Λεφτά και στήριξη μόνο για τις τράπεζες

Του Γιάννη Τριάντη - Hot Doc

Με δισεκατομμύρια ευρώ που ξεπερνούν το 90% του ΑΕΠ της χώρας έχουν στhριχθεί οι ελληνικές τράπεζες από το 2008 έως σήμερα. Την ώρα που απλοί πολίτες καλούνται να πληρώσουν δυσβάσταχτους φόρους, η ανεργία θερίζει την ελληνική κοινωνία, η ελληνική οικονομία έχει βυθιστεί στην ύφεση και οι έλληνες πολίτες στη φτώχεια, οι ελληνικές κυβερνήσεις φαίνεται ότι έχουν λεφτά, αλλά μόνο για τις τράπεζες. Δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν, δίχως κανείς να γνωρίζει πού πήγαν τα χρήματα αυτά και πώς αξιοποιήθηκαν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πήγαν εκεί που θα έπρεπε να πάνε: Στην πραγματική οικονομία.

Τον Οκτώβριο του 2008 η κατάσταση στην ελληνική οικονομία δεν θύμιζε σε τίποτα τη σημερινή. Η ελληνική οικονομία βρισκόταν ακόμη σε ρυθμούς ανάπτυξης και τα πρώτα σημάδια της διεθνούς οικονομικής κρίσης έκαναν δειλά δειλά την εμφάνιση τους στην Ελλάδα.
Ο Γιώργος Αλογοσκούφης με δραματικούς τόνους ανακοίνωσε ένα πακέτο στήριξης ύψους 28 δισ. ευρώ για το τραπεζικό σύστημα. Ο λόγος; Προκειμένου οι τράπεζες να μην αντιμετωπίσουν προβλήματα ανταγωνιστικότητας. Ή, πιο απλά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τυχόν ζητήματα ρευστότητας και να μπορούν να εγγυηθούν τις καταθέσεις.

Δίπλα του στεκόταν ο διοικητής της ΤτΕ Γιώργος Προβόπουλος. Ο άνθρωπος που έπαιξε κομβικό ρόλο στη διαμόρφωση του σημερινού τραπεζικού χάρτη στη χώρα μας και που φέρει την ευθύνη για μια σειρά από τραπεζικά σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Από το πακέτο του κ. Αλογοσκούφη, χρησιμοποιήθηκαν από τις ελληνικές τράπεζες μόνο 11 δισ. ευρώ. Δεν ήταν όμως και τα μοναδικά. Το 2010 η κυβέρνηση Παπανδρέου με τον νόμο 3845/2010 ενέκρινε και τα υπόλοιπα 17 δισ. ευρώ. Λίγο μετά, με τον νόμο 3072, θα εγκριθούν και άλλα 25 δισ. ευρώ, από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν τελικά τα 21,8 δισ. ευρώ.

Το τραπεζικό σύστημα ζητούσε διαρκώς στήριξη. Κορυφαίοι τραπεζίτες έλεγαν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους με υπουργούς, κορυφαίους και μη, να στηριχθούν πάση θυσία. Σε διαφορετική περίπτωση θα κατέρρεε το τραπεζικό σύστημα, κάτι που κατά τους ίδιους θα επέφερε βαρύτατο πλήγμα για την ελληνική οικονομία.
Η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου δεν τους χάλασε χατίρι. Το 2011, με τον νόμο 3965, εγκρίθηκαν και άλλα 30 δισ. ευρώ, αυτή τη φορά με προϋποθέσεις. Το συνολικό ποσό είχε φτάσει από το 2008 στα 49,8 δισ. ευρώ. Ήταν μόνο η αρχή ή καλύτερα η μία μόνο όψη της στήριξης προς τις τράπεζες.

Το ξέσπασμα της κρίσης στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, οι συνεχείς υποβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας από τους διεθνείς οίκους και ο αποκλεισμός από τις αγορές άλλαξαν τα δεδομένα. Για χρόνια ολόκληρα οι τράπεζες είχαν συνηθίσει στο εύκολο και φτηνό χρήμα. Δανείζονταν φτηνά από την ΕΚΤ και στη συνέχεια χορηγούσαν δάνεια με αρκετά υψηλά επιτόκια στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό αποκόμιζαν τεράστια υπερκέρδη. Τα πράγματα όμως είχαν αλλάξει κίνδυνος κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος ήταν πλέον ορατός. Ή τουλάχιστον αυτό περνούσαν προς τα έξω οι τραπεζίτες.

Η ΤτΕ και ο ELA

Προκειμένου να τονωθεί η ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, δόθηκε η ευχέρεια στην ΤτΕ να παρέχει ρευστότητα στις τράπεζες μέσω του ELA (Emergency Liquidity Assistance -Επείγουσα Παροχή Ρευστότητας).
Οι τράπεζες, δηλαδή, έδιναν τις εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου και έπαιρναν ρευστό, το οποίο όμως ήταν μικρότερο από την ονομαστική αξία των εγγυήσεων. Και αυτό διότι τόσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και ο ELA δεν έδιναν, ούτε και τώρα δίνουν, ολόκληρο το ποσοστό της εγγύησης. Από εκεί και μετά δόθηκε η ευχέρεια στην Τράπεζα της Ελλάδος να παρέχει ρευστότητα στις τράπεζες, αρχικά μέχρι 15 δισ. ευρώ. Στη συνέχεια δόθηκαν άλλα 30 δισ., ανεβάζοντας το συνολικό ποσό σε 45 δισ.

Με τον νόμο 4031/11 δόθηκαν άλλα 3ο δισ. και με τον νόμο 4056/2011 ακόμη 30 δισ. ανεβάζοντας το συνολικό ποσό σε 105 δισ. ευρώ. Πιο απλά, το συνολικό ποσό των κρατικών εγγυήσεων που δόθηκε στις ελληνικές τράπεζες από το 2008 έως σήμερα άγγιξε τα 154,8 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ένα πακέτο στήριξης μαμούθ του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Δεν είναι όμως και το μοναδικό. Οι τράπεζες ήταν αδηφάγες. Με βάση τη συμφωνία του PSI, δόθηκαν στις τράπεζες άλλα 50 δισ., από τα 130 του δεύτερου πακέτου στήριξης, για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Το ποσό αυτό, μαζί με τα 154,8 δισ. ευρώ των εγγυήσεων, ανέβασε το συνολικό ποσό εγγυήσεων και δανείων που έχει παράσχει το κράτος σε 204,8 δισ. ευρώ. Ποσό που αντιστοιχεί σε πάνω από το 90% του ΑΕΠ της χώρας.

Πού πήγαν τα λεφτά;

Το ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι πού πήγαν τα χρήματα αυτά. Πέντε και πλέον χρόνια από το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης οι τράπεζες έχουν εισπράξει ένα πακτωλό χρημάτων με τη μορφή εγγυήσεων και δανείων, δίχως τα αντίστοιχα αποτελέσματα να φαίνονται στην πραγματική οικονομία. Το τραπεζικό σύστημα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κλυδωνισμούς. Η χορήγηση τραπεζικών δανείων γίνεται με το σταγονόμετρο. Η αγορά παραμένει περισσότερο παγωμένη από ποτέ. Τα δισεκατομμύρια στήριξης δεν φαίνεται να έχουν περάσει στην πραγματική οικονομία. Το πώς αξιοποιήθηκαν τα χρήματα αυτά είναι κάτι που κανείς δεν γνωρίζει και κάτι για το οποίο κανείς δεν απαντά.

«Πήραν συνολικά 310 δισ. για να εξασφαλίσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια, τη ρευστότητα και την κάλυψη των καταθέσεων. Παρ' όλα αυτά, ακόμη και σήμερα αδυνατούν να εγγυηθούν τις καταθέσεις και εμείς ρωτάμε πού πήγαν αυτά τα λεφτά», επισημαίνει στο Hot Doc ο πρόεδρος του κινήματος Υπέρβαση, Κυριάκος Τόμπρας, και συμπληρώνει ότι «να μας δώσει η ΤτΕ και το υπουργείο Οικονομικών στοιχεία για το πού πήγαν τα χρήματα αυτά, διότι αν τα χρήματα αυτά είχαν πάει στην πραγματική οικονομία, τότε θα είχαμε ανάπτυξη».

Η αλήθεια είναι ότι με τα χρήματα του ΤΧΣ οι τράπεζες μείωσαν την έκθεση τους σε ΕΚΤ και ELA, αντί για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Αυτή τη στιγμή η έκθεση των τραπεζών σε ΕΚΤ και ELA έχει μειωθεί σε 75 δισ. ευρώ, χωρίς όμως να έχουν αποσυρθεί οριστικά οι εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου.
Την ίδια ώρα η ΕΚΤ πιέζει για περαιτέρω μείωση της έκθεσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες όμως αναφέρουν ότι έχουν ακόμη ομόλογα του EFSF, που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν αν παρουσιαστεί ανάγκη. Για τον λόγο αυτό θεωρείται ότι οι εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου για τον σκοπό αυτό εξακολουθούν να ισχύουν.

Καλύφθηκαν τρύπες και ατασθαλίες;

Ένα ζήτημα το οποίο χρίζει άμεσης διερεύνησης είναι αν τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τραπεζίτες προκειμένου να καλύψουν δικές τους τρύπες. Ανοίγματα δηλαδή και ζημίες που προέκυψαν είτε από κακοδιοίκηση είτε από κακοδιαχείρηση. Όταν έγιναν τα περίφημα stress test στις ελληνικές τράπεζες, για παράδειγμα, δεν εξετάστηκαν καθόλου τα χαρτοφυλάκια του εξωτερικού.
Εκεί όπου φέρεται να υπάρχουν offshore εταιρίες που ανήκαν είτε στους ίδιους τους τραπεζίτες είτε σε δικούς τους ανθρώπους. Η έρευνα του Hot Doc, του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters και της εφημερίδας New York Times έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας ουκ ολίγες περιπτώσεις όπου φαίνεται να υπάρχει οσμή σκανδάλου.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Τράπεζα Πειραιώς. Εταιρίες συμφερόντων του προέδρου
της τράπεζας, Μιχάλη Σάλλα, έπαιρναν δάνεια από τη Μarfin-Λαϊκή τα οποία χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να πραγματοποιηθεί αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στην Τράπεζα Πειραιώς. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το περιεχόμενο απάντησης της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου προς τη βουλευτή του ΑΚΕΛ Ειρήνη Χαραλαμπίδου, πρόκειται για τρεις εταιρίες με έδρα την Κύπρο με τα ονόματα KAEO Enterprises, Shent Enterpises, Benidver Investments. H KAEO Enterprises είναι μια εταιρία που ανήκει προσωπικά στον κ. Σάλλα. Οι άλλες δύο έχουν πλέον μεταβιβαστεί στα δύο παιδιά του κ. Σάλλα, Μυρτώ και Γιώργο.

Οι εταιρίες αυτές έλαβαν δάνεια από την τότε Marfin Egnatia Bank προκειμένου να συμμετάσχουν σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς. Οι οφειλές τους ακόμη και σήμερα ανέρχονται σε 112,5 εκατ. ευρώ συνολικά και για τις τρεις εταιρίες. Για τη λήψη των δανείων δόθηκαν και εγγυήσεις. Μια εγγυητική επιστολή της Τράπεζας Πειραιώς ύψους 7,2 εκατ. ευρώ και ενεχυρίαση 66,2 εκατ. μετοχών της Τράπεζας Πειραιώς. Δεν λήφθηκαν όμως ποτέ οι προσωπικές εγγυήσεις των μετόχων των εταιριών, δηλαδή της οικογένειας Σάλλα, ενώ λίγο μετά η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου απαίτησε τη διενέργεια προβλέψεων σχετικά με τις προαναφερόμενες χορηγήσεις συνολικού ύψους 87,8 εκατ. ευρώ.

 Proton Bank, ATE και Marfin-Λαϊκή

Εκτός όμως από την Τράπεζα Πειραιώς, έντονη δυσοσμία αναδύεται και από την παρουσία της Μarfin-Λαϊκής στην Κύπρο. Σύμφωνα με όσα έχουν προκύψει από τις καταθέσεις στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της κυπριακής Βουλής, η τράπεζα χρησιμοποιήθηκε για δανειοδοτήσεις κύκλου επιχειρηματιών ή επιχειρήσεων συμφερόντων του κ. Βγενόπουλου, με όρους που δεν ανταποκρίνονταν σε τραπεζικούς κανόνες. Τα χρήματα χρησιμοποιούνταν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της MIG και όχι μόνο.

Η περίπτωση της Proton Bank και ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης είναι μία ακόμη περίπτωση. Ο επιχειρηματίας φέρεται να χρησιμοποίησε την τράπεζα προκειμένου να χρηματοδοτήσει εταιρίες δικών του συμφερόντων. Με τον τρόπο αυτό κατόρθωνε να εξασφαλίσει μια πλασματική εικόνα ευρωστίας, που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Κάτι που φάνηκε λίγο μετά, όταν έσκασε το σκάνδαλο της Proton Bank.

Πολλά ερωτήματα προκύπτουν και για τη στάση που τήρησε ο διοικητής της ΤτΕ Γιώργος Προβόπουλος στην απόκτηση του ελέγχου της Proton από τον Λαυρεντιάδη. Όπως είχε αποκαλύψει το Hot Doc, παρά τις αρνητικές εισηγήσεις στελεχών της ΤτΕ, ο κ. Προβόπουλος ενέκρινε κανονικά την απόκτηση της Proton Bank από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.

Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή. Η τράπεζα κατέρρευσε, ο Λαυρεντιάδης είναι στη φυλακή και το κόστος διάσωσης της Proton Bank το φορτώθηκε ο ελληνικός λαός με νόμο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Η περίπτωση της ΑΤΕ είναι ένα ακόμη μεγάλο τραπεζικό σκάνδαλο. Μια τράπεζα απαξιώθηκε σκόπιμα προκειμένου να δοθεί έναντι εξευτελιστικού τιμήματος στην Τράπεζα Πειραιώς. Το πλέον παράξενο, ωστόσο, είναι ότι, με εξαίρεση τα δάνεια στα κόμματα, κανείς δεν φρόντισε να ελέγξει τα κόκκινα δάνεια της τράπεζας, το πού έχουν δοθεί, με ποια κριτήρια και σε ποιους.

Ο άνθρωπος κλειδί για να τα καλύψει

Παρά τα δημοσιεύματα και τις καταγγελίες, κανείς δεν έχει φροντίσει να ελέγξει πού πήγαν αυτά τα χρήματα, έστω και με τη μορφή εγγυήσεων. Αντίθετα, η ΕΚΤ φρόντισε να προσλάβει έναν αμερικανό εξπέρ στα χρηματοοικονομικά, τον Όλιβερ Γουάιμαν. Πρόκειται για έναν άνθρωπο κλειδί, ο οποίος έχει βοηθήσει επανειλημμένα τράπεζες και κυβερνήσεις να κουκουλώσουν το γεγονός ότι διάφορες τράπεζες της ευρωζώνης ήταν πτωχευμένες. Όπως, για παράδειγμα, έκανε πέρυσι στην Ισπανία και πριν από έξι χρόνια στην Ιρλανδία. Το αν θα πράξει το ίδιο και σε διάφορες χώρες της ευρωζώνης, μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα, είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά.
Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα το τραπεζικό σύστημα έχει λάβει ένα πακέτο εγγυήσεων που ανέρχεται στο 90% του ΑΕΠ και παρ' όλα αυτά οι τράπεζες αδυνατούν να στηρίξουν και να ρίξουν τα χρήματα αυτά στην πραγματική οικονομία. 

Οταν πανηγυρίζει το φερέφωνο του ΣΕΒ...

Γαργάρα κάνει και σήμερα η «Καθημερινή» τα όσα αποκαλύφθηκαν πρόσφατα για τον ρόλο των ΜΜΕ που ελέγχει ο όμιλος του εφοπλιστή Αλαφούζου. Εχουμε αναφερθεί σ’ αυτά τα δημοσιεύματα και δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε. Μπορούμε όμως να καταλάβουμε γιατί δυο μέρες τώρα το δημοσιογραφικό όργανο του ΣΕΒ και τις ντόπιας πλουτοκρατίας πανηγυρίζει και δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για τις τελευταίες εξελίξεις.

Με αφορμή την ψήφιση από το μαύρο μέτωπο των αστικών κομμάτων του νόμου-πλαισίου για τα ΑΕΙ, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Σ. Κασιμάτης σε κείμενο του που λίγο απέχει από το να αγγίξει τα όρια της φαιδρότητας έγραφε την Κυριακή: «Αυτό που συνέβη την περασμένη εβδομάδα, με την υπερψήφιση του νόμου - πλαισίου για τα ΑΕΙ από ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ, ισοδυναμεί με την απελευθέρωση των πανεπιστημίων και την προσάρτησή τους στην ελληνική επικράτεια, ύστερα από τριάντα χρόνια κομμουνιστικής κατοχής. Ολα αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση ότι ο αστικός κόσμος θα κερδίσει και τον τέταρτο γύρο που προετοιμάζει η Αριστερά...».

Σήμερα πάλι στο κύριο άρθρο της η φυλλάδα του Αλαφούζου απευθυνόμενοι στους αναγνώστες της προσπαθεί να τους μεταδώσει την «χαρά» της για το «γάμο» των τραπεζών Eurobank και Alpha.
«Η συγχώνευση δύο μεγάλων ελληνικών ιδιωτικών τραπεζών αποτελεί μια εξαιρετικά θετική είδηση. Ιδιαιτέρως μάλιστα όταν στο νέο σχήμα που δημιουργείται εισρέουν και ξένα κεφάλαια. Η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από «καλές ειδήσεις», οι οποίες μπορούν να ανατρέψουν την εξαιρετικά αρνητική ψυχολογία που επικρατεί στην αγορά εδώ και πολύ καιρό», μας γράφει η «Καθημερινή». Τώρα γιατί «αποτελεί μια εξαιρετικά θετική είδηση» για τα καταχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά στους νόμιμους τοκογλύφους τους τραπεζίτες η συγχώνευση δυο τραπεζών δεν μπαίνει στον κόπο να μας το εξηγήσει. Μήπως θα μειώσουν τα επιτόκια σε όσους πολίτες έχουν πέσει στα νύχια τους; Μήπως θα σταματήσουν να κάνουν κατασχέσεις κάθε περιουσιακού στοιχείου οφειλετών που δεν μπορεί να εξοφλήσουν τα δάνεια τους;

Ας μην επεκταθούμε παραπάνω αρκούμενοι να αναδημοσιεύσουμε ένα εύστοχο άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου απ’ τον σημερινό «Ριζοσπάστη».

«Κυρίες και κύριοι,
τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας
μπροστά στην ίδρυσή της;»

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Eurobank - Αlpha

Οσο πιο σοβαροφανής θέλει να ποζάρει η αντιεπιστημονικότητα τόσο περισσότερο βυθίζεται στην μπαρουφολογία.

Οι φορείς του συγκεκριμένου νομίσματος με τις δυο όψεις, με αφορμή τη συγχώνευση της Eurobank με την Alpha, δίνουν από χτες τα «ρέστα» τους.
*
«Πανηγυρίζουν» - και καλούν και το λαό να «πανηγυρίσει»! - για ένα τυπικό φαινόμενο στον καπιταλισμό: Το φαινόμενο της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, ειδικά σε συνθήκες κρίσης.

Αλλά γιατί το γεγονός ότι κάποιοι κεφαλαιοκράτες γιγαντώνονται έναντι κάποιων άλλων κεφαλαιοκρατών ανταγωνιστών τους, είναι μια εξέλιξη και ένα θέαμα για το οποίο ο λαός πρέπει να «ευφραίνεται»;
***
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα που δεν είναι ελληνικό, αφού και το θέμα δεν είναι ελληνικό, αλλά παγκόσμιο:

1) Τη δεκαετία του '90, οι δέκα μεγαλύτεροι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί στις ΗΠΑ συγκέντρωναν το 10% των συνολικών αποθεμάτων του κλάδου. Το 2008 έφτασαν στο 60%.

2) Σε παγκόσμιο επίπεδο και πριν από την κρίση, το 2006, οι δέκα μεγαλύτερες τράπεζες συγκέντρωναν το 59% των παγκόσμιων τραπεζικών αποθεμάτων. Το 2009 έφτασαν στο 70%.

3) Αμέσως μετά τις εξελίξεις που ακολούθησαν τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, από τις πέντε μεγαλύτερες επενδυτικές τράπεζες της Γουόλ Στριτ έμειναν μόνο δύο «αρπακτικά», τα οποία «τρώγοντας» τις υπόλοιπες γιγαντώθηκαν περαιτέρω: Οι Goldman Sachs και Morgan Stanley.
*
Ας απαντήσουν οι «πανηγυριτζήδες»:

Αυτές οι εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα των ΗΠΑ σε τι βοήθησαν τον αμερικανικό λαό, που
το 2010, είδε τον αριθμό των φακέλων, που συμπληρώθηκε από τις τράπεζες για να προχωρήσει η διαδικασία κατάσχεσης κατοικιών, να ανέρχεται στα 2,9 εκατομμύρια, μέσα στο 2009 οι εργαζόμενοι μέτρησαν την απώλεια 7,5 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, μέσα στο 2011 πάνω από 50 εκατομμύρια πολίτες επιβιώνουν με κουπόνια σίτισης.
Με δυο λόγια:

Η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση που ακολουθείται σε παγκόσμιο επίπεδο με ραγδαίους ρυθμούς, αποσόβησε ή αντίθετα επέτεινε την κρίση; Η γιγάντωση των τραπεζών απέτρεψε αυτή η κρίση να επιπέσει επί της κεφαλής των λαών; Ακριβώς το αντίθετο!
***
Ας δούμε τι συμβαίνει αντίστοιχα στην Ελλάδα:

Τα καθαρά κέρδη των Eurobank και Αlpha από το 2008 μέχρι τo 2010 (βλέπε το σχετικό πίνακα) δηλαδή μέσα στη δίνη της κρίσης, αθροιζόμενα φτάνουν τα 2,2 δισ. ευρώ!
*
Ας απαντήσουν οι «πανηγυριτζήδες»:

Αυτή η απίθανη κερδοφορία απέτρεψε το κόψιμο μισθών και συντάξεων του λαού;
Απέτρεψε την ενίσχυση των τραπεζών με ζεστό κρατικό χρήμα, που ξεπερνά στην τριετία τα 110 δισ. ευρώ(!), τη στιγμή που ο λαός λεηλατείται;
Απέτρεψε τα εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα στην αγορά;
***
Είναι απολύτως προφανές ότι:
*
Πρώτον, οι δυο τράπεζες ενώθηκαν γιατί μέσα από την ένωσή τους και τις άλλες συγχωνεύσεις που προμηνύονται το χρηματιστικό κεφάλαιο επιδιώκει τη θωράκιση και τον πολλαπλασιασμό των δικών του κερδών.
*
Δεύτερον, τα κέρδη αυτά μόνο αφελείς ή «ενσωματωμένοι» ισχυρίζονται ότι «θα μοιραστούν στο λαό» (!) ή ότι θα «ευνοήσουν» τους εργαζόμενους στις τράπεζες που θα βρεθούν απέναντι σε απολύσεις, μειώσεις μισθών και νέα επίθεση στα εργασιακά τους δικαιώματα.
*
Τρίτον, τα κέρδη θα προκύψουν από το γεγονός ότι τα καταχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά και οι βιοπαλαιστές θα έχουν απέναντί τους ένα ακόμα πιο ισχυρό τοκογλύφο, που θα τους πίνει ακόμα πιο αδυσώπητα το αίμα.
*
Εν ολίγοις, ο λαός από αυτήν την ένωση θα έχει ακριβώς το ίδιο «όφελος» που είχε και πριν τους «γάμους» ή τα «αλληλοφαγώματα» μεταξύ των τραπεζιτών. Δηλαδή, τίποτα!
_____________

«Να 'χουμε τράπεζες ανθηρές, κερδοφόρες, μεγάλες για το καλό της πατρίδας»!

Αυτό δεν είναι το σλόγκαν των τελευταίων 24ώρων;

Αυτό είναι.

Βέβαια, όσοι αναμηρυκάζουν το σλόγκαν, οι πρόθυμοι «ραψωδοί» των τραπεζών, έχουν μιαν εντελώς διαφορετική αντίληψη περί «πατρίδας» από τα θύματα των τραπεζών.

Αλλά αυτό - το «πατριωτικό» σκέλος το οποίο είναι τόσο «πατριωτικό» ώστε να περιλαμβάνει και ολίγην από ...Κατάρ - δεν είναι της ώρας. Ας μείνουμε στην οικονομική πλευρά του σλόγκαν:

Ε, λοιπόν, περίπου 8 δισ. ευρώ είναι αθροιστικά τα καθαρά κέρδη της Εurobank και της Alpha από το 2002 και μετά. Είναι, δηλαδή, αναμφίβολο: Και «ανθηρές», και «κερδοφόρες», και «μεγάλες» για τα ελληνικά δεδομένα είναι οι δυο τράπεζες.

Αλλά, όμως, είναι εξίσου αναμφίβολο: Αυτή η δεκαετής (για να μην πάμε πιο πίσω) «ανθοφορία» τους, η ασύλληπτη κερδοφορία τους, κερδοφορία που συνεχίζεται εν μέσω κρίσης, σε τίποτα δε «βοήθησε» τον ελληνικό λαό και την «πατρίδα» (σ.σ.: αναφερόμαστε στην πατρίδα όχι των τραπεζιτών, αλλά του ενός εκατομμυρίου ανέργων, των κομμένων μισθών και των λεηλατημένων συντάξεων).

Είναι η πραγματικότητα, επομένως, που θέτει το ερώτημα: Από πού προκύπτει ότι τώρα και επειδή οι δυο τράπεζες ενώθηκαν με σκοπό να πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους ο ελληνικός λαός θα «προκόψει»; Εκτός, βέβαια, αν σαν «λαό» οι διαφημιστές του τραπεζικού «ντιλ» εννοούν τους μεγαλομετόχους των τραπεζών. Τότε το πράγμα αλλάζει...

ΤΡΑΠΕΖΕΣ 2011: ΘΥΣΙΑ ΣΕ ΒΡΩΜΙΚΟ ΒΩΜΟ

Πόσες θυσίες αντέχουμε;

Προσθήκη λεζάντας

Με το επικαιροποιημένο μνημόνιο Δ' μπαίνουν ρητά οι τράπεζες στον ανελέητο χορό της επίθεσης. Το μνημόνιο καθιστά πλέον σαφές ότι χρειάζονται περί τις 12.000 απολύσεις στον τραπεζικό κλάδο, και εννοείται περικοπές σε μισθούς, επιδόματα και γενικότερα απόλυτη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, αφού τελευταία πληροφορηθήκαμε για το γενικευμένο σχέδιο αύξησης ωραρίου. Το σχέδιο αυτό ξεκινά με το δημόσιο, αλλά το “κλειδί” για να επεκταθεί σε όλη την κοινωνία το κρατάνε οι τράπεζες αφού αποτελούν τον κινητήριο μοχλό του ελληνικού καπιταλισμού. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι η προσπάθεια για διάλυση του ασφαλιστικού ξεκίνησε με τον πρώτο αντιασφαλιστικό νόμο που πέρασε πρώτα από τις τράπεζες, το 2005, η κυβέρνηση της ΝΔ και συνεχίζεται έως σήμερα με την απόλυτη διάλυση των ταμείων και της κοινωνικής πρόνοιας γενικότερα. Για τις τράπεζες, λοιπόν, πριν ακόμα “ενταχθούν” στα μνημονιακά πλαίσια:

* Είναι ήδη γεγονός με την κατάπτυστη κλαδική σύμβαση 06-07 που υπογράφτηκε με απόλυτη ευθύνη των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, η κατάργηση του ενιαίου ωραρίου στις τράπεζες. Πιο ουσιαστική δε, είναι η διαρκής στην πράξη καταπάτηση ωραρίου στα καταστήματα.

* Η μηδενική αύξηση εδώ και 3 χρόνια για όλες τις τράπεζες, ενώ ειδικά για κάποιες η μηδενική αύξηση ισχύει για πάνω από 5 χρόνια, ελλείψει σωματείων ή παρουσίας εργοδοτικών ή πλήρως γραφειοκρατικών σωματείων.

* Η σωρεία απολύσεων “λόγω κρίσης” των “αόρατων” εργαζομένων, των υπενοικιαζόμενων και των διαφόρων ειδών συμβασιούχων στις τράπεζες-κάτεργα Eurobank, Citibank, κ.ά. Οι απολύσεις αυτές δεν καταγγέλλονται, δεν επιβεβαιώνονται και χαρακτηρίζονται ως “λήξη σύμβασης”.

* Τα προ κρίσης “ευγενή” ταμεία, κύρια, επικουρικά και παροχής εφάπαξ, έφτασαν στο ναδίρ. Οι αναλογιστικές μελέτες δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να σώσουν την κατάσταση όσο καλύπτουν τις ρεμούλες και το χωρίς έλεγχο τζογάρισμα των αποθεματικών τους. Η σωρεία «εθελούσιων εξόδων» έπαιξε και αυτή σημαντικό ρόλο, ώστε σήμερα να μιλάμε για αδυναμία παροχής των υπηρεσιών τους στους εργαζόμενους.

Καζάνι που βράζει ή λιμνάζοντα νερά;

Η πρώτη σημαντική επίθεση στους εργαζόμενους στις τράπεζες ξεκινά από την Αγροτική. Η ατζέντα περιλαμβάνει τα εξής:

* Ξεφορτώνονται από τον όμιλο όλες τις θυγατρικές που δεν ανήκουν στον χρηματοοικονομικό κλάδο: Δωδώνη, Ροδόπη, Σεκάπ, Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, Ελληνική Βιομηχανία Ζωοτροφών, Εταιρεία Ανάπτυξης Αλιείας κ.ά.

* Μείωση λειτουργικού κόστους, δηλαδή κλείσιμο περίπου του 10% των υποκαταστημάτων, μείωση των μισθών κατά 10%. Ξεσκαρτάρισμα των “επιζήμιων” για την τράπεζα κομματιών με υπαγωγή στο νόμο για τις ΔΕΚΟ (φορτώνουν έτσι τα χρέη και τις ζημιές στους φορολογούμενους), δημιουργώντας έτσι “φιλέτα” για επενδυτές και αγοραστές, σε τιμή ευκαιρίας φυσικά. Το ίδιο θα ισχύσει και για το 10% της ΕΥΔΑΠ που ανήκει στον όμιλο. Μέσα σε όλα αυτά, οι επιτυχόντες του τελευταίου διαγωνισμού μένουν μετέωροι ανάμεσα σε υποσχέσεις για μετάταξη στο ΙΚΑ (χωρίς να διευκρινίζεται το εργασιακό καθεστώς) και σε φήμες για μη πρόσληψη.

Είναι η Αγροτική ο δούρειος ίππος για τις τράπεζες;
Δυστυχώ η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή και τα γεγονότα είναι περισσότερο από επικίνδυνα.
Στην Εμπορική τράπεζα, πιστοί στις κομματικές τους ταυτότητες και στις επιταγές του μνημονίου, η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ κατέβασαν την πρόταση της διοίκησης για αλλαγή του κανονισμού εργασίας, που περιλαμβάνει διευκόλυνση απολύσεων και μειώσεις βαθμών ...ύστερα από “διάλογο”.

Ελπιδοφόρα τα σημάδια στις 2 τράπεζες, αφού στη μεν Αγροτική με πρωτοβουλία 2 αριστερών παρατάξεων συλλέχθηκαν περί τις 500 υπογραφές για έκτακτη γενική συνέλευση, η οποία έγινε και απέρριψε την πολιτική του ΔΣ του συλλόγου των εργαζομένων και αποφάσισε την οργάνωση του αγώνα ενάντια στην άνευ προηγουμένου επίθεση. Στη δε συνέλευση της Εμπορικής, η παντοδυναμία της ΠΑΣΚΕ -ΔΑΚΕ εξελίχθηκε σε πανωλεθρία, αφού η συνέλευση ψήφισε με 364 ψήφους το ενωτικό πλαίσιο των αριστερών δυνάμεων έναντι 339 που ψήφισαν την εργοδοτική πρόταση. Μικρές νίκες, με πρωτοβουλία δυνάμεων που αντιστέκονται και αγωνίζονται, μπορεί να επιτευχθούν. Το στοίχημα της περιόδου, όμως, δεν είναι να αποτελέσουμε το ανάχωμα στις εξελίξεις, αλλά να οργανώσουμε την αντεπίθεση στη λαίλαπα του κεφαλαίου.

Στην Εθνική Τράπεζα, ήρθε η πρώτη μεγάλη επιχειρησιακή σύμβαση του μνημονίου που σφραγίζει, με τις ευλογίες της ΓΣΕΕ, τις μηδενικές αυξήσεις, κάνοντας παράλληλα χάρη στους τραπεζίτες με ρυθμίσεις για τα δάνεια τραπεζοϋπαλλήλων, δήθεν με ευνοϊκούς όρους (στην πραγματικότητα οι τράπεζες επιθυμούν τις ρυθμίσεις, ώστε να παρουσιάζουν περισσότερα «εξυπηρετούμενα» δάνεια, έτσι η εικόνα της τράπεζας εμφανίζεται καλύτερη αλλά και πλασματική επίσης). Κρυφά υπογράφτηκε η επιχειρησιακή του αίσχους, χωρίς καν γνωστοποίηση στο ΔΣ του ΣΥΕΤΕ, ούτε καν στο προεδρείο. Η ΠΑΣΚΕ αλωνίζει και γίνεται ένα με τα αφεντικά, και με περισσό θράσος προτάσσει τάχα την προστασία των θέσεων εργασίας.

Δεν μας λέει, όμως, αν έχει τεθεί επίσημα θέμα κατάργησης θέσεων εργασίας στον ΣΥΕΤΕ ή στην ΟΤΟΕ; Οι τραπεζίτες για την υπογραφή της εκκρεμούς κλαδικής σύμβασης ζήτησαν, για αρχή, κατάργηση του επιδόματος πολυετίας, ωστόσο τώρα που το μνημόνιο περιγράφει ρητά το πετσόκομμα των εργαζομένων και των μισθών στις τράπεζες, οι ορέξεις τους ανέβηκαν. Κι ενώ σε όλη την Ευρώπη τα επιτόκια δανείων μειώθηκαν προς αντιμετώπιση της κρίσης, οι ελληνικές τράπεζες συνεχίζουν απτόητες να έχουν τις παράλογες απαιτήσεις τους.

Έρχονται οι υπέρτατες θυσίες, δηλαδή θυσιάζουμε στο βρώμικο βωμό των τραπεζών, τον ποτισμένο με το αίμα του κάθε εργαζόμενου, την ίδια μας τη ζωή; Ας μας πουν οι γραφειοκράτες και εργοδοτικοί υπάλληλοι του συνδικαλισμού πόσους ανθρώπους είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν για την “ανάπτυξη” των τραπεζών; Πόσους μισθούς είναι ήδη έτοιμοι να περικόψουν για να σώσουν τη δικιά τους καρέκλα; Αλλά, κυρίως, ας πουν οι ίδιοι οι τραπεζοϋπάλληλοι πότε θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, για να πάρουν το συνδικαλισμό στα χέρια τους;


Ποτάμι εκατομμυρίων εισρέει στις τράπεζες!

Το συνολικό ποσό της απευθείας ενίσχυσης τραπεζών φτάνει τα 200 δις ευρώ. Από αυτά τα 110 δις διοχετεύονται από ΕΕ-ΔΝΤ (10 δις ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας) και το καινούριο πακέτο για το α΄ εξάμηνο του 2011 είναι στα 25 δις ευρώ. Δεν ξεχνάμε βέβαια το 1ο πακέτο των 28 δις ευρώ το φθινόπωρο του 2008, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση της ΝΔ διαβεβαίωνε ότι όλα βαίνουν καλώς, απλώς δεν υπάρχουν καθόλου λεφτά ούτε για υγεία, ούτε για παιδεία και πόσω μάλλον για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις. Στην ίδια πολιτική, με πέπλο ΔΝΤ-ΕΕ αυτή τη φορά, συνεπής στη συμφωνία διάλυσης κάθε ψήγματος κοινωνικής ζωής, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να ενισχύει τις τράπεζες. Σε αδιάρρηκτη σχέση μεταξύ τους, κράτος και τράπεζες εκδίδουν τώρα 6μηνα έντοκα γραμμάτια για περαιτέρω αφαίμαξη (εδώ γελάνε, οι τράπεζες δανείζουν στο κράτος αυτά που τους δάνεισε...).


Δήμητρα Κωσταγιώργου
Εργαζόμενη σε τράπεζα


Από το 4ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ

Το τραπεζικό καρτέλ επιβάλλει πλήρως τις θέσεις του

 Πολύ ενδιαφέρουσα η συνέντευξη που έδωσε, σε τηλεόραση της Κρήτης ο πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ενώσεων Προστασίας Δανειοληπτών – Καταναλωτών – Πολιτών, Βαγγέλης Κρητικός.

Αξίζει να διαβαστεί ολόκληρη (δημοσιεύετε στην εφημερίδα «Αγώνας της Κρήτης» και υπάρχει εδώ), για να διαπιστώσει κανείς ότι  η δραστηριότητα των τραπεζιτών δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια «καθαρή τοκογλυφία εις βάρος του δοκιμαζόμενου μέσου ελληνικού νοικοκυριού».
Και αυτή του την διαπίστωση ο Β. Κρητικός την τεκμηριώνει με αναμφισβήτητα στοιχεία που παραθέτει στην συνέντευξη του. Ολο αυτό γίνεται με την διαχρονική υποστήριξη που έχουν οι τραπεζίτες από τις αστικές κυβερνήσεις.

Τώρα ειδικά με την κυβέρνηση του «σοσιαλιστή» ΓΑΠ οι τραπεζίτες έχουν δει την εξουσία τους να απογειώνεται.  «Πρώτη φορά από συστάσεως ελληνικού κράτους μια οικονομική εξουσία – το τραπεζικό καρτέλ – επιβάλλει πλήρως τις θέσεις του επί της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης», όπως υπογραμμίζει, στην συνέντευξη του ο πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ενώσεων Προστασίας Δανειοληπτών.

Για τις δηλώσεις Προβόπουλου

"Ο κ. Προβόπουλος δεν θα έπρεπε να περάσει ούτε στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου"

Ο καθηγητής οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης μιλά στο ρ/σ «Κόκκινο 105,5» για τις ανακοινώσεις του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και για την γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας σε συνδυασμό με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Βρήκε τη «διέξοδο» από την κρίση ο Προβόπουλος

Οποιος έκανε τον κόπο να διαβάσει τις προτάσεις που έκανε, προς την κυβέρνηση ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, τουλάχιστον ανατριχιάζει από τον κυνισμό που διέπει τους εκπροσώπους των καπιταλιστών.

Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) δίνει στην δημοσιότητα στοιχεία που μας λένε ότι στο 9,5% διαμορφώθηκε ο δείκτης ανεργίας στην Ελλάδα το 2009, έναντι 7,7% το 2008, ενώ η προβλεπόμενη για το 2011 ανεργία «θα κυμανθεί μεταξύ 14% και15%», (αυτά είναι πλασματικά στοιχεία. Η ΓΣΕΕ υπολογίζει ότι η ανεργία ήδη είναι 20% και πολλοί αναλυτές συμφωνούν ότι οι άνθρωποι χωρίς εργασία στο τέλος του ερχόμενου χρόνου θα είναι τριπλάσιοι από όσους αναφέρονται στις επίσημες στατιστικές), ο Προβόπουλος εισηγείται απολύσεις!!!.

Μας λέει, λοιπόν –και αφού θεωρεί το Μνημόνιο απαραίτητο- «βασική προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση του Μηχανισμού Στήριξης» είναι η «ριζική ανασυγκρότηση του κράτους σε νέες βάσεις». Πώς το εννοεί αυτό; Ο εκπρόσωπος των πλουτοκρατών δεν μασάει τα

Αυτοί που μας κυβερνούν σήμερα θα αφήσουν ιστορία που θα την ζήλευε και ο Αλη Μπαμπά με τους 40 κλέφτες του.

«Οι τράπεζες σήμερα χρειάζονται ισχυρές αυξήσεις κεφαλαίου, κατά το παράδειγμα της Εθνικής Τράπεζας», είχε δηλώσει δημοσίως την περασμένη βδομάδα, ο Γ. Στουρνάρας διευθυντής του ΙΟΒΕ.
Και επειδή ως συνήθως οι απαιτήσεις των καπιταλιστών είναι διαταγές για την «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΓΑΠ-Τσολάκογλου, σήμερα διαβάζουμε στο πρωτοσέλιδο της «Ημερησίας» ότι «Δεν αποκλείεται να υπάρξει και δεύτερος κρατικός πυλώνας στις τράπεζες».
Η συγκεκριμένη φυλλάδα του Μπόμπολα, που εκφράζει τα συμφέροντα των ντόπιων πλουτοκρατών, ουσιαστικά μας προαναγγέλλει –έχει τις πληροφορίες της που συνήθως δεν διαψεύδονται- ότι ο άγρια φορολογούμενος λαός θα τα ακουμπήσει πάλι χοντρά στους τραπεζίτες.

Το ίδιο πάρτι με πρωταγωνιστές εκτος των άλλων και τα γατόνια της κλίκας του Ακη Τσοχατζόπουλου, γίνετε με το ξεπούλημα της εθνικής μας περιουσίας και τα λεγόμενα εξοπλιστικά προγράμματα. Και μάλιστα όλη αυτή η λεηλασία του Ελληνικού λαού έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που το παραδέχονται και κυβερνητικά στελέχη, χωρίς όμως να ψάξει κανείς για να

Θέλετε να μας μειώσετε τα κέρδη; Φεύγουμε λένε [και] οι τραπεζίτες

Από το ξέσπασμα της κρίσης και μετά, υπάρχει μια συζήτηση για το αν θα έπρεπε να περιοριστεί κάπως ο χρηματοπιστωτικός τομέας (οι τράπεζες δηλαδή). Τα βήματα που έχουν γίνει είναι βέβαια...μηδενικά επί της ουσίας, καθώς το τραπεζικό λόμπι μπλοκάρει κάθε σχετικό νομοσχέδιο, και η συζήτηση είναι ουσιαστικά ατέρμονη.

Και αν τυχόν αισθανθούν πίεση, οι τραπεζίτες καταφεύγουν στην επιλογή του εκβιασμού:

"Περιορίστε μας και εμείς θα φύγουμε για αλλού"

Απειλή για «έξοδο»
Βολές κατά της μεταρρύθμισης του συστήματος εποπτείας στην Ευρώπη

Ο Λόιντ Μπλάκφεϊν, ο «αθυρόστομος» διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, εξαπέλυσε μια συγκεκαλυμμένη απειλή, σύμφωνα με την οποία η τράπεζά του θα σταματήσει να δραστηριοποιείται στην Ευρώπη, στην περίπτωση που υιοθετηθούν οι αυστηρές προτάσεις για την αναδιάρθρωση του χρηματοοικονομικού συστήματος.

Όπως δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της συνεδρίασης της ομάδας εμπειρογνωμόνων Eurofi στις Βρυξέλλες, η ευρωπαϊκή αγορά παραμένει ζωτικής σημασίας για την Goldman, καθώς λιγότερο από το ήμισυ των δραστηριοτήτων της αφορούν πλέον την αμερικανική αγορά.

Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η εισαγωγή της εποπτείας που θέλουν να επιβάλουν οι Βρυξέλλες, προκειμένου να αποφευχθεί μια νέα χρηματοοικονομική κρίση, θα οδηγήσει τις τράπεζες στην αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων λειτουργίας. «Οι τραπεζικές δραστηριότητες μπορούν να πραγματοποιούνται παγκοσμίως, δημιουργώντας μια παγκόσμια ροή κεφαλαίων», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Παρά το γεγονός ότι ανάλογες ανησυχίες έχουν εκφράσει και άλλοι κορυφαίοι τραπεζίτες, η άποψη του κ. Μπλάκφεϊν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς είναι επικεφαλής της πιο γνωστής και κερδοφόρας επενδυτικής τράπεζας στον κόσμο

Τι μπορεί να γίνει με αυτούς τους ανθρώπους; Τι διάλογος μπορεί να γίνει με αυτόν που δίνει μισθό 1 ευρώ/ημέρα στον εργάτη (στην Κίνα -και μετά, αφού πάνε στην Κίνα, έρχονται εδώ και ζητούν "διάλογο' για το εργασιακό και το ασφαλιστικό, κτλ, λες και υπάρχει περιθώριο συννενόησης με αυτούς που επιθυμούν ένα νέο μεσαίωνα για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους εις βάρος μας), ή σε αυτόν που διαλέγει ποιος θα πάρει πιο δάνειο και με ποιους όρους, σαν τον Καίσαρα στο Κολοσσιαίο που έδειχνε με τον αντίχειρα ποιος μονομάχος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει;

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.

Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;
-Από τον ιστορικό λόγο του Αρη Βελουχιώτη στην Λαμία

Πακτωλός δισεκατομμυρίων για τις τράπεζες

Το συμπέρασμα είναι αυτονόητο: την ίδια ώρα που τα εργαζόμενα νοικοκυριά καταληστεύονται και καταδικάζονται στο μαρασμό και την καταστροφή, υψώνεται ένα πρωτοφανές κρατικό δίχτυ ασφάλειας γύρω από τις τράπεζες. Οι σημερινές γενιές ποτέ δεν ξαναείδαν μια τόσο σκληρή ταξική πολιτική από το ελληνικό κράτος και τις κυβερνήσεις του.

Από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ"

Πόσο μακρινή μοιάζει η εποχή που το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε τη ΝΔ για το «πακέτο» στήριξης των τραπεζών ύψους 28 δισ. ευρώ! Και όμως, δεν έχει περάσει παρά μόνο ενάμισης χρόνος από τότε. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως στη διάρκεια αυτού του ενάμιση χρόνου, το κυβερνητικό -πλέον- ΠΑΣΟΚ όχι μόνο διαχειρίστηκε και μοίρασε στους τραπεζίτες το μεγαλύτερο μέρος (τα τρία τέταρτα) του «πακέτου» Αλογοσκούφη, αλλά και τριπλασίασε το ποσό! Ο Αλογοσκούφης μοιάζει ψιλικατζής μπροστά στον Παπακωνσταντίνου και ο Καραμανλής ιδιοκτήτης επαρχιακού μπακάλικου μπροστά στον Παπανδρέου.

Tην Πέμπτη 5 Αυγούστου, ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ένα ακόμη «πακέτο». Οι τραπεζίτες της Αθήνας θα μοιραστούν επιπλέον 25 δισ. ευρώ σε κρατικές εγγυήσεις. Δηλαδή, το ελληνικό κράτος θα εγγυηθεί τα ομόλογα που θα εκδώσουν οι τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια θα τα «παρκάρουν» στην ΕΚΤ για να πάρουν απ' αυτή ρευστότητα με χαμηλό επιτόκιο, ώστε να μην αναγκαστούν να καταφύγουν στη διατραπεζική

Στα πλαίσια των «επιχειρηματικών δραστηριοτήτων» τους

Τέτοια εγκλήματα των τραπεζιτών – τοκογλύφων όπως αυτό που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα της Κρήτης «Τόλμη» -και μπράβο της που γράφει τα πράγματα με το όνομα τους, κάτι πολύ σπάνιο στις μέρες μας- είναι καθημερινά.

Οι τραπεζίτες φυσικά είναι καθώς πρέπει κύριοι. Τέτοιες «περιπτώσεις» -όπως αυτή του 58χρονου οπωροπώλη, στον οποίον αναφέρετε η εφημερίδα ο οποίος δεν μπόρεσε να αντέξει την ασφυκτική πίεση τους και έγινε αυτόχειρας-, είναι στα πλαίσια των «επιχειρηματικών δραστηριοτήτων» τους.

Και μάλιστα σ’ αυτές τις δραστηριότητες έχουν πάντα δίπλα τους και το κράτος. Μόλις πριν λίγες μέρες ο Γ. Παπακωνσταντίνου τους χάρισε άλλα 10 δισ. γιατί σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου: «Οι τράπεζες δεν έχουν πρόβλημα αλλά πρέπει να τις βοηθήσουμε να σταθούν με περισσότερη σιγουριά στα πόδια τους».

"Θετική εξέλιξη" η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας

Εκπρόσωποι της Ν.Δ, του ΛΑΟΣ και του ΠΑΣΟΚ κλήθηκαν στην σημερινή πρωινή εκπομπή του Mega να συζητήσουν για την πρόταση του προέδρου του Ομίλου Πειραιώς Μ. Σάλλα που δίνοντας 701 εκατ ευρώ θέλει να εξαγοράσει το 77% της Αγροτικής Τράπεζας και το 33% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Τίποτα επί της ουσίας δεν ακούσαμε απ’ τους εκπροσώπους των αστικών κομμάτων (αλήθεια γιατί δεν κλήθηκε στην εκπομπή κάποιος απ’ την αριστερά;) παρά μόνο κοινοτοπίες. Ότι «πρέπει να εξυγιανθεί το τραπεζικό σύστημα», να «δημιουργηθούν βιώσιμοι τραπεζικοί όμιλοι» κ.λ.π.

Πρωτόπαπας απ’ το ΠΑΣΟΚ και Πλεύρης απ’ το ΛΑΟΣ και Χατζηδάκης απ’ την Ν.Δ, έλεγαν ακριβώς τα ίδια πράγματα με άλλα λόγια.
Απουσιάζει απ’ το μπλογκ μας ο σύντροφος ciaoant1 (επιδίδεται στο γράψιμο ενός βιβλίου) που έχει «ειδικότητα» στις οικονομικές αναλύσεις και περιοριζόμαστε στα οφθαλμοφανή.

Η Αγροτική Τράπεζα είναι κάτοχος μια τεράστιας ακίνητης περιουσίας αξίας τουλάχιστον 500 εκατ.

Το πρωί χαρίζουν δισ στους τραπεζίτες το βράδυ βάζουν ταφόπλακα σε κάθε εργασιακό και ασφαλιστικό εργατικό δικαίωμα που είχε απομείνει.

Για την υποκρισία της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης μιλάει πρωτοσέλιδα ο Δ. Ρίζος στην φυλλάδα του.
Και εδώ έχει απόλυτα δίκιο αν και αυτός το κάνει για καθαρά αντιπολιτευτικούς λόγους. (Ολοι θυμόμαστε τα πύρινα άρθρα που έγραφε προσωπικά ο Δ. Ρίζος ενάντια σ’ αυτούς που ήταν επικριτικοί στην απόφαση της νεοδημοκρατικής κυβέρνησης να δώσει τα 28 δισ. στους τραπεζίτες).

Επί του θέματος τώρα. Πριν γίνει χτες το απόγευμα η συζήτηση στην βουλή για το νέο ασφαλιστικό

Τραπεζικά νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο

Ξεκινάμε την περιήγηση μας στον μαγικό κόσμο των τραπεζών από την Ελλάδα, όπου οι τράπεζες, αφού μελέτησαν προσεχτικά...τον εαυτό τους(!), απόφάσισαν ότι είναι καταπληκτικές και μας βοηθούν πολύ.

Συγκεκριμένα, η Ελληνική Eνωση Τραπεζών εξέδωσε μελέτη όπου αναφέρει το πόσο πολύ οι τράπεζες βοηθούν την ανάπτυξη, ξεχνώντας βέβαια να αναφέρει μερικές λεπτομεριούλες, όπως για παράδειγμα ότι η τοκογλυφία ουδέποτε βοήθησε κανέναν εκτός βέβαια από τον τοκογλύφο καιτ υος συνεργάτες του.

Ένα άλλο πράγμα που δεν αναφέρθηκε στη μελέτη αυτή είναι και η είδηση της περαιτέρω ενίσχυσης των τραπεζών με μερικά ακόμα δισεκατομμύρια, εκτός από το πακέτο των 28 δις που είχε αρχικά ανακοινωθεί. Έτσι, όπως διαβάζουμε, πλέον οι τράπεζες έχουν αρπάξει με τη βοήθεια του κράτους συνολικά 43 δις ("και έχει ο Θεός").

Τα ακόμα σπουδαιότερα νέα έρχονται όμως από το εξωτερικό, και συγκεκριμένα από την τράπεζα της Αγγλίας, η οποία έκανε μια μελέτη για το πόσα λεφτά χρειάζονται οι τράπεζες σε παγκόσμια κλίμακα.

Όπως λοιπόν διαβάζουμε, οι τράπεζες θα χρειαστεί να αναχρηματοδοτήσουν χρέος συνολικού ύψους 5 ΤΡΙΣ ευρώ μέχρι το 2012, ενώ παλιότερη μελέτη έδειχνε ότι χρειάζονται 15 ΤΡΙΣ μέχρι το 2015.

Ο Buiter της Citigroup δήλωσε πως το πακέτο 800 περίπου δις προς τις τράπεζες που εδωσε πριν λίγους μήνες η ΕΚΤ δεν αρκεί, καθώς υπολόγισε ότι οι τράπεζες θα χρειαστούν συνολικά στην ΕΕ περίπου 2 ΤΡΙΣ ευρώ.

Η τράπεζα των τραπεζών, η BIS (Bank for International Settlements) ανακοίνωσε πως οι τράπεζες θέλουν κι άλλα λεφτά, και δύσκολα θα τα βγάλουν πέρα, κυρίως λόγω της φούσκας στο στεγαστικό: Έδωσαν δάνεια για πολλά σπίτια που τώρα έχουν χάσει τη μισή αξία τους (λόγω του σκασίματος της φούσκας), και τώρα που τα κατάσχουν ουσιαστικά παίρνουν πχ ένα σπίτι 50000 ευρώ, για το οποίο όμως είχαν εκδόσει ένα δάνειο 100000 ευρώ, δηλαδή έχουν 50000 ευρώ χασούρα. Όσες τράπεζε αντέξουν θα βρεθούν να κατέχουν όλα τα σπίτια, αλλά για να το καταφέρουν αυτό, πρέπει να αρπάξουν λεφτά από το λαό, αλλιώς οι απώλειες τους τώρα, λόγω της φούσκας, θα τις οδηγήσουν σε χρεωκοπία. Γιατί όμως να δεχτούν να χρεωκοπήσουν, όταν μπορούν να τα φορτώσουν όλα σε εμάς?

Είναι σαφές πως για να βρεθούν αυτά τα λεφτά, και να μη χρεωκοπήσουν αυτοί, είναι φανερό πως θα πρέπει να χρεωκοπήσουν κάποιοι άλλοι.

Ο κόσμος καλείται να πάρει μεγάλες αποφάσεις για το μέλλον του -και θα κληθεί να πάρει και άλλες, βαρύτερες. Τα χρέη αυτά δεν ξεπληρώνονται με χρήμα, αλλά με αίμα, διότι απλούστατα είναι τεράστια.

Αντιλαμβάνομαι βέβαια πως ο κόσμος είναι απροετοίμαστος για τέτοιες αποφάσεις - ουδέποτε είναι φανταστεί ότι θα βρισκόταν σε μια τέτοια κατάσταση και τώρα δε ξέρει τι να κάνει, δείγμα και αυτό της μεγάλης του άγνοιας, που τον έχει καταδικάσει η άρχουσα τάξη, και δεν την έχει αντιμετωπίσει όπως θα έπρεπε η αριστερά.

Όσο δύσκολο και αν είναι όμως, οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να παρθούν. Αλλιώς, ας γίνουμε όλοι σαν την Κίνα ή τη Λετονία, κτλ, για να καλοπερνούν μια χούφτα ολιγάρχες.

Αυτά με αφορμή και τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις χθες, που ναι μεν ήταν σημαντική, αλλά όχι στο βαθμό που θα άρμοζε σε μια τέτοια περίσταση.

Όμως, για να υπάρξει συμμετοχή του κόσμου στους αγώνες, πρέπει οι αγώνες να έχουν οργάνωση, βάθος, πρόταση και όραμα. Αυτά δυστυχώς λείπουν. Τα συνδικάτα θεωρήθηκαν "ξεπερασμένα" - "τι να τα κάνουμε?"

Και πώς θα οργανωθούν οι εργάτες? Πώς θα μιλήσουν μεταξύ τους για το τι να κάνουν, αν όχι μέσω σωματείων στη δουλειά τους?

Η οργάνωση σε κόμμα είναι "απολίθωμα του παρελθόντος" μας είπαν. Μα αν δε στηρίξεις κάποιο κόμμα, τότε την εξουσία θα την πάρουν αυτοί που στηρίζουν κάποιο άλλο κόμμα, αφήνοντας σε "στην απέξω".

Θέλεις να είσαι "στην απέξω"? ΟΚ, απλά μην εκπλαγείς αν οι πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται είναι εις βάρος σου, και υπέρ κάποιων άλλων, που μπορεί να βρίζουν τα κόμματα, αλλά τα στηρίζουν (κάποια από αυτά, αυτά που τους συμφέρουν). Γιατί τα στηρίζουν οι διάφοροι βιομήχανοι και τραπεζίτες με χορηγίες, νόμιμες ή και παράνομες (και μετά καταγγέλουν και το "κομματικό κράτος")?

Τώρα αυτοί ζητούν ολοένα και περισσότερα. Και αν δε σταματηθούν, θα τα πάρουν. Απλό είναι.

Όταν σου επιτίθονται, πρέπει να απαντήσεις. Θα τους πολεμήσουμε, ή θα τους κοιτάμε σε μια κατάσταση παραζάλης?

Η παραγωγή μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς τα παράσιτα, και μάλιστα καλύτερα: Οι εργάτες θα παράγουν χωρίς κάποιον να τους εκμεταλλεύεται. Όταν η άρχουσα τάξη έχει φτάσει σε τέτοιο παροξυσμό ώστε να ζητάει μεσαιωνα , πρέπει να απαντήσουμε με τη γκιλοτίνα της επανάστασης.

Ο κόσμος θα πρέπει να το συνειδητοποιήσει αυτό. Η επίθεση είναι πλέον πολύ ορατή, αλλά ο κόσμος, μην έχοντας έτοιμη μια εναλλακτική λύση από την αριστερά, στρέφεται προς τον "επιβιωτισμό", να βρει μια δουλίτσα, να κουτσοζήσει και "ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα θα φτιάξουν".

Τα πράγματα όμως δε θα "φτιάξουν" για το λαό, τουλάχιστον όχι από μόνα τους, και σίγουρα όχι με το να ασκούν την εξουσία μια χούφτα ολιγάρχες. Μέχρι το 2012, οι τράπεζες στον κόσμο χρειάζονται τουλάχιστον 5 ΤΡΙΣ - και μιλάμε μόνο για τις τράπεζες. Που θα τα βρουν, αν όχι από εμάς?

Πώς θα υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη, αν οι τράπεζες αρπάξουν όλα τα κεφάλαια για πάρτυ τους?

Όσο δύσκολο και αν είναι ίσως να το συνειδητοποιήσει κανείς, η υποστήριξη στον καπιταλισμό ισοδυναμεί με υποστήριξη του μεσαίωνα. Αυτό ίσως να αντιβαίνει σε όλα όσα είχαν διδαχθεί οι άνθρωποι τα τελευταία χρόνια. Και η μετάβαση δε θα είναι εύκολη, αλλά πρέπει να γίνει.

Για το τέλος, μια ενδιαφέρουσα είδηση από τη Eurobank, η οποία ξεκίνησε προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον της στάσης πληρωμών, όπως μας λέει η "Ημερησία".

Στο άρθρο της, με τίτλο "Τι θα σήμαινε στάση πληρωμών του χρέους της Ελλάδας", διαβάζουμε ότι:

Εκστρατεία ενημέρωσης στο εξωτερικό και το εσωτερικό για την παρουσίαση των αναπτυξιακών προοπτικών της ελληνικής οικονομίας, του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και των δυνατοτήτων εξόδου από την τρέχουσα δημοσιονομική κρίση ανέλαβε πρόσφατα η Eurobank EFG, με τη διοργάνωση κύκλου παρουσιάσεων προς μεγάλες ξένες τράπεζες, διεθνείς θεσμικούς επενδυτές και μεγάλους ιδιώτες και εταιρικούς πελάτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
...
Με δεδομένο ότι μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους διακρατείται από την ΕΚΤ και τις ευρωπαϊκές τράπεζες, οι τελευταίες δεν έχουν κανένα κίνητρο να αποδεχθούν πολιτική διαγραφής χρέους από την οποία θα υφίσταντο μεγάλες απώλειες, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος της μεταφοράς της κρίσης στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης με ανυπολόγιστες συνέπειες )

Με απλά λόγια, μας λέει αυτό που ήδη ξέρουμε, ότι η στάση πληρωμών θα βλάψει τις τράπεζες, και γι' αυτό η άρχουσα τάξη την απορρίπτει.
Για εμάς όμως, είναι μια αναγκαιότητα, και έχει σημασία που η Eurobank νοιώθει αναγκασμένη να κάνει μια τέτοια καμπάνια, διότι δείχνει ότι έχει αρχίσει να φοβάται το λαό και το αίτημα που "πλανάται στην ατμόσφαιρα" για στάση πληρωμών

Εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες σπρώχνονται στην απόγνωση

Σε ένα συγκλονιστικό θέμα, στο οποίο έχουμε αναφερθεί και εμείς πολλές φορές αναφέρετε σε δισέλιδο του δημοσίευμα η εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς». Στο θέμα των πλειστηριασμών από τράπεζες και δημόσιο.

Δεν θα σταθούμε ιδιαίτερα στις καταγγελίες της Εθνικής Ομοσπονδίας Προστασίας Πολιτών Καταναλωτών Δανειοληπτών που δημοσιεύονται στην εφημερίδα και σχολιάζονται σαρκαστικά: (Το ελληνικό Δημόσιο, στο πλαίσιο της φοροεισπρακτικής επιδρομής του και στην προσπάθεια αποπληρωμής του χρέους … έβγαλε στον πλειστηριασμό 1 τραπέζι και 4 καρέκλες, ηλικίας 40 ετών, έπειτα από αδυναμία πληρωμής του ιδιοκτήτη χαμηλοσυνταξιούχου -σύνταξη 600 ευρώ- με τιμή εκκίνησης τα 950 ευρώ. Το ελληνικό δημόσιο έχοντας θέσει σε προτεραιότητα τη σωτηρία της χώρας κατέσχεσε από οικογένεια κουρτίνα αξίας 200 ευρώ…).

Τα στοιχεία που παρουσιάζονται από την

Μια ματιά "εκ των έσω" για το τραπεζικό σύστημα

Πρώην μεγαλοστέλεχος τράπεζας τώρα κατηγορείται, και πλέον, επειδή ακριβώς είναι κατηγορούμενος και δεν έχει τίποτα να χάσει, λέει την αλήθεια σε βιβλίο που εξέδωσε.

Ζερόμ Κερβιέλ: «Το μεγάλο τραπεζικό όργιο»
Ο Ζερόμ Κερβιέλ δεν μασάει τα λόγια του. Στο βιβλίο του που εκδόθηκε χθες με τον τίτλο «Trapped in a Spiral:Memoirs of a Trader», ο πρώην χρηματιστής χαρακτηρίζει τον εαυτό του «κρατούμενο ενός οικονομικού συστήματος που οδηγήθηκε στην τρέλα» και τους χρηματιστές «εκδιδόμενες γυναίκες σε ένα μεγάλο τραπεζικό όργιο». Στόχος του ...οργίου, για τον 33χρονο Κερβιέλ, είναι η απόκτηση χρημάτων. «Ο νόμος του τραπεζικού συστήματος είναι απλός: αυτός που κερδίζει έχει πάντα δίκιο», λέει.

Ο Κερβιέλ, ο οποίος μέχρι πριν από δύο χρόνια λάμβανε θέσεις πάνω από τα επιτρεπτά όρια σε παράγωγα συνδεμένα με την άνοδο των τιμών των μετοχών, κατηγορείται για κατάχρηση εμπιστοσύνης, παραποίηση εγγράφων και αρχείων και πρόκληση ζημίας 4,9 δισεκατομμυρίων ευρώ στην γαλλική τράπεζα Societe Generale. Αν βρεθεί ένοχος στη δίκη που αρχίζει στις 8 Ιουνίου, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να του επιβληθούν ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια, χρηματική ποινή 375.000 ευρώ καθώς και απαιτήσεις για αποζημίωση 4,9 δισ. ευρώ από την τράπεζα.

Η Societe Generale ανακοίνωσε ήδη ότι αναμένει μία «παραδειγματική τιμωρία» του πρώην υπαλλήλου της και έκανε λόγο για «μεγάλη απάτη» που «έθεσε σε κίνδυνο την ύπαρξή της».

Όμως ο Κερβιέλ δεν δέχεται όλες τις κατηγορίες και περνά στην αντεπίθεση με το βιβλίο του, ένα μήνα πριν από την έναρξη της δίκης. Παραδέχεται ότι παραποίησε στοιχεία και ότι ανέλαβε μεγάλο ρίσκο, καταγγέλει, όμως, ότι η Τράπεζα τον ενθάρρυνε να φύγει από το Παρίσι, μια μέρα πριν από την αποκάλυψη του σκανδάλου ύψους 50 δισ. ευρώ. Προσθέτει μάλιστα, ότι η Societe Generale προσφέρθηκε να του πληρώσει και εισιτήριο με το τρένο, προκειμένου να φύγει, πριν αποκαλύψει την απώλεια 4,9 δισ. τον Ιανουάριο του 2008.

«Ο θάνατός μου θα τους έφερνε σε δύσκολη θέση όμως η εξαφάνισή μου, χωρίς καμία αμφιβολία, θα υποστήριζε τα επιχειρήματά τους. Αυτός που φεύγει συνήθως είναι ένοχος», γράφει στο βιβλίο του, τονίζοντας ότι γιατροί της Τράπεζας του τηλεφωνούσαν καθημερινά τις πέντε μέρες που μεσολάβησαν της αποκάλυψης για την οικονομική έκθεσή του, ύψους 50 δισ. ευρώ, και της ανακοίνωσης της τράπεζας, για να προλάβουν το ενδεχόμενο να επιχειρήσει να αυτοκτονήσει. Τονίζει επίσης ότι οι προϊστάμενοί του, οι οποίοι τον αποκαλούσαν «μηχανή χρημάτων», γνώριζαν το μέγεθος των συναλλαγών του αλλά δεν είχαν πει τίποτα εξαιτίας των κερδών που απέφερε στην τράπεζα-σύμφωνα με τον ίδιο- ύψους 1,5 δισ. ευρώ το 2007.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=...&artid=4573361

Πορτραίτο του Michael Douglas ως "Gordon Gekko" στην αρκετά καλή ταινία "Wall Street" - από τις λίγες ταινίες που ασχολούνται με τα πεπραγμένα των χρηματιστών

Συνεχίζετε ασύδοτα η εγκληματική τακτική τραπεζιτών- τοκογλύφων

«Άνδρας, 54 ετών, αυτοπυρπολήθηκε, νωρίς το απόγευμα, μέσα σε υποκατάστημα τράπεζας, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Όπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, ο άνδρας, περιλούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στα έντρομα μάτια των υπαλλήλων της τράπεζας που πρόλαβαν και βγήκαν έξω από το κατάστημα.
Στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής που πρόλαβαν και έσβησαν τη φωτιά από τα φλεγόμενα ρούχα του άνδρα, πριν αυτή αποβεί μοιραία για τον ίδιο.  

Στη συνέχεια, έσβησαν

Χρεωκοπημένες πόλεις, πολιτείες, γενικώς χρεωκοπήστε όλοι για να σωθούν οι μοντέρνοι φεουδάρχες

χρεωκοπίες πόλεων - "αναγκαίο κακό" ώστε να συνεχίσουν οι νέοι φεουδάρχες να συνεχίζουν να κυριαρχούν

Έχουμε δει πολλές φορές για τη μεταφορά πλούτου από τα κράτη προς τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, και το πως αυτή η μεταφορά έχει ρημάξει τους λαούς.


Εκατό δήμαρχοι της κεντρικής Ιταλίας ξάπλωσαν έξω από το δημαρχείο της Φλωρεντίας διαμαρτυρόμενοι για τους αυστηρούς όρους που επιβάλλονται στους δήμους, σχετικά με τη μείωση των ελλειμμάτων τους

Τελευταίο παράδειγμα του πλιάτσικου είναι, όπως αναφέρει πχ η βρετανική guardian η χρεωκοπία πόλεων και δήμων στην Ευρώπη λόγω χρεών.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας, τα δάνεια σε επίπεδο "τοπικής αυτοδιοίκησης" αναμένεται να φτάσουν σε ύψος ρεκόρ 1.3 τρις ευρώ - και βέβαια εδώ δε βλέπουμε κανέναν να ασχολείται με "πακέτα διάσωσης": Ας πεινάσουν τα "κορόιδα", τα πακέτα προορίζονται για τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές...

Ας μην ξεχνάμε επίσης και ένα παλιότερο θέμα που είχαμε αναδείξει, για το σχέδιο "Καλλικράτης", όπου επισημαίναμε τα εξής:

Αυτό που το "Έθνος" αποκαλεί στο άρθρο του "θεσμικές αλλαγές στις περιφέρειες" και "αποδοτικότερη λειτουργία των ΟΤΑ" δεν είναι τίποτα άλλο από το ότι οι δήμοι θα κληθούν να χρηματοδοτούν ένα μεγάλο μέρος των εξόδων τους (πχ έξοδα για σχολεία, κέντρα υγείας, κτλ), και αυτό μοιραία θα τους ωθήσει στο κυνήγι χρήματος ώστε να μη φαλιρίσουν: Τι κάνεις όταν είσαι ένας δήμος και ψάχνεις για λεφτά?

α)Βάζεις μεγαλύτερη φορολογία στους ντόπιους κατοίκους
β)Ξεπουλάς ακίνητα, δημοτικές επιχειρήσεις, κτλ σε ιδιώτες
γ)Παίρνεις δάνεια

Δεν είναι τυχαίο που στις ΗΠΑ μεγάλες πόλεις χρεωκοπούν ή βρίσκονται στα πρόθυρα (πχ Ντιτροιτ, Λος Άντζελες και ένα σωρό άλλες, μια έρευνα στο internet θα σας πείσει), και κόβουν δαπάνες όπως η πυροσβεστική, τα νοσοκομεία, κτλ. Ακόμα και στην Ευρώπη όμως έχουμε παραδείγματα, όπως πχ η γαλλική πόλη Σεντ Ετιέν
Χρεοκόπησε η γαλλική πόλη Σεντ Ετιέν

Είναι ξεκάθαρο πως μέσω του σχεδίου "Καλλικράτης", οι δήμοι αφήνονται "στο έλεος του Θεού", προκειμένου να βρουν μόνοι τους λεφτά, και ουσιαστικά το κράτος τους αφήνει να χρεωκοπήσουν αν δεν τα καταφέρουν...

Την ίδια ώρα, αξίζει να αναφέρουμε και τις ΗΠΑ, όπου πολλές πόλεις είναι επίσης χρεωκοπημένες, και το ίδιο ισχύει και για την πλειοψηφία των πολιτειών:

Συγκεκριμένα, όπως διαβάζουμε σε σχετικό άρθρο του Zero Hedge, 32 πολιτείες είναι χρεωκοπημένες, με το κράτος να τους δίνει "πακέτα σωτηρίας" - οι πολιτείες που βρίσκονται στη χειρότερη θέση είναι η Καλιφόρνια, το Μίσιγκαν και η Νέα Υόρκη

Τα λεφτά πήγαν στους απατεώνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος

Γ. Δελαστίκ -"'Εθνος"

Πυκνώνουν οι υποψίες ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν ενορχηστρώσει αυτή την εκστρατεία ιδεολογικής τρομοκρατίας εναντίον των Ευρωπαίων πολιτών με τα χρέη, τα ελλείμματα, την "καταβαράθρωση" του ευρώ κ.λπ. με στόχο να ενσταλάξουν τον φόβο στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους και γενικά στα οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, ώστε να παραλύσουν τις αντιδράσεις τους στα μέτρα λιτότητας που στρέφονται εναντίον τους. 

Αν προς στιγμήν δεχτούμε χάριν συζητήσεως το παραμύθι ότι τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ επιβλήθηκαν ως τιμωρία κατά των Ελλήνων επειδή ο Καραμανλής είπε ψέματα για το πραγματικό ύψος του ελλείμματος,

Ευρωπαικές τράπεζες επενδύουν εναντίον...του ευρώ

Όχι μόνο οι τράπεζες αρπάζουν δις, αλλά παρατηρείστε και το διάγραμμα με την ισοτιμία ευρώ-δολλαρίου, και την εξής εξήγηση του Denninger:

-Oι τράπεζες "σόρταραν" το Ευρώ (δηλαδή επένδυσαν σε πτώση του ευρώ) , διότι (σωστά) θεώρησαν η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και άλλοι δεν μπορούν να καλύψουν ενδεχομένως τα χρέη τους.

-Η ΕΚΤ "φρίκαρε" με την πτώση αυτή και ζήτησε "έκτακτες συνεδριάσεις"

Ένα, απ’ τα καθημερινά ατιμώρητα εγκλήματα σε δυο προτάσεις

«Τέλος στη ζωή του έβαλε ένας 60χρονος κάτοικος Ρόδου ο οποίος κρεμάστηκε μέσα στο σπίτι του. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες ο 60χρονος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα».

Την παραπάνω είδηση διαβάζουμε στα «ψιλά» εφημερίδας.