Μια "λεπτομέρεια" σχετικά με την σύλληψη των φερομένων μελών της "Οργάνωσης Επαναστατικής Αυτοάμυνας"

Του Γ.Γ.

Δεν έχουμε κάνει την παραμικρή αναφορά για την σύλληψη κάποιων ατόμων τα οποία η Ασφάλεια τα παρουσιάζει ότι ανήκαν στην  "Οργάνωση Επαναστατικής Αυτοάμυνας".
Ο αποκλειστικός λόγος είναι ότι δεν έχουμε δικό μας αξιόπιστο ρεπορτάζ και φυσικά δεν θα ανακυκλώναμε τα όσα διαρρέουν οι μπάτσοι.

Προσέξτε τώρα μια "λεπτομέρεια". Οι μπάτσοι ανεβάζουν σήμερα στην επίσημη ιστοσελίδα τους,  τις φωτογραφίες των συλληφθέντων και αρκετά ηλεκτρονικά ΜΜΕ τις αναδημοσιεύουν.
Μάλιστα σύμφωνα με την ηγεσία της αστυνομίας οι δημοσίευση των φωτογραφιών "κρίνεται ως απολύτως αναγκαία, χάριν της προστασίας του κοινωνικού συνόλου και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας, για τον κολασμό των διωκόμενων εγκλημάτων αλλά και προς ανακάλυψη των στοιχείων ταυτότητας λοιπών συνεργών στην εν λόγω υπόθεση".

Ομως, επειδή δεν φύρανε εντελώς η μνήμη μας ασυναίσθητα μας δημιουργήθηκε μια σύγκριση. Μετά από πριν μέρες από την σύλληψη τους, η ασφάλεια -με εισαγγελική άδεια φυσικά- δίνει στην δημοσιότητα τις φωτογραφίες των φερόμενων της "ΟΕΑ". Ζητάει μάλιστα από τους πολίτες να γίνουν χαφιέδες "προς ανακάλυψη των στοιχείων ταυτότητας λοιπών συνεργών στην εν λόγω υπόθεση".

Κάντε τώρα μια μικρή χρονική διαδρομή. Ηταν αρχές Μάρτη του 2018 όταν ανακοινώνεται η σύλληψη 11 μελών της φασιστικής οργάνωσης Combat 18. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι τύποι αυτοί «συνέστησαν ομάδα με στόχο, εκτός από επιθέσεις στους συνήθεις στόχους, να προχωρήσουν και σε προβοκατόρικες ενέργειες ικανές να οδηγήσουν τη χώρα σε πολύ μεγάλες περιπέτειες, ακόμη και σε ένοπλη σύρραξη με τη γειτονική Τουρκία». 

Απ' την πρώτη στιγμή η "δικαιοσύνη" τους, αφήνει ελεύθερα τα 4 από τα 11 άτομα της ναζιστικής συμμορίας, και η υπόθεση της βρίσκεται στις δικαστικές καλένδες.
Να θυμίσουμε ότι πάντα σύμφωνα με την δικογραφία η Combat 18.ήταν μια «δομημένη εγκληματική οργάνωση» στην κατοχή της οποίας βρέθηκαν σοβαρά ενοχοποιητικά στοιχεία όπως τα πενήντα κιλά νιτρικής αμμωνίας, πρώτη ύλη για την κατασκευή βόμβας ANFO, αρκετά όπλα κλπ.

Αλλη μια "λεπτομέρεια", επίσης είναι ότι οι νεοναζί που έχουν παραδεχθεί ​30 τρομοκρατικές επιθέσεις και συνδέονται με τη Χ.Α. παραπέμπονται ως εγκληματική οργάνωση, με άρθρο 187 ΠΚ, και όχι ως τρομοκρατική, παρότι η δράση τους είναι ο ορισμός του "τρομονόμου".  

Στους ναζί, λοιπόν αυτούς που συνελήφθησαν η ασφάλεια ποτέ δεν έδωσε στην δημοσιότητα φωτογραφίες τους ούτε ζήτησε από τους πολίτες να γίνουν χαφιέδες για να αποκαλύψουν στοιχεία για την εγκληματική τους δράση.
Ο λόγος απλώς. Οι ναζί αυτοί "Λυσσούσαν να κάψουν μετανάστες ζωντανούς",  και οι στόχοι τους ήταν αναρχικοί και αντιεξουσιαστές. σύμφωνα με όσα είχαν αποκαλυφθεί τότε. (Κάντε μια αναζήτηση στο μπλοκ μας με κλειδί  Combat 18).

Ε, δεν λέει σε τέτοια άτομα η αστυνομία να δώσεις στην δημοσιότητα τις φωτογραφίες τους και να τα εκθέσει. Ετσι δεν είναι;

24ωρη άδεια από τις φυλακές στον Δ. Κουφοντίνα;

Η αίτηση αδείας απορρίπτεται επειδή «δεν εκδήλωσα μεταστροφή και μεταμέλεια, ούτε αποκήρυξα τη δράση μου» και επειδή πιστεύω ότι η επανάσταση την οποία οραματίζομαι δεν μπορεί να γίνει ειρηνικά αλλά απαιτείται η άσκηση αντιβίας…

Το ζήτημα αφορά ολόκληρη την αγωνιζόμενη κοινωνία, γιατί δεν πρόκειται μόνο για μια επίθεση απέναντι σε ένα δικαίωμα-κατάκτηση. Η απαίτηση για δηλώσεις μετανοίας αποτελεί επίθεση στον πυρήνα της συλλογικής μνήμης και της αγωνιστικής παράδοσης, που ξεπερνά συγκεκριμένες επιλογές και αποσκοπεί στην αντιστροφή των λαϊκών αξιών...

Οσο με αφορά, επαναλαμβάνω άλλη μια φορά ότι η μόνη δήλωση που μπορώ να κάνω είναι ότι δεν υπογράφω δηλώσεις μετανοίας, ότι είμαι από εκείνους που δεν εξαργυρώνουν την όποια άδεια με τίμημα τη συνείδησή τους. Κι ότι θα συνεχίσω και αυτόν τον αγώνα με όσα μέσα διαθέτει ένας πολιτικός κρατούμενος, γιατί εμείς την επαναστατική και προσωπική αξιοπρέπεια δεν τη βάζουμε στο ζύγι.

Δημήτρης Κουφοντίνας

Εφτά χρόνια τώρα ο Δ. Κουφοντίνας δικαιούται άδεια από τις φυλακές και καταπατώντας και τους δικούς τους νόμους του την στερούν γιατί, λένε, δεν κάνει δήλωση αποκήρυξης των ιδεών του και γιατί στη φυλακή «συγχρωτίζεται» με άλλους πολιτικούς κρατούμενους!

 Αν ισχύει το δημοσίευμα που υπογράφει σήμερα η Ιωάννα Μάνδρου στην ιστοσελίδα της «Καθημερινής» από αύριο το πρωί ο Δημήτρης Κουφοντίνας θα πάρει 24ωρη άδεια από τις φυλακές.

Το λακωνικό δημοσίευμα αναφέρει:

Διήμερη άδεια έχει ζητήσει να λάβει από τις φυλακές ο Δημήτρης Κουφοντίνας, όπου εκτίει ποινή, καθώς είναι καταδικασμένος σε έντεκα φορές ισόβια για τις δολοφονίες της 17Ν. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, το ηγετικό στέλεχος της 17Ν, που βρίσκεται στη φυλακή από τότε που συνελήφθησαν τα μέλη της οργάνωσης, ζήτησε διήμερη άδεια από το αρμόδιο συμβούλιο της φυλακής και το αίτημα του τέθηκε προς εξέταση από τους αρμοδίους (συμβούλιο) στο οποίο μετέχει και εισαγγελικός λειτουργός. 

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το αίτημα του έγινε δεκτό και ο Δημήτρης Κουφοντίνας αύριο το πρωί αναμένεται, εκτός απροόπτου, να περάσει για πρώτη φορά την πόρτα της φυλακής

Εδωσε "γραμμή" ο "Τσεκουράτος" και ακολούθησε ο Κούλης

Και η "πληρωμένη" απάντηση στους παραπάνω από τον γιο του Δημήτρη:

Ενοπλη επίθεση στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ

Δεν έχουμε καμιά διάθεση να επαναλάβουμε τα όσα διοχετεύει η αντιτρομοκρατική και αναπαράγουν τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ για την ένοπλη επίθεση που έγινε σήμερα, λίγα λεπτά πριν της 8 στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ.
Το μόνο που μπορεί να τονίσουμε είναι η παπαριά που είναι κοινή συνεισταμένη όλων των ΜΜΕ ότι δηλαδή "οι δράστες ήθελαν αστυνομικούς νεκρούς".
Και το εύλογο ερώτημα φυσικά είναι: Αν ήταν αυτός ο στόχος αυτής της παράτολμης ενέργειας, γιατί προτίμησαν να δράσουν στο κέντρο της Αθήνας, με ότι μπορεί αυτό να σημαίνει και δεν επέλεξαν να στήσουν καρτέρι σε κάποιους μπάτσους και να τους σκοτώσουν;

Από κει και πέρα να επαναλάβουμε πάγιες θέσεις μας.

Οποιος/α έχει στοιχειωδώς πολιτική κατάρτιση γνωρίζει ότι όσο υπάρχει η μήτρα που γεννάει το φαινόμενο της ένοπλης πάλης αυτή δεν πρόκειται να εξαλειφθεί. Και η μήτρα είναι η επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας σε συνδυασμό με την αδυναμία της εργατικής τάξης να παίξει τον ρόλο της συγκροτώντας ένα μαζικό επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα.

Μπορεί κατά την άποψη μας να είναι αναποτελεσματικές οι μορφές πάλης, όσων επιλέγουν να ακολουθήσουν την τακτική των οργανώσεων ένοπλης μειοψηφικής βίας.
Δεν παραγνωρίζουμε όμως ότι με τις ενέργειες τους αμφισβητούν έμπρακτα το μονοπώλιο της κρατικής βίας και σε κάθε περίπτωση η δράση τους δεν είναι εγκληματική όπως θέλει να μας την παρουσιάσει το σύστημα και τα φερέφωνα του, αλλά εντάσσεται στην λαϊκή πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό καθεστώς.

Ολοκληρώνοντας θα συνιστούσαμε στους αναγνώστες μας να διαβάσουν το βιβλίο του Μερλόν Ποντί «Ανθρωπισμός και τρομοκρατία».

Εκεί θα δουν τον Πασκάλ – έναν Γάλλο φιλόσοφο, φυσικό και μαθηματικό- να λέει απ’ τον 16ο ακόμα αιώνα το εξής χαρακτηριστικό: «Ο φόνος ενός από το αντίπαλο στρατόπεδο είναι πράξη θεμιτή. Δυστυχώς έτσι μπορούν να προχωρήσουν οι κοινωνικοί ανταγωνισμοί». 
Αυτή είναι μια αντίληψη που διακατέχει και ορισμένους θιασώτες της ατομικής τρομοκρατίας.

Πολιτική δράση

Πηγή: Π.Γ - «ΚΟΝΤΡΑ»

«Αυτοί οι άνθρωποι δρουν με δεδομένα του προηγούμενου αιώνα. Νομίζουν ότι θα αλλάξουν την κοινωνία με τέτοιες ατομικές ενέργειες. Η βάση αυτών των ενεργειών, δηλαδή η προβολή της ατομικότητας και η προβολή μιας ψευδεπίγραφης αγωνιστικότητας, έχει την ίδια ιδεολογική βάση με τον νεοφιλελευθερισμό, που προβάλλει μια άλλη ατομική βάση, σε οικονομικό επίπεδο».

Ο υπουργός Μπάτσων και Καταστολής Νίκος Τόσκας μιλά για τον Επαναστατικό Αγώνα και ευρύτερα για το σύγχρονο αντάρτικο πόλης, απ' αφορμή τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα. Και μιλά πολιτικά. Αναφέρεται σ' ένα πολιτικό φαινόμενο, το οποίο μάλιστα συγκρίνει με τον νεοφιλελευθερισμό.

Δε θα περιμέναμε από έναν πρώην πασόκο απόστρατο καραβανά να κάνει κάποια στοιχειωδώς σοβαρή πολιτική ανάλυση. Κάπου, κάποτε, κάτι διάβασε σε κάποιο εγχειρίδιο, το κόπιαρε τσάτρα πάτρα και το σερβίρει. Βρήκε τον ατομισμό ως κοινό στοιχείο ανάμεσα σε μια σκληρή αστική κατεύθυνση (νεοφιλελευθερισμό) και στο αντάρτικο πόλης που υπηρετεί (με το δικό του τρόπο και τα δικά του μέσα) την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης, που προϋποθέτει τη συντριβή του καπιταλισμού!.

Ομως εκείνο που κρατάμε από την τοποθέτηση Τόσκα είναι πως προσεγγίζει το φαινόμενο ως πολιτικό και όχι ως ποινικό φαινόμενο. Διαχωρίζεται από την κυρίαρχη κατεύθυνση, που αντιμετωπίζει το φαινόμενο ως εγκληματικότητα, αφαιρώντας του τον πολιτικό πυρήνα, το πολιτικό κίνητρο, και μεταφέροντάς το στη σφαίρα του ποινικού δικαίου.

Δεν ξέρουμε αν του ξέφυγε του Τόσκα ή αν συνειδητά επέλεξε την πολιτική προσέγγιση ενός φαινομένου εχθρικού προς το σύστημα που υπηρέτησε σε ολόκληρη τη ζωή του. Σημασία έχει το συμπέρασμά του, πού αν το μετέφραζε κάποιος στη γλώσσα του ποινικού δικαίου Θα οδηγούνταν σε δύο σταθμίσεις: πρώτο, Θα παρέπεμπε όλους τους κατηγορούμενους για συμμετοχή στο αντάρτικο πόλης να δικαστούν στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, που κατά το Σύνταγμα είναι αρμόδιο για να δικάζει τα πολιτικά αδικήματα. Δεύτερο: θα τους αναγνώριζε το ελαφρυντικό των μη ταπεινών κινήτρων. «Νομίζουν ότι θα αλλάξουν την κοινωνία», λέει ο Τόσκας. Αρα, στη δράση του αντάρτικου πόλης δε βρίσκει κανένα ιδιοτελές κίνητρο, παρά μόνο τον πόθο για την αλλαγή της κοινωνίας, που εξ ορισμού είναι κίνητρο ευγενές, μη ταπεινό.

Ξέρουμε, όμως, τι συμβαίνει στα τρομοδικεία. Από την πρώτη δίκη για την υπόθεση της 17Ν έως και τώρα, οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των νομικών παραστατών όλων των κατηγορούμενων, με τις οποίες ζητείται να παραπεμφθούν αυτές οι υποθέσεις στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, απορρίπτονται. Τα αδικήματα δεν είναι πολιτικά, αποφαίνονται τα αστικά δικαστήρια. Κάποιοι εισαγγελείς δεν έχουν διστάσει να χαρακτηρίσουν αναχρονιστικό απολίθωμα τη συνταγματική πρόβλεψη για τα πολιτικά αδικήματα.

Δεν είναι μόνο ο φόβος για απαλλακτικές αποφάσεις (τουλάχιστον για κάποιους κατηγορούμενους που αρνούνται βάσιμα τη συμμετοχή τους) από το ΜΟΔ ή για αναγνώριση του προαναφερθέντος ελαφρυντικού (ακόμα και σε κατηγορούμενους που με περηφάνεια αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους). Δεν είναι μόνο το παράθυρο σε μελλοντική αμνηστία (που προβλέπεται μόνο για τα πολιτικά αδικήματα). Περισσότερο είναι ο φόβος μπροστά στο ηθικό ανάστημα του πολιτικού αντίπαλου που προχώρησε σε ένοπλη δράση.

Θέλουν να λερώσουν αυτό με το οποίο δεν μπορούν να συγκριθούν. Την ανιδιοτέλεια, το προσωπικό ρίσκο, την ταλαιπωρία της παρανομίας, την αυτοθυσία για σκοπούς κάθε άλλο παρά προσωπικούς, δεν μπορούν να τα πολεμήσουν παρά μόνο με την ποινικοποίηση και την εγκληματοποίηση. Πάντα έτσι έκαναν και δε σκοπεύουν να αλλάξουν στάση. Γι’ αυτό και είναι χρέος μας –αυτό τουλάχιστον- να το πολεμήσουμε.

Η φώτο δική μας παρέμβαση

Η αθλιότητα κάποιων "αριστερών" ιστοσελίδων και το νέο επεισόδιο τρομοϋστερίας

Του Γ. Γ.

Δεν ξέρω τι εξέλιξη θα έχει το καινούργιο σίριαλ της τρομολαγνείας που ξεκίνησε πριν μερικές μέρες. Μακριά από μένα κάθε σκέψη συνομοσιολογίας, αλλά όλο το σκηνικό που υπάρχει μέχρι σήμερα μου δημιουργεί πολλά ερωτηματικά.

Πέρα απ' αυτό, δεν μπορώ όμως να μην καυτηριάσω την στάση ορισμένων ιστοσελίδων και μπλοκ που θέλουν να χαρακτηρίζονται «αριστερά», που κρέμασαν στο μανταλάκια την φωτογραφία του ατόμου που έχει συλληφθεί προτρέποντας τους αναγνώστες τους να γίνουν χαφιέδες τηλεφωνώντας στους μπάτσους λέγοντας τους ότι «γνωρίζουν σχετικά με το παραπάνω πρόσωπο… με την διαβεβαίωση ότι εξασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας».

Όπως και να είναι πιστεύω ότι σε μια κοινωνία που έχει εξαθλιωθεί από τις βάρβαρες ταξικές πολιτικές τους όσο και να προσπαθούν δεν μπορούν να αναβιώσουν εποχές τρομολαγνείας και τρομοϋστερίας.

Πιθανόν να δημιουργούσε και αισθήματα χαράς στον κόσμο αν κάποιες οργανώσεις εκτελούσαν κάποια κοινωνικά παράσιτα. Οι μάζες αντιλαμβάνονται ότι τα προβλήματα τους δεν τα δημιουργούν κάποιοι θιασώτες του αντάρτικου πόλης. αλλά ότι οι πραγματικοί τρομοκράτες είναι αυτοί που καθορίζουν την πολιτική που τους οδηγεί στην εξαθλίωση.

Άλλη είναι η βία που απειλεί όλη την ελληνική κοινωνία και όχι τα επιλεγμένα χτυπήματα των οργανώσεων μειοψηφικής ένοπλης βίας. Και αυτή είναι η βία της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Μιας βίας που δεν έχει ενόχους, δεν δικάζεται από κανένα δικαστήριο και οι δράστες της είναι οι εγκληματίες του λευκού κολάρου που υπηρετούν και στηρίζουν το απάνθρωπο καπιταλιστικό σύστημα. 

Αξιοσημείωτο είναι επίσης αυτό που διαπιστώνει όποιος έχει επαφή με τον κόσμο της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα: Για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση η ένοπλη πάλη έχει απενοχοποιηθεί στην συνείδηση όχι μόνο κάποιων νεολαίων αλλά και σε άτομα που μέχρι πριν μερικά χρόνια αυτό ήταν αδιανόητο. 

Και για να μην υπάρξει καμιά παρανόηση πιστεύω ότι η απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά της αστικής δικτατορίας είναι καθήκον της ίδιας και είναι αδιέξοδη η μορφή αγώνα που έχουν επιλέξει όσοι έχουν επιλέξει την ένοπλη μειοψηφική πάλη.  

Ας θυμηθούμε και μια άποψη που διατύπωσε ο Δημήτρης Κουφοντίνας μετά από αρκετά χρόνια που βρίσκεται στην φυλακή: «Ο ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός δεν μπορεί παρά να είναι έργο της κινητοποιημένης και οργανωμένης κοινωνίας. Η δράση του αντάρτικου πόλης δεν μπορεί να νοηθεί σε αντίθεση με τη λαϊκή κινητοποίηση, ανεξάρτητα και αποκομμένα από αυτήν. Αν δεν υπάρχει λαϊκή στήριξη στο αντάρτικο σχέδιο, αναπόφευκτα αυτό οδηγείται στην αποτυχία. Ο αγώνας δεν μπορεί να είναι καθαρά στρατιωτικός. Χρειάζεται να είναι πολιτικοστρατιωτικός».

Απόσπασμα από περασμένη ανάρτηση που ταιριάζει γάντι στο σημερινό έργο που έχουμε ξαναδεί πολλές φορές:

Ηταν σαν να βλέπαμε μπάτσους να βγάζουν το πηλίκιο και να πιάνουν το ματσούκι του τηλεσχολιαστή. 

Η επιδίωξη τους ξεκάθαρη. Το μονοπώλιο της βίας πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού. Να παραμείνει αποκλειστικό προνόμιο, περιουσιακό στοιχείο του αστικού κράτους.

Οι πολίτες του οφείλουν να παραμένουν υποταγμένοι και να υφίστανται αυτή τη βία κάθε φορά που διεκδικούν δικαιώματα.

Οι ΜΑΤάδες επιτρέπεται να σου ανοίγουν το κεφάλι με τα γκλομπ, εσύ απαγορεύεται να τους πετάξεις πέτρα. 

Οι ΜΑΤάδες επιτρέπεται να σε στέλνουν στο νοσοκομείο με τα χημικά, εσύ απαγορεύεται να πετάξεις μολότοφ (η χρήση της πλέον χαρακτηρίζεται πάντα ως ζεύγος κακουργημάτων: «κατοχή και χρήση εκρηκτικών»!).

Και αν τυχόν κάνεις κάποια ένοπλη ενέργεια –έστω και συμβολική- τότε είσαι τρομοκράτης, αντικοινωνικό στοιχείο κ.λ.π.

Κανένας απ’ τους τηλεσχολιαστές δεν μίλησε για την βία που νιώθει στο πετσί του κάθε μέρα, ο άνεργος, ο συνταξιούχος, ο υποαπασχολούμενος, η γενιά των 400 ευρώ.

Κανένας δεν μίλησε για τις τεράστιες ανισότητες που δημιουργεί ο καπιταλισμός. Κανένας δεν αναφέρθηκε στην βία που σκοτώνει κάθε όνειρο νεολαίου, στην βία ενός συστήματος που δολοφονεί το μέλλον της νεολαίας. 

Οποιος δεν θέλει να κλείνει τα μάτια του στα κοινωνικά φαινόμενα χωρίς μεγάλη προσπάθεια θα βρει την μήτρα που γεννάει τις οργανώσεις μειοψηφικής ένοπλης βίας.

Υπάρχει κοινωνικός πόλεμος. Η αστική τάξη διαθέτει τις δυνάμεις καταστολής, τους νόμους, τους μηχανισμούς που προσπαθούν να διαμορφώσουν πρότυπα, οπτικά πεδία, συνειδήσεις.

Η εργατική τάξη απ’ την άλλη, κατακερματισμένη, εγκλωβισμένη σε κόμματα που σαν θεό τους έχουν τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό.
Ανήμπορη να αντισταθεί συλλογικά στην βάρβαρη επέλαση της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας.

Σ’ αυτό τον κοινωνικό πόλεμο κάποιοι επέλεξαν να αντισταθούν ένοπλα στην αστική τάξη.

Και για να μην παρεξηγηθούμε θα επαναλάβουμε αυτό που είχαμε γράψει αρκετές φορές

Δεν μας εκφράζουν οι οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας. 

Απ’ την άλλη όμως, όπως μας δείχνει η ντόπια και διεθνής εμπειρία οι οργανώσεις μειοψηφικής επαναστατικής βίας, οι οργανώσεις "ατομικής τρομοκρατίας", όπως τις αποκαλούσε ο Λένιν, είναι σάρκα απ' την σάρκα του αντικαπιταλιστικού κινήματος της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Από κει και πέρα μπαίνει ένα άλλο ουσιαστικό ζήτημα. Το πότε και πώς ασκείται η βία, αν είναι επαναστατικά σκόπιμη στη μια ή την άλλη ιστορική συγκυρία, στο ένα ή το άλλο επεισόδιο της αέναης πάλης των τάξεων. 
Και πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα τακτικής πρέπει να τοποθετηθούμε μέσα στο αντικαπιταλιστικό κίνημα, μακριά από προβοκατορολογίες και ανιστόρητες απόψεις όπως αυτές που εκφράζονται από το ΚΚΕ αλλά και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Μια παλιά ιστορία

Από τον αναγνώστη του μπλογκ μας Β.Σ πήραμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω e-mail:

Σύντροφοι του ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ σαν παλιά καραβάνα που είμαι στο αντικαπιταλιστικό κίνημα θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία που έχει διαδραματιστεί πριν αρκετά χρόνια. Ο λόγος για τον οποίον το κάνω αφήνω να τον καταλάβατε εσείς.

Ηταν χειμώνας του 1998 και υπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν ο Γιώργος Ρωμαίος. Η δράση της 17 Νοέμβρη είχε γίνει εφιάλτης για ντόπιες και ξένες μυστικές υπηρεσίες.
Ηταν επίσης η εποχή που τα λεφτά από τα «μυστικά κονδύλια» του υπουργείου Δημόσιας Τάξης δινόταν αφειδώς και ήταν αρκετοί οι επιτήδειοι που θησαύριζαν απ’ αυτά, ειδικά υψηλόβαθμοι μπάτσοι όπως ο …. και ο … (σημ δικιά μας: σβήσαμε τα ονόματα αφού δεν μπορούμε να διαπιστώσουμε την βασιμότητα των γραφομένων) που σήμερα ο πρώτος, απόστρατος πια, διαθέτει πολυτελέστατη βίλα στην Πολιτεία, ενώ ο δεύτερος τουριστική μονάδα στην Κρήτη.

Τότε σε συνεργασία της ΕΥΠ με την CIA τέθηκε σε εφαρμογή το «σχέδιο Δύτης». Υπό την επίβλεψη του

Καραμέλα που δεν λιώνει

Κάτι που πρέπει να επισημάνουμε γιατί πιθανόν να το συναντήσουμε σύντομα μπροστά μας είναι η καραμέλα που θέλει ασύλληπτα μέλη της 17 Νοέμβρη να καθοδηγούν τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας που παρουσιάστηκαν μετά το 1992.

Δεν είναι καινούργιο αυτό. Την ίδια καραμέλα πιπιλίζει χρόνια τώρα ο γνωστός και μη εξαιρετέος δημοσιοκάφρος Β. Λαμπρόπουλος την επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ο Γ. Πρετεντέρης και συνεχίζουν αρκετοί ομόσταυλοι τους.

Τώρα μαθαίνουμε ότι τον ίδιο χαβά παιανίζει και ένας άλλος τύπος με «ιδιαίτερα» προσόντα. Αυτός λέγεται Αθανάσιος Δρούγος και παρουσιάζεται σαν «διεθνολόγος, στρατιωτικός αναλυτής και ειδικός στα θέματα στρατηγικής και διεθνούς ασφάλειας». Σύμφωνα με το βιογραφικό του «συμμετέχει από το 2004 στην εκπαίδευση Ιρακινών

Υπάρχει κοινωνικός πόλεμος

Τελικά ο Σωκράτης Γκιόλιας ήταν στόχος της «Σέχτας Επαναστατών», απ' ότι λένε τα ΜΜΕ.

Δεν θα μπούμε σε αστυνομικά σενάρια γιατί επιλέχτηκε να μπεί ο συγκεκριμένος στο στόχαστρο αυτής της οργάνωσης.

Χρήσιμο είναι όμως να συγκρατήσετε δυο πράγματα. Την παραδοχή που έκανε ο δικηγόρος του Γιάννης Μαρακάκης που είπε επί λέξει στο δελτίο ειδήσεων του Mega: «Ο Σωκράτης είχε πάρα-πάρα πολύ στενές σχέσεις με όλους τους διοικητές (σ.σ προφανώς της ΕΛΑΣ) και με την αντιτρομοκρατική».
Τι είδους σχέσεις και μέχρι ποιου σημείου έφταναν δεν μας διευκρίνισε ο δικηγόρος, αλλά κάποια συμπεράσματα βγαίνουν μόνα τους για όποιον έχει παρακολουθήσει αναρτήσεις του «τρωκτικού» στο οποίο φέρεται ότι ήταν ο βασικός διαχειριστής ο Σ. Γκιόλιας.

Επίσης δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η διαπίστωση του Τριανταφυλλόπουλου, που την εκφράζει μέσα απ’ την ιστοσελίδα του ότι : «Ο Σωκράτης χρησιμοποιήθηκε από εκείνους που ήθελαν να μείνουν στο παρασκήνιο, εξυπηρετώντας τους στόχους τους μέσω της ανωνυμίας του μπλογκ του».
Κάτι περισσότερο θα ξέρει από μας ο Ζούγκλας αφού ο Γκιόλιας ήταν για χρόνια στενός συνεργάτης του και έχουν θητεύσει και οι δυο για μεγάλο διάστημα στον δημοσιοκαφρικό βούρκο.

Στο γεγονός τώρα. Για μας δεν είναι ότι το καλύτερο να κάνουμε κριτική απευθυνόμενοι σε άτομα

Πέρα απ' τα αστυνομικά σενάρια

Δεν πρόκειται φυσικά να κάνουμε αστυνομικά σενάρια για την «βόμβα-μαμούθ» -όπως την χαρακτήρισαν οι δημοσιοκάφροι- που βρέθηκε στην Πάρνηθα, ούτε για την προκήρυξη που στάλθηκε στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» στην οποία πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση αναλαμβάνει την ευθύνη για το χτύπημα ενάντια στον υπουργό προστασίας του καθεστώτος –κατά τον εύστοχο χαρακτηρισμό που έδωσε στο υπουργείο Καταστολής η Πόλα Ρούπα-.

Θα θυμίσουμε μόνο μια παλιά συνέντευξη του Δ. Κουφοντίνα που σημείωνε μεταξύ άλλων:

«Οταν ένα μέρος του πληθυσμού βρίσκεται σε υπερβολικά χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ενώ ένα άλλο ευημερεί πολύ, γίνονται εξεγέρσεις». Αυτή τη διαχρονική αλήθεια δεν την είπε ο γερο-Μαρξ ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του την είπε.

Σήμερα, η κρίση έχει σωρεύσει έναν τεράστιο όγκο λαϊκής οργής, έχει συγκεντρωθεί πολύ εύφλεκτο κοινωνικό υλικό. Ο εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος έχει πιεστεί πολύ, έχει αγανακτήσει πολύ. Ταυτόχρονα, διαμορφώνεται ολοένα και πιο μαζικά ένα ρεύμα άγριας νεολαίας σε όλη την Ελλάδα, με έντονη εξεγερτική διάθεση, το οποίο διεκδικεί τον ρόλο του κινητήρα για μια ευρύτερη κοινωνική έκρηξη. Κάποιοι αυτό το βλέπουν ως κίνδυνο, εγώ ως ελπίδα.

Έκρηξη στο Υπ. Προ Πο: Είναι αργά για δάκρυα Στέλλα...

Του askordoulakos

«Πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μάχαιρᾳ ἀποθανοῦνται».

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, ΚΣΤ’- 52

«Και τώρα ονείδιζε- αν μπορέσεις-εμένα και τον Κρέοντα, όσο κι αν θέλεις. Κανένας θνητός, από όσους τρέφονται στη γη ετούτη, δεν θα ’χει χειρότερη τύχη από σένα».

Τειρεσίας προς τον Οιδίποδα από τον «Οιδίποδα Τύραννο».

«Συλλογίσου ο ίδιος όχι τις τωρινές, μα και τις παλιές, που σε βρήκαν συμφορές… Κι έχεις, που λες, όχι μικρά σημάδια, αφού στερήθηκες το φως των ματιών σου. Μα υποχώρησε πια! Καλό δεν είναι να σε παρακαλούνε τόσο πολύ, για πράγμα που’ ναι δίκαιο».

Ισμήνη προς τον Οιδίποδα «Οιδίπους επί Κολωνώ»
_______________________________________________________________

Αρχικά και έως ότου αρχίζει να πέφτει ο πρώτος κουρνιαχτός σχετικά με την έκρηξη στο υπουργείο των σύγχρονων Ταγμάτων Ασφαλείας, οφείλουμε

Ας συζητήσουμε περί προβοκάτσιας και προβοκατόρων

Του Γ.Γ

Αλληλοσυγκρουόμενες όλες οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σχετικά με την έκρηξη στο υπουργείο Χρυσοχοϊδη.
Αλλωστε δεν έχει νόημα να μπούμε σε αστυνομικά σενάρια για το πώς έγινε δυνατή αυτή η επίθεση που γελοιοποίησε ανεπανόρθωτα τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Και θα μπορούσα να καταλάβω φωνές που θα είχαν ενστάσεις για την χρονική στιγμή που έγινε αυτό το χτύπημα, ακόμα και να μπω σε διάλογο αν το κλίμα που διαμορφώνετε βοηθάει τον αγώνα που γίνετε ενάντια στο μνημόνιο-μνημόσυνο σε κάθε εργατικό δικαίωμα που έχει απομείνει. Δεν μπορώ όμως να κατανοήσουμε την επιμονή ορισμένων να μιλάν ότι η ενέργεια είναι έργο προβοκατόρων, ή μυστικών υπηρεσιών.
Τα ίδια έλεγαν και για την 17 Νοέμβρη, για την ρουκέτα του ΕΛΑ στην Αμερικανική πρεσβεία κ.λ.π.

Τελικά η καραμέλα της προβοκατορολογίας την παπαγαλίζουν χρόνια δεν λέει να λιώσει με τίποτα.

Και τα γράφω γιατί διάβασα κάποια σχόλια στο μπλογκ μας και άκουσα τον Κ.Γρίβα –ένα άτομο που εκτιμώ για πολλές απ’ απόψεις του- να δηλώνει κατηγορηματικά βέβαιος ότι το χτύπημα στο υπουργείο Δημόσιας τάξης ήταν έργο «αυτονομημένων κρατικών μηχανισμών».
Και εκστομίζει αυτό το εγκεφαλικό του κατασκεύασμα, χωρίς να αισθάνεται την ανάγκη να παραθέσει την παραμικρή ουσιαστική επιχειρηματολογία για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του.

Και ειλικρινά δεν με καλύπτουν οι εκτιμήσεις αναγνωστών του μπλογκ μας ότι στόχος αυτής της ενέργειας ήταν ο αποπροσανατολισμός, το χτύπημα του λαϊκού κινήματος, οι εργατικές κινητοποιήσεις.

Ρε παιδιά το ελληνικό αντάρτικο πόλης έχει δώσει νεκρούς και σακατεμένους. Τσουτσουβής, Φούντας, Πρέκας, Κασίμης. Δεν είναι κάπως ανεύθυνο –για να μην το χαρακτηρίσω αλλιώς- να αποδίδουμε κάθε ενέργεια ένοπλης μειοψηφικής βίας ότι είναι έργο προβοκατόρων;
Θα ήθελα να το συζητήσουμε.

Για μια ακόμα φορά διαπιστώθηκε ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αποφασισμένους ανθρώπους.

Ελάχιστες οι πληροφορίες για την έκρηξη στον 7ο όροφο του υπουργείου Χρυσοχοϊδη.

Τα ΜΜΕ αναφέρουν ότι νεκρός είναι ο υπασπιστής του υπουργού, Γιώργος Βασιλάκης.
Τέτοιο ρεζιλίκι δεν ξαναέχουν υποστεί οι κατασταλτικοί μηχανισμοί.

Για ανήκουστο, πρωτοφανές φαινόμενο στο καλύτερο φυλασσόμενο κτίριο της Ελλάδας κάνουν λόγω οι δημοσιοκάφροι.

Για μια ακόμα φορά διαπιστώθηκε ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αποφασισμένους ανθρώπους.

Για την βομβιστική ενέργεια έξω απ' τις φυλακές Κορυδαλλού

Μετά την χθεσινή βομβιστική επίθεση στην εξωτερική περίφραξη των γυναικείων φυλακών του Κορυδαλλού επιβεβαιώθηκαν πλήρως οι εκτιμήσεις του Δημήτρη Κουφοντίνα όπως αυτές διατυπώθηκαν με συνέντευξη του σε Κυριακάτικη εφημερίδα, μετά την σύλληψη των φερομένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα.

Με αφορμή αυτό το γεγονός θέλουμε να προσθέσουμε κάποια πράγματα.Η δικιά μας η θέση απέναντι στις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας είναι ξεκάθαρη και την έχουμε διατυπώσει με σαφήνεια.
Από κει και πέρα όμως πρέπει να δούμε ένα καινούργιο σκηνικό που έχει προκύψει σχετικά μ’ αυτό το θέμα και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται έχει απόλυτη πολιτική μυωπία.

Το πολιτικό προσωπικό του συστήματος έχει τελείως απαξιωθεί στα μάτια του κόσμου, όπως και τα δημοσιοκαφρικά φερέφωνα του, που δεν έχουν πια την δυνατότητα χειραγώγησης συνειδήσεων όπως παλιά.

Εννοούμε ότι όσο και να προσπαθούν δεν μπορούν να αναβιώσουν εποχές τρομολαγνείας και τρομοϋστερίας. Οι μάζες αντιλαμβάνονται ότι τα προβλήματα τους δεν τα δημιουργούν κάποιοι θιασώτες του αντάρτικου πόλης αλλά ότι οι πραγματικοί τρομοκράτες είναι αυτοί που καθορίζουν την πολιτική που τους οδηγεί στην εξαθλίωση.
Σε άλλες εποχές, -όπως το καλοκαίρι του 2002 με τις συλλήψεις των φερομένων μελών της Ε.Ο !7 Νοέμβρη- τα λουστράτα σαπρόφυτα της αγελαίας ρουφιανοδημοσιογραφίας θα ούρλιαζαν για τους «αιμοσταγείς τρομοκράτες» και τα «αντικοινωνικά δολοφονικά στοιχεία».

Σήμερα όχι απλώς δεν τους παίρνει για κάτι τέτοιο, αλλά επειδή ο άθλιος ρόλος τους γίνετε όλο και πιο ξεκάθαρος φοβούνται να κυκλοφορήσουν ελεύθερα για να μην φάνε ξύλο. Τους έχουν πάρει οι πάντες πρέφα ότι είναι άθλια ανδρείκελα στην υπηρεσία του καθεστώτος και των κατασταλτικών μηχανισμών.

Το πιο βασικό όμως απ’ όλα είναι ότι για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση η ένοπλη πάλη έχει απενοχοποιηθεί στην συνείδηση όχι μόνο κάποιων νεολαίων αλλά και σε άτομα που μέχρι πριν μερικά χρόνια αυτό ήταν αδιανόητο.

Είδαμε ας πούμε στις διαδηλώσεις πανό να γράφουν «Τιμή και δόξα στον Λάμπρο Φούντα» ενώ με την σύλληψη των φερομένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα το φαινόμενο αυτό έλαβε πιο μαζικές διαστάσεις και μάλιστα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. (Εγινε κατάληψη στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ, κατάληψη της ΕΣΗΕΜΘ, κατάληψη σχολής δημοσιογραφίας&ΜΜΕ, κατάληψη του τηλεοπτικού σταθμού Creta TV, των πολιτικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ στο Ηράκλειο, της εφημερίδας «Ταχυδρόμος» στον Βόλο… Κι όλα αυτά σαν συμπαράσταση στα παιδιά που οι μπάτσοι παρουσιάζουν μέλη του Επαναστατικού Αγώνα).

Μιλάμε για πρωτόγνωρες καταστάσεις που δείχνουν ότι αυτοί που αμφισβητούν ένοπλα την βαρβαρότητα του καπιταλισμού όχι απλώς δεν είναι καταδικαστέοι αλλά έχουν την συμπαράσταση ενός μέρους της νεολαίας που δεν διστάζει να την εκφράσει.

Κι αυτό προδικάζει ότι οι οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας … έχουν μέλλον.

Ψάξτε ανάμεσα σας τους εγκληματίες

Υπόθεση Επαναστατικού Αγώνα - Από την εφημερίδα "ΚΟΝΤΡΑ"

Πάγια αρχή μας είναι να μη σχολιάζουμε δικαστικές υποθέσεις, όσο αυτές βρίσκονται στα χέρια της αστυνομίας, όσο δεν έχουμε δει ολοκληρωμένους φακέλους δικογραφίας και -προπαντός- όσο δεν έχουν τοποθετηθεί αναλυτικά οι κατηγορούμενοι.
Ειδικά σε υποθέσεις «τρομοκρατίας», με κατηγορουμένους για ένοπλη επαναστατική βία, είμαστε δυο φορές προσεκτικοί, γιατί τα μάτια μας έχουν δει πολλά.

Αυτό δεν μας εμπόδισε να εκφράσουμε από την πρώτη στιγμή την αλληλεγγύη μας σε όλους τους συλληφθέντες για την «υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα».
Την αλληλεγγύη μας σε κάθε περίπτωση, όπως άλλωστε κάναμε και στις υποθέσεις που προηγήθηκαν (17Ν και ΕΛΑ).
Οποια κι αν είναι η θέση των συλληφθέντων έναντι της κατηγορίας (άλλοι έχουν απολογηθεί αρνούμενοι την κατηγορία και άλλοι αρνήθηκαν να απολογηθούν καταγγέλλοντας ότι διώκονται πολιτικά), η αλληλεγγύη μας έχει το ίδιο περιεχόμενο. Μόνη κόκκινη γραμμή για μας είναι η αξιοπρέπεια, η μη συνεργασία με το κράτος, η μη επίθεση εναντίον συγκατηγορούμενων.

Αν υπάρχει κάτι σημαντικό σ' αυτή τη φάση, δεν είναι τα «ευρήματα» που ανακοινώνει συνεχώς η Αντιτρομοκρατική, αλλά η προπαγάνδα που τα συνοδεύει.
Μια προπαγάνδα «εγκληματοποίησης» και της συγκεκριμένης οργάνωσης, στην οποία εντάσσουν τους συλληφθέντες, και της επαναστατικής βίας γενικότερα.

Για δες ποιοι μιλάνε. Οι άνθρωποι της πιο αντιλαϊκής κυβέρνησης των τελευταίων δεκαετιών, που ετοιμάζονται να παραδώσουν τον ελληνικό λαό στη δικτατορία του ΔΝΤ, για να του ρουφήξουν το αίμα με το μπουρί της σόμπας.
Ο υπουργός της πιο άγριας καταστολής, που δεν δίστασε να εφαρμόσει το ναζιστικό μέτρο των προληπτικών συλλήψεων σε βάρος χιλιάδων νέων τον περασμένο Δεκέμβρη.

Οι πραγματικοί εγκληματίες κρύβουν τα εγκλήματα τους πίσω από τον «εσωτερικό εχθρό». Χαρακτηρίζουν εγκληματίες εκείνους -και δεν αναφερόμαστε στους συλληφθέντες, φυσικά- που με ανιδιοτέλεια και προσωπικούς κινδύνους ανεβάζουν τον πήχυ των μορφών πάλης ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευση και της καταπίεσης.

Μπορεί να έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς την τακτική με οργανώσεις μειοψηφικής ένοπλης επαναστατικής βίας, όμως πάντοτε αναγνωρίσαμε και εξακολουθούμε να αναγνωρίζουμε ότι η δράση τους σπάει το μονοπώλιο της κρατικής βίας. Και βέβαια, δεν είναι δράση εγκληματική, αλλά δράση που εντάσσεται στο μεγάλο ρεύμα της λαϊκής πάλης ενάντια στο καπιταλιστικό καθεστώς.

Το 2002-2003 το καθεστώς πανηγύριζε για την «εξάρθρωση της τρομοκρατίας». Οι ελπίδες του αποδείχτηκαν φρούδες. Νέες οργανώσεις, με διαφορετικό ιδεολογικό και πολιτικό λόγο εμφανίστηκαν. Τώρα πανηγυρίζουν για την «εξάρθρωση του Επαναστατικού Αγώνα».
Το φαινόμενο της ένοπλης πάλης, όμως, δεν πρόκειται να το εξαλείψουν. Γιατί αυτό το φαινόμενο τροφοδοτείται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, από τα αδιέξοδα της εργαζόμενης κοινωνίας και της νεολαίας, από την προδοσία της καθεστωτικής Αριστεράς από την αδυναμία της εργατικής τάξης να συγκροτήσει ένα μαζικό απελευθερωτικό-κομμουνιστικό κίνημα.

Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο, όπως και η φωτο είναι δικιά μας παρέμβαση.

Ξεκάθαρη τοποθέτηση

«Βλέπετε, οι άνθρωποι που έχουν δύναμη, μόνο ένα πράγμα ξέρουν και καταλαβαίνουν: τη βία».

Νόαμ Τσόμσκι, από το βιβλίο του Understanding Power, του 2002.

Το ζήτημα είναι ποιος ασκεί την βία, απέναντι σ’ αυτούς «που έχουν δύναμη» και με ποιο τρόπο.
Για τους κομμουνιστές είναι ξεκάθαρη η απάντηση. «Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη. Και οι μεμονωμένες τρομοκρατικές ενέργειες μπορούν και πρέπει να φέρουν όφελος μόνο όταν βρίσκονται σε στενή και άμεση σύνδεση με το μαζικό κίνημα». Β.Ι.Λένιν - (Απαντα, τ.40, σελ. 312).

Λαϊκή αντι-βία, απέναντι στο κράτος και στους μηχανισμούς του μπορεί να πρέπει να υπάρχει ακόμα και αν δεν βρισκόμαστε σε επαναστατικές καταστάσεις αρκεί αυτές να «βρίσκονται σε στενή και άμεση σύνδεση με το μαζικό κίνημα» όπως λέει ο Λένιν. Δεν πρέπει δηλαδή οι επαναστάτες, οι κομμουνιστές, να έχουν σαν ευαγγέλιο την παραλυτική αστική νομιμότητα.

Από κει και πέρα –και με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις με την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα- πρέπει να επαναλάβουμε ότι θεωρούμε τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας μέρος του επαναστατικού κινήματος, τα άτομα που συμμετέχουν σ’ αυτές συντρόφους, άσχετα αν δεν συμφωνούμε στον τρόπο δράσης τους.

Σε κάφρους απευθύνονται;

Αν ισχύουν όσα διοχετεύουν οι μπάτσοι και αναμεταδίδουν τα ρουφιανομπλογκ τότε η δήθεν επιτυχία της «αντιτρομοκρατικής» στην «πάταξη της τρομοκρατίας» θα εξελιχθεί σε ένα τεράστιο φιάσκο των μπάτσων.

Κι αυτό γιατί ούτε κάφρος δεν πρόκειται να πειστεί ότι ένα άτομο που παρουσιάζουν σήμερα σαν μέλος του Επαναστατικού Αγώνα το οποίο γνώριζε ότι παρακολουθείτε συστηματικά εδώ και χρόνια από τους μπάτσους (και μιλάμε ότι αυτή η απροκάλυπτη παρακολούθηση είχε δημιουργήσει τραγελαφικές καταστάσεις (γράφουμε εδώ αλλά και το βίντεο που παραθέτουμε στο ίδιο άτομο αναφέρετε), που είχε καθημερινή πολιτική και κοινωνική δραστηριότητα, χωρίς να λαμβάνει το παραμικρό μέτρο συνωμοτικότητας, είναι μέλος οργάνωσης ένοπλης μειοψηφικής βίας.

Και φαίνετε ότι είναι τόσο κακοστημένο όλο αυτό το σκηνικό που ακόμα και κραγμένοι δημοσιοκάφροι φροντίζουν να μην υιοθετούν άκριτα τα όσα διοχετεύουν οι ασφαλίτες. Διακριτές αποστάσεις από τα όσα διοχετεύουν οι μπάτσοι κράτησε ο Φιλιπάκης του Αλτερ, ενώ ο Ζούγκλας στην ιστοσελίδα του μιλάει ότι ένας συλληφθέντας «δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί στόχο για τις αρχές ασφαλείας που τον παρακολουθούσαν συστηματικά».

Με τα όσα πάντως έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα έχουμε την απορία: Πώς θα μπορέσουν να τεκμηριώσουν κατηγορίες στα άτομα που συνέλαβαν για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση» επικαλούμενοι ότι στα σπίτια τους «βρέθηκαν κείμενα που μοιάζουν με προκηρύξεις του "Επαναστατικού Αγώνα"» και «εργαλεία, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών»!!!! (Τουλάχιστον αυτά παπαγαλίζουν μέχρι τώρα τα δημοσιοκαφρικά φερέφωνα της ασφάλειας)

Με τόσο αόριστο κατηγορητήριο ούτε στρατοδικείο της χούντας δεν θα μπορούσε να τους δικάσει.

Στα πλαίσια αποπροσανατολισμού;

Καμιά βασιμότητα δεν μπορεί να δώσει κανείς στους δημοσιορουφιάνους της ασφάλειας σχετικά με τα όσα λένε για την προσαγωγή τεσσάρων ατόμων (μιλούν ότι ανάμεσα τους βρίσκονται δυο γνωστοί αναρχικοί και μια κοπέλα) που τους χρεώνουν στον «σκληρό πυρήνα της τρομοκρατίας».
Σύμφωνα με τους ίδιους η μπασκιναρία έφτασε στις συλλήψεις με στοιχεία που προέκυψαν μετά τη συμπλοκή στη Δάφνη, στην οποία οι ασφαλίτες δολοφόνησαν τον Λάμπρο Φούντα.
Ο εκπρόσωπος τύπου των μπάτσων δεν ήταν καθόλου διαφωτιστικός στην λακωνική ανακοίνωση που έκανε.

Το γεγονός είναι ότι ειδικά την σημερινή περίοδο η κυβέρνηση έχει τεράστια ανάγκη να αποπροσανατολίσει την λεγόμενη «κοινή γνώμη» (το έκανε με τα γνωστά αποτελέσματα και η κυβέρνηση της Ν.Δ λίγο πριν τις εκλογές με την «ανακάλυψη της γιάφκας» των «Πυρήνων της φωτιάς»)

Θα δούμε αν και αυτή η εξέλιξη εντάσσετε στις γνωστές σκευωρίες με θύματα άτομα του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου, στις οποίες έχουν «εξαίρετες επιδόσεις» οι κατασταλτικοί μηχανισμοί.

Με αφορμή μια δολοφονία των μπάτσων

Πανηγυρίζουν τα παπαγαλάκια των μπάτσων γιατί "σε συμπλοκή αστυνομικών με δύο αγνώστους που επιχειρούσαν να κλέψουν αυτοκίνητο έπεσε νεκρός ο Λάμπρος Φούντας, ο οποίος θεωρείται με βεβαιότητα από την Αστυνομία ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας»", όπως γράφει ο Β. Λαμπρόπουλος στο «Βήμα».

Επίσης αλγεινή εντύπωση μας έκανε δημοσίευμα της «Αυγής» για το ίδιο θέμα που αναφέρει ότι: «το θύμα συνδέεται, κατά τις ίδιες πληροφορίες, με την ανθρωποκτονία ενός Αλβανού». Πώς αναμεταδίδει τόσο αβασάνιστα μια εφημερίδα που αυτοαποκαλείται αριστερή ότι τις σερβίρουν οι μπάτσοι κάτι που απέφυγαν να το κάνουν όλες οι αστικές φυλλάδες;

Δεν ξέρουμε αν ο νεκρός ήταν ένας αντάρτης πόλης και τι εξελίξεις μπορεί να φέρει αυτό το τυχαίο γεγονός. Θα το δούμε τις επόμενες μέρες.

Με την ευκαιρία παραθέτουμε ένα απόσπασμα από κείμενο του Δ. Δανίκα που δημοσιεύτηκε στα «Νέα». Τουλάχιστον αυτός ο αστός δημοσιογράφος βάζει κάποια πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις και δεν καταλήγει να είναι φερέφωνο των κατασταλτικών μηχανισμών:

"Το πιο δύσκολο είναι η ανίχνευση των αιτιών και η παντελής εξάλειψη της τρομοκρατίας. Γιατί τρομοκρατία η ανεργία. Τρομοκρατία τα ψίχουλα της μισθοδοσίας. Τρομοκρατία ο ανελέητος βομβαρδισμός με την κρίση στην οικονομία. Τρομοκρατία το οργανωμένο έγκλημα της νύχτας. Τρομοκρατία η διεφθαρμένη μπατσαρία. Τρομοκρατία η φορολογία. Τρομοκρατία η τραπεζική τοκογλυφία. Τρομοκρατία η ρακένδυτη Παιδεία. Τρομοκρατία η αυθαιρεσία και η οικολογική αναισθησία. Τρομοκρατία η κομματική πελατεία. Τρομοκρατία η πολιτική αναλγησία. Τρομοκρατία η συναλλαγή με την κρατική γραφειοκρατία. Ακούστε τον αναστεναγμό. Προσπαθήστε. Κατεβείτε από το ρετιρέ της εξουσίας. Εκατομμύρια πλάσματα δουλεύουν, ιδρώνουν, ματώνουν, αργοπεθαίνουν. Για ένα άδειο πουκάμισο γεμάτο από τρόμο καθημερινό!".

Και ο Ρ. Βρανάς -ένας δημοσιογράφος που τον έχουμε σε ιδιαίτερη εκτίμηση- συμπληρώνει:

"Ο τρόπος παραγωγής είναι μια νόμιμη βία. Η εξουσία είναι μια νόμιμη βία. Η αστυνομία είναι μια νόμιμη βία. Η φυλακή είναι μια νόμιμη βία. Η δικαιοσύνη είναι μια νόμιμη βία. Η ανεργία είναι μια νόμιμη βία. Το Ταμείο ανεργίας είναι μια νόμιμη βία. Η κερδοσκοπία είναι μια νόμιμη βία. Το χρηματιστήριο είναι μια νόμιμη βία. Οι τράπεζες είναι μια νόμιμη βία. Οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μια νόμιμη βία. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι μια νόμιμη βία. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι μια νόμιμη βία.

Κι όσο αυτή η νόμιμη βία θα ονομάζεται δικαιοσύνη, τόσο η δικαιοσύνη των νέων θα ονομάζεται βία".

Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αποφασισμένους ανθρώπους.

Στον καλύτερα αστυνομοκρατούμενο χώρο της Αθήνας, το Σύνταγμα, κάποια οργάνωση ένοπλης μειοψηφικής βίας, τοποθέτησε έναν εκρηκτικό μηχανισμό καθαρά για συμβολικούς λόγους, αφού ήταν μερικά μέτρα μακρύτερα απ το Κοινοβούλιο.
Η ποσότητα εκρηκτικής ύλης και το τηλεφώνημα που προηγήθηκε έδειχναν ξεκάθαρα ότι η ενέργεια είχε καθαρά συμβολικό χαρακτήρα.

Για μια ακόμα φορά διαπιστώθηκε ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αποφασισμένους ανθρώπους.

Όπως ήταν φυσικό ακολούθησε μπαράζ παπαριών. Ο Σόμπολος διαπίστωσε ότι πρόκειται για χτύπημα των «Πυρήνων της Φωτιάς» συνδυάζοντας το με την πρόσφατη περιπέτεια που πέρασε φοιτητής στον οποίον οι μπάτσοι απέδιδαν τον ρόλο του μέλους των «Πυρήνων της φωτιάς».
(Το ότι ο 26χρονος φοιτητής Νίκος αφέθηκε ελεύθερος με σύμφωνη γνώμη ανακριτή-εισαγγελέα αφού δεν προέκυψε τίποτα σε βάρος του απ’ αυτά που τον κατηγορούσαν οι μπάτσοι και μάλιστα με τους ίδιους περιοριστικούς όρους που είχε στο παρελθόν, -, ο φοιτητής είχε συλληφθεί το 2006 κατά τη διάρκεια πορείας του Ελληνικού Φόρουμ στο κέντρο της Αθήνας. Από τότε έδινε δυο φορές το «παρόν» στην μπασκηναρία της περιοχής του, μέχρι να γίνει η δίκη του που μέχρι τώρα έχει αναβληθεί δυο φορές- δεν λέει τίποτα στον δημοσιοκάφρο, παπαγαλάκι της ασφάλειας.

Οσο για τους πολιτικάντηδες είχαμε τις αναμενόμενες δηλώσεις: «Χτύπημα κατά της δημοκρατίας», «Η τρομοκρατία στοχεύει όλους μας», «Ενέργεια των εχθρών της δημοκρατίας» και τα υπόλοιπα συνηθισμένα φούμαρα.

Και μια χρηστική πληροφορία, Όπως μας είπε τηλεφωνικά σύντροφος οι μπάτσοι έχουν αφηνιάσει. Σταδίου και Πανεπιστημίου μιλιούνια ασφαλιτών σταματούν όποιον δεν του αρέσει η φάτσα του και τον υποβάλλουν σε σωματικό έλεγχο.

Αναζητείται απάντηση

«Γιατί να θεωρούμε βίαια τα νερά ενός πόταμου, και όχι τις όχθες πού το περιορίζουν;».

Μ. Μπρεχτ

Με αφορμή την προκήρυξη των «Πυρήνων της φωτιάς» με την οποία η οργάνωση αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίθεση στην Εθνική ασφαλιστική, είδαν την δημοσιότητα δεκάδες δημοσιεύματα αστυνομικού χαρακτήρα.

Να προσπεράσουμε θέσεις συνωμοσιολογικού χαρακτήρα που πάντα πίσω από τέτοιες οργανώσεις «ανακαλύπτουν», «προβοκάτορες», «μυστικές υπηρεσίες» κ.λ.π.
Ούτε και έχει νόημα να αναλωθούμε σε εκτιμήσεις αν όντως είναι οι «Πυρήνες της φωτιάς» ή ο «Επαναστατικός Αγώνας» πίσω απ’ αυτή την ενέργεια.

Μπορεί κάποιος απ’ όλους αυτούς τους δημοσιολόγους, που αναμασούν τις παπαριές Χρυσοχοϊδη και τις απόψεις των αστικών κομμάτων, να μας πει ποιο είναι το κίνητρο που κάνει νέους ανθρώπους να ρισκάρουν την ίδια τους την ζωή ή στην καλύτερη περίπτωση γ’ αυτούς να σαπίσουν τα υπόλοιπα χρόνια τους στα κάτεργα μιας φυλακής;

Εμείς έχουμε τοποθετηθεί αναλυτικά απέναντι στις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας, και στα άτομα που συμμετέχουν σ’ αυτές τις συλλογικότητες.

Πέρα απ’ τα δημοσιοκαρφικά παπαγαλάκια που λειτουργούν σαν φερέφωνα των κατασταλτικών μηχανισμών αν δοθεί ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε παραπάνω θα φανεί ποια είναι η μήτρα που γεννάει τις οργανώσεις της ένοπλης μειοψηφικής βίας.