Η Παγίδα

Από την Επιτροπή για την αποφυλάκιση του Δ. Κουφοντίνα, λάβαμε και παραθέτουμε:

Η Παγίδα

Επανερχόμαστε σήμερα, με δεύτερη ανακοίνωση μετά την απόφαση του «ανώτατου ειδικού δικαστηρίου» σύμφωνα με την οποία η απόρριψη της προσφυγής του Δημήτρη Κουφοντίνα κατά της μεταγωγής του στον Δομοκό, με την αιτιολογία της μη αρμοδιότητας του δικαστηρίου, δεν ήταν σύννομη – "με την αιτιολογία της μη αρμοδιότητας", απλώς και μόνο, να τονίσουμε αρχικά.

Να επισημάνουμε στη συνέχεια αυτό που είπαμε και στην προηγούμενη ανακοίνωσή μας, ότι δηλαδή ακριβώς επειδή η συγκεκριμένη προσφυγή των συνηγόρων του Δημήτρη Κουφοντίνα η οποία έγινε δεκτή αφορούσε σε γενικές γραμμές το ζήτημα της αρνησιδικίας, δεν ήταν δυνατόν να μην έχει μία κάποιου είδους θετική έκβαση, αφού αν ο κρατικός δικαστικός θεσμός αναγνωρίσει ότι μερικές υποθέσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του – από τη στιγμή που δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κανενός δικαστηρίου του- ή ότι έστω μία υπόθεση δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά του, τότε είναι σαν να ακυρώνει τον εαυτό του: ο θεσμός δεν είναι απρόσβλητος, η ισχύς του δεν είναι καθολική, κάτι το οποίο αυτομάτως θα τον ακύρωνε ως κρατικό θεσμό αφού η ουσία του κράτους είναι ο ολοκληρωτισμός.

Δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση ότι δεν έπρεπε να γίνει η προσφυγή. Παρότι το ουσιαστικό ζήτημα που είναι η αποφυλάκιση είναι πολιτικό, καλώς έγινε η προσφυγή, και το ότι ήταν αναμενόμενο -αναπόφευκτο, μάλλον- να κερδηθεί, δεν αναιρεί το ότι καλώς έγινε, αντιθέτως μάλιστα.

Μόνο που δεν κρίθηκε κάτι επί της ουσίας.

Δεν κρίθηκε το ίδιο το αίτημα για τον παράτυπο χαρακτήρα της μεταγωγής στον Δομοκό, παρά μόνο το αίτημα να… κριθεί δικαστικά το θέμα της μεταγωγής. Γι’ αυτό κάνουμε λόγο για καφκική δικαστική περιπέτεια του Δημήτρη Κουφοντίνα. 

Αλλά ως «Επιτροπή για την αποφυλάκισή του Δ. Κουφοντίνα», μας προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες μεγάλο μέρος του αστικού, ακόμη και του κυβερνητικού, τύπου – εφημερίδες και διαδικτυακά μέσα που ουδέποτε υποστήριξαν το αίτημα αποφυλάκισης του Δ. Κουφοντίνα, που τον αντιμετωπίζουν εχθρικά και δεν θεώρησαν καν πως έπρεπε να γίνει μία προσπάθεια να βρεθεί μια λύση κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας του ακόμη και όταν ο απεργός βρισκόταν στα πρόθυρα του θανάτου, και που έχουν αποδείξει ότι λειτουργούν απροκάλυπτα ως φερέφωνα του κράτους και της οικογένειας που κυβερνά, σπεύδουν τώρα να δημοσιεύσουν την είδηση, και κάποιες φορές με άρθρα στους τίτλους των οποίων γίνεται λόγος για «δικαίωση» του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Θέλουμε λοιπόν να προειδοποιήσουμε πως εδώ υπάρχει ξεκάθαρα μία παγίδα.

Η παγίδα είναι να χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη πρόσφατη εξέλιξη ως επιχείρημα του τύπου «όταν το αίτημα ευσταθεί, τότε γίνεται δεκτό… άρα όταν απορρίπτεται σημαίνει ότι δεν ευσταθεί». Με άλλα λόγια, αν -κάτι το οποίο απευχόμαστε αλλά και γνωρίζουμε συγχρόνως ότι είναι και το πιθανότερο να συμβεί – ανακοινωθεί επισήμως το επόμενο διάστημα ότι απορρίφθηκε και από το Εφετείο το αίτημα αποφυλάκισης, να μην βγουν τα ίδια κρατικά φερέφωνα να υποστηρίξουν ότι "τα δικαστήρια κάνουν καλά τη δουλειά τους… αφού όταν πράγματι ευσταθεί ένα αίτημα το κάνουν δεκτό, ασχέτως αν πρόκειται για τον Δημήτρη Κουφοντίνα", και κυρίως να μην πείσουν τον κόσμο γι’ αυτό. Υπενθυμίζουμε ότι σχετικά με την προσφυγή στο Εφετείο μετά την πρωτόδικη αρνητική απόφαση για την αποφυλάκιση, που είναι και το σημαντικό θέμα το οποίο θα έπρεπε να μας απασχολεί, έχει δημοσιοποιηθεί η αρνητική εισήγηση από τον εισαγγελέα εφετών Λαμίας ήδη από τον Φεβρουάριο του 2022, αλλά έκτοτε το θέμα τείνει να «θαφτεί».

Κλείνοντας να προσθέσουμε ότι «δικαίωση» ο Δημήτρης Κουφοντίνας όπως και όλοι/όλες οι πολιτικοί/κές κρατούμενοι/νες, δεν ζητούν και δεν περιμένουν από κανένα αστικό δικαστήριο. Άλλη είναι γι’ αυτούς/αυτές η δικαίωση, και την έχουν ήδη κερδίσει – αλλά σε αυτό το θέμα σκοπεύαμε ούτως ή άλλως να αναφερθούμε εκτενέστερα, και θα το κάνουμε,  στο «απολογιστικό» μας κείμενο, στο τέλος της χρονιάς.

Το αίτημα είναι ξεκάθαρο, και είναι αυτό της αποφυλάκισης, σε συνδυασμό με τις απαραίτητες ενέργειες για την -κατά το δυνατόν καλύτερη- αποκατάσταση της υγείας του επαναστάτη Δημήτρη Κουφοντίνα, που έχει υποστεί βαριά βλάβη με υπαιτιότητα του κράτους, της κυβέρνησης Μητσοτάκη και της κατά το διάστημα της μακράς και σκληρής απεργίας πείνας γραμματέως αντεγκληματικής πολιτικής Σοφίας Νικολάου.

Επιτροπή για την αποφυλάκιση του Δ. Κουφοντίνα

12/12/22

Δικαίωση Κουφοντίνα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο

Εκθετοι οι δικαστές της Λαμίας, που λειτούργησαν σαν θεραπαινίδες της οικογένειας Μητσοτάκη

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Την ώρα που ο Δημήτρης Κουφοντίνας χαροπάλευε στην Εντατική του Κρατικού Νοσοκομείου Λαμίας, τα δικαστήρια της χώρας έπαιζαν την κολοκυθιά, αβαντάροντας την περιβόητη τότε Γενική Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής Σοφία Νικολάου, που ως εντολοδόχος της οικογένειας Μητσοτάκη μεθόδευε τον αργό θάνατο του απεργού πείνας.

Το Δικαστήριο Εκτέλεσης Ποινών της Λαμίας κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο για την ακύρωση της απόφασης Νικολάου στις 21.12.20 για μεταγωγή στον Δομοκό, την απόφαση της ΚΕΜ στις 4.1.21 που ενέκρινε την απόφαση Νικολάου (αυτή που δόθηκε σε μορφή… σφραγίδας, χωρίς σκεπτικό), την υλική πράξη της μεταγωγής από την Κασσαβέτεια στον Δομοκό και την παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας από τη Νικολάου, για τα οποία είχαν προσφύγει οι συνήγοροι του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Συγκεκριμένα, το δικαστήριο της Λαμίας, με το υπ’ αριθμόν 32/2021 βούλευμα (8.3.2021), αποφάσισε ότι τα αιτήματα «απαραδέκτως εισάγονται ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, ελλείψει Δικαιοδοσίας αυτού, αφού πρόκειται για διοικητικές πράξεις και υλικές ενέργειες της διοίκησης, η νομιμότητα έκδοσης των οποίων ερευνάται από τα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια». Εξηγούσε κιόλας η απόφαση του δικαστηρίου της Λαμίας, ότι ναι μεν ο έλεγχος της νομιμότητας στη μεταχείριση των κρατούμενων ασκείται από το Δικαστήριο Εκτέλεσης Ποινών, όμως «η εξουσία του παρόντος Συμβουλίου ενεργούντος ως Δικαστηρίου Εκτέλεσης ποινών οριοθετείται από τις επιμέρους διατάξεις του Σωφρονιστικού Κώδικα, οι οποίες ορίζουν επακριβώς τη διαδικασία απεύθυνσης οιουδήποτε αιτήματος στο παρόν Συμβούλιο και άσκησης προσφυγής κατά ενεργειών που αφορούν στους κρατούμενους και οι οποίες απαριθμούνται περιοριστικά, σε καμία από τις οποίες δεν μπορούν να υπαχθούν οι προσβαλλόμενες αποφάσεις, πράξεις και παραλείψεις». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Γ. Πρετεντέρης: Ενας άθλιος γκεμπελίσκος και προβοκάτορας

Του Γ.Γ.

Διαπιστώσατε ποτέ τον Σ. Κασιμάτη ή τον Γιάννη Πρετεντέρη να έχουν γράψει έστω και ένα άρθρο όταν οι δολοφόνοι της ένστολης αλητείας σκοτώνουν εν ψυχρώ τυχαίους πολίτες με πρόσφατα θύματά τους τον Νίκο Σαμπάνη και τον Βασίλη Μάγγο που σήμερα μάλιστα συμπληρώνονται δυο χρόνια από την δολοφονία του; 
Φυσικά και όχι. Ούτε έγραψαν ούτε πρόκειται να κάνουν ποτέ την παραμικρή αναφορά για τους ένστολους δολοφόνους.

Δυο μέρες τώρα όμως, οι υπάλληλοι του Μαρινάκη, χύνουν τα εμέσματα τους, από τις στήλες στους στα "ΝΕΑ" γιατί ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίντας "τόλμησε" να κάνει μια πολιτική τοποθέτηση που δημοσιεύτηκε στην "ΕφΣυν". 

Οι "έγκυροι" αυτοί δημοσιογράφοι, μπορεί να μην έχουν κανένα πρόβλημα που ο ναζί Κασιδιάρης κάνει τηλεοπτικά διαγγέλματα και ραδιοφωνικές εκπομπές μέσα από την φυλακή, αλλά τους έπιασε "ιερή αγανάκτηση", που δημοσιεύτηκε ένα κείμενο με την υπογραφή του μέλους της 17 Ν.

Και με το χθεσινό κείμενο του Κασιμάτη δεν αξίζει να ασχοληθούμε. Η σημερινή αθλιότητα του Πρετεντεράκου όμως για άλλη μια φορά χτυπάει κόκκινο. 

"Σαν αύριο και πριν τριάντα χρόνια, στις 14 Ιουλίου 1992, δολοφονήθηκε από τη 17 Νοέμβρη και δια χειρός Κουφοντίνα ο 20χρονος Θάνος Αξαρλιάν.

Προφανώς για να τιμηθεί η τραγική επέτειος δημοσιεύτηκαν μακροσκελείς απόψεις του Κουφοντίνα για την διεθνή πολιτική κατάσταση" μας γράφει ο πολιτικός αλήτης στην εισαγωγή του άρθρου του. 

Ποντάρει ο αχρείος ότι έχουν περάσει δεκαετίες από τον άδικο θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν και κανένας από τους αναγνώστες τους δεν θα ψάξει να δει πώς έχασε την ζωή του ο νεολαίος. Οποτε ο στόχος του θα έχει επιτευχθεί: "Ο Αξαρλιάν δολοφονήθηκε δια χειρός Κουφοντίνα" θα είναι η άποψη που θα σχηματίσει ο αναγνώστης του.

Και εδώ έχουμε το άκρoτον άωτον του γκεμπελισμού και της προβοκάτσιας. Αν κάποιος διαβάσει τις 3 σχετικές προκηρύξεις της οργάνωσης (εδώ, εδώ κι εδώ) δύσκολα θα διαφωνήσει με το συμπέρασμα της 17 Νοέμβρη: «Η αστυνομία έχει την κύρια ευθύνη τον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν. Τον άφησε εσκεμμένα αβοήθητο να αιμορραγεί επί μισή ώρα στο πεζοδρόμιο, για να πεθάνει και να μπορεί να το εκμεταλλευτεί πολιτικά εναντίον μας».

Και εκτός αυτού ο Δ. Κουφοντίνας στο βιβλίο του "Γεννήθηκα 17Ν". αφού τονίζει ότι η οργάνωση του για περίπου ένα μήνα έκανε διαδοχικούς ελέγχους, στο σημείο που θα πραγματοποιούσαν την επίθεση στον Παλαιοκρασσά, για να σιγουρευτούν πως δεν θα υπάρχει κάποιο αθώο θύμα, στο σημείο, όταν συνέβη το τραγικό γεγονός,  απολογείται:

«Ο πόνος μας μεγάλος, ο δικός μου αβάσταχτος. Τηλεφώνησα αμέσως, εξέφρασα τη λύπη της 17Ν. Μπορεί να είχε ευθύνη η αστυνομία, να μπλόκαρε επί μισή ώρα σχεδόν το ασθενοφόρο. Όμως, την κύρια ευθύνη την είχαμε εμείς. Χρόνια αργότερα στο δικαστήριο ζήτησα συγγνώμη. […] Ήταν ένα τραγικό λάθος. Το μοναδικό λάθος της 17Ν». 

Αυτά όμως για τον Πρετεντεράκο δεν έχουν καμιά σημασία. Πρέπει να βγάλει το παντεσπάνι του ο άθλιος, γράφοντας καταφανεί ψέματα.

17 Νοέμβρη θα λέτε και θα κλαίτε.

Πηγή: Ουρανία Τουτουντζή - f/b

Ως πότε Δεσμώτης, Προμηθέα μου;

Θυμάμαι τότε που ήμουν είκοσι, τριάντα χρονών, τις ατελείωτες συζητήσεις που κάναμε στις διάφορες συντροφιές για την ΕΟ 17 Νοέμβρη. Με ένα είδος διονυσιακής χαράς διαβάζαμε τις προκηρύξεις, και μια κι ο Διόνυσος συνδέεται με το θέατρο, εκείνη η ρουκέτα στην κλούβα των ΜΑΤ (πάνε τριάντα χρόνια!) ήρθε σαν κάθαρση στην τραγωδία της μεταπολίτευσης. Αυτή ήταν, αυτή είναι η αλήθεια της γενιάς μου και αυτήν καταθέτω εδώ σήμερα. Κι ύστερα καθόμασταν και μιλούσαμε επί ώρες σκυμμένοι επάνω στην προκήρυξη – τις κουβέντες των ημερών εκείνων δεν θα μπορούσα πια να τις μεταφέρω με ακρίβεια, αλλά ένα πράγμα ξέρω να πω, πως οι όποιες αντιπαραθέσεις ακολουθούσαν δεν αφορούσαν τη δράση αλλά ήταν θεωρητικού τύπου, για παράδειγμα διαφωνίες ανάμεσα σε εξίσου χαρούμενους για το καινούριο χτύπημα της οργάνωσης μαρξιστές και αναρχικούς.

Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου μία παρένθεση. Δεν βιαζόμαστε, δεν μας κυνηγά κανείς, έτσι δεν είναι; Ησυχία, τάξη και ασφάλεια, και οι «κακοί» είναι και παραμένουν στη φυλακή. Ή μήπως όχι; Χρόνια μετά, διαβάζοντας το πρώτο βιβλίο του Δημήτρη Κουφοντίνα «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη» -ένα βιβλίο που με συγκλόνισε και που ελπίζω να διαβάσει και ο γιος μου τώρα που τελειώνει το Λύκειο- έφθασα και σε εκείνο το σημείο όπου ο συγγραφέας αφηγείται πώς, μαζί με μερικούς συντρόφους του, την ημέρα της δημοσίευσης μιας προκήρυξης της 17Ν, βρέθηκαν σε ένα μαγέρικο στα Ιλίσια για να κάνουν εκτίμηση της ενέργειας και να φάνε. Πεινούσαν, αλλά η ταβερνιάρισσα τους αγνοούσε καθώς ήταν απορροφημένη από… την προκήρυξη την οποία διάβαζε στην εφημερίδα. Ούτε που μπορούσε να φανταστεί ότι ακριβώς εκεί δίπλα της βρίσκονταν οι συντάκτες περιμένοντας να της δώσουν την παραγγελία τους. Και καταλήγει, ο Δ. Κουφοντίνας: «Όταν ύστερα από ώρα ήρθε για την παραγγελία, μόλις που κρατήθηκα να ζητήσω τη γνώμη της για το κείμενο που μόλις διάβασε».

Ήταν η ιστορία από την άλλη πλευρά, την κρυφή κι αυθεντική, από την πλευρά εκείνων των ίδιων των απίστευτων τύπων που έκαναν πράξη την επανάσταση και που ήταν πολύ περισσότερο κοντά μας από όσο νομίζαμε…

Κάντε λίγη ακόμη υπομονή, όμως. Αλλού θέλω να καταλήξω.

Μετά τα συμβάντα εκείνης της νύχτας του 2002 στον Πειραιά, η οργάνωση που πολλούς από εμάς μας γαλούχησε πολιτικά, που ήταν συχνά το αποκούμπι μας και τα όνειρά μας που έπαιρναν εκδίκηση, εξαρθρώθηκε (τι φριχτή λέξη!) Η είδηση στην αρχή έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Παγώσαμε. Καλοκαίρι ήταν, μα παγώσαμε. Κι εκείνη η παγωνιά διαρκεί ακόμη… Ένας θάνατος ήταν κι αυτός, έτσι βιώσαμε το συμβάν. Κλάψαμε. Και μετά, τα δάκρυα τα διαδέχθηκε η απογοήτευση όταν κανείς από τους πρώτους συλληφθέντες δεν αναλάμβανε την πολιτική ευθύνη, όταν δεν υπερασπίζονταν τη μεγάλη υπόθεση… Μέχρι που ο Δημήτρης Κουφοντίνας ήρθε, παραδόθηκε, και ανέλαβε την ευθύνη: 

«Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για όσες ενέργειες ανέλαβε η 17 Νοέμβρη.

Δηλώνω ότι η αξία που καθόρισε την προσωπική μου πορεία ήταν η πίστη στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία.

Εκφράζω την αλληλεγγύη μου σε όσους κρατούνται για την υπόθεση αυτή και υπενθυμίζω σε κάθε περίπτωση ότι βασική αξία για τον κάθε αγωνιστή σε τέτοιες στιγμές είναι η αξιοπρέπεια».

Τον ανέκριναν όλη νύχτα. Δεν του πήραν κουβέντα… Ούτε τότε ούτε ποτέ.

Την ίδια στάση κράτησε και στο δικαστήριο.

Την ίδια στάση κρατά πάντα.

Γιατί το έκανε;

Για την τιμή των όπλων, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

«Αχ βρε σύντροφε, δεν έχεις καταλάβει τι παίζεται εδώ. Παίζονται πολύ περισσότερα από την ήττα της 17Ν». Δικά του λόγια. 

Ναι, Δημήτρη Κουφοντίνα, ισχύει νομίζω και στη δική σου περίπτωση η φράση που έγραψε ο Λιαντίνης για τον αρχαίο φιλόσοφο Εμπεδοκλή, ότι δηλαδή εδώ «παίχτηκε στα ζάρια το αρχέτυπο και όχι το παράδειγμα».

Πρώτα, λοιπόν, μια οργάνωση μέλος της οποίας υπήρξε ο Δημήτρης Κουφοντίνας ανέλαβε να σώσει την τιμή της γενιάς μου – και όχι μόνο της δικής μου αλλά και της προηγούμενης και της επόμενης γενιάς. Κι έπειτα, ένας άνθρωπος, το ίδιο το αρχέτυπο του προμηθεϊκού, εξεγερμένου ανθρώπου, έσωσε την τιμή αυτής ακριβώς της οργάνωσης. Για την προμηθεϊκή φύση του Δημήτρη Κουφοντίνα έχω γράψει και άλλη φορά. Θα μπορούσα να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο – κι ίσως να το κάνω κάποτε. Αλλά το θέμα μας σήμερα είναι άλλο, αν και όχι άσχετο.

Δεκαεννέα χρόνια και τρεις μήνες πέρασε στη φυλακή ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ενάρετος κι αμετανόητος, όχι απλώς ειλικρινής αλλά και αληθινός, επίσης. Και σήμερα απορρίφθηκε η αίτησή του για αποφυλάκιση, παρότι την δικαιούται και τυπικά πλέον.

Δεν θέλω να πω ότι αυτή η απόρριψη ήταν αναμενόμενη∙ όχι επειδή δεν ήταν αλλά επειδή δεν πρέπει, δεν γίνεται ν’ αρχίσουμε να θεωρούμε «αναμενόμενη» την κατάργηση της ισονομίας και την παραβίαση των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δεν πρέπει, δεν γίνεται ν’ αρχίσουμε να θεωρούμε αναμενόμενες τις πρακτικές ενός κράτους που γίνεται όλο και πιο φασιστικό και μιας κυβέρνησης που συγκεντρώνει και συνδυάζει τα χαρακτηριστικά της χούντας με αυτά της μοναρχίας.

Παράλληλα, δεν πρέπει, δεν γίνεται να συνεχίσουμε να παραβλέπουμε τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ΗΠΑ σε κάθε πολιτική απόφαση που λαμβάνεται στη χώρα.

Για του λόγου το αληθές, υπενθυμίζω (ενδεικτικά) ότι τον Ιούνιο του 2018, όταν περνώντας από χίλια κύματα ο Δημήτρης Κουφοντίνας έλαβε μια μικρή άδεια, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Καταδικάζουμε απερίφραστα την τρίτη αυτή παραχώρηση άδειας σε έναν καταδικασμένο τρομοκράτη και δολοφόνο. Είναι μια επαίσχυντη αδικία για τις οικογένειες των πολυάριθμων θυμάτων του και ένα περαιτέρω κίνητρο για τους αναρχικούς οπαδούς του να διαπράττουν βίαιες και καταστροφικές πράξεις στο όνομά του».

Αυτά οι ΗΠΑ. 

Παρ’ όλα αυτά, και για τους λόγους που προανέφερα, δεν θέλω να πω ότι η απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης του αγωνιστή ήταν αναμενόμενη. Θα πω ότι ήταν εξωφρενική, άδικη, παράτυπη, αντισυνταγματική, φασιστική. Αλλά δεν αφορά μόνο τον Δημήτρη Κουφοντίνα, την οικογένειά του και εμάς που τους τιμούμε και τους αγαπάμε. Δεν αφορά μόνο τους πολιτικούς κρατούμενους και τους κρατούμενους που «ενοχλούν» εν γένει οι οποίοι θα έχουν όλοι τους παρόμοια αντιμετώπιση.

Είναι μέρος του εφιάλτη που το σύστημα ετοιμάζει για όλους σας…

 17 Νοέμβρη θα λέτε και θα κλαίτε.

Προειλημμένη απόφαση – εκτροπή από τη νομιμότητα η πρόταση της εισαγγελέα Λαμίας για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Κουφοντίνα

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Tην ερχόμενη Πέμπτη, 4 Νοέμβρη, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας θα εξετάσει την αίτηση αποφυλάκισης (νομικά: υφ’ όρον απόλυση) του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος στις 5 Σεπτέμβρη του 2021 συμπλήρωσε 19 χρόνια πραγματικής έκτισης ποινής και 8 χρόνια ευεργετικής έκτισης ποινής (με τα μεροκάματα της φυλακής).

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει και τις τυπικές και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για να αποφυλακιστεί, όμως η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λαμίας Αγορή Παπακώστα έχει άλλη άποψη. Στην πρώτη απάντησή μας στη φριακιαστική πρόταση της εισαγγελέα της Λαμίας γράψαμε για Μεσαίωνα αποτυπωμένο σε μια εισαγγελική πρόταση.

Σήμερα δημοσιεύουμε μια καθαρά νομική προσέγγιση πάνω στην πρόταση της εισαγγελέα της Λαμίας, η οποία την «ξετινάζει» απ’ όλες τις απόψεις, αποδεικνύοντας ότι «η Εισαγγελέας Παπακώστα ζητεί κατ’ ουσίαν αναδρομική εφαρμογή ποινικού νόμου in malam partem, η οποία παραβιάζει το άρθρο 7 παράγραφος 1 του Συντάγματος, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα και της αρχής retroactivity in mitius και γενικώς παραδεδεγμένες αρχές του Ποινικού Δικαίου». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

5 Σεπτέμβρη 2002: "Γειά σας! Είμαι ο Δημήτρης Κουφοντίνας και ήρθα να παραδοθώ"

Της Αλέκας Ζορμπαλά 

"Γειά σας! Είμαι ο Δημήτρης Κουφοντίνας και ήρθα να παραδοθώ" δήλωσε στον εμβρόντητο φρουρό στην είσοδο της ΓΑΔΑ.

Μεσημέρι, 5 Σεπτέμβρη 2002

"Θα μπορούσα αν ήθελα να έχω διαφύγει και να οικοδομήσω μια άλλη ζωή, μακριά από πράγματα που θα μπορούσαν να με προδίδουν. Ομως κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο με την επαναστατική ηθική, τις ιδέες και τη στάση μου ως σήμερα. 
Δεν μπορούσα να αφήσω συντρόφους (τον ένα μάλιστα βαριά πληγωμένο) που μαζί αγωνιστήκαμε και μοιραστήκαμε οράματα και διαψεύσεις, ελπίδες και απογοητεύσεις, να είναι όμηροι στα χέρια του εκδικητικού κράτους, ενώ εγώ θα απολάμβανα μια ανέντιμη ελευθερία.

Δεν μπορούσα να αφήσω να κατηγορούνται άδικα άνθρωποι που είτε δεν είχαν σχέση, είτε πέρασαν κοντά από την οργάνωση χωρίς να το γνωρίζουν. Δεν μπορούσα να εγκαταλείψω τη συντρόφισσά μου να υφίσταται τα όσα υφίστατο εξ αιτίας των δικών μου επιλογών και να χρησιμοποιείται σαν μέσο πίεσης εναντίον μου. 
Αντί για τη σιγουριά της φυγής και της σιωπής, επέλεξα να εμφανιστώ, να αναλάβω τις πολιτικές ευθύνες των επιλογών μου, και να τις υπερασπίσω με όποιο κόστος", είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία.

Και έτσι τους στέρησε τους αλαλαγμούς της σύλληψης και την ηδονή του διασυρμού του..

Μια επισήμανση σχετικά με την αίτηση αποφυλάκισης που κατέθεσε ο Δ. Κουφοντίνας

Μια τηλεγραφική επισημάνση με αφορμή το γεγονός ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας επικαλούμενος τους δικούς τους νόμους κατέθεσε αίτηση αποφυλάκισης αφού στις 5 Σεπτέμβρη  συμπληρώνει 19 χρόνια στην φυλακή.  

Προφανώς και δεν έχουμε αυταπάτες. Η «δικαιοσύνη» τους, ταξικά λειτουργεί. Πυλώνας του συστήματος είναι και όσους θεωρεί αντιπάλους του, τους εξοντώνει. Πρόσφατη είναι η εκδικητική μεταγωγή που έκανε η κυβέρνηση στο μέλος της 17 Ν. Δ. Κουφοντίνα.

Όταν το αστικό καθεστώς έχει να αντιμετωπίσει πολιτικούς του αντιπάλους που το αμφισβήτησαν και ένοπλα, δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα και ο λεγόμενος «νομικός πολιτισμός» τους, πετιέται στα σκουπίδια.

Εδώ τώρα θα δοκιμαστεί γ' ακόμα μια φορά ο λεγόμενος τους "νομικός πολιτισμός". Οι αξιωματούχοι του ελληνικού κράτους με αλλεπάλληλες δηλώσεις τους δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξη πολιτικών κρατούμενων στην Ελλάδα. (Αλλο το τραγελαφικό φαινόμενο το ότι ζητούσαν φορτικά "δήλωση μετανοίας" και αποκήρυξη των πολιτικών πιστεύω του από τον Δ. Κουφοντίνα).

Αφού λοιπόν με τους δικούς τους νόμους δίκασαν και επέβαλλαν ποινές στα φερόμενα μέλη της 17 Ν., λογικά θα πρέπει να σεβαστούν -και να μην τους κάνουν ακόμα μια φορά κουρελόχαρτο- τους δικούς τους αστικούς νόμους. 

Φυσικά θα επανέλθουμε στο θέμα μετά τις σχετικές αποφάσεις που θα εκδώσουν το Δικαστικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ...

Λάβαμε και παραθέτουμε:

Χαιρετίζουμε την απόφαση του αγωνιστή πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα. Τη θεωρούμε όχι μόνο επιλογή συνέχισης της ζωής, αλλά και του αγώνα. Μαζί, λοιπόν, συνεχίζουμε την αντιπαράθεση με τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα και το δεξιό ζόφο – στο δρόμο, στο κίνημα, στις ιδέες.

Επί 65 μέρες, ο Δημήτρης έδωσε έναν αγώνα αλήθειας, που αφορά τα δικαιώματα όλων των κρατουμένων. Κινητοποίησε τα ευγενέστερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Ενέπνευσε εκατοντάδες χειρονομίες αλληλεγγύης στο εξωτερικό. Ανέδειξε, στα μάτια και των πλέον ανυποψίαστων, τις πολλαπλές στοχεύσεις και την επικινδυνότητα της κρατικής και διεθνούς «αντιτρομοκρατίας». Δημιούργησε ρήγματα στην εύθραυστη ηγεμονία της πιο αυταρχικής Δεξιάς από τη Μεταπολίτευση. Ένας αγώνας μειοψηφικός, στην εκκίνησή του, έγινε καταλύτης για την επάνοδο της κοινωνίας στο δρόμο, απέναντι σε μια κυβέρνηση ηθικά απονομιμοποιημένη και αποτυχημένη σε όλα τα μείζονα πολιτικά μέτωπα.

Μπορούμε να το πούμε με ενθουσιασμό: η αντίσταση, η αλληλεγγύη, ο αγώνας για ελευθερία και αξιοπρέπεια, συνεχίζονται.

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, 14.3.2021

[Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι του Μάριου Λώλου]

Δήλωση Δημήτρη Κουφοντίνα

Η Αλληλεγγύη είναι η ζωτική συνθήκη που μας ενώνει στους αγώνες.

Ευχαριστώ τους φίλους και συντρόφους που στάθηκαν αλληλέγγυοι. Ευχαριστώ όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους για την συμπαράστασή τους, που δεν ήταν συμπαράσταση σε ένα πρόσωπο, αλλά σε μια στιγμή αγώνα, απέναντι σε μια απάνθρωπη εξουσία .

Αλληλεγγύη και συμπαράσταση που δείξανε ότι υπάρχουν ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις που αντιστέκονται στην αυθαιρεσία, τη βία και τον αυταρχισμό. Κι αυτό αποτελεί μια νέα ελπίδα.

Η οικογένεια που κυβερνά απόδειξε πόσο αδίστακτη είναι στον εξευτελισμό των νόμων και του Συντάγματος, στη διαχείριση της δικαιοσύνης. Τους τα χαρίζω.

Τους κρίνει ο κόσμος που κατεβαίνει στους δρόμους. Αυτό που γίνεται εκεί έξω είναι πολύ πιο σημαντικό από αυτό για το οποίο ξεκίνησε.

Μπροστά στη δύναμη αυτών των αγώνων, δηλώνω απ’ τη μεριά μου ότι με την καρδιά και το μυαλό είμαι κι εγώ εκεί, ανάμεσά σας.

14 Μαρτίου 2021

Δημήτρης Κουφοντίνας

Για τη λήξη της απεργίας πείνας του κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα – Δήλωση των δικηγόρων Θανάση Καμπαγιάννη και Κώστα Παπαδάκη

Η απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα, που ξεκίνησε την 8η Ιανουαρίου ενάντια στην παραβίαση του φωτογραφικού νόμου που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε, και ολοκληρώθηκε σήμερα 14η Μαρτίου, ήταν ένας δίκαιος αγώνας.

Όταν ένας κρατούμενος, ο οποιοσδήποτε κρατούμενος, φτάνει σε μια τόσο μακρά και οριακή για τη ζωή του κινητοποίηση, σημαίνει ότι η ύπαρξή του έχει συγκλονιστεί από μια σε βάρος του τελεσθείσα αδικία. Η απεργία πείνας, ως μορφή πάλης του κρατούμενου νομοθετημένη στον Σωφρονιστικό Κώδικα, δεν είναι «εκβιασμός». Είναι μια κραυγή με σκοπό να καταδειχτεί η αδικία έξω από τους τοίχους των φυλακών, σε όλη την κοινωνία.

Με αυτό το δεδομένο, ο αγώνας του ΔΚ πέτυχε τον σκοπό του. Δεν υπάρχει καλόπιστος παρατηρητής που να μην παραδέχεται ότι ο νόμος που ψηφίστηκε παραβιάστηκε, καθώς ουδέποτε ο κρατούμενος επαναμετήχθη στον Κορυδαλλό, όπως προβλεπόταν. Γι' αυτό και υπήρξε τέτοια ομόθυμη αποδοχή και υποστήριξη του αιτήματoς της απεργίας πείνας από δυνάμεις ενός ευρύτατου πολιτικού και κοινωνικού φάσματος: κόμματα και φορείς, ενώσεις δικαιωμάτων, πανεπιστημιακούς, δικαστές, δικηγόρους, καλλιτέχνες, συλλογικότητες. Δεκάδες χιλιάδες κόσμου, στη συντριπτική πλειοψηφία νέες και νέοι, κατέβηκαν στο δρόμο και συντάχτηκαν με το αίτημα του κρατούμενου, θεωρώντας το εύλογο, νόμιμο και δίκαιο.

Όταν μάλιστα φτάσαμε στο τέλος του δικαστικού χειρισμού της υπόθεσης, αποκαλύφθηκε πανηγυρικά το καλά οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης του κρατούμενου. Η κυβέρνηση, αφού μεθόδευσε τη μεταγωγή στον Δομοκό, αρνήθηκε την προσκόμιση των σχετικών εγγράφων για να μην υπάρξει δικαστική προσβολή της και σαμποτάρισε τη συνεδρίαση της ΚΕΜ, εξωθώντας τον ΔΚ στην έναρξη της απεργίας πείνας. Στις 40 μέρες της απεργίας, έδωσε κάποια από τα ζητούμενα έγγραφα, πετώντας το μπαλάκι στη Δικαιοσύνη, κάτι που θα προκαλούσε αναπόφευκτη χρονική καθυστέρηση ενώ η κλεψύδρα άδειαζε. Τα δικαστήρια δήλωσαν αναρμόδια, όπως το έλεγε εξαρχής η συνήγορος υπεράσπισης Ιωάννα Κούρτοβικ. Στις 63 (!) μέρες απεργίας, συνεδρίασε η ΚΕΜ και απέρριψε τα δύο αιτήματα μεταγωγής, μόνο και μόνο για να δημιουργήσει την αυταπάτη ύπαρξης μιας νέας δικαστικής οδού, ενώ στην πραγματικότητα η μεταγωγή στον Δομοκό κατέστη πλεόν αμετάκλητα μη ελέγξιμη δικαστικά.

Μπορούμε, κατόπιν τούτων, να πούμε με βεβαιότητα ότι υπήρξαμε μάρτυρες ενός σχεδίου ανθρωποκτονίας, όπου οι κινήσεις της κυβέρνησης δεν αποτελούσαν τήρηση της νομιμότητας, αλλά κομμάτι ενός βιοπολιτικού πειράματος εξόντωσης, με τον κρατούμενο στον ρόλο του ποντικιού.

Το να συνέχιζαν οι δικηγόροι του κρατούμενου οποιαδήποτε περαιτέρω νομική κίνηση, θα τους καθιστούσε, από συλλειτουργούς της δικαιοσύνης, συνεργούς σε ανθρωποκτονία.

Το να συνέχιζε ο κρατούμενος την απεργία πείνας, θα αποτελούσε ακούσια υλοποίηση από πλευράς του ενός κρατικού σχεδιασμού.

Στις διαδηλώσεις στις οποίες συμμετείχαμε, φωνάζαμε το σύνθημα: «Αγώνας για το δίκιο, αγώνας για ζωή, η απεργία πείνας να δικαιωθεί».

Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας. Και νίκησε. Με την απόφαση τερματισμού της απεργίας πείνας από πλευράς ΔΚ, νίκησε και η ζωή. Η κυβέρνηση καταρρακώθηκε ηθικά και πολιτικά. Και η αναμενόμενη στάση μεγαλοσύνης επιδείχτηκε τελικά, όχι από την οργανωμένη πολιτεία, αλλά από τον κρατούμενο, που απέδειξε στην πράξη ότι πάλευε όχι για τον θάνατο, αλλά για τη ζωή.

Αθήνα, 14/3/2021,

Θανάσης Καμπαγιάννης, Κώστας Παπαδάκης.

Εκκληση στον αγωνιστή απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται στην 64η μέρα απεργίας πείνας. Η κυβέρνηση, απομονωμένη και χωρίς καμία λαϊκή στήριξη, προσπαθεί να δολοφονήσει τον Δημήτρη Κουφοντίνα επειδή έχει αρνηθεί να υπογράψει δηλώσεις μετανοίας και δίνει με αξιοπρέπεια τη μάχη για να μεταφερθεί στον Κορυδαλλό και να εφαρμοστεί αυτό που προβλέπει ο εκδικητικός νόμος που η ίδια η κυβέρνηση έχει ψηφίσει. 

Οι κινήσεις αλληλεγγύης που αναπτύχθηκαν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας αντιμετώπισαν την πιο βάρβαρη καταστολή. Οι διαδηλώσεις απαγορεύτηκαν, χτυπήθηκαν χωρίς κανένα δισταγμό από τον κρατικό μηχανισμό με εκατοντάδες συλλήψεις, τραυματισμούς και προσαγωγές. Όμως, σταδιακά ένα ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας, της νεολαίας και των εργαζομένων συντάχθηκε με τον αγώνα του Δημήτρη Κουφοντίνα. 

Με αιχμή την αλληλεγγύη στην απεργία πείνας, αναδείχθηκε ένα πλατύ, μαζικό κίνημα που κέρδισε μαχητικά την παρουσία του στο δρόμο σπάζοντας τις χουντικές απαγορεύσεις. Παράλληλα, η ανάγκη για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών ολόκληρης της κοινωνίας και η σύγκρουση με τον αυταρχισμό της κυβέρνησης ενοποίησαν ένα πολύμορφο δυναμικό που εμφανίστηκε μαχητικά στο προσκήνιο.

Η νεολαία, ομάδες και οργανώσεις της αριστεράς και του αναρχικού χώρου, δικηγόροι, καλλιτέχνες, φίλαθλοι, διανοούμενοι, σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, δημοτικά σχήματα και εργατικές λέσχες, φεμινιστικές ομάδες, αγωνιστές και αγωνίστριες, πρωτοβουλίες κατοίκων ένωσαν τη φωνή τους και πορεύτηκαν μαζί στις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στη Νέα Σμύρνη, στο κέντρο της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη μετά την εκκένωση της κατάληψης της πρυτανείας του Α.Π.Θ, στα Χανιά και σε άλλες πόλεις. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω πια. Παρά τη δολοφονική μανία των σωμάτων ασφαλείας και τις προσπάθειες από τα κυρίαρχα ΜΜΕ να περισώσουν το κύρος της κυβέρνησης, λοιδορώντας και τρομοκρατώντας, είναι φανερό ότι ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο.

Η ηρωική απεργία πείνας και η αταλάντευτη στάση του Δημήτρη Κουφοντίνα λειτούργησαν παραδειγματικά.

Το αίτημά του, απόλυτα νομιμοποιημένο στη συνείδηση της κοινωνίας, δεν ικανοποιείται από μια κυβέρνηση που βρίσκεται στο περιθώριο, στηριζόμενη πλέον μόνο από την αμερικανική πρεσβεία, τα κυρίαρχα ΜΜΕ, τις δυνάμεις καταστολής και κάποια φασιστοειδή. Όμως, η  απεργία πείνας πέτυχε μια μεγαλύτερη νίκη, γεμίζοντας με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία το κίνημα για τη σκληρή αναμέτρηση που έρχεται, δημιουργώντας πανικό στα κρατικά επιτελεία.

Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε όλες και όλοι μαζί, μέσα και έξω από τα κελιά. Γι’ αυτό ζητάμε από τον αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα να μείνει ζωντανός και να συνεχίσουμε μαζί τον αγώνα. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται. Θα νικήσουμε!

Κοινή δήλωση των:

Αναμέτρηση – Ομάδα Κομμουνιστών/Κομμουνιστριών

ΑΡ.Α.Σ

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Ε.Ε.Κ

Κόκκινη Γραμμή – Ομάδα για την εργατική αντεπίθεση

Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά

Κρίσιμη η κατάσταση του Δ. Κουφοντίνα – Να δοθεί πολιτική λύση εδώ και τώρα

 Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Aκόμα πιο κρίσιμη έχει καταστεί η κατάσταση του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος διανύει σήμερα την 65η μέρα απεργία πείνας. Οι γιατροί της επιλογής του, Θοδωρής Ζδούκος και Κατερίνα Ντουζέπη, μετά από ενημέρωσή τους από τους συναδέλφους τους στη ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, περιγράφουν με λεπτομέρειες την κατάσταση, σημειώνοντας ότι: «Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου δηλώνει σταθερά ότι θα σεβαστεί την ιατρική δεοντολογία, όσον αφορά την δηλωμένη βούληση του απεργού, όμως επισημαίνει ότι ακόμη και αν ο απεργός αποφασίσει να αποδεχτεί τις υπηρεσίες του, η προσπάθεια επαναφοράς του, λόγω του οριακού σημείου στο οποίο έχει περιέλθει, αποτελεί μία διαδικασία μακρά και επίπονη, με κίνδυνο πληθώρας διαταραχών (σύνδρομο επανασίτισης)».

Η ανακοίνωση των δύο γιατρών αποτελεί κόλαφο στα όσα εξέμεσε χθες από το βήμα της Βουλής ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εμείς δεν έχουμε παρά να επαναλάβουμε αυτά που γράψαμε χθες το βράδυ:

Ν’ αφήσει την υποκριτική φιλανθρωπία ο Μητσοτάκης και να δώσει πολιτική λύση εδώ και τώρα. Εκτός αν έχει αποφασίσει να διεκδικήσει τον τίτλο του «Iron Man», που του απένειμε ο γιος του, παραπέμποντας στο «Iron Woman» της Θάτσερ.

Να ξέρει, όμως, ότι ο πρώτος νεκρός απεργός πείνας στην Ευρώπη του 21ου αιώνα δε θα τον στιγματίσει μόνο για πάντα, αλλά και θα κάνει σκόνη τα περί «ομαλότητας» που λέει. Οι ογκώδεις διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών το υπογραμμίζουν αυτό.

Η ανακοίνωση των γιατρών

O Δημήτρης Κουφοντίνας διανύει σήμερα την 65η ημέρα απεργίας πείνας.

Η κατάσταση είναι οριακή όπως την περιγράφουν οι γιατροί της ΜΕΘ.

Νοσηλεύεται για 25η μέρα στην ΜΕΘ του Νοσοκομείου Λαμίας, με πλήρη αποχή από σίτιση από τις 8-1-2021 και έχοντας αδυναμία λήψης υγρών από το στόμα από τις 11-2-2021, οπότε και αναγκάστηκε να αποδεχθεί την τοποθέτηση ορού ενυδάτωσης. Την 22-2-2021 διέκοψε αυτοβούλως τον ορό ενυδάτωσης, ο οποίος επανατοποθετήθηκε κατά τις τελευταίες ημέρες μετά την υπογκαιμικής αιτιολογίας οξεία νεφρική ανεπάρκεια που παρουσίασε, ως εκ της πλήρους αποχής από υγρά.

Η κατάστασή του είναι πολύ κρίσιμη εξαιτίας πολλών και πολύπλοκων συσσωρευμένων διαταραχών οργανικών συστημάτων, με προφανή κίνδυνο μόνιμων βλαβών και ανεπαρκειών αλλά και συνεχή δυνητικό κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου

Οι διαταραχές του απεργού αναλυτικότερα περιγράφονται σήμερα ως ακολούθως:

Μεγάλη απώλεια βάρους, με μεγάλη μυϊκή αδυναμία και ατροφία μεγάλων μυϊκών ομάδων (σαρκοπενία), με αδυναμία στήριξης κορμού και ορθοστάτησης.

Διαταραχές αισθητικότητας, τενοντίων αντανακλαστικών, ζάλη, ίλιγγος. Πιθανές μόνιμες βλάβες σε κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα.

Διαταραχές βλεννογόνων (ουλίτιδα, στοματίτιδα).

Διαταραχές αιμοποίησης – πανκυτταροπενία με κίνδυνο λοιμώξεων και αιμορραγιών.

Διαταραχές γαστρεντερικού με επεισόδια εμέτων (ενίοτε καφεοειδών) και κίνδυνο αυτόματων βακτηριαιμιών από βακτηριακή αλλόθεση.

Ελεγχόμενη (μετά από ιατρική παρέμβαση) υπογκαιμική οξεία νεφρική ανεπάρκεια.

Μεταβολικές διαταραχές οφειλόμενες σε κέτωση, επί του παρόντος μερικώς αντιρροπούμενες.

Κίνδυνος θανατηφόρου καρδιακής αρρυθμίας, πολλαπλής αιτιολογίας.

Διαταραχές λευκωμάτων (υποθρεψία)

Πολλαπλές διαταραχές σε κυτταρικό επίπεδο εξαιτίας χρόνιας αποστέρησης θρεπτικών συστατικών και απαραίτητων για το μεταβολισμό ουσιών.

Ανοσοκαταστολή συνεπεία της παρατεταμένης αποχής από σίτιση (υποθρεψία, λευκοπενία) και δυνητικός κίνδυνος θανατηφόρων λοιμώξεων και δη νοσοκομειακών.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου δηλώνει σταθερά ότι θα σεβαστεί την ιατρική δεοντολογία, όσον αφορά την δηλωμένη βούληση του απεργού, όμως επισημαίνει ότι ακόμη και αν ο απεργός αποφασίσει να αποδεχτεί τις υπηρεσίες του, η προσπάθεια επαναφοράς του, λόγω του οριακού σημείου στο οποίο έχει περιέλθει, αποτελεί μία διαδικασία μακρά και επίπονη, με κίνδυνο πληθώρας διαταραχών (σύνδρομο επανασίτισης).

Ως εκ τούτου, ακόμη και αν υπάρξει άμεση διακοπή της απεργίας πείνας, θα χρειαστεί ικανός χρόνος ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι ο κίνδυνος για τη ζωή θα έχει αποφευχθεί, ενώ δεν υπάρχει δυνατότητα να προβλεφθεί αν θα έχουν αποτραπεί μόνιμες οργανικές βλάβες.

Αθήνα 13/03/2021

Οι γιατροί επιλογής του απεργού πείνας :

Ζδούκος Θεόδωρος, Γενικός Ιατρός, Διευθυντής ΕΣΥ

Ντουζέπη Αικατερίνη, Αναισθησιολόγος-Εντατικολόγος, Επιμελήτρια Α΄ ΕΣΥ

«Ξεβράκωμα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη οι αποφάσεις της ΚΕΜ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΤΩΡΑ

Μας στάλθηκε από ΚΟΝΤΡΑ

Με δύο προκλητικές αποφάσεις που έλαβε σήμερα, η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών απέρριψε τις δύο αιτήσεις του Δημήτρη Κουφοντίνα για μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον φωτογραφικό νόμο 4760/2020.

Η ακριβής σύνθεση της ΚΕΜ δεν ανακοινώθηκε. Εχουμε μόνο δύο έγγραφα της Νικολάου, στα οποία παραθέτει το σκεπτικό και το διατακτικό των ομόφωνων αποφάσεων της ΚΕΜ (όχι τις ίδιες τις αποφάσεις). Δεν φαίνεται, δηλαδή, η σύνθεση του οργάνου που πήρε την απόφαση, όπως συμβαίνει με όλες τις δικαστικές και διοικητικές αποφάσεις. Υπενθυμίζουμε ότι η σύνθεση της ΚΕΜ, με κοινή απόφαση του υφυπουργού Προ Πο Οικονόμου και του υπουργού Δικαιοσύνης Τσιάρα είναι: πρόεδρος η Σοφία Νικολάου (με αναπληρωτή τον Ι. Σταλία, προϊστάμενο γενικής διεύθυνσης Διαχείρισης Καταστημάτων Κράτησης και Διαχείρισης Κρίσεων) και μέλη η επόπτης των Φυλακών Κορυδαλλού, αντεισαγγελέας Εφετών Πειραιά Καλλιόπη Νταγιάντα (με αναπληρώτρια την αναπληρώτρια επόπτη του Κορυδαλλού, εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιά Αικατερίνη Μπαρτζάκλη) και ο κουμπάρος και δικηγορικός συνεργάτης της Νικολάου, Θεόδωρος Παναγιώτου (με αναπληρωτή τον δικηγόρο Γρηγόριο Κάτσιο, ο οποίος έχει παραιτηθεί πρόσφατα).

Στο τέλος αυτού του σημειώματος παραθέτουμε και τις δύο αποφάσεις της ΚΕΜ, που αποτελούν μνημεία νομικής αυθαιρεσίας και κρατικού αυταρχισμού, ενταγμένες πλήρως στο δόγμα «νόμος και τάξη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το οποίο τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Είναι αποφάσεις που τις βρίσκει κανείς μόνο σε δικτατορικά καθεστώτα. Η κρατική καταστολή αποθεώνεται, βγαίνει έξω από κάθε νομικό πλαίσιο και παρουσιάζεται με το πιο ωμό της πρόσωπο. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Παίζουν με τη φωτιά! - Η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών, απέρριψε τα δυο αιτήματα του Δ. Κουφοντίνα

Με μία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών, που έγινε σήμερα, 11/3 μετά από αλλεπάλληλα αιτήματα και οχλήσεις από την συνήγορο και μετά την δημόσια έκκληση δεκάδων δικηγόρων προς την αρμόδια Εισαγγελέα, απορρίφθηκαν αυθημερόν τα δυο διαδοχικά αιτήματα του Δημήτρη Κουφοντίνα για μεταγωγή στις φυλακές Κορυδαλλού, με δυο διαδοχικές αποφάσεις (η δεύτερη μάλιστα θεμελιωμένη επί της πρώτης).

Η επιτροπή έκρινε την πρώτη μεταγωγή ως σύννομη (!) και απέρριψε την δεύτερη αίτηση με επίκληση μεταξύ των άλλων του επιχειρήματος ότι δεν συντρέχει λόγος μεταγωγής για λόγους υγείας, αφού ο ίδιος είναι υπαίτιος για την κατάσταση του (!!) και οφείλει να σταματήσει την απεργία πείνας για να σωθεί η ζωή του («τυχόν απόφαση περί μεταγωγής του δεν θα αποτελέσει τον λόγο επανόρθωσης της βλάβης του πάρα μόνον η απόφασή του να σταματήσει την απεργία πείνας και δίψας») !!!

____

Απ΄το f/b του Θανάση Καμπαγιάννη αντιγράφουμε:

Μετά από 63 μέρες απεργίας πείνας και πάνω από 70 μέρες εκκρεμούς αιτήματος, η ΚΕΜ συνεδρίασε σήμερα και απέρριψε τα δυο αιτήματα του κρατούμενου απεργού πείνας. 

Όποια καλόπιστη ή καλόπιστος υπάρχει εκεί έξω, δεν μπορεί να μην βλέπει σ' αυτούς τους απίστευτους χειρισμούς ότι το Υπουργείο βασανίζει τον κρατούμενο. 

Αυτή είναι η άποψή τους για τη νομιμότητα: 

Θες να τεθεί σε διαθεσιμότητα αστυνομικός που αυθαιρετεί; Οργάνωσε τοπικό ξεσηκωμό στη γειτονιά σου. 

Θες να συνεδριάσει ένα όργανο όπως προβλέπεται από τον νόμο; Κάνε 60 μέρες απεργία πείνας και φτάσε στο όριο του θανάτου.

Η είδηση από την ΕφΣυν:

«Η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών στη συνεδρίασή της αποφάσισε σήμερα να απορρίψει και τα δύο αιτήματα σχετικά με τη μεταγωγή του κρατούμενου απεργού πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα πίσω στον Κορυδαλλό.

Κατά συνέπεια είναι αυτονόητο ότι ανοίγει ξανά δρόμος για τους συνηγόρους του εφόσον έχουν δύο αρνητικές απαντήσεις να προσφύγουν στα αρμόδια δικαστικά όργανα.

Όλα αυτά, ενώ ο χρόνος τελειώνει και η ζωή του απεργού πείνας κρέμεται από μία κλωστή, καθώς σήμερα συμπληρώνονται 63 ημέρες.»

Πώς η Σοφία Νικολάου οργανώνει τον καφκικό εφιάλτη του Δημήτρη Κουφοντίνα

Μας στάλθηκε από ΚΟΝΤΡΑ

Στις 3 Μάρτη (σημειώστε την ημερομηνία), η Σοφία Νικολάου έκανε δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις. Το πρωί στο ΟΡΕΝ, το βράδυ στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1. Αφήνουμε στην άκρη τα γνωστά εμέσματα ενάντια στον Δημήτρη Κουφοντίνα και στεκόμαστε στο δρόμο της δικαστικής προσφυγής, που υποδείκνυε και που ήταν το τελευταίο καταφύγιο της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε καμιά δήλωση από πλευράς των δικηγόρων του Κουφοντίνα ότι σκοπεύουν να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Το αντίθετο: δήλωναν –και είχαν δίκιο- ότι δεν έχουν καμιά νομική δυνατότητα δικαστικής προσφυγής, διότι η αίτηση Κουφοντίνα για μεταγωγή στον Κορυδαλλό εκκρεμούσε ενώπιον της ΚΕΜ (Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών), στην οποία είχε υποβληθεί δυο φορές: μία από τον Κουφοντίνα στη γραμματεία της Φυλακής Δομοκού, στις 28.12.2020, και μία από τη συνήγορό του στις 28.2.2021.

Στον «αέρα» του ΟΡΕΝ πληροφορούν τη Νικολάου ότι η Ι. Κούρτοβικ ανακοίνωσε στο πρωινάδικο του ΑΝΤ1, ότι θα κάνει προσφυγή στο δικαστικό συμβούλιο Λαμίας. Η Νικολάου δηλώνει: «Είναι μια καλή εξέλιξη. Αυτό έπρεπε να κάνει εξαρχής. Να προσφύγει στη Δικαιοσύνη κι από εκεί και πέρα η Δικαιοσύνη να αποφασίσει εάν ο Κουφοντίνας πρέπει να επιστρέψει στον Κορυδαλλό ή όχι. Θα έπρεπε να προσφύγει εξαρχής, πριν καν αρχίσει την απεργία πείνας». Δεν παραλείπει, βέβαια, να εκφράσει το διακαή της πόθο: «Ο Κουφοντίνας θα πρέπει να σταματήσει την απεργία πείνας και να αναμένει την απόφαση της Δικαιοσύνης. Φαντάζομαι η Δικαιοσύνη θα είναι πολύ γρήγορη στη διαδικασία της».

Το βράδυ, στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, ο Χατζηνικολάου θέτει υπόψη της Νικολάου τη δήλωση Κούρτοβικ ότι θα κάνει προσφυγή στο δικαστικό συμβούλιο Λαμίας και η Νικολάου απαντά (με τα λειψά ελληνικά της): «Αυτό έπρεπε να κάνει εξαρχής. Να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, προκειμένου, εφόσον αμφισβητεί τη νομιμότητα των ενεργειών απ’ την πλευρά της γενικής γραμματείας για το ότι βρίσκεται στον Δομοκό ο Κουφοντίνας, αυτό έπρεπε να κάνει απ’ την αρχή. Και χαίρομαι ειλικρινά που το κάνει έστω κι αυτή τη στιγμή». Και κλείνει με τον καημό της: «Απομένει, όμως, να σταματήσει ο Κουφοντίνας την απεργία πείνας».

Κανένας δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή ότι αυτή η κυρία εξαπατούσε, όχι μόνο την υπεράσπιση Κουφοντίνα, αλλά και τους δημοσιογράφους συνομιλητές της και δι’ αυτών τον ελληνικό λαό. Γιατί είχε η ίδια φροντίσει, μια βδομάδα πρωτύτερα, να φράξει κάθε δυνατότητα δικαστικής διευθέτησης του ζητήματος!

Αυτό αποκαλύφθηκε όταν η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λαμίας κατέθεσε την πρότασή της προς το δικαστικό συμβούλιο. Αναφέρει η εισαγγελέας στην πρότασή της:

«Τέλος, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 10136-γ’/25-2-2021 έγγραφο της Γενικής Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Λαμίας, σε απάντηση σχετικού εγγράφου μας για την πορεία εξέτασης της υπόθεσης και του αιτήματος μεταγωγής του κρατουμένου, αναφέρεται ότι “το υποβληθέν αίτημα του κρατουμένου Δημητρίου Κουφοντίνα, έχει τεθεί όπως προβλέπεται (άρθρο 9 Ν. 2776/1999), προς εξέταση υπόψη της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών και βρίσκεται σε εκκρεμότητα. Σε κάθε περίπτωση, σχετική ληφθείσα απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών για την εν λόγω υπόθεση θα σας γνωστοποιηθεί άμεσα“».

Στις 25 Φλεβάρη, λοιπόν, όταν από την πλευρά των δικηγόρων του Κουφοντίνα δεν υπήρχε ούτε καν υπαινιγμός για δικαστική προσφυγή, η Νικολάου, με δική της πρωτοβουλία, έστειλε στην Εισαγγελία Λαμίας ένα έγγραφο (το οποίο φρόντισε να κρατήσει κρυφό), στο οποίο έλεγε, σε ελεύθερη απόδοση: «Προσέξτε: αν κάποια στιγμή σας καταθέσουν προσφυγή οι συνήγοροι του Κουφοντίνα, να ξέρετε ότι ο Κουφοντίνας δεν έχει πάρει απόρριψη από την ΚΕΜ. Η αίτησή του βρίσκεται σε εκκρεμότητα. Επομένως, βάσει του νόμου που επιτρέπει στο συμβούλιο εκτέλεσης ποινών να επιλαμβάνεται, μετά από δύο αρνήσεις, δε δικαιούστε να αποφασίσετε, διότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος»!

Στις 25 Φλεβάρη είχε στείλει προειδοποιητική επιστολή στην εισαγγελέα Λαμίας, φράζοντας το δρόμο σε κάθε δυνατότητα να γίνει δεκτή η προσφυγή της υπεράσπισης Κουφοντίνα, τις επόμενες μέρες έλεγε με αθώο ύφος «να προσφύγει στη Δικαιοσύνη ο Κουφοντίνας» και όταν οι δικηγόροι ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν προσφυγή στο δικαστικό συμβούλιο Λαμίας, εξέφραζε υποκριτικά την… ειλικρινή χαρά της που οι δικηγόροι την άκουσαν και έκαναν προσφυγή. Είχε στήσει μια παγίδα και ταυτόχρονα εξαπατούσε τον Χατζηνικολάου, τον Παυλόπουλο και τους άλλους αστούς δημοσιογράφους, λέγοντάς τους ότι το δικαστήριο της Λαμίας «θα αποφασίσει εάν ο Κουφοντίνας πρέπει να επιστρέψει στον Κορυδαλλό ή όχι», ενώ η ίδια είχε φροντίσει από τις 25 Φλεβάρη, με το έγγραφό της, να προειδοποιήσει τους δικαστές της Λαμίας να μην τολμήσουν να μπουν στην ουσία της υπόθεσης, γιατί η αίτηση Κουφοντίνα εκκρεμεί ακόμα στην ΚΕΜ!

Ας σημειωθεί ότι το ίδιο έγγραφο, που στην Εισαγγελέα Λαμίας είχε αποστείλει στις 25 Φλεβάρη, στη συνήγορο του Δ. Κουφοντίνα το έστειλε στις 3 Μάρτη. Μια βδομάδα μετά! Κανονικά η προσφυγή δε θα έπρεπε να κατατεθεί, γιατί δεν είχε προδήλως καμιά τύχη, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι η συμπεριφορά της Νικολάου.

Το δικαστήριο της Λαμίας δεν είχε δεύτερη επιλογή. Η Νικολάου με το έγγραφό της είχε δέσει τα χέρια εισαγγελέα και δικαστών.

Η εισαγγελέας πρότεινε: «Ως εκ τούτου, από τα στοιχεία που προσκομίζει ο προσφεύγων σε συνδυασμό με το ως άνω υπ’ αριθμ. 10136-γ’/25-2-2021 έγγραφο της Γενικής Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής, που επισυνάπτεται αυτεπαγγέλτως στο φάκελο της υπόθεσης, προκύπτει ότι επί του επικαλούμενου αιτήματος μεταγωγής του κρατουμένου στο Κ.Κ. Κορυδαλλού δεν εξεδόθη μέχρι την κατέθεση της υπό κρίση προσφυγής απορριπτική απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών». Κι αφού δεν εξεδόθη απορριπτική απόφαση της ΚΕΜ, ενώ ο Σωφρονιστικός Κώδικας απαιτεί να έχουν εκδοθεί δύο απορρπτικές αποφάσεις, η προσφυγή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Με την πρόταση της εισαγγελέα συμφώνησε ομόφωνα και το δικαστήριο, σημειώνοντας: «Ιδίως δε από το με αριθμό πρωτοκόλλου 10136-γ’/25-2-2021 έγγραφο της Γενικής Γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής με θέμα “Υποβολή αιτήματος εξέτασης υπόθεσης του κρατούμενου Κουφοντίνα Δημητρίου“, προκύπτει ότι το υποβληθέν αίτημα του προσφεύγοντος για μεταγωγή του στο Κ.Κ. Κορυδαλλού έχει τεθεί προς εξέταση υπόψη της Κ.Ε.Μ. και βρίσκεται σε εκκρεμότητα. Ως εκ τούτου, δεν εκδόθηκε μέχρι την κατάθεση της προσφυγής απορριπτική απόφαση της Κ.Ε.Μ., και μάλιστα δύο φορές απορριπτική, όπως απαιτεί η διάταξη του άρθρου 9 παρ. 4 Σωφρονιστικού Κώδικα».

Ετσι, η προσφυγή απορρίφθηκε. Απορρίφθηκε με βάση το έγγραφο που είχε φροντίσει να στείλει η Νικολάου, προτού καν υπάρξει «μυρωδιά» προσφυγής.

Απευθυνόμαστε σε όσους και όσες ομνύουν στον «νομικό πολιτισμό», το «κράτος δικαίου», την «ισονομία» και όλα τα ηχηρά παρόμοια και τους ρωτάμε: πώς θα χαρακτηρίζατε ένα κυβερνητικό στέλεχος που στήνει τέτοιου είδους παγίδες; Πώς μπορεί ένας πολίτης (ο Κουφοντίνας είναι πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας, μην το ξεχνάμε) να βρει το όποιο δίκιο του, όταν η εκτελεστική εξουσία (για να μιλήσουμε με όρους αστικής κοινωνιολογίας) τού συμπεριφέρεται με τέτοιο τρόπο; Οταν τον στέλνει στα δικαστήρια, έχοντας φροντίσει να φράξει κάθε δρόμο εξέτασης του αιτήματός του από τα δικαστήρια, ενώ την ίδια στιγμή δεν εξετάζει την αίτηση που αυτός έχει υποβάλει;

Φέρτε στο νου σας όλη τη μεθόδευση από την αρχή. Η εκτελεστική εξουσία φτιάχνει ένα φωτογραφικό νόμο για να τον διώξει από τις αγροτικές φυλακές. Μετά παραβιάζει αυτόν τον νόμο και τον στέλνει στον Δομοκό αντί για τον Κορυδαλλό. Ο κρατούμενος πολίτης καταθέτει αίτηση ζητώντας να εφαρμοστεί ό,τι προβλέπει ο φωτογραφικός νόμος, αλλά η εκτελεστική εξουσία κλειδώνει την αίτηση σ’ ένα συρτάρι και την «ξεχνάει». Ο κρατούμενος πολίτης ζητάει να του δώσουν αντίγραφα των αποφάσεων που τον αφορούν και η εκτελεστική εξουσία αρνείται να του τα δώσει, κοροϊδεύοντάς τον αισχρά. Ο κρατούμενος πολίτης αναγκάζεται να ξεκινήσει απεργία πείνας. Η εκτελεστική εξουσία τον αγνοεί, μέχρι που μπροστά στον απεργό πείνας κρατούμενο πολίτη διαγράφεται το φάσμα του θανάτου. Τότε η εκτελεστική εξουσία του λέει να πάει στα δικαστήρια, έχοντας όμως φροντίσει στα μουλωχτά να πει στα δικαστήρια ότι δε δικαιούνται να βγάλουν απόφαση, γιατί το αίτημα του κρατούμενου βρίσκεται ακόμα στη δικαιοδοσία της εκτελεστικής εξουσίας και τα δικαστήρια δεν έχουν ακόμα δικαιοδοσία.

Αν ζούσε ο Κάφκα, ίσως έγραφε μια δεύτερη εκδοχή της «Δίκης». Ομως εδώ δε βρισκόμαστε στο πεδίο της λογοτεχνίας, βρισκόμαστε στο πεδίο της πολιτικής. Η Σοφία Νικολάου, υπό άλλες συνθήκες, θα είχε πάρει πόδι. Ομως, το γεγονός ότι κάνει αυτά που κάνει ειδικά ενάντια στον Δημήτρη Κουφοντίνα, ένα πρόσωπο που έχουν φροντίσει να το φορτίσουν ιδεολογικά και πολιτικά, έτσι που να χάνει την ιδιότητα του κρατούμενου (πολιτικού κρατούμενου για εμάς) ενός αστικού κοινοβουλευτικού καθεστώτος και να αντιμετωπίζεται ως κρατούμενος μεσαιωνικής μοναρχίας, την προστατεύει.

Ανεξάρτητα, όμως, από τις μαφιόζικου τύπου μεθοδεύσεις της Νικολάου και των εντολοδόχων της, οφείλουν όλοι να αντιληφθούν ότι, μετά και τη σημερινή απόφαση της προέδρου του ΣτΕ, όλη η νομικίστικη θολούρα διαλύθηκε και τα πράγματα είναι πλέον πεντακάθαρα: η αίτηση του Κουφοντίνα για μεταγωγή του στον Κορυδαλλό είναι αποκλειστικά αρμοδιότητας της ΚΕΜ. Κανενός δικαστηρίου, ποινικού ή διοικητικού.

Η ΚΕΜ πρέπει να συγκληθεί άμεσα και να συζητήσει την αίτηση που έχει υποβάλει ο Δ. Κουφοντίνας από τις 28.12.2020 (και την έχει επανυποβάλει η συνήγορός του στις 28.2.2021). Κι επειδή η Νικολάου δε συγκαλεί την ΚΕΜ, όπως έχει υποχρέωση (70 μέρες πέρασαν από την υποβολή της αίτησης, 61 μέρες απεργία πείνας συμπλήρωσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας), επειδή ούτε ο κουμπάρος της προτίθεται να κάνει κάτι (αυτό δα έλειπε), οφείλει να πάρει την πρωτοβουλία το τρίτο μέλος της ΚΕΜ, η επόπτρια των φυλακών Κορυδαλλού, αντεισαγγελέας Εφετών Πειραιά Καλλιόπη Νταγιάντα, όπως ήδη την καλούν με δημόσια επιστολή τους δεκάδες δικηγόροι και νομικοί.

Η πιο μεγάλη γιάφκα των τρομοκρατών είναι η πρεσβεία των Αμερικάνων

Πηγή: "Αυγή"

Παρέμβαση στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, πραγματοποίησαν αλληλέγγυοι στον απεργό πείνας, Δημήτρη Κουφοντίνα σε ένδειξη συμπαράστασης.

Οι αλληλέγγυοι κράταγαν πανό που έγραφε «η πιο μεγάλη γιάφκα των τρομοκρατών είναι η πρεσβεία των Αμερικάνων», και κατευθύνθηκαν προς τη αμερικάνικη πρεσβεία.

Εκεί στάθηκαν οι συγκεντρωμένοι φωνάζοντας συνθήματα υπερ του αιτήματος του απεργού πείνας για μεταφορά του στον Κορυδαλλό, ενώ πέταξαν τρικάκια και αποχώρησαν.

«Η σημερινή συγκέντρωση έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία αποτελεί ακόμα έναν σταθμό της πολιτικής υπεράσπισης του συντρόφου και μια εκδήλωση ταξικής και κοινωνικής αντιπάθειας απέναντι στους πραγματικούς δολοφόνους και τρομοκράτες» αναφέρει η «Συνέλευση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα».

Η νίκη του Δημήτρη Κουφοντίνα

Γράφει ο mitsos175

Διαβάζοντας το ενδιαφέρον άρθρο «το σιδερόφραχτο κράτος δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις παρά μόνο με την οργανωμένη λαϊκή αντιβία» κατανοούμε πως η αστική δικτατορία – το να μιλάμε με τέτοιες συνθήκες για δημοκρατία είναι γελοίο – τρέμει έναν άνθρωπο!

Κατανοούμε και το λόγο: Το μονοπώλιο της βίας. Το κράτος δεν έχει κανένα πρόβλημα να δέρνουν ή να σκοτώνουν οι μπάτσοι του, έχει όμως σοβαρό θέμα όταν υιοθετείται η βία ως απάντηση στην κρατική τρομοκρατία. Γι αυτό βασανίζουν τον Κουφοντίνα.

Γιατί έδειξε πως, αν δεν υπήρχε ένα τυχαίο περιστατικό, το κράτος θα ήταν ανίκανο να εξαρθρώσει την Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη! Δεκαετίες η μεθοδικότητα και προσοχή που έδειξε η οργάνωση ήταν εκπληκτική. Πέτυχε μια σειρά από χτυπήματα τα οποία δεν μπορούσε να πετύχει κάποιος μόνος του. Η αδυναμία του κράτους να ανακαλύψει τους δράστες δημιούργησε το θρύλο πως τάχα είχαν υποστήριξη από κόμματα κλπ, πράγμα εντελώς αναληθές.

Είναι η βία απάντηση στη βία; Σίγουρα η βία του κράτους φέρνει βία. Η βία και η αδικία της αποκαλούμενης «Μεταπολίτευσης» έφερε τη 17 Νοέμβρη. Η προκλητικότατη ανοχή που έδειξε η ΝΔ στους προδότες φασίστες πραξικοπηματίες γέμισε τον κόσμο αγανάκτηση. Τα «σταγονίδια» όπως αποκαλούσαν τους ρουφιάνους, τους βασανιστές, τους χουντικούς δολοφόνους, έλυναν και έδεναν ακόμα και μετά το 1974. Όπως κάνουν πάλι τώρα οι ναζί.

Ο Μάλλιος πχ έλεγε προκλητικά πως «δεν άλλαξε τίποτα», υπονοώντας πως θα συνέχιζε τις διώξεις και τα απάνθρωπα βασανιστήρια των Αριστερών και Κομμουνιστών μέσα στα τμήματα υπό τις ευλογίες αυτή τη φορά της Νέας Δικτατορίας δήθεν Νέας Δημοκρατίας. Όσοι λοιπόν είχαμε θύματα του «σκύλου της ΕΣΑ», για να θυμηθούμε κάποια συνθήματα της εποχής, είπαμε «να αγιάσει το χέρι αυτών που έκαναν». Έτσι νιώσαμε, δεν εξετάσαμε θεωρία.

Η 17Ν κατόρθωσε κάτι πολύ σημαντικό: Να περάσει ο φόβος και στην απέναντι πλευρά, στους ισχυρούς. Τους μπάτσους, τους πολιτικούς, τους πράκτορες της CIA, τους πλούσιους που τους υποστήριζαν.

Επειδή αναφέρθηκε το ΚΚΕ, είμαι με τη θέση του Κόμματος. Δεν υποστηρίζω τέτοιες ενέργειες. Δεν μπορεί όμως να μην δω το αποτέλεσμα στο ηθικό των ταξικών αντιπάλων κάθε φορά, που η Οργάνωση αναλάμβανε δράση. Έτρεμαν! Γι αυτό τώρα βασανίζουν τον Κουφοντίνα, για να πάψουν να φοβούνται. Ακόμα όμως τρέμουν, κι αυτό είναι νίκη του Κουφοντίνα.

Όπως νίκη είναι το ξεβράκωμα της αστικής χούντας. Είδαμε την υποκρισία σε όλο το μεγαλείο. Είδαμε πως δεν τολμούν να εφαρμόσουν ένα φωτογραφικό νόμο που οι ίδιοι ψήφισαν, γιατί βρέθηκε μια πρόταση που δεν φαντάστηκαν πως θα χρησιμοποιήσει ο Κουφοντίνας, για να δείξει πως είναι αιχμάλωτος και όχι ποινικός κρατούμενος.

Οφείλω να πω, πως η ΝΔ πάει φιρί – φιρί για νέες παρόμοιες οργανώσεις. Αν θέλουν να ξαναδούν την 17 Νοέμβρη, ας συνεχίσουν το αυταρχισμό, τα ψέματα, την υποκρισία και τη βλακεία.

Μυτιλήνη: Δράση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα (Βίντεο)

Της Τ. Γ.

Ο απεργός πείνας και δίψας δεν είναι μόνος .Η Νέα Δικτατορία δεν θα περάσει... 

 Από κάθε γωνιά της χώρας πολίτες στέλνουν την αλληλεγγύη τους και στηρίζουν τον δίκαιο αγώνα του. 

Ενα ολιγόλεπτο δρώμενο, πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι στην προκυμαία Μυτιλήνης. 

Πολίτες, ντυμένοι στα μαύρα, με το σώμα τους συμβόλισαν τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στα δικαιώματα του απεργού, και όχι μόνο ... 

Ο βρόχος σφίγγεται καθημερνά γύρω από το λαιμό του απεργού, γύρω απ' τα δικαιώματα, γύρω απ΄' τα εναπομείναντα ψήγματα δημοκρατίας ... 

Μα μέσα από αποφασιστικούς αγώνες, οι υψωμένες γροθιές, θα νικήσουν. 

Υ.Γ. Στο πέρας της εκδήλωσης, έγινε έλεγχος στους συμμετέχοντες, και σε λίγα λεπτά, μεγάλη αστυνομική δύναμη, κατέκλυσε το χώρο της προκυμαίας.

 

Το σιδερόφραχτο κράτος δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις παρά μόνο με την οργανωμένη λαϊκή αντιβία

Του Γ.Γ.

«Tο οργανωμένο κράτος δεν πρέπει να στείλει ένα λανθασμένο μήνυμα. Οτι, δηλαδή, απεμπολεί το δικαίωμα της επιβολής της τάξης και του μονοπωλίου της βίας, το οποίο καλώς ή κακώς διαθέτει για την τήρηση των νόμων».

Κυριάκος Μητσοτάκης

 "Η επιβολή του νόμου εμπεριέχει στοιχεία αναγκαστικότητας. Το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας".

Μάκης Βορίδης

Πάμε τώρα στην ουσία και να σχολιάσουμε τα πρόσφατα γεγονότα που έχουν σχέση στις δράσεις αλληλεγγύης στο δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας και δίψας Δ. Κουφοντίνα, που σήμερα βρίσκεται στην 59η μέρα του αγώνα του και η ζωή του κρέμεται σε μια κλωστή.

Δεν θα αναφερθώ γενικότερα για τις δυνάμεις καταστολής σαν πυλώνα του αστικού κράτους. Το έχω κάνει σχολιάζοντας ένα άρθρο του Μ. Κοττάκη.

Από χτες παρακολουθώντας όλους τους δημοσιολόγους, σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, οι οποίοι σχολίαζαν το ασφαλίτικο κρεσέντο στο Σύνταγμα ήταν σαν να έβλεπες μπάτσους που έβγαζαν το πηλήκιο τους και έπιαναν το μαρκούτσι και την πένα του δημοσιοκάφρου.  

Αναφέρουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση για να δούμε πάνω σε πιο καμβά εξελίχθηκε όλη η σχετική ειδησεογραφία των καθεστωτικών ΜΜΕ.

Κοιτάξτε πόση παραπληροφόρηση και κυβερνητική προπαγάνδα μπορεί να περιέχει μια και μόνο πρόταση. Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα της ΕΡΤ: "Αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν να απωθήσουν τους συγκεντρωμένους υποστηρικτές του πολυϊσοβίτη, για ακόμα μία μέρα, στο κέντρο της Αθήνας". 

Η απρόκλητη επίθεση στων δυνάμεων καταστολής στους διαδηλωτές ονομάζεται "προσπάθεια απώθησης", η αλληλεγγύη σε ένα δίκαιο αίτημα ενός κρατουμένου, η απαίτηση δηλαδή να εφαρμοστεί ο δικός τους λεγόμενος "νομικός πολιτισμός" χαρακτηρίζεται "υποστήριξη στον πολυισοβίτη"! Τύφλα να 'χουν δηλαδή οι κυβερνητικές ανακοινώσεις που έβγαζε ο μακαρίτης Γ. Γεωργαλάς επί Απριλιανής δικτατορίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της ΓΑΔΑ, οι διαδηλωτές επιχείρησαν να καταλάβουν το οδόστρωμα της οδού Φιλελλήνων γι’ αυτό «οι αστυνομικές δυνάμεις που έσπευσαν άμεσα, τους απώθησαν με χρήση των αναγκαίων μέσων, ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω κλιμάκωση». Το ίδιο έπραξαν λίγο αργότερα στις οδούς Σταδίου, Πανεπιστημίου και Ακαδημίας...

Το "επιχείρημα" ότι το κράτος με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του χρειάζεται κάποια πρόφαση να την χρησιμοποιήσει σαν "άλλοθι" ώστε να καταστείλει λαϊκή ή εργατική κινητοποίηση είναι αστείο, γι' αυτό προσπερνάμε την μπατσάδικη ανακοίνωση
Γελοίος είναι επίσης ο ισχυρισμός ότι ορισμένοι μπάτσοι έχουν ανάγκη κάποιο πρόσχημα για να εκτονώσουν σε πολίτες τα κτηνώδη αισθήματά τους.

Στην εποχή του Χρυσοχουντίδη και της νεοδημοκρατικής "κανονικότητας" δεν έχουν ανάγκη να επικαλεστούν, καμιά δικαιολογία για να ξυλοκοπούν και να βιαιοπραγούν σε πολίτες, 

Αλήθεια, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που ισχυρίζονται ότι πρέπει να αγωνιστούμε για τον "εκδημοκρατισμό" των κατασταλτικών μηχανισμών; 

Το θέμα όμως, δεν είναι απλώς να αντιμετωπίζουμε ειδησεογραφικά μια κατάσταση. Το ζητούμενο είναι με ποιο τρόπο θα την αντιμετωπίσουμε. Και η άποψη μου είναι γνωστή. Η λύση είναι μια: Η εκδήλωση στοχευμένης μαζικής λαϊκής αντιβίας. Να μπολιαστεί το συνειδητό με το ασυνείδητο και αυθόρμητο, να εκφραστεί αυτό στους δρόμους και τότε θα τρίξουν στην κυριολεξία τα θεμέλια  του αστικού πολιτικού συστήματος.

 Η επιδίωξη του καθεστώτος είναι ξεκάθαρη. Το μονοπώλιο της βίας πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού. Να παραμείνει αποκλειστικό προνόμιο, περιουσιακό στοιχείο του αστικού κράτους. Οι πολίτες πρέπει να παραμένουν υποταγμένοι και να νιώθουν στο πετσί τους την βία των ένστολων πραιτόρων του συστήματος. 

Εδώ όμως μπαίνει ένα ερώτημα που πρέπει να το απαντήσουμε ξεκάθαρα. Ολες αυτές τις μέρες είχαμε μια σειρά δράσεις αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα. Αναφερόμαστε στον εμπρησμό αυτοκινήτων μπάτσων, καταστροφή ΑΤΜ τραπεζών κ.α 

Τέτοιες ενέργειες έχουν ουσιαστικά αποτελέσματα; 

Αρχικά δεν έχουμε κανένα λόγο να τις καταδικάσουμε, όμως κάνει το ΚΚΕ (και όχι οι κομμουνιστές που έχουν μια διαφορετική προσέγγιση στον μ/λ απ' ότι το κόμμα του Περισσού). 

Είναι όμως ατελέσφορες. Το σιδερόφραχτο κράτος δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις παρά μόνο με την οργανωμένη λαϊκή αντιβία Οπως έλεγε και ο Λένιν «Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη. Και οι μεμονωμένες τρομοκρατικές ενέργειες μπορούν και πρέπει να φέρουν όφελος μόνο όταν βρίσκονται σε στενή και άμεση σύνδεση με το μαζικό κίνημα». 

Και εδώ θεωρούμε σκόπιμο να επαναφέρουμε ένα περασμένο κείμενο του Πανεπιστημιακού δασκάλου Γιώργου Ρούση, το οποίο κάνει κριτική σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ για τις απόψεις που έχουν περί βίας.

Σαν επίλογος μια άποψη του Δημήτρη Κουφοντίνα: 

 «Ο ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός δεν μπορεί παρά να είναι έργο της κινητοποιημένης και οργανωμένης κοινωνίας. Η δράση του αντάρτικου πόλης δεν μπορεί να νοηθεί σε αντίθεση με τη λαϊκή κινητοποίηση, ανεξάρτητα και αποκομμένα από αυτήν. Αν δεν υπάρχει λαϊκή στήριξη στο αντάρτικο σχέδιο, αναπόφευκτα αυτό οδηγείται στην αποτυχία. Ο αγώνας δεν μπορεί να είναι καθαρά στρατιωτικός. Χρειάζεται να είναι πολιτικοστρατιωτικός».

Και οι συστημικοί γραφιάδες ομολογούν τον πανικό τους για το τι επέρχεται μετά την σχεδιαζόμενη κρατική δολοφονία του πολιτικού κρατούμενου.

Δεν έχει καθόλου άδικο το αγωνιστής γιατρός Πάνος Παπανικολάου στην εκτίμησή του ότι το κράτος είναι πανικόβλητο και αντιδράει σπασμωδικά επιδιδόμενο σε ένα κρεσέντο καταστολής.
Ολη αυτή η συμπεριφορά του απέναντι στο κίνημα αλληλεγγύης που υπάρχει στο δίκαιο αίτημα του απεργού πείνας και δίψας είναι δείγμα πανικού γι' αυτό που έρχεται, αν συμβεί το  απευκταίο.
Και προφανώς το έχει αντιληφθεί, αλλά εγκλωβισμένο στις επιταγές των επικυρίαρχων δεν έχει περιθώρια να αναθεωρήσει την στάση του. 

Ισως μόνο αν η δυναμική επέμβαση του λαϊκού παράγοντα  γίνει τόσο ασφυκτική και η Ν.Δ. αναγκαστεί να συνειδητοποιήσει ότι να ποντάρει μόνο στην ακροδεξιά της εκλογική βάση, δεν της αρκεί για να μπορέσει να διατηρηθεί στην κυβερνητική εξουσία, αναθεωρήσει την στάση της. Τα χρονικά περιθώρια είναι όμως εντελώς περιορισμένα. Από στιγμή σε στιγμή μπορεί να έχουμε τον πρώτο νεκρό απεργό πείνας στην Ελλάδα. Και τότε τίποτα δεν θα είναι το ίδιο με χτες. Αυτό παρουσιάζεται να μην το αντιλαμβάνονται τα εξουσιαστικά κυβερνητικά παχύδερμα, όμως κάποιοι που δεν είναι τυφλωμένοι από ταξικό μίσος αρχίζουν να το συνειδητοποιούν. 

Μόνο λοιπόν τυχαία δεν θεωρούμε την σημερινή παρέμβαση που κάνει το καλύτερο δημοσιογραφικό πιστόλι του Μαρινάκη.

Προφανώς καρφί δεν καίγεται στον Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου αν ο Δ. Κουφοντίνας δολοφονηθεί από τα πυρά αναλγησίας της κυβέρνησης. Εχει όμως την στοιχειώδη αντίληψη και καταλάβει ότι ο θάνατος του θα δημιουργήσει ένα εκρηκτικό σκηνικό δύσκολα διαχειρίσιμο για το σύστημα. Τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις που θα επακολουθήσουν φοβάται και αυτό γράφει όσο πιο "στρογγυλεμένα" μπορεί μέσα από άρθρο του στο in.gr.  

Κάποιες φορές πρέπει στην πολιτική αλλά και στη ζωή να σκεφτόμαστε με βάση το «τι θα γίνει εάν…» και όχι με βάση την επικοινωνιακή φόρτιση της στιγμής.

Αυτό πρέπει να το αναλογιστούμε και σε σχέση με την απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα.... 

Όμως, ακριβώς επειδή έχουμε κράτος δικαίου ακόμη και οι καταδικασμένοι και φυλακισμένοι δολοφόνοι έχουν δικαιώματα και πρέπει να μπορούν να τα ασκούν. Όπως και έχουν και το δικαίωμα να αγωνίζονται για αυτά.

Άρα λοιπόν το επίδικο είναι αυτό: εάν θα ικανοποιηθεί ένα αίτημα ενός κρατούμενου, που όχι μόνο ο ίδιος αλλά και αρκετοί έγκριτοι νομικοί υποστηρίζουν ότι εντάσσεται στα δικαιώματά του. Και μαζί του υπάρχει και ένα άλλο επίδικο που αφορά το εάν είναι θεμιτό σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία να οδηγηθεί στο θάνατο ένας άνθρωπος που το βασικό του αίτημα είναι να μεταχθεί σε μια ορισμένη φυλακή... 

 Κρατούμενος θα είναι και στον Κορυδαλλό.... 

 Διαφορετικά θα έχουμε ένα αδιέξοδο που θα συνεχίζεται και προφανώς τον πραγματικό κίνδυνο η απεργία πείνας να έχει τραγική κατάληξη, με όλα όσα αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Και τότε τα πράγματα δεν θα αφορούν πια την επικοινωνία…

Δεν μπορεί να γνωρίζουμε αν αυτές οι επισημάνσεις του γραφιά του "κουμπάρου" θα βρουν ώτα μη ακουόντων στο Μέγαρο Μαξίμου ή θα τους δημιουργήσουν προβληματισμό. Σε κάθε περίπτωση πάντως έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα.