Συνδιάσκεψη Σύριζα (Βίντεο) - Σύριζα: Συνιστώσες και γραμμή σε σάρκα μία, τη δεξιότερη

Ολοκληρώνεται σήμερα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας η τριήμερη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Σύριζα με την εκλογή του νέου καθοδηγητικού οργάνου που θα πάει τον Σύριζα την άνοιξη στο συνέδριο του.

Στην συνδιάσκεψη δημιουργήθηκε προβληματισμός, υπήρξαν αντιπαραθέσεις και είναι χαρακτηριστικό το κείμενο που υπάρχει στην ιστοσελίδα που εκφράζει το «Αριστερό Ρεύμα»:
«Είναι γεγονός ότι οι διαδικασίες προς τη Συνδιάσκεψη υπήρξαν διαδικασίες εξπρές, οι οποίες δεν προσέφεραν τον απαραίτητο χρόνο για μελέτη των κειμένων και ένα πιο πλατύ και εκτεταμένο διάλογο, ενώ ορισμένα από τα νέα μέλη γράφτηκαν (κακώς) κυριολεκτικά πάνω από την κάλπη, στην οποία και ψήφισαν.
Παρ’ όλα αυτά τα αρνητικά φαινόμενα, που σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να επαναληφθούν και να ριζώσουν, μέσα στις οργανώσεις έγινε συζήτηση και ανοίχτηκαν προβληματισμοί. Να σημειώσουμε, επίσης, ότι, πέραν των τροπολογιών του Αριστερού Ρεύματος επί της συζητούμενης Διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες τέθησαν εξαρχής στο κείμενο και τη προσυνδιασκεψιακή συζήτηση, στην πορεία, κείμενα συμβολής για τη Συνδιάσκεψη, κατέθεσαν και οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ…

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα σκληρό δίλημμα.
Θα επιχειρήσει στο επόμενο διάστημα μια σταδιακή αναδίπλωση σε μια οδυνηρή πορεία ενσωμάτωσης στο σύστημα;
Ή θα συνεχίσει και θα κλιμακώσει, με βαθιά κοινωνικούς, ταξικούς και λαϊκούς όρους, μια ριζοσπαστική αριστερή κατεύθυνση ανατροπής και διεξόδου;».

Με την ευκαιρία παραθέτουμε ένα σχετικό κείμενο από την σημερινή εφημερίδα "Πριν"

Σύριζα: Συνιστώσες και γραμμή σε σάρκα μία, τη δεξιότερη

Του Γ. Λαουτάρη

Με οργανωτικούς κυρίως και περιορισμένους πολιτικούς στόχους ξεκίνησε την Παρασκευή η συνδιάσκεψη ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πάνω από 3.000 αντιπρόσωποι οι οποίοι εκλέχθηκαν με μέτρο 1 προς 10 παρακολουθούν τις εργασίες που θα καταλήξουν σήμερα σε ψήφιση της διακήρυξης του νέου φορέα και την εκλογή κεντρικού οργάνου. Ο ενθουσιασμός για την εντυπωσιακή -αν και όχι στα επίπεδα που αναμένονταν- πύκνωση των γραμμών του ΣΥΡΙΖΑ κυριάρχησε, με το κεντρικό μήνυμα της Συνδιάσκεψης, πίσω από τις γραμμές, να είναι διπλό: Πρώτον, ενίσχυση της τάσης για εκλογική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ και της εικόνας του Αλέξη Τσίπρα ως «πρωθυπουργήσιμου» και δεύτερον, αποδόμηση της εικόνας του κόμματος ως συνόλου αντιτιθέμενων απόψεων.

Ακροθιγώς αναλύθηκαν στο διάστημαπου προηγήθηκε από άρθρα διαλόγου στελεχών τα κύρια ζητήματα της συγκυρίας, δηλαδή το χρέος, το μέλλον της ευρωζώνης και η θέση της χώρας σε αυτήν, το «σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης» και οι δυσκολίες του. Χαρακτηριστικά, η γαλλική αριστερή εφημερίδα Ουμανιτέ ρώτησε τη Ρένα Δούρου την Παρασκευή το αυτονόητο: «Το ερώτημα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα τεθεί κατά την πανελλαδική συνδιάσκεψη; Ποιες απαντήσεις θα δοθούν;». Η υπεύθυνη εξωτερικής πολιτικής του κόμματος περιορίστηκε να πει πως το κόμμα της «ετοιμάζει ένα αξιόπιστο κυβερνητικό πρόγραμμα που προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο θα εφαρμόσουμε την πολιτική μας εντός της ευρωζώνης». Αντίστοιχα, συλλογικό άρθρο στην Αυγή που συνυπέγραψε και ο Γιάννης Μηλιάς, υποστήριζε αφοριστικά πως η συζήτηση για έξοδο από το ευρώ γίνεται από τη σκοπιά «επίδοξων διαχειριστών της κατάστασης, που ψάχνουν στα τυφλά ταξική συμμαχία με το ελληνικό κεφάλαιο "ενάντια στους ξένους"».

Στην εισηγητική του ομιλία το βράδυ της Παρασκευής, ο Αλέξης Τσίπρας απέφυγε κάθε τέτοιο σημείο και υπερέβαλε εαυτόν σε λυρικές αναφορές για την ιστορία της Αριστεράς που έκαναν πολλούς να μιλήσουν για την «πιο αριστερή του ομιλία», από την οποία όμως απουσίαζε κάθε αναφορά στα φλέγοντα ζητήματα: Το ευρώ, την κατάργηση του Μνημονίου (μίλησε περιέργως για ...«καταγγελία»), τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, τις διακρατικές σχέσεις, τα εναλλακτικά σχέδια, τα διαπραγματευτικά όπλα. «Μπορούμε να αναλάβουμε τη διακυβέρνηση του τόπου», είπε σε αρκετά σημεία και απαντώντας συνοπτικά στην κρι¬ική που ακούγεται όλο και περισσότερο, τόνισε πως «δεν αντιγράφουμε κομματικά μοντέλα, ούτε καν τα δικά μας, δεν βαδίζουμε στην πεπατημένη».

Στην πραγματικότητα, ο προγραμματισμός και η διεξαγωγή της Συνδιάσκεψης, ως κύριο στόχο φαίνεται να είχε να ανασχεθεί το καταλυτικό επιχείρημα των αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ ότι αποτελεί ένα άθροισμα αντικρουόμενων θέσεων, να τονιστεί με άλλα λόγια, όπως το έθεσε ο Δ. Παπαδημούλης, ότι το κόμμα αυτό είναι ενιαίο και όχι «ένα ευκαιριακό συνονθύλευμα». Το σημείο αυτό είχε επιλέξει και ο Αντώνης Σαμαράς στην άκομψη επίθεση του κατά τη συζήτηση του φετινού προϋπολογισμού για να χαρακτηρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ «μπουλούκ ασκέρ» που πολιτεύεται ως «κόμμα ασύντακτο, γεμάτο διαιρέσεις».

Κάποτε στον Συνασπισμό υποστήριζαν πως η πολυφωνία είναι δύναμη, τώρα όμως η πιθανότητα ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών οδηγεί σε άλλα μέτρα: «Δεν θέτω θέμα να καταργήσουμε τις τάσεις, τα ιδεολογικά ρεύματα κ.λπ. Όμως πρέπει να αποσαφηνιστούν τα όρια της δράσης και της λειτουργίας τους είπε απειλητικά στην Εποχή της προηγούμενης Κυριακής ο Γιάννης Δραγασάκης και ξεκαθάρισε: «Αν επιτραπεί στις τάσεις να λειτουργούν ως κόμματα εντός του κόμματος τότε ξεχάστε τα περί Δημοκρατικού Κόμματος ή Κόμματος των Μελών». Πάντως, στο οργανωτικό σχέδιο που προτάθηκε προς ψήφιση, προβλέπεται ότι τα 75 από τα 301 μέλη του νέου Κεντρικού Οργάνου θα ορίζονται από τις συνιστώσες.

Ο δρόμος προς τη Συνδιάσκεψη δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. «Η υποκειμενική μας δυσκολία, και αυτό αποτελεί δυσκολία για όλους, είναι η αποδοχή της συνύπαρξής μας», είπε με ειλικρίνεια η Σοφία Σακοράφα για να υπογραμμίσει αυτοκριτικά πως «κάποιες φορές, η διαδικασία αυτή λειτούργησε με όρους αριθμητικής μικροδιεύρυνσης και με στεγανά». Από στελέχη του Αριστερού Ρεύματος έγινε η κριτική ότι η αναδειξη αντιπροσώπων έγινε με «διαδικασία εξπρές» και με τρόπο που «δεν προσέφερε τον απαραίτητο χρόνο για μελέτη των κειμένων και ένα πιο πλατύ και εκτεταμένο διάλογο».

Αφού δόθηκε η σχετική δυνατότητα παρατηρήθηκε και το φαινόμενο να γράφονται νέα «μέλη» πάνω από την Κάλπη για τους αντιπροσώπους, προφανώς ως μέρος προσωπικών μηχανισμών. Στελέχη πάντως προσκείμενα στην ηγεσία της Κουμουνδούρου τόνισαν ότι στις εσωκομματικές αυτές εκλογές «εκδηλώθηκε άλλη μια φορά η λαϊκή αφύπνιση και διαθεσιμότητα που εκφράστηκε όλο το προηγούμενο διάστημα με τους αγώνες του λαού μας στις πλατείες», ενώ έκανε λόγο για «βαθιά δημοκρατική και πρωτοποριακή διαδικασία».

Ομιλία Τσίπρα σε εκδήλωση του "Νέου Αγωνιστή" (Βίντεο)

Το καινούργιο επεισόδιο στην διαμάχη Βενιζέλου-Τσίπρα για το ποιος θα κληρονομήσει το κεφάλαιο, που λέγεται ΠΑΣΟΚ και το οποίο ήδη έχει απαξιωθεί εδώ και χρόνια δόθηκε σήμερα με αφορμή την ημερομηνία δημιουργίας του Κινήματος. Βενιζέλος και Τσίπρας μίλησαν σε διαφορετικές σχετικές συγκεντρώσεις δίνοντας την αφορμή στα ΜΜΕ να μιλήσουν ότι ο Σύριζα εξακολουθεί να ταλαντεύεται στο ποια πολιτική φυσιογνωμία θέλει να παρουσιάσει.

 Η ομιλία του Α. Τσίπρα –απ’ όπου είναι και το βίντεο που παραθέτουμε- στην εκδήλωση του «Νέου Αγωνιστή», μιας ομάδας πρώην μελών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ που έφυγαν από το κόμμα τους όταν έγινε το πρώτο Μνημόνιο, και σήμερα συνεργάζονται με τον Σύριζα, έδωσε τα περιθώρια να υπάρξουν αρκετά σχόλια που δεν ήταν κολακευτικά για τον Σύριζα και τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής του ομάδας.


Ιδιαίτερα σχολιάστηκε η παρουσία στην εκδήλωση της πρώην βουλευτίνας του ΠΑΣΟΚ, Σοφίας Γιαννακά, ή οποία υπήρξε μια απ’ της υπέρμαχους της μνημονικής πολιτικής το περασμένο διάστημα, ενώ δεν ξέρουμε αν έχει βάση η δημοσιογραφική πληροφορία που ακούστηκε για βουλευτή της ΔΗΜΑΡ που φλερτάρει στην ιδέα να μετακομίσει στην κοινοβουλευτική ομάδα του Σύριζα.

Από κει και πέρα στην ομιλία του ο Τσίπρας προέβλεψε ότι το κόμμα του θα πάρει 45% στις επόμενες εκλογές για να «κυβερνήσουμε μαζί με τον λαό για τον λαό» απόρροια της πολιτικής που ασκεί σήμερα το «λόμπι της χρεωκοπίας που παίρνει το εισόδημα από το λαό και το δίνει στην μικρή και άπληστη ολιγαρχία».

Το σύνθημα που δέσποσε στην συγκέντρωση ήταν το «Αλέξη προχώρα σε θέλει όλη η χώρα» και ο Α. Τσίπρας γνωρίζοντας που συνειρμικά παραπέμπει αυτό και πώς μπορούσε να σχολιαστεί, δήλωσε ότι ο Σύριζα δεν είναι, ούτε θέλει να γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ «όπως διατείνονται τα μέσα της διαπλοκής».

Σύριζα: Η «υπεύθυνη» αντιπολίτευση, προοίμιο «υπεύθυνης» κυβέρνησης

Του Αλέξη Γρηγορόπουλου - "Πριν" 

 Γρηγορότερα και βαθύτερα από τις προβλέψεις συντελείται η ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ στην αστική πολιτική. Η διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας με το χρίσμα και τις ευλογίες της εγχώριας αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού (κυρίως του ευρωπαϊκού) και όχι με τη δυναμική ενός λαϊκού αριστερού κινήματος, αναπόδραστα σπρώχνει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στο θανάσιμο εναγκαλισμό του συστήματος. Αλλά αυτή την εξέλιξη επιταχύνει και εμπεδώνει η βέβαιη χρεοκοπία, πολιτική και ηθική, της τελευταίας εφεδρείας του συστήματος.

Η ιδιότυπη κυβέρνηση, μιας υπερσυντηρητικής δεξιάς, μιας ξεφτισμένης σοσιαλδημοκρατίας και μιας ψευδώνυμης αριστεράς, συγκροτήθηκε με λάβαρο την απάλειψη ή την «απαγκίστρωση» από τους πιο σκληρούς όρους του μνημονίου. Την επαύριο όμως κουρέλιασε και αυτή τις επαγγελίες της, επιβάλλοντας το πιο ανάλγητο μνημόνιο των 13,5 δισ. ευρώ.
Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση της νέας αγυρτείας δεν θα μακροημερεύσει. Εκ των πραγμάτων λοιπόν εναπομένουσα για το σύστημα (άρα, όχι για το λαό) εναλλακτική λύση αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ Αρα, γίνεται πλέον επιτακτική ανάγκη η γρήγορη και βαθιά προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στις απαιτήσεις του συστήματος και η παροχή των εγγυήσεων για άσκηση «υπεύθυνης» αντιπολίτευσης, προοίμιο μιας «υπεύθυνης» (αστικής) διακυβέρνησης.

Αντί της ρητής καταδίκης του Γιούνκερ, ενός εκ των πρωτεργατών της μνημονιακής κατοχής, ο ΣΥΡΙΖΑ κλαψουρίζει για τη «θεσμική απρέπεια» (τι σκληροπυρηνική έκφραση!) του Γιούνκερ που αρνήθηκε να συναντηθεί με τον Τσίπρα. Αντί της «Ευρώπης των λαών» πέρασε πρόσφατα στην αντιδραστική θέση της ομοσπονοιοποίησης της Ευρώπης, που με τον παρόντα συσχετισμό οδηγεί στην απόλυτη και απολυταρχική εξουσία της Γερμανίας.

 Στα επεισόδια της Ύδρας η δήλωση του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πανομοιότυπη μ' εκείνη του ομολόγου του της ΝΔ, με εξαίρεση τη δικομματικού τύπου κοκορομαχία τους, χωρίς αναφορά στη λιτότητα που εξοντώνει τα μεσαία στρώματα. Η πιο σοβαρή όμως περίπτωση είναι η διορθωτική τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ για τη δήλωση Λαφαζάνη ότι «η χρεοκοπία είναι όπλο των αδυνάτων». Ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι δεν επιδιώκει κανενός είδους χρεοκοπία, υπερθεματίζοντας σε φιλοευρωπαϊσμό τη ΝΔ και κατηγορώντας την ότι αυτή οδηγεί τη χώρα σε χρεοκοπία...

Τη συντηρητική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ο μετασχηματισμός του (με αυταρχικές διαδικασίες) από κόμμα των αριστερών συνιστωσων σε ενιαίο συγκεντρωτικό αρχηγικό κόμμα, όπως απαιτεί η αστική διακυβέρνηση ιδιαίτερα σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης. Πρόγευση του χαρακτήρα αυτού του κόμματος αποτελεί η αντιμετώπιση των έντονων διαφωνιών για τις δεξιές τοποθετήσεις του ΣΥΡΙΖΑ που κυμάνθηκε απ' την υποβάθμιση, την απουσία διαλόγου στην Αυγή, την αυθαίρετη «διόρθωση» ή και την ιταμή επιτίμηση (Παπαδημούλης κατά Δρίτσα, Μητρόπουλος κατά Λαφαζάνη).

Να επισημάνουμε τέλος ότι αυτή η συντηρητική τάση θα ενδυναμώνεται, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ για την εξασφάλιση ισχυρής πλειοψηφίας θα απευθυνθεί σε συντηρητικά στρώματα ακόμα και της ΝΔ, ενώ θ' αναζητήσει κυβερνητικούς εταίρους σε συστημικές δυνάμεις.

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερό πολυσυλλεκτικό κόμμα αποτελεί «κόμμα - σχέση» (κατά το ρεφορμιστικό όρο κράτος - σχέση) και διαπερνάται αναπόφευκτα και έντονα, σε σχέση με τα αστικά πολυσυλλεκτικά κόμματα που εξασφαλίζουν μεγαλύτερη ομοιογένεια από ταξικές και πολιτικές αντιθέσεις. Ιδιαίτερα όταν η πολιτική της ηγεσίας αποβαίνει ασύμβατη με τις αντιλήψεις και τις προσδοκίες της αριστερής μερίδας του κόμματος. Εξού και η συχνότερη διάσπαση των αριστερών κομμάτων. Γι' αυτό και οι αντιδράσεις των αριστερών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως το τελευταίο διάστημα, ούτε κεραυνό εν αιθρία αποτελούν ούτε (ας ελπίσουμε) παροδικό συννεφάκι. Εκπηγάζουν απ' την όξυνση της βασικής αντίθεσης, που οξύνει και την εσωτερική αντίθεση δεξιάς και αριστεράς στον ΣΥΡΙΖΑ. Η δεξιά πτέρυγα, και από ολιγωρία της αριστεράς, κυριαρχεί και οριζόντια και κάθετα, και στην κορυφή και στη βάση.

Η κυριαρχία της δεξιάς θα απολυτοποιηθεί με την ολοκλήρωση του γραφειοκρατικού μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ και με τη μαζική προσχώρηση νέων συντηρητικών δυνάμεων στην εκλογική αναμέτρηση. Η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν θέλει να ευνουχιστεί πολιτικά, πρέπει σε αυτό το κρίσιμο μεσοδιάστημα ιδιαίτερα, να υψώσει τη σημαία της αριστερής πολιτικής, χωρίς να πτοηθεί ή να δελεαστεί από τον κομματικό πατριωτισμό και την εξουσιοθηρία. Παρά το σαφές προβάδισμα της δεξιάς τάξης, η αριστερά έχει ένα ατού: Μέρα τη μέρα θα αυξάνονται οι εκδηλώσεις του συμβιβασμού, της δεξιάς με το σύστημα. Το αριστερό ακροατήριο είναι ευρύ. Θα τείνει ευήκοον νους, αν η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ παράλληλα ή μαζί με τις αντικαπιταλιστικές δυνάμεις, προτείνει ένα πειστικό αριστερό πρόγραμμα εξόδου απ' την κρίση και ρήξης με το σύστημα.

Διαβάστε από την ίδια εφημερίδα: "Ξεφτίλισαν τον Σαμαρά" του Γιώργου Δελαστίκ

Γιατί χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα

Κριτική στις τρέχουσες θέσεις του ΣΥΝ για την ασφάλεια και την εθνική ενότητα

Για μια ακόμη φορά, στις 26 Ιανουαρίου, ο Α. Τσίπρας και οι Θ. Δρίτσας (βουλευτής), Κ. Ήσυχος (ΠΓ του ΣΥΝ), Τ. Μαυρόπουλος (επιτροπή σωμάτων ασφαλείας του ΣΥΝ), συναντήθηκαν με τους εκπροσώπους των ομοσπονδιών των εργαζομένων στα σώματα ασφαλείας. Θέλουμε να θυμίσουμε ότι αντίστοιχη συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί στις 11 Ιουνίου του 2011.

Εκεί, επιβεβαίωσαν «τις κοινές αντιλήψεις σε σχέση με τις διεκδικήσεις των ένστολων εργαζομένων, καθώς και τη συμφωνία σε σειρά προτάσεων θεσμικής εξυγίανσης και εκδημοκρατισμού των σωμάτων ασφαλείας», σύμφωνα με την εφημερίδα ΑΥΓΗ. Μάλιστα ο πρόεδρος του ΣΥΝ Α. Τσίπρας, πέρα από αυτά, κυρίως διαπίστωσε ότι όλοι εμείς και τα σώματα ασφαλείας «βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά της όχθης, διότι οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας είναι κομμάτι του λαού μας που αγωνιά, διεκδικεί, αγωνίζεται για περισσότερη δημοκρατία για λαϊκή κυριαρχία και για μια άλλη πολιτική, που δεν θα πλήττει τα εργασιακά δικαιώματα και δεν θα εξουθενώνει το λαό μας».

Δε θα πούμε ότι μένουμε έκπληκτοι από τις δηλώσεις αυτές του κυρίου Τσίπρα. Εξάλλου, σχεδόν πανομοιότυπες είχε κάνει και στην προηγούμενη συνάντηση του Ιουνίου του 2011. Δεν μπορούμε όμως και να μην παρατηρήσουμε ότι αυτή η δήλωση, ακόμα κι αν έγινε με την αφέλεια της πίστης ότι τα «ευγενή» σώματα ασφαλείας θα συγκινηθούν και θα επιδείξουν λιγότερο ζήλο στην καταστολή της 48ωρης απεργίας και της μεγάλης μάχης της Κυριακής - ενάντια στην ισοπέδωση, που νομοθετείται από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ - έχει ήδη αποτύχει. Δεν είχε βοηθήσει καθόλου στο μετριασμό της άγριας καταστολής της 15ης και της 28-29ης Ιουνίου, με τα ΜΑΤ να επιδεικνύουν ιδιαίτερο ζήλο σε βαρβαρότητα και ωμότητα.

Μάλλον όμως, ο σκοπός της συνάντησης δεν ήταν αυτός. Και φαίνεται κάτι τέτοιο από την επιλογή των κύριων θεμάτων της κουβέντας αλλά και τον τρόπο ιεράρχησης που επέλεξαν τα δύο μέρη (το καθένα για δικούς του λόγους).

Σχετικά με το θέμα της καταστολής, από τη μεριά του ΣΥΝ και του Τσίπρα, οι δεσμεύσεις μένουν στο επίπεδο του ευχολογίου, ότι οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας «είναι κομμάτι του λαού και με την πλευρά του λαού και όχι απέναντι». Λαός-αστυνομικοί (και φυσικά ΜΑΤ-ΔΙΑΣ-Δ κλπ), όλοι ενωμένοι. Από τη μεριά, δε, του Φωτόπουλου (προέδρου της ΠΟΑΣΥ), μένει η διαβεβαίωση ότι «θα πορευθούμε ως συνδικαλιστικό κίνημα μαζί με τους άλλους εργαζόμενους». Φυσικό είναι οι συνδικαλιστές να κάνουν τη δουλειά τους (όπως άλλωστε και η λοιπή συνδικαλιστική γραφειοκρατία) και οι δυνάμεις καταστολής, τη δική τους. Αρκούν γι' αυτό οι κρότου λάμψεις, τα δακρυγόνα και τα χημικά, τα γκλόμπς, και οι εντολές του πολιτικού τους προϊστάμενου, Χρ. Παπουτσή.

Έτσι λοιπόν, τα θέματα που κυρίως απασχόλησαν ήταν τα νέα οικονομικά μέτρα και η αγωνία των συνδικαλιστικών ενώσεων των σωμάτων ασφαλείας για την εξαίρεσή τους από το ενιαίο μισθολόγιο (που τσακίζει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, φτάνει το μισθό δασκάλων και καθηγητών στα 600 ευρώ, μετατρέπει τους μισθούς του προσωπικού των νοσοκομείων σε «χαρτζιλίκια» πείνας), καθώς και οι περικοπές που «πλέον φθάνουν στον σκληρό πυρήνα των Σωμάτων Ασφαλείας, αγγίζοντας την λειτουργία τους και την αποτελεσματικότητά τους», όπως είπε και ο εκπρόσωπος των λιμενικών, Γ. Δριβάκος. Οι εκπρόσωποι του ΣΥΝ, μάλιστα, δεσμεύτηκαν ότι θα παράσχουν πλήρη κοινοβουλευτική στήριξη στα αιτήματά τους.

Ποια είναι όμως αυτά; Όπως προκύπτει από τη συζήτηση αλλά και το δελτίο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο συντεχνιακό αίτημα να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, την ώρα που για όλη την υπόλοιπη κοινωνία προδιαγράφεται ο μισθός των 450 ή 480 ευρώ. Είναι επίσης, οι περικοπές «στον εξοπλισμό και τα επιχειρησιακά μέσα», όπως γράφει και ανακοίνωση του ΣΥΝ στις 31/01, αφήνοντάς τους «απροστάτευτους απέναντι στην εγκληματικότητα».

Καμία διατύπωση για το ρόλο της ελληνικής αστυνομίας και των σωμάτων ασφαλείας, στη διατήρηση του συστήματος εξουσίας με τη λογική της ασφάλειας και στην άγρια καταστολή που διαρκώς οξύνεται. Ούτε μια λέξη για το κυνήγι μεταναστών και τους τραμπουκισμούς του κράτους ενάντια σε κατοίκους-εργαζόμενους-ολόκληρους πολιτικούς χώρους μέσω αντιτρομοκρατικών μονάδων και μυστικών υπηρεσιών, πέρα από την αφηρημένη καταδίκη «της χρησιμοποίησής (τους) από την κυβέρνηση για την καταστολή των κινημάτων» και, γενικώς, τον «εκδημοκρατισμό». Τα υπόλοιπα, όπως η διάλυση των ειδικών μονάδων και ο αφοπλισμός της αστυνομίας, μένουν απλά ως αστερίσκοι στα συνεδριακά προγράμματα του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ για να επιβεβαιώνουν την «αριστερή θέση» τους.

Από το Δεκέμβρη του 2008, που είχαν αναδειχθεί ως βασικά αιτήματα τα δύο παραπάνω, μένει μόνο η καταδίκη, σε όλους τους τόνους, της βίας «απ' όπου κι αν προέρχεται». Τελικά τι μένει; Μάλλον η βία της κρατικής καταστολής, τελευταίο οχυρό της επιβολής του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, των δικαίων των εργοδοτών, της χούντας κεφαλαίου-κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ απέναντι στους μεγάλους αγώνες του εργατικού κινήματος για την ανατροπή τους.

Κάπως έτσι, ο Φωτόπουλος, καλύπτει τις θέσεις του Τσίπρα, λέγοντας (συμπερασματικά): «η μεγάλη μας αγωνία κι ο αγώνας μας είναι να μην παραδοθεί η ελληνική κοινωνία στις συμμορίες και στο έγκλημα». Έτσι ερμηνεύεται και το κομμάτι της ανακοίνωσης του ΣΥΝ σχετικά με τους αστυνομικούς που εκτίθενται «απροστάτευτοι στην εγκληματικότητα που αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο από την πολιτική (του κράτους)» αλλά και η θέση πως «η δημόσια τάξη και ασφάλεια είναι κοινωνικό αγαθό, ευθύνη της πολιτείας και πρέπει να παρέχεται δωρεάν σε όλους τους πολίτες».

Η δημόσια τάξη και η ασφάλεια, που ενοποιείται διαρκώς με την απαίτηση εθνικής ενότητας και την απειλή των εθνικών πολέμων και γίνεται αντικείμενο προετοιμασίας των ΜΑΤατζήδων με μέσα μισθοφόρων και των στρατιωτικών για τη δουλειά του ΜΑΤατζή, είναι απαραίτητη για την κοινωνική ειρήνη που ονειρεύεται κάθε καθεστώς εκμετάλλευσης για την επιβολή των όρων του στην κοινωνία. Είναι ακριβώς αυτές οι συνθήκες έκτακτης ανάγκης, που μετατρέπουν την καταγγελία των περικοπών στα επιχειρησιακά μέσα των σωμάτων ασφαλείας από κακόγουστο αστείο σε τρομακτικό εφιάλτη, ειδικά από πολιτικούς χώρους που καλούν το λαό σε «λαϊκό ξεσηκωμό». Το «αίσθημα ασφάλειας» το έχουν ζήσει στο πετσί τους εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, φοιτητές, μαθητές - όλοι όσοι συγκρούστηκαν με τη βάναυση κρατική πολιτική ή περισσεύουν από αυτή.

Ποιοι ακριβώς πιστεύουν ότι μπορεί να διατηρηθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός επιβολής «άκρας του τάφου σιωπής» στην κοινωνία, καταστολής του εχθρού-λαού, προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, κάτω από οποιαδήποτε μορφή κοινωνικής οργάνωσης;
Το ακόμα πιο αμείλικτο ερώτημα είναι: πως γίνεται, οι εκπρόσωποι ενός κόμματος που καλεί σε εξέγερση και ανένδοτο αγώνα, να επιλέγει αυτή ακριβώς τη στιγμή να συναντηθεί με τους ένστολους συνδικαλιστές, όταν οι συνάδελφοί τους έχουν ΜΑΤ-οκυλήσει κάθε πορεία, συγκέντρωση, κατάληψη, κινητοποίηση των τελευταίων χρόνων;

Δεν πιστεύουμε, όμως, ότι αυτά είναι απλά λάθη. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ και της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ήδη επιλέξει να δώσει συγκεκριμένο περιεχόμενο στη λέξη «εξέγερση» και στους στόχους της «ενάντια στην παράδοση της χώρας» από τους «προδότες». Ο κ. Τσίπρας, αλλά και η ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επιλέξει να ψαρέψουν σε οποιαδήποτε δεξαμενή ψηφοφόρων από όπου μπορεί να αντληθεί το δυναμικό (αδιακρίτως ρόλου, ταξικών συμφερόντων και αρχών), που θα αποτελέσει δεξαμενή για το πολιτικό σχέδιο ενός κυβερνητικού μετώπου «με πυρήνα την αριστερά», για τη διασφάλιση της «εθνικής ανεξαρτησίας-λαϊκής κυριαρχίας» στο έδαφος του καπιταλισμού και την ψευδαίσθηση της σύναψης ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου μιας πιο ανθρώπινης εκμετάλλευσης μεταξύ εργαζομένων, μικρού και μεγάλου κεφαλαίου.

Μια σειρά από δηλώσεις, τοποθετήσεις και συνεντεύξεις (που γίνονται όλο και πιο σαφείς όσο οι καταστάσεις οξύνονται και τα γκάλοπ ανεβάζουν την αριστερά) κάνουν φανερό το συνολικό πλαίσιο μιας τέτοιας πολιτικής.

Οι εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες, η παγκοσμιότητα των ανατρεπτικών κινημάτων και η ανάγκη για ένα νέο περιεχόμενο στον εργατικό διεθνισμό, για όλο και πιο συντονισμένους και κοινούς αγώνες των προλεταρίων στα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τη Μ. Ανατολή, σε Ελλάδα και Τουρκία, σε Ισραήλ, Παλαιστίνη, Συρία και Αίγυπτο - ανάγκη που προκύπτει από το δίλημμα της σύγκρουσης με τα παγκόσμια μέτρα του κεφαλαίου αλλά και τις νέες δυνατότητες της εποχής - μετατρέπεται σε απαίτηση του κ. Τσίπρα για «ριζικό γεωπολιτικό αναπροσανατολισμό» του ελληνικού κράτους.

Το τεράστιο κοινωνικό ολοκαύτωμα που έχουν προκαλέσει και προκαλούν οι δεσμοί του ελληνικού αστικού συστήματος εξουσίας με την ΕΕ και η συνεργασία με το ΔΝΤ, ο ιμπεριαλιστικός άξονας με το Ισραήλ, οι αναδιαρθρώσεις και τα οικονομικά μέτρα (αναγκαία για την προετοιμασία του για ένα νέο γύρο ληστρικής ανάπτυξης) μετατρέπονται σε «οδυνηρές συνέπειες του μονομερούς ευρω-ατλαντικού προσανατολισμού της εξωτερικής μας πολιτικής και της καθολικής ενσωμάτωσης της διεθνούς στρατηγικής μας στα συμφέροντα του άξονα ΗΠΑ και Ισραήλ». Ακόμα και η στροφή προς τις αραβικές χώρες και τους μουσουλμάνους (όπως είχε δηλώσει και ο Α. Παπανδρέου κάποτε), δε συνοδεύεται από έστω και μια αμφιβολία ή ψήγμα κριτικής στην ΕΕ και το ευρώ αυτοτελώς. Η καπιταλιστική Δύση (στην οποία «ανήκομεν») είναι προφανώς σχέδιο των αμερικάνων και του Ισραήλ.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του σε blogs (27/10/2011), η ανάγκη για την συγκρότηση ενός μαχητικού αντιπολεμικού κινήματος, οργανικού κομματιού του εργατικού κινήματος, που θα δώσει τη μάχη για το μπλοκάρισμα των εξοπλισμών και την αποτροπή των εθνικών πολέμων για την ιμπεριαλιστική μοιρασιά στην Αν. Μεσόγειο, αντικαθίσταται από τη χρήση «του όπλου του διεθνούς δικαίου» για να μην «αφήνουμε τον Ερντογάν να το παίζει υπερασπιστής του δικαίου την στιγμή που η Τουρκία έχει επιβάλλει στυγνή στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο μετά από στρατιωτική εισβολή».

Αντί να συνταχθεί με τις κοινές ταξικές ανάγκες του κόσμου της εργασίας σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία-Ισραήλ για την αντικαπιταλιστική ανατροπή της μοιρασιάς των πετρελαίων, που για τους λαούς θα αφήσει μόνο χρέη, πολέμους και καταστροφές, προτιμά να μετρά τον κίνδυνο  «η Τουρκία με το Ισραήλ [.] αύριο να τα ξαναβρούν κάτω από το κοινό συμφέρον» και «η Ελλάδα» (στμ: το ελληνικό κράτος κι ο στρατός, διαταξικά-στα πλαίσια του έθνους) να έχει «απώλειες γεωστρατηγικής σημασίας». Να χάσει δηλαδή μέρος από τα πετρέλαια της Αν. Μεσογείου.
Ακόμα και η όλο και πιο σαφής απαίτηση του κινήματος για ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ καμουφλάρεται με μια «σύγχρονη» αστική πρόταση νέων γεωπολιτικών συμμαχιών.

Δεν έχει καμιά σημασία να αναρωτηθούμε για ποιον θα γίνει αυτή η εκμετάλλευση, για ποιον θα σκοτωθούν οι λαοί. Δεν έχει σημασία το γεγονός ότι ο Τσάκος, ο Λάτσης κι ο Κοπελούζος ακονίζουν τα τρυπάνια που αγόρασαν για τις γεωτρήσεις και βάζουν τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να προετοιμάζονται να σκοτώσουν τη νεολαία για την «εθνική κυριαρχία» του Καστελόριζου. Δεν έχει σημασία που αυτό είναι μέρος της διαπραγμάτευσης του ελληνικού κράτους στο διεθνές σκηνικό, μαζί με τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές εκστρατείες σε όλο τον πλανήτη και τους κομμένους μισθούς και τις συντάξεις των υπηκόων στο εσωτερικό.

Σημασία έχει να διασφαλίσουμε την «εθνική ανάπτυξη» χωρίς (όσο το δυνατόν) «νταβατζήδες (που) θα τα βρουν μεταξύ τους (κι εμείς) θα χάσουμε» (από την ίδια συνέντευξη). Γι' αυτό, λοιπόν, όλο καθαρότερα, εμφανίζεται ο στόχος ενός κοινού διαταξικού μετώπου ενάντια στους «ξένους δανειστές» και  «το εξαρτημένο, ανυπόληπτο και υπό κατάρρευση πολιτικό κατεστημένο». Με. οδηγό το ΕΑΜ, και τις κατάλληλες ανιστόρητες αναφορές, όπου «βρέθηκαν οι κομμουνιστές δίπλα με τους παπάδες. Βρέθηκαν οι κομμουνιστές δίπλα στους αστούς. Τους πατριώτες όμως», προαναγγέλλεται ένα μέτωπο ανατροπής για την κυβέρνηση της χώρας όπου χωράνε. όλοι. Το μικρό και τίμιο εθνικό κεφάλαιο, το τίμιο παπαδαριό, οι μετανάστες (αρκεί να είναι πολυπολιτισμικά ελεγμένοι.) και οι Έλληνες εργάτες χωρίς ταξικές διαφορές και διακρίσεις, χωρίς διαφορετικά συμφέροντα και ανάγκες, μόνο για «την υπεράσπιση της πατρίδας!».

Για όλους αυτούς τους λόγους (και για δεκάδες άλλους) είναι αναγκαίο για μια αριστερά με αστικο-δημοκρατικά κυβερνητικά όνειρα να έχει ανάγκη τις κοινές αντιλήψεις με κομμάτια εργαζομένων στα σώματα ασφαλείας, που θα μπορούν να διασφαλίσουν την κοινωνική ειρήνη για ένα τέτοιο «εθνικά ανεξάρτητο» και «λαϊκά κυρίαρχο» κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στους εκμεταλλευτές και τον κόσμο της εργασίας, για να βρεθεί ο τρόπος οι εργαζόμενοι να μπορούν να ξαναπάρουν τα ψίχουλα που μάζευαν εδώ και δεκαετίες από το τραπέζι της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Κάπως έτσι, φτάνει ακόμα και το defencenet.gr - ένας από τους πιο γνωστούς «εθνικούς πλειοδότες» και ταυτόχρονα διαπλεκόμενους, με πολεμικές βιομηχανίες κι επιχειρηματικά συμφέροντα, πολεμοκάπηλους εκδοτικούς οργανισμούς - να υμνεί τον Α. Τσίπρα και να εξετάζει με κριτική αποδοχή το κάλεσμα του ΣΥΝ για εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Εμείς θα πούμε πως είναι λογικό, μέσα σε μια τόσο κρίσιμη καμπή, και με μεγάλη πιθανότητα καταστροφής για το κοινωνικοπολιτικό σύστημα εκμετάλλευσης να στρέφονται τα εθνικά κοράκια σε όποιον μπορεί να διασώσει έστω και τις βασικές αρχές του συστήματος εκμετάλλευσης που ζήσαμε και ζούμε, με την υπόσχεση του εκδημοκρατισμού και του εξανθρωπισμού του.

Μπορεί, πολλά μέλη του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν τελείως διαφορετική άποψη και να δρουν με τελείως διαφορετικό τρόπο στους κοινωνικούς χώρους που ζουν και παρεμβαίνουν. Μπορεί, στελέχη του ΣΥΝ να εκφράζουν ενδιαφέρουσες, σοβαρές και αντικαπιταλιστικές απόψεις ή να συγκρούονται με τις κυρίαρχες αντιλήψεις του αριστερού εθνικοπατριωτισμού (πχ ο Καρίτζης για τη σύγκρουση με τα εθνικά ιδεολογήματα ή ο Τσακαλώτος, που δήλωσε πως δεν υπάρχει «οικονομική κατοχή» αλλά η έκφραση των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου).

Όμως, η προσαρμογή του λόγου του Α. Τσίπρα στο ακροατήριο που κάθε φορά απευθύνεται (ανάλογα με το πόσο «εθνικό» ή «αριστερό» είναι), αλλά και οι θέσεις - τελικά - του ΣΥΝ (ένα μίγμα φιλοευρωπαϊσμού με πατριωτική πολιτική εθνικής ανεξαρτησίας), αφήνουν να φανεί ότι λειτουργεί ως ένα κοστούμι της αριστεράς για κυβερνητικά σχέδια πάνω στο έδαφος του πιο άγριου καπιταλισμού που γνωρίσαμε. Μια κυβερνητική αριστερά που δε θέλει (ή δεν έχει σκεφτεί πώς) να συγκρουστεί έστω και με ένα από τα χαρακτηριστικά του καπιταλισμού που τον κάνουν όλο και πιο απάνθρωπο: τα δόγματα ασφαλείας του, τα οικονομικά του εργαλεία, τις κρατικές μορφές του, την ιμπεριαλιστική του συγκρότηση, τις κοινωνικές σχέσεις του και την εκμετάλλευση.

Οξύνει διαρκώς, μέσα στο εργατικό κίνημα, και τροφοδοτεί την αυταπάτη ότι υπάρχει επιστροφή σε μια πιο δημοκρατική, πιο κοινωνική, πιο ανθρώπινη διαχείριση. Ότι οι μεγαλειώδεις και σκληροί αγώνες του προλεταριάτου είναι καλό να ξοδεύονται ως εργαλεία ανάδειξης «λαϊκών εξουσιών», που διασφαλίζονται από αριστερές διαχειριστικές προτάσεις.

Δεν είναι η ώρα για εμφυλίους στο εσωτερικό μας, τώρα που το εργατικό κίνημα ετοιμάζεται να δώσει μια ακόμα κρίσιμη μάχη, στην πιο κρίσιμη ιστορικά περίοδο.
Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να προκαλέσει κανένα διχασμό ή διαίρεση στην απαραίτητη ταξική ενότητα, που χρειάζεται για τη ρήξη και την ανατροπή. Όμως πρέπει να είμαστε καθαροί και ειλικρινείς για το πώς δίνουμε αυτή τη μάχη, ενάντια σε ποιον και για ποιο σκοπό.

Πιστεύουμε πως δεν υπάρχει η ιστορική πολυτέλεια, κομμάτια ενός πολύτιμου ταξικού και επαναστατικού δυναμικού να εγκλωβίζονται και να ενσωματώνονται σε αυταπάτες μεταρρύθμισης ενός καπιταλισμού, που δεν υπόσχεται τίποτε άλλο παρά πολέμους, καταστολή, ταξική λεηλασία για επιβίωση και αποκλεισμούς.

Σήμερα, στο πιο βαθύ σκοτάδι μιας νέας και πιο άγριας καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής  «Ιεράς Συμμαχίας», που απλώνεται σε όλο τον πλανήτη, ανοίγεται και ένας καινούριος ελπιδοφόρος δρόμος, μια νέα δυνατότητα αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Χρειάζεται να ξεσηκωθούμε, να δοκιμάσουμε και να είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε ως το τέλος. Δε χρειάζονται περισσότερες εγγυήσεις: θα 'ναι η ίδια η πρωτότυπη δράση του προλεταριάτου, οι νέες μορφές και το περιεχόμενο του εργατικού και του αντιπολεμικού κινήματος, οι νέες μορφές που θα διαπλέκονται με τις παλιές εκφράζοντας τα νέα κοινωνικοπολιτικά σχέδια της εποχής μας, όπως θα σαρώνουν κάθε μορφή του αστικού συστήματος εξουσίας.

Θα είναι η πρώτη πράξη του έργου που θα στείλει στο χρονοντούλαπο της (προ-)ιστορίας κάθε πιθανότητα πισωγυρίσματος σε ένα κόσμο βαρβαρότητας και εκμετάλλευσης, όπως τον ζούμε σήμερα - πιο γυμνό παρά ποτέ.


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Τηλ: 6932 955437
http://diktiospartakos.blogspot.com

Συν/Σύριζα: πολιτικός τυχοδιωκτισμός χωρίς όρια

Αν και –τουλάχιστον δημοσκοπικά- φαίνεται να του βγαίνει η επιλογή του Σύριζα να συνεργαστεί με στελέχη που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ, οι αντιδράσεις που συναντά από μέρος της βάσης του συνεχώς διευρύνονται. Τον περασμένο μήνα  τριανταδύο στελέχη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ συνέταξαν και έστειλαν επιστολή στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία εκφράζουν τις διαφωνίες τους σχετικά με την απόφαση του σχήματος, να συνεργαστεί μ’ αυτά τα άτομα. Στην επιστολή τους δήλωσαν  ότι είναι αντίθετοι και δεν τους εκφράζει η συμπόρευση με ανθρώπους που εγκαταλείπουν το ΠΑΣΟΚ όταν έχουν ταυτίσει την πορεία τους με εργατοκτόνους νόμους και πρακτικές. (Μπορείτε να διαβάσετε την επιστολή τους εδώ).

Η ηγεσία όμως του Σύριζα και ο Τσίπρας εκτιμούν ότι οι συνεργασία με τους «ΠΑΣΟΚογενείς» θα αποδώσουν εκλογικά οφέλη στο πολιτικό τους μόρφωμα και μπακαλίστικα σκεπτόμενοι πιστεύουν ότι από τέτοιες συνεργασίες άσχετα αν θα υπάρξουν αντιδράσεις και αποχωρήσεις θα αυξήσουν το εκλογικό τους ποσοστό. Γι’ αυτό πρόσφατα ακούσαμε τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σύριζα να μας λέει πως πραγματοποιεί περιοδείες με τον Π. Κουρουπλή και τον Αλέξη Μητρόπουλο και διαπίστωσε ότι «οι άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι πιστοί στις αξίες, τις ιδέες και τα ιδανικά τους, έρχονται να συναντήσουν την Αριστερά»!

Δεν έχει πολιτική αντίληψη χρυσόψαρου ο Τσίπρας. Βλέπει ότι το πολιτικό μόρφωμα του Κουβέλη –«η αριστερά της ευθύνης» τρομάρα τους- έχει γίνει πόλος έλξης για Πασοκικά στελέχη που παζαρεύουν το πολιτικό τους μέλλον αλλά και για απλούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και θέλει να μπει σφήνα. Γ’ αυτό και ο Τσίπρας μιλάει για «μια μεγάλη συμμαχία και να διεκδικήσουμε τη διακυβέρνηση της χώρας».

Αναταράξεις, μέσα στο κόμμα τους, από τις επιλογές της ηγετικής ομάδας του Σύριζα υπήρξαν και θα υπάρξουν. «Η αναφορά, ακόμη και ο υπαινιγμός για συνεργασία με τη σοσιαλδημοκρατία σήμερα έστω και σε επίπεδο στελεχών που πηδάνε όψιμα σαν τα ποντίκια από το βυθιζόμενο σκάφος, τροφοδοτούν τις εκδοχές της ανοικοδόμησης του αστικού πυλώνα της σοσιαλδημοκρατίας παρά την εναλλακτική απάντηση της Αριστεράς» έγραφε σε άρθρο του στην «Αυγή» ο Γιώργος Σαπουνάς μέλος της Γραμματείας του Σύριζα, ενώ σήμερα, η ίδια εφημερίδα μας λέει για την κρίση που ξέσπασε σε μια συνιστώσα του Σύριζα την ΚΟΕ ή οποία διέγραψε 11 από τα 25 μέλη του καθοδηγητικού της οργάνου (Ν. Γαλάνη, Απ. Παπαποστόλου, Απ. Χαραλαμπίδη, Π. Κουτσιανά, Παντ. Κουτσιανά, Δ. Μητρόπουλο, Χρ. Κατσούλα, Σπ. Κόγκα, Κ. Κωστόπουλο, Γ. Τριανταφυλλόπουλο και Β. Χατζηνάκη) οι οποίοι με κείμενο τους που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο σημειώνουν ότι η ΚΟΕ έπαιξε ρόλο «κομπάρσου» στις επανεκκινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και στα «παντρέματά του με την υπό εκκόλαψη κεντροαριστερά (Κοτζιάς κ.λπ.)».

Δεν μας παραξενεύει φυσικά τίποτα απ’ τις πρόσφατες επιλογές αυτού του κόμματος. Ο Σύριζα/Συν είναι ένα πολιτικό μόρφωμα όπου ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός και ο οπορτουνισμός είναι κύρια χαρακτηριστικά του. Τώρα μάλιστα που έβαλε πλάνο να φτιάξει «μεγάλη συμμαχία και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας» …

Επίθεση φιλίας του Σύριζα στο ΚΚΕ (Βίντεο)

Με την έναρξη της ομιλίας του στην βουλή ο βουλευτής του Σύριζα –και μπράβο του- έθεσε το ζήτημα ότι με εντολή του αρχηγού του Ισραηλινού στρατιωτικού επιτελείου διέταξε την κατάληψη των σκαφών του Freedomwaves (με τους 2 καπετάνιους από την Κρήτη), και ζήτησε από την κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της.

Σ’ αυτό που πρέπει να σταθούμε είναι ότι κι αυτό το στέλεχος του Σύριζα –μετά τον Α. Τσίπρα και Π. Λαφαζάνη- έκανε επίθεση φιλίας στο ΚΚΕ. Το κάλεσε ουσιαστικά να συμπαραταχτούν σε μια σειρά ζητήματα που ανέφερε.

Αν και η απάντηση απ’ το ΚΚΕ είναι μάλλον γνωστή, αυτό που διαφαίνεται είναι ότι ο Σύριζα κάνει αυτό το άνοιγμα για να κερδίσει τις εντυπώσεις σε ένα κόσμο της αριστεράς.
Το λέμε αυτό γιατί με τα όσα είπε σήμερα στην ομιλία της στο Σύνταγμα η Α. Παπαρήγα δεν άφησε κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε συνεργασία με τον Σύριζα.

Τσίπρας σε Παπούλια (Βίντεο)

Η θεσμολαγνεία είναι ένα κύριο γνώρισμα του Σύριζα και του προέδρου του. Φάνηκε και από τις σημερινές δηλώσεις του Α. Τσίπρα μετά την επίσκεψη του στον Παπούλια. Στην συνάντησή τους το ακούσαμε να διαπιστώνει: «Πρωτοφανή δυσαρμονία της λαϊκής βούλησης με τις κυβερνητικές αποφάσεις». «Ο λαός μας είναι οργισμένος υπάρχει αίσθηση κατάφορης αδικίας, ταπείνωσης και λεηλασίας και έχουμε ευθύνη να προλάβουμε εξελίξεις για να μην βρεθούμε μπροστά σε δυσάρεστα γεγονότα που αδικούν πρόσωπα και δεσμούς αλλά και την ίδια την δημοκρατία» συμπλήρωσε.

Στις δηλώσεις του στους δημοσιογράφους τόνισε ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας «Εχει ευθύνη να προστατέψει τους νόμους και το Σύνταγμα», χωρίς να αναρωτηθεί, ο πρόεδρος του ΣΥΝ που ήταν αυτή η ευθύνη του Παπούλια που τόσο καιρό αστικοί νόμοι και Σύνταγμα έχουν γίνει κουρελόχαρτο και γιατί τώρα να αντιδράσει αφού τόσο καιρό ήταν απλώς ένα πειθήνιο όργανο της μνημονιακής κυβέρνησης.

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλά στο ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ WEBTV

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλά στο ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ WEBTV και απαντά στις ερωτήσεις του Ιφικράτη Αμυρά για την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους, την έξοδο από την Ε.Ε, την ανατροπή της δωσίλογης κυβερνήσεως, την παύση πληρωμών στο εσωτερικό, την στήριξη των απεργιακών κινητοποιήσεων, την ευρωπαϊκή χωροφυλακή, την τιμωρία των ενόχων για τα εγκλήματα του Μνημονίου, την κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την επιστροφή των ΔΕΚΟ στο κράτος, το παγκόσμιο κίνημα των Αγανακτισμένων, το παλλαϊκό μέτωπο ανατροπής της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Από την εφημερίδα "Κόντρα" για Φ. Κουβέλη, Καρατζαφύρερ, Σύριζα, και ΚΚΕ

Παραθέτουμε τέσσερα άρθρα από την σημερινή εφημερίδα "Κόντρα"

 Χρήσιμος σαν δεκανίκι ο Κουβέλης
 

 Κριτική με το γάντι στην κυβέρνηση, πολύ πιο ήπια απ' αυτή που ασκούν διάφοροι Πασόκοι («η κυβέρνηση αναδεικνύεται καθημερινά κατώτερη των περιστάσεων», σπονδή στα συμφέροντα των καπιταλιστών, της μόνης... αναπτυξιακής δύναμης («ο περίφημος νέος νόμος για το fast Track είναι σε ισχύ από τον προηγούμενο Δεκέμβρη και μόνο 4 επιχειρήσεις έχουν ενταχθεί!») και ευρωλαγνεία μέχρις αηδίας περιλάμβανε το μενού της συνέντευξης που έδωσε ο Κουβέλης στη Θεσσαλονίκη, την περασμένη Δευτέρα.

Σταχυολογούμε από το αηδιαστικό κρεσέντο ευρωλαγνείας (και μνημονιο-λαγνείας... χωρίς το Μνημόνιο):
«Επιλογή μας είναι, χωρίς αμφισημίες, η παραμονή στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε., ανεξάρτητα από τους πολιτικούς συσχετισμούς που επικρατούν σε αυτήν. Μέσα στην Ε.Ε. πρέπει να δώσουμε τη δύσκολη μάχη της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της ανασυγκρότησης του δημόσιου τομέα, της επαναθεμελίωσης της οικονομίας και της δημιουργίας μιας Ελλάδας που θα βρίσκεται σε τροχιά πραγματικής σύγκλισης με τις ισχυρές χώρες (...)
Εχουμε σταθερό τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό μας και πιστεύουμε ότι αυτός είναι χρήσιμος και αναγκαίος για τη χώρα μας. Οχι ως χώρα που αναζητά διαρκώς ωφελιμιστικές ενισχύσεις ή και ελεημοσύνη, αλλά ως εταίρος της κοινής μεγάλης προσπάθειας για την ανανέωση των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων. Διεκδικούμε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση. Θεωρούμε καταστροφικούς τους πολιτικούς δισταγμούς για τη διασφάλιση των όρων εφαρμογής της απόφασης της Συνόδου Κορυφής του Ιουλίου (...)
Μόνη λύση ο πολιτικός επανασχεδιασμός με τους εταίρους και η προώθηση μιας νέας γενιάς δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα (...)

Η έξοδος από την κρίση περνάει μέσα από την δημοσιονομική εξυγίανση, την αποφυγή της χρεοκοπίας του δημοσίου και της κατάρρευσης της οικονομίας. Διακανονισμοί και θετικότερες λύσεις για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους εταίρους της ΕΕ μπορούν να προκύψουν όταν η χώρα με τις ακολουθούμενες πολιτικές της αποδεικνύει ότι μπορεί να θέσει τα ελλείμματα υπό έλεγχο. Οταν υλοποιεί πολιτικές που πείθουν ότι βαδίζουν προς την κατεύθυνση αυτή (...)
Σε ό,τι αφορά την περιστολή των δαπανών του δημοσίου: αυτή υπονομεύεται από το γεγονός ότι επί δύο ολόκληρα έτη δεν έχει πραγματοποιηθεί η αναδιάρθρωση φορέων με καταργήσεις και συνενώσεις οργανισμών και επιτροπών, που δεν προσφέρουν έργο, αλλά ιδρύθηκαν απλώς για την εξυπηρέτηση της κομματικής πελατείας των δύο κομμάτων εξουσίας. Εχουμε ταχθεί υπέρ της απαλλαγής από όσες επιχειρήσεις του δημοσίου δεν συντρέχει λόγος να βρίσκονται στον έλεγχο του (...)

Απάντηση στην οικονομική κρίση, απάντηση στις επιθέσεις που δέχεται η οικονομία της Ευρώπης, οι οικονομίες των κρατών - μελών της Ευρώπης, δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η ενοποιημένη επί της ουσίας Ευρώπη. Ακριβώς και γι' αυτό το λόγο η Δημοκρατική Αριστερά υποστηρίζει, ότι πρέπει να επιταχυνθούν τα βήματα προς την ουσιαστικά ενοποιημένη πολιτικά Ευρώπη. Για το λόγο αυτό και όχι μόνο ως άμυνα, αλλά και ως δυνατότητα δυναμικής κίνησης προς τα μπροστά, προτείνουμε και διεκδικούμε την επί της ουσίας οικονομική διακυβέρνηση της Ευρώπη9» .

Κατόπιν αυτών, αναρωτιέται κανείς γιατί ο Κουβέλης δεν μπαίνει στην κυβέρνηση. Η απάντηση είναι πως δεν βολεύει ούτε τον ίδιο ούτε την κυβέρνηση. Τον ίδιο γιατί θα τελειώσει πολιτικά (ενώ τώρα διατηρεί κάποιες ελπίδες) και την κυβέρνηση γιατί της είναι πιο χρήσιμος σαν αντιπολιτευόμενο δεκανίκι.

 ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Αισχρή διαχειριστική λογική και εξουσιολαγνεία

 Α ν ο Κουβέλης στηρίζει την κυβέρνηση σαν αντιπολιτευόμενο δεκανίκι, ο ΣΥΝ/ΣΥ-ΡΙΖΑ στηρίζει τον καπιταλισμό, προβάλλοντας μια αισχρή διαχειριστική γραμμή, βουτηγμένη σε μια άκρατη εξουσιολογνεία. Από την άποψη αυτή και λόγω του σχετικά μεγαλυτέρου μεγέθους αυτού του σχήματος, οι υπηρεσίες του προς το σύστημα είναι σημαντικότατες.

Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή, για να μη μας πουν διάφοροι Συριζαίοι ότι αυτά είναι θέσεις του ΣΥΝ και όχι του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας πήγε στη Θεσσαλονίκη και έδωσε συνέντευξη Τύπου ως πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡ1ΖΑ, γεγονός που αναγράφεται φαρδιά-πλατιά και στην ιστοσελίδα του ΣΥΝ. Ο,τι είπε, λοιπόν, αντανακλά σε όλο το σχήμα και όχι μόνο στον ΣΥΝ. Και τι είπε;
Κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες για να ωραιοποιήσει τον καπιταλισμό. Εχουμε μεν «κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού», όμως αυτή σηματοδοτεί «το τέλος της εποχής της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας». Μπορούμε να επιστρέψουμε σ' έναν άλλο καπιταλισμό, μη νεοφιλελεύθερο, ανθρώπινο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο. Γι' αυτό και δεν χρειάζονται επαναστάσεις και άλλα τέτοια πολεμοχαρή. Δεν χρειάζεται καν σύγκρουση με τις καθεστωτικές δυνάμεις. Ομορφα, ήσυχα, ειρηνικά, ρίχνοντας το μαγικό χαρτάκι στην κάλπη, θ' αλλάξουμε το νεοφιλελευθερισμό και θα έχουμε έναν άλλο καπιταλισμό, που θα λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας. Σ' αυτό ο πρόεδρος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν κατηγορηματικός: «Υπάρχει λοιπόν κρίση δημοκρατίας, εμείς είμαστε εδώ πρωτίστως για να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και τη δημοκρατία, να υπερασπιστούμε τη νομιμότητα, για να σας θυμίσω μια φράση του αείμνηστου Ηλία Ηλιου σε άλλες δύσκολες εποχές "είμαστε εδώ για να τους ταράξουμε στη νομιμότητα". Ετσι δεν είναι Τριαντάφυλλε, έτσι δεν έλεγε ο Ηλιου;» («ξέχασε» ότι εκείνη την εποχή ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης ήταν ηγέτης τροτσκιστικής ομάδας και έσουρνε τα χίλια μύρια στον Ηλιου, τον Κύρκο και τους άλλους πολιτικούς προγόνους του Τσίπρα).

Είναι δύσκολο να σταχυολογήσεις και να σχολιάσεις όλα όσα είπε ο Τσίπρας. Τι να πεις, για παράδειγμα, για μεγαλοφυείς διαπιστώσεις του τύπου «η ΕΕ με ηγεσίες πολύ κατώτερες των περιστάσεων και δέσμιες των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών», που δίνει άφεση αμαρτιών στην αστική εξουσία, μιλώντας όχι για την ίδια, αλλά για κάποιους διαχειριστές της που είναι απλώς... ανίκανοι. Μένουμε, λοιπόν, σε μερικά ζητήματα ουσίας.
Οι λύσεις, κατά τον ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αναζητηθούν στην ανατροπή του καπιταλισμού, αλλά στη «ριζική ανατροπή του σημερινού παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου... του πελατειακού και αντιπαραγωγικού κρά¬τους, των παραγωγικών προτύπων στην οικονομία και στην κοινωνία»!!

Οσο για το χρέος, όχι τίποτα άγρια πράγματα, αλλά «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο αξιοποιώντας όλα τα όπλα που μπορούμε να έχουμε στη φαρέτρα μας για την επιλεκτική διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και την εξασφάλιση ευνοϊκών όρων αποπληρωμής του υπόλοιπου ανάλογα και με τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας».
Πολιτισμένα πράγματα, δηλαδή, και πάντα μέσα στο ευρωενωσιακό πλαίσιο. Το είχε ξεκαθαρίσει, άλλωστε, δυο μέρες πριν ο ΣΥΝ, σχολιάζοντας τα όσα είπαν Παπανδρέου και Βενιζέλος στη ΔΕΘ. «Απεμπλοκή από το μνημόνιο και επιθετική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους στα πλαίσια μιας συνολικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπιση του, που θα στηρίζεται στην επαναθεμελίωση της ίδιας της ΕΕ».

Αυτή είναι η σάλτσα. Το ψαχνό είναι η πρόταση για «τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας», που αποτελεί «βασική στρατηγική» του ΣΥΡΙΖΑ. Από άποψη ουσίας η πρόταση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί «τρίχες κατσαρές». Ακόμα και ο Κουβέλης την απορρίπτει. Οι Τσιπραίοι, όμως, εκτιμούν ότι μπορεί να τους δώσει ψηφαλάκια, ως πολιτική κερδοσκοπία με το παμπάλαιο ιδεολόγημα της «ενότητας της αριστεράς». Γι' αυτό και μοστράρουν ως εν δυνάμει διαχειριστές της εξουσίας!

 Καρατζαφύρερ σε κρίση

Ρωτήθηκε ο Καρατζαφέρης στη Θεσσαλονίκη: «Αρα εσείς θεωρείτε ότι οι μισθοί δεν πρέπει να παγώσουν, θεωρείτε ότι πρέπει να διατηρήσουμε τουλάχιστον τους μισθούς μας, να διατηρηθούν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να αυξηθούν για να δυναμώσει και η οικονομία». Απάντησε άνετα: «Οχι πιστεύω ακριβώς το αντίθετο». Στη συνέχεια, αφού μεσολάβησε ένα ρατσιστικό κρεσέντο κατά των μεταναστών, ρωτήθηκε τι θα γίνει η αγροτική οικονομία αν φύγουν οι μετανάστες. Την απάντηση που έδωσε την ακούσαμε για πρώτη φορά: «Εχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους που κάθονται, θα τους στείλω εκεί (...) Η μόνη λέξη μας είναι πειθαρχία και δουλειά». Arbeit macht frei, όπως έγραφαν οι ναζί στις εισόδους των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Αυτό ονειρεύεται για τους έλληνες εργαζόμενους ο φύρερ του ΛΑΟΣ.

Το τελευταίο διάστημα, μάλλον επειδή βλέπει ότι ο Σαμαράς ξαναμαζεύει τον κόσμο στη γαλάζια πολυκατοικία και για τον ίδιο δεν θα μείνει ούτε ημιυπόγειο με θέα στον ακάλυπτο, ο Καρατζαφύρερ ανασύρει μια παλιομοδίτικη αντικομμουνιστική φρασεολογία, προσπαθώντας να συσπειρώσει όχι ευρύτερο κόσμο της δεξιάς, αλλά τον σκληρό ακροδεξιό πυρήνα, Χρυσαυγίτες, υπολείμματα παλιών βασιλοφρόνων και χουντικών, τέτοια φυράματα.

Μόλις ο Βενιζέλος ανακοίνωσε το νέο χαράτσι, το ΛΑΟΣ εξέδωσε δελτίο Τύπου για να καταγγείλει πως το ΠΑΣΟΚ «όσο και να συναναστρέφεται τις νεοφιλελεύθερες απόψεις της τρόικας, παραμένει βαθιά στο DNA του η κομμουνιστική αντίληψη και θεωρία» (sic!). «Επιμένουν να κυβερνιέται η χώρα α'λα σοβιέτ. Στη Σοβιετική Ενωση ήταν που έβαζαν φορολογίες συνεχώς στα ακίνητα, μέχρι τελικά που τους τα πήραν», δήλωσε ο ίδιος ο Καρατζαφέρης.

Στη συνέχεια, ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη και επιδόθηκε στο ίδιο αντικομμουνιστικό κρεσέντο: «Για να μείνει όρθια η Ελλάδα πρέπει να γίνει αποκομμουνιστικοποίηση της χώρας ... Η νοοτροπία και η πρακτική η κομμουνιστική συντροφεύει την Ελλάδα με όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν, αριστερά ή δεξιά... Αυτή η κομμουνιστική νοοτροπία οδήγησε τη χώρα εδώ, γιατί η Δεξιά δεν ήθελε να μετρηθεί, το Κέντρο πίστευε ότι θα αρμέγει από την αγελάδα της Αριστεράς και έτσι τους δώσαμε το δικαίωμα να κυβερνούν τη χώρα»!
Συμπέρασμα: ο Καρατζαφύρερ ανησυχεί για την εκλογική του επιβίωση, καθώς συγκυβέρνηση δεν «παίζει» και ο Σαμαράς ετοιμάζεται για «πάρτα όλα».

Πανικόβλητη άμυνα Περισσού

Νέο ολοσέλιδο άρθρο οτο «Ριζοσπάστη», αλλά και εκτεταμένες αναφορές της Παπαρήγα, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στη ΔΕΘ, για το θέμα των απολύσεων στις εκδοτικές επιχειρήσεις του Περισσού. Το περιορίζουν, βέβαια, στον 902 (επειδή έγινε η κινητοποίηση των τεχνικών έξω από το παλάτι του Περισσού), δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι είναι περισσότερες οι απολύσεις που έγιναν από την «Τυποεκδοτική», μια τεράστια εκδοτική επιχείρηση, που τυπώνει δουλειές για μεγαλοεκδότες, εκδότες και κρατικές επιχειρήσεις και έχει εισπράξει αρκετές φορές κρατικές επιδοτήσεις, στο πλαίσιο «αναπτυξιακών» νόμων, χωρίς να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας.

Η άμυνα που προσπαθεί να υψώσει ο Περισσός είναι πανικόβλητη. Τα ανακλαστικά του κομματικού πατριωτισμού προσπαθεί να διεγείρει η ηγεσία του: «μας χτυπάνε γιατί χτυπάμε τον καπιταλισμό». Ή, όπως έγραψε ο «Ριζοσπάστης», «η διαφορά μας με τους καπιταλιστές είναι ότι αυτοί στηριγμένοι στην πολιτική των κυβερνήσεων και του κράτους παίρνουν όλα τα μέτρα για τη σωτηρία του καπιταλισμού. Εμείς τον αντιπαλεύουμε για να τον ανατρέψουμε». Πώς γίνεται να επιδιώκεις την ανατροπή του καπιταλισμού κάνοντας απολύσεις από τις επιχειρήσεις σου, για να αντιμετωπίσεις την κρίση, δεν μας το εξήγησαν. Ο 902 δεν είναι ιδιοκτησία καπιταλιστικού ομίλου, όμως αυτό δε σημαίνει ότι αποτελεί «σοσιαλιστική νησίδα», έγραψε η φυλλάδα του Περισσού. Τι ακριβώς είναι; Οργανο κομμουνιστικής προπαγάνδας; Από πότε, όμως, η κομμουνιστική προπαγάνδα στηρίζεται στην εκμετάλλευση μισθωτής εργασίας και όχι στη δουλειά των κομμουνιστών; Κι αν είναι έτσι, τότε η Τυποεκδοτική με τις μπίζνες της τι είναι;

Συνέντευξη Τύπου του Α. Τσίπρα

 Συνέντευξη Τύπου, εφ’ όλης της ύλης έδωσε ο πρόεδρος του Σύριζα, Αλέξης Τσίπρας. Στο βίντεο που παραθέτουμε –από την τηλεόραση του Mega-  ακούμε τον Τσίπρα να μας λέει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να ανατραπεί υπό το βάρος των λαϊκών αντιδράσεων. «Η κυβέρνηση εθελόδουλα παρέδωσε τα κλειδιά στην τρόικα και υποθήκευσε το μέλλον των επόμενων γενεών πρέπει να λογοδοτήσει ενώπιων του ελληνικού λαού», συμπλήρωσε.

Επειδή την συνέντευξη του Α. Τσίπρα την ακούσαμε εντελώς αποσπασματικά είναι παρακινδυνευμένο να την σχολιάσουμε.

Για την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών (2 Βίντεο)

Δεν έχει νόημα να σχολιάσουμε τα όσα έγιναν στην συνάντηση των πολιτικών αρχηγών. Μια επικοινωνιακή τακτική της μνημονικής κυβέρνησης ήταν μπροστά στα αδιέξοδα που έχει βρεθεί. Δεν είναι σίγουρο ότι πρέπει να μιλάμε για αποτυχία της πολιτικής κυβέρνησης-τρόικας. Πιο πιθανόν είναι ότι η οικονομική ολιγαρχία, πλανητική και ντόπια χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ σαν κυβέρνηση «μιας χρήσης» και αφού έκανε την βρώμικη δουλειά –δεν κάνει τέτοιες ενέργειες το πολιτικό κυβερνητικό προσωπικό με το αζημίωτο- ετοιμάζεται να το πετάξει στα αζήτητα προετοιμάζοντας στα παρασκήνια την διάδοχη κυβερνητική κατάσταση.

Στα βίντεο που παραθέτουμε ακούμε τις διαμετρικά αντίθετες τοποθετήσεις Παπαρήγα και Τσίπρα μετά την συνάντηση των πολιτικών αρχηγών.

Αντε τώρα να μην θυμηθείς το παλιό αναρχικό σύνθημα ....

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι ο Συνασπισμός έδειχνε ιδιαίτερο ζήλο για τα ζητήματα που αφορούν τα «όργανα της τάξεως» που υπηρετούν στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους –μέχρι περιοδική έκδοση έχει για πάρτι τους-, τώρα μαθαίνουμε και για τον θαυμασμό που εκδηλώνει ο πρόεδρος του για τους αρχιρασοφόρους.

Απ’ ότι διαβάζουμε στις φυλλάδες ο πρόεδρος του ΣΥΝ συναντήθηκε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι και ούτε λίγο ούτε πολύ του έκανε την αγιογραφία του: «Εκτιμάμε ιδιαίτερα τη στάση του Πατριαρχείου που με την οικουμενική του οπτική παρεμβαίνει στα μεγάλα προβλήματα των καιρών μας και εργάζεται για τη φιλία των λαών, την ειρήνη, για την καταπολέμηση της φτώχειας, για την προστασία του περιβάλλοντος» είπε ο Τσίπρας στον αρχιρασοφόρο.

Σε ένα κόμμα όπου ο τυχοδιωκτισμός και ο οπορτουνισμός του δεν έχει όρια αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη. Βουτηγμένοι στον εκλογικό κρετινισμό οι ευρωλιγούρηδες και θεσμολάγνοι που συχνάζουν στον Συνασπισμό τσαλαβουτούν στα μαντριά που συχνάζει το θρησκόληπτο ποίμνιο μήπως υπάρχει και κανένα «αριστερό» πρόβατο που θα ξεφύγει απ’ ..την Λιάνα Κανέλλη.

Αντε τώρα να μην θυμηθείς το παλιό αναρχικό σύνθημα που έλεγε ότι «Όταν ο τελευταίος παπάς κρεμαστεί από τα έντερα του τελευταίου μπάτσου τότε ο λαός θα ευτυχήσει».

Θα απαντήσει ο Αλέξης Μητρόπουλος;

«Κράτα το σύγγραμμα και γάμα τον συγγραφέα». Η ρήση αυτή ταιριάζει γάντι για τα όσα ακούστηκαν δημόσια για τον Αλέξη Μητρόπουλο.

Δεν θα αισθανθεί την ανάγκη ο εκλεκτός υποψήφιος περιφερειάρχης του Συν/Σύριζα να απαντήσει σε όσα του καταλογίζουν;

Δημοσιογραφία ... για σφαλιάρες

Ξεσάλωσαν και σήμερα τα Magaλα κυβερνητικά προπαγανδιστικά καθώς παρουσίαζαν την συνεδρίαση της βουλής και τα όσα έγιναν με τους απλήρωτους συμβασιούχους της Ακρόπολης.

Ειδικά ο Μ. Καψής ήταν για σφαλιάρες και αυτό που τον πείραξε μόνο –το χαρακτήρισε «αστυνομική γκάφα»- ήταν ότι η μπατσάδικη καταστολή έγινε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. (Ακριβώς εκεί εντόπισε την κριτική του προς την κυβέρνηση και ο Προτοψάλτε, από τα ΜΜΕ του Αλαφούζου. «Τέτοιες ενέργειες γίνονται το βράδυ και όχι με την παρουσία των τηλεοπτικών συνεργείων», είχε πει). Στην ίδια κατεύθυνση και ο Ν. Χατζηνικολάου, που είχε καλεσμένο στο στούντιο του Alter, τον Α. Τσίπρα.
Αυτός όμως πιο διακριτικά, στεκόμενος περισσότερο στην τοποθέτηση του Τσίπρα σήμερα στην βουλή.

Και με την ευκαιρία, επειδή έχει εξαφανιστεί από όλα τα ΜΜΕ, η ουσία των λεγομένων του

Κουβέντα για την ταμπακιέρα

Μια χθεσινή ανάρτηση του μπλογκ μας, την πήρε η «Ενωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ» και την αναδημοσίευσε στον ιστότοπο της –αναφέροντας την πηγή- γιατί προφανώς βόλευε τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της συλλογικότητας που εκφράζει.

Βρήκε, λοιπόν, την ευκαιρία ο σημερινός «Ριζοσπάστης» να κάνει σχετικό σχόλιο και να γράψει: «Χρειάζεται πολύ θράσος για να μιλάς για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Ε, η "Ενωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ" φαίνεται πως το διαθέτει κι ακόμα περισσότερο. Ετσι, χρεώνει στο ΚΚΕ "τυχάρπαστες πολιτικές συνεργασίες" που "ποτέ δεν έχουν καλό αποτέλεσμα" και πως "αυτό το ΚΚΕ έπρεπε να το γνωρίζει πολύ καλά"... Αυτά, με αφορμή την ανακοίνωση της ΝΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ, με την οποία κατήγγειλε ως προβοκατόρικες και για τη δημιουργία συγχύσεων προσπάθειες ΜΜΕ, ανάμεσά τους της εφημερίδας το "ΒΗΜΑ", να εμφανίζουν σαν υποψήφιο του ΚΚΕ για το Δήμο Στυλίδας τον Απ. Γκλέτσο, ενώ είναι από καιρό γνωστό ότι το ΚΚΕ στηρίζει για υποψήφιο δήμαρχο τον καταξιωμένο αγωνιστή Χρ. Οικονόμου.
Γνωστό ότι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ αρέσκονται να κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια, αλλά όλα έχουν κι ένα όριο. Το να μιλάνε για "τυχάρπαστες συνεργασίες" αυτοί που έχουν ανάγει σε επιστήμη τον πολιτικό

Η κοινωνική μέθεξη της ελληνικής φυλής ...

Είχαμε και στο παρελθόν υποκλιθεί στο τεράστιο πολιτικό εκτόπισμα του παμμέγιστου Αλ. Μητρόπουλο –υποψήφιο περιφερειάρχη με την υποστήριξη του Συνασπισμού, για να μην ξεχνιόμαστε- επικαλούμενοι δημόσιες δηλώσεις του.

Τώρα πια και μετά όσα είπε καλούμενος να σχολιάσει το ξεπούλημα του Ελληνικού στον εμίρη του Κατάρ, σκεπτόμαστε μέχρι και να τον ψηφίσουμε.
Τέτοια διάνοια δεν πρέπει να την στερηθεί η τοπική αυτοδιοίκηση.

Παραθέτουμε τι είπε, μεταξύ άλλων:

«Κάτι που θα ήταν για τον μετέχοντα του ελληνικού πολιτισμού πρώτιστο καθήκον, αφού αποτελεί αναγκαία συνθήκη της καθημερινής κοινωνικής και ατομικής μας ευτυχίας (ως ανυπέρβλητο ανθρωπολογικό πρόταγμα συνυφασμένο με την ύπαρξη και εξέλιξη της φυλής μας), μεταβάλλεται σε μετανεωτικό εφιάλτη του ακραίου και αδυσώπητου νεοφιλελεύθερου οικονομισμού … Η Αττική και οι πολίτες της δεν πρέπει να στερηθούν του μοναδικού αυτού πνεύμονα πρασίνου, πολιτισμού και κοινωνικής μέθεξης, όπως έχει αποτυπωθεί ως ενεργός απαίτηση στο φαντασιακό όλων»

Μικρότητες

Οι διαστάσεις που παίρνει η αντιπαράθεση μεταξύ του «Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης» που υποστηρίζει την υποψηφιότητα, σαν περιφερειάρχη Αττικής, του Α. Αλαβάνου και του Συνασπισμού που υποστηρίζει τον Α. Μητρόπουλο, πάει να ξεφύγει και τα «χτυπήματα κάτω απ’ την ζώνη» διαδέχονται το ένα το άλλο.

Εντάξει, να καταλάβουμε τα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα της «Αυγής» που κατηγορούν τον Αλαβάνο ότι όσα λέει δεν είναι παρά κούφιος βερμπαλισμός. (O Αλαβάνος δήλωσε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι θα ανακηρύξει ανεξάρτητο κράτος την περιφέρεια της Αθήνας!!! Οτι στην Περιφέρεια της Αθήνας «θα ισχύει το σύνταγμα της Ελλάδας και όχι της τρόικας», «στην Περιφέρεια Αττικής θα είναι απαγορευμένη η είσοδος της τρόικας και των ανθρώπων της», «Θα εφαρμόζετε το σύνταγμα της ελληνικής δημοκρατίας και όχι η αντισυνταγματική νομοθεσία της κυβέρνησης Παπανδρέου» ότι δε θα επιτρέψει την εφαρμογή του μνημονίου και άλλα παρόμοια).

Μπορούμε επίσης να κατανοήσουμε τις βολές που εκτοξεύουν κατά του Αλαβάνου χρεώνοντας του διαχειριστική λογική και επικαλούμενοι απόσπασμα απ’ την ιδρυτική διακήρυξη του συνδυασμού του όπου λέει ότι: «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους θεσμούς της αυτοδιοίκησης ώστε να αμυνθούν

Ο απίστευτος τυχοδιοκτισμός του ΣΥΡΙΖΑ στην Ικαρία

Χωρίς ιδιαίτερα σχόλια αναδημοσιεύουμε αποσπάσματα από επιστολή που έστειλε προς τα ΜΜΕ ο Νίκος Κακλαμάνης, εκπρόσωπος τύπου της Νομαρχιακής Επιτροπής Σάμου του ΣΥΝ:

«Το Σάββατο, 4/9/2010, όλες οι τοπικές εφημερίδες προβάλλουν την είδηση της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΣΥΡΙΖΑ στο δήμο Ικαρίας και τη συγκρότηση κοινού ψηφοδελτίου, με επικεφαλής το γιατρό Χρίστο Σταυρινάδη, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο. Δυστυχώς είναι αλήθεια.

Ανήκω στην αριστερά από γεννοφάσκια. Δεν μπορώ να το χωνέψω. Δεν επιτρέπεται να σιωπήσω. Δεν ζω στην Ικαρία. Δεν μου πέφτει λόγος για πρόσωπα και τοπικά προβλήματα. Έχω όμως υποχρέωση να υπερασπίσω ιδεολογία, αρχές και ήθος.

Πως μπορεί ένα κόμμα της αριστεράς να συνεργάζεται με τη Νέα Δημοκρατία που έφερε στη χώρα την καταστροφή και τη χρεοκοπίας;


Πως μπορεί ένα κόμμα της αριστεράς να συνεργάζεται με το σημερινό ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, με το κόμμα που έδωσε τη χώρα λάφυρο στα νύχια του ΔΝΤ, με το κόμμα που σε λίγους μήνες λήστεψε μισθούς και συντάξεις, διέλυσε το ασφαλιστικό σύστημα, κατάργησε εργασιακά δικαιώματα κερδισμένα με αίμα από δεκαετίες;


Πως μπορεί τέλος να δέχεται τη στήριξη ενός ακροδεξιού, ξενοφοβικού, ρατσιστικού κόμματος, ιδεολογικού απόγονου του μετεμφυλιακού παρακράτους και της δικτατορίας;


Με τι μούτρα τώρα θα στιγματίσουμε τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τον κ. Καρατζαφέρη στο πρόσωπο του κ. Τατούλη;


Ποιος «ιερός» σκοπός αγιάζει αυτή την απίστευτη συμμαχία;».

Γραφικότητες

Από τότε που ο βουλευτής Β. Οικονόμου διαφοροποιήθηκε από τον κυβερνητικό βουλευτικό λόχο (διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ λόγο της στάσης του κατά την ψήφιση του μνημονίου) σαν «συνεπείς πολιτικάντης» έβαλε στόχο να σώσει το πολιτικό τομάρι του.

Διαπιστώνοντας ότι το πολιτικό του μέλλον έχει χρεοκοπήσει στο ΠΑΣΟΚ έβαλε πλώρη για άλλη καρέκλα που θα του εξασφαλίσει τα προς το ζην. Αυτή του δημάρχου Ωρωπού. Προσπάθησε ταυτόχρονα να έχει και ένα διακριτό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας για να ανέβουν οι μετοχές του στο πολιτικό στερέωμα.
Πήρε την πρωτοβουλία, λοιπόν και συγκεντρώνοντας κάποιους Πασόκους διαφωνούντες στο ζήτημα του μνημονίου ίδρυσε το Κέντρο Διαλόγου «Δημοκρατική Συνεννόηση».

Στην προσπάθεια του να αποκτήσει συμμαχίες μετατράπηκε ουσιαστικά σε ένα δεκανίκι του

Αυτός κι έχει τεράστιο πολιτικό εκτόπισμα!

«Εδώ το ανθρώπινο κύτταρο, απαλλαγμένο από τα καταιγιστικά φυσικά φαινόμενα άλλων χωρών, συναρμοσμένο με τις πνοές των θαλασσίων ανέμων, τη διαφάνεια του ορίζοντα, την πρόσφορη ξηρότητα της ατμόσφαιρας και τη ζωογόνα κυριαρχία του μεσογειακού ήλιου, “άνθισε” και μετέτρεψε το ζωτικό του μένος σε πολιτικούς, πνευματικούς, καλλιτεχνικούς και πολιτειακούς θεσμούς και έργα αξεπέραστης ευφυΐας και ομορφιάς. Η αποκατάσταση της αρτιότητας και της ομαλής –κατά το δυνατόν– λειτουργίας του είναι μείζον πολιτικό καθήκον. Δεν είναι μόνον αναγκαία συνθήκη της καθημερινής κοινωνικής και ατομικής μας ευτυχίας, αλλά ανυπέρβλητο ανθρωπολογικό πρόταγμα, συνυφασμένο με την ύπαρξη της φυλής μας».

Το παραπάνω είναι μικρό απόσπασμα από κείμενο του δικηγόρου Αλέξη Μητρόπουλου που θέλει να μας εξηγήσει το «νόημα των εκλογών του Νοεμβρίου».
Μετά απ’ αυτή την ανάγνωση εντοπίσαμε το τεράστιο πολιτικό εκτόπισμα του ανδρός Μητρόπουλου, αντιληφθήκαμε τον λόγο που ο Συνασπισμός του έδωσε το χρίσμα για να διεκδικήσει την θέση του περιφερειάρχη Αττικής