφορετική. Συνεντεύξεις σε blog επέλεξαν να δώσουν η Μπακογιάννη, ο Γ. Παπανδρέου, ο Τσίπρας κ.α ενώ στις εφημερίδες συναντάμε συνέχεια αφιερώματα για την «δημοσιογραφία των πολιτών». Παράλληλα ο Τέρενς Κουίκ κάθε πρωί μας κάνει σεργιάνι από την εκπομπή του στο τι γράφουν τα blogs, το ίδιο και ο ρ/ς Flash, ενώ η εφημερία «Παρών» καθιέρωσε ειδική στήλη.

Τι διάολο, μύγα τους τσίμπησε όλους και ενώ εχτές μιλούσαν για «κίτρινους, ανώνυμους λασπολόγους», «εκβιαστές», μέχρι «πουτάνες του Ιντερνέτ» είχε χαρακτηρίσει τους bloggers αρθρογράφος της «Καθημερινής», σήμερα άλλαξαν τροπάριο; Η απάντηση είναι απλή. Εφυγε η τσίμπλα απ’ το μάτι των δημοσιοκάφρων κολαούζων του συστήματος και είδαν το δάσος πέρα απ’ το δέντρο που έβλεπαν μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τις έρευνες τους στην μπλογκόσφαιρα κάνουν πιάτσα οι πιο δυναμικές ηλικίες 18-44 χρονών. Το καπιταλιστικό σύστημα επιδιώκει να έχει τον εργάτη να δουλεύει σαν ρομπότ, χωρίς καμιά ουσιαστική επαφή με τους συναδέλφους του, και μετά να κάθεται με τις ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του έχοντας την ψευδαίσθηση ότι συμμετέχει σε κοινωνικές, ακόμα, κάποιες φορές, και σε κινηματικές δραστηριότητες. Και σε ένα βαθμό το έχει καταφέρει. Όπως διαβάζουμε σε ένα τηλεγράφημα του Reuters : « Σύμφωνα με την μελέτη, του πανεπιστημίου Swinburne της Μελβούρνης μετά από συστηματική χρήση των blogs επί δυο μήνες, οι χρήστες τους αισθάνονται λιγότερη μοναξιά, περισσότερο ενσωματωμένοι στην κοινωνία και βελτιώνονται οι σχέσεις τους τόσο στην καθημερινή τους επαφή, όσο και με αυτούς που επικοινωνούν ηλεκτρονικά.».

Τον ίδιο ενθουσιασμό εκδηλώνει και η Σαββατιάτικη «Αυγή»: «Το ίντερνετ δημιουργεί ένα νέο πεδίο δημιουργικότητας, έκφρασης και συντονισμού ενεργειών σε όλα τα πεδία με ορατά ήδη αποτελέσματα στην οικονομία, την κοινωνία, την επικοινωνία και αναπόφευκτα την πολιτική…Το καλοκαίρι, blogs και κινητά λειτούργησαν καταλυτικά στην οργάνωση της πρώτης πραγματικά αυθόρμητης και ακηδεμόνευτης πολιτικά διαδήλωσης που έχουμε δει τα τελευταία 20 χρόνια». Μαλακίες.

Σίγουρα το Ιντερνέτ είναι ένα καλό εργαλείο αν το αξιοποιείς σωστά. Αυτό είναι δεδομένο, δεν το συζητάμε. Απ’ την άλλη όμως ξέρω, επειδή κάνω αρκετά χρόνια τσάρκες στο διαδίκτυο, πάρα πολλά άτομα που στην προσπάθεια τους να δώσουν περιεχόμενο στην ζωή τους μέσα απ’ την εικονικά πραγματικότητα του Ιντερνέτ οδηγήθηκαν σε μεγαλύτερη μοναξιά και ατομικότητα με πολύ άσχημα αποτελέσματα.

Και στην τελική μπορείς να κάνεις χαβαλέ με τα ξεκατινιάσματα που κάνουν μέσα απ’ τα blog τους τα τσιράκια του Τριανταφυλλόπουλου και του Αναστασιάδη, ακόμα και να γελάς με τα ρασοτραβήγματα που έχουν κάποιοι παπάδες μέσα απ’ τα ιστολόγια τους. Μέχρι εκεί όμως. Είναι βαθιά νυχτωμένος όποιος/α έχει την εντύπωση ότι απέκτησε κοινωνική ή πολιτική δραστηριότητα περιοριζόμενος να γράφει τις σκέψεις ρου σε ένα blog. Αλλωστε μόδα είναι κι αυτή και θα περάσει. Όπως πέρασε και η ιστορία με τα chat. Κάποτε έβρισκες 7-8 χιλιάδες ανθρώπους κάθε βράδυ καρφωμένους στην οθόνη του υπολογιστή τους να συνομιλούν αναμεταξύ τους. Σήμερα τα chat φυτοζωούν και ελάχιστοι είναι οι θαμώνες τους.

Καταλήγοντας. Το Internet δεν πρόκειται να άρει την έμφυτη κοινωνικότητα μας. Ενα εργαλείο είναι, ένα μέσο επικοινωνίας, που εξ ορισμού δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Αποκτά συγκεκριμένες ιδιότητες ανάλογα πως το χρησιμοποιεί κανείς. Ισχύει δηλαδή το ίδιο που ίσχυσε για την τηλεόραση ή παλιότερα για το ραδιόφωνο. Το πρόβλημα της αποξένωσης των ανθρώπων δεν είναι πρόβλημα του Internet , αλλά πρόβλημα της τρωθείσης συλλογικότητας. Οταν αυτή η ταξικά συλλογικότητα αρχίσει να δυναμώνει και πάλι, τότε θα βάλει και το Internet στην υπηρεσία της.

Δημοσιοκαφρικό ρουφιανοαληταριό

Ζούγκλας και Μαυροτρύπας σκοτώνονται Σκοτώνονται εδώ και σχεδόν ένα χρόνο. Με το σκάνδαλο Ζαχόπουλου και την εμπλοκή του ενός από τους δύο, ο άλλος βρήκε την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση για πάρτη του.

Σκοτώνονται γιατί βρέθηκαν μέσα σε μια τριετία με τη μεγαλύτερη εφημερίδα στα χέρια τους. Δηλαδή, με μια τεράστια πολιτική και οικονομική δύναμη. Κι επειδή στον καπιταλισμό «όλα πωλούνται, φτάνει η τιμή να είναι η σωστή», στο παιχνίδι μπήκαν και άλλοι παίχτες.

Μπορεί οι ίδιοι να πούλησαν την εφημερίδα τους στον Μπόμπολα και να τα κονόμησαν χοντρά, όμως ανέθεσαν στα τσιράκια τους να προσπαθήσουν να εξοντώσουν τους αντιπάλους τους με όποιο τρόπο μπορούν.

Ετσι λοιπόν γελάμε με όλο αυτό τον τζερτζελέ που γίνετε αυτή την φορά μέσω διαδικτύου.
Συγκεκριμένα, λέγετε, ότι ο Τριανταφυλόπουλος ανέθεσε στον αρχισυντάκτη του Σωκράτη Γκιόλια να φτιάξει το blog http://troktiko.blogspot.com/ για να τα χώνει στο Θέμο ενώ το καθήκον αυτό από την μεριά του Μαυρότρυπα το ανέλαμε ο δημοσιογράφος του «Πρώτου Θέματος» Νίκος Νικητέας με όχημα το blog http://nonews-news.blogspot.com/

Δεν έχει καμιά σημασία να παρακολουθήσουμε τις αλληλοκατηγορίες που εκτοξεύουν. Γιατί και ο ένας και ο άλλος λένε μισές αλήθειες και μισά ψέματα κι όταν βρίσκονται μπροστά σε κρίσιμα ερωτήματα στρίβουν αλά γαλλικά, σπορ στο οποίο είναι πρωταθλητές μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι.

Είναι τόσο βυθισμένοι όλοι τους, στην αλητεία και τη ρουφιανιά που δεν διστάζουν να μαγνητοφωνούν κρυφά ο ένας τον άλλο ακόμα και όταν συνομιλούν υποτίθεται συναδελφικά, φιλικά.
Να θυμίσουμε τι έγινε στην περίπτωση Καμουράκη –Χίου ή στην περίπτωση Τριανταφυλόπουλλου-Κουκοδήμου;

Τέτοιες παραστάσεις με τόσο γέλιο να είναι τζάμπα και μάλιστα με πρωταγωνιστές «διαμορφωτές της κοινής γνώμης» σπάνια έχουμε την τύχη να παρακολουθήσουμε.

Φυσικά για μας ο ρόλος των τηλε-μπάτσων και υπόλοιπων αλητών που το παίζουν δημοσιογράφοι είναι γνωστός. Μάλιστα κάποιες φορές βγάζουν μόνοι τους τα άπλυτα τους στην φόρα όπως τότε ο Τσαρούχας μίλησε συγκεκριμένα για τον κατάλογο των 40 δημοσιογράφων που είναι και πράκτορες της ΚΥΠ

Στο παρελθόν μας είχαν πάρει πρέφα και τα Εγγλεζάκια. Αν θυμάστε, οι μπάτσοι της Σκότλαντ Γιαρντ που ήρθαν εδώ στην ιστορία της 17Ν έγραψαν μια έκθεση που την δημοσίευσε τα περιοδικό τους “Janes Intelligence Review”. Εκεί μέσα βλέπεις την τακτική στην «χρησιμοποίηση των ΜΜΕ στον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία». Και δεν είχαν κανένα πρόβλημα σ' αυτό αφού σύμφωνα πάντα με την έκθεση των άγγλών πρακτόρων «δημοσιογράφοι που δουλεύουν σε ΜΜΕ λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κρατικοί υπάλληλοι».
Τι είδους ακριβώς κρατικοί υπάλληλοι είναι αυτοί τώρα, τι να σας πούμε. Δεν το διευκρινίζει η έκθεση και δεν θα θέλαμε να σας γελάσουμε. Τίποτα δάσκαλοι, Δεητζήδες, άντε και καμιά νοσοκόμα μάλλον. Εσείς σκέπτεστε ότι μπορεί να υπάγονται σε καμιά άλλη κρατική υπηρεσία;

Καταλάβατε γιατί δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε με όλα όσα λένε οι πλακωμένοι πρώην συνεταίροι και το υπόλοιπο δημοσιογραφικό αληταριό; Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε όλοι είναι τις ώρες της χαλάρωσης, εκεί που θα βλέπαμε μια κωμωδία, ν’ ανοίγουμε τον υπολογιστή και να βλέπουμε το καθημερινό ξεκατίνιασμά τους.
Είναι και διδακτικό συν τοις άλλοις. Μπορεί να μας οπλίσει με περισσότερη οργή και μεγαλύτερο μίσος για τα καπιταλιστικά παράσιτα που μας ρουφούν το αίμα και το παίζουν και προστάτες του λαού από πάνω.